Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Mοναδική παράκληση μας είναι να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε, με ένα ενεργό link.

Πέμπτη, 4 Φεβρουαρίου 2010

Sexy Kity





Σας έχει τύχει ποτέ να ξυπνήσετε και να νοιώσετε ένα αίσθημα “παράλυσης”;

ypnoparalisi

Σας έχει τύχει ποτέ να ξυπνήσετε και να νοιώσετε έντονα οτι κάτι σας εμποδίζει να κάνετε την παραμικρή κίνηση, ένα συναίσθημα “παράλυσης”, συνοδευόμενο απο την αίσθηση οτι κάτι σας πνίγει, ή οτι κάποιος ή κάτι βρίσκεται στο δωμάτιο μαζί σας, ακούγοντας παράλληλα περίεργους ήχους; Αν ναί, τότε ξεχάστε τις φήμες για νεράιδες, δαιμόνια,φαντάσματα και οτιδήποτε ακούγατε ή πιστεύατε μέχρι τώρα. Και αυτό γιατί πρόκεται πολύ απλά για μια κοινή διαταραχή του ύπνου η οποία παρουσιάζεται στο 50% των ανθρώπων ανεξαρτήτως ηλικίας και φύλου.

Παράλυση ύπνου, ή υπνοπαράλυση. Ο όρος περιγράφει πλήρως το φαινόμενο. Πρόκεται για μια μικρή χρονική περίοδο, στα αρχικά στάδιατου ύπνου (predormital) ή μετά το ξύπνημα (postdormital), κατα την οποία αδυναμούμε να εκτελέσουμε οποιαδήποτε μυική κίνηση και ομιλία. Στις περισσότερες περιπτώσεις υπάρχει η δυνατότητα σταδιακής αλλα πολύ αργής κίνησηςτων άκρων, ματιών και του στόματος, ενώ άλλα συμπτώματα περιλαμβάνουν:

Λανθασμένη αίσθηση ασφυξίας
Περίεργους ήχους ή φωνές, μέσα ή έξω απο το δωμάτιο
Έντονη αίσθηση κάποιας παρουσίας δίπλα σας ή κάπουστο δωμάτιο
Έντονο μυικό τρέμουλο ή/καί έντονο βουητό(χτύπημα)στα αυτιά

Η υπνοπαράλυση συχνά συνδέεται με την ναρκοληψία,μια νευρολογική πάθηση η οποία προκαλεί ανεξέλεγκτη υπνηλία, ομως υπάρχουν και άνθρωποι οι οποίοι βιώνουν υπνοπαραλύσεις χωρίς να παρουσιάζουν συμπτώματα ναρκοληψίας. Δεν είναι επιβλαβής, αν και οι περισσότεροι τρελαίνονται κυριολεκτικά απο φόβο λόγω του ότι δεν είναι σε θέση να καταλάβουν εκείνη τη στιγμή τι συμβαίνει, και δέν γνωρίζουν οτι μέσα στα επόμενα λεπτά, βαθμιαία ή απότομα θα είναι σε θέση να κινηθούν και πάλι.

Πρόκεται για διαταραχή η οποία προξενεί γνήσιο και δικαιολογημένο φόβο, όμως η εξήγηση του φαινομένου είναι απλή:

Όταν κοιμόμαστε, ο εγκέφαλός μας σταματάει να στέλνει σήματα στους μυς και στα άκρα μας, ωστε να μήν αντιδρούμε σωματικά όπως στα όνειρά μας. Σε περίπτωση π.χ. που ονειρευόμαστε οτι τρέχουμε, ο εγκέφαλός μας αποκλείει τα σήματα που στέλνονται στα κάτω άκρα, επομένως αυτά δένεκτελούν κίνηση αντίστοιχη του τρεξίματος. Τώρα, στην υπνοπαράλυση, ο άνθρωπος που την βιώνει ανακτά τις αισθήσεις του απο τον ύπνο, λιγο πρίν ο εγκέφαλος ξεκινήσει και πάλι να στέλνει σήματα στο σώμα μας, βιώνοντας μια εικονική παράλυση, η διάρκεια της οποίας είναι συνήθως 20 με 30 δευτερόλεπτα, ενώ πολλές φορές φτάνει και τα 2 λεπτά.

Τα πιό πιθανά αίτια αυτής της διαταραχής είναι ηέλλειψη ύπνου, κακές διατροφικές συνήθειες πρίν απο τον ύπνο, και υπερβολικό άγχος. Χωρίζεται σε ελαφριά παράλυση: οπου μπορείτε να κουνήσετε τα μάτια, το στόμα (δέν μπορείτε να φωνάξετε όμως) και τα δάχτυλα των χεριών σας,και σεβαριά παράλυση, η οποία συνοδεύεται απο ένα δυνατό βουητό και τρέμουλο:σε αυτήν την περίπτωση δέν μπορείτε να κινηθείτε καθόλου. (σσ: τα συμπτώματα αυτά μερικοί τα παρομοιάζουν με συμπτώματα που εμφανίζονται στα αρχικά στάδια μιάς αστρικής προβολής. Εντούτοις χρειάζεται υπερβολική προσπάθεια προκειμένου κάποιος να επιτύχει κάτι τέτοιο, και η υπνοπαράλυση είναι αυθόρμητη,οπότε ηεξήγηση της αστρικής προβολής μάλλον αποκλείεται)

Πολύ συχνά, οι παθόντες νομίζουν ότι κάποιος βρίσκεται στο δωμάτιο μαζί τους, ενώ άλλοι έχουν την αίσθηση ότικάποιος ή κάτικάθεται στο στήθος τους και τους προκαλεί ασφυξία. Πρόκεται για υπναγωγικές παραισθήσεις οι οποίες σχετίζονται με τον φυσικό κύκλο των ονείρων.Αυτές οι παραισθήσεις, γνωστές και ώς “hag phenomena” προέρχονται απο τονεγκέφαλό μας και δέν προξενούν καμία απολύτως σωματική ζημιά. Πιθανότατα πρόκεται για όνειρα που βλέπουμε εκείνη τη στιγμή, μέρος των οποίων διαφεύγουν απο το υποσυνείδητο. Κατα την διάρκεια της υπνοπαράλυσης λίγα μπορούν να γίνουνγια να διακοπεί συντομότερα, θεωρώντας σαν δεδομένο οτι δέν μπορείτε να κουνηθείτε. Αν πρόκεται για ελαφριά μορφή όμως, μπορείτε να κάνετε μερικά πράγματα για να την διακόψετε. Για παράδειγμα η επίμονη προσπάθεια ομιλίας (σσ:ουρλιαχτού καλύτερα!) ή κίνησης των δαχτύλων σας θα την διακόψει μετάαπο λίγα δευτερόλεπτα.

Δεν υπάρχει συγκεκριμένη ηλικία κατα την οποία αρχικά εκδηλώνεται. Προσωπικά θυμάμαι να την είχα βιώσει πρώτη φορά όταν ήμουν 8 χρονών, ενώ η συχνότητα της διαταραχής διαφέρει ανάλογα με το άτομο,απο δύο με τρείς φορές στην διάρκεια της ζωής του, μέχρι πολλαπλές φορές το ίδιο βράδυ.Στην τελευταία περίπτωση, και εάν η διαταραχή εξελιχθεί σε κρίση, ίσως να χρειαστείνα συμβουλευτείτε τον γιατρό σας.

Αν και είναι απόλυτα φυσιολογικό ένας άνθρωπος ναβιώσει υπνοπαράλυση μερικές φορές στην ζωή του, πρόκεται για διαταραχήτουύπνου, κάτι που σημαίνει οτι μπορεί να προληφθεί. Μερικοί τρόποι για νααποφύγετε εμφανίσεις υπνοπαράλυσης, ή για να τις ελαττώσετε εάν βιώνετεαυτήντην περίοδο, είναι να διατηρείτε ένα φυσιολογικό πρόγραμμα όσον αφοράτον ύπνο,να τρέφεστε σωστά, και να κοιμάστε αρκετά, περίπου 7-9 ώρες ημερησίως.


Τι λένε τα δάκτυλα για την μελλοντική μας επιτυχία

Ένα μακρύ μεσαίο δάχτυλο αποτελεί σημαντική ένδειξη για τις πιθανότητες επαγγελματικής επιτυχίας ενός χρηματιστή (και όχι μόνο). Σε αυτό το συμπέρασμα οδηγήθηκαν βρετανοί επιστήμονες του πανεπιστημίου Κέμπριτζ. με επικεφαλής τον φυσιολόγο ερευνητή στον τομέα της νευροεπιστήμης και της συμπεριφοράς Τζον Κόουτς, ο οποίος μάλιστα υπήρξε και χρηματιστής στη Γουόλ Στριτ.
Το πείραμα
Η ομάδα του Κόουτς μέτρησε το μήκος των δακτύλων 44 ανδρών χρηματιστών του Σίτι του Λονδίνου και στη συνέχεια συσχέτισε το μήκος των δακτύλων με τα κέρδη και τις απώλειες των χρηματιστών στη διάρκεια μιας περιόδου 20 μηνών. Το συμπέρασμα ήταν ότι όσο πιο μεγάλη είναι η διαφορά του δείκτη και του μεσαίου δακτύλου, τόσο υψηλότερη κερδοφορία εμφανίζει ένας χρηματιστής - και μάλιστα άσχετα με την εμπειρία του - και τόσο λαμπρότερες προοπτικές καριέρας έχει.
Συγκεκριμένα, οι χρηματιστές με μακρύ μεσαίο δάκτυλο - και άρα χαμηλό λόγο δείκτη/μεσαίου δακτύλου - βγάζουν κατά μέσο όρο σχεδόν εξαπλάσια χρήματα από όσους έχουν μικρό μεσαίο δάκτυλο και άρα υψηλό λόγο δείκτη/μεσαίου.
Η εν λόγω εργασία δημοσιεύθηκε στα "Πρακτικά" της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο.
Προηγούμενες έρευνες
Σύμφωνα με άλλη έρευνα, η αναλογία του μήκους του δείκτη με το μήκος του μεσαίου δακτύλου αποτελεί ένδειξη για την προγεννητική έκθεση ενός εμβρύου σε ανδρικές ορμόνες (ανδρογόνα-τεστοστερόνη). Οι ορμόνες αυτές επηρεάζουν τον υπό ανάπτυξη εγκέφαλο, δίνοντάς του αυξημένη επιθετικότητα, αυτοπεποίθηση, ταχύτερους χρόνους αντίδρασης, μεγαλύτερη προθυμία για ανάληψη ρίσκου στη ζωή και μεγαλύτερες ικανότητες να διακριθεί στα σπορ.
Όσο υψηλότερα είναι τα επίπεδα αυτών των ορμονών, τόσο μεγαλύτερο είναι το μεσαίο δάκτυλο σε σχέση με το δείκτη και άρα τόσο χαμηλότερη η σχέση (μαθηματική αναλογία) μεταξύ δείκτη/μεσαίου δακτύλου.
Σε άλλη έρευνά του πέρσι, ο Κόουτς είχε διαπιστώσει - παίρνοντας δείγματα σάλιου – ότι οι χρηματιστές, που παρουσίαζαν αυξημένα επίπεδα τεστοστερόνης το πρωί, έβγαζαν περισσότερα χρήματα από τους υπόλοιπους χρηματιστές.

