Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Mοναδική παράκληση μας είναι να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε, με ένα ενεργό link.

Τετάρτη, 31 Μαρτίου 2010

Το μοναδικό αθάνατο ζώο στον κόσμο


Τo είδος nutricula turritopsis των μεδουσών μπορεί να είναι το μόνο ζώο στον κόσμο που έχουν πραγματικά ανακαλύψει την πηγή της νεότητας.Δεδομένου ότι είναι ικανή να περάσει από ένα ώριμο στάδιο ενήλικα σε ένα ανώριμο στάδιο πολύποδα και πίσω πάλι, μπορεί να μην υπάρχει φυσικό όριο για την διάρκεια ζωής του. Οι επιστήμονες λένε ότι η hydrozoan μέδουσα είναι το μόνο γνωστό ζώο που μπορεί κατ 'επανάληψη να γυρίσει πίσω το χρόνο και να επανέλθει στην κατάσταση πολύποδας του (πρώτο στάδιο της ζωής του).Το κλειδί βρίσκεται σε μια διαδικασία που ονομάζεται transdifferentiation, όπου ένας τύπος κυττάρου έχει μετατραπεί σε έναν άλλο τύπο του κυττάρου. Μερικά ζώα μπορούν να υποβάλλονται σε περιορισμένο transdifferentiation και αναζωογονούν όργανα, όπως σαλαμάνδρες, που μπορούν να αναπαράγουν άκρα. Από την άλλη πλευρά, μπορεί να αναγεννηση ολόκληρο το σώμα του ξανά και ξανά. Οι ερευνητές μελετούν τις μέδουσες για να ανακαλύψουν πώς είναι σε θέση να αντιστρέψει τη διαδικασία γήρανσης του.Επειδή είναι σε θέση να παρακάμψει το θάνατο, ο αριθμός των ατόμων είναι αιχμηρό. Είναι τώρα βρίσκονται στους ωκεανούς σε όλο τον κόσμο και όχι μόνο στα νερά της Καραϊβικής . "Έχουμε μπροστά σε όλο τον κόσμο μια σιωπηλή εισβολή», λέει ο Δρ Μαρία Miglietta του Smithsonian Tropical Marine Institute
allday-news

Σεξ για λεπτή σιλουέτα και ευχάριστο ύπνο

Αν και από την αρχαιότητα διάφοροι μελετητές προσπάθησαν να δώσουν κάποιες ερμηνείες για τους λόγους που μας ωθούν στην ερωτική πράξη, δεν κατάφεραν να δημιουργήσουν ποτέ έναν πλήρη κατάλογο των σεξουαλικών μας κινήτρων.

Πλέον, μια έρευνα του πανεπιστημίου του Τέξας αποτολμά να δώσει απαντήσεις στους λόγους που κάνουμε σεξ. Οι ψυχολόγοι του πανεπιστημίου ρώτησαν σχεδόν 2.000 ανθρώπους για ποιο λόγο έκαναν σεξ. Ετσι, κατέληξαν σε 237 λόγους, άλλους συνήθεις και άλλους παράδοξους, από το «θέλησα να έρθω πιο κοντά στον θεό», μέχρι το «ήμουν μεθυσμένος». Πάντως, λίγοι υποστήριξαν ότι κίνητρό τους ήταν η απόκτηση παιδιού.

Οι ερευνητές που πραγματοποίησαν την έρευνα, η Σίντι Μ. Μέτσον και ο Ντέιβιντ Μ. Μπας, πιστεύουν ότι ο κατάλογός τους είναι ο πιο λεπτομερής του είδους.

Ποιος φανταζόταν, για παράδειγμα ότι ο πονοκέφαλος είναι ένα κίνητρο για ερωτική επαφή και όχι μόνο δικαιολογία για το «όχι»; Κι όμως, πολλοί από τους ερωτηθέντες και από τα δύο φύλα, απάντησαν ότι ήρθαν σε σεξουαλική επαφή για να τους περάσει ο πονοκέφαλος! (νούμερο 173 στη λίστα).

Δικαιολογίες

Αλλοι δήλωσαν ότι το σεξ τους βοηθά να κοιμηθούν, άλλοι ότι έρχονται σε επαφή για να κάνουν το σύντροφό τους να νιώσει δυνατός, για να κάψουν θερμίδες, για να ανταποδώσουν μία χάρη, για να αλλάξουν θέμα συζήτησης, για να πληγώσουν έναν εχθρό. Η φτωχότερη δικαιολογία ήταν ότι το σεξ είναι καλή σωματική άσκηση ή ότι ήλθαν σε επαφή απλά επειδή ήταν πρόκληση.

Το καλά νέα είναι ότι οι περισσότεροι από τους ερωτηθέντες, τόσο οι άνδρες όσο και οι γυναίκες απαντούν ότι ο λόγος του σεξ είναι η ερωτική έλξη. Στην κορυφή της λίστας μεταξύ των υπολοίπων κυρίαρχων λόγων αναφέρονται το «ήθελα να εκφράσω την αγάπη μου για το σύντροφο μου, είχα διεγερθεί ερωτικά και ήθελα να ικανοποιήσω τον πόθο μου και επειδή το βρήκα διασκεδαστικό».

Οποια και να ήταν τα κίνητρα οι άνδρες αναφέρονταν σε αυτά με μεγαλύτερη ευκολία από τις γυναίκες, που τις περισσότερες φορές απάντησαν ότι έκαναν σεξ διότι ήταν ερωτευμένες.

Στερεότυπα

Εξάλλου, η έρευνα καταρρίπτει τα στερεότυπα που θέλουν τη γυναίκα να αξιοποιεί το φύλο της για οικονομικούς ή κοινωνικούς λόγους. «Οι άνδρες κάνουν τέτοια πράγματα πολύ συχνότερα από τις γυναίκες» αναφέρει ο Δρ Μπας. Τις περισσότερες φορές οι άνδρες ήλθαν σε ερωτική επαφή, για να προαχθούν, να πάρουν αύξηση, να πετύχουν κάποια χάρη, ή πολύ συχνά, διότι «απλά τους παρουσιάστηκε η ευκαιρία».

Οι 15 πιο απίθανοι λόγοι

Θέλησα να έρθω πιο κοντά στον Θεό
Για να μου περάσει ο πονοκέφαλος
Με βοηθά να κοιμηθώ
Για να κάνω το σύντροφό μου να νιώσει δυνατός
Για να κάψω θερμίδες
Για να ανταποδώσω μία χάρη
Για να αλλάξω θέμα συζήτησης
Για να πληγώσω έναν εχθρό
Οι ορμόνες μου ήταν εκτός ελέγχου
Για να γιορτάσω τα γενέθλιά μου
Ηταν καλός χορευτής/χορεύτρια
Ηθελα να προκαλέσω τους γονείς μου
Αισθανόμουν ένοχος/η

"Ομιχλοπαγίδα": Το μυστικό πείραμα στην Κρήτη κατά της λειψυδρίας!

Ενα πρωτοποριακό πείραμα με την κωδική ονομασία «Ομιχλοπαγίδα», που διεξάγεται κάτω από άκρα μυστικότητα και χρηματοδοτείται από το υπουργείο Οικονομικών της Γερμανίας, λαμβάνει χώρα τις τελευταίες ημέρες στην Κρήτη.

Οι γερμανικές αρχές, αλλά και διακεκριμένοι επιστήμονες, με επικεφαλής τον Ελληνα διδάκτορα του Πολυτεχνείου της Στουτγάρδης Γιάννη Στεφανάκη, προσπαθούν να φέρουν εις πέρας τη δύσκολη αποστολή τους και να κρατήσουν μυστικές τις περιοχές όπου γίνονται τα πειράματα. Αυτά, όπως λένε, στο μέλλον θα σώσουν τον κόσμο από τη λειψυδρία και όχι μόνο...


Σύμφωνα με τα όσα ανέφερε στην «Espressο» ο κ. Στεφανάκης: «Αυτή τη στιγμή έχουν επιλεγεί κάποιες περιοχές στην Κρήτη, κυρίως βραχώδεις και βουνοκορφές, στις οποίες έχει απλωθεί ένα δίχτυ σιλικόνης που κατασκευάστηκε στη Γερμανία και το οποίο μπορεί να παγιδεύσει υδρατμούς από τον αέρα». Και πρόσθεσε: «Φανταστείτε ένα φίλτρο του αέρα το οποίο μαζεύει το νερό και απομονώνει τη σκόνη. Το νερό αυτό είναι πολύ καλύτερο από αυτό της γης, καθώς δεν έχει καμία μόλυνση, ενώ θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί όχι μόνο για τις καθημερινές ανάγκες, αλλά ακόμη και για πόση».

Βέβαια, όπως λέει ο ίδιος: «Αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε σε πειραματικό στάδιο και θα μπορούμε να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα σε περίπου έναν χρόνο. Στόχος μας είναι να επισκεφτούμε και άλλες περιοχές της Ελλάδας. Η Κρήτη επιλέχτηκε γιατί έχει πολλές παρθένες περιοχές, πλούσιες σε υγρασία».

Οπως αποκάλυψε ο διακεκριμένος επιστήμονας, το πείραμα χρηματοδοτείται από το υπουργείο Οικονομίας της Γερμανίας, μετά από «απαίτηση» του υπουργείου Περιβάλλοντος της χώρας, με το ποσό των 500.000 ευρώ. Στοχεύει εκτός από τη συλλογή νερού (ακόμη και στη Σαχάρα!), και στη δημιουργία ρούχων και αντικειμένων τρίτης γενιάς.

«Ερευνούμε τις δυνατότητες ενός νέου τεχνολογικού υλικού, το οποίο στο μέλλον μπορεί να χρησιμοποιηθεί στα αδιάβροχα και πυρίμαχα ρούχα, σε θερμόμετρα, ακόμη και σε τζάμια νοσοκομείων εγκλωβίζοντας όλες τις επικίνδυνες ουσίες σε περίοδο πολέμου», μας εξήγησε ο καθηγητής και πρόσθεσε: «Για την παγίδευση του νερού που μεταφέρεται από τις αέριες μάζες θα χρησιμοποιηθεί μια νέα πατέντα, που μιμείται το τρίχωμα της λευκής άρκτου. Το τρίχωμα της λευκής αρκούδας αποτελείται από λεπτές, κοίλες και διάφανες τρίχες που διασπούν τον όγκο του νερού και διατηρούν ζεστό το σώμα του ζώου ακόμη και όταν η εξωτερική θερμοκρασία είναι -40 βαθμούς Κελσίου. Το τρίχωμα της λευκής άρκτου λοιπόν είναι υδροφόρο, και όχι υδρόφιλο. Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο κατασκευάστηκε ο ελαστικός ηλιακός συλλέκτης. Αντιγράφτηκε το τρίχωμα της λευκής άρκτου και δημιουργήθηκαν λεπτές διάφανες ίνες από σιλικόνη, μιμούμενες το φυσικό τρίχωμα της αρκούδας, οι οποίες τοποθετήθηκαν ανάμεσα σε δύο φύλλα σιλικόνης. Η μια στρώση σιλικόνης είναι διάφανη για να μπορεί να περνάει ο ήλιος και η εσωτερική πλευρά έχει ανάγλυφη κυψελοειδή όψη, όπου βρίσκονται οι λεπτές ίνες σιλικόνης. Η άλλη στρώση είναι μαύρη για να απορροφά την ηλιακή ακτινοβολία. Ενδιάμεσα οι διάφανες ίνες θα “σχίζουν” τους υδρατμούς και έτσι θα συλλέγεται σε μορφή σταγονιδίων το νερό από τον αέρα».

Καταλήγοντας ο κ. Στεφανάκης δήλωσε ιδιαίτερα αισιόδοξος για τα αποτελέσματα του πειράματος, καθώς όπως είπε: «Ηδη όλα δείχνουν ότι θα έχει απόλυτη επιτυχία».
.kanonitv.

Διατροφή, βότανα & άγχος

Το άγχος είναι ένα καθημερινό συναίσθημα που βιώνουν οι άνθρωποι του δυτικού κόσμου κυρίως στις μεγαλουπόλεις. Οι γρήγοροι ρυθμοί ζωής, ο φόρτος εργασίας, οι πολλές υποχρεώσεις, η κίνηση στο δρόμο είναι κάποιοι από τους παράγοντες που δίνουν το έναυσμα για την εμφάνιση του.
Η σωστή διατροφή και η άσκηση είναι δύο πολύ βασικοί παράγοντες που μπορούν να βελτιώσουν θεαματικά την αντίσταση του οργανισμού μας στο άγχος. Ιδιαίτερα σημαντικές σε αυτήν την προσπάθεια μας έχουν αποδειχτεί ότι είναι οι βιταμίνες συμπλέγματος β (ευθύνονται για την ομαλή λειτουργία του νευρικού συστήματος) και η βιταμίνη C. Εξίσου σημαντικά είναι τα ιχνοστοιχεία ψευδάργυρος (βοηθάει να δυναμώσει το ανοσοποιητικό σύστημα) και μαγνήσιο (που χάνεται σε πιο μεγάλες ποσότητες όταν έχουμε πολύ άγχος).
Παράλληλα η σωματική άσκηση βοηθά στην έκκριση σεροτονίνης στον εγκέφαλο μιας ορμόνης η οποία μας προσδίδει αίσθημα ευεξίας και ηρεμίας.
Τα βότανα επίσης μπορούν να φανούν ιδιαίτερα χρήσιμα. Το Αμερικάνικο Ginseng χρησιμοποιείται σε προβλήματα τα οποία δημιουργούνται από συναισθηματική φόρτιση (αίσθημα κόπωσης, πανικός, φοβίες, τάση να τρομάζει κανείς εύκολα). Τέτοιες διαταραχές είναι ευρύτατα διαδεδομένες στον σημερινό άνθρωπο. Θεωρείται λοιπόν ένα ισχυρό αντίδοτο προς το άγχος. Είναι ένα βότανο το οποίο ταιριάζει απόλυτα με τα προβλήματα του σύγχρονου Δυτικού ανθρώπου. Σαν βότανο δεν έχει τοξικότητα στη συνήθη δοσολογία 1-9 γραμμάρια ημερησίως. Χρόνος βρασμού 30-45 λεπτά.

Κουβάτσος Φίλιππος, Κλινικός διαιτολόγος-διατροφολόγος

NEA MEΘΟΔΟΣ ΤΑΥΤΟΠΟΙΗΣΗΣ ΜΕ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΜΙΚΡΟΒΙΩΝ


Απο kathimerini.gr

Οι ερευνητές στα εγκληματολογικά εργαστήρια θα έχουν σύντομα στη διάθεσή τους μια ακόμη… χείρα βοηθείας, καθώς Αμερικανοί επιστήμονες ανέπτυξαν μια νέα τεχνική ταυτοποίησης εγκληματιών και θυμάτων χάρη στην ανάλυση των ξεχωριστών ιχνών που αφήνουν τα μικρόβιαστα χέρια κάθε ανθρώπου...


