Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Mοναδική παράκληση μας είναι να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε, με ένα ενεργό link.

Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2010

Va por ustedes¡¡¡¡¡¡¡




exypno

Ιερογλυφικά: Μιλώντας με την γλώσσα των εξωγήινων

Θα μπορέσουμε κάποτε να βρούμε την Αλφαβήτα των εξωγήινων έτσι ώστε να μπορέσουμε να επικοινωνήσουμε μαζί τους; Τον τελευταίο μήνα ανθρωπολόγοι σε ένα μεγάλο συνέδριο στην Ατλάντα, άκουσαν κάποια νέα που θα ενθουσιάσουν τους θαυμαστές του προγράμματος SETI.

Το Συνέδριο είχε ως θέμα: "Ανθρωπολογία, Αρχαιολογία και Διαστρική Επικοινωνία: Επιστήμη και Γνώση των Μακρινών Κόσμων".

Ο προβληματισμός που κυριάρχησε ήταν: Πριν 30 χρόνια στείλαμε ένα μήνυμα, προς τα άστρα, γραμμένο με την γλώσσα των μαθηματικών και της επιστήμης. Θα μπορούσε, όμως, ένας εξωγήινος πολιτισμός να κατανοήσει ένα τέτοιο μήνυμα;

Ο ανθρωπολόγος Ben Finney από το Πανεπιστήμιο της Hawai, αντικρούει αυτήν την λογική, μελετώντας και αποκωδικοποιώντας τα ιερογλυφικά των Αιγυπτίων και των Μάγια.

"Οι επιστήμονες του SETI υπέθεσαν ότι προηγμένοι εξωγήινοι πολιτισμοί θα κωδικοποιούσαν τα μηνύματά τους μέσα από τους "πρώτους αριθμούς", τον αριθμό "π", την σταθερά του Planck και άλλα τέτοια παγκόσμια μεγέθη έτσι ώστε θα μπορούσαν να τα αποκωδικοποιήσουν αμέσως" εξηγεί ο Finney . "Αμφέβαλλα για αυτήν την υπόθεση, αποκωδικοποιώντας αρχαίες Αιγυπτιακές και Μάγια επιγραφές."

Σε μια πιο ακριβή εξέταση της διαδικασίας αποκωδικοποίησης αυτών των κειμένων, ο Finney συμπέρανε ότι όταν οι αρχικές υποθέσεις είναι λανθασμένες, η αποκωδικοποίηση μπορεί να καθυστερήσει για μεγάλο χρονικό διάστημα.

"Η αρχαιολογική έρευνα για ανθρώπους από άλλη εποχή και άλλον χώρο μας δίνει μια αναλογία για την αναζήτηση εξωγήινης ευφυΐας" είπε ο Paul Wason, ένας αρχαιολόγος από το Ίδρυμα "John Templeton".

Αυτοί οι προβληματισμοί των αρχαιολόγων και ανθρωπολόγων δεν ήταν άγνωστοι στους εμπνευστές του προγράμματος SETI, όπως στον διάσημο και για την εξίσωσή του, της πιθανότητας ύπαρξης εξωγήινων πολιτισμών, Frank Drake.

Ίσως οι επιστήμονες του SETI μπορούν να βοηθηθούν στην κατανόηση άλλων πολιτισμών από τους επιστήμονες των Κοινωνικών Επιστημών. Όπως οι αρχαιολόγοι προσπαθούν να διακρίνουν μεταξύ λίθινων εργαλείων και λίθων που διαμορφώθηκαν από φυσικές διαδικασίες, έτσι μπορούν να βοηθηθούν και οι επιστήμονες του SETI να διακρίνουν μεταξύ φυσικών κοσμικών παρασίτων από σήματα ευφυών πολιτισμών, που ο στόχος τους είναι να στείλουν χαιρετισμούς.

Τα πεδία της ανθρωπολογίας και της αρχαιολογίας προσφέρουν επίσης αναλογίες στην κατανόηση του "Άλλου", όντων ριζικά διαφορετικών από τους εαυτούς μας. Στην διαδικασία αυτή, μπορούν να μας προμηθεύσουν με την διορατικότητα της επικοινωνίας ευρύτερων πολιτισμικών αντιλήψεων, αυξάνοντας έτσι την πιθανότητα, τα μηνύματά μας, να είναι κατανοητά. Προσομοιώσεις βασισμένες σε ανθρωπολογικά μοντέλα των πρώτων επαφών μεταξύ γήινων πολιτισμών, για παράδειγμα θα μπορούσαν να μας βοηθήσουν να αξιολογήσουμε την καταλληλότητα των σύγχρονων πρωτοκόλλων επικοινωνίας που χρησιμοποιούμε για να συλλάβουμε σήματα από εξωγήινους.

Ενδιαφέροντα συμπεράσματα και ευφυέστατοι προβληματισμοί, που ίσως μπορέσουν να μας κάνουν να αναθεωρήσουμε τους τρόπους που χρησιμοποιούμε για να επικοινωνήσουμε με εξωγήινους πολιτισμούς.

Ποιος ξέρει; Ίσως, μελετώντας τους τρόπους που σκέφτονταν και συμπεριφέρονταν οι μακρινοί μας πρόγονοι, να βρούμε, όντως το κλειδί για να γνωρίσουμε τα διαστρικά μας εξαδέλφια
RC-CAFE

η πολεμική τέχνη των Σαολίν

Ψάχνοντας μέσα στην ομίχλη του χρόνου ο ερευνητής θα βρει στο χώρο των πολεμικών τεχνών ένα θρύλο. Τον θρύλο για τα μοναστήρια Σαολίν της Κίνας. Η ύπαρξη τους δεν αμφισβητείται ιστορικά και τα κατορθώματα αυτών των περίφημων μοναχών πολεμιστών φθάνουν τα όρια του μύθου. Ως ιδρυτής της πολεμικής τέχνης των Σαολίν θεωρείται ο μοναχός βουδιστής BODHIDARMA ο οποίος πέρασε στην Κίνα από τις Ινδίες. Ίδρυσε ένα σύστημα ψυχοσωματικής πειθαρχίας το οποίο αργότερα μετασχηματίζεται στα διάφορα είδη πολεμικών τεχνών που επικρατούν στην Ανατολή.

Αξίζει να παρατηρήσουμε το αρκετά σημαντικό από εσωτερική άποψη στοιχείο ότι οι πολεμιστές του Σαολίν ήταν Βουδιστές Μοναχοί γεγονός που δεν τους επέτρεπε το φόνο. Όμως το σύστημά τους επέτρεπε να θέσουν εκτός μάχης πολυάριθμους εχθρούς. Πολλές φορές οι τεχνικές τους έστρεφαν το όπλο του εχθρού πάνω του ή τον καθιστούσαν ανίκανο να συνεχίσει τη μάχη.

Η Τέχνη της μάχης ήταν αλληλένδετη με την ιστορία της φιλοσοφίας, με τη θρησκεία, την ιατρική, την ποίηση, τη ρητορική κ. α. . Ο μοναχός Σαολίν ο όποίος διέτρεχε την Κίνα εθεωρείτο ο κατεξοχήν ολοκληρωμένος άνθρωπος σε σχέση βέβαια με το πολεμικό πνεύμα του Κινέζικου λαού και πολλές φορές τον σέβονταν σαν θεό.

Πιστεύεται γενικά ότι η πολεμική τέχνη των Σαολίν δεν πέρασε στους βέβηλους. Τα διάφορα συστήματα πολεμικών τεχνών θεωρούνται εκλαϊκεύσεις του Σαολίν με πρόσθετα τα χαρακτηριστικά των διαφόρων χωρών. Όμως μέσα από διάφορους θρύλους μπορούμε να φτιάξουμε ένα μικρό πορτρέτο του υποψήφιου πολεμιστή.

Είτε τον εύρισκαν οι μοναχοί ασθενή και αδύνατο σε κάποιο δρόμο, είτε κατόρθωνε να μπει στο μοναστήρι από τη στιγμή που θα ήθελε να μπει στις αίθουσες και στους χώρους διδασκαλίας των πολεμικών τεχνών βρισκόταν μπροστά σε ένα μυητικό αυστηρό σύστημα .

Αφού επί ορισμένα χρόνια σκούπιζε το μοναστήρι και βοηθούσε στις πιο σκληρές δουλείες περνώντας τον ελεύθερο χρόνο του με αυστηρές μελέτες και αντιμετώπιζε τα ερωτήματα ενός δασκάλου. «Έχεις μελετήσει αρκετά τα ιερά βιβλία;». Παρατηρούμε ότι πρώτα εξεταζόταν η διαμόρφωσή του μέσω της μόρφωσης από τα πανάρχαια ιερά βιβλία. Η μόρφωση αυτή παράλληλα με τις ταπεινές εργασίες και το βουδιστικό μυστικιστικό χαρακτήρα της συνολικής διαμονής του είχε καλλιεργήσει την ταπεινοφροσύνη και την εγκράτεια. Έτσι πολύ δύσκολα παραδεχόταν ότι ήταν έτοιμος και αυτό θα το έκρινε ο δάσκαλός του.

Από τη στιγμή που άρχιζε τον δρόμο της εξάσκησης οι πιο δύσκολες ασκήσεις τον περίμεναν μέσα στους κατάλληλα διαμορφωμένους χώρους. Πολλές φορές βρισκόταν κρεμασμένος επί ώρες από ένα σχοινί στη βροχή ή πήγαινε από μοναστήρι σε μοναστήρι διανύοντας τεράστιες αποστάσεις.

Κάθε φορά που ξεπερνούσε το σύστημα μιας αίθουσας μια νέα αίθουσα με νέα συστήματα πιο μυστηριώδη του αποκαλύπτονταν, και κάθε φορά ένας νέος δάσκαλος οπλισμένος με ένα αδιόρατο χαμόγελο τον οδηγούσε. Έπρεπε να δαμάσει τον εαυτό του και τη φύση, και από τη μελέτη και τη δυναμική της φύσης και την επί αιώνες ήρεμη παρατήρησή της πήγασε το πιο ολοκληρωμένο σύστημα παλαιστικής τέχνης.

Το σύστημα των πέντε ζώων

Όπως πολλοί λαοί, παρατηρώντας τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των ζωών, είδαν ότι αποτελούσαν την έκφραση μίας δύναμης εκφρασμένης σε ένα μεγάλο πεδίο της φύσης, έτσι και οι μοναχοί Σαολίν είδαν ότι οι τρόποι πολέμου των ζώων αντικαθρέπτιζαν τη μάχη των δυνάμεων της φύσης. Όποιος θα κατάφερνε να πραγματώσει αυτές τις τεχνικές ήταν πια μια δύναμη της φύσης και στη φύση τίποτα δεν αντιστέκεται, είτε αυτή εκφράζεται μέσω της διαβρωτικής δύναμης του νερού, είτε της επίθεσης του αέρα και της φλόγας. Όμως, τα ζώα πολεμούν τα στοιχεία της φύσης μεταξύ τους. Οι στάσεις τους, δίδαξαν τους φυσικούς ανθρώπους.

Τα ζώα ήταν πέντε: ο δράκοντας, το φίδι , η τίγρη , η λεοπάρδαλη και ο πελαργός.

Η τεχνική του δράκοντα αποσκοπούσε στην ανάπτυξη του «εν» που μεταφράζεται ως νους, καρδιά ή πνεύμα. Ίσως το αποδίδει πιο σωστά η λέξη αντίληψη. Αυτή η τεχνική χρησιμοποιούσε αργές μαλακές κινήσεις σαν τις κινήσεις του μαγικού δράκοντα που πετά στον αέρα. Ήταν η πιο πνευματική από όλες τις τεχνικές και κατά κάποιο τρόπο η κυρίαρχη όλων.

Το δεύτερο ήταν το φίδι. Αυτή η τεχνική ανέπτυσσε κινήσεις ελικοειδείς, συνεχείς σαν αυτές του φιδιού που τυλίγεται. Αν και οι κινήσεις ήταν μαλακές και ρευστές εμπεριείχαν μία εσωτερική δύναμη η οποία τους έδινε μία ακατανίκητη και ευέλικτη δύναμη, αν και εφόσον χρειαζόταν. Αυτή η τεχνική έμοιαζε μάλλον με το Πα- κουά.

Το τρίτο ζώο ήταν η τίγρη. Με αυτήν αναπτύσσονταν τα οστά . Οι κινήσεις ήταν αργές και γρήγορες, συχνά με υπερβολική ένταση. Η τάση ήταν συμπαθής οι επιθέσεις άγριες και υπήρχε ένα αίσθημα αδυσώπητης δύναμης. Μάλλον έμοιαζε με το Ουετσιρίγιου Μαράτα.

Το τέταρτο ζώο ήταν η λεοπάρδαλη. Η ποιότητά της ήταν ή δύναμη και η ευέλικτη μυϊκή δύναμη που θύμιζε τη λεοπάρδαλη η οποία αν και δεν είχε το βάρος και τον όγκο μιας τίγρης είχε την ικανότητα να κινείται ξαφνικά, να επιτίθεται και να οπισθοχωρεί γρήγορα χρησιμοποιώντας τη δύναμή της για να δημιουργεί γρήγορες και δυνατές κινήσεις. Αυτή η τεχνική έμοιαζε με το γιαπωνέζικο καράτε.

Το πέμπτο ζώο ήταν ο πελαργός. Με αυτή την τεχνική αναπτύσσονταν οι ιδέες , ήταν δε υπεύθυνη για τη σωστή στάση. Έδινε ένα αίσθημα ενότητας στο σώμα. Στις κινήσεις ο κορμός ήταν όρθιος και ισορροπημένος και πολλές φορές στηριζόταν στο ένα πόδι. Τα χέρια έδιναν απότομα χτυπήματα απέκρουαν και σάρωναν με κινήσεις όμοιες με των φτερών.

