Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Mοναδική παράκληση μας είναι να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε, με ένα ενεργό link.

Δευτέρα, 1 Φεβρουαρίου 2010

Sexy Megu Fujiura




Λόγος περί Ισότητας …

Γράφει ο Ευθύλογος

Κι εκεί που νόμιζα ότι η ισότητα των δυο φύλων είναι γεγονός στην εποχή μας, μου ήρθε από μια καλή φίλη – την Ελπίδα – το παρακάτω.
Λιτό, χωρίς σχόλια, χωρίς περιττές κουβέντες, χωρίς έωλα επιχειρήματα.
Μικρές οι παρεμβάσεις μου στο κείμενο.
Και δεν πιστεύω να χρειάζονται περισσότερες.

Πώς λέγεται:


το αγόρι του δρόμου = μαγκάκι
το κορίτσι του δρόμου = πουτανάκι

ένα αγοράκι ντυμένο με μεγαλίστικα ρούχα = αντράκι
ένα κοριτσάκι ντυμένο με μεγαλίστικα ρούχα = πουτανάκι

ένας άντρας με .......
πολλές γυναίκες = γόης
μια γυναίκα με πολλούς άντρες = πουτάνα.

ένας άντρας που εργάζεται ως μασέρ = φυσικοθεραπευτής
μια γυναίκα που εργάζεται ως μασέζ = πουτάνα

ένας άντρας μετρ = ο επικεφαλής, ο ειδικός
μια γυναίκα μετρέσα = πουτάνα

ένας άντρας ανήθικος = πολιτικός
μια γυναίκα ανήθικη = πουτάνα

ένας κοινός άντρας = ένας αδιάφορος άντρας
μια κοινή γυναίκα = πουτάνα

Ένας άντρας που γυροφέρνει στους δρόμους = πλανόδιος
μια γυναίκα που γυροφέρνει στους δρόμους = πουτάνα

ένας εύκολος άντρας = ένας βολικός άνθρωπος
μια εύκολη γυναίκα = πουτάνα

ένας άντρας καλός στο πήδημα = άλτης
Μια γυναίκα καλή στο πήδημα = πουτάνα

ένας άντρας που γυρίζει στο σπίτι του τα ξημερώματα = ξενύχτης
μια γυναίκα που γυρίζει στο σπίτι της τα ξημερώματα = πουτάνα

ένας άντρας με πολλούς παράλληλους δεσμούς = μπερμπάντης
μια γυναίκα με πολλούς παράλληλους δεσμούς = πουτάνα

ένας άντρας που εγκαταλείπει την οικογένειά του = εν διαστάσει
μια γυναίκα που εγκαταλείπει την οικογένεια της = πουτάνα

ένας άντρας που βγάζει το ψωμί του το πεζοδρόμιο = μικροπωλητής
μια γυναίκα που βγάζει το ψωμί της το πεζοδρόμιο = πουτάνα

ένας άντρας με πλούσιο ερωτικό παρελθόν = έμπειρος
μια γυναίκα με πλούσιο ερωτικό παρελθόν = πουτάνα

ένας άντρας που ξενυχτάει στα μπουζούκια = γλεντζές
μια γυναίκα που ξενυχτάει στα μπουζούκια = πουτάνα

ένας άντρας που απατάει τη γυναίκα του = άντρας
μια γυναίκα που απατάει τον άντρα της = πουτάνα

ένας άντρας με προστάτη = άρρωστος
μια γυναίκα με προστάτη = πουτάνα

Ένας άντρας του δρόμου = άστεγος
μια γυναίκα του δρόμου = πουτάνα

ένας φτωχός άντρας που παντρεύεται μία πλούσια = φιλόδοξος
μια φτωχή γυναίκα που παντρεύεται έναν πλούσιο = πουτάνα


kafeneio-gr

Φιλοσοφία ,Τεχνική και Εφαρμογές του βελονισμού

Ζούμε σε μία ενδιαφέρουσα εποχή της ανθρώπινης ιστορίας. Σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας -επιστήμη, πολιτική, οικονομία, οικολογία, θέατρο, μουσική- παρατηρούνται ουσιαστικές αλλαγές. Αυτές οι αλλαγές αναγκαστικά διεισδύουν και στο χώρο της Ιατρικής. Έτσι η καθαρά υλιστική άποψη για τη δομή του κόσμου αρχίζει να αμφισβητείται και ταυτόχρονα να ερευνάται η ενεργειακή δομή που συνυπάρχει με την ύλη. Η αντίληψη για τον άνθρωπο ως ολοκληρωμένο ον αντικαθιστά σιγά-σιγά τις απόψεις της σύγχρονης Ιατρικής, που βλέπει τον άνθρωπο σαν τμήματα, δηλαδή σαν όργανα κι όχι ως σύνολο. Μέσα σ' αυτό το πλαίσιο γίνονται γνωστές ξανά οι εναλλακτικές θεραπείες (βελονισμός, σιάτσου, ομοιοπαθητική, αρωματοθεραπεία, οστεοπαθητική, ιριδoλογία κ.ά.).

Για να καταλάβουμε πώς λειτουργούν οι εναλλακτικές θεραπείες, πρέπει πρώτα να προσεγγίσουμε λίγο τη θεωρία όπου στηρίζονται: Δεν πρόκειται για μία απλή θεωρία, αλλά για μια κοσμοθεωρία. Σύμφωνα μ' αυτή, ο άνθρωπος θεωρείται ως ένα κομμάτι του Σύμπαντος που εξαρτάται από αυτό (μακρόκοσμος) αλλά ταυτόχρονα ο ίδιος είναι ένα σύμπαν που μέσα του συνυπάρχουν γαλαξίες, ηλιακά συστήματα και πλανήτες (μικρόκοσμος).

Όταν μιλάμε για γαλαξίες μέσα στον άνθρωπο, εννοούμε τα διάφορα όργανά του, για ηλιακά συστήματα, τα κύτταρά του κ.λ.π. Αυτό το ανθρώπινο σύμπαν βρίσκεται μεταξύ ουρανού και γης, δέχεται δηλαδή γήινες και ουράνιες ενέργειες και επιδράσεις, τις οποίες πρέπει να μεταλλάξει και να προσαρμόσει σ' ένα αρμονικό σύνολο. Παίζει δηλαδή το ρόλο ενός αυτορυθμιζόμενου μετασχηματιστή, παίρνοντας ενέργειες από το περιβάλλον του (τροφές, ηλιακή ενέργεια, κοσμική ακτινοβολία) και εκπέμποντας ενέργεια προς το περιβάλλον του. Σ' αυτό το άρθρο θα ασχοληθούμε με δύο από τις πιο γνωστές Εναλλακτικές θεραπείες της κινέζικης παραδοσιακής ιατρικής: το Βελονισμό και το Σιάτσου.

Βελονισμός: Είναι μία αρχαία τεχνική της κινέζικης παραδοσιακής ιατρικής, που στηρίζεται στην εφαρμογή βελονών σε ειδικά σημεία του σώματος, σημεία που τα ενώνουν οι λεγόμενοι μεσημβρινοί. (Οι μεσημβρινοί είναι κανάλια ενέργειας που περνούν μέσα από τα διάφορα όργανα και τα ενεργοποιούν). Σε αυτά τα σημεία προκαλείται συχνά μπλοκάρισμα της ενέργειας απ' όπου ξεκινούν και όλα τα παθολογικά προβλήματα.

Η φιλοσοφία του Βελονισμού

Ο Βελονισμός βασίζεται στην Κινέζικη Φιλοσοφία, η οποία μας μιλάει για μια ενέργεια διπολική, που ρυθμίζει το σύμπαν και καθετί που βρίσκεται μέσα σ' αυτό. Οι ενέργειες αυτές είναι το YANG (χαρακτηριστικά: αρσενικό, φωτιά, κίνηση, θετικό) και το YIN (χαρακτηριστικά: θηλυκό, γη, νερό, ηρεμία, αρνητικό). Όπου υπάρχει YANG υπάρχει και YIN και το αντίθετο. Αν χωρίσουν αυτά τα δύο, η δύναμη της ζωής χάνεται. Όταν οι δύο αυτές δυνάμεις βρίσκονται στους ζώντες οργανισμούς σε πλήρη αρμονία, τότε αυτοί είναι υγιείς, ενώ όταν βρίσκονται σε δυσαρμονία (υπερτερεί η μία της άλλης), τότε εμφανίζεται και η αρρώστια. Είναι αυτονόητο ότι αυτές οι δυνάμεις επιδρούν και πάνω στο σώμα μας.

Έτσι οι εκκρίσεις, το αίμα, τα οργανικά υγρά είναι YIN, ενώ η θερμοκρασία, οι θερμίδες, η ενέργεια είναι YANG. Οι μεσημβρινοί και τα κανάλια ενέργειας

Υπάρχουν 12 μεσημβρινοί σε κάθε πλευρά του σώματος, πάνω στους οποίους βρίσκονται 308 βελονιστικά σημεία για κάθε ημιμόριο του σώματος. Υπάρχουν 6 YIN μεσημβρινοί που ανεβαίνουν από το YIN, δηλαδή το εσωτερικό του σώματος και από τα πόδια, προς τα επάνω και συνδέονται με τα ονομαζόμενα "όργανα αποθήκευσης" (καρδιά, σπλήνα, συκώτι, νεφρά και πνευμόνια). Επίσης υπάρχουν 6 YANG μεσημβρινοί που κατεβαίνουν από το YANG μέρος του σώματος, δηλαδή το κεφάλι, και φτάνουν στο πάνω μέρος των δακτύλων και ενδυναμώνουν τα όργανα του κοιλώματος (ουροδόχος κύστη, χοληδόχος κύστη, λεπτό έντερο, παχύ έντερο). Κάθε YIN μεσημβρινός ενώνεται μ' έναν YANG κι έτσι δημιουργείται η ισορροπία των ενεργειών.

Τεχνική του βελονισμού

Ο τρόπος χρήσης κάθε βελόνας, η στάση και η δράση των χεριών του θεράποντα ιατρού κατά την επέμβαση έχουν μεγάλη σημασία. Οι βελόνες είναι πολύ λεπτές, ώστε μόλις τις αισθάνεται ο ασθενής, είναι από ανοξείδωτο ατσάλι και αποστειρώνονται σε ειδικό κλίβανο για 24 ώρες τουλάχιστον. Κατά τον βελονισμό, ο άρρωστος πρέπει να είναι ξαπλωμένος ή καθιστός και ποτέ όρθιος. Η κανονική τάξη του βελονισμού είναι: Πρώτα το YANG και μετά το YIN. Δηλαδή, πρώτα πάνω και μετά κάτω, πρώτα η ράχη και μετά η κοιλιά. Πρώτα η κεφαλή και ο κορμός και μετά τα κάτω άκρα. Η είσοδος της βελόνας γίνεται είτε κάθετα, είτε λοξά, είτε παράλληλα προς το δέρμα. Η διάρκεια παραμονής της στο σώμα μπορεί να είναι από 10 λεπτά μέχρι μερικές ώρες. Η κατάλληλη επιλογή του σημείου, ο σωστός εντοπισμός του και η σωστή τοποθέτηση της βελόνας συνεπάγεται την πρόκληση του φαινομένου "άφιξης της ενέργειας" στο σημείο της (κοκκίνισμα, αίσθηση θερμότητας ή πόνος). Τότε μόνο ο βελονισμός μπορεί να έχει αποτελεσματικότητα. Σε περιπτώσεις διασποράς της ενέργειας μπορεί να έχουμε ανεπιθύμητες ενέργειες όπως: λιποθυμία, εμετός, ψυχρός ιδρώτας ή ακόμη και συγκοπή. Σ' αυτές τις περιπτώσεις -εξαιρετικά σπάνιες- βγάζουμε τις βελόνες και τοποθετούμε τον άρρωστο σε ύπτια θέση, με το κεφάλι χαμηλότερα. Σύμφωνα με το NEI-KING ο βελονισμός πρέπει να αποφεύγεται σε περιπτώσεις μεγάλου θυμού, κόπωσης, φόβου, πυρετού και πριν ή μετά από σεξουαλική επαφή.

Εφαρμογές του βελονισμού

Αναλγησία: Είναι η πιο σπουδαία εφαρμογή και έχει πράγματι αποδειχτεί ότι κάτω από τη διέγερση των βελονών, αυξάνεται το όριο του πόνου. Δηλαδή έχει παρατηρηθεί ότι μετά τις περιφερειακές διεγέρσεις διαμέσου του βελονισμού παράγονται στο φλοιώδες τμήμα του εγκεφάλου κατεχολοιμίνες που αυξάνουν το όριο του πόνου.

Ηρεμιστική δράση: Η ηρεμιστική δράση του βελονισμού (σε περιπτώσεις υπερευερεθιστότητας, αϋπνίες κ.ά.) μπορεί να αποδειχτεί από την αύξηση του πλάτους των κυμάτων άλφα στο ηλεκτροεγκεφαλογράφημα. Συχνά οι ασθενείς του βελονισμού αναφέρουν ότι αισθάνονται πιο ήρεμοι, ήσυχοι και χαλαροί, μετά τη θεραπεία, όχι μόνο όσον αφορά το ειδικό πρόβλημα για το οποίο πήγαν στο βελονιστή γιατρό.

Αντιφλεγμονώδης δράση: Μία ομάδα Ιταλών ερευνητών απέδειξαν ότι μετά από ηλεκτρική διέγερση καθορισμένων σημείων (των μεσημβρινών) οι γάμα-σφαιρίνες αυξάνονται και αυτή η αύξηση των αντισωμάτων έχει μεγάλη σημασία για τη θεραπεία οξέων παθήσεων που προκαλούνται από ιούς ή μικρόβια.

Λειτουργική εξισορρόπηση: Αυτή η δράση μπορεί να ελεγχθεί καθημερινά με τη διέγερση ορισμένων σημείων, που δρα σε αντίθετα συμπτώματα: Π.χ. η διέγερση του σημείου 36 του στομάχου επιδρά και στη διάρροια και στη δυσκοιλιότητα, διορθώνοντάς τες, ενώ άλλα σημεία, για παράδειγμα, επιδρούν στην υπέρταση και την υπόταση ρυθμίζοντάς τες
RC-CAFE

Από που έχει κλαπεί η μορφή του αγάλματος της ελευθερίας στις Η.Π.Α.