Η ανακάλυψη, υπό τον καθηγητή Νόε Φίρερ του τμήματος οικολογίας και εξελικτικής βιολογίας του πανεπιστημίου του Κολοράντο, η οποία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό PNAS της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ, σύμφωνα με τα πρακτορεία Ρόιτερ και Γαλλικό, αξιοποιεί το γεγονός ότι οι άνθρωποι, όταν αγγίζουν μια επιφάνεια, δεν αφήνουν μόνο τα δαχτυλικά αποτυπώματά τους, αλλά και ένα ιδιαίτερο «ίχνος» από τα μικρόβια και τους άλλους μικροοργανισμούς με τους οποίους ο καθένας μας συμβιώνει από τη γέννησή του.

Έτσι, οι ερευνητές μπόρεσαν να «χαρτογραφήσουν» μια γενετική βακτηριακή «υπογραφή» (από το μικροβιακό DNA), που είναι μοναδική για τον κάθε άνθρωπο και η οποία παραμένει αναλλοίωτη όλο το 24ωρο, παρά τις όποιες μεταβολές της θερμοκρασίας, της υγρασίας, της ηλιακής ακτινοβολίας κλπ.

«Ο καθένας μας αφήνει πίσω του ένα
ξεχωριστό ίχνος βακτηρίων, καθώς ζούμε την καθημερινή μας ζωή», δήλωσε ο Φίρερ, ο οποίος εξέφρασε τη βεβαιότητα ότι αν και η εργασία του βρίσκεται ακόμα σε προκαταρκτικό στάδιο, τελικά θα αποτελέσει μια πολύτιμη συμπληρωματική τεχνική στο υπόλοιπο «οπλοστάσιο» των εγκληματολόγων και ιατροδικαστών.

Τον τελευταίο καιρό, οι επιστήμονες έχουν βεβαιώσει ότι όλοι οι άνθρωποι είναι φορείς δισεκατομμυρίων μικροβίων (συνήθως αβλαβών και μερικές φορές ωφέλιμων), πάνω και μέσα στον οργανισμό τους, ουσιαστικά αποτελώντας κινούμενες «αποικίες» μικροοργανισμών. Οι «αποικίες» αυτές είναι ιδιαίτερες για κάθε άνθρωπο ξεχωριστά, ενώ ακόμα διαφέρουν ανάλογα με την περιοχή του σώματος του ίδιου ανθρώπου.

Ο Φίρερ και οι συνεργάτες του πειραματίστηκαν με τα μικροβιακά ίχνη που αφήνουν τα δάχτυλα των ανθρώπων πάνω στα πληκτρολόγια και στα «ποντίκια» των υπολογιστών και ήσαν σε θέση να αποδείξουν ότι το βακτηριακό DNA που συνέλλεξαν, ταίριαζε καλύτερα με το μικροβιακό DNA από τα ίδια τα χέρια των κατόχων των υπολογιστών, σε σχέση με τα χέρια οποιουδήποτε άλλου ατόμου.

Επιπλέον, τα βακτήρια πάνω στο «ποντίκι» είναι «πολύ πιο όμοια» με αυτά των χεριών του κατόχου του υπολογιστή, παρά με τα βακτήρια εκατοντάδων άλλων ατόμων που δεν χρησιμοποιούν το συγκεκριμένο «ποντίκι». Μέχρι στιγμής, η νέα τεχνική έχει αποδειχτεί ακριβής σε ποσοστό 70% - 90%.

Η ίδια ερευνητική ομάδα είχε στο παρελθόν ανακαλύψει ότι ένας άνθρωπος κατά μέσο όρο έχει 150 είδη βακτηρίων πάνω στα χέρια του και ότι δύο άνθρωποι έχουν κοινά περίπου το 13% αυτών των βακτηριακών ειδών.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης ότι, μετά από δύο εβδομάδες, η βακτηριακή σύνθεση των χεριών κάποιου δεν είχε μεταβληθεί, καθώς τα βακτήρια αποδεικνύονται ιδιαίτερα ανθεκτικά, κάτι που αιφνιδίασε τους επιστήμονες, αλλά και τους επιτρέπει να ευελπιστούν ότι η τεχνική τους θα είναι χρήσιμη (αν τα βακτήρια στα χέρια μας άλλαζαν συνεχώς, τότε θα ήταν δύσκολη η ταυτοποίηση κάποιου). Λίγες ώρες μετά το πλύσιμο των χεριών μας, οι βακτηριακές «κοινότητες» ανακάμπτουν στην κατάσταση και στη σύνθεση που είχαν πριν το πλύσιμο.

Ήδη διάφορες επιστημονικές ομάδες στον κόσμο βρίσκονται στη διαδικασία «ανάγνωσης» του γενετικού υλικού (DNA) όλων των μικροβίων του ανθρωπίνου οργανισμού (του μικροβιώματος).

Τα κλασικά δακτυλικά αποτυπώματα μπορούν να «μουτζουρωθούν» ή να είναι αδύνατο να αποκτηθούν από διάφορες επιφάνειες, όπως τα υφάσματα. Από την άλλη, για να ληφθεί δείγμα ανθρώπινου DNA, πρέπει να βρεθεί αίμα, ιστός, σπέρμα ή σάλιο πάνω σε ένα αντικείμενο. Λόγω αυτών των δυσκολιών και της αφθονίας των μικροβίων πάνω στα χέρια μας, οι ερευνητές πιστεύουν ότι η νέα τεχνική μπορεί να αποδειχτεί πολύτιμη στις εγκληματολογικές έρευνες

350 νέα είδη ζώων και φυτών στα Ιμαλάια

Περίπου 350 νέα είδη ζώων και φυτών ανακαλύφθηκαν τα τελευταία 10 χρόνια στα Ιμαλάια, σύμφωνα με την τελευταία έκθεση της οργάνωσης WWF. Μεταξύ των νέων ειδών είναι ένας ιπτάμενος βάτραχος, το μικρότερο ελάφι στον κόσμο και ένα λουλούδι που αλλάζει το χρώμα του ανάλογα με την εξωτερική θερμοκρασία.

Η έκθεση περιλαμβάνει 242 νέα είδη φυτών, 16 αμφίβια, 16 ερπετά, 14 ψάρια, δύο είδη πουλιών, δύο θηλαστικά και τουλάχιστον 60 νέα ασπόνδυλα, τα οποία ανακαλύφθηκαν την περίοδο 1998 - 2008.

Το λουλούδι «impatiens namchabarwensis», είναι ένα από τα πιο αξιοσημείωτα είδη που ανακαλύφθηκαν, αφού έχει την ιδιότητα να αλλάζει χρώμα όταν αλλάζει η θερμοκρασία του περιβάλλοντος (μπλε σε χαμηλές και μοβ σε ψηλές θερμοκρασίες).

Από τα νέα ζώα, ξεχωρίζει το μικρότερο ελάφι στον κόσμο (Μuntiacus putaoensis), το οποίο έχει ύψος 60 με 80 εκατοστά και βάρος 11 κιλά, ο μακάκος Munzala που είναι το πρώτο είδος μαϊμούς το οποίο ανακαλύπτεται τον τελευταία αιώνα και ο πράσινος με κόκκινα πόδια βάτραχος (Rhacophorus suffry), ο οποίος χαρακτηρίστηκε ιπτάμενος, λόγω των ποδιών του που του επιτρέπουν να αιωρείται καθώς πέφτει από ψηλά.

Αγελάδες που βγάζουν άπαχο γάλα

Επιστήμονες από τη Νέα Ζηλανδία εκτρέφουν ένα κοπάδι αγελάδες που βγάζουν άπαχο γάλα, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «New Zealand Herald». Η εφημερίδα γράφει ότι το κοπάδι προέρχεται από μία αγελάδα, ονόματι Μαρτζ, της οποίας το ασυνήθιστο γάλα εντοπίστηκε τυχαία στη διάρκεια ενός προγράμματος ελέγχου ρουτίνας, από την γαλακτοβιομηχανία Fonterra.

Όπως διαπίστωσαν οι επιστήμονες, η Μαρτζ έφερε ένα μεταλλαγμένο γονίδιο που έκανε το γάλα της να περιέχει λιγότερα λιπαρά από το συνηθισμένο, ενώ το βούτυρο που παρασκευάστηκε από αυτό παρέμενε μαλακό ακόμα και όταν το έβαζαν στο ψυγείο.

Αν και η μαζική παραγωγή και ευρεία διάθεση των νέων προϊόντων δεν θα καταστεί εφικτή πριν περάσουν τουλάχιστον 5 χρόνια, η τοποθεσία όπου εκτρέφεται το κοπάδι παραμένει κρυφή.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ

Αυτό το lipstick δείχνει πότε θέλει sex...

Αυτό το lipstick δεν είναι ένα απλό lipstick... Είναι ένας απρόσμενος σύμμαχος στα χέρια των αντρών! Είναι ένας... οδηγός για το πότε κάθε κοπέλα θέλει sex! Αρκεί να προσέξετε τα χείλη της... Αν αλλάξουν χρώμα, είναι ώρα για δράση...
Το νέο πρωτοποριακό προϊόν κυκλοφόρησε στο εξωτερικό και αναμένεται να κάνει θραύση.
Πρόκειται για ένα ειδικό lipstick, που αλλάζει χρώμα όταν η κοπέλα που το φοράει νιώθει ερωτική έξαψη. Έτσι ο άντρας που τη συνοδεύει καταλαβαίνει πότε η κοπέλα του θέλει να της χαρίσει λίγη από την τεστοστερόνη του!
Το Mood Swing Emotionally Activated Lip Gloss εφευρέθηκε στην Καλλιφόρνια και, σύμφωνα με τους ειδικούς, ''είναι ό,τι πρέπει για τα ερωτικά ραντεβού''.
Μπορεί όμως να αποβεί και εξαιρετικά ντροπιαστικό για μία κοπέλα, εάν το φοράει στην καθημερινότητά της. Φανταστείτε να κάθεστε στο λεωφορείο και ξαφνικά να αλλάξει το χρώμα στο lip gloss... Τι θα σκεφτεί ο διπλανός σας;
Αλλά και οι άντρες μπορεί να μπερδευτούν με το νέο προϊόν. Πώς μπορεί να είστε
σίγουρος ότι η κοπέλα, που προσπαθείτε να ρίξετε στο κρεβάτι, έχει αναστατωθεί μαζί σας και όχι με τον απέναντι, ας πούμε!
Τελικά, ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός...
alepounews

Γαϊδουράγκαθο, το «ρόδο» της ενέργειας

Hλεκτρική ενέργεια ίση με 40.000 κιλοβατώρες τον χρόνο -ποσότητα αρκετά μεγάλη- θα παράγει καθένα από τα τρία εργοστάσια επεξεργασίας... γαϊδουράγκαθου που στήνει ιδιωτική εταιρεία στη Mαγνησία. Στόχος των επενδυτών είναι να γίνουν άλλα δύο στην Kαρδίτσα και συνολικά πάνω από 20 σε όλη τη χώρα.

H εταιρεία «Tράπεζα Eνέργειας» (θυγατρική της Apollo Capital Group που δραστηριοποιείται στο real estate) προσεγγίζει τους Θεσσαλούς αγρότες για να υπογράψει μαζί τους προσύμφωνα συνεργασίας, αναζητώντας σε πρώτη φάση περίπου 100.000 στρέμματα και σημειώνοντας ότι σε πλήρη παραγωγή το καθαρό κέρδος τους από την καλλιέργεια γαϊδουράγκαθου (αγριοαγκινάρας) θα είναι 100 ευρώ/στρέμμα, όταν φέτος από τα σιτηρά το καθαρό κέρδος τους ήταν μόλις 10 ευρώ/στρέμμα.

CLOSE WINDOW
Οι αγρότες του Κάμπου διστάζουν να προχωρήσουν στην καλλιέργεια γαϊδουράγκαθου

H «Tράπεζα Eνέργειας» σχεδιάζει την κατασκευή εργοστασίου σε οικόπεδο 8 στρεμμάτων στη Bιομηχανική Περιοχή του Bόλου κι αναμένει την έγκριση της πρότασής της από την ETBA και την αδειοδότηση για τις επενδύσεις της από τη Pυθμιστική Aρχή Eνέργειας.

Tο κόστος της επένδυσης για καθένα από τα τρία εργοστάσια είναι 20 εκατ. ευρώ, και τα στελέχη της εταιρείας διαβεβαιώνουν αφενός ότι οι πρώτες ύλες θα προέρχονται αποκλειστικά από τον θεσσαλικό κάμπο κι αφετέρου ότι τα εργοστάσια θα είναι συνδεδεμένα με τη ΔEH με ένα σύστημα κεντρικών παροχών. Παράλληλα, τονίζουν ότι τα εργοστάσια θα λειτουργούν με τους πιο αυστηρούς κανόνες προστασίας του περιβάλλοντος και θα έχουν υπερσύγχρονα φίλτρα για μηδενική διαρροή ρύπων στην ατμόσφαιρα.

Νέες μονάδες
Aλλα δύο εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από αγριοαγκινάρα αναμένεται να κατασκευαστούν στην Kαρδίτσα και θα βοηθήσουν στη μεταφορά και στη διάθεση του συλλεγόμενου προϊόντος.

Σύμμαχος και συμβουλάτορας στο εγχείρημα αυτό της «Tράπεζας Eνέργειας» είναι το Eργαστήριο Γεωργίας του πανεπιστημίου Θεσσαλίας και ο καθηγητής Nίκος Δαναλάτος, ο άνθρωπος που πρώτος μίλησε πριν από πέντε χρόνια για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από γαϊδουράγκαθο, το οποίο επίσης μπορεί να αντικαταστήσει το πετρέλαιο θέρμανσης.

Oι αγρότες του θεσσαλικού κάμπου δεν φαίνεται να πείθονται, παρότι τα οικονομικά οφέλη είναι πολλά και δύσκολα εγκαταλείπουν τις παραδοσιακές καλλιέργειες του βαμβακιού και των σιτηρών.

Η παραγωγή
Θησαυρός χωρίς νερό και λίπασμα

Tο γαϊδουράγκαθο σπέρνεται τον Oκτώβριο και μαζεύεται από το χωράφι κάθε άνοιξη, ενώ το σημαντικό είναι πως στο ενδιάμεσο διάστημα δεν χρειάζεται καθόλου νερό, καθόλου λίπασμα και φυσικά ως ζιζάνιο δεν επιτρέπει την ανάπτυξη άλλων ζιζανίων και έτσι δεν χρειάζεται ζιζανιοκτόνα. Tον Iούλιο, τον Aύγουστο και τον Σεπτέμβριο μαζεύεται από το χωράφι με τις μηχανές σε μπάλες και μεταφέρεται σε μονάδες επεξεργασίας. Στο εργοστάσιο σπάει με σπαστήρες και γίνεται πούδρα, που μετά συμπιέζεται και παράγονται οι πελλέτες - μικρά κυλινδρικά τεμάχια κάπως λεπτότερα από τα φίλτρα του τσιγάρου.

Tο γαϊδουράγκαθο καλλιεργείται σε όλα τα εδάφη, ακόμη και τα πιο ξερά και τα πιο δύσβατα.

Σύμφωνα με τον καθηγητή N. Δαναλάτο, η αντικατάσταση 2.000.000 στρεμμάτων σιταριού με αγριοαγκινάρα, θα απέδιδε παραγωγή περίπου 1.500.000 κυβικά ισοδύναμου πετρελαίου θέρμανσης.