Η παρατήρηση της μάχης ενός πελαργού με ένα φίδι ή η θυελλώδης επίθεση ενός πάνθηρα έδωσαν στους μοναχούς τη δυνατότητα ανάπτυξης των συστημάτων τους. Όμως, μια βαθύτερη ενδοσκόπηση τους έδωσε μια ακόμη ικανότητα, το να βρουν ποια ψυχική κατάσταση αντιστοιχούσε στην κάθε τεχνική αφού η τεχνική ήταν έκφραση αυτής της κατάστασης σε συνδυασμό με τα εξωτερικά χαρακτηριστικά του ζώου. Έτσι η καλλιέργεια της εσωτερικής στάσης με την παράλληλη εξωτερική τεχνική μετέτρεπε τον μοναχό σε μία ανίκητη δύναμη και ιδιαίτερα, όταν με ευκολία περνούσε από το ένα σύστημα στο άλλο. Αλλά πάνω από όλα, κυρίαρχη ήταν η βουδιστική ηρεμία, η αυτοσυγκέντρωση η γεμάτη ένταση και δύναμη ειρήνη.

Το μυητικό σύστημα δεν επέτρεπε την μετάδοση της γνώσης σε επικίνδυνα άτομα. Η τεχνική δεν επιτρεπόταν να γίνει γνωστή σε ανθρώπους που δεν κατείχαν τις άλλες γνώσεις και δεν είχαν περάσει τις άλλες χρόνιες δοκιμασίες. Εδώ παρατηρούμε ότι η τεχνική μαθαίνεται και χωρίς την κατάλληλη εσωτερική διαμόρφωση, όμως υπάρχει ένα μεμπτό σημείο. Δεν μπορεί να εκμαθηθεί η τεχνική παρά μέχρι εκεί που ο διαχωρισμός τεχνικής και ουσίας είναι πια δύσκολος. Από αυτό το σημείο άρχιζε η υψηλή πολεμική τέχνη που δεν ήταν πια τέχνη αλλά μαγεία. Πέρα από τα ζώα και τις στάσεις τους ήταν τα ίδια τα στοιχεία της φύσης.

Ο μοναχός έδινε ζωή όπως η γη, υποχωρούσε όπως το νερό, μαστίγωνε όπως ο αέρας και έκαιγε όπως η φωτιά. Το βάρος του σώματος ξεπερνιόταν , δεν υπήρχε ανασταλτικός παράγοντας ανάμεσα στις σκέψεις και τις κινήσεις, φτερωτά βέλη πιάνονταν στον αέρα και η διάβαση πάνω από το νερό η μέσα από την φωτιά δεν ήταν πια μυστήριο. Ίσως είναι για μας μυστήριο στον 20ο αιώνα αλλά όχι για την παραδοσιακή γνώση.

Όταν ο μοναχός ήθελε να φύγει από το μοναστήρι οι δοκιμασίες ήταν τέτοιες που ήταν αδύνατο να φύγει όποιος θα μετάδιδε αργότερα στον έξω κόσμο επικίνδυνες τεχνικές χωρίς την απαραίτητη εσωτερική διαμόρφωση

.

Οι δοκιμασίες των τεσσάρων δωματίων

Μόνο ο θρύλος τους φτάνει στις μέρες μας. Μέσω αυτών ο υποψήφιος μύστης αποκτούσε την ενοποίηση με το περιβάλλον. Το τσεκούρι ή το ακόντιο που έρχονταν κατά πάνω του ενώ καθόταν ακίνητος σταυροπόδι στο πάτωμα ενός σκοτεινού δωματίου το έπιανε και το ακουμπούσε δίπλα του. Σε ένα άλλο δωμάτιο περπατούσε πάνω στο σκοτεινό νερό και τέλος σήκωνε ένα πυρακτωμένο καζάνι στην αγκαλιά του. Γη, νερό, αέρας και φωτιά. Μυητικές δοκιμασίες και το έμβλημα του μοναστηριού σημαδεύονταν με το πυρακτωμένο σίδερο στο στήθος του υποψήφιου. Η έξοδος ήταν πια ακίνδυνη.

Και η περιπλάνηση στις απέραντες επαρχίες της Κίνας ήταν πια γεμάτη θρύλους, κατορθώματα, ευγενείς περιπέτειες και τιμές θεού.

Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΤΑΟ ΚΑΙ Ο ΜΟΝΑΧΟΣ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ

Η μελέτη του Τάο Τε Τσίγκ του βιβλίου του Λάο Τσε δεν μπορεί να αφήσει ανεπηρέαστο αυτόν ο οποίος είναι ένας εραστής του δρόμου προς την Αρετή. Από τη στιγμή που οποιοσδήποτε ευγενής πολεμιστής μελετήσει αυτό το έργο θα διακρίνει όλα τα σημεία που τον αφορούν.

Κατ΄ αρχήν αφού Τάο Τε Τσίγκ σημαίνει πραγματεία για την οδό και τη Δύναμή της, αμέσως βλέπουμε ότι πρέπει να υπάρχει μέσα σ΄ αυτό μια παρουσία στοιχείων όσον αφορά την οδό και την Δύναμη.

Ο πολεμιστής πρέπει να είναι δυνατός και να βαδίζει ένα Δρόμο. Αν είναι ακάθαρτος ο δρόμος η Δύναμή του θα τον καθαρίζει. Ας θυμηθούμε τον Ηρακλή και τον Θησέα.

Τα παραγγέλματα του Λάο Τσε, αντηχούν γι΄ αυτούς που θέλουν να βαδίζουν σταθερά το δρόμο.

«Το να ικανοποιείς τις επιθυμίες σου, δεν είναι πάντα τόσο καλό όσο το να τις σταματάς, όταν πρέπει». Ο αυτοέλεγχος είναι μια αρετή. Οι επιθυμίες πρέπει να νικηθούν από αυτή την αρετή, όχι μέσω μιας ψεύτικης άρνησης. Δεν πρέπει να ελέγχουν το μαθητή οι επιθυμίες. Ο μαθητής πρέπει να τις ελέγχει. Το ίδιο και για τη μάχη. «Οποίος δεν ανταγωνίζεται κανέναν, ποιος θα μπορούσε να τον ανταγωνιστεί». Πρέπει να ξεπεράσει ο μαχητής την αγωνία και το άγχος. Δεν πρέπει να πολεμά μανιασμένα χωρίς ανάσα, για να καταβάλει τον αντίπαλο. Με φυσικό τρόπο, σαν παρατηρητής του εαυτού του, πρέπει να στέκεται απέναντι στον άλλο, και αυτό είναι νίκη. Χωρίς υπερβολές. « Ολιγόλογη είναι η φύση στην ομιλία της. . . Η μπόρα τελειώνει πριν τελειώσει η μέρα. Αφού η φύση μιλά έτσι γιατί όχι και ο άνθρωπος ;» Ο λακωνικός τρόπος έκφρασης είναι η γλώσσα της φύσης την οποία φαίνεται να κατανόησαν αρκετά καλά οι Σπαρτιάτες.

Τι θυμίζουν αυτοί που ακολουθούν την υπερβολή και αυτόν που «Τρέχει με άγριο άλογο μεθυσμένος». Που έχει αφήσει να τον κυριαρχήσει η προσωπικότητα και αναπόφευκτα θα έρθει η βία. Όμως για τον Λάο Τσε η βία είναι καταδικασμένη. ΟΙ ευγενείς δε χρησιμοποιούν βίαια μέσα. Ακόμα και τα όπλα «τα χρησιμοποιούν με ηρεμία και αυτοκυριαρχία». Δεν πανηγυρίζουν για τη νίκη και όταν πραγματώνουν το σκοπό τους σταματούν. «Αν αυτός που ακολουθεί τη βία δε βρει βίαιο θάνατο, θα τον καλέσω να με διδάξει».

Η αυτάρκεια θα βοηθήσει την προσπάθεια. «Αν είσαι χαρούμενος με όσα έχεις η χαρά σου θα διαρκέσει. Ο μαχητής πρέπει πάντα να ανακαλύπτει ήρεμες λύσεις. «Η κίνηση νικά το κρύο, η ηρεμία νικά τη ζέστη».

Ο τρόπος ζωής δεν πρέπει να είναι αφύσικος. Και το Τάο είναι η ίδια η ζωή και η φωνή της φύσης. Σ’ αυτόν που βαδίζει στο Τάο η τίγρη και το βουβάλι δεν προκαλούν κακό. «Δεν υπάρχουν σ’ αυτόν σημεία θανάτου». Ο πολεμιστής πρέπει να αναζητά την αρμονία. . . «Η πολλή ζωτικότητα οδηγεί στην επιθετικότητα, αλλά η αρμονία οδηγεί στη σταθερότητα.

Ο πολεμιστής πρέπει να ελέγχει τα λόγια αλλά και τον τρόπο που λέγονται τα λόγια «Εκείνοι που γνωρίζουν δε μιλούν πολύ». Πρέπει να υπάρχει ειλικρίνεια αλλά όχι σκληρότητα. Να λέγεται η αλήθεια, χωρίς όμως να δημιουργεί πληγές. Και όταν ο εχθρός βρεθεί σε δύσκολη θέση να μην χαθεί η ευγένεια, η ταπεινότητα και η εγκράτεια. Αλλά ο νικητής να του χαρίσει την ζωή και να του επιστρέψει το όπλο του προσφέροντάς του φιλία.

Τα λόγια που ακολουθούν μας λένε ότι μόνο αυτός που έχει, θράσος θα σκοτώσει. Αυτός που έχει θάρρος θα σεβαστεί την ζωή. Θα τη σεβαστεί γιατί βαδίζει τον δρόμο της. Και δεν είναι άκαμπτος αλλά τρυφερός και ευλύγιστος. «Οι δυσκίνητοι στη μάχη δε νικούν». Η σκληρότητα των δέντρων τα κάνει αδύναμα μπροστά στον άνεμο. Η ευλυγισία τα σώζει. Αλλά και η αδυναμία υπερνικά την δύναμη και η ευγένεια το σκληρό άνθρωπο. Έχουμε πολλά παραδείγματα σκληροτράχηλων πολεμιστών που υποχώρησαν μπροστά στην ευγένεια των ηττημένων.

Προχωρώντας το δρόμο κι άλλες αρετές πρέπει να συνοδεύουν τον προσκυνητή. «Πιστός στις υποχρεώσεις του, χωρίς να ζητά τη συμφωνία. Μόνο ο κακοήθης απευθύνει κατηγορίες. Τα λόγια του Τάο Τε Τσίγκ δε βρίσκονται μακριά από το Μπουσίντο, τον Πλάτωνα, το Μάρκο Αυρήλιο, τους κανόνες του Ιππότη. Το έργο του Τάο είναι η ειρήνη
Rc-Cafe

Mini Beachcomber Concept

Mini
Ένα ακόμη πρωτότυπο θα παρουσιάσει η Μini, στη διεθνή έκθεση αυτοκινήτου του Ντιτρόιτ, από τις 16 έως τις 24 Ιανουαρίου.
Πρόκειται για το «Beachcomber Concept», το οποίο είναι ένα τετραθέσιο ανοιχτού αμαξώματος, σχεδιασμένο για οδηγική απόλαυση. Η τετρακίνηση και το μεταβλητό εσωτερικό χαρίζουν στο «Beachcomber Concept» τα φόντα για μία οδηγική εμπειρία, χωρίς περιορισμούς και για απολαυστικές δραστηριότητες ελεύθερου χρόνου.
Για το συγκεκριμένο λόγο, στο «Beachcomber Concept» απουσιάζουν οι πόρτες, η συμβατική οροφή και όλα τα άλλα στοιχεία του αμαξώματος που πιθανόν περιορίζουν την αμεσότητα των επιβατών με το εξωτερικό περιβάλλον.
Το αυτοκίνητο συνδυάζει τετρακίνηση και νέα τεχνολογία, με ανθεκτικό αμάξωμα και υπερυψωμένα καθίσματα. Η πρόσβαση στα εμπρός και πίσω καθίσματα είναι άνετη και εύκολη χάρη στην απουσία των θυρών και στην επέκταση των ανοιγμάτων εισόδου μέχρι το κάτω τμήμα των καθισμάτων, για την ομαλή είσοδο και έξοδο του οδηγού και των επιβατών. Όταν χρειαστεί, η μαλακή οροφή και τα ελαφρά στοιχεία των θυρών τοποθετούνται εύκολα και άνετα μέσα σε δευτερόλεπτα.
Η χρήση και προσαρμοστικότητα του «Beachcomber Concept» προσδιορίζεται αποκλειστικά από τις δραστηριότητες και τις προτιμήσεις του χρήστη. Σίγουρα, το πιο φυσικό περιβάλλον για ένα αυτοκίνητο του είδους του είναι οι παραλίες, όπου υπερτερεί λόγω της αυξημένης πρόσφυσης και του επαναστατικού ανοιχτού αμαξώματός του

Υπερ ενεργειακές κοσμικές ακτίνες

Για πάνω από μια δεκαετία, οι φυσικοί στην Ιαπωνία βλέπανε κοσμικές ακτίνες που κανονικά δε θα έπρεπε να υπάρχουν. Οι κοσμικές ακτίνες είναι σωματίδια, κυρίως πρωτόνια αλλά κάποιες φορές επίσης ατομικοί πυρήνες με μεγάλο βάρος, που ταξιδεύουν μέσα από το σύμπαν με ταχύτητες κοντά στην ταχύτητα του φωτός. Κάποιες κοσμικές ακτίνες που εντοπίστηκαν στη Γη έχουν προκληθεί από βίαια γεγονότα όπως σούπερ νόβα, αλλά ακόμα δε γνωρίζουμε την προέλευση των σωματιδίων υψηλότερης ενέργειας, που είναι τα πιο ενεργειακά σωματίδια που έχουν ποτέ ειδωθεί στη φύση. Αλλά αυτό δεν είναι το πραγματικό μυστήριο.