Το Άγαλμα της Ελευθερίας, του οποίου η επίσημη ονομασία είναι "Η Ελευθερία φωτίζοντας τον κόσμο" (αγγλιστί "Liberty enlightening the World" γαλλιστί "la Liberte eclairant le monde"), είναι ένα κολοσσιαίο άγαλμα πάνω στην ομώνυμη νησίδα και μέσα στο άνω τμήμα του Κόλπου της Νέας Υόρκης. Το άγαλμα αυτό στήθηκε σε ανάμνηση της φιλίας των λαών των ΗΠΑ και της Γαλλίας.

Το συνολικό του ύψος είναι 93 μέτρα (302 πόδια) μαζί με το βάθρο, και κατά την εκδοχή της εγκυκλοπαίδειας Μπριτάννικα παρουσιάζει μια γυναίκα να κηρύττει την ελευθερία. Η γυναίκα αυτή κρατάει έναν πυρσό στο υψωμένο δεξί της χέρι και μια ενεπίγραφη πλάκα στο αριστερό όπου αναγράφεται η ημερομηνία 4 Ιουλίου 1776. Ένας ανελκυστήρας ανεβάζει έως το ύψος του εξώστη και μια ελικοειδής σκάλα οδηγεί σε μιαν εξέδρα παρατηρήσεως πάνω στο στέμμα που φοράει η Ελευθερία. 0 πυρσός που κρατάει βρίσκεται σε 93 μέτρα ύφος πάνω από την επιφάνεια της θαλάσσης. Στην βάση του αγάλματος βρίσκεται το Αμερικανικό Μουσείο της Μεταναστεύσεως (American Museum of Immigration).
Την πρόταση για την κατασκευή του αγάλματος διατύπωσε ένας Γάλλος ιστορικός, ο Εντουάρ ντε Λαμπουλάϊγ, μετά τον Αμερικανικό Εμφύλιο πόλεμο. Συγκεντρώθηκε ένας ικανός αριθμός χρημάτων με εισφορές του γαλλικού λαού και το έργο άρχισε στη Γαλλία το 1875, υπό την διεύθυνση του γλύπτη Φρεντερίκ-Ωγκύστ Μπαρτολντί.
Το άγαλμα κατασκευάστηκε από φύλλα χαλκού, που σφυρηλατήθηκαν με το χέρι για να πάρουν το επιθυμητό σχήμα και συναρμολογήθηκαν πάνω σε έναν σκελετό από τέσσερα γιγάντια χαλύβδινα υποστηρίγματα, τον οποίο είχε σχεδιάσει ο διάσημος από την κατασκευή του Πύργου του Άιφελ, Αλεξάντρ-Γκυστάβ Άιφελ.
Το 1885 το περατωμένο άγαλμα, που είχε ύψος 46 μέτρα περίπου (151 πόδια και 1 ίντσα) και ζύγιζε 225 τόνους, αποσυναρμολογήθηκε και φορτώθηκε για να μεταφερθεί στην Πόλη της Νέας Υόρκης. Το βάθρο, που κατασκευάστηκε μέσα από τα τείχη του φρουρίου Γουντ στη νησίδα Μπέντλο, περατώθηκε αργότερα. Το άγαλμα στήθηκε στο βάθρο του και στις 28 Οκτωβρίου 1886 αφιερώθηκε στον πρόεδρο Κλήβελαντ.
Την διαχείριση και φροντίδα του αγάλματος είχε στην αρχή η Επιτροπή Φάρων, επειδή ο φωτεινός πυρσός θεωρήθηκε ως είδος φάρου για τους ναυτιλλομένους. Επειδή όμως το φρούριο Γουντ εξακολουθούσε να χρησιμοποιείται από τον αμερικανικό στρατό, το άγαλμα μεταφέρθηκε το 1901 στο υπουργείο των Στρατιωτικών.
Το 1924 ανακηρύχθηκε εθνικό μνημείο. Το 1937 το φρούριο Γουντ αποστρατιωτικοποιήθηκε και το υπόλοιπο νησί ενσωματώθηκε στο μνημείο ως περιβάλλων χώρος. Το 1956 το νησί Μπέντλο μετονομάσθηκε σε "Νησί της Ελευθερίας" (Liberty Island) και το 1965 προστέθηκε στο συγκρότημα η γειτονική νησίδα 'Ελις, άλλοτε σταθμός μεταναστών. Η συνολική έκταση του χώρου του μνημείου έφθασε έτσι τα 23,63 εκτάρια.
Είπαμε ανωτέρω ότι κατά την εκδοχή της εγκυκλοπαίδειας "Μπριτάννικα" το άγαλμα παρουσιάζει μια γυναίκα να κηρύττει την ελευθερία, υπονοώντας ότι η γυναίκα αυτή είναι προσωποποιημένη η Ελευθερία.
Αποκρύπτουν όμως συστηματικά ότι και σε αυτό το σημείο η αθάνατος Ελλάς έχει δώσει για μία ακόμη φορά τα φώτα της. Πράγματι αυτός που σχεδίασε το άγαλμα της ελευθερίας κάπου αλλού είχε δει την μορφή αυτή. Και η μορφή αυτή είναι η μορφή του Φωτοφόρου Απόλλωνος - Ηλίου.
Ναι αγαπητοί φίλοι. 0 φωτοφόρος Απόλλων απεικονίζεται με αυτήν ακριβώς την μορφή. Και ευτυχώς για μας η αθάνατη ελληνική γη της Κορινθίας μας διέσωσε αυτή την εικόνα για να μπορούμε σήμερα να γνωρίζουμε την αλήθεια.

Image

Η μορφή του φωτοφόρου Απόλλωνος βρίσκεται σήμερα στο Μουσείο της Κορίνθου, περνά όμως απαρατήρητη για τον επισκέπτη που δεν είναι υποψιασμένος. Βρίσκεται σε μία τρίπτυχη πλάκα μαζί με άλλες δύο παραστάσεις. Η μία, στο αριστερό τμήμα, απεικονίζει έναν Άγγελο, μορφή όμοια και ίδια με αυτήν της Χριστιανικής πίστεως, και είναι κατά τους αρχαιολόγους η μορφή της θεάς Εκάτης. Στο δεξιό τμήμα απεικονίζεται ρόδακας. Και στην μέση ω του θαύματος!!! Η μορφή του φωτοφόρου Απόλλωνος, ίδια με αυτήν του αγάλματος της Ελευθερίας! Η πνευματική ιδιοκτησία είναι πασιφανές σε ποιόν ανήκει.
Λέγεται από ανθρώπους της Κορίνθου που γνωρίζουν ότι ο διευθυντής της Αμερικανικής Αρχαιολογικής αποστολής, σώφρων και έντιμος άνθρωπος, έχει δηλώσει ότι οι Αμερικανοί πρέπει να έρχονται να προσκυνούν στον χώρο του Μουσείου όπου η μορφή του φωτοφόρου Απόλλωνος, διότι είναι η πηγή του εθνικού τους συμβόλου.
Αν όντως είναι έτσι εύγε στον άριστο άνδρα. Πάντως αποφάσισα να αποκαλύψω στους συνέλληνες το θέμα και κυρίως στους ομογενείς μας των ΗΠΑ, για να ενημερώσουν τους Αμερικανούς ότι το εθνικό τους σύμβολο, το οφείλουν στην Ελλάδα και στους Έλληνες. Δεν θα είναι εξ άλλου οι μόνοι.
Όλα σχεδόν τα σύμβολα είναι Ελληνικά. Οι τούρκοι πήραν την ημισέληνο από το νόμισμα των Βυζαντίων που απεικόνιζε την νίκη τους επί του Φιλίππου σε μία νύχτα που το χάσικο φεγγάρι με το αστέρι ενεφανίσθησαν με την ίδια ακριβώς απεικόνιση στον ουρανό.
0 Αδόλφος Χίτλερ οικειοποιήθηκε την περίφημη "τετραγάμμα", την κοσμούσα το ιμάτιο της Αθηνάς του Παρθενώνος, ένα από τα κατ' εξοχήν ωραιότερα σύμβολα των Ελλήνων και του έδωσε μιαρή χροιά ονομάζοντας το "σβάστικα" και κάνοντας το σύμβολο του ναζισμού. Οι σκοπιανοί οικειοποιήθηκαν το αστέρι της Βεργίνας, οι δε υπόλοιποι βόρειοι γείτονές μας τον Δικέφαλο Αετό του Βυζαντίου.
Στις ημέρες μας όμως οι Έλληνες δεν γνωρίζουν και δεν θυμούνται. Η παγκοσμιοποίηση έχει παίξει καλά το παιχνίδι της. Άλλοτε αποκρύπτει, άλλοτε παραποιεί, άλλοτε διαστρεβλώνει τα γεγονότα. Είναι αυτό που έχει γράψει ο μεγάλος Θουκυδίδης στο Γ,82,4: "Και την ειωθυίαν αξίωσιν των ονομάτων ες τα έργα αντήλλαξαν τη δικαιώσει", που αποδίδεται "για να δικαιολογούν τις πράξεις τους άλλαζαν ακόμα και την σημασία των λέξεων".
Έτσι δεν γίνεται σήμερα; Απλό παράδειγμα, και δεν είναι το μόνο, αποτελεί ο γλυπτός διάκοσμος του Παρθενώνος, έργο του Φειδία. Έχουμε φθάσει σήμερα σε τέτοιο σημείο διαστρεβλώσεως, που τα γλυπτά του Παρθενώνος είναι γνωστά παγκοσμίως με τον όρο ελγίνεια μάρμαρα. Καταλαβαίνετε τί λέω; Τα περίφημα γλυπτά του Παρθενώνος, τα γλυπτά του Φειδία, δεν είναι γνωστά με το όνομα του δημιουργού αλλά με το όνομα του κλέφτη. Αιδώς! Αλλά για αυτό το θέμα προτίθεμαι να επανέλθω με εκτενές άρθρο και πολλά στοιχεία.
Προς το παρόν να γνωρίζουν οι συνέλληνες και ιδιαιτέρως οι συμπατριώτες μας των ΗΠΑ, και να το μεταφέρουν στους αμερικανούς, ότι το εθνικό τους σύμβολο, το άγαλμα της Ελευθερίας, έλκει την καταγωγή τής μορφής του από την Ελλάδα και ιδιαιτέρως από την μορφή του φωτοφόρου Απόλλωνος. Τούτο δε μπορούν να το αποδείξουν αλλά και να το θαυμάσουν στο Μουσείο της Κορίνθου, το οποίο τους καλούμε να επισκεφθούν το συντομότερο.

Του Αντωνίου Α. Αντωνάκου
Καθηγητού Φιλολόγου Ιστορικού-Συγγραφέως
Από το περιοδικό ΕΛΛΗΝΟΡΑΜΑ
RC-CAFE

ανεξήγητα φαινόμενα....1

Πολιτικός και 16ος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών ( Χότζενσβιλ, Κεντάκυ 1809, Ουάσινγκτον 1865). Προσέλκυσε την προσοχή της χώρας του με λόγο στον οποίο καταδίκασε το θεσμό της δουλείας, που αποτελούσε μήλον της έριδος ανάμεσα στις νότιες και βόρειες πολιτείες. Όπως το διατύπωσε "η δουλεία στηρίζεται στην εγωιστική φύση του ανθρώπου ενώ η καταδίκη της στηρίζεται στην αγάπη του προς τη δικαιοσύνη".

Ορίστηκε υποψήφιος από το Ρεπουμπλικανικό Συνέδριο του Σικάγου (1860) για λόγους τακτικής: ήταν ταπεινής καταγωγής, πατρικός, απλός και με ρητορικά προσόντα, έντιμος και ειλικρινής. Ο Χωριστικός Πόλεμος Βορείων και Νοτίων αποκάλυψε την αδάμαστη δύναμη θέλησής του και την απόλυτη πίστη του στα ιδανικά της ελευθερίας, της ενότητας και της δικαιοσύνης. Δε μπόρεσε όμως να εφαρμόσει το έργο ειρήνευσης της κατάστασης που από καιρό διαλογιζόταν. Αμέσως μετά το τέλος του πολέμου ένας φανατικός Nότιος o John Wilkes Booth τον δολοφόνησε μέσα στο θέατρο Ford's Theatre της Ουάσινγκτον.

Σύμφωνα ωστόσο με τις μαρτυρίες, το πνεύμα του παραμένει αναστατωμένο, μπορούμε να υποθέσουμε εξαιτίας του ότι δε μπόρεσε να ολοκληρώσει τα σχέδια που είχε αναλάβει. Είναι πολλές οι ιστορίες που έχουν συμβεί στο περιβόητο υπνοδωμάτιό του. Η πρώτη γυναίκα που ανέφερε ότι είδε το φάντασμα του Lincoln ήταν η Grace Coolidge που όπως είπε τον είδε να ατενίζει έξω από ένα παράθυρο του Οβάλ Γραφείου.

Η Βασίλισσα της Νορβηγίας έμεινε για μια νύχτα στο υπνοδωμάτιο του προέδρου και άκουσε κάποιον να χτυπά διακριτικά την πόρτα.

Όταν άνοιξε βρέθηκε μπροστά στο φάντασμα του προέδρου. Αυτός την κοίταξε απλώς και μετά απομακρύνθηκε. Η κα. Franklin Roosevelt τον είδε καθιστό στο κρεβάτι να φορά τις μπότες του. Ούρλιαξε έντρομη και έφυγε τρέχοντας.