H AΓΝΩΣΤΗ ΤΕΧΝΗ THΣ ...... Αρωματοθεραπείας

Ένα από τα παράδοξα του πολιτισμού μας είναι η αποτυχία της τεχνολογίας και της επιστήμης να απαντήσουν στα ερωτήματα του ανθρώπου και να του δώσουν λύσεις στην καθημερινότητά του, και αυτό σε επίπεδο τόσο φιλοσοφικό όσο και πρακτικό. Η μοντέρνα ιατρική επιστήμη έχει πραγματικά να μας δείξει θαύματα σε στατιστικό επίπεδο, αλλά αδυνατεί να πλησιάσει τον άνθρωπο, τον καθένα χωριστά, να τον θεραπεύσει ατομικά και να τον απαλλάξει μια για πάντα από την ασθένεια. Ένα από τα πιο σημαντικά όμως πράγματα για τον άνθρωπο είναι η υγεία του και αυτό αποδεικνύει το γεγονός ότι ο καθένας είναι έτοιμος να δώσει πολλά από όσα έχει, έστω και για μια ελπίδα καλύτερης υγείας.

Η ιατρική όμως έχει απογοητεύσει τον άνθρωπο και αυτός με το φόβο μήπως ακολουθεί λάθος δρόμο, ολοένα και περισσότερο προσπαθεί να βρει λύση σε εναλλακτικές θεραπείες. Το πρόβλημα είναι όμως ότι οι θεραπείες αυτές δεν έχουν την επιστημονική εγκυρότητα της επίσημης ιατρικής. Αν και η ηλικία τους είναι χιλιάδες χρόνια, ενώ η ηλικία της επίσημης ιατρικής είναι λιγότερο από έναν αιώνα, ωστόσο δεν προσφέρουν έστω και τυπικά εγγύηση επιτυχίας, γιατί δεν έχουν επιστημονικότητα, όπως μας την κληροδότησε ο ορθολογισμός.

Τελευταία όμως οι εναλλακτικές θεραπείες αποκτούν όλο και περισσότερο ενδιαφέρον και ήδη πολλοί γιατροί επιστρέφουν σ' αυτές. Σιγά-σιγά αποκτούν την επιστημονική μεθοδικότητα που τους έλειπε και όλο και περισσότεροι ασθενείς καταφεύγουν, απογοητευμένοι από την ορθόδοξη ιατρική, σε αυτές. Οι εναλλακτικές θεραπείες βασίζονται σε μια άλλη θεώρηση του ανθρώπου και του κόσμου, αλλά η αποτελεσματικότητά τους μας κάνει έτοιμους να απορρίψουμε όσα μας διδάσκει η επίσημη επιστήμη και να ανατρέξουμε χωρίς ενδοιασμούς στην πολύ πιο πλούσια και πολύ πιο σοφή παράδοση, αυτήν που μας κληροδοτεί η ιστορία, το παρελθόν της ανθρωπότητας μέσα από μεγάλους πολιτισμούς, από παραδόσεις, από μύθους, από θρησκείες και από τρόπους ζωής.

Η χρωματοθεραπεία όπως και όλα τα είδη εναλλακτικής ιατρικής (όπως και η σύγχρονη γενετική αντιμετώπιση των ασθενειών) είναι ατομική. Δηλαδή η αντιμετώπιση και η θεραπεία κάθε ανθρώπου είναι ιδιαίτερη περίπτωση. Κάθε άνθρωπος είναι ξεχωριστό ον με τις δικές του ιδιαιτερότητες σε όλα τα σώματά του. Αυτό σημαίνει ότι η υγεία και η ασθένεια πρέπει να αντιμετωπιστούν ιδιαίτερα σε κάθε άτομο. Δεν υπάρχει μία θεραπεία για κάθε είδος ασθένειας, αλλά η θεραπεία εξαρτάται από το άτομο που ασθενεί. Αυτή είναι η βάση της παραδοσιακής ιατρικής και η μεγάλη διαφορά της από την ιατρική επιστήμη, που προσπαθεί να γιατρέψει ασθένειες και όχι ανθρώπους. Μόνο η σύγχρονη γενετική επιστήμη (που ακόμα βρίσκεται στην αρχή της) υπόσχεται να αντιμετωπίσει κάθε άνθρωπο χωριστά, επειδή διαφορετικό είναι το γενετικό υλικό σε κάθε άνθρωπο.

Η αρωματοθεραπεία και η χρωματοθεραπεία είναι δύο από αυτές τις παραδοσιακές θεραπευτικές μεθόδους. Οι βάσεις τους είναι πολύ απλές, όσο απλή είναι και η κοσμοθεώρηση της παράδοσης. Το θεμέλιό τους είναι η θεώρηση του ανθρώπου με εντελώς διαφορετικό τρόπο απ' ότι μας λέει η επιστήμη. Σύμφωνα μ' αυτήν, πέρα από το φυσικό σώμα υπάρχουν και άλλα λεπτότερα σώματα που διαφεύγουν γενικά των αισθήσεών μας. Το φυσικό σώμα του ανθρώπου το περιβάλλει το λεγόμενο αιθερικό σώμα, ηλεκτρομαγνητικής φύσης, με μέγεθος λίγο μεγαλύτερο του φυσικού. Ακόμα λεπτότερα είναι το ενεργειακό σώμα (ή πρανικό, από τη λέξη πράνα=ενέργεια), υπεύθυνο για τη λήψη και την αποβολή ενέργειας από τον οργανισμό, το συγκινησιακό ή αστρικό σώμα, όπου βρίσκονται τα συναισθήματα, θετικά ή αρνητικά, το κατώτερο και το ανώτερο νοητικά σώματα που αναλαμβάνουν την ανθρώπινη νόηση, από τις κατώτερες εγωιστικές σκέψεις μέχρι τα ιδεώδη και τις αξίες και τέλος το διαισθητικό ή βουδικό σώμα (βούδι=φως, διαίσθηση) και το άτμα. Τα δύο τελευταία σώματα δεν είναι ενεργοποιημένα στον άνθρωπο, αλλά από ό,τι λένε οι παραδόσεις, θα ενεργοποιηθούν στο μέλλον.

Τα πρώτα σώματα πέραν του φυσικού είναι δυνατόν να γίνουν ορατά στο μάτι, είτε μέσω της εξάσκησης του παρατηρητή, είτε μέσω ειδικών τεχνικών και συσκευών που χρησιμοποιεί και η χρωματοθεραπεία. Ο αιθέρας, το πρανικό σώμα και ακόμα το αστρικό και το νοητικό αποκαλύπτουν, ανάλογα με την κατάσταση, το χρώμα και τις αποχρώσεις τους, την κατάσταση της υγείας του ανθρώπου από το φυσικό μέχρι το νοητικό του σώμα. Αν ονομάζαμε όλο αυτό το περίβλημα του ανθρώπινου οργανισμού αύρα, τότε αυτή διαφέρει σημαντικά από άνθρωπο σε άνθρωπο για τον διορατικό που μπορεί να τη δει. Πέρα από τα 7 συστήματα και όργανα του φυσικού σώματος που γνωρίζει και μελετά η ιατρική επιστήμη, υπάρχουν 7 άλλα όργανα που ανήκουν στο πρανικό σώμα και βρίσκονται κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης, από τη βάση της (κόκκυγας) μέχρι την κορυφή του κρανίου. Αυτά ονομάζονται τσάκρα και είναι πολύ σημαντικά για τη σωστή λειτουργία του οργανισμού σε όλα τα επίπεδα, γιατί απορροφούν την ενέργεια από το περιβάλλον και την κατανέμουν στον οργανισμό.

Η σωστή λειτουργία τους είναι βάση για την ισορροπία στον οργανισμό και την καλή υγεία. Εκτός από τα επτά κύρια τσάκρα υπάρχουν και άλλα δευτερεύοντα τσάκρα, ο αριθμός των οποίων φτάνει τις πολλές εκατοντάδες, με πιο σημαντικά αυτά που βρίσκονται στα χέρια, στα πέλματα και στα γόνατα. Τόσο τα χρώματα όσο και τα αρώματα επιδρούν σε αυτά τα πιο λεπτά σώματα του ανθρώπου και στα τσάκρα. Σύμφωνα με την παραδοσιακή θεώρηση (και αυτή είναι η πρώτη διαφορά με την ορθόδοξη ιατρική), οι ασθένειες προδιαγράφονται στα εξωτερικά στρώματα της αύρας πριν εμφανιστούν στα πιο πυκνά σώματα και τελικά στο φυσικό σώμα. Η θεραπεία της αύρας μπορεί να εμποδίσει την εμφάνιση της ασθένειας στο υλικό επίπεδο.

Η άλλη σημαντική διαφορά των παραδοσιακών μορφών θεραπείας είναι η σημασία του θεραπευτή. Ο θεραπευτής δεν χειρίζεται απλώς τεχνικές, όπως στη σύγχρονη ιατρική, αλλά έχει ενεργό ρόλο. Το ποιόν του θεραπευτή, οι ηθικές του βάσεις, οι προθέσεις του και οι ψυχικές του δυνάμεις είναι πολύ σημαντικές για τη θεραπεία. Μια αρνητική σκέψη διαταράσσει τις ενέργειες και προκαλεί βλάβη στο ενεργειακό σώμα του ασθενή. Μια θετική σκέψη αντίθετα συντονίζεται και βοηθά τη θεραπευτική δράση των μέσων που χρησιμοποιεί. Οι παραδοσιακές θεραπείες είναι κραδασμικές, ή ενεργειακές. Χρησιμοποιούν δηλαδή τις δονήσεις, ή την ενέργεια που εκπέμπουν κάποια υλικά, όπως τα αρώματα ή τα χρώματα, για να επιδράσουν στο ενεργειακό σώμα του ανθρώπου και στα τσάκρα, επαναφέροντας τη σωστή λειτουργία τους. Ο θεραπευτής μπορεί να μην αγγίξει καθόλου το σώμα του ασθενούς ή μπορεί να συμπεριλάβει στοιχεία παραδοσιακής θεραπείας σε μία σωματικού τύπου θεραπεία, όπως είναι το μασάζ.

ΤΟ ΑΡΩΜΑ ΣΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Η ζωτική ενέργεια των φυτών είναι κάτι αόρατο και άπιαστο. Αυτή την ενέργεια μπορούμε να απομονώσουμε σ' εκείνο που ονομάζουμε αιθέριο έλαιο του φυτού. Αυτά τα αιθέρια έλαια, όταν εξαχθούν με κατάλληλη διαδικασία από το φυτό, μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε στην αρωματοθεραπεία. Κάθε αιθέριο έλαιο, ανάλογα με την αιθερική του ιδιαιτερότητα, μπορεί να επιδράσει με συγκεκριμένο τρόπο και με συγκεκριμένο θεραπευτικό αποτέλεσμα στα διάφορα μέρη ή λειτουργίες του σώματος. Η ενεργειακή αρωματοθεραπεία κάνει χρήση των αιθέριων ελαίων, για να επενεργήσει στο αιθερικό και ενεργειακό σώμα. Για να το πετύχει αυτό, χρησιμοποιεί τις λεπτές κραδασμικές ενέργειες των αιθέριων ελαίων και όχι τις κοινά αποδεκτές φυσικές τους ιδιότητες (χημική σύνθεση).