Καθώς τα σωματίδια των κοσμικών ακτινών ταξιδεύουν μέσα από το διάστημα, χάνουν ενέργεια σε συγκρούσεις με χαμηλής ενέργειας φωτόνια που διαχέονται στο σύμπαν, όπως αυτά της κοσμικής μικροκυματικής ακτινοβολίας υποβάθρου. Η ειδική θεωρία της Σχετικότητας του Einstein υπαγορεύει πως οποιεσδήποτε κοσμικές ακτίνες πλησιάζουν τη Γη από κάποια πηγή εκτός του Γαλαξία μας, θα έχουν υποστεί τόσες πολλές ενεργειοβόρες συγκρούσεις που η μέγιστη δυνατή ενέργειά τους θα είναι 5 επί 10 στην δέκατη ενάτη ηλεκτρονιοβόλτ. Αυτό είναι γνωστό ως το όριο Greisen-Zatsepin-Kuzmin.

Κατά τη διάρκεια της προηγούμενης δεκαετίας ωστόσο, το AGASA (Akeno Giant Air Shower Array, μια διάταξη που κατασκευάστηκε με στόχο να μελετήσει την προέλευση κοσμικών ακτινών εξαιρετικά υψηλής ενέργειας και που αποτελείται από 111 ανιχνευτές σωματιδίων διασπασμένους σε μια περιοχή περίπου 100 τετραγωνικών χιλιομέτρων ) του Πανεπιστημίου του Τόκιο, ανίχνευσε αρκετές κοσμικές ακτίνες που υπερέβαιναν το όριο GZK (Greisen Zatsepin Kuzmin). Θεωρητικά, θα μπορούσαν να προέρχονται μόνο μέσα από τον δικό μας Γαλαξία, έχοντας αποφύγει ένα ενεργειοβόρο ταξίδι διαμέσου του σύμπαντος. Ωστόσο, οι επιστήμονες δε μπορούν να βρουν κάποια πηγή αυτών των ακτινών από τον Γαλαξία μας. Τι συμβαίνει λοιπόν;

Μια πιθανότητα είναι πως κάτι δεν είναι σωστό με τα αποτελέσματα του AGASA. Μια άλλη είναι, πως ο Einstein είχε λάθος. Σύμφωνα με την ειδική θεωρία της Σχετικότητας, ο χώρος είναι ίδιος σε όλες τις κατευθύνσεις, αλλά τι θα συνέβαινε εάν τα σωματίδια μπορούσαν να μετακινηθούν πιο εύκολα σε ορισμένες κατευθύνσεις; Τότε οι κοσμικές ακτίνες θα διατηρούσαν περισσότερη από την ενέργειά τους, επιτρέποντάς τους να σπάσουν το όριο GZK.

Οι Φυσικοί του πειράματος Pierre Auger στην Mendoza της Αργεντινής, ασχολούνται αυτή τη στιγμή με το συγκεκριμένο πρόβλημα. Χρησιμοποιούνε 1600 ανιχνευτές που είναι διεσπαρμένοι σε μια έκταση 3000 τετραγωνικών χιλιομέτρων και θα είναι σε θέση να προσδιορίσουν τις ενέργειες εισερχόμενων κοσμικών ακτινών ώστε να ρίξουν περισσότερο φως στα αποτελέσματα του AGASA.

Ο Alan Watson, αστρονόμος στο Πανεπιστήμιου του Leeds στη Μεγάλη Βρετανία και εκπρόσωπος του σχεδίου Pierre Auger, είναι ήδη πεπεισμένος πως υπάρχει κάτι σημαντικό που συμβαίνει με το θέμα αυτό. Δεν έχω αμφιβολίες πως υπάρχουν γεγονότα που ξεπερνούν το όριο των 10 στην εικοστή ηλεκτρονιοβόλτ. Υπάρχουν επαρκή παραδείγματα για να με πείσουν, δηλώνει. Η ερώτηση είναι τώρα, τι είναι αυτά; Πόσα από αυτά τα σωματίδια εισέρχονται και από ποια κατεύθυνση προέρχονται; Μέχρι να φτάσουμε στην πληροφορία αυτή, δεν μπορεί κανείς να πει πόσο εξωτική θα είναι η εξήγηση
RC-CAFE

Φως στο μυστήριο της κατασκευής των πυραμίδων;

Η ομάδα του MIT κατασκευάζει πειραματικό μοντέλο πυραμίδας για να ελέγξει τη θεωρία του τσιμέντου

Η ομάδα του MIT κατασκευάζει πειραματικό μοντέλο πυραμίδας για να ελέγξει τη θεωρία του τσιμέντου

Πρόκειται για μια θεωρία που προκαλεί δυσπεψία στην δεσπόζουσα τάξη των αρχαιολόγων. Υποστηρίζει πως κάποιοι από τους τεράστιους ογκόλιθους των μεγάλων πυραμίδων της Αιγύπτου πιθανόν να έχουν παρασκευαστεί από συνθετικό υλικό, το πρώτο τσιμέντο της ιστορίας. Να μην έχουν δηλαδή λατομηθεί και να μην έχουν τοποθετηθεί στη θέση τους από στρατούς κατασκευαστών. Μια τέτοια καινοτομία θα τους έσωζε από εκατομμύρια κουραστικές εργατο-ώρες που υποτίθεται πως χρειάστηκαν για την κατασκευή των αινιγματικών κτιρίων του οροπεδίου της Γκίζας.

"Είναι πιθανό να χρησιμοποίησαν λιγότερο ιδρώτα και περισσότερο μυαλό," είπε ο Linn W. Hobbs, καθηγητής της επιστήμης των υλικών στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης. "Ίσως οι αρχαίοι Αιγύπτιοι να μη μας άφησαν μόνο μυστηριώδη μνημεία και μούμιες. Ίσως ανακάλυψαν το τσιμέντο, 2000 χρόνια πριν να αρχίσουν να το χρησιμοποιούν οι Ρωμαίοι στα έργα δόμησης που έκαναν."

Αυτή είναι μια ιδέα που θα μπορούσε να αλλάξει δραματικά την ιστορία της επιστήμης των μηχανικών. Πιστεύεται εδώ και πολύ καιρό πως οι Ρωμαίοι ήταν οι πρώτοι που χρησιμοποίησαν δομικό τσιμέντο σε μεγάλη κλίμακα, αν και αυτού του είδους η τεχνολογία είναι πιθανό να προέρχεται από τους Έλληνες. Μια ομάδα από επιστήμονες των υλικών διεξάγουν πειράματα με κομμάτια ασβεστόλιθου και φυσικά υλικά σύνδεσης, υλικά που θα έπρεπε να είναι άμεσα προσβάσιμα στους αρχαίους Αιγυπτίους. Τα πειράματα είναι σχεδιασμένα με στόχο να δείξουν πως οι ογκόλιθοι στα ψηλότερα σημεία των πυραμίδων πιθανόν να έχουν βρεθεί εκεί από κάποιο ρευστό υλικό που διοχετεύτηκε σε ξύλινα καλούπια.

Αυτοί οι ερευνητές σε εργαστήρια του Κέιμπριτζ, της Φιλαδέλφεια και του St. Quentin στη Γαλλία, προσπαθούν να δείξουν πως Αιγύπτιοι της εποχής περίπου 2500 π.Χ. θα μπορούσαν να είναι οι αληθινοί εφευρέτες του υλικού που συναντάται σε μορφή σκόνης και το οποίο αποτελεί το πιο κοινό οικοδομικό υλικό της ανθρωπότητας από το Πάνθεο της Ρώμης μέχρι και σήμερα.

Στο MIT ο Hobbs και δύο συνάδελφοί του διδάσκουν ένα σεμινάριο που αφορά τα υλικά που έχουν χρησιμοποιηθεί από τον άνθρωπο στη διάρκεια της ιστορίας. Κατά τη διάρκεια των χρόνων που λειτουργεί, προπτυχιακοί φοιτητές του προγράμματος έχουν ανακατασκευάσει από συντρίμμια τεχνουργήματα όπως σπαθιά Σαμουράι, κουδούνια της Μέσης Αμερικής και ακόμα μια λικνιζόμενη γέφυρα 18 μέτρων κατασκευασμένη από ίνες φυτών όπως αυτές που κατασκευαζόντουσαν από τους Ίνκας.

Τώρα στο εργαστήριο του Hobbs κατασκευάζεται ένα μοντέλο πυραμίδας σε μικρή κλίμακα, μια κατασκευή που συντίθεται από λατομημένο ασβεστόλιθο και τεχνητούς ογκόλιθους φτιαγμένους από υλικό που μοιάζει με το τσιμέντο και προέρχονται από λάσπη σπασμένου ασβεστόλιθου που έχει εμπλουτιστεί με Καολινίτη (ορυκτό που προέρχεται από την αποσάθρωση των αστρίων, ένυδρο πυριτικό άλας του αργιλίου), χαλαζία και φυσικά άλατα ερήμου, όπως αυτά που χρησιμοποιούνταν από τους αρχαίους Αιγυπτίους για τη μουμιοποίηση.

Η πυραμίδα του MIT θα περιλαμβάνει μόνο περίπου 280 ογκόλιθους, σε σύγκριση με τους 2,3 εκατομμύρια που απαρτίζουν τη μεγαλύτερη από τις πυραμίδες. Το υλικό κατασκευής τους μοιάζει αρχικά με ζελέ, αλλά γίνεται τελικά σκληρό σα βράχος. Αν και ο σκοπός του σεμιναρίου στο πλαίσιο του οποίου κατασκευάζεται η πυραμίδα είναι να διδαχθεί η καινοτομία στην επιστήμη των μηχανικών, το έργο μπορεί να αποδείξει ότι οι αρχαίοι, τουλάχιστον θεωρητικά, θα μπορούσαν να έχουν κατασκευάσει τους ογκόλιθους των πυραμίδων από παρόμοια υλικά, τα οποία θα μπορούσαν να έχουν προμηθευτεί από αποξηραμένους βυθούς ποταμών, την άμμο της ερήμου ή λατομεία.

Ο Hobbs περιγράφει τον εαυτό του ως 'αγνωστικιστής' σχετικά με το ζήτημα, αλλά πιστεύει ότι οι αρχαιολόγοι του δεσπόζοντος ρεύματος έχουν υπάρξει αρκετά περιφρονητικοί αναφορικά με τις έρευνες άλλων επιστημόνων που πρότειναν την πιθανότητα χρήσης ενός είδους τσιμέντου. "Ο βαθμός της επιθετικότητας που απευθύνεται στον πειραματισμό είναι ενοχλητικός," δηλώνει. "Πάρα πολλά παραφουσκωμένα εγώ και πάρα πολλές δημοσιευμένες έρευνες στηρίζονται στην άποψη πως κάθε ογκόλιθος των πυραμίδων έχει σκαλιστεί και όχι παρασκευαστεί."

Οι αρχαιολόγοι από την άλλη μεριά, υποστηρίζουν πως απλώς δεν υπάρχει κανένα στοιχείο που να υποδεικνύει πως οι πυραμίδες κατασκευάστηκαν από οτιδήποτε άλλο, παρά τεράστιους ασβεστολιθικούς ογκόλιθους. Οποιοδήποτε συνθετικό υλικό έχει παρουσιαστεί για εξέταση, ακόμα και όταν δεν σχετίζεται με τη θεωρία του τσιμέντου, είναι πιθανότατα για τους αρχαιολόγους κάποιο απομεινάρι από μεταγενέστερες επισκευές που έγιναν κατά τη διάρκεια των αιώνων.

"Οι ογκόλιθοι είχαν λατομηθεί τοπικά και σύρθηκαν στην περιοχή με έλκηθρα," είπε η Kathryn Bard, αιγυπτιολόγος στο πανεπιστήμιο της Βοστόνης και συγγραφέας του νέου βιβλίου, 'Εισαγωγή στην Αρχαιολογία της Αρχαίας Αιγύπτου'. "Δεν υπάρχει απολύτως κανένα στοιχείο για την παρασκευή τσιμέντου και δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι οι αρχαίοι Αιγύπτιοι χρησιμοποιούσαν τέτοιο υλικό," συμπλήρωσε.

Η ιδέα ότι κάποιοι ογκόλιθοι των πυραμίδων είχαν παρασκευαστεί από υλικό που έμοιαζε με τσιμέντο έτυχε μεγάλης ανάπτυξης στη δεκαετία του 80 από τον γάλλο χημικό μηχανικό Joseph Davidovits, ο οποίος υποστήριξε πως οι κατασκευαστές της Γκίζας κονιορτοποιούσαν μαλακό ασβεστόλιθο και τον ανακάτευαν με νερό, σκληραίνοντας το υλικό με φυσικά συνδετικά, που ήταν γνωστό πως τα χρησιμοποιούσαν οι Αιγύπτιοι για τα διάσημα γυαλιστερά γαλάζια διακοσμητικά αγαλματίδια που κατασκεύαζαν.

Τέτοιοι ογκόλιθοι, έλεγε ο Davidovits, θα μπορούσαν να είχαν τοποθετηθεί στη θέση τους από εργάτες που έχυναν υγρό τσιμέντο στην κορυφή των πυραμίδων, μία σαφώς λιγότερο εντυπωσιακή εικόνα από αυτή που είναι γνωστή μέσω των χολιγουντιανών επικών ταινιών όπως οι 'Δέκα Εντολές', με χιλιάδες ημίγυμνους εργάτες να κοπιάζουν με θηλιές, σκοινιά και κυλίνδρους για να μετακινήσουν γιγάντιους λαξευμένους βράχους.

"Αυτό είναι το πρόβλημα, οι μεγάλοι αρχαιολόγοι και η τουριστική βιομηχανία της Αιγύπτου, θέλουν να διατηρήσουν ρομαντικές ιδέες," είπε ο Davidovits, που ερευνά αρχαία οικοδομικά υλικά στο Γεω-πολυμερικό Ινστιτούτο του St. Quentin στη Γαλλία. Το 2006, σε έρευνα που έγινε από τον Michel W. Barsoum στο Πανεπιστήμιο Drexel της Φιλαδέλφεια, βρέθηκε ότι δείγματα πέτρας από τμήματα της πυραμίδας του Χέοπα ήταν διαφορετικά στη μικροδομή τους από αυτά που προέρχονται από ασβεστολιθικούς ογκόλιθους.