Ο πρόεδρος Harry Truman άκουσε ένα πρωινό κάποιον να χτυπά την πόρτα του στις 3 το ξημέρωμα. Δεν είχε αμφιβολία ότι ήταν ο Lincoln επειδή η κόρη του Μargaret ήδη αρκετές εμπειρίες από τις επισκέψεις του ανήσυχου προέδρου στις οποίες άκουγε ήχους στο σπίτι στη μέση της νύχτας και έβλεπε σκιές που ήταν σίγουρη ότι ήταν ο ίδιος. Και τέλος το πνεύμα του άτυχου προέδρου λέγεται πως εμφανίζεται καμιά εμφανίζεται να περιδιαβαίνει στους διαδρόμους και τριγύρω στο Λευκό Οίκο.
RC-CAFE

Abarth Roadster

Abarth Roadster


Η αναγεννημένη Abarth δείχνει να πήρε μπροστά και να προγραμματίζει ένα – ένα τα επόμενα της βήματα. Αν και απέχουμε αρκετά χρόνια από την παραγωγή του (σύμφωνα με πληροφορίες προσδιορίζεται γύρω στο 2013), το μικρό σε διαστάσεις Abarth Roadster έχει ήδη κεντρίσει το ενδιαφέρον. Με τα σημερινά δεδομένα, επικρατέστερος κινητήρας φαντάζει ο 1.4 που εφοδιάζει το 500 Abarth, και αποδίδει 135 ίππους. Το βάρος του αμαξώματος αναμένεται να διατηρηθεί σε χαμηλά επίπεδα, προς χάρη των επιδόσεων

Βιοκαύσιμα δεύτερης γενιάς με το βακτηρίδιο Escherichia coli

Βιοκαύσιμα δεύτερης γενιάς μπορούν να παραχθούν χωρίς προσφυγή σε χημικές διαδικασίες με τη χρησιμοποίηση του βακτηριδίου Escherichia coli, ενός μικροοργανισμού που είναι εύκολο να τροποποιηθεί γενετικά, αναφέρει μια ομάδα ερευνητών στην επιθεώρηση Nature.Αντίθετα από τα βιοκαύσιμα πρώτης γενιάς, αυτά της δεύτερης γενιάς χρησιμοποιούν οργανικές ύλες που δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για διατροφή, όπως το ξύλο ή τα φυτικά απορρίμματα.Η προσφυγή στο βακτηρίδιο Escherichia coli για την παραγωγή βιοντίζελ δεν είναι κάτι καινούριο, όμως οι λύσεις που εφαρμόζονταν προηγουμένως απαιτούσαν την προσθήκη λιπαρών οξέων, ενώ "εμείς μεταμορφώσαμε το E.coli ώστε να παράγει απ' ευθείας τους αιθυλικούς εστέρες από γλυκόζη ή αιθανόλες", αναφέρουν οι ερευνητές. "Ενσωματώσαμε (στο βακτηρίδιο) τα γονίδια που επιτρέπουν την άμεση παραγωγή βιοντίζελ. Είναι σημαντικό, επειδή δεν χρειάζεται καμιά πρόσθετη χημική αντίδραση για να παραχθεί καύσιμο", εξήγησε ένας από τους ερευνητές, ο Τζέι Κίζλινγκ του Πανεπιστημίου του Μπέρκλεϊ,Επιπλέον, "από τη στιγμή που θα τροποποιηθεί, το E.coli εκκρίνει το βιοντίζελ απ' ευθείας από το κύτταρο. Δεν είναι πλέον απαραίτητο να σπάει κανείς τα κύτταρα για να εξάγει απ' αυτά το ντίζελ. Αυτό δημιουργεί σημαντικές οικονομίες στην παραγωγή" του καυσίμου, διευκρίνισε ο επιστήμονας.Επίσης οι ερευνητές προχώρησαν στην έγχυση στο βακτηρίδιο ενζύμων που επιτρέπουν να διασπάται η ημικυτταρίνη, ένα από τα συστατικά του ξύλου, σε βασικά σάκχαρα."Το σημαντικό στην εξέλιξη αυτή είναι ότι ο οργανισμός (το βακτηρίδιο) μπορεί να παράγει το καύσιμο από την κυτταρινική βιομάζα που αποτελεί μια πολύ φτηνή πηγή σακχάρων", εξηγεί ο Κίζλινγκ.Το βιοντίζελ που παράγεται από το E.coli έχει επιπλέον το πλεονέκτημα ότι συμπεριφέρεται όπως το λάδι, καθώς δεν αναμιγνύεται με το νερό. Τέλος, με μερικές γενετικές χειραγωγήσεις, το βακτηρίδιο μπορεί να παραγάγει λιπαρές αλκοόλες ή κεριά, προσθέτουν οι ερευνητές."Ελπίζουμε ότι οι εξελίξεις αυτές θα έχουν ως αποτέλεσμα μέσα σε ένα με δύο χρόνια την παραγωγή αληθινών προϊόντων", δήλωσε ο Κίζλινγκ.

Πως θα ήταν να πέσεις μέσα σε μια μαύρη τρύπα;

Το να πέσεις μέσα σε μια μαύρη τρύπα ίσως δε θα ήτανε και το καλύτερο για την υγεία σου, η θέα όμως θα ήταν τουλάχιστον υπέροχη. Μια νέα προσομοίωση δείχνει τι θα μπορούσε να δει κανείς καθώς κατεβαίνει στον πυθμένα μιας μαύρης τρύπας την ώρα που τον καταπίνει. Η έρευνα αυτή θα μπορούσε να βοηθήσει τους φυσικούς να καταλάβουν την φανερά παράδοξη μοίρα της ύλης και της ενέργειας μέσα σε μια μαύρη τρύπα.

Ο Andrew Hamilton και ο Gavin Polhemus του πανεπιστημίου Boulder στο Κολοράντο, κατασκεύασαν έναν υπολογιστικό κώδικα που βασίστηκε στις εξισώσεις του Αϊνστάιν για την Γενική Θεωρία της Σχετικότητας και που περιγράφει τη βαρύτητα σαν διαστροφή του χώρου και του χρόνου. Ακολουθούν τη μοίρα ενός φανταστικού παρατηρητή που βρίσκεται σε τροχιά η οποία παραμορφώνεται καθώς παρασύρεται από μια μαύρη τρύπα που έχει μάζα πέντε εκατομμύρια φορές τη μάζα του ήλιου και σχεδόν το ίδιο μέγεθος όπως η τρύπα που βρίσκεται στο κέντρο του δικού μας γαλαξία.

Καθώς ο παρατηρητής πλησιάζει, ένας σκοτεινός κύκλος ξεπροβάλλει από τον γαλαξία και περιέχει μια μαύρη τρύπα και τον ορίζοντα γεγονότων της, δηλαδή το σημείο εκείνο πέρα από το οποίο τίποτε δεν μπορεί να ξεφύγει από την έλξη της μαύρης τρύπας. Το φως από τα αστέρια που βρίσκονται κατευθείαν πίσω από την τρύπα καταπίνεται από τον ορίζοντα αυτόν, ενώ το φως από άλλα αστέρια καμπυλώνεται μερικώς από τη βαρυτική της έλξη, σχηματίζοντας μια εικόνα στρέβλωσης γύρω από την τρύπα.

Ο δακτύλιος του ορίζοντα

Για τους μακρινούς παρατηρητές, ο ορίζοντας έχει το μέγεθος μια ακτίνας Schwartzschild (συχνά αναφέρεται και ως βαρυτική ακτίνα και είναι μια χαρακτηριστική ακτίνα που συνδέεται με κάθε μάζα. Είναι η ακτίνα για μια δεδομένη μάζα όπου, εάν αυτή η μάζα θα μπορούσε να συμπιεστεί για να χωρέσει στην ακτίνα αυτή, καμιά γνωστή δύναμη δε θα μπορούσε να τη σταματήσει στο να συνεχίζει να καταρρέει σε μια βαρυτική μοναδικότητα gravitational singularity). Για την συγκεκριμένη τρύπα το μέγεθος αυτό αντιστοιχεί σε 15 εκατομμύρια χιλιόμετρα, αλλά καθώς κανείς πλησιάζει ο ορίζοντας φαίνεται να αποσύρεται. Ακόμα και όταν υπερβεί το κατώφλι της ακτίνας υπάρχει ακόμα ένα σημείο μπροστά από τον παρατηρητή όπου όλο το φως καταπίνεται, έτσι από την σκοπιά του ο παρατηρητής ποτέ δεν πλησιάζει τον ορίζοντα.

Οι Hamilton και Polhemus σχεδίασαν ένα κόκκινο πλέγμα στον ορίζοντα για να βοηθήσουν στην οπτικοποίησή του (καθώς ο ορίζοντας είναι σφαιρικός, οι δύο κύκλοι στο πλέγμα αντιπροσωπεύουν τον βόρειο και το νότιο πόλο από το κέντρο της μαύρης τρύπας). Καθώς ο παρατηρητής περνάει μια ακτίνα Schwartzschild, ένα άλλο τεχνητό οπτικό εφέ εμφανίζεται. Το λευκό πλέγμα που τον περικυκλώνει σηματοδοτεί το που οι μακρινοί παρατηρητές θα τοποθετούσαν τον ορίζοντα, δηλαδή είναι το σημείο εκείνο που άλλα άτομα που ακολουθούν τον πρώτο παρατηρητή θα έπεφταν επίσης μέσα στον ορίζοντα γεγονότων της μαύρης τρύπας.

Η πιο παράξενη θέα είναι αυτή που θα δει ο παρατηρητής τις τελευταίες στιγμές της πορείας του. Καθώς πλησιάζει στο κέντρο της μαύρης τρύπας θα νιώσει τεράστιες παλιρροιακές δυνάμεις. Αν πέφτει πρώτα με τα πόδια, η βαρύτητα στο κεφάλι του θα είναι πολύ πιο ασθενής από αυτή που εφαρμόζεται στα πόδια του. Αυτό θα έκανε τον παρατηρητή να αποσυναρμολογηθεί και επίσης θα είχε κάποια επίδραση στο φως που θα τον περιέβαλλε. Το φως πάνω από το κεφάλι του θα τεντωνόταν και θα πλησίαζε την κόκκινη άκρη του φάσματος. Στο τέλος, από το κόκκινο θα προχωρούσε στην ανυπαρξία και έτσι ολόκληρη η θέα θα συμπυκνωνόταν σε έναν οριζόντιο δακτύλιο.

Το πληροφοριακό παράδοξο

Αυτή η διαδικασία μπορεί να ρίξει λίγο φως στο αίνιγμα των μαύρων τρυπών. Οι κβαντικοί υπολογισμοί φαίνεται να δείχνουν ότι υπάρχει μεγάλου βαθμού πολυπλοκότητα στο εσωτερικό μιας μαύρης τρύπας και σε παλιότερες εργασίες, οι ερευνητές είχαν υπολογίσει πως θα ήταν δυνατό να δημιουργηθεί πολύ περισσότερη εντροπία (μέτρο της αταξίας) στο εσωτερικό μιας μαύρης τρύπας από αυτή που μετράται από εξωτερικούς παρατηρητές. Αυτό μοιάζει με μια υπερσυμπιεσμένη εκδοχή του παλιού πληροφοριακού παράδοξου της μαύρης τρύπας, το οποίο αντιπαραβάλλει τον προφανή αφανισμό των αντικειμένων και της πληροφορίας που πέφτουν μέσα σε μια μαύρη τρύπα με την κβαντική μηχανική, η οποία υποστηρίζει ότι η κβαντική πληροφορία δεν μπορεί ποτέ να χαθεί.

Το πρόβλημα ίσως είναι πως έχουμε μια αφελή θέαση για τον χώρο που καταρρέει μέσα σε μια μαύρη τρύπα. Για να μετρήσουν τη συνολική εντροπία οι Hamilton και Polhemus υπέθεσαν πως αθροίζονται όλες οι πιθανές καταστάσεις που θα μπορούσαν να έχουν η ύλη και η ενέργεια σε διαφορετικά σημεία στον χώρο. Αλλά μαζί με άλλους θεωρητικούς, υποπτεύονται πως αυτή η συνήθης υπόθεση, που καλείται τοπικότητα, δεν ισχύει στο εσωτερικό μια μαύρης τρύπας. Κατά κάποιον τρόπο, διαφορετικά σημεία στον χώρο φαίνεται να μοιράζονται τις ίδιες καταστάσεις, αλλά δεν είναι ξεκάθαρο πως γίνεται αυτό.

Εκεί είναι που οι οπτικοποιήσεις όπως η συγκεκριμένη μπορούν να βοηθήσουν. "Κοντά στην βαρυτική μοναδικότητα (singularity), φαίνεται πως ολόκληρο το τρισδιάστατο σύμπαν καταρρέει σε μια επιφάνεια δύο διαστάσεων," λέει ο Hamilton. Αλλά το κατά πόσον αυτό υπαινίσσεται πως μια δισδιάστατη οπτική είναι περισσότερο θεμελιώδης, δεν είναι ξεκάθαρο. "Έχει αυτό κάποια προφανή σημασία; Δε γνωρίζω," συμπληρώνει ο Hamilton
RC-CAFE

Aνατριχιαστικές ιστορίες....





O Professor Henrik von Achen λέει ότι οι συνάδελφοι δεν επιθυμούν να δουλέυουν εκεί τη νύχτα, και ότι τα φέρετρα μετακινούνται μέσα στα γυάλινα κουτιά τους γυαλιού τους, γράφτηκε στην εφημερίδα Bergens Tidende . Οι δημοσιογράφοι της BT πήγαν στο μουσείο ένα σκοτεινό βράδυ και βρήκαν ότι το αιγυπτιακό έκθεμα περιέχει μερικές ανατριχιαστικές ιστορίες.
" Έχουν συμπεριφερθεί παράξενα δεδομένου ότι τους βγάλαμε από το κελάρι το 2001," λέει ο φρουρός Richard Saure του μουσείου. Ήταν ο πρώτος που παρατήρησε ότι τα μικρά ειδώλια πετρών, των οποίων εργασία ήταν να εργαστούν για τους νεκρούς, δεν ήταν απλά όπως άλλα λείψανα.
" Συσκευάστηκαν τακτοποιημένα σε μια θήκη όταν τους φέραμε επάνω. Όταν ήρθαμε να ασχοληθούμε στην ημέρα κατόπιν, βρίσκονταν σε άλλη θέση, εκτός από δύο ψεύτικα shabtis, " λέει ο Saure.
" Η έκθεση άνοιξε τον Μάιο του 2001. Από τότε αυτά τα μικρά ειδώλια έχουν κινηθεί. Μερικοί από τους έχουν γυρίσει 90 μοίρες. Στέκονται σε θήκες γυαλιού που σφραγίζονται και κλειδώνονται αλλά εσείς μπορείτε να το δείτε στα ίχνη της σκόνης που έχει μέινει επάνω στις θήκες , "λέει ο Saure.

Μυρμήγκια... που παράγουν βιάγκρα!



Αν και είναι μεγαλύτερα σε μέγεθος από τα κανονικά μυρμήγκια είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς πόσο πολύτιμα είναι. Όχι μόνο για τον ιδιοκτήτη τους, που τα πουλάει για 400 ευρώ το κιλό, αλλά και για την ανθρωπότητα εφόσον αποδειχθεί πως στο σώμα τους κρύβουν το φυσικό βιάγκρα!