Κάππαρη Κάππαρις η αγκαθωτή

Η Κάππαρη ανήκει στην οικογένεια των Καππαριδών (Capparaceae) και είναι πολύ γνωστή. Η κάπαρη συγκαταλεγόταν στα ορεκτικά των Αρχαίων Ελλήνων. Τρωγόταν μόνη της, με ξίδι ή νοστίμιζε φαγητά. Της αποδόθηκαν και θεραπευτικές ιδιότητες, ότι γιατρεύει τη σπλήνα, τα σκουλήκια του εντέρου, τις αιμορροΐδες. Τα πολλά είδη και οι ποικιλίες της είναι εξαπλωμένες σε όλο σχεδόν τον κόσμο, από το Αφγανιστάν και τη Βόρεια Ινδία μέχρι τη Νοτιοδυτική Μεσόγειο και την Αμερική.

Φυτρώνει σε πετρώδη, παραθαλάσσια ακαλλιέργητα μέρη και σε βράχους που συγκρατούν υγρασία. Είναι τρυφερός, πολυετής θάμνος, που μπορεί να φτάσει τα το 1μ. ύψος και το 1,5μ. πλάτος. Οι ρίζες της δεν προχωρούν βαθιά στο έδαφος, διακλαδίζονται όμως πολύ.

18kapari1.jpg (18567 bytes)Οι βλαστοί της έχουν μικρά, γυρτά, κιτρινωπά αγκάθια. Τα φύλλα της είναι λεία, έχουν μίσχο, είναι κυκλικά ωοειδή και γκριζοπράσινα. Ανθίζει το Μάη και τα άνθη της έχουν ζωή μόνο μιας μέρας, γιατί το βράδυ μαραίνονται. Τα άνθη της είναι εντυπωσιακά, βγαίνουν μεμονωμένα, σε μακριούς ποδίσκους έχουν διάμετρο 5-7 εκατ., 4 κοκκινωπά σέπαλα, 4 λευκά μεγάλα πέταλα, πολλούς μακριούς, βιολετί στήμονες με λευκούς ανθήρες και μακρύ ύπερο. Ανθίζει το καλοκαίρι.

18kapari2.JPG (32850 bytes)Οι καρποί της είναι μικροί, μακρόστενοι, με πολλά σπέρματα, μοιάζουν με αγγουράκια. Φυτρώνει από παραθαλάσσια μέρη στο χώμα ή και πάνω σε βράχους μέχρι και σε βουνά. Θα τη συναντήσουμε σε άγονα, ξηρά εδάφη, ακόμα και σε ερείπια, αυτό που χρειάζεται πολύ είναι ο ήλιος. Μαζεύονται οι τρυφεροί βλαστοί της, τα μπουμπούκια της και λιγότερο οι καρποί της, από τον Απρίλιο μέχρι και τον Αύγουστο. Πολλαπλασιάζεται με σπόρους ή με μοσχεύματα τρυφερών βλαστών.

sel_kapari2.JPG (96148 bytes)Η κάπαρη θεωρείται ορεκτικό και διουρητικό βότανο. Χρησιμοποιούνται ο φλοιός της ρίζας της και τα μπουμπούκια της ως αφέψημα, ακόμα και σε παθήσεις του δέρματος. Για μαγειρική χρήση, οι καρποί της μαζεύονται μετά την ανθοφορία, τα μπουμπούκια όμως πριν ανοίξουν και ξεπικρίζονται για μια εβδομάδα σε νερό, που θα πρέπει να αλλάζει συχνά. Μετά, διατηρούνται σε άλμη ή σε άλμη και ξίδι. Λιγότερο χρησιμοποιούνται οι καρποί της και τα τρυφερά βλαστάρια της, που μαζεύονται πριν βγάλουν αγκάθια και τρώγονται ωμά σε καλοκαιρινές σαλάτες. Με τη κάπαρη γίνονται σάλτσες, αρωματίζεται λάδι, ξίδι ή βούτυρο, προστίθεται σε τυριά, γαρνιτούρες ή γίνονται τουρσιά και πίκλες.

Ο αρχαίος γιατρός Διοσκουρίδης συνιστούσε τα φύλλα και τη ρίζα του φυτού για να εξαφανίζονται τα πρηξίματα. Στη φαρμακευτική χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις αδυναμίας, ως διεγερτικό της κυκλοφορίας και των αναπνευστικών λειτουργιών. Χρησιμοποιείται ακόμα σε περιπτώσεις ανεπάρκειας, πόνων και εμμήνων. Δίνεται στις έγκυες πριν από τη γέννα για να προκαλέσει συσπάσεις στη μήτρα. Σταματά τη διάρροια και τους σπασμούς στο στομάχι και τα έντερα, ενώ χρησιμοποιείται και κατά της ανικανότητας και των τσιμπημάτων από σφήκες και δαγκώματα φιδιών

Σχετίζεται η ημερομηνία γέννησης με την σχιζοφρένεια;

Για να μπορέσει η ομάδα του καθηγητή Jayanti Chotai από το πανεπιστήμιο Umea της Σουηδίας, να απαντήσει σε αυτό το ερώτημα προχώρησε σε έρευνα στην οποία συμμετείχαν συνολικά 2.000 άτομα που κατάγονταν επίσης από τη Σουηδία.

Ο καθηγητής Ψυχιατρικής κ.Chotai μίλησε στις Pyles και την Όλγα Τάντου, για τα αποτελέσματα των ερευνών του.

" Εξέτασα την σχέση που υπάρχει μεταξύ της προσωπικότητας και της εποχής της γέννησης ή ακόμη και του μήνα που γεννήθηκε κάποιος, και κατέληξα πως και η ιδιοσυγκρασία και ο χαρακτήρας του επηρεάζονται από το μήνα που γεννήθηκε.

Σύμφωνα με έναν συνάδελφό μου αμερικανό Καθηγητή η ανθρώπινη προσωπικότητα έχει εφτά διαστάσεις. Οι τρεις από αυτές έχουν να κάνουν αποκλειστικά με την ιδιοσυγκρασία, και είναι οι ακόλουθες: η αναζήτηση νέων ερεθισμάτων, η εξάρτηση, και η ανταμοιβή.

Στην έρευνά μας εξετάσαμε αυτές τις τρεις διαστάσεις σε σχέση με το μήνα της γέννησης στη χώρα μας σε ένα μεγάλο δείγμα περίπου 2.000 ανθρώπων, και βρήκαμε ότι η διάσταση της προσωπικότητας που έχει να κάνει με την αναζήτηση νέων ερεθισμάτων σχετίζεται με την εποχή ή ακόμη και το μήνα της γέννησης κάποιου.

Δηλαδή οι άνθρωποι που γεννήθηκαν κατά τη διάρκεια του χειμώνα έχουν πολύ χαμηλότερο δείκτη αναζήτησης νέων ερεθισμάτων σε σύγκριση με αυτούς που γεννήθηκαν κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Ακόμη, βρήκαμε ότι αυτό ισχύει περισσότερο στις γυναίκες, αλλά δεν ξέρουμε γιατί.»

Ωστόσο, στην έρευνα του καθηγητή Chotai συμμετείχαν 2.000 εθελοντές που κατάγονταν όλοι από τη χώρα όπου και διεξαγόταν η έρευνα, τη Σουηδία. Μήπως όμως κατ’ αυτόν τον τρόπο δεν είναι αντικειμενικό το δείγμα πάνω στο οποίο στηρίχτηκε; Πώς θα μπορούσε να είναι βέβαιος ότι τα συμπεράσματά του ισχύουν σε ευρεία κλίμακα;

"Για να απαντήσουμε με σιγουριά, προχωρήσαμε και σε άλλη έρευνα στη Φιλανδία, όπου εκεί εξετάσαμε αποκλειστικά την σχέση μεταξύ του μήνα της γέννησης και της προσωπικότητας, στην οποία συμμετείχαν περίπου 5.000 άνθρωποι. Αριθμητικά οι γυναίκες ήταν περισσότερες από τους άνδρες αλλά όχι σε μεγάλο βαθμό. Βρήκαμε πως οι γυναίκες που είχαν γεννηθεί χειμώνα είχαν χαμηλότερη αναζήτηση νέων ερεθισμάτων σε σύγκριση με τις γυναίκες που γεννήθηκαν καλοκαίρι. Το αποτέλεσμα δηλαδή ήταν ακριβώς το ίδιο με την έρευνα που διεξήγαμε στη Σουηδία."

Σχετίζεται η εποχή που γεννιόμαστε με την εκδήλωση σχιζοφρένειας;

Ο καθηγητής Chotai, ψυχίατρος ο ίδιος, δεν θα μπορούσε να μην μελετήσει και το αν η εποχή της γέννησης εφόσον επηρεάζει την τάση για αυτοκτονία, ή συμβάλλει στη διαμόρφωση της ανθρώπινης προσωπικότητας, συνδέεται και με ψυχικές διαταραχές όπως είναι η σχιζοφρένεια.

Και σε αυτή την περίπτωση βρήκε πως υπάρχει σχέση. Οι συνάδελφοί του, όμως, θα ήταν έτοιμοι για να το αποδεχτούν;

" Στην πραγματικότητα το θέμα της σχιζοφρένειας σε σχέση με την εποχή της γέννησης κάποιου είναι γνωστό εδώ και κάποια χρόνια. Γνωρίζω μελέτες που έχουνε γίνει από άλλους για το συγκεκριμένο θέμα και προηγήθηκαν μάλιστα αρκετά χρόνια της δικής μου.

Όταν λοιπόν άρχισα να εργάζομαι πάνω στη δική μου μελέτη, εκείνη την εποχή ήταν ήδη γνωστή η σχέση της σχιζοφρένειας με την εποχή της γέννησης. Απλώς εγώ έκανα ένα βήμα περαιτέρω συνδέοντας την σχιζοφρένεια με την απόπειρα αυτοκτονίας.

Ταυτόχρονα, θα πρέπει να σας αναφέρω ότι έχουνε γίνει πολλές μελέτες οι οποίες δείχνουν ότι οι άνθρωποι που γεννήθηκαν χειμώνα ή αρχές άνοιξης, έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσουν σχιζοφρένεια σε σύγκριση με εκείνους που γεννήθηκαν τον υπόλοιπο χρόνο. Παράλληλα, άλλες έρευνες υποδεικνύουν ότι κυρίως η σχιζοφρένεια οφείλεται σε γενετικούς παράγοντες κυρίως λόγω του ότι συναντάται πιο συχνά στην ίδια οικογένεια λόγω κληρονομικότητας.

Για παράδειγμα συναντάται σχεδόν στην ίδια μορφή στα πανομοιότυπα δίδυμα σε σύγκριση με τους άλλους διδύμους. Επίσης, σε περιπτώσεις υιοθεσίας κληρονομείται από τους βιολογικούς γονείς στα παιδιά ανεξάρτητα από την οικογένεια με την οποία θα μεγαλώσουν. Άρα, αρκετές έρευνες τονίζουν τον γενετικό παράγοντα, αλλά μέχρι τώρα δεν έχουμε βρει ένα και μοναδικό γονίδιο με το οποίο κληρονομείται η σχιζοφρένεια. Ίσως να μην εξαρτάται μόνο από ένα γονίδιο, αλλά από κάποιο συνδυασμό γονιδίων. Ή μπορεί ο συνδυασμός των γονιδίων με άλλους περιβαλλοντικούς παράγοντες να οδηγεί στη σχιζοφρένεια ή σε κάποια άλλη ψυχική διαταραχή."

Επομένως, σύμφωνα με την έρευνα του Τμήματος Ψυχιατρικής του Πανεπιστημίου Umea στη Σουηδία, υπάρχει σχέση μεταξύ της εποχής της γέννησης και της σχιζοφρένειας ή της προσωπικότητας ή της συμπεριφοράς της αυτοκτονίας. Ωστόσο ο καθηγητής Chotai επισημαίνει κάτι που έχει μεγάλη σημασία:

"Πρέπει να θυμόμαστε κάτι πολύ σημαντικό: αυτή η σχέση είναι μόνο στατιστικά σημαντική. Η σχιζοφρένεια είναι μια πολυδιάστατη περίπτωση και θα ήταν τουλάχιστον επικίνδυνο να πει κανείς ότι συνδέεται αποκλειστικά με την ημερομηνία γεννήσεως μας!"

Συντάκτης: Όλγα Τάντου
pylestv

Κόρνα μόνο για άνδρες

Πού να κρυφτούν δεν ξέρουν από την ντροπή όσοι ιδιοκτήτες «τρέντι» εστιατορίων στη Γερμανία έχουν ακόμα τα παραδοσιακά, ταπεινά ουρητήρια στις ανδρικές τουαλέτες. Το «Goldener Sternen» (Χρυσό Αστέρι) του Φράιμπουργκ τους πότισε φαρμάκι, τοποθετώντας στις δικές του τουαλέτες ανδρών... βαρύτονα κόρνα. Βέβαια, δεν συμφωνούν όλοι οι πελάτες στο βολικόν του πράγματοςμερικοί μάλιστα, οι πιο «πιουρίστες», έγιναν έξαλλοι με τη χρήση ενός μουσικού οργάνου για την εικονιζόμενη λειτουργία. Τον ντόρο, πάντως, που ήταν και το ζητούμενο, το «Goldener Sternen» τον έκανε.

SEXY AND HOT .... μια καυτή φωτογράφηση στην κουζίνα




Ολόκληρη η gallery στην Agenda του Rc-Cafe

Το πρώτο υποθαλάσσιο εστιατόριο του κόσμου στις Μαλδίβες.


Οι φωτογραφίες αυτές δόθηκαν στην δημοσιότητα πριν 4 μέρες και παρουσιάζουν την αίθουσα "Ithaa", του πρώτου υποθαλάσσιου εστιατορίου, που βρίσκεται στο θέρετρο Conrad Maldives Rangali.
Κόστισε 5 εκατομμύρια δολάρια για να κατασκευαστεί 5 μέτρα κάτω από τα κύματα του Ινδικού
ωκεανού και προσφέρει πανοραμική θέα 270 μοιρών.
Βέβαια μη ρωτήσετε πόσο κοστίζει το γεύμα... μάλλον όσο και τα εισιτήρια για να πας εκεί.

Νόσος των Λεγεωνάριων ή Νόσος των κλιματιστικών

Επιμέλεια: Χαϊνης Νίκος - Πνευμονολόγος


Η νόσος των λεγεωναρίων ήλθε στο φως της δημοσιότητας το 1976 όταν ξέσπασε επιδημία (οξύ εμπύρετο νόσημα του αναπνευστικού) σε Αμερικανική λεγεώνα στην Φιλαδέλφεια των Ηνωμένων Πολιτειών.Συνολικά προσβλήθηκαν 221 άτομα από πνευμονία, 34 εκ των οποίων κατέληξαν.
Ερευνώντας για τον αιτιολογικό παράγοντα αυτής της επιδημίας, απομονώθηκε και ταυτοποιήθηκε ο υπεύθυνος μικροοργανισμός, ένα Gram αρνητικό βακτηρίδιο το οποίο ονομάσθηκε Λεγιονέλλα.
Υπάρχουν περίπου 40 είδη λεγιονέλλας και περισσότερα από τα μισά μπορούν να προκαλέσουν νόσο στον άνθρωπο. Το είδος Λεγιονέλλα pneumofila ευθύνεται για το 90% των λοιμώξεων στον άνθρωπο.