Ο Barsoum, καθηγητής της μηχανικής υλικών, είπε ότι η μικροσκοπική, η ακτινογραφική και η χημική ανάλυση ξυσμάτων πέτρας που προέρχονται από τις πυραμίδες "υποδηλώνουν πως ένα μικρό αλλά σημαντικό ποσοστό ογκόλιθων στα υψηλότερα σημεία των πυραμίδων είχαν παρασκευαστεί από τσιμέντο." Επέμεινε πως πιστεύει ότι η πλειοψηφία των ογκόλιθων της πυραμίδας του Χέοπα είχαν λαξευτεί όπως ισχυρίζονται οι αρχαιολόγοι. Αλλά 10 ή 20 τοις εκατό των ογκόλιθων είχαν πιθανότατα κατασκευαστεί από κάποιου είδους τσιμέντο, εκεί που ήταν εξαιρετικά δύσκολο να τοποθετηθούν ολόκληροι λαξευμένοι ογκόλιθοι. Ο Barsoum που κατάγεται από την Αίγυπτο, είπε πως ήταν απροετοίμαστος απέναντι στη θυμωμένη κριτική που του έγινε μέσω επιστημονικών δημοσιεύσεων. Θεωρεί ότι ήταν υπερβολική, σα να είχε πει ότι οι βράχοι είχαν λαξευτεί με λέιζερ.

Οι υπέρμαχοι της θεωρίας του τσιμέντου παραδέχονται πως είναι δύσκολο να αποδειχθεί, γιατί οποιοδήποτε τσιμέντο που θα είχε κατασκευαστεί από τους αρχαίους Αιγυπτίους θα αποτελούνταν από θρυμματισμένο φυσικό ασβεστόλιθο με συνδετικές ουσίες που θα προέρχονταν από παρόμοια φυσικά υλικά. Για όσους δεν έχουν την διάθεση να βρουν τσιμέντο, τα συνδετικά υλικά πιθανόν να μοιάζουν απλά σαν ακαθαρσίες ή ατέλειες σε έναν συνηθισμένο πέτρινο ογκόλιθο.

Σχεδόν κάθε καταξιωμένος Αιγυπτιολόγος είναι ανένδοτος στο ότι οι πυραμίδες έχουν κατασκευαστεί αποκλειστικά από τεράστιους ογκόλιθους που κοπήκανε με χάλκινα ή πέτρινα εργαλεία. Σημειώνουν ότι οι υποστηριχτές της θεωρίας του τσιμέντου είναι χημικοί ή ειδικοί υλικών με λίγη εμπειρία στην αρχαιολογική έρευνα και τις ανασκαφές.

Τα αρχαία σχέδια και τα ιερογλυφικά κρατούν τα μυστικά τους σχετικά με το αντικείμενο της κατασκευής των πυραμίδων. Θεωρίες σχετικά με το πώς οι Αιγύπτιοι θα μπορούσαν να έχουν κατασκευάσει τα τεράστια μνημεία για τους νεκρούς Φαραώ εξαρτούνται σε μεγάλο βαθμό από εικασίες που βασίζονται σε μπάρες επάνω σε μπαζωμένο έδαφος, όπως επίσης στο ότι τα κοντινά λατομεία περιείχαν περίπου τόση πέτρα όση υπάρχει στις πυραμίδες. Ο Zahi Hawass, επικεφαλής του Ανώτατου Συμβουλίου Αρχαιοτήτων της Αιγύπτου δε μάσησε τα λόγια του προκειμένου να επιτεθεί στην ιδέα του τσιμέντου. "Είναι τελείως βλακώδης," είπε μέσω εκπροσώπου."Οι πυραμίδες είναι κατασκευασμένες από συμπαγείς ογκόλιθους λατομημένου ασβεστόλιθου. Το να υποστηρίζει κανείς το αντίθετο είναι ηλίθιο και προσβλητικό."

Ο Hobbs και οι φοιτητές του δεν πτοούνται από την αμφισβήτηση.

"Είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον να σκέφτεσαι πως οι αρχαίοι Αιγύπτιοι μπορεί να ήταν σπουδαίοι επιστήμονες υλικών, όχι μόνο μεγάλοι μηχανικοί," λέει ο Hobbs. "Τίποτε από αυτά δεν μειώνει την αξία των επιτευγμάτων των αρχαίων Αιγυπτίων, αν και πιστεύω πως η έκχυση του τσιμέντου είναι λιγότερο μυστηριώδης από τη μετακίνηση τεράστιων ογκόλιθων. Αλλά αυτό πραγματικά υποδηλώνει πως οι άνθρωποι εκείνοι είχαν καταφέρει πολύ περισσότερα από αυτά που είχαμε ποτέ φανταστεί.
RC-CAFE

Το Κινεζικο ημερολόγιο

Οι Κινέζοι υπήρξαν ανέκαθεν σπουδαίοι αστρονόμοι και επιδέξιοι τεχνίτες.Δείγμα την Κινεζικής επιστήμης και τεχνικής είναι το Αστεροσκοπείο του Πεκίνου, που θεωρείται το αρχαιότερο από τα νεότερα αστεροσκοπεία του κόσμου και δημιουργήθηκε το 1279 μ.χ. με διαταγή του Μεγάλου Κουμπλάι Χαν της δυναστείας Γιουαν. Η αρχαία Κινεζική αστρονομία είναι αυτη που πρώτη προσδιόρισε και χρησιμοποίησε τα συστήματα Ισημερινών και Ουρανογραφικών Συντεταγμένων. Οι κινεζικές ουράνιες παρατηρήσεις επεκτάθηκαν στους κομήτες, στις εκλείψεις του Ηλιου και της Σελήνης και στη μελέτη των ηλιακών κηλίδων, που καταγράφηκαν ακριβέστατα στα “Χρονικά της Σινίκης”. Πρέπει να σημειωθεί ότι ακόμα και σήμερα οι σύγχρονοι αστρονόμοι ανατρέχουν ιστορικά στα Χρονικά αυτά, προκειμένου να μελετήσουν κάποια αστρονομικά φαινόμενα που συνέβησαν πολούς αιώνες προ Χριστού, αλλά και στην πιο πρόσφατη περίοδο.

Οι πρώτες αναμνήσεις της κινεζικής επιστήμης γύρω από τις δυνατότητες μέτρησης του χρόνου ‘αρχισαν περίπου το 3000 π.χ.. Οπως ήταν φυσικό, το πρώτο ημερολογιακό σύστημα που χρησιμοποίησαν ήταν καθαρά σεληνιακό και το έτος τους είχε διάρκεια 354 ή 355 ημέρες. Ως αρχή των κινεζικών χρονολογιών είχε επιλεγεί το έτος 2460 π.χ., σύμφωνα με το υποτιθέμενο Γρηγοριανό ημερολόγιο. Η επιλογή αυτή έγινε αφ’ενός μεν διότι την πρώτη ημέρα της άνοιξης του έτους αυτού ο Ηλιος και η Σελήνη βρέθηκαν σε σύνοδο, αφ’ετέρου δε διότι το ίδιο έτος, όπως αναφέρουν τα “Χρονικά της Σινίκης”, συνέβη σύνοδος τον τότε γνωστών 5 πλανητών στην περιοχή του αστερισμού των Ιχθύων.

Το ημερολόγιο αρχικά καταστρωνόταν με καθαρά εμπειρικές μεθόδους, αλλά δεν άργησαν να τεθούν μερικές αρχές. Οπως η διαίρεση του έτους σε 12 μήνες, που σχετόζονταν με τους 12 αστερισμούς του ζωδιακού κύκλου, ένας τρόπος διαίρεσης του έτους που ήταν κοινός σε όλα τα ημερολόγια της Ανατολικής Ασίας.

Οπως όμως ήταν επόμενο, πολύ γρήγορα έγιναν αντιληπτά από τους Κινέζους αστρονόμους τα σφάλματα του σεληνιακού ημερολογίου, τα οποία αμέσως αναφέρθηκαν στον αυτοκράτορα, που ήταν ο θεματοφύλακας της ορθής χρήσης του ημερολογίου. Αποτέλεσμα αυτών των αναφορών ήταν να γίνει η πρώτη κινεζική ημερολογιακή μεταρρύθμηση επί βασιλείας του μυθικού αυτοκράτορα Γιάο το 2357 π.χ. Για τον αυτοκράτορα Γιάο μας πληροφορεί το “Βιβλίο των Χρονικών” του μεγάλου φιλόσοφου Κομφούκιου.Σ’αυτό ο Κομφούκιος τον χαρακτηρίζει ως υπόδειγμα αρετής και αλληλεγγύης.Ο θρύλος αναφέρει ότι την περίοδο της βασιλείας του, που κράτησε 70 χρόνια, όλη η Κίνα έμοιαζε με παράδεισο. Το αρχαίο κινεζικό ημερολόγιο του αυτοκράτορα Γιάο διασώθηκε στο “Βιβλίο των Κανόνων” του φιλόσοφου Κομφούκιου.

Ετσι σ’αυτή την ημερολογιακή μεταρρύθμιση η Κινέζοι αστρολόγοι αντελήφθησαν ότι ο μόνος τρόπος για να εναρμονιστεί το σεληνιακό ημερολόγιο των 354 ημερών με το αντίστοιχο ηλιακό - τροπικό των 365 ημερών περίπου, ήταν να χρησιμοποιήσουν εμβόλιμους μήνες. Αρχικά κάθε 5 έτη παρενέβαλλαν δύο εμβόλιμους μήνες, που έμπαιναν στο 3ο και το 5ο έρος τηνς πενταετίας. Ετσι δημιουργήθηκε το πρώτο σεληνοηλιακό ημερολόγιο τους.

Η κινεζική ημερολογιακή πρωτοχρονιά συμπίπτει με την ημερομηνία της νέας Σελήνης, που συμβαίνει μετά την είσοδο του Ηλιου στον ζωδιακό αστερισμό του Υδροχόου. Δηλαδή η πρωτοχρονιά αντιστοιχεί στην ημερομηνία της πρώτης νέας Σελήνης, που εμφανίζεται μετά ακριβώς το χειμερινό ηλιοστάσιο, 22 Δεκεμβρίου.Αυτό σημαίνει ότι πρωτοχρονιά, σήμφωνα με το Γρηγοριανό ημερολόγιο, μπορεί να είναι μια οποιαδήποτε ημερομηνία, μεραξύ της 21ης Ιανουαρίου και της 20ης Φεβρουαρίου. Οι εμβόλιμοι μήνες όταν χρειάζονταν παραμβάλλονταν στο έτος κατά τέτοιον τρόπο, ώστε η Εαρινή αστρονομική ισημερία (21 Μαρτίου), να σημβαίνει πάντοτε τον δεύτερο μήνα του έτους. Όμοια, το αστρονομικό θερινό ηλιοστάσιο (21 Ιουνίου) έπρεπε να βρίσκεται στα όρια του 5ου μήνα, η αστρονομική φθινοπωρινή ισημερία (22 Σεπτεμβρίου) στα όρια του 8ου μήνα και το αστρονομικό χειμερινό ηλιοστάσιο (22 Δεκεμβρίου) στα όρια του 11ου μήνα.

Ο ΑΡΧΑΙΟΣ ΚΙΝΕΖΙΚΟΣ 60ετης ΧΡΟΝΙΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ

Ενα άλλο ενδιαφέρον σημείο των κινεζικών ημερολογίων είναι ότι η διαδοχή των κινεζικών ετών βασίζεται σ’ένα κύκλο 60 ετών ο οποίος χρησιμοποιεί 5 δωδεκαετείς κύκλους του πλανήτη Δία. Ετσι υπάρχουν οι λεγόμενοι 12 “Κλάδοι” με τα αντίστοιχα ονοματά τους που προέρχονται από το ζωικό βασίλειο. Τα ονόματα αυτά επαναλλαμβάνονται 5 φορές στον 60ετή κύκλο, ώστε 5χ12=60. Αυτό που αξίζει να σημειωθεί είναι ότι η αρχαιότητα του 60ετούς αυτού κύκλου, προηγείται τουλάχιστον τρεις αιώνες της ημερολογιακής μεταρρύθμισης του μυθικού αυτοκράτορα Γιάο.Ως εμπνευστής αυτού του κύκλου αναφέρεται ο θρυλικός Τα Νάο υπουργός του “Κίτρινου Αυτοκράτορα” που εθρονίστηκε το 2697 π.χ. Αν και οι Κλάδοι του κινεζικού ημερολογίου είναι προγενέστεροι του Βούδα, εντούτοις η κινεζική περάδοση τους συνδύασε με ένα θρύλο που αναφέρεται στον μεγάλο διανοτή.

Κάποτε, λοιπόν ο Βούδας κάλεσε τα ζώα της Γης, με την υπόσχεση πως θα έκανε από ένα δώρο σ’εκείνα που πρώτα θα ανταποκρίνονταν στο καλεσμά του. Παρουσιάστηκαν μπροστά του ο Ποντικός, το Βόδι, η Τίγρης, ο Λαγός, ο Δράκος, το Φίδι, το Αλογο, η Κατσίκα, ο πίθηκος, ο Πετεινός, ο Σκύκος και ο Χοίρος μ’αυτήν ακριβώς την σειρά. Ο μεγάλος οραματιστής ως δώρο σύνδεσε τη μοίρα καθενός από τα πιστά του ζώα με εκείνη ενός έτους.

Ο Ουρανός, η Γη και ο άνθρωπος είναι τρεις δυνάμεις της φύσης, και το κάθε άτομο, που αποτελεί τον μικρόκοσμο, πρέπει να βρίσκεται συνεχώς σε αρμονία με τις ανώτερες δυνάμεις του μακρόκοσμου. Οι βάσεις των αρχώς αυτών βρίσκονται στο “Ιερό Βιβλίο των Αλλαγών” του φιλόσοφου Κομφούκιου, και τα τέσσερα στουχεί: νερό, αέρας, χώμα και φωτιά μεταλλάσονται και εξελίσονται σε ένα από τα πέντα στοιχεία της Φυσικής των Κινέζων, που κεθένα αντιστοιχεί σε ‘ενα από τους πέντε τότε γνωστούς πλανήτες: νερό (Ερμής), μέταλλο (Αφροδίτη), χώμα (Γη), φωτιά (Αρης) και ξύλο (Δίας).