Η αρωματοθεραπεία επιδρά στο αιθερικό ή στο ενεργειακό σώμα, με σκοπό να θεραπεύσει το φυσικό. Χάρη στις έρευνες των τελευταίων δεκαετιών, γνωρίζουμε τις φυσικές ιδιότητες και τη δράση των αιθέριων ελαίων, τη σύστασή τους, τη δράση εναντίον συγκεκριμένων βακτηριδίων και ιών, το πώς εισέρχονται στην κυκλοφορία του αίματος και με ποιο μηχανισμό δρουν στο φυσικό επίπεδο. Ακόμα, αποκτήσαμε μερικά στοιχεία για την επίδρασή τους στον εγκέφαλο. Τα αιθέρια έλαια ήταν η βάση των σκευασμάτων για ιατρικούς και θεραπευτικούς σκοπούς σε όλους τους μεγάλους πολιτισμούς. Μπορούμε να μελετήσουμε τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιήθηκαν τα φυτά στο παρελθόν σε διάφορους λαούς, στις σαμανικές παραδόσεις, την τέχνη, τη θρησκεία, τους μύθους. Μπορούμε να μελετήσουμε τα ίδια τα φυτά και να μάθουμε πολλά από τις ιδιότητές τους. Υπάρχει μια τολμηρή θεωρία του Marcel Lavabre, σύμφωνα με την οποία τα φυτά έχουν ένα είδος συλλογικής μνήμης και θυμούνται με ποιους τρόπους χρησιμοποιήθηκαν από τον άνθρωπο στο παρελθόν και αυτή η μνήμη ενδυναμώνετε κάθε φορά που τα χρησιμοποιούμε για τον ίδιο σκοπό.

Η θεωρία αυτή συμβαδίζει με τη θεωρία των μορφογενετικών πεδίων. Στο δυτικό κόσμο, από τον 19ο αιώνα οι φαρμακοποιοί άρχισαν να παράγουν χημικά σκευάσματα, απομιμήσεις των αιθέριων ελαίων μόνο ως προς την υλική σύσταση, που δεν μπορούσαν όμως να μιμηθούν τις αιθερικές και ενεργειακές ιδιότητες. Τα σκευάσματα αυτά είναι βέβαια πιο φθηνά στην παραγωγή, αλλά αποτελεσματικά μόνο σαν αρώματα και όχι στην ενεργειακή θεραπεία.

Στη σωματική θεραπεία, τα αιθέρια έλαια εισέρχονται στην κυκλοφορία του αίματος και έχουν εμφανή αποτελέσματα στο φυσικό σώμα. Στην ενεργειακή αρωματοθεραπεία όμως χειριζόμαστε τα έλαια με εντελώς διαφορετικό τρόπο. Ο παραδοσιακός αρωματοθεραπευτής εργάζεται με πολύ αραιά διαλύματα αιθέριων ελαίων, περίπου 3% ή ακόμη αραιότερα μέχρι 0,5%. Θεωρητικά λοιπόν δεν θα έπρεπε να υπάρχει καμία επίδραση στο σώμα. Η δράση όμως των αιθέριων ελαίων δεν στηρίζεται στη φυσική και τη χημική τους σύσταση, αλλά στις ενεργειακές τους ιδιότητες οι οποίες δεν ελαττώνονται με την αραίωση.

Όπως συμβαίνει και στην ομοιοπαθητική, τα αιθέρια έλαια μεταφέρουν τους κραδασμούς των φυτών από τα οποία προέρχονται και αυτή την ενέργεια είναι που χρησιμοποιούμε. Η δράση των αιθέριων ελαίων είναι ποιοτική και όχι ποσοτική. Είναι σημαντικό να χρησιμοποιούμε τη σωστή διάλυση αρώματος και να γνωρίζουμε ότι υπερβολική δόση ή συμπύκνωση μπορεί αντί για θετικό, να έχει αρνητικό αποτέλεσμα.

Η εργασία με τα αιθέρια έλαια ακολουθεί μερικούς βασικούς κανόνες. Πρώτα απ' όλα ο θεραπευτής πρέπει να γνωρίζει τους κανόνες ασφάλειας για τη χρήση των ελαίων, γιατί υπάρχουν αιθέρια έλαια που είναι επικίνδυνα, ειδικά όταν χρησιμοποιηθούν σε ευαίσθητα άτομα. Δεύτερον, τα διαλύματα πρέπει να είναι πολύ αραιά, γιατί έτσι αυξάνεται η ενεργειακή δράση του ελαίου. Τρίτον, πρέπει να δοθεί προσοχή στην καλή ποιότητα των αιθέριων ελαίων, να είναι καθαρά και παρασκευασμένα με όλες τις προφυλάξεις, ώστε να μην καταστραφεί η ενεργειακή τους σύσταση. Τέταρτον, απαιτούνται αγνές προθέσεις και υγιής ηθική από τον θεραπευτή. Τα αιθέρια έλαια είναι ουσίες πολύ πτητικές. Εξατμίζονται πολύ γρήγορα. Με βάση το δείκτη πτητικότητάς τους, διακρίνουμε τα αιθέρια έλαια σε τρεις κατηγορίες: τις υψηλές νότες, που είναι τα πλέον πτητικά έλαια και ενεργούν σχεδόν άμεσα με αναζωογονητικό τρόπο, τις μεσαίες νότες, με μέτρια πτητικότητα, που επιδρούν στις λειτουργίες του σώματος (π.χ. χώνεψη) και τις χαμηλές νότες, που είναι τα λιγότερο πτητικά και έχουν δράση χαλάρωσης και ηρεμίας. Βλέπουμε ότι η διάκριση σε "νότες" ακολουθεί τη θεωρία περί κραδασμών, συχνοτήτων και ενέργειας.

Μία άλλη ταξινόμηση των αιθέριων ελαίων είναι με βάση το τσάκρα στο οποίο επιδρούν, δηλαδή με το οποίο συντονίζεται η συχνότητα της ενέργειάς τους. Τα αιθέρια έλαια που επιδρούν στο πρώτο τσάκρα (Μουλαντάρα) είναι αυτά που προσγειώνουν, που ενδυναμώνουν. Τα περισσότερα έχουν κοκκινωπό χρώμα και ανάμεσά τους βρίσκουμε το μύρο, το πατσουλί, το βετιβέρ, το λιβάνι, το ροδόξυλο και το ελεμί. Στο δεύτερο τσάκρα (Σβαδιστάνα) επιδρούν αρώματα με πιο αραιό χαρακτήρα και με ιδιότητες αναπαραγωγικές και δημιουργικές. Ανάμεσά τους είναι το γιασεμί, το τριαντάφυλλο, το σάνταλο.

Στο τρίτο τσάκρα του ηλιακού πλέγματος (Μανιπούρα), τα πιο σημαντικά είναι το κυπαρίσσι και το βετιβέρ, που αφορούν τον ψυχολογικό κόσμο.

Στο τέταρτο τσάκρα της καρδιάς (Αναχάτα) επιδρά το τριαντάφυλλο, το περγαμόντο και η ινούλα και το μελισσόχορτο. Επίσης το γιασεμί. Τα αρώματα αυτά έχουν σχέση με ελεγμένα συναισθήματα και με το νοητικό.

Στο πέμπτο τσάκρα του λαιμού (Βισούδι) ανήκουν αρώματα με μπλε χρώμα, που σχετίζονται με τον ανώτερο νου, το λόγο. Το γερμανικό άκι, το αγγλικό χαμομήλι ανήκουν εδώ. Ακόμα επιδρά και το μύρο.

Στο έκτο τσάκρα του μετώπου (Άγνα) έχουμε να κάνουμε με την ενόραση και τη διαίσθηση. Εδώ επιδρά το δεντρολίβανο, το κυπαρίσσι, το ελίχρυσο και το θυμάρι.

Στο έβδομο τσάκρα της κορυφής (Σαχασράρα) έχουμε αρώματα που αντιστοιχούν και σε άλλα τσάκρα, το γιασεμί και το τριαντάφυλλο, όπως επίσης και το σανταλόξυλο και η λεβάντα. Επίσης αναφέρεται και το λιβάνι με την ιδιότητά του να μας συνδέει με το θείο. Ακόμα το ροδόξυλο και το ελεμί.

ΤΑ ΚΥΡΙΟΤΕΡΑ ΑΡΩΜΑΤΑ ΚΑΙ Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΟΥΣ

Βασιλικός

Βαρυστομαχιά, Ωτίτιδες, Ημικρανία, Σπασμοί, Άσθμα, Κρυολόγημα, Τόνωση

Δεντρολίβανο

Δυσκοιλιότητα, Διάρροια, Τυμπανισμός, Πέτρες της χολής, Αρθρίτιδες, Ρευματισμοί, Παχυσαρκία, Άσθμα, Βρογχίτιδα, Πληγές

Γαρίφαλο

Διάρροια, Δυσπεψία, Ιγμορίτιδα, Πονόδοντος, Άσθμα, Νευραλγίες, Βρογχίτιδα, Πλευρίτιδα, Ιλαρά

Ευκάλυπτος

Διάρροια, Κρυολόγημα, Αρθρίτιδα, Νευραλγίες, Άσθμα, Βρογχίτιδα, Έρπις, Πληγές

Αγριοκυπαρίσι

Τόνωση Κυκλοφορικού, Τυμπανισμός, Δυσπεψία, Αιμορροΐδες, Ρευματισμοί, Ακμή, Έκζεμα, Δερματίτιδες

Γιασεμί

Γέννα, Αναπνευστική Δυσκολία, Βήχας, Βραχνάδα, Δερματίτιδα

Ιεροβότανο

Υπέρταση, Βράχνιασμα, Γυναικολογικά προβλήματα, μολύνσεις δέρματος

Καμφορά

Τυμπανισμός, Δυσκοιλιότητα, Αναπνευστικά, Ακμή, Εγκαύματα, Πληγές

Κανέλα

Τυμπανισμός, Κολικοί, Βήχας, Τόνωση Δέρματος

Λεμόνι

Αναιμία, Κιρσοί, Υπέρταση, Λαρυγγίτιδα, Αρθρίτιδα, Ρευματισμοί, Παχυσαρκία, Άσθμα, Έρπις, Ρυτίδες

Λεβάντα

Υψηλή Πίεση, Ταχυπαλμία, Ωτίτιδες, Ημικρανία, Ρευματισμοί, Κυτταρίτιδα, Ακμή, Έκζεμα, Δερματίτιδα

Σάνταλο

Κολικοί, Διάρροια, Γαστρίτιδα, Ναυτία, Μολύνσεις Δέρματος, Συνάχι, Βήχας, Λαρυγγίτιδα

Περγαμόντο

Κολικοί Στομάχου, Τυμπανισμός, Δυσπεψία, Αναπνευστικά, Αμυγδαλίτιδα, Βρογχίτιδα, Ακμή, Έρπις

Μαντζουράνα

Υψηλή Πίεση, Δυσκοιλιότητα, Εντερικοί Σπασμοί, Πονοκέφαλος, Μυϊκοί Πόνοι, Σπασμοί, Άσθμα, Συνάχι

Μύρο

Διάρροια, Τυμπανισμός, Ανορεξία, Αιμορροΐδες, Άφθα, Στοματίτιδες, Φλεγμονές, Πληγές

Πτιγκρέιν (Φύλλα Νεραντζιάς)

Ακμή, Οίδημα

Μέντα

Κρυολόγημα, Πονοκέφαλος, Ημικρανία, Ιγμορίτιδα, Βρογχίτιδα, Συνάχι, Βήχας

Νερόλι (Άνθη Νεραντζιάς)

Διάρροια, Τυμπανισμός, Τόνωση Δέρματος, Ταχυπαλμία

Φασκόμηλο

Διουρητικό, Πόνοι Αρθρώσεων, Ρευματισμοί, Παχυσαρκία, Πληγές, Τόνωση Δέρματος

Πεύκο (βελόνες)

Πέτρες στη Χολή, Κυστίτιδα, Νεφρά, Μολύνσεις του Αναπνευστικού, Άσθμα, Βρογχίτιδα, Γρίπη

Κέδρος

Κυστίτιδα, Ακμή, Πιτυρίδα, Συνάχι


Rc-Cafe

Δημιούργησαν το κρέας του ..... σωλήνα!