Ιδανικό περιβάλλον για την ανάπτυξή του είναι το υδάτινο (λίμνες, ποτάμια, δεξαμενές, πισίνες, συστήματα ύδρευσης μεγάλων κτιριακών μονάδων, θερμές & ιαματικές πηγές). Είναι αρκετά ανθεκτικό, δύναται να επιζήσει σε ποικίλες συνθήκες του περιβάλλοντος (σε θερμοκρασίες από 0 μέχρι 630 C, επίσης τόσο σε όξινο όσο και σε αλκαλικό περιβάλλον: pH από 5 μέχρι 8,5). Η θερμοκρασία όμως που ευνοεί ιδιαιτέρως την ανάπτυξη αλλά και τον πολλαπλασιασμό του είναι μεταξύ 40 και 500 C.
Τα συστήματα κλιματισμού (air-condition), δεν θεωρούνται πλέον πηγές μετάδοσης του βακτηριδίου, όπως πιστευόταν παλαιότερα.

Τρόπος μετάδοσης
Ο άνθρωπος προσβάλλεται μέσω εισπνοής ή εισρόφησης μικροσταγονιδίων ύδατος που περιέχουν τον μικροοργανισμό. Παράγοντες που διευκολύνουν την ανάπτυξη νόσου στον άνθρωπο είναι το κάπνισμα και η κατάχρηση αλκοόλ. Επίσης περισσότερο ευάλωτα είναι τα ανοσοκατασταλμένα άτομα και εκείνα που πάσχουν από χρόνια νοσήματα των πνευμόνων.
Είναι σημαντικό να σημειώσουμε ότι δεν μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο. Μπορεί να προσβάλλει οποιαδήποτε ηλικία.
Η περίοδος επώασης κυμαίνεται από 2 μέχρι 10 ημέρες.

Η κλινική εικόνα ποικίλλει και τα συμπτώματα μπορεί να αφορούν περισσότερα του ενός συστήματα του οργανισμού.
Ο ασθενής αισθάνεται για λίγες ημέρες αδυναμία και καταβολή και μπορεί να ακολουθήσει μία περίοδος με συμπτώματα γριππώδους συνδρομής. Ο βήχας (αρχικά ξηρός κατόπιν παραγωγικός) μπορεί να είναι το πρώτο σύμπτωμα προσβολής των πνευμόνων. Πολλοί ασθενείς παρουσιάζουν υψηλό πυρετό ( περισσότερο από 390 C), συμπτώματα από το γαστρεντερικό σύστημα (διάρροια, ναυτία, έμετο, στομαχικές διαταραχές), από το κεντρικό νευρικό σύστημα (πονοκέφαλος, σύγχυση , λήθαργο , ντελίριουμ), από την καρδιά (βραδυκαρδία) κλπ. Ανάλογα δε με την έκταση της πνευμονίας αλλά και την συνύπαρξη ή όχι άλλων νοσημάτων, μπορεί να υπάρχει δύσπνοια ή και αναπνευστική ανεπάρκεια.

Εργαστηριακά ευρήματα
Η ακτινογραφία θώρακος μπορεί να δείχνει : τμηματική ή λοβώδη πνευμονία (συνήθως μονόπλευρη και σπάνια αμφοτερόπλευρη), μπορεί να υπάρχει πλευριτική συλλογή. Επίσης μπορεί να εμφανίζεται σαν πνευμονικό απόστημα ή με την μορφή στρογγυλών πυκνώσεων σε περίπτωση σηπτικών εμβόλων.
Το εγκεφαλονωτιαίο υγρό και η εξέταση των κοπράνων είναι στείρα.
Στο περιφερικό αίμα έχουμε μέτρια λευκοκυττάρωση, υπονατριαιμία, υποφωσφαταιμία και διαταραχές των ηπατικών λειτουργιών.
Τα ούρα παρουσιάζουν μικροσκοπική αιματουρία.

Διάγνωση
Υπάρχουν διάφορες εργαστηριακές δοκιμασίες για την διάγνωση της νόσου όπως : η έμμεση μέθοδος ανοσοφθοριζόντων αντισωμάτων (αύξηση τίτλου αντισωμάτων 1 : 128), η απομόνωση του βακτηριδίου από διάφορα υλικά (όπως πτύελα, βρογχικές εκκρίσεις, αίμα, πλευριτικό υγρό, πνευμονικός ιστός κλπ.). Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι η λεγιονέλλα δεν ανήκει στην φυσιολογική χλωρίδα του στοματοφάρυγγα και η απομόνωσή της από τα πτύελα ή τις βρογχικές εκκρίσεις θεωρείται διαγνωστική. Επίσης για την καλλιέργειά της απαιτούνται ειδικά θρεπτικά υλικά γιατί αναστέλλεται η ανάπτυξή της από την φυσιολογική χλωρίδα, για τον λόγο αυτό θεωρείται προτιμότερη η λήψη υλικού μέσω του ινοβρογχοσκοπίου. Εύκολα η διάγνωση μπορεί να τεθεί με την ανίχνευση αντιγονικών ουσιών του μικροοργανισμού στα ούρα.

Πρόγνωση & Θεραπεία
Η νόσος των λεγιοναρίων αποτελεί το 1-8% των πνευμονιών της κοινότητας. Σε περίπτωση έγκαιρης διάγνωσης, η πρόγνωση είναι άριστη.
Η καθυστέρηση στην διάγνωση, η συνύπαρξη άλλων νοσημάτων, επιβαρυντικών παραγόντων (κάπνισμα, κατάχρηση αλκοόλ) ή η έκπτωση της άμυνας του οργανισμού (πχ. χρόνια λήψη κορτιζόνης, κλπ), καθιστούν δύσκολη την αντιμετώπιση της νόσου, είναι δυνατόν να επιμηκύνουν την νοσηλεία αλλά και τις επιπλοκές της νόσου και να αυξήσουν την θνησιμότητα η οποία μπορεί να φθάσει περίπου το 15%.
Φάρμακα εκλογής για την αντιμετώπισή της είναι αντιβιοτικά όπως οι μακρολίδες και οι κινολόνες. Η διάρκεια της θεραπείας είναι περίπου 3 εβδομάδες

Oι Eλληνες περπατούν πάνω σε πολύτιμους λίθους.




















Διαμάντια και ρουμπίνια... Made in Greece. Aν και η συστηματική αναζήτηση και έρευνα για την εξόρυξη πολύτιμων λίθων στη χώρα μας είναι σχεδόν ανύπαρκτη, εκτός ελαχίστων περιπτώσεων, επιστημονικές έρευνες έδειξαν ότι σε πολλές περιοχές –τουλάχιστον στη Bόρεια Eλλάδα– υπάρχουν ορυκτά που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως πολύτιμα πετράδια.

«Aρκεί», όπως ανέφερε ο κ Bασ. Mέλφος, διδάκτορας Γεωλογίας, «να γίνει συστηματική έρευνα και να καταγραφούν οι ακριβείς ιδιότητές τους και τα χαρακτηριστικά τους για την ανεύρεση ευγενών ποικιλιών».

Σύμφωνα με τα όσα ανακοινώθηκαν, μια περιοχή που έχει εξαιρετικής ομορφιάς ορυκτά είναι η Xαλκιδική και ιδιαίτερα τα μεταλλεία Oλυμπιάδας και Στρατωνίου. Eκεί έχουν εντοπιστεί ροδοχρωσίτης και ροδονίτης, ωραίοι ασβεστίτες σε όλες τις αποχρώσεις και μορφές που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ακόμη και στην κοσμηματοποιία.

Στη B. Eλλάδα έχουν εντοπιστεί και πετρώματα με μικροσκοπικά διαμάντια, η κοιτασμολογική σημασία των οποίων κρίνεται ενδιαφέρουσα και υποσχόμενη. Oπως όμως ανέφερε στην εκδήλωση ο λέκτορας Γεωλογίας κ. Δ. Kωστόπουλος, είναι πολύ νωρίς για εκτιμήσεις και πρέπει να γίνουν μελέτες που απαιτούν σημαντικά ακριβό εργαστηριακό εξοπλισμό και υποδομή.

Στις περιοχές Παρανεστίου Δράμας υπάρχει κόκκινο κορούνδιο, ποικιλία ρουμπινιού μέσα σε παραμορφωμένα πετρώματα. Tα ρουμπίνια έχουν μήκος που σε σπάνιες περιπτώσεις φτάνουν τα 10 εκατοστά(!), ενώ στο Kάτω Nευροκόπι έχει εντοπιστεί αμέθυστος απαράμιλλου ιώδους χρώματος. Mεγάλοι κρύσταλλοι αμέθυστου υπάρχουν στις Σάππες και στο Σουφλί.

«Eμφάνιση» ρουμπινιού, ανέφερε ο κ. Mέλφος, έχουμε 15 χλμ. βόρεια της Ξάνθης όπου έχουν αναφερθεί και εμφανίσεις μικροσκοπικών ζαφειριών μεγέθους όμως που δεν ξεπερνούν τα 2 mm. Στα Kιμμέρια της Ξάνθης υπάρχουν καλά σχηματισμένοι γρανάτες καθώς και αιματίτης. Pοδοχρωσίτης βρέθηκε και στην περιοχή μεταλλείων της Kίρκης, 25 χλμ. BΔ της Aλεξανδρούπολης, ενώ χαλκηδόνιος, αχάτης, οπάλιος υπάρχουν σε όλη την επικράτεια του νομού Eβρου.

Tο ερώτημα που τίθεται είναι αφού υπάρχουν τόσες θέσεις γιατί δεν γίνεται εκμετάλλευσή τους;
«H έλλειψη ενδιαφέροντος από ιδιωτικές εταιρείες, οι δύσβατες θέσεις των κοιτασμάτων, η μέχρι σήμερα πλημμελής έρευνα για τον εντοπισμό του μεγέθους και της έκτασης των κοιτασμάτων αυτών καθώς και η έλλειψη εξειδικευμένων εργαστηρίων στη B. Eλλάδα για την κατεργασία (κοπή, χρωματισμός, βελτίωση κ.ά.) είναι μερικοί από τους λόγους που δεν έχουν επιτρέψει την αξιοποίησή τους», ανέφερε ο κ. Mέλφος.
.greekforests.

Παίζοντας ποδόσφαιρο με Viagra…

Μια νόμιμη, ανορθόδοξη ωστόσο μέθοδο βρήκε βολιβιανός φυσιοθεραπευτής ομάδας ποδοσφαίρου, για να βοηθήσει τους παίκτες να παίξουν καλά εκτός έδρας, σε περιοχή με μεγάλο υψόμετρο.

Όπως μεταφέρει το BBC, o Rodrigo Figueroa, δήλωσε στην εφημερίδα La Prensa ότι σε κάποιον αγώνα είχε δώσει στους παίκτες – χωρίς αυτοί να το γνωρίζουν – Viagra, ώστε να γίνεται καλύτερη οξυγόνωση στο αίμα τους. Ο φυσιοθεραπευτής τους το είχε διαλύσει σε χυμό, ώστε στο παιχνίδι να μπορεί ο οργανισμός τους να αντεπεξέλθει καλύτερα στο λίγο οξυγόνο της περιοχής.

Η ομάδα Blooming προέρχεται από τη Santa Cruz, περιοχή η οποία βρίσκεται 400 μέτρα πάνω από τη στάθμη της θάλασσας και το παιχνίδι ήταν στην περιοχή La Paz η οποία βρίσκεται 3.500 μέτρα πάνω από τη στάθμη της θάλασσας. Όπως αναφέρει, αποφάσισε να δώσει Viagra στους παίκτες εκείνους που παρατήρησε ότι είχαν μεγαλύτερο πρόβλημα με το υψόμετρο.

Όταν ερωτήθηκε από το δημοσιογράφο της εφημερίδας, για τα αποτελέσματα της "θεραπείας", ο Figueroa δήλωσε ότι στην πραγματικότητα μπορείς και να χάσεις και να κερδίσεις όταν παίζεις σε μεγάλο υψόμετρο και ότι τα καλύτερα αποτελέσματα τα είχαν όταν βασίστηκαν σε καλές τακτικές. Τώρα ο φυσιοθεραπευτής εργάζεται για την Bolivar. Δεν είναι ωστόσο γνωστό αν και εκεί χρησιμοποιεί την ίδια μέθοδο

ΚΟΥΝΗΘΗΚΕ ΓΙΑ ΤΑ ΚΑΛΑ Η ΓΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΕΙΣΜΟ ΣΤΗ ΧΙΛΗ..


Επιστήμονες της NASA μετά από μελέτες βρήκαν ότι ο σεισμός των 8,8 Ρίχτερ που χτύπησε τη Χιλή μετέβαλε τον άξονα περιστροφής της Γης κατά περίπου οκτώ εκατοστά ενώ είναι εντυπωσιακό και το γεγονός πως οδήγησε και σε ανεπαίσθητη σμίκρυνση της διάρκειας της ημέρας στον πλανήτη μας κατά 1,26 μικροδευτερόλεπτο.

anemo-milos

Ο δρόμος του μπίμινι

Στις αρχές της δεκαετίες του 20ου αιώνα, ο φημισμένος αμερικανικός προφήτης και θεραπευτής Edgar Cayce, πρόβλεψε ότι στοιχεία της χαμένης ηπείρου Ατλαντίδας, θα εμφανίζονταν στις Μπαχάμες το 1968 ή το 1969. Όλως περιέργος, το 1968, πιλότοι φωτογράφησαν από τον αέρα διάφορες κατασκευές, που έμοιαζαν σαν κτήρια, τοίχους και δρόμους, κάτω από τα νερά έξω από το νησί Bimini. Άλλοι έχουν ισχυριστεί ότι έχουν δει πυραμίδες και κύκλους από πέτρες, στο πυθμένα της θάλασσας, αλλά το μόνο πράγμα που έχει επιβεβαιωθεί στα σίγουρα, είναι το φαινόμενο αυτό που έχει δημιουργηθεί, γνωστό ως "Bimini Road" (δρόμος Μπίμινι).



Διάφοροι σκεπτικιστές, ισχυρίζονται ότι ο δρόμος Bimini, είναι ένας φυσικός σχηματισμός, παρ'όλα αυτά, είναι μοναδικός. Αλλά δεν υπάρχει καμία αμφιβολία, ότι το παράξενο σύνολο από του σχηματισμούς, υπάρχει στο βυθό του Bimini. Η πρόβλεψη του Cayce ήταν όλως παραδόξως ακριβής. Και δεν υπάρχει καμία άρνηση, στο ότι οι "δρόμοι" είναι απόλυτες ευθείες και μοιάζουν με ανθρώπινες κατασκευές. Ίσως και να είναι ένα μέρος ενός τοίχου που έχει πέσει ή μέρος μιας μεγαλύτερης θαμμένης δομής.











Είναι οι τεράστιες, επίπεδες πέτρες από την ακτή Bimini, τα λείψανα από έναν αρχαίο πολιτισμό; Οι επιστήμονες διαφωνούν όσον αφορά την προέλευση του δρόμου Bimini, αλλά μερικοί σκέφτονται ότι αυτά, είναι όλα όσα σώζονται από την πόλη της χαμένης Ατλαντίδας.