Κάθε έτος λοιπόν, χαρακτηρίζεται από το όνομα του Κλάδου, με ένα από τα πέντα στοιχεία και από την εναλλακτική εμφάνιση του Γιν και του Γιανγκ των δύο αντίθετων μεταξύ τους πηγών ενέργειας.

Το Γιν είναι παθητικό, υδάτινο, χαρακτηρίζει την θηλυκή ικανότητα της σύλληψης, το σκοτάδι, τη γη, το κρύο, και αντιπροσωπεύει τη Σελήνη. Ετυμολογικά σημαίνει την όχθη ενός ποταμού που σκιάζεται από ένα βουνό. Το Γιανγκ είναι δραστήριο, πύρινο, χαρακτηρίζει την αρσενική ικανότητα για τεκνοποιία, το φως, τον ουρανό, την θερμότητα και αντιπροσωπεύει τον Ήλιο. Ετυμολογικά σημαίνει η όχθη ενός ποταμού που λούζεται στο φως του Ήλιου.

Ας δούμε όμως αναλυτικά τους 12 κλάδους του κινεζικού ημερολογίου:

ΠΟΝΤΙΚΟΣ

Ενξας παλιός κινεζικός θρύλος αναφέρει ότι το βόδι είχε κατορθώσει με τον όγκο του να τεθεί επικεφαλής των έντεκα άλλων ζώων. Αλλά το ποντίκι τρύπωσε και γλίστρησε ανάμεσα από τα πόδια τ6ων άλλων ζώων και κατέλαβε πανηγυρικά την πρώτη θέση, αφού πρώτα στρογγυλοκ’αθησε στη ράχη του βοδιού, για να φανεί καλύτερα η νίκη του.

ΒΟΔΙ

Κάποτε πανηγυριζόταν με μεγαλοπρέπεια η γιορτή της εργασίας, που γινόταν κάθε άνοιξη και στην οποία ο αυτοκράτορας έπαιρνε μέρος ενεργό. Το βόδι ήταν ο πρωταγωνιστής της γιορτής που έδινε το σύνθημα για μία νέα παραγωγική χρονία. Γι’αυτό αρκετοί κινεζικοί ναοί ήταν αφιερωμένοι στην λατρεία του Κίτρινου Βοδιού. Το βόδι άλλωστε συμβολίζει την αντοχή στην σκληρή δουλειά. Πολλοί Κινέζοι εξάλλου δεν τρώνε βοδινό κρέας, γιατί θεωρούν ανόσιο να σκοτώνουν ένα ζώο που συνεργάζεται τόσο καλά με τον άνθρωπο στον καθημερινό αγώνα της αγροτικής ζωής. Πρόκειται επίσης και για μιά θρησκευτική αντίληψη που πιθανώς προέρχεται από τον Βουδισμό.

ΤΙΓΡΗΣ

Η Τιγρης συμβολίζει το πάθος, το θάρρος και τη δύναμη. Θεωρείται η βασίλισσα των ζώων και των βουνών και το σύμβολο της καταδίωξης των δαιμόνων. Προς τιμήν της οι Κινέζοι έκαναν προσφορές, ώστε να κυνηγά και να σκοτώνει τους αγριόχοιρους που κατέστρεφαν τις φυτείες.

ΛΑΓΟΣ

Ο Λαγός θεωρείται από τους Κινέζους το σύμβολο της μακροβιότητας. Ενας θρύλος λέει ότι ο λαγός είχε πάρει τα χαρακτηριστικά του από τη Σελήνη. Ο φεγγαρολαγός κατά τους Κινέζους κρατά το ελίξήριο της νεότητος.

ΔΡΑΚΟΣ

Ο κινεζικός Δρακος είναι το πλάσμα που τιμάται περισσότερο. Θεωρείται το σύμβολο της δύναμης και της δημιουργικότητας της φύσης, ενώ παράλληλα ακπροσωπούσε τον αυτοκράτορα, τον γιό του Ουρανού. Θεωρείται ο κυβερνήτης της ανατολής, που φέρνει τη βροχή νγια την ανάπτυξη των σιτηρών. Ο δράκος ήταν ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στον ουρανό και τη γη. Η πορεία που ακολουθούσε από κορυφή σε κορυφή ανάμεσα στις δύο αντίθετες και συμπληρωματικές δυνάμεις Γιανγκ και Γιν ονομαζόταν “Το μονοπάτι του Δράκου”. Οι κινεζικοί θρύλοι αναφέρουν ότι οδράκος περνούσε τον χειμώνα κάτω από την επιφάνεια της Γης, ενώ την άνοιξη πετούσε στα ουράνια.

Στην Κίνα, το νέο έτος γιορτάζεται με τεράστια ομοιώματα δράκων φτιαγμένων από χαρτί και καλάμι μπαμπού, με τα οποία οι εορτάζοντες παρελαύνουν στους δρόμους.

ΦΙΔΙ

Οι Κινέζοι λατρεύουν το φίδι στις οχθες των οφιοειδών ποταμών τους. Ο θεός του Κίτρινου ποταμού Χουάνγκ Χο ήταν ένα χρυσό φίδι με τετράγωνο κεφάλι και πιτσίλες κάτω από τα μάτια. Οι Κινέζοι μέχρι σήμερα κρατούν ως φυλακτό το δέρμα του φιδιού πιστεύοντας ότι θα τους φέρει τύχη και πλούτοι. Το φίδι θεωρείται το σύμβολο του στοχασμού και της εσωτερικής σοφίας.

ΑΛΟΓΟ

Στην αρχαία Κίνα το άλογο ήταν το σύμβολο της ανδρείας και του πάθους. Το λευκό άλογο του Βουδισμού είναι το σύμβολο της παρθενίας, της καθαρότητας και της πίστης, όπως ο θρυλικός Μονόκερως των Δυτικών.

ΚΑΤΣΙΚΑ

Σύμβολο του θηλασμού και της μητρικής αγάπης.

ΠΙΘΗΚΟΣ

Ο Πίθηκος είναι ένα από τα αρχαιότερα κινεζικά σύμβολα. Στην νότια Κίνα πολλοί ναοί ήταν αφιερωμένοι στη λατρεία του πιθήκου, που θεωρείτο ενσάρκωση του Ουρανού.

ΠΕΤΕΙΝΟΣ

Συμφωνα με ένα αρχαίο κινεζικό θρύλο, πάνω στον Ηλιο κάθεται ένα πετεινός, σύμβολο ενέργειας, γαλήνης, θάρρους και πρωτοπορίας.

ΣΚΥΛΟΣ

Σύμφωνα με τους κινέζικους θρύλους, ο σκύλος ήταν εκείνος που έφερε το ρύζι στους ανθρώπους. Στις παλαιότερες εποχές την 5η ημέρα του 5ου μήνα γινόταν μια λαική γιορτή στην οποία σκύλοι φτιαγμένοι από χαρτί ρίχνονταν στα νερά των ποταμών για να εξοντώσουν τα κακά πνεύματα.

Στην Κίνα ,όπως και σε όλη την Ασία, υπάρχουν θρύλοι για ανθρώπινους σκυλόμορφους πληθυσμους. Θρυλείται ότι ένας αυτοκράτορας της Κίνας, αποκαμωμένος από τους συνεχείς αγώνες αναντίον αυτών των πλασμάτων, υποσχέθηκε να παντρέψει την κόρη του με αυτόν που θα του έφερνε το κεφάλι του αρχηγού τους. Αλλά ένας σκύλος σκότωσε τον αρχηγό των Σκυλόμορφων και παντρεύτηκε την κόρη του αυτοκρατορα. Ετσι, ο σκύλος διατήρησε την θέση του, ως ενα από τα ιερά ζώα της Κίνας και ως προστάτης της Δικαιοσύνης.

ΧΟΙΡΟΣ

Το Γουρούνι θεωρείται στην Κίνα σύμβολο της σκληρήςσυνεχής δουλειάς και της απλότητας
RC-CAFE

Ειδικός προτείνει να κατασκευαστεί ‘Babelfish’ με σκοπό να μεταφράζει εξωγήινες γλώσσες

Ένας αμερικάνος γλωσσολόγος και ανθρωπολόγος επιμένει πως μια αξιοπρεπής αλληλεπίδραση με έναν εξωγήινο πολιτισμό θα μπορούσε να είναι πιθανή μονάχα εάν γινόταν πραγματικότητα η ιδέα σχετικά με το φανταστικό ‘ψάρι της Βαβέλ’, που στο γνωστό βιβλίο του Douglas Adams ‘Γυρίστε τον Γαλαξία με Οτοστόπ’ μπορεί να μεταφράσει κάθε γλώσσα στο σύμπαν. Ο Terrence Deacon του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια (Berkeley) δηλώνει πως οι επιστήμονες χρειάζεται να επινοήσουν έναν συμπαντικό μεταφραστή ώστε να μπορούν να επικοινωνήσουν με εξωγήινα όντα, εάν βέβαια κάποτε τα συναντήσουμε.

Αναφέρει πως η επικοινωνία με τους εξωγήινους θα χρειαζόταν μια πολύ πιο προοδευμένη κατανόηση της γλώσσας από αυτή που μέχρι στιγμής διαθέτει η επιστημονική κοινότητα και πως θα έπρεπε να εξασφαλιστεί ότι όλες οι γλώσσες χαρακτηρίζονται από μία, κοινή στο σύμπαν, δομή. Ο Deacon συμφωνεί πως διαφορετικές διαδικασίες της εξέλιξης θα μπορούσαν να δημιουργήσουν μια εξωγήινη γλώσσα που θα ήταν ανεξιχνίαστη για το ανθρώπινο είδος, αλλά επιμένει πως όλες οι γλώσσες έχουν ως εκκίνηση τον κοινό σκοπό της περιγραφής του φυσικού κόσμου.

Έχει ισχυρή πίστη στο ότι θα πρέπει να υπάρχει ένας υποκείμενος συμπαντικός κώδικας που θα είναι δυνατό να αποκρυπτογραφηθεί, όπως γίνεται στα μαθηματικά. Στο βιβλίο του Carl Sagan 'Επαφή' οι εξωγήινοι επικοινωνούν με τους ανθρώπους μέσα από πρώτους αριθμούς (πρώτοι είναι οι αριθμοί εκείνοι που δεν μπορούν να διαιρεθούν με κανέναν άλλο αριθμό, παρά μονάχα με το 1 και με τον εαυτό τους όπως οι παρακάτω αριθμοί: 2, 3, 5, 7, 11, 13, 17, 19, 23, 29, 31, 37, 41, 43, 47, 53, 59, 61, 67, 71, 73, 79, 83, 89, 97, 101, 103, 107, 109, 113. Η έρευνα ολοένα και μεγαλύτερων πρώτων αριθμών αποτελεί μια κοινή φιλοδοξία στον κόσμο των μαθηματικών, ενώ η εύρεση ενός αλγόριθμου που να τους προβλέπει αποτελεί, τρόπον τινά, το 'ιερό δισκοπότηρο' στην επιστήμη των αριθμών).

Γιατί κάνει ο Sagan αυτήν την υπόθεση; Η φύση λειτουργεί με πρώτους αριθμούς; Οι αριθμοί είναι εγγενές στοιχείο του μαθηματικού συστήματος, όπως και συγκεκριμένες δομές είναι εγγενείς στη γλώσσα.

Ο Deacon λέει ότι μία από τις βασικότερες μορφές της επικοινωνίας είναι το να δείχνει την άμεση αναφορά ενός συμβόλου σε ένα φυσικό αντικείμενο. Όταν επινοείται μία λέξη που αναφέρεται σε ένα αντικείμενο, τότε η λέξη αυτή αποκτά τις ιδιότητες ενός συμβόλου. Συνεχίζει, λέγοντας ότι τα σύμβολα μπορούν να μεταφέρουν την έννοια κάποιων αντικειμένων ακόμα και όταν αυτά δεν είναι παρόντα στον περιβάλλοντα χώρο.

Άσχετα με το πόσο αφηρημένο είναι ένα σύμβολο, θα πρέπει ωστόσο με κάποιον τρόπο να συνδέεται με τη φυσική πραγματικότητα η οποία περιορίζει τα όρια των σχέσεων που μπορεί να έχει με άλλα σύμβολα λέξεις. Αυτό καθορίζει και τη γραμματική δομή που αναδύεται από σειρές λέξεων.

Η Denise Herzing του Πανεπιστημίου της Φλόριντα (Atlantic) παρατηρεί ότι οι μελέτες στα δελφίνια θα μπορούσαν ίσως να συμβάλλουν στον έλεγχο της θεωρίας του Deacon.

"Οι έρευνές μας υποδηλώνουν ότι τα δελφίνια ίσως μπορούν να επικοινωνήσουν χρησιμοποιώντας σύμβολα. Δεν είναι ακόμα σίγουρο εάν υπάρχει η έννοια της λέξης, αλλά είναι απόλυτα πιθανό το ότι θα μπορούσαμε να κατανοήσουμε τον συμπαντικό γλωσσικό κώδικα εάν κατανοούσαμε τη γλώσσα των δελφινιών", λέει η Herzing
RC-CAFE

..Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΔΡΑΚΟΥ..

..( Αυτό που θα διαβάσετε και συνάμα θα θαυμάσετε παρακάτω,το .."δανείστηκα" από τον γείτονα



Η σπηλιά ( ή το σπήλαιο) του Δράκου στην Καστοριά εδώ και λίγες ημέρες (περίπου 20) έχει ανοίξει τις πύλες του προς το κοινό.
Είχα την τύχη να επισκεφτώ αυτήν την πανέμορφη πόλη της Καστοριάς (για δεύτερη φορά) χθες, με κύριο σκοπό της επίσκεψής μου αυτής, μια σύντομη "γνωριμία-εξερεύνηση" του περιβόητου πλέον σπηλαίου.