Το κρέας του… σωλήνα θα μπορούσε να λύσει το ηθικό ζήτημα της εκτροφής εκατομμυρίων ζώων κάθε χρόνο στον κόσμο για ανθρώπινη κατανάλωση.Όλα αυτά βέβαια με την προϋπόθεση ότι οι άνθρωποι θα δεχθούν να το φάνε… Έως τώρα οι επιστήμονες δεν έχουν δοκιμάσει το κρέας αυτό, όμως πιστεύουν ότι η ανακάλυψή τους μπορεί να οδηγήσει μέσα σε πέντε χρόνια στην παραγωγή λουκάνικων κι άλλων επεξεργασμένων προϊόντων από κρέας που θα έχει δημιουργηθεί στο εργαστήριο.Αρχικά πήραν κύτταρα από μυ ενός ζωντανού χοίρου.Τα κύτταρα αυτά ονομάζονται μυοβλάστες και είναι προγραμματισμένα να αναπτύσσονται σε μυς και να επισκευάζουν ζημιές.Στη συνέχεια τα κύτταρα «επωάστηκαν» μέσα σ΄ ένα μείγμα που περιείχε θρεπτικά συστατικά ώστε να επιτευχθεί ο πολλαπλασιασμός τους.Αυτός ο θρεπτικός «ζωμός» ήταν φτιαγμένος από προϊόντα αίματος εμβρύων ζώων, αν και η πρόθεση των επιστημόνων είναι να δημιουργήσουν ένα συνθετικό διάλυμα.
Μυϊκός ιστός
Το αποτέλεσμα ήταν η ανάπτυξη ενός κολλώδους μυϊκού ιστού που χρειάζεται άσκηση, όπως οι ανθρώπινοι μύες, για να αποκτήσει την πιο σκληρή υφή της… μπριζόλας. «Μπορείς να πάρεις το κρέας από ένα ζώο και να δημιουργήσεις τον όγκο του κρέατος που προσέφεραν προηγουμένως ένα εκατομμύριο ζώα», λέει ο Μαρκ Ποστ, καθηγητής Φυσιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Αϊντχόβεν, ο οποίος ηγείται της έρευνας αυτής. Ο ΟΗΕ αποδίδει στην κτηνοτροφία το 18% των παγκόσμιων εκπομπών των αερίων του θερμοκηπίου.Ο Ποστ και οι συνάδελφοί του έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν μια σπογγώδη μορφή χοιρινού κρέατος και προσπαθούν τώρα να βελτιώσουν την υφή του. «Αυτό που έχουμε αυτή τη στιγμή μοιάζει περισσότερο με χαλασμένο μυϊκό ιστό», λέει ο Ποστ. «Πρέπει να βρούμε τρόπους να το βελτιώσουμε, τεντώνοντάς το και γυμνάζοντάς το, όμως θα τα καταφέρουμε. Αυτό το προϊόν θα είναι καλό για το περιβάλλον και θα μειώσει τα βάσανα των ζώων. Αν έχει την υφή και τη γεύση του κρέατος, ο κόσμος θα το αγοράσει». Προς το παρόν υπάρχει πάντως ένα ερωτηματικό όσον αφορά τη γεύση, αφού οι κανονισμοί του εργαστηρίου εμποδίζουν τους επιστήμονες να τρώνε τους καρπούς της δουλειάς τους».

Area 51

area-51

130 μίλια έξω απο το Λάς Βέγκας, υπάρχει μια περιοχή της οποίας της την ύπαρξη αρνείται η Αμερικάνικη κυβέρνηση. Παρόλα αυτά, η περιχή 51, όπως λέγεται, όχι μόνο είναι υπαρκτή, αλλά κρύβει και πολύ περισσότερα μυστικά από όσα θα μπορούσε να φανταστεί κανείς… Αν και έχει χαρακτηριστεί και είναι, περιοχή δοκιμών οπλικών συστημάτων των ΗΠΑ, τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι. Δοκιμές γίνονται. Δοκιμές οπλικών συστημάτων γίνονται επίσης. Αλλά η υπαρξή της δεν διαψεύδεται για αυτό το λόγο. Διαψεύδεται επειδή η περιοχή 51 είναι το κέντρο των δοκιμών ufo, κατασκευασμένων οχι μόνο απο ανθρώπους αλλά και απο εξωγήινες οντότητες.

Όλα άρχισαν το 1947. Η κατάριψη ενός ιπτάμενου δίσκου, ναί ναί ο δίσκος καταρίθφηκε δεν έπεσε λόγω βλάβης όπως λέγεται, απο τους αμερικανούς στο Ρόσγουελ του Νέου Μεξικό, ήταν η αφετηρία. Οι Αμερικάνικές αρχές χρειαζόντουσαν ενα μέρος όπου θα φυλασόταν ο δίσκος, όχι μόνο αυτός αλλά και όσοι άλλοι έπεφταν στα χέρια τους. Ήδη οι Γερμανοί απο το 1936 πού βρέθηκαν απέναντι σε αυτή την τεχνολογία έιχαν φτιάξει παρόμοια εγκατάσταση αλλά το σχέδιο δεν προχλωρησε αφού κορυφαίοι ερευνητές του φαινομένου έφυγαν λίγο πριν τον πόλεμο. Έτσι γεννήθηκε η περιοχή 51. Εκεί φυλάχθηκε και ο ιπτάμενος δίσκος του Ρόσγουελ, αλλά και κάτι πιο σημαντικό. Τα πτώματα των όντων που επέβαιναν στον δίσκο. Αυτά φυλάχθηκαν σε μια περιοχή 14 μίλια απο την περιοχή 51, την περιοχή S-4. Για αυτή τη περιοχή, που είναι ακόμα πιο μυστική απο την περιοχή 51 θα μιλήσουμε πιο μετά. Η κατασκευή της περιοχής 51 κόστισε, τότε το 1947, 1 δις δολλάρια. Το 1985 έγιναν νέες εγκαταστάσεις σε όλη την περιοχή γενικα, οι οιποίες κόστισαν 3 τρις δολάρια. Στην περιοχή 51 δεν φυλάσονταν μόνο ιπτάμενοι δίσκοι. Οι ΗΠΑ χρησιμοποίησαν την περιοχή αυτή και για δοκιμές συμβατικών όπλων, οπως το κατασκοπευτικό αεροπλάνο U-2, το οποίο πρωτοπέταξε εκεί το 1957. Κατά καιρούς εκεί έχουν δοκιμαστεί πολλά οπλικά συστήματα, κυρίως αεροσκάφη, όπως : το U-2, F-111, F-15, F-117 stealth, B-1, B-52, B-2 και το Aurora, που είναι το πρώτο συμβατικό αεροπλάνο κατασκευασμένο με βάση εξωγήινη τεχνολογία και πιάνει τα 6 mach. Θα πρέπει να πούμε όμως οτι έχουμε προχωρήσει ακόμαπιο μακριά απο το Αουρόρα, στο σημείο να έχουμε φτιάξει ιπτάμενους δίσκους με δυνατότητα stealth αλλά και άλλων αξιοσημείοτων. Η νέα γενιά ιπτάμενων δίσκων κατασκευάζεται στο S.D.S. που θα πούμε άλλη φορά τι είναι. Για να γυρίσουμε στην περιοχή 51, να σημειώσουμε οτι η πλειοψηφία των αμερικανών αξιωματούχων και όλοι οι πολιτικοι, μαζί με τον πρόεδρο των ΗΠΑ, ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΓΙΑ ΔΟΚΙΜΕΣ UFO ΕΚΕΙ. Ο ίδιος ο Αμερικανός πρόεδρος δεν μπορεί να μπέι εκεί, ενώ την ίδια στιγμή για να μπούν αυτοί που πρέπει να μπούν χρειάζονται executive, δηλαδή προεδρική εντολή. Το προσωπικό που εργάζεται εκεί και αυτοί που γνωρίζουν το τι πραγματικά γίνεται εκεί, δεν ξεπερνούν τα 3.000 άτομα. Την πραγματική υπόσταση της περιχής και την αλήθεια για το τι γίνεται εκει γνωρίζουν : όσοι εργάζονται εκέι, 35 αξιωματούχοι της Υυπηρεσίας Εθνικής Ασφάλειας (NSA), 20 της CIA, 20 της ΝΑΣΑ, ο σύμβουλος εθνικής ασφάλειας, μερικές δεκάδες άτομα στο υπουργείο άμυνας, στην υπηρεσία σταρτιωτικής αντικατασκοπίας και βέβαια στην υπηρεσία Ναυτικής Αντικατασκοπίας (N.I.C.), στης οποίας την ευθύνη είναι η όλη περιοχή.

Η ηγεσία του όλου δικτύου ιπτάμενων δίσκων στον πλανήτη και μέχρι τα όρια της σελλήνης έχει την βάση της εκέι. Τα υψηλόβαθμα στελέχη αποτελούνται : οι 3 πρώτοι απο τις ένοπλες δυνάμεις που έχουν γνώση της τοποθεσίας, ενας απο την NSA, ώς υπέυθυνος για τις πτήσεις ιπτάμενων δίσκών στα πλανητικά όρια που περιγράψαμε που είναι και υποδιοικητής της βάσης. Η παρουσία ατόμου απο την ΝSA είναι απαραίτητη για να ελεγχεί το παγκόσμιο δίκτυο των ερευνητών ιπτάμενων δίσκων, να ελεγχθούν οι αντιδράσεις τους και άλλα. Τα υπόλοιπα 3 μέλη του ανωτάτου συμβουλίου για τους ιπτάμενους δίσκους αποτελούν επιλεγμένα στελέχη της αντικατασκοπίας (2) και ο συμβουλος εθνικής ασφάλειας.