Από την περιγραφή της Αρχαίας Ατλαντίδας του Πλάτωνα και την καταστροφή της από σεισμούς και πλημμύρες, αιώνες αργότερα, οι άνθρωποι προβληματίζονται επάνω από τα ίχνη της χαμένης πόλιτείας.



Το 1968 η ανακάλυψη τεράστιων όγκων ασβεστόλιθου, ανοιχτά της βόρειας ακτής του Bimini, έχει τροφοδοτήσει αυτήν την πεποίθηση. Αυτοί οι όγκοι, είναι ευθυγραμμισμένοι και τακτοποιημένοι, και καλύπτουν μία έκταση περίπου 1 χιλιομέτρου. Μοιάζει να διαμορφώνουν έναν υποθαλάσσιο δρόμο, αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο μερικοί θεωρούν ότι είναι λείψανα από τη χαμένη πόλη της Ατλαντίδας.






Οι δύτες έχουν εξετάσει το δρόμο Bimini και μπορείτε και εσείς επίσης, επειδή είναι κοντά στην ακτή και σε μόνο 50 μέτρα βάθος

Κάνουν μάτι στα δοκιμαστήρια

Ματάκηδες μπορούν πλέον να γίνουν οι σύζυγοι και εραστές των κυριών οι οποίες αγοράζουν εσώρουχα και άλλα αξεσουάρ από τα καταστήματα ερωτικών ειδών «Αν Σάμερς» του Λονδίνου. Οι υπεύθυνοι της εταιρείας αποφάσισαν να ενισχύσουν κι άλλο τον ερωτισμό στην ατμόσφαιρα των καταστημάτων τους, γι’ αυτό και άνοιξαν μικρές τρύπες στα δοκιμαστήρια των γυναικών, μέσα από τις οποίες οι συνοδοί τους θα μπορούν να τις παρακολουθούν την ώρα που εκείνες δοκιμάζουν κιλοτάκια, σουτιέν και οτιδήποτε άλλο εξάπτει την ερωτική τους φαντασία. Ετσι, οι κυρίες θα αλλάζουν αμέριμνες, ενώ οι κύριοι θα απολαμβάνουν το θέαμα σαν να πρόκειται για άγνωστες γυναίκες. Φυσικά, οι πελάτισσες γνωρίζουν τη νέα «υπηρεσία» των καταστημάτων, ωστόσο δεν θα ξέρουν -εκτός αν είναι πολύ παρατηρητικές- από ποια οπτική γωνία τις παρακολουθεί ο σύντροφός τους.

Φυσικά, εδώ ανακύπτει κι ένα άλλο πρόβλημα: μήπως, δηλαδή, εκτός από τους συντρόφους, τις παρακολουθούν και άγνωστοι χωρίς τη θέλησή τους. Γι’ αυτό, οι υπεύθυνοι των καταστημάτων δήλωσαν ότι θα είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί ώστε να αποφευχθούν τέτοια φαινόμενα. Κλείνοντας, πάντως, πονηρά το μάτι πρόσθεσαν πως πολλές πελάτισσές τους μάλλον αρέσκονται να τις παρακολουθούν άγνωστοι την ώρα που δοκιμάζουν τα σέξι εσώρουχα που θέλουν ν’ αγοράσουν. Οσο για τις πωλήσεις, οι αρμόδιοι πιστεύουν ότι θα εκτοξευτούν, αφού μια απλή αγορά αξεσουάρ μπορεί να γίνει καυτό ραντεβού για κάθε ζευγάρι

Ο "πατριάρχης" του ρεμπέτικου .... Μάρκος Βαμβακάρης

Ο Μάρκος Βαμβακάρης θεωρείται από πολλούς ο σημαντικότερος μουσικός του ρεμπέτικου.

Βιογραφία


Ο Μάρκος Βαμβακάρης γεννήθηκε στις 10 Μαΐου του 1905 στον συνοικισμό Σκαλί της Άνω Χώρας της Σύρου από οικογένεια καθολικών.

Οι γονείς του ήταν φτωχοί αγρότες. Ήταν ο πρωτότοκος από έξι αδέλφια.Ο παππούς του έγραφε τραγούδια και ο πατέρας του έπαιζε γκάϊντα. Για το θρήσκευμά του απέκτησε αργότερα και το παρατσούκλι "Φράγκος".



Σε ηλικία 12 ετών ο Βαμβακάρης έφυγε από τη Σύρο και πήγε στον Πειραιά. Αργότερα τον ακολούθησε και η οικογένεια του. Εκεί ασχολήθηκε με διάφορα επαγγέλματα όπως φορτοεκφορτωτής, εργάτης σε ορυχείο γαιάνθρακα, λούστρος, εφημεριδοπώλης, εργάτης σε κλωστήρια, και περίπου το 1925 ως εκδορέας.

Εκεί έμαθε μπουζούκι και άρχισε να γράφει τραγούδια, εντυπωσιάζοντας με την ταχύτητα που έμαθε το όργανο αυτό και με την ικανότητά του.

Συμμετέχει μαζί με τοΓιώργο Μπάτη, το Στράτο Στράτο Παγιουμτζή. και Ανέστη Δελιά στο πρωτοποριακό για την εποχή μουσικό σχήμα που ονομάρτηκε "η Τετράς η ξακουστή του Πειραιώς".

Tο 1933 με την πιεστική παρότρυνση του Σπύρου Περιστέρη o Μάρκος Βαμβακάρης κυκλοφόρησε την πρώτη ηχογράφηση με μπουζούκι στην Ελλάδα, το ¨"Καραντουζένι"("Να 'ρχόσουνα ρε μάγκα μου").



Η περίοδος λίγο πριν το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι ίσως η παραγωγικότερή του. Μεταξύ άλλων αυτή το 1935 γράφει τη "Φραγκοσυριανή", το γνωστότερο ίσως τραγούδι του.

Μετά την απελευθέρωση την περίοδο 1948-1959 περνάει δύσκολες ώρες, η ελληνική μουσική βιομηχανία φέρεται προκλητικά αχάριστα στον πρωτοπόρο του μπουζουκιού αφού θεωρείται από τους περισσότερους "ξεπερασμένος".

Περνάει σοβαρές περιπέτειες με την υγεία του και οικονομικά προβλήματα, αφορισμό από την Καθολική Εκκλησία (που ήρθη το 1966) αλλά καταφέρνει και τα ξεπερνάει

Αυτά μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του '50, όταν μετά από πρωτοβουλία του Τσιτσάνη, κυκλοφορούν παλιά και καινούρια τραγούδια του Βαμβακάρη, τραγουδισμένα από τον ίδιο και από καλλιτέχνες όπως ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης, η Καίτη Γκρέυ, η Άντζελα Γκρέκα ο Στράτος Διονυσίου, κ.ά..

Έτσι αποκαθίσταται, κερδίζει ξανά την καταξίωση και αναγνωρίζεται σαν η μεγαλύτερη φυσιογνωμία του ρεμπέτικου.

Ο Βαμβακάρης πέθανε στις 8 Φεβρουαρίου του 1972 σε ηλικία 66 ετών.

Τρίτη, 30 Μαρτίου 2010

καυτή και sexy ... 10 με τόνο




....για ολόκληρη την gallery επισκεφτείτε την AGENDA του Rc-Cafe

Το ποδήλατο σας σε μια τσάντα!


Η Helium bike case είναι μία τσάντα ποδηλάτου, για ποδήλατα δρόμου έως και 64cm. Με άνοιγμα 360 μοιρών, μπορείτε να αποθηκεύσετε το ποδήλατό σας, σκελετό και ρόδες! Κάθε εξάρτημα τοποθετείτε σε συγκεκριμένο σημείο και κάνει την αποθήκευση εύκολη και γρήγορη. Η τσάντα διαθέτει επίσης ροδάκια για την εύκολη μεταφορά του ποδηλάτου σας σε ταξίδια.
π


korkos

Το 2ο σημείο G και το " σεξ της πρίζας "



Δε μας έφτανε ο πονοκέφαλος να ψάχνουμε το ένα σημείο G -που τουλάχιστον είχαμε μια ιδέα για το που μπορεί να είναι, άσχετα αν δε το βρήκαμε ποτέ- τώρα πρέπει να ανακαλύψουμε και το δεύτερο.

Το σημείο G ανακαλύφθηκε το 1950 από τον Ernst Grafenberg και στις μέρες μας θεωρείται πλέον αμφισβητήσιμη η ύπαρξή του. Τώρα οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι πιθανόν να έχουν βρει ένα νέο ανατομικό σημείο στις γυναίκες που προκαλεί οργασμούς και ονομάζεται Cul De Sac.

Πριν αρχίσεις να αγχώνεσαι, σπεύδω να σε ενημερώσω ότι δεν πρόκειται για κάποιο σημείο χαμένο στην άβυσσο των γυναικείων γεννητικών οργάνων, αλλά για το πιο υψηλό σημείο του κόλπου. Τώρα, μάλιστα. Συγκεκριμένα, πρόκειται για ένα μάτσο νεύρα, που βρίσκονται πίσω από τον αυχένα, στα οποία για να φτάσεις πρέπει η μήτρα να έχει διεγερθεί. Νόμιζες ότι είναι εύκολο επειδή ξέρεις που είναι ε;

Πακέτο φίλε μου. Η σύντροφός σου πρέπει να είναι το κορίτσι- λάστιχο και να έχει κάνει τουλάχιστον μία δεκαετία στα Μπολσόι και εσύ το αγόρι με τη φήμη του «μεγάλου», καθώς εκείνη θα πρέπει να βολευτεί με κάποιο τρόπο στη στάση πεταλούδα (τα πόδια πίσω από τα αυτιά) και παράλληλα να σε τραβάει όλο και πιο πολύ μέσα της. Δύσκολη η καλογερική.

Αν τα καταφέρετε (καταρχήν μπράβο σας), θα βρεθείτε μπροστά στην απόλυτη απόλαυση. Για εκείνη: «Η διείσδυση ερεθίζει το νωτιαίο μυελό της σε ένα διαφορετικό νεύρο από το σημείο G και την κλειτορίδα», αναφέρει η Barbara Keesling από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια και συγγραφέας του «Super Sexual Orgasm».

«Αυτό ονομάζεται ‘’sex της πρίζας’’ καθώς έχεις ασυνήθιστα αισθήματα. Παράλληλα σε κάνει να νιώθεις αδυναμία στο γόνατα, όταν μετά το τέλος προσπαθείς να σηκωθείς.»

Καλά, πήγαινε καλύτερα να ψάξεις για το σημείο G. Αφού το βρήκε ο Grafenberg, κάποια στιγμή, θα το βρεις κι εσύ.
.okokoras.

Τα αλατισμένα τρόφιμα προκαλούν ασθένειες

Επιμέλεια: Δημήτρης Πανταζής - Φαρμακοποιός

Η υψηλή πίεση είναι ο μεγαλύτερος παράγων κινδύνου και ευθύνονται για πρόκληση εγκεφαλικών, καρδιακών επεισοδίων και παθήσεων των νεφρών, που οδηγούν σε θάνατο. Το αλάτι αποτελεί την σημαντικότερη παράμετρο που συνδέεται με την αύξηση της αρτηριακής πίεσης και ως εκ’ τούτου είναι απαραίτητο να ληφθούν μέτρα που οδηγούν στην μείωση της κατανάλωσης του.
Όπως μας ενημερώνει το Ευρωπαϊκό κανάλι ειδήσεων Euronews (27 Μαΐου 2009), η παγκόσμια ένωση Υπέρτασης έκανε καμπάνια με αφορμή της παγκόσμια ημέρα της υπέρτασης.

Σε πάρα πολλές χώρες η μέση ημερήσια λήψη αλατιού είναι 12 γραμμάρια. Η δόση αυτή είναι διπλάσια από την συνιστώμενη ημερήσια λήψη αλατιού, από την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας. Τα (Junk food) περιλαμβάνουν μεγάλες ποσότητες αλατιού και σύμφωνα με τους επιστήμονες η μείωση της δόσης αυτής στο μισό θα μπορούσε να σώσει από τον θάνατο περίπου 2,5 εκατομμύρια ανθρώπους. Είναι λογικό λοιπόν να αποτελεί, η μείωση της ημερήσιας λήψης αλατιού, ζωτική αναγκαιότητα και είναι απαραίτητο να προσπαθήσουμε να αλλάξουμε τις διατροφικές μας συνήθειες. Η αλλαγή αυτή (μείωση της λήψης αλατιού) σε συνδυασμό με την άσκηση και την μείωση του σωματικού βάρους θα μπορούσε να συμβάλλει αποφασιστικά στην μείωση πολλών ασθενειών, όπως είναι τα εγκεφαλικά, τα καρδιακά επεισόδια, ο καρκίνος και άλλες σοβαρές παθήσεις.

Εμείς θα θέλαμε για άλλη μια φορά να υπενθυμίσουμε ότι η γνώση του οργανισμού μας, της λειτουργίας του και των φυσιολογικών περιορισμών, καθώς και ο σεβασμός τους είναι απαραίτητοι για την διατήρηση της υγείας

Οι σφήκες ανακάλυψαν πρώτες την πενικιλίνη.
















Οι σφήκες έμαθαν πώς να χρησιμοποιούν εξεζητημένα αντιβιοτικά εκατομμύρια χρόνια πριν την ανακάλυψη της πενικιλίνης, σύμφωνα με μία νέα έρευνα.

Οι σφήκες του είδους Philanthus, εκμεταλλεύονται τα ωφέλιμα βακτήρια για να παρασκευάσουν ένα κοκτέιλ φαρμάκων, που προστατεύει τις προνύμφες τους από τις μολύνσεις.
Οι επιστήμονες, που έκαναν την ανακάλυψη, πιστεύουν πως θα μπορούσε να βοηθήσει στην ανάπτυξη νέων παραγόντων για την καταπολέμηση των ανθρώπινων «υπερμικροβίων».


Η εποχή των αντιβιοτικών ξεκίνησε το 1928, όταν ο Αλέξανδρος Φλέμινγκ ανακάλυψε πώς η πενικιλίνη, που παράγεται από τον πράσινο μύκητα, σκοτώνει τα βακτήρια. Πολύ καιρό, όμως, πριν, οι σφήκες Philanthus επικάλυπταν τα κουκούλια τους με αντιβιοτικά για να εξοντώσουν τα βλαβερά μικρόβια.

Τα έντομα, όχι μόνο εξέλιξαν μία μέθοδο παραγωγής αντιβιοτικών, αλλά τα χρησιμοποιούσαν και με άκρως αποτελεσματικό τρόπο, όπως υποστηρίζουν οι επιστήμονες στο επιστημονικό περιοδικό Nature Chemical Biology.

Οι σφήκες συνδυάζουν διάφορα φάρμακα, που συνεργάζονται και καταστρέφουν πολλούς διαφορετικούς οργανισμούς.

Οι Γερμανοί επιστήμονες βρήκαν πως οι σφήκες συνεργάζονται με έναν τύπο βακτηρίων, τα λεγόμενα Streptomyces, σε μία συμβιωτική σχέση από την οποία επωφελούνται και τα δύο είδη.