Ομολογώ πως όλα αυτά που είδα είναι απερίγραπτα μοναδικά...είναι ασύλληπτο το πόσο ομορφιά κρύβει αυτό το εκπληκτικό σπήλαιο και γενικότερα η ίδια η φύση...
Πριν όμως σας παρουσιάσω μια σειρά από φωτογραφίες που τράβηξα για να τις μοιραστώ μαζί σας, καλό θα ήταν να σας πω δυο λόγια για την ιστορία του σπηλαίου πρώτα.
Ο μύθος σύμφωνα με τον λαογράφο Δ. Γιαννύση μας εξηγεί το πώς απέκτησε την σημερινή ονομασία της η σπηλιά.


<< Ο Κάστωρ, πρώτος μυθικός βασιλιάς της περιοχής μας, φιλοξένησε κάποτε τον αδελφό του Πολυδεύκη και του αποκάλυψε την ύπαρξη ενός χρυσωρυχείου στα βάθη μιας σπηλιάς. Την είσοδο της σπηλιάς, φυλούσε μέρα και νύχτα ένας δράκος που δεν επέτρεπε σε κανέναν να μπει στα ενδότερα. Ο βασιλιάς, υποσχέθηκε τότε, μεγάλα και πλούσια δώρα σε όποιον θα σκότωνε το δράκο. Παρουσιάστηκε λοιπόν ένας τολμηρός νεαρός που δέχθηκε να αντιμετωπίσει το θηρίο, έχοντας ως όπλα την πανοπλία, το σπαθί και τα δυνατά του χέρια. Όταν ο νεαρός πλησίασε στη σπηλιά, ο δράκος εξαγριώθηκε κι άρχισε να πετάει φωτιές από το στόμα. Ο νέος όμως κατάφερε πολύ γρήγορα, με ένα καίριο χτύπημα, να πληγώσει θανάσιμα τον δράκο. Καθώς ο δράκος σωριαζόταν στο έδαφος, οι βράχοι γύρω του έτρεμαν και τα νερά της λίμνης αναταράζονταν. Λίγο πριν ξεψυχήσει το θηρίο, εκτόξευσε στο δυνατό παλικάρι μία πύρινη γλώσσα, ποτισμένη με δηλητηριώδη αέρια. Ο νεαρός πληγώθηκε κι αυτός με τη σειρά του και λίγο αργότερα ξεψύχησε στα χέρια των φίλων του. Ο δράκος όμως είχε πεθάνει και η είσοδος της σπηλιάς ήταν πλέον ανοιχτή. Ο Κάστωρ, ο Πολυδεύκης και οι υπόλοιποι σύντροφοί τους, άναψαν τότε δαυλούς και προχώρησαν στο εσωτερικό της σπηλιάς. Προχωρούσαν για ώρες, όταν ξαφνικά ένα δυνατό ρεύμα αέρα, έσβησε τους δαυλούς και τους βύθισε στο απόλυτο σκοτάδι. Αμήχανοι και φοβισμένοι, άκουσαν μία απόκοσμη και βαριά φωνή να τους λέει: "Εκείνος που θα σκύψει να πάρει μία χούφτα της λάσπης που πατάει, θα μετανοιώσει. Αλλά κι εκείνος που δεν θα πάρει, πάλι θα μετανοιώσει..." Κάποιοι τότε φοβήθηκαν και βιαστικά, προσπάθησαν να βγουν έξω, κι άλλοι, οι ψυχραιμότεροι, έσκυψαν και γέμισαν τα χέρια τους με λάσπη και αφού άναψαν πάλι του δαυλούς, απομακρύνθηκαν κι αυτοί, από το εσωτερικό του σπηλαίου. Όταν βγήκαν όλοι έξω στο φως, εκείνοι που είχαν πάρει μία χούφτα από τη λάσπη το μετάνιωσαν. Το ίδιο έκαναν κι αυτοί που δεν τόλμησαν να πάρουν. Η λάσπη που κρατούσαν στα χέρια τους ήταν υγρή χρυσόσκονη και οι μεν μετάνοιωσαν που πήραν μόνο μία χούφτα, οι δε που δεν πήραν καμία. >>

Αυτά σε ότι αφορά την μυθολογία.
Για τους μελλοντικούς επισκέπτες της σπηλιάς, να σας πω ότι βρίσκεται, σε απόσταση μόλις τριών χιλιομέτρων (3 χλμ) από το κέντρο της πόλης της Καστοριάς στα Νοτιοδυτικά παράλια της χερσονήσου (ακριβώς δίπλα από το Νοσοκομείο της πόλης).
Λοιπόν η ανακάλυψη της σπηλιάς, έγινε περί το 1953 εντελώς τυχαία από έφηβους "εξερευνητές" της περιοχής, οι οποίοι αφού αντελήφθησαν την σπουδαιότητα της σπηλιάς έσπευσαν να ενημερώσουν τον Δήμαρχο της περιοχής...
Το 1964 πραγματοποιήθηκε η πρώτη επίσημη σπηλαιολογική έρευνα από την Ελληνική Σπηλαιολογική Εταιρεία, η οποία και καταχώρησε το σπήλαιο στα αρχεία της.
Περίπου μετά από τρία (3) χρόνια, έγινε και η πρώτη επίσημη μελέτη για την αξιοποίηση του σπηλαίου... στα χρόνια που ακολούθησαν οι τοπικοί δήμαρχοι και τοπικοί πολιτικοί παράγοντες προσπαθούσαν να εκμεταλλευτούν τουριστικά το σπήλαιο μάταια... τελικά σχεδόν μετά από μισό αιώνα και πλέον, η σπηλιά του Δράκου, είναι δοσμένη στο κοινό.

Σύμφωνα με τις έρευνες που έχουν γίνει στο εσωτερικό του σπηλαίου, η ηλικία του είναι περί τα 6 εκατομμύρια χρόνια και χαρακτηρίζεται ενεργό, πράγμα που σημαίνει ότι είναι ζωντανό γιατί η δημιουργία του σταλακτιτών και σταλαγμιτών εξακολουθεί να γίνεται διαρκώς με την πάροδο του χρόνου, με αποτέλεσμα να αλλάζει και η μορφή του σπηλαίου σταδιακά. Βέβαια αυτό γίνεται πάρα πολύ αργά, αρκεί να σκεφτεί κανείς ότι για να δημιουργηθεί ένα εκατοστό σταλαγμίτη χρειάζεται ένα χρονικό διάστημα διάρκειας ενός έτους περίπου !!!

Αξιοσημείωτο είναι να σας πω ότι κατά την διάρκεια των ερευνών δεν έχουν βρεθεί ανθρώπινα ίχνη μιας και οι κλιματολογικές συνθήκες δεν θα το επέτρεπαν. Ωστόσο μελετητές αναφέρουν ότι βρέθηκαν οστά αρκούδας ηλικίας περίπου 10 χιλιάδων χρόνων, και πιθανολογείται ότι είχε βάρος γύρω στα πεντακόσια (500) κιλά και ύψος που υπέρβαινε τα δυόμιση (2,5) μέτρα.
Η θερμοκρασία του χώρου είναι μόνιμα 17 βαθμούς Κελσίου, χειμώνα καλοκαίρι και η υγρασία ανέρχεται στο 70%.
Τα ασβεστολιθικά πετρώματα (σταλακτίτες και σταλαγμίτες) καθώς και οι 7 λίμνες που υπάρχουν στα 350 επισκέψιμα και προσβάσιμα μέτρα της διαδρομής που πρόκειται να κάνετε, θα σας υποδεχθούν επιβλητικά και θα σας αφήσουν άφωνους.
Παρακάτω σας παραθέτω μια σειρά από φωτογραφίες, ώστε να πάρετε μια γεύση για το τι πρόκειται να δει κανείς σε αυτό το εκπληκτικό σπήλαιο,στο θαύμα της φύσης..













Τελειώνοντας αυτήν την ανάρτηση, να σας πω, πώς τα πέντε (5) ευρώ που καλείστε να πληρώσετε ως εισιτήριο εισόδου στην σπηλιά, είναι ασήμαντο ποσό σε σχέση με την ευκαιρία που έχετε να δείτε αυτό το "μαγικό θαύμα" της φύσης.


πηγή και μάλιστα αστείρευτη :
www.cyberotsarka.gr ..
aboutmylamia.blogspot
αναδημοσίευση από skalistiri-humanity

«Ενεργειακό θαύμα» το πρώτο υπερ-δίκτυο ΑΠΕ στην Ευρώπη!



Ένα υπερ-δίκτυο ανανεώσιμων πηγών ενέργειας ετοιμάζονται να δημιουργήσουν εννιά ευρωπαϊκά κράτη φιλοδοξώντας να λύσουν το ενεργειακό πρόβλημα της Ευρώπης.

Το δίκτυο θα κοστίσει περίπου 30 δισεκατομμύρια δολάρια και θα αποτελείται από υπερσύγχρονα υποθαλάσσια καλώδια χιλιάδων χιλιομέτρων.Με το υπερ-δίκτυο ανανεώσιμων πηγών ενέργειας η ηλεκτρική ενέργεια μπορεί να διατεθεί σε κάθε μεριά της ηπείρου απ’ όπου φυσάει ο άνεμος και απ’ όπου λάμπει ο ήλιος.Πιο συγκεκριμένα, το δίκτυο θα συνδέει τις ανεμογεννήτριες της Σκωτίας με τα ηλιακά πάνελ της Γερμανίας, ενώ θα χρησιμοποιείται και κυματική ενέργεια από τις ακτές του Βελγίου και της Δανίας αλλά και υδροηλεκτρική ενέργεια από τα Φιόρδ της Νορβηγίας.

Συνδεδεμένο με τους σταθμούς υδροηλεκτρικής ενέργειας της Νορβηγίας, το ευρωπαϊκό υπερ-δίκτυο θα μπορούσε να λειτουργήσει σαν μια γιγάντια μπαταρία 30GW, αποθηκεύοντας την ηλεκτρική ενέργεια όταν η ζήτηση είναι χαμηλή.«Αναγνωρίζουμε ότι η Βόρειος Θάλασσα έχει τεράστιο φυσικό πλούτο και εμείς το εκμεταλλευόμαστε» τόνισε ο Βρετανός υπουργός Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Lord Hunt, προσθέτοντας ότι τα κράτη πρέπει να συνεργαστούν μεταξύ τους ώστε να λυθούν τα προβλήματα και να εξασφαλιστεί ενεργειακή επάρκεια.

«Τα πλεονεκτήματα από το υπερ-δίκτυο δεν περιορίζονται στο γεγονός ότι θα ενωθούν με καλώδια τα παράκτια αιολικά πάρκα. Αν υπάρχει περισσευούμενη ενέργεια, που θα υπάρξει, τα κράτη θα αρχίσουν να την εμπορεύονται, γεγονός που θα τονώσει την ανταγωνιστικότητα στην Ευρώπη», υπογράμμισε ο Justin Wilkes από τον Ευρωπαϊκό Σύνδεσμο Αιολικής Ενέργειας.

Σημειώνεται ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μελετά ήδη προτάσεις για ένα δίκτυο ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στη Βόρειο Θάλασσα, ενώ έχει συσταθεί και αρμόδια ομάδα εργασίας του τμήματος Ενέργειας της Κομισιόν που θα καταρτίσει σχέδιο μέχρι το τέλος του 2010.

thenewsbus
αναδημοσίευση από apolitistosteki.

Με 325 ίππους και 4x4


Στη Διεθνή Έκθεση Αυτοκινήτου της Βαρκελώνης, η οποία ανοίγει τις πύλες της στο κοινό στις 9 Μαΐου, θα παρουσιάσει η Opel την κορυφαία έκδοση του «Αυτοκινήτου της Χρονιάς 2009». Από την ονομασία του συγκεκριμένου μοντέλου δεν θα μπορούσαν να απουσιάζουν, φυσικά, τα αρχικά OPC (Opel Performance Center), που αποτελούν εδώ και μια δεκαετία το σήμα κατατεθέν κάθε σπορτίφ έκδοσης της Opel.
Κάτω από το καπό του αυτοκινήτου φιλοξενείται ένα 6κύλινδρο σύνολο χωρητικότητας 2,8 λίτρων, το οποίο θα αποδίδει χάρη στη φροντίδα των έμπειρων μηχανικών της φίρμας 325 ίππους και ροπή 40,7 χλγμ. Όπως είναι αναμενόμενο, η ηχητική του κινητήρα, ο οποίος θα συνεργάζεται με χειροκίνητο κιβώτιο 6 σχέσεων, αναμένεται να είναι ανάλογη του χαρακτήρα της κατασκευής, η οποία θα μπορεί σύμφωνα με τους ιθύνοντες της Opel να επιταχύνει από στάση έως τα πρώτα 100 χλμ./ώρα σε μόλις 6 δλ. Η τελική ταχύτητα περιορίζεται ηλεκτρονικά στα 250 χλμ./ώρα.
Στον τομέα της εμπρόσθιας ανάρτησης (πιο χαμηλές σε κάθε περίπτωση κατά 10 χλστ.), οι μηχανικοί εξέλιξαν τη γνώριμη διάταξη του μοντέλου (βλ. γόνατα Μακφέρσον) υιοθετώντας μια αντίστοιχη με την ονομασία HiPerStrut, η οποία συμβάλλει σημαντικά στη βελτίωση της αίσθησης του τιμονιού. Και εδώ συναντάμε τις «ενεργές» αναρτήσεις FlexRide της Opel, οι οποίες προσαρμόζονται στο εκάστοτε οδηγικό στιλ διαθέτοντας συγχρόνως τα προεπιλεγμένα προγράμματα Standard, Comfort, Sport και OPC.
Όσον αφορά τη μετάδοση, συναντάμε το εξελιγμένο σύστημα τετρακίνησης Adaptive 4x4, σε συνδυασμό με ηλεκτρονικά ελεγχόμενο μπλοκέ πίσω διαφορικό (eLSD). Τα εμπρός φρένα είναι αναβαθμισμένα σε προδιαγραφές αποτελούμενα από δίσκους 355 χλστ. και δαγκάνες της Brembo. Σχεδιαστικά οι αλλαγές είναι εμπνευσμένες από το πρωτότυπο GTS, όντας οι απολύτως… αναμενόμενες, με τους εμπρός προφυλακτήρες με τις μεγαλύτερες εισαγωγές αέρα και τους μεγάλους τροχούς (19 ιντσών και προαιρετικά 20 ιντσών) να πρωταγωνιστούν από όποια πλευρά κι αν αντικρύσει κανείς το νέο Insignia OPC. Σύμφωνα με τις έως τώρα πληροφορίες, η διάθεση του αυτοκινήτου δεν αναμένεται να πραγματοποιηθεί πριν τις αρχές του προσεχούς φθινοπώρου. Εν αναμονή, λοιπόν!