Όπως αναφέραμε παραπάνω, άλλο η περιχή 51 και άλλο η S-4. Εδώ να πούμε ότι η γενικότερη περιοχή που συμπεριλαμβάνει και αυτές τις 2 έχει 21 υποπεριοχές που χρησιμεύουν για διάφορα πειράματα, όχι κατα ανάγκη ιπτάμενων δίσκων. Η πιο μυστική απο αυτές τις 23 συνολικά περιχές είναι η S-4. Εκεί υπάρχει ενα ευρύ δίκτυο υπόγειων κτιρίων στα οποία γίνονται πειράματα πάνω σε συστήματα πτήσης ιπτάμενων δίσκων αλλά και εκεί φυλάσονται τα πτώματα εξηγήινων και οι 2 εξωγήινοι που είναι εν ζωή. Περισσότερες λεπτομέρειες για τους εξωγήινους που είναι εκεί δεν υπάρχουν. Πάντως, εξωγήινοι έχουν επισκεφθεί πολλές φορές την περιοχή για πειράματα και πτήσεις ιπτάμενων δίσκων. Οι αφίξεις των ιπτάμενων δίσκων γίνονται κάτω απο πλήρη μυστικότητα αλλά είναι ευνόητο ότι οι δοκιμές δεν μπορούν να γίνονται το ίδιο μυστικά με συνέπεια οι διάφοροι ερευνητές και ουφολόγοι να έχουν πολλές φορές, με κίνδυνο της ζωής τους, να δούν τους ιπτάμενους δίκους. Όσοι “άτυχοι” δούν τέτοια φαινόμενα, εάν δεν καταφέρουν να φύγουν αμέσως, πράγμα σπάνιο, περνάνε απο τέστ απο εξειδικευμένο προσωπικό. Αυτά τα τεστ έχουν σκοπό τον καθαρισμό της μνήμης των ατόμων ώστε ναμην θυμούνται τι είδαν. Αυτή η διεργασία γίνεται απο ειδικούς με τρόπο που έχουν μάθει απο τους ίδιους τους εξωγήινους, τρόπος που δεν μπορεί να εξηγηθεί σε τρίτους και είναι πέρα απο τα όρια της φαντασίας. Θα λέγαμε οτι είναι ενα είδος ψυχικής πλύσης εγκεφάλου. Η περιοχή 51 δεν είναι όμως το μόνο μέρος που υπάρχουν Ούφο. Υπάρχουν σχεδόν 22 βάσεις παγκοσμίως, οι 4 ξένων χωρών, που μπορούν να φιλοξενήσουν Ούφο και οι οποίες αυτή την περίοδο δέχονται ριζική αναβάθμηση. Όσο για το μέλλον. Θα δείξει. Αυτό που μπορούμε να πούμε για την περιοχή 51 είναι οτι είναι το πιο μυστικό μέρος του κόσμου. Εκεί βρίσκεται η αλήθεια και απο εκεί θα ξεκινήσουν όλα όταν έρθει η ώρα της αλήθειας

Rc-Cafe

Mozilla Firefox και στα κινητά

Mobile Firefox!
Μετά το πολύ μεγάλο μερίδιο που έχει κερδίζει η Mozilla με το Firefox στα PCs και τα Mac συστήματα, ήρθε η ώρα να ασχοληθεί και με τις φορητές συσκευές με τον Mobile Firefox.Το συγκεκριμένο εγχείρημα είναι αρκετά σημαντικό, μιας και ο δεύτερος πιο δημοφιλής browser θα κάνει την εμφάνισή του σε κινητά, τομέας όπου ήδη η Microsoft και η Opera έχουν κάνει αρκετά βήματα προς τα μπροστά.«Στόχος μας είναι να δώσουμε στην κυκλοφορία μια release candidate έκδοση την επόμενη εβδομάδα», δήλωσε ο Jay Sullivan αντιπρόεδρος του τομέα κινητής της Mozilla.Η πρώτη έκδοση του Mobile Firefox θα «τρέχει» στο νέο N900 μοντέλο της Nokia και θα βασίζεται στο λειτουργικό Maemo.Η Windows Mobile έκδοση του Firefox αναμένεται να κάνει την εμφάνισή της μέσα στο 2010 και η Mozilla έχει ήδη ξεκινήσει να εργάζεται και πάνω στα Android κινητά.

ΕΞΩΓΗΙΝΟΙ AΠO ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ

Μέσα στους Μύθους, τις Παραδόσεις, τις αφηγήσεις, αλλά και τις θρησκείες των Αρχαίων Πολιτισμών, υπάρχουν αναφορές για την επίσκεψη εξωγήινων οντοτήτων στη Γη. Δεν αναφέρονται αεροσκάφη, ούτε υψηλή
τεχνολογία ( που άλλωστε υπήρχε π.χ. στην Ατλαντίδα ) αλλά ότι τα όντα αυτά ήταν από ενέργεια και από φώς. Επειδή αυτές οι εξωγήινες οντότητες ήταν πολύ ανώτερες σε σχέση με τον άνθρωπο, ονομάστηκαν θεοί, ημίθεοι και ήρωες, εμπλουτίζοντας τις Μυθολογίες και τις θρησκείες όλων των Πολιτισμών.

Ο σκοπός της επίσκεψης των εξωγήινων οντοτήτων - θεών ήταν να βοηθήσουν την Ανθρωπότητα με συγκεκριμένο τρόπο, για να επιταχύνει την εξέλιξή της. Στις παραδόσεις των αρχαίων Πολιτισμών αναφέρονται ονομαστικά οι Θεοί, οι οποίοι έδωσαν στην Ανθρωπότητα σαν βοήθεια τη νόηση και του δίδαξαν τα Μυστήρια, τις Τέχνες, τις Επιστήμες και τα Γράμματα. Μετέδωσαν στον άνθρωπο ορισμένα στοιχεία της λατρείας των άστρων και κυρίως του πλανήτη Αφροδίτη και του άστρου Σείριου. Ίχνη αυτής της απόκρυφης γνώσης συναντάμε σε Πολιτισμούς πολύ απομακρυσμένους χωροχρονικά, όπως στους Μάγια, στην Αίγυπτο, στην Ελλάδα, στις φυλές της Αφρικής κλπ.

Σύμφωνα με την Εσωτερική Παράδοση, οι Μανασαπούτρα (αυτοί που έφεραν το ΜΑΝΑΣ - ΝΟΥ) ήρθαν στη Γη από την Αφροδίτη, πριν από εκατομμύρια χρόνια, για να βοηθήσουν την οικοδόμηση και εξέλιξη της Ανθρωπότητας. Από τον Σείριο ήρθε μια πολύ ανώτερη οντότητα, που εδρεύει στον Πλανήτη Αφροδίτη, για να βοηθήσει στην εξέλιξη του Ηλιακού Συστήματος. Γι' αυτό οι Μανασαπούτρα δίδαξαν στους Ανθρώπους όχι μόνο την ηλιακή και πλανητική λατρεία, αλλά και τη λατρεία του Σείριου, καθώς και άλλων μεγάλων άστρων, όπως του Ανταρές ή Καρδιά του Σκορπιού (Θεά Σελκίτ στην Αίγυπτο), του Αλντεμπαράν ή Ματιού του Ταύρου (του Θεού Μιν στην Αίγυπτο), του Μπεντελγκές ή Δεξιού Ώμου του Ωρίωνα (του Όσιρι) ή των Πλειάδων. Αυτά τα άστρα, όπως και ο Σείριος του Μεγάλου Κυνός (ο Θεός ΄Ανουβις), αποτελούσαν μέρος των αστερισμών του λεγόμενου Κάθετου Ζωδιακού, σε αντιπαράθεση με τον οριζόντιο Ζωδιακό της γνωστής Αστρολογίας. Οι πυραμίδες σε Δύση και Ανατολή εξυπηρετούσαν την τέλεση των ανώτερων Μυστηρίων, που δίδαξαν αυτές οι εξωγήινες οντότητες-Θεοί, αλλά χρησίμευαν και σαν αστεροσκοπεία μεγάλης ακρίβειας.

Ακόμα, τα Ανατολικά κείμενα μιλούν για τους Πίτρι Αγνισβάτα, που ήρθαν από τον πλανήτη Ερμή και έδωσαν στην Ανθρωπότητα τη δυνατότητα να ενεργοποιήσει το ΒΟΥΔΙ ή Πνευματική Διαίσθηση. Από τον πλανήτη Άρη ήρθε ένα κύμα οντοτήτων, που βοήθησαν να μεταβάλλει ο άνθρωπος την κατώτερη επιθυμία σε Βουλητική ώθηση.

Για όλα αυτά που αναφέραμε μέχρι τώρα, υπάρχουν πλήθος από αποδείξεις, αναφορές και στοιχεία σε πολλούς αρχαίους Πολιτισμούς, που περιμένουν τον κάθε ερευνητή με ανοιχτό μυαλό να τα προσεγγίσει.
Στη Βόρεια Αμερική οι παραδόσεις των Ινδιάνων Χόπι αναφέρουν τους "Καχίνα", όντα εξωγήινα που προστάστευαν , συμβούλευαν και βοηθούσαν με υπεράνθρωπες δυνάμεις να υπερνικήσουν οι φυλές των Ινδιάνων δύσκολες καταστάσεις. Έτσι έγινε και με την Κόκινη Πόλη στο Νότο, όταν ξαφνικά μερικές φυλές των Χόπι δέχτηκαν επίθεση.

Στη Βραζιλία η Φυλή των Καϊάτο, που ζει στην Πολιτεία Μάττο Γκρόσσο, στην Άνω Ξιγκού, θεωρεί ότι οι πρόγονοί τους ήρθαν από έναν άλλο κόσμο και εγκαταστάθηκαν στη Γη. Διατηρούσαν την επικοινωνία με τον άλλο κόσμο για αρκετά χρόνια, αλλά ένας κακός μάγος έκοψε αυτήν την επικοινωνία και από τότε περιμένουν να ξανανοίξει πάλι αυτός ο τρόπος επικοινωνίας.

Μια άλλη φυλή των Ινδιάνων, οι Καϋάπο, αναφέρουν τον Μπεπ - Κορόρκι, ο οποίος ήρθε στο χωριό της φυλής από το Σύμπαν με τα μαγικά του όπλα, για να τους διδάξει πράγματα άγνωστα σε αυτούς. Έτσι έγινε ο Δάσκαλος και Καθοδηγτής τους.

Οι Ντογκόν, μια φυλή της Αφρικής που ζει στο Μαλί, έγιναν γνωστοί από τους Γκριόλ και Ντετερλίν, οι οποίοι για αρκετά χρόνια ερεύνησαν και έμαθαν αρκετά αποκαλυπτικά στοιχεία μέσα από τις παραδόσεις τους. Το καταπληκτικό είναι ότι μέσα στις παραδόσεις των Ντογκόν (οι οποίες έχουν αρκετές χιλιάδες χρόνια αρχαιότητας) υπάρχουν πολύ ακριβείς γνώσεις για το Σείριο Α, το Σείριο Β, αλλά και για πλανήτες του Ηλιακού Συστήματος. Εδώ και λίγα χρόνια αυτές οι γνώσεις ανακαλύφθηκαν και από την επιστημονική κοινότητα, με τη χρήση πολύ εξελιγμένων ραδιοτηλεσκοπίων.

Η Θρησκεία και οι παραδόσεις τους στηρίζονται στην ανατολή και την κίνηση του Σείριου. Αυτό είναι κάτι που φαίνεται απίστευτο για μία φυλή που ζει στα δάση και δεν έχει καμία επαφή με τη σημερινή τεχνολογία.
Πολλές αφρικάνικες φυλές αναφέρουν μία κάθοδο οντοτήτων στη Γη, η οποία σηματοδοτεί και την αρχή της εξέλιξης:


ΜΑΣΑΪ: Ζευγάρια Θεών γέννησαν τον ανοιχτόχρωμο Ουράνιο λαό με αιώνια ζωή. Ο Θεός έστειλε μερικά παιδιά στη Γη.

ΓΙΑ-ΛΟΥΟ: Ο προπάτορας Αποντό κατέβηκε από τον Ουρανό με τη γυναίκα του και όλα τα αγαθά του πολιτισμού.

ΜΑΝΤΙ-ΜΟΡΟΥ: Οι πρώτοι άνθρωποι κατοικούσαν στον Ουρανό. Μέχρι που το γαλάζιο πουλί κατάφαγε τη σκάλα του Ουρανού, υπήρχε ζωηρή επικοινωνία με τη Γη.