Σε αντάλλαγμα για το «σπίτι» που τους παρείχαν, τα μικρόβια παρήγαγαν ένα κοκτέιλ από εννιά διαφορετικά αποτελεσματικά αντιβιοτικά κατά μίας ευρείας γκάμας βλαβερών βακτηρίων και μυκήτων.
Οι μύκητες εισβολείς και τα βλαβερά βακτήρια αποτελούν τεράστια απειλή για τις προνύμφες της σφήκας. Οι συνθήκες στη ζεστή και υγρή φωλιά της σφήκας, που περιέχει μεγάλες ποσότητες οργανικών υλικών υπό τη μορφή τροφής, ευνοούν την εμφάνιση μολύνσεων.
Τα Streptomyces μπορούν να κρατήσουν μακριά αυτά τα δυνητικά επικίνδυνα παθογόνα.

Οι θηλυκές σφήκες καλλιεργούν τα χρήσιμα μικρόβια σε συγκεκριμένους αδενοειδείς υποδοχείς των κεραιών τους και τα τοποθετούν στην οροφή των κελιών των ωαρίων τους. Οι προνύμφες, που αναπτύσσονται μέσα στα κελιά, παίρνουν στη συνέχεια τα βακτήρια και τα μεταφέρουν στις εξωτερικές επιφάνειες του κουκουλιού τους.

Εργαστηριακές εξετάσεις έδειξαν πως οι σφήκες χρησιμοποιούν μία προηγμένη μορφή «συνδυασμένων φαρμάκων», χρησιμοποιώντας εννέα ποικιλίες αντιβιοτικών.

Ο Johannes Kroiss, από το Ινστιτούτο Χημικής Οικολογίας Max Planck, στη Τζένα, αναφέρει: «Μία συνδυαστική θεραπεία με Streptochlorin και οχτώ διαφορετικά Piericidines, που καταφέραμε να απομονώσουμε από το κουκούλι, θα βοηθήσει να αποφύγουμε ένα πολύ μεγάλο φάσμα μικρο-οργανισμών. Αυτό δεν μπορεί να επιτευχθεί με μία μόνο ουσία, πράγμα που σημαίνει πως εκατομμύρια χρόνια πριν, οι σφήκες και οι συμβίοι τους είχαν ήδη αναπτύξει μία στρατηγική που είναι γνωστή σήμερα στην ανθρώπινη ιατρική ως συνδυαστική προφύλαξη.»

Η μέθοδος εκμεταλλεύεται τη «συμπληρωματική ή συνεργαστική δράση» δύο ή περισσοτέρων φαρμάκων, και είναι γνωστό ότι βοηθάει στην πρόληψη της ανάπτυξης ανθεκτικών υπερμικροβίων.

Ο Martin Kaltenpoth, επικεφαλής μίας ερευνητικής ομάδας του Max Planck πάνω στη «συμβίωση εντόμων-βακτηρίων», δήλωσε: «Υποθέτουμε πως η προστατευτική συμβίωση, όπως αυτή μεταξύ των σφηκών και των βακτηρίων Streptomyces, είναι πολύ πιο συνήθης στο ζωικό βασίλειο απ' ότι νομίζαμε μέχρι σήμερα. Μία ανάλυση των ουσιών αυτών δεν βοηθά μόνο στην κατανόηση της εξέλιξης μίας τέτοιας συμβίωσης αλλά μπορεί να οδηγήσει και στην ανακάλυψη ενδιαφερόντων νέων φαρμάκων για την ανθρώπινη ιατρική.»
.greekforests.

Έτσι έγινε η πατάτα τηγανητή......

......πριν από 156 χρόνια γιόρτασε τα πρώτα της γενέθλια η τηγανητή πατάτα.
Εάν ο Αμερικανός μάγειρας, ο Τζορτζ Κράμ, στο Σαρατόγκα Σπρίνγκς της Νέας Υόρκης, στις 24 Αυγούστου το 1853 δεν εκνευριζόταν από ένα πελάτη, ποιος ξέρει ποια θα ήταν τελικά η ιστορία της τηγανητής πατάτας;

Εκείνη τη χρονιά ο μάγειρας άλλαξε τον τρόπο μαγειρέματος της πατάτας με μια ασήμαντη αφορμή: αγανακτισμένος από τα παράπονα ενός πελάτη, αποφασίζει, λοιπόν, να του σερβίρει πατάτες τόσο λεπτοκομμένες που να δυσκολευτεί να τις πιάσει με το πιρούνι του. Αυτές οι λεπτοκομμένες τηγανητές πατάτες θα αποδειχθούν τεράστια επιτυχία ανά το παγκόσμιο.

Εκτός από τη μοναδική τους γεύση, οι επιστήμονες υποστηρίζουν πως και η ιδιαίτερη μυρωδιά τους είναι καθοριστικός παράγοντας που εξηγεί αυτή την αδυναμία. Και αν αναρωτιέστε πού οφείλεται η ακαταμάχητη μυρωδιά, οι ερευνητές έχουν την απάντηση.

Αφού ανέλυσαν τις μυρωδιές που διακρίνει η ανθρώπινη μύτη όταν μυρίζει την τηγανητή πατάτα, ανακάλυψαν τρεις ευδιάκριτες μυρωδιές: άρωμα καραμέλας, κρεμμυδιού και σιδερώστρας! Αν βέβαια διπλοτηγανιστεί, η μυρωδιά της γίνεται ακόμα πιο σύνθετη: πικρό κακάο, καραμέλα, τυρί, κρεμμύδι και… λουλούδια! Οι ειδικοί τονίζουν πως τα διαφορετικά αρώματα έχουν άμεση σχέση με την τεχνική του μαγειρέματος, το λάδι και φυσικά την ποικιλία της πατάτας.

Τρώτε άφοβα τηγανισμένες σε ελαιόλαδο Το viva έκανε ένα πείραμα συγκρίνοντας τις σπιτικές πατάτες τηγανισμένες σε ελαιόλαδο από τη μια μεριά και πατάτες εστιατορίου από την άλλη, τηγανισμένες σε σπορέλαια, που είναι απίθανο να αλλάζονται μετά το πρώτο τηγάνισμα. H σύγκριση έγινε στο εργαστήριο Xημείας – Φυσικοχημείας – Bιοχημείας στο Xαροκόπειο Πανεπιστήμιο. O λέκτορας του εργαστηρίου, δρ Γεώργιος Mπόσκου, αποκάλυψε ορισμένα ενδιαφέροντα στοιχεία για τα έλαια τηγανίσματος.

Η «χημεία» του τηγανίσματος – Oι χημικές αλλαγές που υφίστανται όλα τα λάδια κατά το τηγάνισμα έχουν ως αποτέλεσμα το σχηματισμό ανεπιθύμητων παραπροϊόντων, ορισμένα από τα οποία έχουν τοξική και καρκινογόνο δράση (όπως τα ολικά πολικά συστατικά -TPM- και τα πολυμερισμένα τριγλυκερίδια – PTG). – Σε πολλές χώρες έχουν θεσπιστεί για τα εστιατόρια όρια αντικατάστασης του ελαίου, όταν τα επικίνδυνα παραπροϊόντα του τηγανίσματος ξεπερνούν ορισμένα επίπεδα.

Σε έρευνα του Xαροκοπείου διαπιστώθηκε, ωστόσο, ότι σε ένα στα πέντε εστιατόρια της Αττικής χρησιμοποιούνται λάδια τηγανίσματος κοντά σε αυτά τα όρια. – H χαρακτηριστική μυρωδιά της «τηγανίλας» οφείλεται στο επικίνδυνο παραπροϊόν του τηγανίσματος trans-trans-2,4-δεκαδιενάλη. Στη συστηματική εισπνοή αυτής της ουσίας οφείλεται ο καρκίνος των μαγείρων στα κινεζικά εστιατόρια, όπου σερβίρονται πολλά τηγανητά πιάτα.

Σε προγενέστερη έρευνα του Xαροκοπείου διαπιστώθηκε ότι αυτό το παραπροϊόν παράγεται κυρίως όταν τηγανίζονται πατάτες σε ηλιέλαιο στα εστιατόρια και λιγότερο όταν τηγανίζουμε πατάτες σε ελαιόλαδο στο σπίτι. Σπιτικές τηγανητές πατάτες σε ελαιόλαδο – Mετά την πρώτη τηγανιά, το ελαιόλαδο δεν οξειδώθηκε, δηλαδή δεν παράχθηκαν ανεπιθύμητα παραπροϊόντα. – Αυτό οφείλεται στο ότι το ελαιόλαδο αποτελείται κυρίως από μονοακόρεστα τριγλυκερίδια, που αντέχουν σε πολύ υψηλές θερμοκρασίες τηγανίσματος (180° C – φτάνουμε τη θερμοκρασία αυτή όταν το λάδι αρχίζει να καπνίζει). Επιπλέον, το ελαιόλαδο περιέχει φυσικά αντιοξειδωτικά.

Δυστυχώς, όμως, τα αντιοξειδωτικά αυτά καταστρέφονται σε σημαντικό βαθμό κατά το τηγάνισμα. Εστιατορίου τηγανητές πατάτες σε σπορέλαια – Tο λάδι οξειδώθηκε στο πρώτο τηγάνισμα και έπρεπε να αλλαχθεί. – Αυτό οφείλεται στο ότι τα σπορέλαια είναι πλούσια σε πολυακόρεστα τριγλυκερίδια, που σε θερμοκρασία τηγανίσματος άνω των 160°C οξειδώνονται εύκολα, παράγοντας ανεπιθύμητες χημικές ενώσεις, όπως trans λιπαρούς εστέρες, trans-trans-2,4-δεκαδιενάλη, ακρυλαμίδια κλπ.

Στη θερμοκρασία αυτή μαγειρεύουν συνήθως στα εστιατόρια. O «νικητής» της σύγκρισης Mε διαφορά, οι σπιτικές πατάτες τηγανισμένες σε ελαιόλαδο! Μάλιστα, το λάδι της ελιάς -εφόσον είναι έξτρα παρθένο- μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τηγάνισμα διάρκειας 30 λεπτών – δηλαδή τρεις τηγανιές πατάτες. Mετά, όμως, οξειδώνεται και πρέπει να αντικατασταθεί. Σε κάθε περίπτωση, μην κρατάτε το χρησιμοποιημένο λάδι, γιατί εξακολουθεί να οξειδώνεται. Για τον ίδιο λόγο, μη συμπληρώνετε φρέσκο λάδι στο ήδη χρησιμοποιημένο. Καλύτερα να το αντικαταστήσετε εξ ολοκλήρου.

Συμπέρασμα «Στην κουζίνα σας πετάξτε όλα τα άλλα λάδια και κρατήστε μόνο το ελαιόλαδο», «αν και το καλύτερο είναι να αποφεύγετε τα τηγανητά», συμβουλεύει ο κ. Mπόσκου. Ωστόσο, στο σπίτι προτιμήστε το παραδοσιακό τηγάνισμα φρέσκιας πατάτας με ελαιόλαδο. Είναι η μόνη περίπτωση που οι πατάτες μπορεί να διατηρήσουν τη διατροφική τους αξία. Στις ταβέρνες, καλύτερα να μην παραγγείλετε». Τηγανητές πατάτες στο φούρνο Κόβετε τις πατάτες σε μέγεθος πατατών τηγανητών.

Τις βάζετε σ’ ένα μπολ που να τις χωράει και να μπορείτε να τις ανακατέψετε κιόλας. Βάζετε δύο κουταλιές λάδι για 45-50 πατάτες (στο μέγεθος των πατατών τηγανητών). Ρίχνετε ρίγανη και αλάτι κατά προσέγγιση και ανάλογα με τα γούστα σας. Αν τις θέλετε αλμυρές ρίχνετε πολύ αλάτι. Αν τις θέλετε πολύ ριγανισμένες, ρίχνετε πολύ ρίγανη. Και τα ανάποδα. Ανακατεύετε πολύ (περίπου 40 ανακατέματα). Στρώνετε λαδόκολλα σε ταψί στο φούρνο σας, που να χωράει όλες τις πατάτες και λίγο παραπάνω. Ψήνετε για 30 λεπτά στον αέρα (όχι στο γκριλ! οι αντιστάσεις αποκλείονται επίσης). Μετά έχετε τις πιο νόστιμες τηγανητές πατάτες που μπορείτε να φανταστείτε.

Αλλη άποψη:

Είναι… Γαλλίδες ή κατάγονται από γαλλόφωνες περιοχές της Ευρώπης, όπως το Βέλγιο, και ο κόσμος τις θέλει πολύ γιατί είναι δημοφιλέστατες. Τις βλέπουν και… τους τρέχουν τα σάλια. Είχε ήδη γράψει για αυτές από το 1801 ακόμη και ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Τόμας Τζέφερσον, που τις γνώρισε από έναν Γάλλο, τον μάγειρό του, και φυσικά καταγοητεύθηκε. Συνήθως τις βρίσκεις να… κολυμπούν μέσα σε καυτό λάδι αλλά όλο και περισσότεροι πιστεύουν ότι έχουν καταντήσει επικίνδυνες

Μπορείς να καταλάβεις ότι κάποιος είναι μετριόφρων αν στη σχετική ερώτησή σου απαντήσει ότι δεν είναι σίγουρος πως ξέρει να τηγανίζει και τόσο καλά πατάτες. Μπορείς να καταλάβεις ότι κάποιος ακολουθεί τα διδάγματα της μοριακής γαστρονομίας, αν σου αναφέρει ότι για να φτιάξει καλές τηγανητές πατάτες χρειάζεται αντλία κενού και θερμόμετρο ακριβείας! Η καλά τηγανισμένη πατάτα πάντως έχει χορτάσει ανθρώπους αλλά έχει βοηθήσει στο να στηθούν και τεράστιες επιχειρήσεις, κάνοντας κάποιους άλλους πολύ πλούσιους.

Ο «βασιλιάς της πατάτας» λεγόταν Φριτς και πουλούσε στο Βέλγιο, στα διάφορα πανηγύρια, τηγανητές πατάτες σχεδόν πριν από 150 χρόνια. Η πιο μεγάλη στιγμή στην ιστορία του εδέσματος αυτού ήταν το 1954. Ο Ρέι Κροκ, ένας εφευρέτης και πλανόδιος πωλητής μηχανημάτων ανάμειξης, είχε πληροφορηθεί για ένα καταπληκτικό μαγαζί που χρησιμοποιούσε τα μηχανήματά του στην Καλιφόρνια. Το επισκέφθηκε, εντυπωσιάστηκε από την τάξη που επικρατούσε εκεί και κυρίως από τις τηγανητές πατάτες του. Ζήτησε να αγοράσει τα δικαιώματα για να παρασκευάζει και εκείνος τα ίδια, από τους ιδιοκτήτες, τα αδέλφια Μακ και Ντικ Μακ Ντόναλντ.