Honda Civic Type-R Championship


Το Ηonda Civic Type R στη νέα έκδοση Championship διαθέτει διαφορικό περιορισμένης ολίσθησης και όπως έδειξαν τα πράγματα, εκμεταλλεύεται μέχρι ενός τους 201 ίππους που λυσσομανούν εκεί ψηλά στις 8.500 σ.α.λ.

Χαρακτηριστικές οι 18 ιντσών λευκές ζάντες ελαφρού κράματος.
Ξεκολλήστε από το λευκό χρώμα με το οποίο είναι αποκλειστικά διαθέσιμη η έκδοση Championship του Honda Civic Type-R. Όσο και αν φέρνει στο νου το πρώτο μονοθέσιο της φίρμας στη F1 το 1963 ή μνήμες από το Integra Type-R, όσο και αν δημιουργεί μια υπέροχη αντίθεση με τη μαύρη σήτα και το κατακόκκινο λογότυπο που χαρακτηρίζει τα μοντέλα R, το ζουμί βρίσκεται στο εμπρός διαφορικό, που είναι περιορισμένης ολίσθησης (LSD). Και δε μιλάμε για κάποιο "δήθεν" αξεσουάρ, αλλά για ένα μηχανικό διαφορικό περιορισμένης ολίσθησης της Honda, που εξασφαλίζει μεγάλα περιθώρια ελκτικής πρόσφυσης και σε ωθεί να στύβεις γκάζι και πλαίσιο σε κάθε στροφή. Με σύμμαχο το άμεσο και ιδιαίτερα γρήγορο τιμόνι (2,3 στροφές μόλις) επιτίθεσαι σε κάθε είδους καμπή και απολαμβάνεις την αίσθηση του μπροστινού συστήματος, που δείχνει ακόμα πιο καλά "βιδωμένο" στην άσφαλτο. Χωρίς έντονα τραβήγματα, το εμπρός μέρος κλείνει προς το εσωτερικό της στροφής, στρίβεις και, χωρίς να το πολυσκεφτείς, η φουρκέτα γίνεται παρελθόν! Η γραμμική απόδοση του κινητήρα βοηθά να μην υπάρχουν οι γνωστές έντονες αντιδράσεις των ελεγχόμενων διαφορικών, αλλά για να στρίψει ιδανικά το συγκεκριμένο Type R, θέλει σωστή επιλογή σχέσης στο κιβώτιο, απενεργοποιημένο σύστημα ευστάθειας και… τέρμα γκάζι! Η πείρα στη σπορ οδήγηση λοιπόν είναι απαιτούμενη για να το ευχαριστηθεί κανείς απόλυτα. Η Honda υποστηρίζει ότι το Civic Type-R Championship είναι 1,44 δλ. ταχύτερο απ’ το "απλό" στην πίστα δοκιμών Tsukuba στην Ιαπωνία. Κατά τα άλλα, το Civic Type-R Championship είναι ένα Civic… Type R: μοντέρνο design, hi-tech αίσθηση, κινητήρας με μοτοσικλετάδικη λειτουργία, επιλογέας-φετίχ, άψογο πλαίσιο και ανάλογα φρένα, σφιχτές αναρτήσεις, που αντιδρούν έντονα στις ανωμαλίες, και πραγματικά σπορ αίσθηση. Η τιμή; 33.150 ευρώ. Το καλό για τους φανατικούς του είδους είναι ότι το διαφορικό μπορεί να τοποθετηθεί εκ των υστέρων και σε ένα κανονικό Civic Type-R με συνολικό κόστος 2.600 ευρώ.
autotriti

Ο ΚΩΔΙΚΑΣ BUSIDO

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Μία από τις χαρακτηριστικότερες μορφές στο χώρο της Ανατολής υπήρξε ο Σαμουράι. Ο άνθρωπος που ποτέ δεν τραβούσε το σπαθί από τη θήκη χωρίς λόγο και ποτέ δεν το επέστρεφε σ' αυτή χωρίς τιμή. Ο ιππότης πολεμιστής που είτε μαχόταν μέχρι θανάτου για τον άρχοντά του, είτε ως ρονίν (Σαμουράι χωρίς άρχοντα) περιπλανιόταν στη χώρα, πολεμώντας για το αγαθό και το δίκαιο.

Εχοντας ως αρχή έναν κώδικα που δεν του έδινε τίποτα και του πρόσφερε τα πάντα, έκανε τρόπο ζωής την αφιερωμένη δράση, αδιαφορώντας για το θάνατο, το μόνο σύντροφο που τον ακολουθούσε παντού.

Sido: η Θεϊκή Ατραπός

Πριν αναφερθούμε ευρύτερα στο Busido, θεωρούμε σκόπιμο να κάνουμε μια αναφορά στο Sido και στο Σιντοϊσμό, τη θεϊκή ατραπό που ενέπνεε και ακόμη εμπνέει τον άνθρωπο της Ιαπωνίας. Και αυτό, γιατί το Busido δεν είναι παρά ένας τρόπος προσέγγισης του Sido (του Θεϊκού Δρόμου) μέσω της αγωγής του πολεμιστή, όπως μας πληροφορεί και το πρόθεμα bu (πολεμική τέχνη). Το Sido εμφανίζεται οργανωμένα τον 6ο αιώνα ως μια προσπάθεια να αντισταθμιστούν οι επιρροές του Βουδισμού (Butsuno). Επειδή το Sido δεν αποτελεί ακριβώς μια θρησκεία, όπως την αντιλαμβανόμαστε συνήθως, κάθε Ιάπωνας στηρίζει την πίστη του πάνω σ' αυτό, ενώ παράλληλα μπορεί να ακολουθεί οποιαδήποτε θρησκεία.

Συγκεκριμένη χρονολογία ίδρυσης δεν συναντούμε πουθενά, γιατί θεωρείται ότι το Sido υπάρχει από την εμφάνιση του ανθρώπου. Οσο για τον σαφή καθορισμό του είναι μάλλον δύσκολος, γιατί είναι περισσότερο καθορισμός σχέσεων απογόνων-προγόνων-Θεών, παρά μία θρησκεία με τα δυτικά δεδομένα. Το Sido είναι γεμάτο από Καμί, Θεούς θα μπορούσε να πει κάποιος, προσπαθώντας να προσδιορίσει την πλησιέστερη έννοια που να ταιριάζει. Με μια επιπόλαιη ματιά, πιθανότατα να διακριθεί ως μία πολυθεϊστική "υλιστική" θρησκεία, πράγμα που οδηγεί σε λάθος συμπεράσματα. Ποτάμια, βουνά, δέντρα, άνθρωποι μπορεί να είναι Καμί κατά το Sido, δεν σημαίνει όμως ότι είναι απόλυτες θεότητες. Είναι Καμί, για το Sido, γιατί το ακολουθούν. Καθετί, δηλαδή, που εκπληρώνει το σκοπό του και ολοκληρώνεται μέσα από αυτό, περπατά το Sido και μπορεί να γίνει Καμί. Παρόλο αυτό τον πλουραλισμό, υπάρχουν δύο ανώτερα Καμί: το Θείο Ζεύγος. Ακόμη πιο πριν υπάρχει ο Απόλυτος Δημιουργός, εφτά σκαλοπάτια ψηλότερα. Εκτός από την έννοια της δυαδικότητας που βλέπουμε στο Θείο Ζεύγος, υπάρχει και η ιδέα της αρμονίας καθώς και η αναγέννηση με την εξάγνιση, το αιώνιο και το μεταβαλλόμενο.

Για αρκετό καιρό το Sido και το Busido συμβαδίζουν στην Ιαπωνία και ασκείται αλληλοεπίδραση. Παρ' όλ' αυτά το Sido επιβιώνει αμετάβλητο, γιατί είναι άμεσα συνδεδεμένο με τη φύση και για το λόγο επίσης ότι δεν αποτελεί ακριβώς θρησκεία σύμφωνα με τα δυτικά δεδομένα, αλλά ένα δρόμο, ένα θεϊκό δρόμο. Το δρόμο αυτόν καλούνταν να βαδίσει κάθε Σαμουράι, έχοντας ως οδηγό έναν πολεμικό κώδικα δικαιοσύνης, γενναιοδωρίας, αταραξίας, ευγένειας. Τον Κώδικα Busido.

Οι Εχθροί και οι Φίλοι ενός Σαμουράι

Οι Σαμουράι εμφανίζονται γύρω στο 12ο αιώνα αρκετά διαφοροποιημένοι από την τελική μορφή που γνωρίζουμε. Αρχικά έχουν τη μορφή στρατιωτών στις υπηρεσίες τοπικών αρχόντων. Αργότερα, έχοντας αποκτήσει κάποια εξουσία και σημαντικό ρόλο στην ιαπωνική κοινωνία, αναπτύσσουν ιπποτικά χαρακτηριστικά και θέτουν τις βάσεις για έναν ηθικό Κώδικα που αργότερα θα αναπτυχθεί στο γνωστό Busido. Ο Κώδικας αυτός μπορεί να θεωρηθεί ως μία σειρά απαγορεύσεων, προκειμένου να διατηρηθεί η πειθαρχία. Αυτό όμως είναι μια λανθασμένη αντίληψη, γιατί προσπαθούμε να αντιληφθούμε τον Σαμουράι σαν έναν εξειδικευμένο στρατιώτη και όχι ως έναν ευγενή ιππότη.

Μέσα από αυτές τις "απαγορεύσεις" ουσιαστικά απελευθερώνεται από τα δεσμά του υλικού και φθαρτού κόσμου μας. Είναι αυτές οι "απαγορεύσεις" -και συγχρόνως συμβουλές-που τον κάνουν να αποστασιοποιηθεί από το τέλμα της ύλης, να αναπτύξει τη φρόνηση, την ανδρεία, τη σωφροσύνη και τη δικαιοσύνη και να ανυψωθεί, βαδίζοντας την ατραπό του πολεμιστή. Δεν έχει γονείς, φίλους, εχθρούς. Ολοι αυτοί δεν είναι παρά όντα που κάποια στιγμή θα πάψουν να υφίστανται. Δεν σημαίνει όμως ότι η απώλειά τους θα τον επηρεάσει. Αυτοί βάδισαν το δρόμο τους. Ο ίδιος θα βαδίσει το δικό του.

Εχει γονείς, φίλους και εχθρούς πράγματα αιώνια που θα τον συντροφεύουν πάντα, για να τον οδηγούν και να τον συμβουλεύουν. Οι γονείς του θα τον ακολουθούν παντού, αφού αυτός θα βρίσκεται ανάμεσά τους. Ο φίλος του θα είναι ο μόνος που θα του δώσει τη συμβουλή και ο εχθρός του θα είναι έτοιμος να επιτεθεί σε κάθε στιγμιαία χαλάρωσή του. Δεν έχει σώμα και μέλη, μάτια και αυτιά. Αυτά είναι αποκτήματα της υλικής του υπόστασης και οι δυνατότητές τους είναι περιορισμένες. Μόνο εμπόδια θα του φέρουν, αν στηριχτεί σ' αυτά. Θα πρέπει να τα χρησιμοποιήσει για να λειτουργεί σωστά το πραγματικό του σώμα: η ανδρεία, η ταχύτητα, η αστραπή και η ευαισθησία. Δεν είναι παρά τα εργαλεία του εργαστηρίου του και όχι το ίδιο το εργαστήρι.

Δεν έχει κάστρα, δεν έχει πανοπλία και σπαθί. Αυτά δεν είναι παρά μια αμφίεση που θα μπορούσε να μην υπάρχει ή και να σπάσει. Δεν είναι παρά το ντύσιμο των πραγματικών κάστρων, της πραγματικής πανοπλίας και του σπαθιού. Χωρίς βούληση και δικαιοσύνη, χωρίς πνευματικό όνειρο δεν είναι τίποτα. Είναι ένα ομοίωμα, ένα ανδρείκελο Σαμουράι.

Δεν έχει αρχές, μέσα και σκοπούς. Ολα είναι πράγματα που τον δένουν σ' ένα συγκεκριμένο τρόπο. Θέτουν φραγμούς και καλούπια στην ολοκλήρωσή του. Προσαρμογή, υπακοή και καίρια δράση είναι οι οδηγοί του. Μ' αυτούς μόνο μπορεί να αντεπεξέλθει στις προκλήσεις. Δεν έχει θαύματα, θεία και μαγικήδύναμη. Βρίσκεται ήδη πολύ χαμηλά για να είναι κύριός τους. Αλλωστε αν τα κατείχε, δεν θα βρισκόταν σ' αυτή τη θέση. Είναι λάθος να πιστεύει ότι τα έχει κατακτήσει, γιατί αποκτά λανθασμένη αντίληψη για τον εαυτό του και φεύγει από το δρόμο του.

Τα μόνα που μπορεί να κατέχει είναι το Δάρμα (Δρόμος), η τιμή και η εσωτερική δύναμη. Μ' αυτά μπορεί να συνεχίσει. Δεν έχει ζωή, ούτε θάνατο. Γιατί αυτά είναι αλληλένδετα, είναι ένα. Βαδίζει σ' αυτά, δεν τα έχει. Η ζωή δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια προετοιμασία για το θάνατο. Και ο θάνατος δεν είναι τίποτε άλλο παρά η κατάλυση του φθαρτού και του ψεύτικου μέρους του εαυτού του που τον συντρόφευε στη ζωή και η αποκάλυψη του αληθινού αθάνατου μέρους του.