ΓΚΑΝΤΑ: Οι δυο πρώτες γυναίκες έπεσαν από τον Ουρανό.

ΝΥΟΡΟ: Ο Θεός έστειλε το πρώτο ζευγάρι ανθρώπων από τον Ουρανό, όταν έπλασε τον κόσμο. Είχαν ουρά και γέννησαν δυο κορίτσια και ένα αγόρι και αυτά πάλι γέννησαν το χαμαιλέοντα, τον πατέρα της Ανθρωπότητας και το φεγγάρι.

ΠΥΓΜΑΙΟΙ ΚΙΒΟΥ: Ο γενάρχης της φυλής έπεσε από τον Ουρανό.

ΚΟΥΛΟΥΒΕ: Το πρώτο ζευγάρι ανθρώπων ήρθε με σπόρους, τσάπα, τσεκούρι, φυσερό κλπ. από τον Ουρανό.

ΑΣΑΝΤΙ: Επτά άνθρωποι, πλασμένοι από τον Θεό κατέβηκαν από μια αλυσίδα στη Γη. Αφού γέννησαν εκεί ανθρώπους, επέστρεψαν στην Ουράνια πατρίδα τους.

Αζτέκα, Μάγια, ΄Ινκα και οι άλλοι πολιτισμοί της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής, αναφέρουν σαν προγόνους τους Θεότητες, οι οποίες ήταν υπεύθυνες για την εξέλιξη της κάθε φυλής. Γι' αυτό το σκοπό ενσαρκώθηκαν σαν άνθρωποι-Βασιλιάδες, για να τους οδηγήσουν. Ο Βιρακότσα, ο Μάνκο Κάπακ, ο Κετζαλκοάτλ κλπ. ήταν κάποιοι από αυτούς. Γι' αυτό και οι θρησκευτικές τους λατρείες και τα ημερολόγιά τους ήταν συντονισμένα με τις κινήσεις πλανητών, όπως η Αφροδίτη, άστρων, όπως ο Ηλιος κι η Σελήνη και αστερισμών, όπως ο Σείριος και ο Ωρίων.

Κοινό χαρακτηριστικό όλων αυτών των αρχαίων πολιτισμών είναι η Ουράνια βοήθεια από ανώτερα όντα, τα οποία πολλές φορές ζούσαν μαζί με τους ανθρώπους, παίρνοντας την ανάλογη μορφή, για να βοηθήσουν στην πνευματική εξέλιξη της Ανθρωπότητας. Ο άνθρωπος αποτελείται από ένα ουράνιο μέρος, πνευματικό, εξωγήινο και με την κάθοδο και βοήθεια αυτών των εξωγήινων οντοτήτων - θεών προσπαθεί να το αναπτύξει. Κι από ένα γήινο μέρος, υλικό.το οποίο πρέπει να ελέγχει και να το θέτει στην υπηρεσία του ανώτερου.


Rc-Cafe

Σύμφωνα με Ρώσους επιστήμονες το τέλος δεν θα είναι το 2012,αλλά το 2036



Τελικά το Αρμαγεδδών θα γίνει πραγματικότητα...;

Σύνοδο θα πραγματοποιήσουν Ρώσοι επιστήμονες προκειμένου να συζητήσουν για το ενδεχόμενο σύγκρουσης της Γης με τον αστεροειδή Απόφις σε … 26 χρόνια από τώρα, το 2036. Στη σύνοδο θα εξεταστούν τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν για να αποτραπεί η πρόσκρουση. Η διάμετρος του Απόφις είναι 350 μέτρα και όπως αναφέρεται σε τηλεγράφημα του ΑΠΕ – ΜΠΕ που επικαλείται αντίστοιχο τηλεγράφημα του ρωσικού RIA Novosti, μπορεί να δημιουργήσει μία νέα έρημο στο μέγεθος της Γαλλίας. Αντίθετη γνώμη φαίνεται να έχει η NASA, οι επιστήμονες της οποίας με νέους υπολογισμούς αναφέρουν ότι οι πιθανότητες είναι 1 στις 250.000 από τις 1 στις 45.000 να χτυπήσει ο αστεροειδής τη Γη.

Ο επικεφαλής της ρωσικής Υπηρεσίας Διαστήματος, Ανατόλι Περμίνοφ δήλωσε:
Το επιστημονικό - τεχνικό συμβούλιό μας θα συναντηθεί σύντομα κεκλεισμένων των θυρών για να εξετάσει τι μπορούμε να κάνουμε για να μην επιτρέψουμε ο αστεροειδής «Άποφις» να καταστρέψει μέρος του πλανήτη Γη το 2036».

Αισιόδοξος ο Περμίνοφ δήλωσε ακόμη: «Καλύτερα να δαπανήσουμε μερικά εκατομμύρια δολάρια για να δημιουργήσουμε ένα σύστημα που θα αποτρέψει την πτώση του αστεροειδή, παρά να περιμένουμε να συμβεί αυτό και να προκαλέσει το θάνατο χιλιάδων ανθρώπων».



Από την πλευρά της, η διαστημική υπηρεσία των ΗΠΑ (NASA), δήλωσε τον Οκτώβριο ότι, σύμφωνα με νέους υπολογισμούς, η πιθανότητα μιας σύγκρουσης μεταξύ του αστεροειδούς και της Γης, το 2036, έχει μειωθεί σημαντικά.

"Νέες τεχνικές υπολογισμού και νέα διαθέσιμα δεδομένα δείχνουν ότι η πιθανότητα ο Αποφις να συγκρουστεί με τη Γη, στις 13 Απριλίου του 2036 μειώθηκε από 1/45.000 στο 1/250.000, είχε αναφέρει η NASA σε ανακοίνωση της. Σύμφωνα με το RIA Novosti, ο αστεροειδής θα μπορούσε να περάσει σε απόσταση 30.000 μιλίων από τη Γη το 2029--δηλαδή πιο κοντά από ότι ορισμένοι γεωστατικοί δορυφόροι-και θα μπορούσε να συγκρουστεί με τον γαλάζιο πλανήτη επτά χρόνια αργότερα.

eglimatikotita
αναδημοσίευση από apolitistosteki..

Οι εξωγήινοι (αν υπάρχουν) μπορεί να μην είναι και τόσο φιλικοί

Οι επιστήμονες που αναζητούν εξωγήινη ζωή στο αχανές σύμπαν καλά θα έκαναν, για καλό και για κακό, να εμπλέξουν τις κυβερνήσεις και τον ΟΗΕ στις έρευνές τους, μήπως χωρίς να το θέλουμε, πέσουμε πάνω σε τίποτε εχθρικούς εξωγήινους, προειδοποίησε ένα βρετανός αστρονόμος. Καθώς όλο και εντείνεται η αναζήτηση εξωγήινης ζωής, χάρη στα συνεχώς βελτιωμένα τηλεσκόπια, και οι επιστήμονες εκφράζουν ολοένα και συχνότερα την αισιοδοξία τους ότι σε λίγα χρόνια θα βρεθούν τα πρώτα ίχνη ζωντανών (αν όχι νοημόνων) οργανισμών στο διάστημα, ο αστρονόμος Μάρεκ Κούκουλα του Βασιλικού Αστεροσκοπείου του Γκρίνουιτς εμφανίστηκε επιφυλακτικός.Όπως είπε, "το ένα κομμάτι μου συμφωνεί με τους ενθουσιώδεις (αναζητητές εξωγήινης ζωής) και θα ήθελα να προσπαθήσουμε να έρθουμε σε επαφή με έναν σοφότερο και πιο ειρηνικό πολιτισμό. Μας αρέσει να υποθέτουμε ότι αν υπάρχει εξωγήινη ζωή εκεί έξω, θα είναι σοφή και αγαθή, όμως φυσικά δεν έχουμε στοιχεία ότι αυτό όντως συμβαίνει. Δεδομένων των συνεπειών από μια επαφή που δεν θα είναι αυτό που αρχικά ελπίσαμε, καλό θα ήταν οι κυβερνήσεις και ο ΟΗΕ να εμπλακούν στις σχετικές διαβουλεύσεις", δήλωσε, σύμφωνα με τους "Τάιμς του Λονδίνου" και την "Τέλεγκραφ".


Αν και δεν θα το περίμενε κανείς από ένα αξιοσέβαστο και μάλλον συντηρητικό επιστημονικό ίδρυμα (το αρχαιότερο του κόσμου), που φέτος γιορτάζει τα 350 χρόνια του, η Βασιλική Εταιρία του Λονδίνου (ουσιαστικά η ακαδημία επιστημών της Βρετανίας) διοργανώνει, αυτή την εβδομάδα, διήμερο συνέδριο με θέμα "Η ανίχνευση εξωγήινης ζωής και οι συνέπειες για την επιστήμη και την κοινωνία", όπου θα συμμετάσχουν καθηγητές πανεπιστημίων και εκπρόσωποι από τη NASA, την ESA, τον ΟΗΕ κ.α. Ο κορυφαίος βρετανός αστρονόμος, ο επιφανής λόρδος Ρις, πρόεδρος της Βασιλικής Εταιρίας, θα προεδρεύσει.

Είναι χαρακτηριστικό ότι, μεταξύ άλλων, θα μιλήσει ο γνωστός εξελικτικός βιολόγος του πανεπιστημίου Κέμπριτζ Σίμον Κόνγουεη Μόρις με τον εύγλωττο τίτλο "Προβλέποντας με τι θα μοιάζει η εξωγήινη ζωή - και προετοιμαζόμενοι για το χειρότερο"…

Σύμφωνα με τον συγκεκριμένο επιστήμονα, με δεδομένο ότι οι νόμοι της δαρβινικής εξέλιξης πρέπει να είναι καθολικοί στο σύμπαν, είναι "αναπόφευκτο" ότι υπάρχει νοήμων ζωή κάπου αλλού στο σύμπαν, άρα πιθανότατα υπάρχουν και εξωγήινες τεχνολογίες. Πολλοί ερευνητές απορούν γιατί δεν έχουν ακόμα ληφθεί εξωγήινα μηνύματα, παρά τις συνεχείς προσπάθειες, εδώ και δεκαετίες, για τη μετάδοση από τη Γη ραδιοσημάτων και άλλων μηνυμάτων. "Δεν είμαι σίγουρος ότι θα ήθελα να απαντήσω στο τηλέφωνο", σχολίασε ο καθηγητής Μόρις, δείχνοντας την αβεβαιότητα ενός αριθμού επιστημόνων για το κατά πόσο οι τυχόν εξωγήινοι θα έχουν όντως καλές προθέσεις.

Εξάλλου, ο επίσης γνωστός φυσικός και πολυδιαβασμένος συγγραφέας Πολ Ντέηβις (πολλά βιβλία του έχουν μεταφραστεί στα ελληνικά), από το πανεπιστήμιο της Αριζόνα, που θα μιλήσει στο ίδιο συνέδριο, αναμένεται να ζητήσει από τους επιστήμονες να στρέψουν την έρευνα για εξωγήινη ζωή σε ό,τι βρίσκεται "μπροστά από τη μύτη μας" (ακούγεται λίγο σαν θρίλερ επιστημονικής φαντασίας!).