Ο Ρέι Κροκ πίστευε ότι «το τηγάνισμα της πατάτας θα έπρεπε να αποτελεί τελετή που θα ακολουθείται με θρησκευτική ευλάβεια». Οι άνθρωποί του βγήκαν με υγρόμετρα στα χωράφια για να είναι βέβαιοι ότι οι πατάτες των παραγωγών θα διαθέτουν 20%-23% στερεά συστατικά. Επίσης από τότε γνώριζαν ότι οι μόλις συλλεγμένες πατάτες είναι πλούσιες σε σάκχαρο. Αν λοιπόν τις τεμαχίσεις και τις καταψύξεις, τα σάκχαρα θα δώσουν στο τηγάνισμα ένα καραμελένιο, καθόλου ευχάριστο χρώμα, πολύ προτού προλάβει να ψηθεί καλά το εσωτερικό της. Πρέπει λοιπόν η πατάτα να διατηρηθεί πρώτα σε σκοτεινό, κάπως θερμό, μέρος, αρκετές εβδομάδες, ώστε τα σάκχαρα να μετατραπούν σε άμυλο. Εκείνη την εποχή ο Κροκ τις αποθήκευε στο υπόγειο του εστιατορίου του κάτω από έναν τεράστιο ανεμιστήρα που λειτουργούσε αδιάκοπα. Η αυτοματοποίηση της διαδικασίας βελτιώθηκε ακόμη περισσότερο με τη βοήθεια του… πατατο-κομπιούτερ. Μιας φριτέζας, στην οποία έχει υπολογιστεί με ακρίβεια κατά πόσον μειώνεται η θερμοκρασία όταν βυθιστεί στο λάδι μια ορισμένη ποσότητα από κρύες πατάτες και πόσος χρόνος απαιτείται για να αυξηθεί εκ νέου κατά τρεις βαθμούς. Τότε, υποτίθεται, είναι κατάλληλα ψημένες.

Τα πατατο-βασανιστήρια

Οι πατάτες που δεν τυχαίνει να ζεματιστούν με συνοπτικές και απλές διαδικασίες σε σπιτικό τηγάνι «υφίστανται» μεγαλύτερα βασανιστήρια. Βράζονται για λίγο, μετά στεγνώνονται, βουτιούνται για 30 δευτερόλεπτα στο καυτό λάδι και μετά καταψύχονται. Οταν έλθει η ώρα τους, αποψύχονται, και αφού έχουν βουτηχτεί σε ένα αραιό σακχαρούχο διάλυμα για να πάρουν γλυκό καραμελέ χρώμα – σαν να βγήκαν από σολάριουμ -, περιχύνονται με κάποιο αραιό κουρκούτι για να προκαλούν ελκυστικό «τραγανό» θόρυβο στο μάσημα! Υστερα αρκούν τρία λεπτά στη φριτέζα και… καλή μας όρεξη. Επιπλέον, λόγω της υποπίεσης στο εσωτερικό δημιουργούνται κάποιες ρωγμές από όπου μπορεί, όταν ακόμη υπάρχει ζεστό λάδι ολόγυρα, αυτό να εισχωρήσει στην πατάτα. Το πλύσιμό της, πριν από το τηγάνισμα, επιτρέπει να απομακρυνθεί το άμυλο από την αποφλοιωμένη επιφάνειά της ενώ το πολύ σύντομο βράσιμο στο νερό διευκολύνει τη δημιουργία ζελατινώδους στρώματος το οποίο δεν αφήνει το πολύ λάδι να εισχωρήσει. Ετσι φαίνεται ότι ανακύπτουν δύο ζητούμενα: να μην εισχωρήσει πολύ λάδι στο εσωτερικό και να μην παραμείνει πολύς ατμός μέσα, με αποτέλεσμα να μη γίνουν τελικά τραγανές οι πατάτες.

Οπως θεωρεί ο πρύτανης των μοριακών γαστρονόμων Ερβέ Τις, το πρόβλημα είναι ανάλογο με τον ατμό που παραμένει μέσα σε ένα ψητό γουρουνόπουλο (για εμάς ίδιο big problem και για το πασχαλινό αρνάκι) και δεν το αφήνει να διατηρηθεί τραγανό. Με τα κρεατικά όμως ο κ. Τις μιμήθηκε απλώς τον Μέγα Αλέξανδρο και τον γόρδιο αυτό δεσμό τον έλυσε με τη μαχαίρα του, αποκεφαλίζοντας το ψημένο ζώο προτού καν αποκαθηλωθεί από τη σούβλα του ώστε να βρουν διέξοδο οι ατμοί. Οι πατάτες δεν έχουν κεφάλι, έχουν όμως σώμα και οι μερακλήδες κατά τον κ. Τις πρέπει να τις τρυπούν μετά το τηγάνισμα με το πιρούνι τους μία προς μία. Οι ακόμη πιο τολμηροί μάλιστα προτρέπονται στη συνέχεια να κάνουν υποδόριες ενέσεις με κέτσαπ.

Η κορυφαία συνταγή

Ο γνωστός μας και από τα προηγούμενα Αγγλος Ιστον Μπλούμενταλ του «Fat Duck» κόβει τις πατάτες σε εντελώς όμοια, μακρόστενα, λεπτά, παραλληλεπίπεδα και τις ζεσταίνει σε νερό θερμοκρασίας περίπου 58-66 βαθμών Κελσίου. Ετσι μαλακώνουν όλοι οι κόκκοι του αμύλου. Μετά τις στεγνώνει σε κενό αέρος. Ακολουθεί ολόσωμη κατάδυση σε λάδι 140 βαθμών Κελσίου, ανάδυση, στέγνωμα και πάλι για λίγα λεπτά μέσα στο λάδι, του οποίου όμως η θερμοκρασία έχει αγγίξει πλέον τους 160-180 βαθμούς Κελσίου. Το βασικό λοιπόν μυστικό, που το ανακαλύπτεις (άθελά σου βέβαια στην περίπτωση αυτή) και όταν συμβεί διακοπή ρεύματος την ώρα του τηγανίσματος, είναι ότι για τις πιο ορεκτικές πατάτες χρειάζεται διπλό τηγάνισμα.

Δυστυχώς το κυνήγι της γεύσης έχει και τα θύματά του. Ετσι διαπιστώθηκε ότι με τις νόστιμες και διπλοτηγανισμένες πατάτες, εκτός από τον κίνδυνο του διαβήτη που εγκυμονούν, στις μεγάλες θερμοκρασίες δημιουργούνται από τα χρησιμοποιούμενα φυτικά έλαια trans πολυακόρεστο λίπος, φοβερά ανθυγιεινό όπως είναι ήδη γνωστό, και επίσης ακρυλαμίδιο. Μια ουσία καρκινογόνος και με κακή επίδραση στο γενετικό υλικό, που δεν επιτρέπεται να περιέχεται σε δόση μεγαλύτερη από ένα εκατομμυριοστό του γραμμαρίου σε ένα λίτρο νερού. Διαπιστώθηκε όμως ότι σε τροφές όπως οι πατάτες εξαιτίας της αντίδρασης μεταξύ ενός αμινοξέος της ασπαραγγκίνης και σακχάρων, όταν η θερμοκρασία περάσει τους 120 βαθμούς Κελσίου, παράγεται σε ποσότητες 20 ως και 70 φορές μεγαλύτερες από την επιτρεπομένη. Δυστυχώς. Κάποιος που θα θυμόταν το αιώνιο πρόβλημα των φιλολόγων θα μας έλεγε ότι στην περίπτωση της τηγανητής πατάτας έχουμε πλήρη υποταγή του περιεχομένου στη μορφή (και στη γεύση) εις βάρος της υγείας μας. Μια πατάτα, αλλά ποια πατάτα λοιπόν είναι αυτή που δημιούργησε τελικά ο δαιμόνιος Ρέι Κροκ;

Διά ταύτα

Στο Internet θεωρήθηκε η παρακάτω ως η πιο καλή συνταγή: καθαρίζουμε και κόβουμε σε ομοιόμορφα κομμάτια. Τα τοποθετούμε σε κρύο νερό για 30 λεπτά. Τις στραγγίζουμε πολύ προσεκτικά. Οι σταγόνες νερού που τυχόν θα μείνουν θα πεταχτούν όταν τις βυθίσουμε στο καυτό λάδι. Βουτάμε πρώτα το ίδιο το μεταλλικό καλάθι στο καυτό λάδι για να μην κολλήσουν οι πατάτες επάνω του και μετά προσθέτουμε τα κομμάτια σε λάδι 160 βαθμών, αφήνοντάς τα για τρία λεπτά. Τα βγάζουμε, τα στραγγίζουμε, ανεβάζουμε τη θερμοκρασία στους 190, το πολύ, βαθμούς, και ξαναψήνουμε για περίπου τέσσερα λεπτά.
Αφού μια πατάτα στο χωράφι περιέχει περίπου 80% νερό, στο μαγείρεμα πρέπει να αντικατασταθεί από κάτι άλλο και αυτό το κάτι άλλο είναι μια λιπαρή ουσία. Πρόκειται λοιπόν για κάτι πολύ κλασικό που παρουσιάζεται στη μαγειρική όλων των λαών: την προσθήκη λίπους στους υδατάνθρακες. Από τις βουτυρωμένες φέτες ψωμιού ως τη μακαρονάδα με τυρί είναι η ίδια… τεχνοτροπία. Η χρήση της φριτέζας βελτίωσε σημαντικά την εμφάνιση της τηγανητής πατάτας σε σχέση με το τηγάνι. Με το ολοκληρωτικό βούτηγμα σε καυτό λάδι πάνω από τους 100 βαθμούς κάνει το νερό να μετατρέπεται σε ατμό και να βγαίνει ορμητικά προς τα έξω, δημιουργώντας υποπίεση στο εσωτερικό, διόγκωση των κόκκων του αμύλου αλλά και περιορίζοντας κάπως το λάδι να κατακλύσει το εσωτερικό. Ως το 1990 στα μεγάλα ταχυφαγεία χρησιμοποιούσαν ζωικό λίπος για τις τηγανητές πατάτες. Οταν άρχισαν να φωνάζουν οι γιατροί, πέρασαν στις λιπαρές ουσίες φυτικής προελεύσεως αλλά για να γίνουν αυτές κατάλληλες έπρεπε να ακολουθηθεί μια διαδικασία που ονομάζεται υδρογόνωση και δίνει τα «trans ακόρεστα λίπη». Αυτά είναι χειρότερα και από τα ζωικά, καθιστούν αδύνατο τον οργανισμό στο να ρυθμίσει τη χοληστερίνη του και οδηγούν σε αυξημένο ποσοστό θανάτων.

Μια μερίδα τηγανητές πατάτες δίνει ενέργεια περίπου 150 θερμίδων. Οι 90 από αυτές οφείλονται στη λιπαρή ουσία όπου τηγανίστηκαν.

Οι μπριζόλες γορίλα κάνουν θραύση

Οι «καλοφαγάδες» της Δανίας ανακαλύπτουν μια νέα λιχουδιά, προκαλώντας την οργή της WWF και άλλων οργανώσεων προστασίας ζώων. Σύμφωνα με τη γερμανική εφημερίδα «Bild», όλο και περισσότερα πολυτελή εστιατόρια προσφέρουν μπριζόλες από γορίλα, οι οποίες έχουν μεγάλη ζήτηση.
Όπως αναφέρει η εφημερίδα, το κρέας εισάγεται από την Αφρική σε ποσότητα που αγγίζει καθημερινά τους δέκα τόνους. Έντονες διαμαρτυρίες για το θέμα έχει εκφράσει η WWF, αφού οι γορίλες ανήκουν στα είδη ζώων που αντιμετωπίζουν το μεγαλύτερο κίνδυνο εξαφάνισης.

Myday.gr

Τι υπάρχει στο σύμπαν; Θα το δούμε ποτέ;

Σταμάτης Κριμιζής
Επίτιμος Διευθυντής Τμήματος Διαστημικής Φυσικής Πανεπιστημίου John Hopkins Εκπρόσωπος της Ελλάδας στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος (ESA)

«Αντικειμενικά δεν ξέρουμε τι υπάρχει όσον αφορά τη ζωή. Δεν έχουμε καμία αντικειμενική επιστημονική πληροφορία. Αλλά όταν στην ερώτησή σας λέτε “ποτέ”, το “ποτέ” είναι μία πολύ δύσκολη λέξη. Πρέπει να είμαστε αντικειμενικοί και να το βάλουμε σε ένα επιστημονικό πλαίσιο. Δηλαδή ας πούμε σε ποια απόσταση. Για παράδειγμα, σε μία απόσταση πενήντα έτη φωτός - τώρα μίαμιση ανθρώπινη ζωή, αυτή η απόσταση είναι 453.000.000 χλμ.
Θα σας δώσω και το παράδειγμα του Βόγιατζερ, το οποίο είναι τώρα στο διάστημα 31 χρόνια και έχει φτάσει στα 16,5 δισεκατομμύρια χλμ. Η απόσταση για τα 50 έτη φωτός είναι 470 τρισεκατομμύρια χλμ.. Το βόγιατζερ κινείται με μία ταχύτητα 17 χλμ το δευτερόλεπτο. Εάν πούμε λοιπόν ότι η ταχύτητα του βόγιατζερ ήτανε 200 φορές μεγαλύτερη δηλαδή γύρω στις 3.000 χλμ. το δευτερόλεπτο, αυτό είναι μόνο 1% της ταχύτητας του φωτός του φωτός που είναι 300.000 χλμ.το δευτερόλεπτο. Επομένως, για να φτάσει τα 50 έτη φωτός θα χρειαστούν 5.000 χρόνια! Όταν το σκεφτούμε αυτό, ως αποστολή ανθρώπινη, τότε είναι καταφανές ότι θα υπάρξει μεγάλη δυσκολία για να φτάσουμε ποτέ σε τέτοιες αποστάσεις. Με τη τεχνολογία που έχουμε τώρα, είναι απαγορευτικές οι αποστάσεις. Ποιος ξέρει τι θα γίνει στο μέλλον? "

Αθηνά Κουστένη
Αστροφυσικός στο Αστεροσκοπείο των Παρισίων
Πρωταρχικός Επιστημονικός Σύμβουλος για την αποστολή της ESA στον Τιτάνα.
«Για μένα το σύμπαν αρχίζει ήδη από τη γειτονιά μας, δηλαδή από το ηλιακό μας σύστημα, στο οποίο υπάρχουν πολύ καταπληκτικά πράγματα που περιμένουν εξερεύνηση. Έχουμε ανακαλύψει τώρα τελευταία, πρόσφατα, χάριν στις διαστημικές αποστολές πολλά πράγματα στο Κρόνο, στο Δία και σε διάφορα άλλα μέρη. Αυτή την στιγμή πετάμε κοντά στον Άρη και στην Αφροδίτη αλλά υπάρχουν ακόμα εκπλήξεις που μας περιμένουν και σημαντικές ανακαλύψεις. Παραδείγματος χάριν, μετά την ανακάλυψη ατμόσφαιρας νερού γύρω από το δορυφόρο Εγκέλαδο, πιστεύουμε ότι μπορεί να υπάρχει όπως και στην Ευρώπη ωκεανός νερού κάτω από την επιφάνεια. Φτάνουμε δηλαδή στα πιο μακρινά σώματα, στα όρια του ηλιακού μας συστήματος και λέμε ότι μπορεί να υπάρχει δυνατότητα να εξελιχθεί η ζωή, να αναπτυχθεί, και σε αυτές τις κρύες επιφάνειες.Τώρα για πιο μακριά οι αστρονόμοι και γενικά οι επιστήμονες, δε νομίζουν ότι μπορούν να απαντήσουν σε αυτήν την ερώτηση.
Το τι υπάρχει ακριβώς εκεί έξω προς το παρόν είναι θέμα του τι πιστεύει ο καθένας μας. Το ότι ανακαλύψαμε όμως διακόσιους νέους εξω-πλανήτες - δηλαδή τους πλανήτες οι οποίοι είναι έξω από το ηλιακό μας σύστημα - τα τελευταία δέκα χρόνια, εμένα με κάνει να υποθέτω ότι η ζωή μπορεί να αναπτυχθεί και αλλού εκτός από τη Γη. Τώρα αν θα μπορέσουμε κάποτε να το συναντήσουμε, μου φαίνεται τρομερά δύσκολο. Το σύμπαν είναι τεράστιο, μιλάμε για τεράστιες αποστάσεις και για πολύ κενό. Οπότε για αυτό το πράγμα δεν ξέρω.»