Θάνατος: η υπέρτατη στιγμή της αλήθειας

Είναι χαρακτηριστικό ότι για το Busido και για τον Σαμουράι ο θάνατος είναι η αποκάλυψη του νοήματος της ζωής. Ο Γιόχο Γιαμαμότο σημειώνει: "Ανακάλυψα ότι η Ατραπός του Σαμουράι είναι ο θάνατος". Για τον Σαμουράι και τον άνθρωπο του Busido το χαρακίρι (ή σεπούκου) είναι μια προσπάθεια υπέρβασης και αυτοπραγμάτωσης. Καταστρέφει το φθαρτό και αποκαλύπτει το αιώνιο. Ο θάνατος είναι ένας συνεχής σύντροφος για κάθε πολεμιστή και είναι το βασικότερο γεγονός που πρέπει να συνηθίσει εκείνος που θέλει να βαδίσει την Ατραπό.

Χαρακτηριστικό είναι το συμβάν που σημειώνεται στο βιβλίο Χα Γκακούρε: Οταν ένας Σαμουράι πλησίασε το δάσκαλο του Σογκούν Γιάκγιο Τατζίμα Νο Κάμι και του ζήτησε να του διδάξει την τέχνη του σπαθιού, αυτός απάντησε ότι ο Σαμουράι ήταν ήδη δάσκαλος μια και είχε απελευθερωθεί από την ιδέα του θάνατου. Γιατί όλα αυτά; Διότι με τη συνεχή εντρύφηση στο θάνατο καθημερινά, αρχίζει να υπερβαίνει το φθαρτό μέρος του και να κατανοεί τη σχετικότητα των πραγμάτων. Προσεγγίζει σταδιακά την αιώνια ουσία του. Ο Σαμουράι είναι ο άνθρωπος της δράσης. Γι' αυτόν έχει μεγάλη σημασία το πώς θα κλείσει τη ζωή του. Ετσι βάζει ο ίδιος το τελικό σημάδι που θα κλείσει τον κύκλο.

Για το Busido υπάρχει μόνο η ατραπός, η απόφαση και η δράση. Είναι ένας δρόμος βούλησης. Ο άνθρωπος του Βusido έχει δώσει τέσσερις όρκους: Να μην είναι αργός στην Ατραπό. Να σέβεται τους γονείς του. Να υπερνικά τη χαρά και τη θλίψη.

Υπάρχει πλήθος παραγγελμάτων σαν αυτών του Κώδικα του πολεμιστή, στο βιβλίο του Νταϊντόγι Γιουζάν "Σχόλια πάνω στο Busido".

Το αληθινό θάρρος έγκειται στο να ζει κανείς όταν είναι σωστό να ζήσει και να πεθάνει όταν είναι σωστό να πεθάνει.

Προτού μιλήσετε, ζυγίστε κάθε λέξη, σκεπτόμενοι το θάνατο με πλήρη γνώση του τι απαιτεί η τιμή ενός Σαμουράι.

Αναρωτηθείτε αν αυτό που έχετε να πείτε είναι αλήθεια. Ας είναι ο θάνατος μέτρο για κάθε σας πράξη.

Τρώτε με μέτρο, αποφεύγοντας την απόλαυση.

Θυμηθείτε τη λέξη θάνατος, όταν έχετε τελειώσει τις καθημερινές ασχολίες. Να την έχετε πάντα κατά νου.

Να σέβεστε τον κανόνα του κορμού και των κλαδιών. Να τον ξεχάσετε σημαίνει ότι δεν ήσασταν ποτέ ικανοί να κατανοήσετε τι είναι αρετή.

Ενας άνθρωπος που απεχθάνεται την αρετή δεν είναι Σαμουράι. Οι γονείς του αντιπροσωπεύουν τον κορμό του ίδιου του σώματός του, ενώ αυτός είναι συγγενικό κλαδί.

Ενας Σαμουράι συμπεριφέρεται σαν γιος και πιστός υπήκοος. Δεν θα εγκαταλείψει τον άρχοντά του ακόμη και αν ο αριθμός των υπηκόων του μειωθεί από εκατό σε δέκα και από δέκα σε έναν.

Σε καιρό πολέμου θα χρειαστεί η απόδειξη της πίστης και της αφοσίωσής του να σταθεί εμπρός στα εχθρικά βέλη, αν είναι απαραίτητο, χωρίς να φοβάται για τη ζωή του.

Η αφοσίωση, το πνεύμα του δικαίου και η γενναιότητα είναι οι τρεις φυσικές αρετές του Σαμουράι.

Το γεράκι δεν θα φάει σπυρί από σιτηρά ακόμη κι αν πεθάνει από την πείνα. Ετσι ο Σαμουράι χρησιμοποιεί μια οδοντογλυφίδα, υποκρινόμενος ότι έχει χορτάσει, ακόμα κι αν δεν έχει φάει τίποτα.

Αν στον πόλεμο χάσει τη μάχη και αναγκαστεί να παραδώσει το κεφάλι του, θα δηλώσει το όνομά του άφοβα και θα πεθάνει χαμογελαστός, χωρίς ευτελή έκφραση στο πρόσωπό του.

Σαμουράι - Πολεμιστές Φίδια - Φύλακες και Ιππότες

Ο Σαμουράι που ως μόνο χαρακτηριστικό έχει τη δύναμη, δεν είναι παραδεκτός. Πρέπει να χρησιμοποιήσει τον ελεύθερο χρόνο του για να κατανοήσει την τελετή του τσαγιού και να ασκηθεί στην ποίηση, για να μην αναφέρουμε την αναγκαιότητα των επιστημονικών σπουδών. Η εκπαίδευση των Σαμουράι μας θυμίζει την εκπαίδευση των Αζτέκων πολεμιστών που δινόταν στη "σχολή πειθαρχιών", το Καλμεκάκ. Μέσα από οδυνηρές σωματικές ασκήσεις, χορό και μουσική διαμορφώνονταν οι πολεμιστές που, ακολουθώντας τη δική τους Ατραπό, γίνονταν ιππότες-φίδια (Κετσαλκογουάτλ). Ακόμη περισσότερο μπορούμε να παραλληλίσουμε τους Σαμουράι με τους φύλακες της Πολιτείας του Πλάτωνα. Βλέπουμε τους φύλακες να εκπαιδεύονται με μουσική και γυμναστική. Να αναπτύσσουν τις ίδιες αρετές που απαιτεί και το Busido: φρόνηση, ανδρεία, σωφροσύνη, δικαιοσύνη. Να είναι εξίσου αφοσιωμένοι στις διαταγές, όπως επίσης να είναι γρήγοροι, ανδρείοι, με λεπτή αίσθηση, φιλοσοφική φύση και να αντιστέκονται στις επιθυμίες.

Φύλακες και Σαμουράι έχουν πολλά κοινά στοιχεία, γεγονός που δείχνει ότι η ατραπός του πολεμιστή δεν είναι ένα χαρακτηριστικό ορισμένου τύπου, ούτε και του χρόνου και ότι το ιπποτικό ιδεώδες ενέπνεε ανέκαθεν ορισμένους ανθρώπους. Οι Σαμουράι είχαν πάντα έντονη την αίσθηση του σεβασμού και του καθήκοντος (μπιπμούν) προς τον άρχοντά τους. Την έννοια του καθήκοντος, την έννοια της ετοιμότητας όπως και πολλές άλλες τις συναντούμε κοινές στα διάφορα ιπποτικά τάγματα της Ευρώπης. Οπως οι Σαμουράι, έτσι και οι Ιππότες είχαν το δικό τους Κώδικα τον οποίο ακολουθούσαν. Το παρακάτω απόσπασμα είναιχαρακτηριστικό:

Να είστε πάντα έτοιμοι, να φοράτε πάντα την πανοπλία σας. Να υπερασπίζεστε τους φτωχούς και να βοηθάτε αυτούς που δεν μπορούν να υπερασπιστούν τον εαυτό τους. Μην κάνετε τίποτα που μπορεί να πειράξει ή να προσβάλλει. Για ό,τι κάνετε προσπαθήστε να κερδίσετε τιμή και καλή φήμη. Μην αθετείτε την υπόσχεσή σας. Υπερασπιστείτε την τιμή της πατρίδας σας. Καλύτερα να πεθάνετε τίμιοι, παρά να ζείτε αδιάντροπα.

Αλτρουισμός, αυτοθυσία, γενναιοδωρία, ευγένεια, ταπεινοφροσύνη, πειθαρχία και προπάντων ετοιμότητα είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά των Ιπποτών. Κυρίως όμως η ετοιμότητα από την οποία προέρχεται το ρητό "έσο έτοιμος". Οπως ένας Ιππότης έτσι κι ένας Σαμουράι ήταν πάντα έτοιμος. Οταν βγαίνεις από το σπίτι σου, να βγαίνεις σαν να ήταν να μην ξαναγυρίσεις ποτέ, προστάζει το Busido.

Ακόμη υπήρχε ο σεβασμός του αντιπάλου. Ποτέ ένας Ιππότης ή ένας Σαμουράι δεν χτυπούσε κάποιον που δεν ήταν αντάξιός του. Κι ένας δύσκολος αντίπαλος αποτελούσε τιμή. Την ίδια εκτίμηση στους αντιπάλους επιβάλλει ο Νίτσε. Ο πολεμιστής θα πρέπει να ζητά τον εχθρό του και να ανοίγει πόλεμο μαζί του για τις ιδέες του. Οφείλει να έχει εχθρούς αξιομίσητους και όχι αξιοπεριφρόνητους και να είναι περήφανος γι' αυτούς. Ετσι οι νίκες του εχθρού θα είναι και δικές του νίκες.

Ο μεγάλος εχθρός

Παρ' όλ' αυτά -για τον Νίτσε- ο μεγαλύτερος εχθρός είναι ο εαυτός του καθένα. Αυτό τον εαυτό προσπαθούσε να νικήσει κάθε Σαμουράι.Ακολουθώντας το Busido, έδινε κάθε στιγμή μία μάχη. Με τη συνεχή άσκηση και την εντρύφηση στις τέχνες και στα γράμματα προσπαθούσε να υπερβεί τον εαυτό του. Και εδώ είναι που πρόσφερε πολλά. Μέσα από αυτό τον αγώνα ξεπήδησαν έργατέχνης όπως και πολεμικές τέχνες: κέντο, ιάι-ντο, αϊκίντο, κυούντο, ζίου-ζίτσου, ιάι-ζίτσου κ.ά. Εδώ πρέπει να διευκρινίσουμε τη διαφορά -Zitsu από -Do. Είναι και τα δύο στάδια που έπρεπε να περάσει ο υποψήφιος Σαμουράι. Για να κατακτήσει την τέχνη -Do (Δρόμος), έπρεπε να περάσει την τεχνική

-Zitsu. Ενας τέλειος γνώστης πολεμικής τεχνικής (-Zitsu) δεν μπορούσε να πολεμήσει έναν πολεμιστή -Do. Γιατί ο ένας βαδίζει την ατραπό (-Dο ή Τάο στα κινέζικα), ενώ ο άλλος κατέχει μια τεχνική. Εξάλλου το ίδιο το Τάο-Τε-Τζιγκ λέει:

"Ο καλός αμαξάς δεν ορμά ξέφρενα εμπρός.

Ο καλός πολεμιστής δεν εξοργίζεται.

Ο καλός στρατηγός νικά χωρίς μάχη.

Ο καλός κυβερνήτης εργάζεται ταπεινά."

Ετσι ένας Σαμουράι πριν βαδίσει το δρόμο (Βusido), έπρεπε πρώτα να γίνει γνώστης της τεχνικής. Το βαθύτερο νόημα των τεχνικών είναι να αναπτυχθεί μια διαισθητική αντίληψη των παγκόσμιων νόμων. Αυτό που υπάρχει πέρα απότην τεχνική είναι να συντονιστεί με το βασικό ρυθμό του σύμπαντος (-Do). Ετσι ο άνθρωπος του Busido, μέσα από σκληρή προσπάθεια, υπήρξε εκείνος που με ακλόνητο θάρρος και αυτοθυσία διέσχισε άψογα την "ατραπό του πολεμιστή".Γι' αυτό παρέμεινε ως μία κορυφαία μορφή από τη Χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου ο Σαμουράι. Αυτός που μπροστά στους άλλους στεκόταν χαμογελαστός, μπροστά στον εαυτό του αυστηρός, στην ανάγκη γενναίος, στην καθημερινή ζωή πρόσχαρος, στα χειροκροτήματα απαθής και στα σφυρίγματα ασάλευτος.

ΚΩΔΙΚΑΣ BUSIDO

Δεν έχω γονείς. Ο Ουρανός και η Γη είναι οι γονείς μου.

Δεν έχω Θεία δύναμη. Η υπακοή είναι τα μέσα μου.

Δεν έχω μαγική δύναμη. Η εσωτερική δύναμη είναι η μαγεία μου.

Δεν έχω ζωή ούτε θάνατο. Το αιώνιο είναι η ζωή και ο θάνατός μου.

Δεν έχω σώμα. Η ανδρεία είναι το σώμα μου.

Δεν έχω μάτια. Η αστραπή είναι τα μάτια μου.

Δεν έχω αυτιά. Η ευαισθησία είναι τα αυτιά μου.

Δεν έχω μέλη. Η ταχύτητα είναι τα άκρα μου.

Δεν έχω σκοπούς. Η ευκαιρία είναι οι σκοποί μου.

Δεν έχω θαύματα. Το (πεπρωμένο) Δάρμα είναι το θαύμα μου.

Δεν έχω αρχές. Οι αρχές μου είναι η προσαρμοστικότητα σε όλα τα πράγματα.

Δεν έχω φίλους. Ο Νους είναι ο φίλος μου.

Δεν έχω εχθρούς. Η αφροσύνη είναι ο εχθρός μου.

Δεν έχω πανοπλία. Η βούληση και η δικαιοσύνη είναι η πανοπλία μου.

Δεν έχω κάστρα. Το ατάραχο πνεύμα είναι το κάστρο μου.

Δεν έχω σπαθί. Το όνειρο του πνεύματος είναι το σπαθί μου.

Rc-Cafe

Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Μονο μην ξεχνάτε να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε , με ένα ενεργό link.
Link directory