Ο λόγος για τα μεγαλύτερα και πιο επιθετικά μυρμήγκια της Ευρώπης, τα crematogaster scutellaris, που εκτρέφει εδώ και περίπου δέκα χρόνια ο Ιταλός Εμίντιο Φερέτι, σε υψόμετρο 700 μέτρων στο όρος Βετόρε. Ο Φερέτι πουλάει τα μυρμήγκια σε όποιον τα χρειάζεται. Δηλαδή σε μουσεία, όπως το μουσείο Πεταλούδων του Μιλάνου, που προσφάτως αγόρασε ένα εκατ. Μυρμήγκια για να τα εκθέσει, έναντι 400 ευρώ το κιλό, αλλά και σε κινηματογραφικά στούντιο, που τα θέλουν για ταινίες θρίλερ.

Ο 56χρονος Ιταλός ζει στο Aσκολι, αλλά έχει φροντίσει να έχει φωλιές μυρμηγκιών σε διαφορετικά σημεία της περιοχής, γιατί όταν αρχίζουν να μαζεύονται υπερβολικά πολλά, «αυτοκτονούν μαζικά». Κάτι που σε καμιά περίπτωση δε θέλει καθώς τα .. μωρά του παράγουν μια ουσία η οποία είναι «απολύτως αφροδισιακή» και ικανή να στείλει τη λίμπιντο στα ουράνια! Ο Φερέτι υποστηρίζει πως αυτός και ένας φίλος του γιατρός είναι πολύ κοντά στη δημιουργία ενός ελιξιρίου που παρατείνει τη ζωή.

thenewsbus
αναδημοσίευση από apolitistosteki.

Η ΒΑΦΛΑ ΗΤΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΦΕΥΡΕΣΗ ;

Η βάφλα είναι ένα προιόν που καταναλώνεται πάρα πολύ στις μέρες μας! Πολλές οικογένειες μαζεύονται τις Κυριακές σε καφετέριες και εστιατόρια απλά για να απολαύσουν νόστιμες βάφλες. Αλήθεια όμως ποιά είναι η ιστορία της;


Η ιστορία ξεκινά τα αρχαία χρόνια όταν οι έλληνες μαγείρευαν επίπεδα κέικ ψήνοντάς τα ανάμεσα σε δύο καυτές μεταλλικές πλάκες. Αυτή η μέθοδος συνεχίστηκε σε όλο το μεσαίωνα.


Το 1200 ένας Έλληνας βιοτέχνης σφυρηλατώντας μεταλλικά πιάτα ανακάλυψε το χαρακτηριστικό σχήμα των κηρήθρων.


Το 1620 Άγγλοι προσκυνητές που ζούσαν στην Ολλανδία, μεταναστεύουν με το ξύλινο καράβι (mayflower) στην Αμερική μεταφέροντας μαζί τους το Ολλανδικό wafel από το οποίο ξεκίνησαν οι γνωστές μας βάφλες.

Το 1700 τα πάρτι βάφλας καθιερώνονται ως μια δημοφιλής μορφή οικογενειακής ψυχαγωγίας.


Το 1789 ο Thomas Jefferson (3ος πρόεδρος της Αμερικής) επέστρεψε από τη Γαλλία με μια μηχανή ψησίματος βάφλας, δηλαδή ένα ταψάκι που έδινε μορφή και τραγανότητα στην βάφλα.


Το 1911 δημιουργείται η πρώτη ηλεκτρική μηχανή βάφλας.


Το 1955 ανοίγει το πρώτο εστιατόριο βάφλας, σε ένα προάστιο της Ατλάντας. Σήμερα υπάρχουν περισσότερα από 1300 ίδια εστιατόρια.


Το 1960 ο Maurice Vermersch παρουσιάζει στη διεθνή έκθεση στο Βέλγιο, την "Βάφλα των Βρυξελλών", μια συνταγή βάφλας της συζύγου του. Για πρώτη φορά η βάφλα παρουσιάζεται διακοσμημένη με κρέμα και φράουλες.


Το 1964 η ίδια συνταγή παρουσιάζεται στην παγκόσμια έκθεση της Νέας Υόρκης και αλλάζει το όνομά της σε "Βελγική Βάφλα".


Και ενώ μπορεί εμείς οι Έλληνες να δώσαμε την ιδέα στους δημιουργούς της βάφλας, η βάφλα γίνεται και Ελληνική πάρα πολύ πρόσφατα, μόλις το 2002 όταν μία Ελληνική εταιρία κατασκευάζει μια Ελληνική πρωτοποριακή επαγγελματική μηχανή ψησίματος βάφλας.


Τελικά η πρώτη Ελληνική συνταγή βάφλας κυκλοφορεί το 2003!



CEREBRALISM






αθόρυβα υπερηχητικά αεροσκάφη

Τη στιγμή που πωλούντο εισιτήρια για την τελευταία πτήση του Concorde, μια αμερικανική αεροπορική εταιρία επεδείκνυε έναν τρόπο μετατροπής ενός υπερηχητικού αεροσκάφους τζετ, με τον οποίο μειώνεται δραματικά ο κρότος κατά τη διάσπαση του φράγματος του ήχου.
Η νέα ανακάλυψη θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο για μια νέα γενιά εμπορικών αεροσκαφών τζετ, αρκετά αθόρυβων ώστε να πετούν με υπερηχητικές ταχύτητες πάνω από κατοικημένες περιοχές.
Ο κρότος κατά τη διάσπαση του φράγματος του ήχου. ο οποίος προκαλείται όταν κρουστικά κύματα που δημιουργούνται στο ρύγχος και το ουραίο πτέρωμα ενός αεροσκάφους συναντώνται καθώς κινούνται προς το έδαφος, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα μειονεκτήματα των υπερηχητικών πτήσεων, Οταν τα κρουστικά αυτά κύματα συναντηθούν, ενισχύουν το ένα το άλλο, δημιουργώντας έτσι έναν κρότο.
Ο κρότος του Concorde θα είναι τόσο ισχυρός, ώστε απαγορεύεται στο αεροσκάφος να πετά με υπερηχητική ταχύτητα πάνω από την ξηρά.
Τη δεκαετία του 1970, ο Richard Seebass και ο Albert George του Πανεπιστημίου Cornell στην Tthaca της Νέας Υόρκης, ανακάλυψαν έναν τρόπο αντιμετώπισης του προβλήματος, βασιζόμενοι στην υπόθεση πως ένα κρουστικό κύμα θα ήταν λιγότερο ισχυρό εάν εξαπλωνόταν πάνω από μια μεγαλύτερη επιφάνεια. Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να επιτευχθεί αντικαθιστώντας το αιχμηρό ρύγχος του αεροσκάφους με ένα άλλο, αμβλύτερο, και επανασχεδιάζοντας τμήματα των πτερύγων, όπως για παράδειγμα τη βάση τους, στη οποία η πτέρυγα συναντά την άτρακτο, ώστε οι γωνίες μεταξύ των επιφανειών να μη μεταβάλλονται τόσο απότομα.
Η ιδέα συνοψιζόταν στο να υποχρεωθούν τα κρουστικά κύματα να εξαπλώνονται πιο γρήγορα καθώς κινούνται απομακρυνόμενα από τις συγκεκριμένες καμπύλες, διαχέοντας έτσι την ενέργεια τους. Παρότι τα υπολογιστικά μοντέλα και οι δοκιμές σε αεροδυναμικές σήραγγες που πραγματοποιούντο για πολλά χρόνια επικύρωσαν την ορθότητα της ιδέας των Seebass και George, αυτή ποτέ δεν εφαρμόστηκε σε πραγματική πτήση.
Σήμερα, η αμερικανική αεροναυπηγική εταιρία Northrop Grumman, έχει δοκιμάσει την ιδέα με ένα τροποποιημένο αεριωθούμενο καταδιωκτικό αεροσκάφος Ρ-5Ε στη Βάση Edwards της Πολεμικής Αεροπορίας στην Καλιφόρνια. Οπως δηλώνει ο Charles Broccadoro, διευθυντής του δοκιμαστικού προγράμματος στον χώρο της αεροναυτικής, δεν μπορεί κανείς να γνωρίζει με βεβαιότητα κάτι εάν η θεωρία του δεν έχει επαληθευθεί στην πράξη με μια πτήση. Η ομάδα των επιστημόνων αντικατέστησε το συνηθισμένο ρύγχος σε σχήμα κώνου με ένα άλλο, αμβλύτερου σχήματος, που θυμίζει το κάτω μέρος του ράμφους ενός πελεκάνου.
Τα πρώτα αποτελέσματα ταίριαζαν με τα υπολογιστικά μοντέλα με εκπληκτική ακρίβεια, όπως τονίζει ο Broccadoro.Ο Ed Haering, φυσικός στο Ερευνητικό Κέντρο Πτήσεων Dryden της ΝΑSΑ και ειδικός στους κρότους κατά τη διάσπαση του ηχητικού φράγματος, παρακολούθησε τις δοκιμαστικές πτήσεις του Ρ-5Ε με τη βοήθεια μιας σειράς μικροφώνων και αισθητήρων πίεσης στο έδαφος και σε αεροσκάφη που το ακολούθησαν κατά την πτήση. Ο ίδιος αναφέρει πως η πίεση των κρουστικών κυμάτων μειώθηκε στα 38 pascal, δηλαδή σε λιγότερο από τη μισή σε σχέση με εκείνη που αναπτυσσόταν από το Concorde.
Οι δοκιμές αυτές δεν στόχευαν σε μια πτήση χωρίς κρότο, κάτι τέτοιο άλλωστε θα απαιτούσε μια πολύ δραστικότερη τροποποίηση του σχήματος του αεροσκάφους από εκείνη που θα μπορούσε να επιτευχθεί με την άκαμπτη δομή των πλαισίων αλουμινίου που χρησιμοποιήθηκαν στις δοκιμαστικές πτήσεις και είναι γνωστά ως «γάντι», εξαιτίας της άψογης εφαρμογής που απαιτείτο. Σύμφωνα με τον Haering, η πρόοδος αυτή θα μπορούσε να αποτελέσει τη δάση ενός πρωτοτύπου στο οποίο ο κρότος διάσπασης του ηχητικού φράγματος θα έφθανε ίσως τα 15 pascal. Κάτι τέτοιο ενδεχομένως να οδηγούσε σε ένα αεροσκάφος τζετ χωρίς κρότο, που θα παρήγαγε απλώς ένα μακρινό βόμβο.
Εντός του Οκτωβρίου, η ομάδα των επιστημόνων ελπίζει να πραγματοποιήσει μια ταχύτερη πτήση με το νέο αεροσκάφος και να διαπιστώσει μια μεγαλύτερη μείωση στο κρουστικό κύμα που παράγεται. Επίσης, θα δοκιμάσει το αεροσκάφος σε μια ποικιλία καιρικών συνθηκών και πορειών πτήσης. Ο Ηaering σκοπεύει να χρησιμοποιήσει μια φωτογραφική τεχνική που θα περιλαμβάνει ακριβή ευθυγράμμιση του αεροσκάφους δοκιμής, του αεροσκάφους συνοδείας και του ήλιου, ώστε να αποκτήσει μια εικόνα υψηλής ανάλυσης των κυμάτων πίεσης.
Σύμφωνα με τον ίδιο, οι δοκιμές αυτές θα δώσουν αρκετά δεδομένα ώστε να επιτρέψουν στους μηχανικούς να αρχίσουν να ασχολούνται με τη δημιουργία ενός πιο εξελιγμένου πρωτοτύπου
RC-CAFE

Rosaria Cannavo sexy photos




Η Rosaria Cannavò, ειναι 26 ετών από την Κατάνια της Ιταλίας, είναι μια κλασικη ομορφη μεσογειακη γυναικα.Ειναι μελαχρινή με απλό, γλυκό βλέμμα προκαλώντας απο οπου και αν περασε, ειτε ηταν χορευτρια, φοιτήτρια στο πανεπιστήμιο η τωρα σαν παρουσιαστρια και μακροπροθεσμα σαν ηθοποιός.Μεταξύ ορισμένων τηλεοπτικών προγραμμάτων της, έχει παίξει ρόλο στην, "Sarabanda," I Raccomandati και "Paperissima" όπου ήταν μια από τις κοπέλες του χορού.Έχει παρουσιάσει στο κοινό κινήσεις χορου και τις δεξιότητες σαν μπαλαρίνα, δεδομένου ότι το πάθος της ήταν πάντα στον χορό. Συμμετείχε επίσης στο νέο reality show, "Uno, Due, Tre ... (Ένα, δύο, τρία ... ) όπου κατέληξε να εμφανίζεται ως μια από τις τρεις φιναλίστ στο σόου

6 ανεξήγητα φαινόμενα


ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΤΟΥ ΑΒΡΑΑΜ ΛΙΝΚΟΛΝ

Πολιτικός και 16ος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών ( Χότζενσβιλ, Κεντάκυ 1809, Ουάσινγκτον 1865).
Προσέλκυσε την προσοχή της χώρας του με λόγο στον οποίο καταδίκασε το θεσμό της δουλείας, που αποτελούσε μήλον της έριδος ανάμεσα στις νότιες και βόρειες πολιτείες. Όπως το διατύπωσε "η δουλεία στηρίζεται στην εγωιστική φύση του ανθρώπου ενώ η καταδίκη της στηρίζεται στην αγάπη του προς τη δικαιοσύνη".

Ορίστηκε υποψήφιος από το Ρεπουμπλικανικό Συνέδριο του Σικάγου (1860) για λόγους τακτικής: ήταν ταπεινής καταγωγής, πατρικός, απλός και με ρητορικά προσόντα, έντιμος και ειλικρινής.
Ο Χωριστικός Πόλεμος Βορείων και Νοτίων αποκάλυψε την αδάμαστη δύναμη θέλησής του και την απόλυτη πίστη του στα ιδανικά της ελευθερίας, της ενότητας και της δικαιοσύνης.
Δε μπόρεσε όμως να εφαρμόσει το έργο ειρήνευσης της κατάστασης που από καιρό διαλογιζόταν. Αμέσως μετά το τέλος του πολέμου ένας φανατικός Nότιος o John Wilkes Booth τον δολοφόνησε μέσα στο θέατρο Ford's Theatre της Ουάσινγκτον.