Όπως δήλωσε, δείχνοντας ότι η ζωή έχει εμφανιστεί πάνω από μια φορές πάνω στη Γη, θα ήταν η καλύτερη απόδειξη ότι μπορεί να έχει επίσης εμφανιστεί σε κάποιον άλλο πλανήτη. Όπως πιστεύει, "παράξενα" μικρόβια, που ανήκουν σε ένα τελείως ξεχωριστό "δέντρο της ζωής", που έχει αποκληθεί "σκιώδης βιόσφαιρα", μπορεί να βρεθούν σε απομονωμένα οικοσυστήματα όπου η συνήθης ζωή αδυνατεί να επιζήσει (έρημοι, ηφαίστεια, βυθός ωκεανών, Ανταρκτική κ.α.).

Από την άλλη, σύμφωνα με τον Άλμπερτ Χάρισον του πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας (Ντέηβις), οι κοινωνικές συνέπειες από μια πιθανή συνάντηση με εξωγήινους μπορεί να ήσαν καταστροφικές, καθώς το γεγονός πιθανότατα θα προκαλούσε πανικό και χάος.

Το βρετανικό συνέδριο συμπίπτει με τα 50 χρόνια από την έναρξη του προγράμματος SETI για αναζήτηση εξωγήινης ζωής, με πρωτοβουλία του αείμνηστου επιστήμονα Καρλ Σέιγκαν (το πρόγραμμα όμως μέχρι σήμερα δεν έχει φέρει τα αρχικώς αναμενόμενα αποτελέσματα). Στο πλαίσιο αυτό, παράλληλα, πραγματοποιείται μια συνδιάσκεψη αστροβιολογίας στο Τέξας, όπου θα συζητηθούν οι νέοι μέθοδοι για τον εντοπισμό εξωγήινων, γεγονός ενδεικτικό για το αυξανόμενο επιστημονικό ενδιαφέρον που επισύρει το ζήτημα.

Υπερόπλα TESLA και αιθέρες

Ο Τέσλα ήταν ένας βαθύς γνώστης των ηλεκτρομαγνητικών και των άλλων ενεργειακών φαινομένων. Πίστευε ότι τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα συμπεριφέρονται ταυτόχρονα και ως ροή σωματιδίων και ως κύματα που κυκλοφορούν ανεμπόδιστο, στο χώρο.Έβλεπε την ύλη και την ενέργεια σαν κάτι που μεταμορφόνεται αδιάκοπα.
Τα μικροσωματίδια μετατρέπονταν σε άλλα σωματίδια: μπορούσαν να δημιουργηθούν από ενέργεια και να παράγουν ενέργεια, θεωρούσε το σύμπαν ως ένα δυναμικό δίκτυο με αδιαχώριστα ενεργειακά πρότυπα. Παρά τις πρωτοποριακές του ιδέες ο Τέσλα επέλεξε να μείνει πιστός σιην παλιά ορολογία του «αιθέρα». Συχνά χρησιμοποιούσε αρχαίες σανσκριτικές ορολογίες προκειμένου να περιγράψει τα φυσικά φαινόμενα. Το 1851 ο Τέσλα περιέγραψε το σύμπαν ως ένα κινητικό σύστημα γεμάτο ενέργεια, που μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σχετικά εύκολα. Μελετώντας τη βεδική φιλοσοφία άρχισε σταδιακά να χρησιμοποιεί τις λέξεις Ακάσα και Πράνα καθώς και την αρχή του φωτοβόλου αιθέρα, για να περιγράψει την πηνή, την ύπαρξη και τη δομή της ύλης.
Οι «μοντέρνοι» βέβαια επιστήμονες της εποχής του αποδέχθηκαν τη θεωρία της Σχετικότητας του Άλμπερτ Αϊνστάιν και απέρριψαν τη θεωρία ίου Αιθέρα, θεωρώντας τις εργασίες του Τέσλα «δεύτερης κατηγορίας» και «μη επιστημονικές». Ο Σερβοαμερικανός εφευρέτης από την πλευρά του όεν αποδεχόταν τη θεωρία της Σχετικότητας. Έλεγε μάλιστα χαρακτηριστικά: «θεωρώ ότι ο χώρος δεν μπορεί να καμπυλωθεί, για τον απλούστατο λόγο ότι αυτό δεν αρμόζει στην τελειότητα...»
Στις αρχές του 20ού αιώνα ο Τέσλα υποστήριξε ότι το φως ταξιδεύει σε μεγάλες αποστάσεις συμπιέζοντας και αραιώνοντας τον αιθέρα, όπυς τα ηχητικά κύματα πιέζουν κι αραιώνουν τον ενδιάμεσο αέρα. Την εποχή εκείνη όμως η θεωρία του Αιθέρα φάνταζε «μη επιστημονική» και ξεπερασμένη. Ωστόσο σήμερα η επιστήμη ψαίνεται ότι ολοκλήρωσε τον κύκλο της κι αρχίζει να βλέπει με άλλο μάτι και ν' αποδέχεται τη θεωρία του Αιθέρα.
Η Γενική θεωρία του Αιθέρα δεν είναι απλά μια «μηχανιστική» θεωρία για τη βαρύτητα, που συμπληρώνει τη βασική θεωρία του Νεύτωνα. Σύμφωνα με αυτήν το πεδίο βαρύτητας σχετίζεται με την πυκνότητα, την ταχύτητα και την ένταση του αιθέρα. Ο αιθέρας είναι αυτός που γεμίζει απόλυτα το χώρο και το χρόνο στο σύμπαν. Είναι ακίνητος, πυκνός, σταθερός και η δομή του μοιάζει κρύοιαλλική...
Ο Τέσλα αποδέχθηκε και υποστήριξε τη θεωρία του Αιθέρα, εφαρμόζοντας πάνω της τα περίφημα Ενεργειακά Κύματα του. Τα «Ενεργειακά Κύματα Τέσλα» είναι τετραδιάστατα βαθμωτά ηλεκτροστατικά δυναμικά που όχι μόνο δεν υπακούουν στο νόμο των αντίστροφων τετραγώνων, δηλαδή η ισχύς τους δε μειώνεται με την απόσταση, αλλά αντίθετα μπορούν να διοχετευθούν χωρίς απώλειες σε οποιαδήποτε απόσταση ενα ηλεκτρομαγνητικό κύμα Τέσλα θα μπορούσε να διαρρήξει το χωροχρονικο συνεχές, αναπτύσσοντας υποφωτονικές και υπερφωτονικές ταχύτητες!
Οι ευφάνταστοι ερευνητές πιστεύουν ότι τα κύματα Τέσλα έχουν πολλές κι ξωτικές ιδιότητες: δημιουργούν στάσιμα κύματα στη Γη και στην ιονόσφαιρα, διοχετεύουν ενέργεια από το κέντρο της Γης, εξαπλώνονται ταχύτερα από την ταχύτητα του φωτός (!}, επιδρούν οτο χωροχρονικο συνεχές (!) κι επηρεάζουν όλα τα πεδία, δημιουργώντας ακόμη και ανπβαρυτικά φαινόμενα!
Rc-Cafe

ανεξήγητα φαινόμενα....4

Η ΜΑΓΙΣΣΑ ΤΩΝ ΜΠΕΛ
Η ιστορία ενός ενοχλητικού και σαρδόνιου φαντάσματος, που πήρε την ονομασία Μάγισσα των Μπελ, αρχίζει το 1817 στο Τενεσί, στο σπίτι που έμενε ο John και n Lious Bell με τα εννιά παιδιά τους.
Η Μάγισσα των Μπελ εκδηλώθηκε για πρώτη φορά με φασαρία που θύμιζε πάλη σκυλιών, κλαγγή από αλυσίδες που σέρνονται στο πάτωμα και μυστηριώδεις ανθρώπινους ήχους όπως πνίξιμο και ρουφήγματα, aργότερα όμως επιδόθηκε σε πιο επικίνδυνα παιχνίδια. Ο δεκάχρονος Richard ξύπνησε μια νύχτα επειδή κάτι αόρατο του τραβούσε με βία τα μαλλιά ενώ η νεαρή Elizabeth που ήταν δώδεκα χρόνων δέχτηκε βαριά χαστούκια που άφησαν σημάδια στο πρόσωπό της. Όταν άρχισαν οι επιθέσεις στα παιδιά η οικογένεια μίλησε στον J.Johnson, στενό φίλο και ευσεβή χριστιανό, που προσπάθησε να εξορκίσει τη Μάγισσα απευθυνόμενος σ' αυτή σε βιβλική γλώσσα,ωστόσο η Μάγισσα δε φάνηκε να πτοείται.
Ένας γείτονας,ο William Porter, που έμεινε μια νύχτα στο στοιχειωμένο σπίτι ένιωσε κάποιον να του τραβά τα σκεπάσματα,τινάχτηκε και τα βρήκε τυλιγμένα σε μπόγο στη μια μεριά του κρεβατιού. Γράπωσε σφιχτά τον τυλιγμένο μπόγο και έτρεξε προς το αναμμένο τζάκι πιστεύοντας ότι αν τον πετούσε στη φωτιά η μάγισσα θα καταστρεφόταν. Όμως αναπάντεχα ο μπόγος έγινε ασήκωτα βαρύς και άρχισε να αναδίδει μια απεχθή οσμή και ο Porter αναγκάστηκε να βγει έξω στον αέρα. Όταν επέστρεψε, η Μάγισσα είχε φύγει.
Όταν ο Johnson και άλλοι γείτονες προσπάθησαν να επικοινωνήσουν με τη Μάγισσα το πλάσμα απάντησε με έναν αμυδρό συριγμό που εξελίχθηκε σε μια αδύναμη, ψιθυριστή φωνή, που γινόταν ολοένα δυνατότερη και που στο τέλος συνοδευόταν από τραχιές αντρικές και γυναικείες φωνές που εκστόμιζαν απειλές και ντόπια κουτσομπολιά.
Στη συνέχεια στην οικογένεια άρχισαν να παρουσιάζονται πολύ σοβαρές και οδυνηρές οργανικές αντιδράσεις. Η κοπέλα είχε απώλεια συνείδησης και λιποθυμίες και αποδείχθηκε ότι υπήρχαν βελόνες και καρφίτσες στο στομάχι της.
Ο John Bell τα πήγε ακόμα χειρότερα. Κάποια φορά η γλώσσα του πρήστηκε τόσο που δε μπορούσε να μιλήσει για ώρες.Τον έπιασαν βίαιοι και ανεξέλεγκτοι σπασμοί στο πρόσωπο και ήταν τόσο σοβαρή η κατάστασή του που αναγκάστηκε να πέσει στο κρεβάτι. Τελικά διέφυγε οριστικά από την επιθετική καταδίωξη της μάγισσας με το θάνατό του από δηλητηρίαση, για την οποία ενοχοποιήθηκε ένα φιαλίδιο με σκούρο υγρό άγνωστης προέλευσης. Παρόλα αυτά η κακόβουλη μάγισσα δεν ήθελε να τον αφήσει να ησυχάσει ούτε στην κηδεία του όπου έκανε αισθητή την παρουσία της τραγουδώντας άσεμνα τραγούδια.
Μετά από αυτό το περιστατικό φαίνεται ότι η ιστορία έφτασε στο τέλος της.
Το στοιχειό πριν εξαφανισθεί τελείως υποσχέθηκε να γυρίσει σε εκατόν επτά χρόνια, ημερομηνία που συνέπιπτε με το 1935,που ευτυχώς όμως δε συνέβη τίποτε.
Πολλές ερμηνείες έχουν προταθεί για το φαινόμενο αυτό,ψυχαναλυτικές και παραψυχολογικές, ομως καμιά δεν το εξηγεί επαρκώς.
Πάντως, αν τύχει να συναντήσετε την αλλόκοτη και επικίνδυνη μάγισσα, σας προτείνουμε να φωνάξετε κάποιον ικανό εξορκιστή ή να μετακομίσετε.