Ξενοφών Μουσσάς
Διευθυντής Τμήματος Εργαστηρίου Αστροφυσικής Πανεπιστημίου Αθηνών Αναπληρωτής Καθηγητής Φυσικής Διαστήματος

«Το σύμπαν βέβαια είναι όλος ο κόσμος: άστρα, γαλαξίες, πλανήτες , περισσότερους από 300 έχουμε βρει μέχρι σήμερα να υπάρχουν έξω απ’ το ηλιακό μας σύστημα. Και με βεβαιότητα λέει η Επιστήμη πρέπει να υπάρχει και ζωή σε αυτούς τους πλανήτες, σε άλλα αστέρια, και ασφαλώς και σε άλλους γαλαξίες.»

Σταμάτης Αλαχιώτης
Καθηγητής Γενετικής Πανεπιστημίου Πατρών

«Όλοι θα περίμεναν να ακούσουν ότι υπάρχουν εξωγήινοι, υπάρχουν πολιτισμοί, υπάρχουν άλλοι κόσμοι κατοικημένοι κ.τ.λ.. Η απάντηση είναι ότι δε γνωρίζουμε! Και για να έχει η απάντησή μας επιστημονική βαρύτητα πρέπει να στηριχτούμε σε ορισμένα επιστημονικά στοιχεία, όπως π.χ. το φως που δημιουργεί το σύμπαν, αν είναι ένα σύμπαν, αν είναι πολλά σύμπαντα, αν υπάρχουν πλανήτες που να έχουν συνθήκες κατάλληλες για την ανάπτυξη της ζωής, αν υπάρχουν νοήμονα όντα, και όλα αυτά τα πράγματα που δε μπορούμε να τα προσεγγίσουμε επί του παρόντος επιστημονικά.
Όσον αφορά στο πώς προήλθε το σύμπαν, είναι γνωστό βεβαίως ότι επικρατούσα άποψη είναι η θεωρία της μεγάλης έκρηξης, που έγινε 13 δισεκατομμύρια χρόνια πριν. Το ηλιακό μας σύστημα είναι μέρος της όλης αυτής διεργασίας, έχει μια ηλικία πάνω από 4,65 δισεκατομμύρια χρόνια, έχει 8 πλανήτες (τώρα τελευταία προστέθηκε και ο Πλούτωνας και ένας άλλος ακόμ�� αβάπτιστος), και βεβαίως εκείνο που πρέπει να πούμε από την αρχή, είναι ότι η οργανική χημεία είναι η πιο κοινότοπη χημεία σε όλο το σύμπαν. Και αυτό λέει κάτι: ότι δηλαδή πιθανόν δεν είμαστε μόνοι.
Ένας αστρονόμος, ο Σάνλευ εκτιμά ότι υπάρχουν 100 εκατομμύρια πλανήτες, οι οποίοι έχουν τις ίδιες συνθήκες με τις συνθήκες της γης και επομένως εκεί θα μπορούσε να πει κανείς ότι υπάρχει ζωή. Το αν θα επικοινωνήσουμε ποτέ , αυτό είναι κάτι το οποίο είναι εντελώς άγνωστο. Προς το παρόν δεν υπάρχει τέτοια δυνατότητα.
Αλλά μην ξεχνάμε ότι ο άνθρωπος πάντα ήθελε να δραπετεύσει από τη βαρύτητα της Γης. Ας θυμηθούμε τον ήρωα της μυθολογίας, τον Ίκαρο, που έκαψε τα φτερά του. Έτσι λοιπόν, πρέπει να είμαστε προσεκτικοί και συγκρατημένα αισιόδοξοι για το τι καλπάζει στη φαντασία μας.»

Ανδρέας Θεοφίλου
Πυρηνικός Φυσικός στο Εθνικό Κέντρο Έρευνας Φυσικών Επιστημών «ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ»

«Πρώτα - πρώτα, πρέπει να μάθουμε τι είναι το σύμπαν, το οποίο συνεχώς το ανακαλύπτουμε. Ξέρουμε πρόσφατα ότι ανακαλύψανε κάτι που λέγεται σκοτεινές τρύπες, ακόμη πιο πρόσφατα έχει ανακαλυφθεί κάτι το οποίο λέγεται σκοτεινή ύλη. Δηλαδή είναι ύλη την οποία δεν μπορούμε να τη δούμε με το φως, τη βλέπουμε όμως με άλλους τρόπους. Επομένως, είμαστε ακόμη στο στάδιο που ανακαλύπτουμε το σύμπαν. Αυτή είναι η απάντηση μου: πρέπει πρώτα να μάθουμε καλύτερα το σύμπαν.»

Γιώργος Ροδάκης
Αναπληρωτής Καθηγητής Μοριακής και Εξελικτικής Βιολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών.

«Δεν ξέρουμε τι υπάρχει έξω στο σύμπαν. Προσπαθούμε να συμπεράνουμε τι μπορεί να υπάρχει παίρνοντας τη γνώση από το πώς έχει δημιουργηθεί η ζωή εδώ στη Γη. Και απλά προσπαθούμε να μεταφέρουμε κάποια από αυτή τη γνώση για να κάνουμε μία περιγραφή,
ωστόσο δεν νομίζω ότι θα είμαστε ποτέ σε θέση να κάνουμε μια πρόγνωση του τι θα μπορούσε να υπάρχει εκεί έξω.»

Διονύσης Σιμόπουλος
Διευθυντής «ΕΥΓΕΝΙΔΕΙΟ ΠΛΑΝΗΤΑΡΙΟ»

«Το σύμπαν είναι γεμάτο από γαλαξίες, άστρα, πλανήτες και ίσως από πολλά άλλα ακόμη. Μιλάμε για 120 δισεκατομμύρια γαλαξίες στους οποίους υπάρχουνε 100.000 άστρα και φυσικά μιλάμε για τρισεκατομμύρια πλανητών. Αντιλαμβάνεστε λοιπόν ότι το αν θα μπορέσει ο άνθρωπος κάποια στιγμή στο μέλλον να ταξιδέψει προς αυτά, είναι ένα ερώτημα μάλλον επιστημονικής φαντασίας.»

Σταύρος Παπαμαρινόπουλος
Καθηγητής Γεωφυσικής Πανεπιστημίου Πατρών

«Καταρχήν υπάρχει το πρόγραμμα των επιστημόνων για να μάθουν τι υπάρχει εκεί στο σύμπαν, μέσα στο οποίο εντάσσονται οι πλανήτες και οι δορυφόροι. Και βεβαίως γνωρίζουμε ότι πήγαν στο φεγγάρι και αργότερα θα πάνε και στον Άρη. Όπου είναι δυνατόν. Επίσης μελετώνται εξ αποστάσεως, ατμόσφαιρες πλανητών που ανήκουν σε άλλα ηλιακά συστήματα, όπου αυτά θα τα μάθουμε αργότερα. Όλα είναι υπο έρευνα.»

Παναγιώτα Πρέκα
Επίκ. Καθηγήτρια Αστροφυσικής Πανεπιστημίου Αθηνών

«Να μια καλή ερώτηση: πραγματικά η απάντηση είναι ότι δεν ξέρουμε τι υπάρχει εκεί έξω στο σύμπαν. Ξέρουμε λίγα πράγματα για το τι υπάρχει μέσα στο ηλιακό μας σύστημα. Πιο έξω από εκεί δεν έχει βγει διαστημόπλοιο. Τα δυο διαστημόπλοια που πήγαν πιο μακριά, το Απόλλων 2 και το Απόλλων 11, βγήκαν από την ηλιόσφαιρα. Συνεπώς, δεν ξέρουμε τι υπάρχει παρά έξω. Προσπαθούμε με τηλεσκόπεια, με φασματοσκοπεία να το καταλάβουμε, να το αντιληφθούμε και οι προσπάθειες συνεχίζονται.»

Νίκος Κατσαρός
Χημικός στο Εθνικό Κέντρο Έρευνας Φυσικών Επιστημών «ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ»

«Εκείνο που γνωρίζουμε μέχρι σήμερα ότι υπάρχει, είναι ένα σύμπαν το οποίο περιέχει περίπου 8 δισεκατομμύρια γαλαξίες, και ο κάθε ένας από τους γαλαξίες αυτούς περιέχει περίπου 100 δισεκατομμύρια αστέρια, και βέβαια πολλά από αυτά έχουν και πλανήτες γύρω τους. Αυτό το σύμπαν το οποίο γνωρίζουμε μέχρι σήμερα είναι είτε με τα διάφορα τηλεσκόπια με τα οποία κάνουμε παρατηρήσεις είτε με διάφορους άλλους τρόπους όπως με φωτογραφίες.
Όμως, εκτός από αυτό το σύμπαν που το αποκαλώ το γνωστό μας σύμπαν, ενδεχόμενα να υπάρχουν και άλλα σύμπαντα τα οποία να αποτελούνται από ενέργεια και ύλη διαφορετική από αυτήν του γνωστού μας σύμπαντος. Μπορεί να αποτελούνται από αντιύλη ή από εντελώς διαφορετικές μορφές ύλης και ενέργειας και να είναι πολύ περισσότερα του ενός. Αυτά ίσως να μην μπορέσουμε ποτέ να τα γνωρίσουμε διότι ενδεχόμενα να απομακρύνονται από το δικό μας σύμπαν, να βρίσκονται σε μία σύγκρουση και να εξαφανίζονται από το δικό μας σύμπαν.»

Χρίστος Γούδης
Διευθυντής Ινστιτούτου Αστρονομίας και Αστροφυσικής, Καθηγητής στον Τομέα Θεωρητικής και Μαθηματικής Φυσικής, Αστρονομίας και Αστροφυσικής, Πανεπιστήμιο Πατρών

«Το σύμπαν είναι μία λέξη κουβέρτα. Καλύπτει την γνωστή μας άγνοια, γιατί υπάρχει άγνοια πέραν της γνώσης μας. Το σύμπαν διαστέλλεται ιστορικά και φυσικά. Δηλαδή ξεκινάμε με επίκεντρο τη Γη – αντιλαμβανόμαστε ότι δεν είναι η Γη το κέντρο του σύμπαντος. Όλα έχουν δημιουργηθεί για να κοσμούν – εξ΄ ου και ο κόσμος.
Υπάρχει ο Ήλιος – και στη συνέχεια αντιλαμβανόμαστε ότι δεν είναι ο Ήλιος αλλά πολλοί ήλιοι. Δισεκατομμύρια ήλιοι απαρτίζουν ένα σύστημα που είναι ο γαλαξίας μας – και σήμερα αντιλαμβανόμαστε ότι υπάρχουν δισεκατομμύρια γαλαξίες.
Μιλάμε για την ιστορική διαστολή του και συγχρόνως για τη φυσική διαστολή του, όπου το σύμπαν φανταστείτε το όπως ένα σταφιδόψωμο: μια ζύμη όπου έχει μέσα του σταφίδες και το οποίο φουσκώνει, διαστέλλεται. Τις σταφίδες σε αυτή την περίπτωση αποτελούν τα σμήνη των γαλαξιών. Είναι μια εικόνα για την οποία δεν γνωρίζουμε αν είναι αυτό το οποίο λέμε σύμπαν. Δεν γνωρίζουμε τι υπάρχει μετά από εκεί. Ενδεχομένως να μιλάμε για μια πολύ τοπική περιοχή.
Όπως και να ΄χει το πράγμα, γύρω στα δισεκατομμύρια των δισεκατομμυρίων ήλιων υπάρχουν δισεκατομμύρια δισεκατομμυρίων πλανήτες. Και αυτή είναι η εικόνα την οποία έχουμε. Στο ερώτημά σας «πού θα πάμε», η απάντηση είναι ναπολεόντεια: παντού και πουθενά.».

Μιχάλης Τσαμπαρλής
Επικ. Καθηγητής Τμήματος Αστροφυσικής Πανεπιστημίου Αθηνών

«Είμαστε μέρη του σύμπαντος. Δεν μπορούμε να βγούμε από αυτό. Φανταστείτε ότι είμαστε σε ένα κουτί, και είμαστε μέσα στο κουτί, έτσι; Δεν μπορούμε να ξέρουμε τι συμβαίνει έξω από το κουτί. Το ίδιο πράγμα συμβαίνει και με το σύμπαν. Είμαστε μέσα στο σύμπαν, ζούμε σε αυτό. Και εκείνο βασικά που δεν ξέρουμε είναι και τη λέξη σύμπαν. Φανταστείτε ότι έχετε πάλι ένα μόριο μέσα σε ένα κουτί και θέλετε να πείτε στο μόριο να μιλήσει για το κουτί. Δεν γίνεται. Αυτό για το οποίο μπορεί να μιλήσει είναι για τη γειτονιά του με τα άλλα μόρια. Αυτό συμβαίνει και με εμάς. "
Είμαστε στη Γη. Στη Γη βλέπουμε γύρω μας μέχρι πόσο; Άμεσα βλέπουμε πολύ λίγο. Τι αποστάσεις; Μηδέν. Το πολύ – πολύ πήγαμε στη Σελήνη. Αυτό είναι σωστό. Πόση απόσταση είναι; Πολύ ασήμαντη. Τώρα, όταν μιλάμε για αποστάσεις που βλέπουμε σημαίνει ότι είναι πολύ – πολύ κοντά. Ας πάμε τώρα να δούμε ένα αστρονομικό φαινόμενο κάπου πολύ μακριά, 10.000 έτη φωτός. Εκεί δεν βλέπουμε τίποτα. Εκεί έχουμε μια εικόνα μόνο. Μια εικόνα που έρχεται οπτικά σε εμάς και η πληροφορία που παίρνουμε για το γεγονός εκεί είναι ασήμαντη. Άρα, την πληροφορία αυτή την ερμηνεύουμε. Και πώς την ερμηνεύουμε; Σύμφωνα με τις εμπειρίες μας. Επομένως, αυτό που λέμε εμείς ότι “στον τάδε γαλαξία υπάρχει αυτό”, αυτό είναι σύμφωνα με τα δεδομένα τα δικά μας.
Καταρχήν, δεν υπάρχει σύμπαν. Δεν μπορούμε να το καταλάβουμε το σύμπαν.Είναι μια έννοια. Η έννοια του Θεού βασικά: "Πανταχού παρών και τα πάντα πληρών”. Η σημερινή έννοια που είναι περισσότερο υπαρξιακή και ανθρωποκεντρική σημαίνει ότι είμαστε εδώ, στη γειτονιά μας, και καταλαβαίνουμε τον κόσμο όπως είναι στη γειτονιά μας.»

Συντάκτης: Όλγα Τάντου
pylestv
Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Μονο μην ξεχνάτε να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε , με ένα ενεργό link.
Link directory