Σύμφωνα ωστόσο με τις μαρτυρίες, το πνεύμα του παραμένει αναστατωμένο, μπορούμε να υποθέσουμε εξαιτίας του ότι δε μπόρεσε να ολοκληρώσει τα σχέδια που είχε αναλάβει.
Είναι πολλές οι ιστορίες που έχουν συμβεί στο περιβόητο υπνοδωμάτιό του.
Η πρώτη γυναίκα που ανέφερε ότι είδε το φάντασμα του Lincoln ήταν η Grace Coolidge που όπως είπε τον είδε να ατενίζει έξω από ένα παράθυρο του Οβάλ Γραφείου.
Η Βασίλισσα της Νορβηγίας έμεινε για μια νύχτα στο υπνοδωμάτιο του προέδρου και άκουσε κάποιον να χτυπά διακριτικά την πόρτα.
Όταν άνοιξε βρέθηκε μπροστά στο φάντασμα του προέδρου. Αυτός την κοίταξε απλώς και μετά απομακρύνθηκε.
Η κα. Franklin Roosevelt τον είδε καθιστό στο κρεβάτι να φορά τις μπότες του. Ούρλιαξε έντρομη και έφυγε τρέχοντας.

Ο πρόεδρος Harry Truman άκουσε ένα πρωινό κάποιον να χτυπά την πόρτα του στις 3 το ξημέρωμα. Δεν είχε αμφιβολία ότι ήταν ο Lincoln επειδή η κόρη του Μargaret ήδη αρκετές εμπειρίες από τις επισκέψεις του ανήσυχου προέδρου στις οποίες άκουγε ήχους στο σπίτι στη μέση της νύχτας και έβλεπε σκιές που ήταν σίγουρη ότι ήταν ο ίδιος.
Και τέλος το πνεύμα του άτυχου προέδρου λέγεται πως εμφανίζεται καμιά εμφανίζεται να περιδιαβαίνει στους διαδρόμους και τριγύρω στο Λευκό Οίκο.

IΠΤΑΜΕΝΕΣ ΦΛΟΓΕΣ

Το όμορφο οκταγωνικό σπίτι του συνταγματάρχη John Teilo που κτίστηκε το 1800 αποτέλεσε το σκηνικό μιας αισθηματικής τραγωδίας.
Λίγα χρόνια αργότερα από τη μετακόμιση της οικογένειας του συνταγματάρχη στο σπίτι η μία κόρη του ερωτεύτηκε ένα βρετανό αξιωματικό, ειδύλλιο που έβρισκε εντελώς ασύμφωνο τον πατέρα. Ο Τeilo παρά τις ικεσίες της κόρης του αρνήθηκε ακόμα και να δεχτεί τον Εγγλέζο στο σπίτι του.

Μια νύχτα η κοπέλα ύστερα από ένα άγριο καβγά με τον πατέρα της, που έμενε αμετακίνητος στην απόφασή του, άρπαξε αναστατωμένη ένα καντηλέρι και ανέβηκε τρέχοντας τα σκαλιά πηγαίνοντας στο δωμάτιό της.
Ένα λεπτό αργότερα, η οικογένεια άκουσε μια διαπεραστική κραυγή και αμέσως μετά έναν τρομακτικό γδούπο. Ο συνταγματάρχης όρμησε προς τα εκεί που ακούστηκε ο κτύπος και βρήκε την κόρη του να κείτεται άψυχη στο κάτω μέρος της γυριστής σκάλας.

Φημολογείται ακόμα ότι και η δεύτερη κόρη είχε ένα δεσμό που,όπως και στην πρώτη περίπτωση,δεν είχε την έγκριση του πατέρα της. Σε μια ατυχή στιγμή έντασης και διαπληκτισμών μιμήθηκε το παράδειγμα της αδερφής της και κατακρημνίστηκε από την κορυφή της σκάλας.
Από εκείνη τη μέρα η τριώροφη σκάλα του οκτάγωνου σπιτιού θεωρείται στοιχειωμένη και μάλιστα συχνά εμφανίζονται να ανεβαίνουν κατά μήκος της σκάλας σκιές που τρεμοπαίζουν σαν να δημιουργούνται από φλόγα κεριού που ακολουθούνται από μια γυναικεία κραυγή και το γδούπο του κορμιού που πέφτει.


ΟΙ ΔΡΟΣΟΥΛΙΤΕΣ

Στην περιοχή του βενετσιάνικου κάστρου του Φραγκοκάστελου στη νότια Κρήτη μαρτυρείται το φαινόμενο της εμφάνισης του στρατού των Δροσουλιτών.
Εκατοντάδες Κρήτες πολεμιστές αντιτάχθηκαν στην επίθεση των τουρκικών στρατευμάτων του Μουσταφά Μπέη στις 18 Μαίου 1828.

Οι Τούρκοι στρατιώτες πολιόρκησαν στενά το κάστρο και στη μάχη που κράτησε εφτά μέρες οι περίπου εξακόσιοι υπερασπιστές του, συμπεριλαμβανομένου του αρχηγού τους Χατζημιχάλη Δαλιάνη, θανατώθηκαν. Ο Δαλιάνης, που επέλεξε να μείνει στο κάστρο αγνοώντας τις παροτρύνσεις του στρατού του, αποκεφαλίστηκε και το κεφάλι του στάλθηκε στον Πασά. Τα κόκαλα των πεσόντων λέγεται ότι σήμερα βρίσκονται κάτω από το στρώμα χώματος που αποτελεί το δάπεδο του κάστρου.

Σύμφωνα με τα λεγόμενα των κατοίκων της περιοχής, αν οι συνθήκες είναι κατάλληλες, o επίδοξος παρατηρητής που είναι εφοδιασμένος με υπομονή και οξεία όραση, μπορεί να παρατηρήσει μια σκιώδη παράταξη να αφήνει τα ερείπια της εκκλησίας του Αγίου Χαράλαμπου και να προχωρά κατά μήκος των τειχών του κάστρου. Πάνοπλοι στρατιώτες, ντυμένοι στα μαύρα, προχωρούν σε απλή παράταξη παράλληλα στην ομιχλώδη ακτή.
Το φαινόμενο διαδραματίζεται στο διάστημα μεταξύ 17 και 30 Μαίου
και δε διαρκεί πάνω από 10 λεπτά.

Ντόπιοι κρητικοί αποκαλύπτουν ένα επιπλέον βοηθητικό στοιχείο: το φαινόμενο συμβαίνει συνήθως λίγο πριν την ανατολή, πράγμα που εξηγεί γιατί ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων διανυκτερεύει αυτό το διάστημα κοντά στο κάστρο, με την προσδοκία να παρακολουθήσει ιδίοις όμμασι την προέλαση των γενναίων ψυχών των μαχητών.
Από τη στιγμή της μέρας που προτιμούν να εμφανίζονται προέρχεται η ονομασία "Δροσουλίτες"(δρόσος, πρωινή υγρασία στην ατμόσφαιρα).

Κάποιες προσπάθειες για επιστημονική ερμηνεία του φαινομένου προτείνουν ότι μπορεί να προκαλείται από την αντανάκλαση των ηλιακών ακτίνων από στρατιώτες σε ώρα γυμνασίων στα παράλια της γειτονικής Αφρικής. Ωστόσο η τακτικότητα και η χρονική συνέπεια του γεγονότος αποκλείει το ενδεχόμενο μιας τέτοιας σύμπτωσης.

Η ανάμνηση της θριαμβικής προέλασης των πολεμιστών σε μια παρέλαση θανάτου από αγάπη στην ελευθερία παίρνει υπόσταση στο Φραγκοκάστελο της Κρήτης ακόμα και σήμερα και μπορεί να γίνει φανερή στα μάτια του αποφασισμένου επισκέπτη.


Η ΜΑΓΙΣΣΑ ΤΩΝ ΜΠΕΛ

Η ιστορία ενός ενοχλητικού και σαρδόνιου φαντάσματος, που πήρε την ονομασία Μάγισσα των Μπελ, αρχίζει το 1817 στο Τενεσί, στο σπίτι που έμενε ο John και n Lious Bell με τα εννιά παιδιά τους.
Η Μάγισσα των Μπελ εκδηλώθηκε για πρώτη φορά με φασαρία που θύμιζε πάλη σκυλιών, κλαγγή από αλυσίδες που σέρνονται στο πάτωμα και μυστηριώδεις ανθρώπινους ήχους όπως πνίξιμο και ρουφήγματα, aργότερα όμως επιδόθηκε σε πιο επικίνδυνα παιχνίδια. Ο δεκάχρονος Richard ξύπνησε μια νύχτα επειδή κάτι αόρατο του τραβούσε με βία τα μαλλιά ενώ η νεαρή Elizabeth που ήταν δώδεκα χρόνων δέχτηκε βαριά χαστούκια που άφησαν σημάδια στο πρόσωπό της.
Όταν άρχισαν οι επιθέσεις στα παιδιά η οικογένεια μίλησε στον J.Johnson, στενό φίλο και ευσεβή χριστιανό, που προσπάθησε να εξορκίσει τη Μάγισσα απευθυνόμενος σ' αυτή σε βιβλική γλώσσα,ωστόσο η Μάγισσα δε φάνηκε να πτοείται.

Ένας γείτονας,ο William Porter, που έμεινε μια νύχτα στο στοιχειωμένο σπίτι ένιωσε κάποιον να του τραβά τα σκεπάσματα,τινάχτηκε και τα βρήκε τυλιγμένα σε μπόγο στη μια μεριά του κρεβατιού. Γράπωσε σφιχτά τον τυλιγμένο μπόγο και έτρεξε προς το αναμμένο τζάκι πιστεύοντας ότι αν τον πετούσε στη φωτιά η μάγισσα θα καταστρεφόταν. Όμως αναπάντεχα ο μπόγος έγινε ασήκωτα βαρύς και άρχισε να αναδίδει μια απεχθή οσμή και ο Porter αναγκάστηκε να βγει έξω στον αέρα. Όταν επέστρεψε, η Μάγισσα είχε φύγει.
Όταν ο Johnson και άλλοι γείτονες προσπάθησαν να επικοινωνήσουν με τη Μάγισσα το πλάσμα απάντησε με έναν αμυδρό συριγμό που εξελίχθηκε σε μια αδύναμη, ψιθυριστή φωνή, που γινόταν ολοένα δυνατότερη και που στο τέλος συνοδευόταν από τραχιές αντρικές και γυναικείες φωνές που εκστόμιζαν απειλές και ντόπια κουτσομπολιά.

Στη συνέχεια στην οικογένεια άρχισαν να παρουσιάζονται πολύ σοβαρές και οδυνηρές οργανικές αντιδράσεις. Η κοπέλα είχε απώλεια συνείδησης και λιποθυμίες και αποδείχθηκε ότι υπήρχαν βελόνες και καρφίτσες στο στομάχι της.

Ο John Bell τα πήγε ακόμα χειρότερα. Κάποια φορά η γλώσσα του πρήστηκε τόσο που δε μπορούσε να μιλήσει για ώρες.Τον έπιασαν βίαιοι και ανεξέλεγκτοι σπασμοί στο πρόσωπο και ήταν τόσο σοβαρή η κατάστασή του που αναγκάστηκε να πέσει στο κρεβάτι. Τελικά διέφυγε οριστικά από την επιθετική καταδίωξη της μάγισσας με το θάνατό του από δηλητηρίαση, για την οποία ενοχοποιήθηκε ένα φιαλίδιο με σκούρο υγρό άγνωστης προέλευσης.
Παρόλα αυτά η κακόβουλη μάγισσα δεν ήθελε να τον αφήσει να ησυχάσει ούτε στην κηδεία του όπου έκανε αισθητή την παρουσία της τραγουδώντας άσεμνα τραγούδια.

Μετά από αυτό το περιστατικό φαίνεται ότι η ιστορία έφτασε στο τέλος της.
Το στοιχειό πριν εξαφανισθεί τελείως υποσχέθηκε να γυρίσει σε εκατόν επτά χρόνια, ημερομηνία που συνέπιπτε με το 1935,που ευτυχώς όμως δε συνέβη τίποτε.

Πολλές ερμηνείες έχουν προταθεί για το φαινόμενο αυτό,ψυχαναλυτικές και παραψυχολογικές, ομως καμιά δεν το εξηγεί επαρκώς.
Πάντως, αν τύχει να συναντήσετε την αλλόκοτη και επικίνδυνη μάγισσα, σας προτείνουμε να φωνάξετε κάποιον ικανό εξορκιστή ή να μετακομίσετε.

ΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΥΣΤΕΡΟΓΝΩΣΙΑΣ

Το καλοκαίρι του 1901 οι Αγγλίδες δασκάλες Έλινορ Ζουρντέν και Αν Μόμπερλι
αποφάσισαν να κάνουν μια περιήγηση στο ανάκτορο των Βερσαλλιών. Ήθελαν να επισκεφτούν το μικρό Τριανόν, χώρο φορτισμένο με ρομαντική χροιά, επειδή ο τελευταίος βασιλικός ένοικός του ήταν η άτυχη βασίλισσα Μαρία Αντουανέτα.

Στη διασταύρωση τριών μονοπατιών οι δυο γυναίκες έπεσαν πάνω σε δύο σιωπηλούς άντρες με πράσινα πανωφόρια και τρίκοχα καπέλα που κρατούσαν καροτσάκια κηπουρικής.
Οι γυναίκες αισθάνθηκαν μια απροσδιόριστη κατάθλιψη και δυσφορία.
Ακολουθώντας το ένα μονοπάτι συνάντησαν ένα μικρό κυκλικό περίπτερο όπου καθόταν ένας άντρας με μανδύα του οποίου το αποκρουστικό πρόσωπο και το σατανικό έντονο βλέμμα τις τρομοκράτησε.
Καθώς αναρωτιούνταν ποια κατεύθυνση να διαλέξουν,όρμησε προς το μέρος τους αιφνιδιαστικά ένας ωραίος άντρας με μακριά σγουρά μαλλιά κάτω από το πλατύγυρο καπέλο του και τους υπέδειξε το δεξί μονοπάτι για το μικρό Τριανόν. Εκεί η Δ. Μόμπερλυ περιεργάστηκε μια πολύ όμορφη γυναίκα με ενδυμασία εποχής που σχεδίαζε στη βεράντα του παλατιού.

Μπαίνοντας στο παλάτι για να ξεναγηθούν στο εσωτερικό του, ενώθηκαν με μια συντροφιά Γάλλων ντυμένων με ρούχα του εικοστού αιώνα και ξαναβρήκαν τη καλή τους διάθεση.
Μόνο μία εβδομάδα αργότερα οι δύο φίλες εκμυστηρεύτηκαν η μια στην άλλη την ταραχή στη συνάντηση των αινιγματικών φιγούρων.

Στην προσπάθειά τους να διαλευκάνουν την εμπειρία τους, διαπίστωσαν ότι την ίδια μέρα που επισκέφτηκαν τις Βερσαλλίες,τη 10η Αυγούστου,το 1792 οι επαναστατικές δυνάμεις συνέλαβαν τη βασιλική οικογένεια ,φυλάκισαν και αργότερα καρατόμησαν τη Μαρία Αντουανέτα.
Συμπέραναν ότι κατά κάποιον τρόπο είχαν ταυτιστεί με τη σκέψη της βασίλισσας, ότι είχαν εισχωρήσει στη ζωηρή και νοσταλγική ονειροπόληση που την κατέκλυσε ίσως εκείνη τη μέρα. Θα μπορούσε ακόμα να είναι μια αναπαράσταση στο συναισθηματικό-ενεργειακό πεδίο του χώρου, μια φορτισμένη ανάμνηση, των γεγονότων που διαδραματίστηκαν τότε και που οι γυναίκες εξαιτίας της ευαισθησία τους συνέλαβαν και βίωσαν έντονα.
Οι παραστάσεις που είδαν ήταν διαφορετικές μεταξύ τους, εν τούτοις τα στοιχεία επαληθεύτηκαν από τις ιστορικές πηγές.

Και οι ψηφίδες δείχνουν να συνταιριάζονται στο μωσαικό.
Ο χάρτης της τοποθεσίας του μικρού Τριανόν του αρχιτέκτονα του παλατιού Richard Mick (1783)επιβεβαίωσε τη διάταξη του χώρου και των κτισμάτων που είδαν στην κατάσταση οραματισμού τους οι φίλες.
Ο άντρας που τις βοήθησε να προσανατολιστούν θα μπορούσε να είναι ο αγγελιοφόρος που έτρεξε στο μικρό Τριανόν για να ειδοποιήσει τη βασίλισσα για μια ομάδα επαναστατών που ερχόταν στις 5 Οκτωβρίου του 1789.
Οι άντρες με τα καροτσάκια θα μπορούσε να είναι μέλη της ελβετικής φρουράς για τη προστασία του βασιλκού ζεύγους.
Ο απωθητικός άντρας θα ήταν ο κόμης ντε Βοντρέιγ που στάθηκε κακός φίλος για τη βασίλισσα όταν ενθάρρυνε αντιβασιλικές πρωτοβουλίες.
Και επίσης όταν η αν Μόμπερλι είδε το παρτραίτο της Μαρίας Αντουανέτας πείσθηκε ότι η γυναίκα που είχε δει στον κήπο του μικρού Τριανόν ήταν η βασίλισσα……

ΣΤΟΙΧΕΙΩΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Ανάμεσα στις πολλές ιστορίες που διαδίδονται για στοιχειωμένα σπίτια στον ελλαδικό χώρο συγκαταλέγεται η ιστορία του Διαμαντέικου σπιτιού στην περιοχή του Αχλαδόκαμπου.
Η υπηρέτρια του παλιού αρχοντικού ήταν η πρώτη που ανέφερε πως είδε κάποιες φευγαλέες θεόρατες παρουσίες να πλανιούνται στο σπίτι.
Πίστεψε όπως είπε πως ήταν βρικόλακες που έκαναν την εμφάνισή τους κάθε Τετάρτη και Παρασκευή και επιχειρούσαν να φάνε το αλεύρι από τις αποθήκες.
Το 1925 το σπίτι πουλήθηκε στην οικογένεια Σελλή.
Οι καινούριοι ένοικοι ένιωσαν δυσφορία και ανησυχία με τη διάχυτη αίσθηση εχθρότητας στην ατμόσφαιρα, με τους ανεπαίσθητους ήχους αργόσυρτων βημάτων και το απειλητικό συναίσθημα ότι κάποιος τους παρακολουθούσε.
Λίγους μήνες αργότερα η κατάσταση χειροτέρεψε, απότομοι υπόκωφοι κρότοι, πάταγοι και βουητά μυστηριώδους προέλευσης τάρασσαν τον ύπνο τους και τους ξυπνούσαν ξαφνικά τα βράδια.
Δεν υπήρχε αμφιβολία ότι αόρατα πλάσματα προσπαθούσαν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους με διάφορους τρόπους, μανταλώνοντας τις πόρτες, αλλάζοντας θέση στα προσωπικά αντικείμενα, μισανοίγοντας τα πορτόφυλλα, ανάβοντας φώτα και προκαλώντας αλλόκοτες δαιμονικές λάμψεις κατά τη διάρκεια της νύχτας.
Αυτά τα φαινόμενα δοκίμασαν γερά τα νεύρα των ενοίκων και τους ανάγκασαν να εγκαταλείψουν το ιδιόμορφο σπίτι.
Οι επόμενοι κάτοικοι του αρχοντικού ήταν οι οικογένειες Διαμαντογιάννη και Δολίτση. Σύμφωνα με τους κατοίκους της περιοχής κάποια από τα μέλη της οικογένειας βρήκαν ατυχή και ανεξήγητο θάνατο και κυκλοφόρησε η φήμη ότι το σπίτι είναι καταραμένο.
Αρκετά χρόνια αργότερα,το 1945, μια παράξενα ηχηρή αστραπή πάνω από την οροφή του σπιτιού φαίνεται πως ήταν το τελευταίο σημάδι του περίεργου όντος το οποίο μπορούμε να υποθέσουμε ότι θεώρησε αρκετή την αναστάτωση που προκάλεσε και από εκείνη τη μέρα εξαφανίστηκε μια και καλή από το κτίσμα


Rc-Cafe

Ποιους μήνες γεννιούνται τα ψηλότερα παιδιά;


Η έρευνα διεξήχθη από το Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ στη Μεγάλη Βρετανία και συμμετείχαν σε αυτή 7.000 παιδιά ηλικίας κατά μέσο όρο δέκα ετών που κατάγονταν από το νοτιοδυτικό τμήμα της Αγγλίας. Κατά το πειραματικό στάδιο τα παιδιά υποβλήθηκαν από τους γιατρούς σε εξετάσεις – μετρήσεις των οστών τους και τις οστικής τους μάζας. Επικεφαλής της μελέτης ήταν ο Jon Tobias, ο οποίος είναι Καθηγητής Ρευματολογίας στο συγκεκριμένο Πανεπιστήμιο.Η, αν μη τι άλλο, πρωτότυπη έρευνα κατέληξε στο ακόλουθο συμπέρασμα: τα παιδιά που γεννιούνται τέλη καλοκαιριού με αρχές φθινοπώρου είναι σχετικά ψηλότερα και έχουν πιο γερά οστά από εκείνα που γεννιούνται τον χειμώνα ή την άνοιξη.Πώς κατέληξε όμως η επιστημονική ομάδα του Μπρίστολ σε αυτό το συμπέρασμα; Ο Καθηγητής Tobias μιλώντας στις Pyles και την Όλγα Τάντου, εξηγεί:«Καταλήξαμε σε αυτή τη σχέση μετά τη διεξαγωγή της έρευνάς μας στην νοτιοδυτική Αγγλία. Αυτό που κάναμε ήταν να εξετάσουμε το μέγεθος και το πόσο γερά ήταν τα οστά των παιδιών στην ηλικία των δέκα ετών χρησιμοποιώντας μία μέθοδο η οποία συνήθως εφαρμόζεται για τις εξετάσεις οστεοπόρωσης στους ηλικιωμένους. Τα αποτελέσματα βγήκαν με βάση το πότε γεννήθηκαν τα παιδιά που συμμετείχαν στην έρευνα.Συγκεκριμένα, δημιουργήσαμε αρχεία με βάση την έκθεση στον ήλιο που είχαν οι μητέρες κατά τη διάρκεια των τριών τελευταίων μηνών της εγκυμοσύνης. Έπειτα, λαμβάνοντας υπόψη μας την έκθεση στον ήλιο, μπορέσαμε να προσδιορίσουμε την σχέση μεταξύ του ήλιου και του ύψους καθώς και της αντοχής των οστών των παιδιών.»
4greek

Δημιουργήθηκε το ισχυρότερο κολλαγόνο στον κόσμο


Πρόκειται για μια πολύ σταθερή εναλλακτική λύση στο ανθρώπινο κολλαγόνο, που μπορεί μια μέρα να χρησιμοποιηθεί για την θεραπεία της αρθρίτιδας και άλλων παθήσεων, οι οποίες οφείλονται στη βλάβη του φυσικού κολλαγόνου στο ανθρώπινο σώμα.

Η ανακάλυψη, με επικεφαλής τον καθηγητή χημείας και βιοχημείας Ρόναλντ Ρέινς του πανεπιστημίου του Ουισκόνσιν-Μάντισον, δημοσιεύτηκε στο περιοδικό PNAS της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ. Σύμφωνα με τους ερευνητές, "πρόκειται, με διαφορά, για το πιο σταθερό κολλαγόνο που έχει ποτέ δημιουργηθεί".

Το κολλαγόνο είναι η πιο άφθονη πρωτεΐνη στο σώμα του ανθρώπου, η οποία δημιουργεί δομές που υποστηρίζουν τη δομή του δέρματος, των εσωτερικών οργάνων, των χόνδρων και των οστών, καθώς επίσης όλων των ενδιάμεσων συνδετικών ιστών.

Εδώ και δεκαετίες, οι γιατροί χρησιμοποιούν κολλαγόνο από αγελάδες για να θεραπεύουν σοβαρές βλάβες, όπως εγκαύματα και άλλα τραύματα, αν και υπάρχει πάντα ο κίνδυνος ο ξένος ιστός να απορριφθεί από τον ανθρώπινο οργανισμό.

Το 2006, η ίδια ερευνητική ομάδα υπό τον καθηγητή Ρέινς μελέτησε τον τρόπο να δημιουργεί ανθρώπινο κολλαγόνο στο εργαστήριο, συνθέτοντας μόρια κολλαγόνου μακρύτερα από ό,τι αντίστοιχο υπάρχει στην φύση.

Τώρα, με χρηματοδότηση από τον κυριότερο αμερικανικό δημόσιο ερευνητικό φορέα (τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας), οι ερευνητές προχώρησαν περισσότερο, δημιουργώντας μια μορφή σούπερ-κολλαγόνου, που κάποτε μπορεί να βοηθήσει εκατομμύρια ανθρώπους, ιδίως όσους πάσχουν από αρθρίτιδα, η οποία καταστρέφει το φυσικό κολλαγόνο.

Για να δημιουργήσουν το νέο τύπο του τεχνητού κολλαγόνου, οι ερευνητές αντικατέστησαν τα δύο τρίτα των κοινών αμινοξέων της πρωτεΐνης (του φυσικού κολλαγόνου) με λιγότερα εύκαμπτα αμινοξέα που επέτρεψαν στη δομή της πρωτεΐνης να γίνει πιο άκαμπτη και σταθερή. Το νέο κολλαγόνο που δημιουργήθηκε με αυτό τον τρόπο, αντέχει σε θερμοκρασίες πολύ μεγαλύτερες από ό,τι το φυσικό κολλαγόνο, που καταστρέφεται.

Αν και το τεχνητό κολλαγόνο είναι φτιαγμένο κυρίως από αμινοξέα που δεν υπάρχουν στη φύση, η κρυσταλλογραφία ακτινών Χ αποκαλύπτει ότι η τρισδιάστατη δομή του εργαστηριακού κολλαγόνου δεν διαφέρει σε τίποτε από αυτήν του φυσικού κολλαγόνου.
RC-CAFE

Συλλογή από... 120.000 αυτοκόλητα τελών κυκλοφορίας!!

Ένας 36χρονος Βρετανός κατέχει μια από τις πιο περίεργες συλλογές στον κόσμο.
Έχει καταφέρει να συλλέξει 120.000 αυτοκόλητα τελών κυκλοφορίας. Το "κόλημα" του Neil Jones άρχισε πριν 25 χρόνια όταν του έδωσε ο πατέρας του το αυτοκόλητο από το παλιό τους Austin.
Πλέον, επικοινωνεί με λέσχες αυτοκινήτων και συγκεντρώνει έως 1000 κομμάτια το μήνα.
Το παλιότερο είναι ένα ασπρόμαυρο του 1922 από ένα Γαλλικό τρίκυκλο "Tricycle De Dion-Bouton". Τα πρώτα έγχρωμα άρχισαν να κυκλοφορούν τη δεκαετία του '60 για να αποφευχθούν οι παράνομες αντιγραφές.
Σύμφωνα με τον ίδιο η συλλογή του αποτελεί ένα μέρος της ιστορίας του αυτοκινήτου καθώς μερικά κομμάτια της συλλογής του ανήκουν σε μοντέλα που δεν υπάρχουν πιά.
thenewsbus

Hennessey Venom GT

Hennessey
Bάρος 1.100 κιλά, ισχύς 1.200 ίπποι, κινητήρας V8, 0-100 σε 2,6 δευτερόλεπτα και τελική ταχύτητα 440 χλμ./ώρα: αυτά τα πολύ εντυπωσιακά στοιχεία ανακοίνωσε ο βελτιωτικός οίκος Hennessey, που έχει έδρα στην πολιτεία Τέξας των ΗΠΑ.
Ο αεροδυναμικός συντελεστής του αμερικανικού «τέρατος» θα ανέρχεται στα 0,39 Cx. Το σύστημα πέδησης θα χρησιμοποιεί δίσκους από carbon διαστάσεων 14 ιντσών, οι οποίοι θα συνδυάζονται με εξαπίστονες δαγκάνες εμπρός και τετραπίστονες πίσω.
Το «Venom GT», όπως το ονομάζει ο βελτιωτικός οίκος Hennessey, θα κάνει την πρώτη του επίσημη εμφάνιση στη διεθνή έκθεση αυτοκινήτου της Γενεύης το 2010

Η πέμπτη κατάσταση της ύλης ίσως βρίσκεται στην άμμο!

Η άμμος είναι, πιθανόν, το μοναδικό καλύτερο υλικό στον κόσμο. Εκατομμύρια άνθρωποι ζουν πάνω της και ακόμα περισσότεροι αλληλεπιδρούν μ’ αυτή είτε ως παιδιά ή κατά τη διάρκεια διακοπών. Σ’ αυτό λοιπόν το φαινομενικά κοινότυπο, αδιάφορο και κάποιες φορές πληκτικό υλικό οι φυσικοί πιστεύουν ότι ίσως ανακάλυψαν στοιχεία σχετικά με την πέμπτη κατάσταση της ύλης. Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Σικάγο συνέλεξαν άμμο και άρχισαν να παίζουν μαζί της στο εργαστήριο με τη βοήθεια μιας πολύ δυνατής και με υψηλή ευκρίνεια, κάμερας. Συγκεκριμένα, ο στόχος της έρευνάς τους ήταν να αναλύσουν γιατί σχηματίζονται σταγονίδια στη ροή της άμμου καθώς πέφτει.

Τα κοκκώδη υλικά έχουν κάνει τους επιστήμονες να προβληματίζονται εδώ και αρκετό καιρό. Η ιδιαιτερότητά τους σχετίζεται με το γεγονός ότι συμπεριφέρονται πολύ διαφορετικά από άλλα υλικά και μπορούν κάτω από κάποιες συνθήκες να επιδείξουν ιδιότητες που συχνά αποδίδονται σε υγρά, αέρια ή και στερεά. Εδώ έχουμε ένα υλικό ακριβώς κάτω από τη μύτη μας, με το οποίο καθένας μας μεγαλώνει παίζοντας μαζί του με τα κουβαδάκια του κι όμως είναι γεμάτο από εκπλήξεις για τους επιστήμονες, δηλώνει ο ερευνητής και φυσικός του Πανεπιστημίου του Σικάγο, Heinrich Jaeger.

Όταν πέφτει η άμμος, επιδεικνύει κάποιες πραγματικά εντυπωσιακές ιδιότητες. Για τους αρχάριους, δημιουργεί σταγονίδια που δεν είναι όμως ακριβώς σταγονίδια διότι δεν πρόκειται για κάποιο υγρό. Ωστόσο, όσον αφορά στην εμφάνιση, δεν μπορεί να υπάρξει αμφιβολία στο ότι πρόκειται για σταγονίδια. Οι επιστήμονες πρότειναν παλιότερα πως οι σχηματισμοί αυτοί παρουσιαζόντουσαν λόγω ασταθειών στις υποατομικές δυνάμεις που συνήθως έκαναν τους κόκκους της άμμου να κολλάνε μεταξύ τους. Πρόκειται για τον ίδιο τύπο ανωμαλίας που μπορεί να βρεθεί σε ένα ρυάκι νερού που πέφτει από μια κάνουλα με τη μόνη διαφορά ότι τα μόρια του νερού είναι συνδεδεμένα μεταξύ τους με δυνάμεις που είναι 100.000 φορές πιο δυνατές από αυτές που υπάρχουν στην άμμο.

Περπατάς στην παραλία και η άμμος υποστηρίζει το βάρος σου. Πιάσε όμως μια χούφτα και θα τρέξει μέσα από τα δάχτυλά σου σα να είναι υγρό. Αλλά δεν μπορείς να περπατήσεις στο νερό. Στην πάνω μεριά μιας κλεψύδρας η άμμος είναι αυτό το περίεργο στερεό. Είναι στα όρια του να θεωρείται στερεό, πέφτει μέσα από την τρύπα της κλεψύδρας σαν κάτι που μοιάζει περισσότερο με υγρό και ξανά πάλι είναι στερεό, προσθέτει ο ειδικός από το Πανεπιστήμιο του Σικάγο. Υπάρχουν πολλά σωματίδια που αλληλεπιδρούν μεταξύ τους. Μέσα τους βρίσκεται ενέργεια και άλλες φορές τα κάνει να κολλάνε ενώ άλλοτε να ρέουν. Όταν υπάρχει ροή για τι ιδιότητα μιλάμε; Έχοντας ένα πλήθος από παράγοντες που αλληλεπιδρούν μεταξύ τους η συμπεριφορά αυτή είναι τυπικά πολύ περίπλοκη και εναλλάσσεται μεταξύ στερεάς και υγρής συμπεριφοράς.

Οι φυσικοί έχουμε πλούσια ερευνητικά εργαλεία για να ασχοληθούμε με τα στερεά, τα υγρά και τα αέρια. Αλλά δεν έχουμε κάποιον οδηγό να συμβουλευτούμε για την περίπτωση που οι καθιερωμένες κατηγορίες δεν ισχύουν, καταλήγει ο επιστήμονας, προσθέτοντας πως περισσότερη έρευνα για τις εκπληκτικές ιδιότητες των κοκκωδών υλικών θα μπορούσε κάποια μέρα να οδηγήσει σε εξοικονόμηση ενέργειας για υπερβολικού όγκου εργοστασιακές διαδικασίες με σημαντικές οικονομικές συνέπειες
RC-CAFE

ΓΙΟΓΚΑ.....

ΓΙΟΓΚΑ ΚΑΙ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ

Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να διακρίνουμε εξ' αρχής πως μέσα στα πλαίσια της Ινδικής Φιλοσοφίας, η αναζήτηση της Αλήθειας, η κατάκτηση της Γνώσης δεν είναι αποδεκτή σαν ένας αυτοσκοπός καθαυτός, παρά μόνο σαν ένα μέσο που εξυπηρετεί στην κατάκτηση του Υπέρτατου στόχου της Ελευθερίας, ή καλύτερα της λύτρωσης, της Απελευθέρωσης. Έτσι αν η ταύτιση με το ΟΝ αποτελεί την ΤΕΛΕΙΩΣΗ, η έννοια της Απελευθέρωσης σημαίνει το ξεπέρασμα της ανθρώπινης φύσης και την "Εκπόρθηση" ενός διαφορετικού επίπεδου Ύπαρξης. Σημαίνει δηλ. την ρήξη, τον θάνατο σε ότι έχει σχέση με τα ανθρώπινα και την μυστικιστική Αναγέννηση σε ένα επίπεδο ύπαρξης απαλλαγμένο από περιορισμούς, την Ζωή δηλαδή στον κόσμο του ΟΝΤΟΣ. Η λέξη YOGA ετυμολογικά προέρχεται από την Σανσκριτική ρίζα YUJ (στα Ελληνικά συνδέω, συσφίγγω, υποτάσσω, στα λατινικά JUNGERE, JUGUM, στα Αγγλικά JOKE κ.λ.π.) και εκφράζει σαν έννοια την κατάσταση ένωσης της ατομικής ψυχής με το Ον.

Επιπλέον όμως σημαίνει την πρακτική μέθοδο με την οποία μπορεί να επιτευχθεί η ένωση αυτή και επομένως είναι το σύνολο εκείνων των κατάλληλων μέσων και μεθόδων που επιτρέπουν στον άνθρωπο να ξεπεράσει την ανθρώπινη φύση και να γνωρίσει , να "Αγγίξει" το ΟΝ. Αυτή ακριβώς η ρήξη των δεσμών του Πνεύματος με τον κόσμο της ύλης είναι η απαραίτητη προϋπόθεση για τον τελικό σκοπό της Λύτρωσης. Απάρνηση σημαίνει δύναμη. Κάθε πειρασμός που κατανικιέται, αντιστοιχεί και σε μια δύναμη που οικειοποιείται ο "νικητής", που καταφέρνει να εξουσιάσει όχι μόνο αντικείμενα αλλά και μια μαγική δύναμη ασύγκριτα πολυτιμότερη από αυτά. Έτσι υπό αυτή την έννοια η Γιόγκα συνεπάγεται το σύνολο των τεχνικών αυτή την έννοια η Γιόγκα συνεπάγεται το σύνολο των τεχνικών εκείνων (ασκητικών τεχνικών και μεθόδων διαλογισμού) που οδηγούν στην χειραφέτηση του πνεύματος από την ύλη, δίνοντας έμφαση στην "προσπάθεια" του ατόμου (με την προσπάθεια υποτάσσω) και την "αυτοπειθαρχία" χάριν των οποίων επιτυγχάνεται η συγκέντρωση του Πνεύματος. Συνδέω, συσφίγγω, ζεύω, υποτάσσω, όλα αποσκοπούν σε μια σύγκλιση - συγκέντρωση - προς ένα σημείο - κέντρο - σε μια κατάργηση της διασποράς και του αυτοματισμού σε μια ενοποίηση του Πνεύματος που είναι και η απαραίτητη προϋπόθεση για την τελική ένωση της ανθρώπινης ψυχής με τον θεό. Από τα παραπάνω γίνεται σαφές πως η έννοια της ενοποίησης της συγκέντρωσης "σε ένα μοναδικό σημείο" αποτελεί αφετηρία και στόχο προς επίτευξη των Γιόγκικων τεχνικών και μεθόδων διαλογισμού.

Αυτή η σταθερή και συνεχής συγκέντρωση ονομάζεται EKAGRATA (σε ένα μοναδικό σημείο) άσχετα αν αυτό είναι ένα φυσικό αντικείμενο, μια σκέψη ή ο Θεός. Μέσω της άσκησης της EKAGRATA επιτυγχάνεται σταδιακά η αυτοκυριαρχία, ελέγχοντας τις δύο πηγές "ρευστότητας": Την αισθητηριακή δραστηριότητα και την ώθηση του υποσυνείδητου. EKAGRATA σημαίνει Βούληση, να γίνει δηλαδή ένας Πυρήνας, ένα Κέντρο, απ' όπου να μπορείς να κυβερνάς το σύνολο των Ψυχοσωματικών δραστηριοτήτων.

Υπενθυμίζουμε εν συντομία τα στάδια της YOGA

1. YAMA: Χαλιναγωγήσεις (κανόνες αρνητικού χαρακτήρα: αποχή από βία, ψεύδος, κλοπές, τήρηση αγνότητας και μη προσκόλληση σε υλικά αποκτήματα).

2. NIYAMA: Πειθαρχίες (κανόνες αρνητικού χαρακτήρα: Καθαριότητα σώματος και νου, αταραξία, αυτοπειθαρχία, μελέτη, αυτοεγκατάλειψη στο Θεό).

3. ASANA: Στάσεις και θέσεις του σώματος.

4. PRANAYAMA: Ο ρυθμός της Αναπνοής.

5. PRATYAHARA: Αποκοπή από τις αισθήσεις.

6. DHARANA: Συγκέντρωση του Νου σε εξωτερικό αντικείμενο ή σημείο μέσα στο Σώμα ("δέσιμο" του νου με ένα εξωτερικό ή εσωτερικό σημείο).

7. DYANA: Προσήλωση του Νου (Αδιάλειπτη ροή της συνείδησης προς το σημείο με το οποίο συνδέθηκε στο στάδιο της DHARANA).

8. SAMADHI: Βίωση της ταυτότητας με την τελική πραγματικότητα.

Διακρίνουμε αμέσως πως όλα τα στάδια τείνουν να απομακρύνουν τον ασκούμενο από διασπαστικές για την συνείδηση στάσεις, εστιάζοντας τις προσπάθειές του προς την κατεύθυνση της επίτευξης της υπερανθρώπινης πραγματικότητας σε κάθε επίπεδο αρχίζοντας προοδευτικά από το στάδιο 1 και συνεχίζοντας μέχρι το στάδιο 8. Η έννοια της EKAGRATA κυριαρχεί σε όλα αυτά τα στάδια των γιόγκικων τεχνικών. Με τις φυσικές ψυχολογικές καθάρσεις αποκτούμε την EKAGRATA, δηλ. την εξουσία πάνω στις αισθήσεις με την Ασάνα, ένα σώμα δηλ. τεντωμένο και προσηλωμένο σε μία μόνο στάση, δίνουμε τέλος στην σπασμωδικότητα και κινητικότητα του σώματος παραμένοντας σταθεροί σε μια στάση αρχετυπική. Όταν όλες οι λειτουργίες του σώματος έχουν ανασταλεί, η αναπνοή είναι που πραγματοποιεί την τάση σε συγκέντρωση "σε ένα μόνο αντικείμενο".

Έχουμε φτάσει στο στάδιο της Πραναγυάμα όπου ο στόχος είναι η όσον το δυνατόν βραδύτερη ρύθμιση της αναπνοής ώστε να εξελιχθεί αυτή (η αναπνοή) σε αυτόματη κίνηση που μπορούμε να "ξεχάσουμε". Μόνο τότε μπορεί να πετύχει ο γιόγκικος διαλογισμός, οι τεχνικές του οποίου αναφέρονται στα 4 επόμενα στάδια. Υπάρχει μια άμεση σύνδεση ανάμεσα στον ρυθμό αναπνοής και τις καταστάσεις συνείδησης και οι τεχνικές της Πραναγυάμα χρησιμοποιούν αυτή την σχέση σαν εργαλείο ενοποίησης της συνείδησης. Ρυθμίζοντας την αναπνοή και επιβραδύνοντάς την σταδιακά, ο ασκούμενος μπορεί να περάσει, δηλ. να αισθανθεί εμπειρικά και με διαύγεια, συνειδησιακές καταστάσεις, που όταν βρίσκεται σε κατάσταση εγρήγορσης του είναι αδύνατον π.χ. του ύπνου. Είναι γνωστές τέσσερις καταστάσεις συνείδησης: Η ημερήσια, του ύπνου με όνειρα, του ύπνου χωρίς όνειρα και η "καταληπτική".

Με την Πραναγυάμα, παρατείνοντας όλο και περισσότερο την εισπνοή και εκπνοή και αφήνοντας να περάσει σταδιακά όλο και περισσότερος χρόνος μεταξύ αυτών των δύο στιγμών της αναπνοής, μπορούμε να εισχωρήσουμε σταθερά και με διαύγεια (διατηρώντας σταθερή συνείδηση) σε κάθε μια από αυτές τις καταστάσεις.

2. ΠΡΑΝΑ ΚΑΙ ΝΕΥΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Με τη λέξη ΠΡΑΝΑ ορίζεται η Παγκόσμια Αρχή ενέργειας και δύναμης που ζωοποιεί το Σύμπαν. Είναι η "Απόλυτη ενέργεια" η μία και η αυτή Κοσμική ενέργεια που κάνει τη Γη να κινείται, του πνεύμονες να εργάζονται και την καρδιά να κτυπά. Ο άνθρωπος αντλεί από το περιβάλλον του τη ζωτική αυτή δύναμη, που στηρίζει τη ζωή μέσα στο σώμα, μέσω του φορέα PRANA - MAYA KOSHA (KOSHA = θήκη, περίβλημα). Μέσω του πρανικού φορέα του ανθρώπου και διαμέσου των κέντρων ενέργειας (τσάκρας) λειτουργεί ένα δίχτυο ρευμάτων που εξασφαλίζει εν δυνάμει μια συνεχή ροή από Πράνα, προς τα διάφορα μέρη του σώματος. Η Παράδοση λέει πως υπάρχουν 72.000 τέτοια κανάλια (NADDIS) από τα οποία τα γνωστότερα είναι: α)η IDA (αρνητικό ενεργειακό ρεύμα) και β) η PINGALA (θετικό ενεργειακό ρεύμα), που ξεκινώντας και οι δύο από το MULADHARA τσάκρα διασταυρώνονται δύο φορές γύρω από την σπονδυλική στήλη για να καταλήξουν τελικά στο αριστερό και δεξί ρουθούνι. γ) η SUSHUMNA που είναι λεπτός κενός αγωγός, που εκτείνεται κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης, ξεκινώντας από το κατώτερο τσάκρα (MULADHARA) και καταλήγοντας στον εγκέφαλο. Μέσω του παραπάνω δικτύου η PRANA, η γενική ζωντανή δύναμη διοχετεύεται και ζωοποιεί το κάθε σημείο του ανθρώπινου σώματος εξυπηρετώντας τις απαραίτητες λειτουργίες. Έτσι ανάλογα με την λειτουργία που εκτελεί φέρει και διαφορετικά ονόματα. Έτσι έχουμε 5 μορφές PRANA που μέσω των κέντρων ενέργειας (τσάκρας) εξασφαλίζονται οι αυτόματες λειτουργίες του ανθρώπινου οργανισμού.

ΕΙΔΗ ΠΡΑΝΑ ΕΔΡΑ ΚΕΝΤΡΟΥ ΤΟΜΕΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ

1. PRANA καρδιά , λειτουργία καρδιάς NAHATA CΗAKRA

2. APANA βάση της σπονδυλικής στήλης αποβολή από το σώμα προϊόντων της καύσης MULADHARA

3. SAMANA αφαλός χώνεψη - θρέψη MANIPURA CΗAKRA

4. VYANA γεννητικά όργανα φέρνει ζωτική ενέργεια σε όλο το σώμα SVAKHISHTHANA CΗAKRA

5. UDANA βάση λαιμού λειτουργία αναπνευστικού συστήματος VISHUDDHA CΗAKRA

Λόγω του ότι ο άνθρωπος προμηθεύεται την πράνα κυρίως μέσω της αναπνοής από τον αέρα, μερικές φορές η λέξη πράνα χρησιμοποιείται και με την έννοια της Αναπνοής. Ωστόσο η ζωτική αυτή αρχή, αν και βρίσκεται μέσα σε όλες τις μορφές της ύλης εν τούτοις δεν είναι ύλη. Βρίσκεται στον αέρα αλλά δεν είναι αέρας, την παραλαμβάνουμε με το Οξυγόνο όμως δεν είναι Οξυγόνο. Η PRANA βρίσκεται στον ατμοσφαιρικό αέρα αλλά και σε άλλα μέρη, ακόμα και σε μέρη που ο αέρας δεν εισχωρεί, ο ρόλος της δε στην διατήρηση του φαινόμενου της ζωής είναι ξεχωριστός και παράλληλος με αυτόν των φυσιολογικών λειτουργιών. Μέσω του "πρανικού κυκλοφοριακού συστήματος" των NADDIS εξασφαλίζεται η ενεργοποίηση και ομαλή λειτουργία του Ψυχο-φυσιολογικού μας οργανισμού. Ο άνθρωπος συσσωρεύει αυτήν την ζωτική ενέργεια κυρίως μέσω της αναπνοής.

H PRANAYAMA, το τέταρτο μέρος της YOGA έτσι όπως την έχει κωδικοποιήσει ο PATANSALI, ασχολείται με τις αναπνευστικές εκείνες τεχνικές που μας επιτρέπουν να αναπνέουμε σωστά και να τροφοδοτούμε το σύνολο του οργανισμού μας με την απαιτούμενη ποσότητα πράμα που χρειάζεται. Αλλά πριν προχωρήσουμε στην εξέταση της Πραναγυάμα ας εξετάσουμε λίγο το νευρικό σύστημα του ανθρώπινου οργανισμού που συνδέεται στενά με την κυκλοφορία και αποθήκευση της πράνα στον ανθρώπινο οργανισμό. Το νευρικό σύστημα στον άνθρωπο χωρίζεται σε δύο μεγάλα συστήματα:

1. ΕΓΚΕΦΑΛΟΝΩΤΙΑΙΟ ή ΠΑΡΑΣΥΜΠΑΘΗΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ, που αποτελείται από το μέρος του νευρικού συστήματος που βρίσκεται μέσα στην κρανιακή κοιλότητα και στην σπονδυλική στήλη (εγκέφαλος, νωτιαίος μυελός και νεύρα που διακλαδώνονται σε όλο το σώμα). Ελέγχει όλες τις συγκεκριμένες - εκούσιές λειτουργίες, βάζοντας σε κίνηση τις αισθήσεις και όλα τα όργανα που χρησιμοποιεί το ΕΓΩ στην διαδικασία της σκέψης. Είναι το όργανο με το οποίο το ΕΓΩ έρχεται σε επικοινωνία με τον έξω κόσμο.

2. ΣΥΜΠΑΘΗΤΙΚΟ ΝΕΥΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ που περιλαμβάνει όλα εκείνα τα μέρη του νευρικού συστήματος που βρίσκονται κυρίως στην θωρακική κοιλότητα, το υπογάστριο και την κοιλότητα της λεκάνης. Αποτελείται από γάγγλια (μάζες νευρικής ύλης) που σχηματίζουν μια διπλή αλυσίδα προς το μέρος της σπονδυλικής στήλης αλλά και από άλλα γάγγλια διάσπαρτα στην κεφαλή, στον λαιμό, στο στήθος και το υπογάστριο. Το συμπαθητικό νευρικό σύστημα ελέγχει τις ακούσιες λειτουργίες στον ανθρώπινο οργανισμό όπως είναι η κυκλοφορία του αίματος, η αναπνοή, η πέψη κ.λ.π. κατ' αντιστοιχία με το εγκεφαλονωτιαίο νευρικό σύστημα, το συμπαθητικό νευρικό σύστημα έχει το δικό του εγκέφαλο, που είναι το Ηλιακό Πλέγμα, ένα είδος εγκέφαλου που παίζει σημαντικό ρόλο στην ανθρώπινη οικονομία. Ελέγχοντας τα κυριότερα από τα εσωτερικά όργανα, το Ηλιακό Πλέγμα σύμφωνα με τις εσωτερικές παραδόσεις, θεωρείται σαν η "Κεντρική αποθήκη" Πράνα στον ανθρώπινο οργανισμό και σαν τέτοια ελέγχει την λειτουργία του κρανιακού εγκέφαλου σε μεγάλο βαθμό. Στον ανθρώπινο οργανισμό αυτά τα δύο κέντρα παίζουν το ρόλο δύο όλων, αρσενικού (ηλιακό πλέγμα) και θηλυκού (κρανιακός εγκέφαλος), όπου αντίστοιχα συσσωρεύονται ηλιακές και γήινες (ή σεληνιακές ενέργειες). Μέσω της γιόγκα αυτές οι ενέργειες τείνουν να εναρμονιστούν επιτυγχάνοντας την ομαλή επικοινωνία των δύο κέντρων και την πλήρη ενεργοποίηση του ψυχοσωματικού μας οργανισμού. Τώρα πλέον, έχοντας διασαφηνίσει την σχέση του συμπαθητικού νευρικού συστήματος και του Ηλιακού Πλέγματος με την πράνα μπορούμε να περάσουμε στις τεχνικές λήψης και ελέγχου πράνα μέσω της αναπνοής, δηλ. την Πραναγυάμα.

3. ΠΡΑΝΑΓΥΑΜΑ ΚΑΙ ΑΝΑΠΝΟΗ

Η λέξη πραναγυάμα είναι σύνθετη, αποτελούμενη από τις λέξεις PRANA (αναπνοή) και AYAMA (κράτημα, παύση) και σημαίνει κράτημα της αναπνοής. Σύμφωνα με τον ορισμό του PATANJALI "... το σταμάτημα της κίνησης εισπνοής - εκπνοής, είναι PRANAYAMA" πράγμα που δείχνει πως η όλη τεχνική της PRANAYAMA επικεντρώνεται στο σταμάτημα της αναπνοής (απάρνηση της αναπνοής). Έτσι θα μπορούσαμε να ορίσουμε την PRANAYAMA σαν τον εκούσιο έλεγχο της αναπνοής κατά τον οποίο προσπαθούμε να δομήσουμε μια "νέα κατάσταση αναπνοής". Μέσω της σταθεροποίησης του ρυθμού της αναπνοής και της σταδιακής επιβράδυνσής του προσπαθούμε να πετύχουμε ένα επιθυμητό για τον διαλογισμό ρυθμό αναπνοής, που είναι όμοιος με αυτόν κατ την διάρκεια του ύπνου. Η ρυθμική αναπνευστική δραστηριότητα δημιουργεί μια ελεγχόμενη προσανατολισμένη δράση των μορίων μέσα στο σώμα και βοηθά ώστε μέσω του αναπνευστικού κέντρου να ελέγχουμε τα άλλα κέντρα. Παρά την σημασία της PRANAYAMA, ο PATANJALI δεν αναφέρει παρά ελάχιστα πράγματα. Λεπτομέρειες γύρω από τεχνικές του, βρίσκει κανείς σε βιβλία άλλων συγγραφέων και προπάντων σε συγγράμματα HATHA YOGA όπου αναφέρονται αρκετά στοιχεία. Η PRANAYAMA χωρίζεται σε τρία μέρη - φάσεις:

PURAKA: εισπνοή

KUMBHAKA: κράτημα εισπνοής

RECAKA: εκπνοή

Στο κράτημα ο αέρας μπορεί να κρατιέται είτε μέσα στους πνεύμονες (εσωτερικός KUMBHAKA) είτε έξω από τους πνεύμονες (άδειοι πνεύμονες, εξωτερικός KUMBHAKA). Οι χρονικές αναλογίες ανάμεσα στα τρία αυτά μέρη της αναπνοής παίζουν μεγάλο ρόλο. Κατά την αυθεντική παράδοση η αναλογία μεταξύ εισπνοής - κρατήματος - εκπνοής πρέπει να είναι 1:4:2. Υπάρχουν και άλλες δύο παραδόσεις με αναλογίες 1:2:2 και μετά από κάποιο χρονικό διάστημα να περνούν στην 1:4:2. Επίσης όταν αρχίζουν να ασκούνται στην PRANAYAMA πρέπει να παραλείπουν εντελώς το κράτημα της αναπνοής και πρέπει να το αρχίζουν μετά από ικανοποιητική πρόοδο στην σταθεροποίηση εισπνοής - εκπνοής σε ρυθμούς 1:2. Στους αφορισμούς του ο PATANJALI αναφέρεται στην PRANAYAMA μόνο σε τρεις Σούτρες παρ' όλο που η εφαρμογή του είναι τόσο σημαντική και ίσως αυτό είναι μια "έμμεση" οδηγία ώστε αυτές οι ασκήσεις να μην γίνονται χωρίς τις τεχνικές οδηγίες και την επίβλεψη ενός έμπειρου δάσκαλου. Όλες οι ασκήσεις PRANAYAMA πρέπει να γίνονται αργά και με προσοχή, όταν δε παρατηρηθούν τυχόν προβλήματα να διακοπούν αμέσως. Η Χάθα γιόγκα πραντιπίκα λέει: "Δια της κατάλληλης άσκησης του PRANAYAMA επέρχεται η εξαφάνιση όλων των ασθενειών περιλαμβανόμενων λόξυγγος, άσθματος, βήχα, πονοκεφάλων, πόνων στα μάτια και τα αυτιά. ΠΡΕΠΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΑΝΑΠΝΕΕΙ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ ΤΟΝ ΑΕΡΑ, ΝΑ ΤΟΝ ΕΚΠΝΕΕΙ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ, ΝΑ ΤΟΝ ΣΥΓΚΡΑΤΕΙ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ".

Πραγματικά η PRANAYAMA αρχίζει με τον KUMBHAKA (συγκράτηση), είτε μετά την εισπνοή είτε μετά την εκπνοή, για κάποιο χρονικό διάστημα το οποίο αυξάνεται βαθμιαία και προσεχτικά. Η συγκράτηση της αναπνοής επηρεάζει σημαντικά την ροή των πρανικών ρευμάτων μέσα στο σώμα, δίνοντας έτσι στον γιόγκι την δυνατότητα να έχει όλο και μεγαλύτερο έλεγχο πάνω σε αυτά. Τελικά η προχωρημένη άσκηση PRANAYAMA διεγείρει την Κουνταλίνη και ο γιόγκι μπορεί να την κατευθύνει προς τα διάφορα κέντρα ενέργειας (Τσάκρας) μέσα στο σώμα. Θα τελειώσω με την παρουσίαση της πλήρους αναπνοής η οποία είναι η αναπνοή κατά την οποία επιτυγχάνουμε μεγαλύτερη λήψη πράνα, και ενεργοποιούμε σε μεγάλο βαθμό τις πνευμονικές κυψελίδες, ενώ ταυτόχρονα γίνεται ένα εσωτερικό μασάζ των εσωτερικών οργάνων. Ξεκινώντας η εισπνοή, στέλλουμε τον αέρα στο κάτω μέρος των πνευμόνων με αποτέλεσμα να πιέζεται το διάφραγμα και να γίνεται κυρτό προς τα κάτω. Αυτή η κίνηση του διαφράγματος πιέζει τα σπλάχνα προς τα έξω, προβάλλοντας την κοιλιακή χώρα. Στην συνέχεια γεμίζει το μέσο των πνευμόνων, το διάφραγμα επανέρχεται, η κοιλιακή χώρα μετατοπίστηκε προς τα μέσα. Τέλος γεμίζει το επάνω μέρος των πνευμόνων και τραβάμε λιγάκι την κοιλιακή χώρα προς τα μέσα και επάνω. Κατά τη διάρκεια της εκπνοής ακολουθούμε την αντίθετη πορεία. Δηλαδή, εκπνοή πρώτα από το επάνω μέρος των πνευμόνων, μετά από την μέση και τέλος από το κάτω μέρος των πνευμόνων


Rc-Cafe
Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Μονο μην ξεχνάτε να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε , με ένα ενεργό link.
Link directory