Sexy Kirsty Converse







Dog Attack Styles

ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

ΜΙΝΩΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ.

Θέμα δύσκολο και ακανθώδες είναι η θρησκεία των Κρητών κατά την Μινωική εποχή. Είναι φανερό πως οι Κρητικοί, όπως και άλλοι αρχαίοι λαοί, πριν φτάσουν στην καθεαυτό θρησκεία, πέρασαν από τα προστάδια της : ανιμισμός, προγονολατρεία, τοτεμισμός. Ο Έβανς δέχεται επιδράσεις αιγυπτιακές στη θρησκεία των Κρητών.

Φαίνεται πως ο ταύρος στα πολύ παλιά χρόνια στην περιοχή της Κνωσού λογιόταν σαν το πιο μεγάλο τοτέμ. Οι εθνολόγοι λένε πως ο ταύρος στην αντίληψη των πρωτόγονων ήταν η προσωποποίηση της δύναμης και της γονιμότητας.

Αντίθετα με άλλους σύγχρονους πολιτισμούς (Αιγύπτου, Μεσοποταμίας), που άφησαν μνημειώδη θρησκευτικά έργα, ναούς και γλυπτά, στη μινωική Κρήτη παρουσιάζεται μια δυσεξήγητη θρησκευτική σιγή. Μόνον ο Μινωικός πολιτισμός παρουσιάζεται χωρίς ναούς, χωρίς αγάλματα, χωρίς ανάγλυφα ή μνημειώδεις απεικονίσεις της θεότητας. Αυτό βεβαίως δε σημαίνει ότι δεν υπήρχε θρησκεία και θρησκευτική ζωή στη μινωική Κρήτη. Απλώς είχε χαρακτήρα διαφορετικό.

Οι πρώτες θρησκευτικές εκδηλώσεις του ανθρώπου, ήδη από την αρχή της νεολιθικής περιόδου, συνδέονται άμεσα με τα βασικά προβλήματα που αντιμετωπίζει στη σκληρή του προσπάθεια να επιζήσει. Ο άνθρωπος στα μακρινά εκείνα χρόνια είναι στενά δεμένος με τη γη. Οι καιρικές συνθήκες, οι εποχές του χρόνου, τα φυσικά φαινόμενα, ο κίνδυνος των άγριων ζώων, τον τρομάζουν και συγχρόνως του δημιουργούν ένα είδος μυστηριακής συγκίνησης και η μόνη διέξοδος που βρίσκει είναι η λατρεία της άγνωστης αυτής δύναμης που την ταυτίζει με τη Μητέρα - Γη. Οι παραστάσεις της, σε μικρά ειδώλια, τη δείχνουν «ευτραφή»» και αυτό είναι γενικό χαρακτηριστικό σε όλες τις περιοχές όπου άνθησε ο νεολιθικός πολιτισμός.

Έτσι βάση της μινωικής θρησκείας, είναι «ο κύκλος της βλάστησης». Η εναλλαγή των αισθημάτων του πρωτόγονου ανθρώπου μπροστά στο μυστήριο του διαρκώς μεταβαλλόμενου κόσμου της φύσης ήταν φυσικό να οδηγήσει στη θεοποίηση των φυσικών δυνάμεων και στη λατρεία τους. Η μεγάλη θεότητα στη μινωική Κρήτη είναι η ίδια η φύση, η Μεγάλη Μητέρα. Η απεικόνισή της είναι πολύμορφη : Άλλοτε εικονίζεται σε κορυφή βουνού ανάμεσα σε λιοντάρια, ως «Ορεία Μήτηρ» και «Πότνια θηρών», άλλοτε ως «Θεά των Όφεων» ή του ιερού δέντρου, των πουλιών ή των λουλουδιών. Άλλοτε πάλι παρουσιάζεται ως πολεμική θεότητα με ασπίδα και ξίφος και άλλοτε ως θαλάσσια θεότητα που ταξιδεύει μέσα σε ιερό πλοίο. Σε όλες αυτές τις απεικονίσεις έχουμε έναν προφανή συμφυρμό θρησκευτικών και μαγικών αντιλήψεων. Η προσωποποίηση της βλάστησης εκφράζεται με τη μορφή νεαρού βρέφους ή νεαρού θεού που γεννιέται και πεθαίνει κάθε χρόνο και τον θέλησαν να νυμφεύεται τη θεά. Ο «ιερός γάμος» των δυο αυτών θεϊκών μορφών συναντιέται και στις θρησκείες των ανατολικών λαών (Συρία, Βαβυλωνία, Σουμέριοι, Μικρά Ασία) και των Αιγυπτίων. Η σχέση των δυο αυτών προσώπων δεν είναι πολύ σαφής. Άλλοτε φαίνεται σαν σχέση ερωτική, που όμως δεν ολοκληρώνεται γιατί ο νεαρός θεός πεθαίνει λίγο πριν ή λίγο μετά το γάμο του με τη θεά, άλλοτε σαν σχέση μητρική ή αδερφική, άλλοτε σαν μια ακαθόριστη συντροφιά και συνοδεία. Η γέννηση και ο θάνατος του Δία ήταν αναμφίβολα σύμβολο της εξαφάνισης και αναγέννησης του φυτικού βίου στους κόλπους της φύσης.

ΘΕΟΤΗΤΕΣ

Οι θεοί του πρωτομινωικού πάνθεου ήταν :

- Βελχανός ή Υάκινθος : θεός γιος και σύζυγος της Μεγάλης Μητέρας. Είναι θεός δισυπόστατος, πότε ισχυρός δαμαστής των θηρίων, των γρυπών και των φτερωτών αγριμιών και πότε αδύναμος σαν παιδί και σαν λουλούδι.

- Η Μεγάλη Μητέρα : Η δημιουργία της ξεπήδησε από την ανάγκη της γέννησης του πρώτου θεού. Τη Μεγάλη Μητέρα τη λένε «Ορεία Μήτηρ» και «Πότνια Θηρών», ονομασίες που δίνονται όταν την θεωρούν σαν ανάσα των βουνών και των δασών. Η Ορεία Μήτηρ εικονίζεται ανάμεσα σε λιοντάρια. Και ακόμη είναι και θεά του ιερού δέντρου και θεά των φιδιών.

- Η Δίκτυννα : όπως και από την ετυμολογία προκύπτει συνδέεται με το βουνό Δίκτη της Κρήτης. Πιθανολογείται πως θα είχε κάποιες αρμοδιότητες σχετικές με τις ιδιότητες του βουνού : τη θύελλα, τους ανέμους και τον κεραυνό.

- Η Βριτόμαρτις : είναι νεαρή θεά μάλλον. Και πιθανώς έχει αρμοδιότητες σχετικές με κοπέλες «παρθένους», εξαιτίας της ετυμολογίας του ονόματός της (Βριτόμαρτις = Γλυκιά παρθένος).

- Η Αριάδνη : Η πριγκίπισσα της Κνωσού, κόρη του Μίνωα, είναι μαζί θεά του φεγγαριού και των δέντρων και μια θεά που πεθαίνει κάθε χρόνο.

- Λένε ακόμη πως οι κάτοικοι της Κνωσού λάτρευαν την Ανθεία, η οποία ταυτίζεται με την Αφροδίτη και την Καλλίχορη που σχετίζεται με την επίδοση που είχαν οι κάτοικοι στους χορούς.

Χαρακτηριστικό της μινωικής θρησκείας αποτελεί η αριθμητική και δυναμική υπεροχή των Θεαινών. Πολύ αργότερα στη μινωική εποχή έρχονται και άλλες θεότητες του νεότερου ελληνισμού και υφίστανται κάποια τοπική προσαρμογή.

- Ο Ζευς γίνεται Ζευς - Βελχανός και Κούρος (αγόρι) και γεννιέται και πεθαίνει κάθε χρόνο. Τότε παρουσιάζεται και η Ήρα, η Αθηνά Ποτνία και ο Ποσειδώνας.

Πολλές φορές στις λατρευτικές σκηνές παρουσιάζεται και πλήθος από φανταστικά πλάσματα που περιβάλλουν τους θεούς. Πολλά έχουν σώματα ζώων και ανθρώπινα κεφάλια, όπως οι Κένταυροι κ.λ.π. Επίσης πίθηκοι και πουλιά ήταν δαίμονες συνδεδεμένοι με την ανθηφορία, το χλόισμα, την καρποφορία και άλλες δημιουργικές διαδικασίες της φύσης.

Ίσως οι μορφές αυτές προέρχονται από μαγικές τελετές στις οποίες μετείχαν οι ιερείς με ζωόμορφες μάσκες. Η μεταμφίεση είχε σκοπό να φοβίσει και να αποδιώξει τα κακά πνεύματα ή να εξαναγκάσει τους δαίμονες να βοηθήσουν στην καρποφορία. Όχι μόνο ο Δίας και η Αθηνά γεννήθηκαν στην Κρήτη, αλλά και άλλοι θεοί κατάγονταν από την Κρήτη.

- Η Άρτεμη ταυτίστηκε με τις κρητικές θεότητες Δίκτυννα και Βριτόμαρτη. Η Άρτεμη είναι θεά της άγριας φύσης, περιδιαβαίνει τα βουνά και τα δάση, τα άλση και τα λιβάδια. Στη λατρεία της ανήκουν οργιαστικοί χοροί και το ιερό κλωνάρι. Κανένας από τους μεγάλους θεούς δεν έχει τόση σχέση με τη δεντρολατρεία. Η ομοιότητα με τη μινωική δεντρολατρεία και την οργιαστική όρχηση είναι καταφανής.

- Η Ειλείθυια είναι γνωστή στην ελληνική μυθολογία σαν η θεά που παραστέκεται στις γυναίκες στις ωδίνες του τοκετού. Έχει σχέση με την Άρτεμη που παρουσιάζεται κι αυτή να κάνει το ίδιο λειτούργημα με τη Ειλείθυια. Έτσι η Ειλείθυια ήταν η μινωική θεά της φύσης που προστάτευε στη γέννα ανθρώπους και ζώα.

- Μα και ο Δίας - παιδί και οι γιοι του Δία δείχνουν να έχουν σχέση με τη μινωική θρησκεία, αλλά από διαφορετικές πλευρές. Ο Δίας - παιδί λατρευόταν σε σπηλιές.

Ο Κρητικός για να εξευμενίσει αυτές τις θεότητες, χρησιμοποιεί άφθονες προσευχές και θυσίες, σύμβολα και τελετές που συνήθως εκτελούν ιέρειες και ενίοτε κρατικοί λειτουργοί. Για να απομακρύνει τους δαίμονες, σαλπίζει την κόγχη, παίζει αυλό ή λύρα και ψάλλει ομαδικά ύμνους λατρείας. Για να βλαστήσουν οι κήποι και οι αγροί, ποτίζει τα δέντρα και τα φυτά σε επίσημες τελετές ή οι ιέρειες του, γυμνές σείουν με μανία τα δέντρα με τους ώριμους καρπούς ή οι γυναίκες σε γιορταστική πομπή προσφέρουν καρπούς ή άνθη στη θεότητα η οποία μεταφέρεται σε φορείο.

Οι πιο δημοφιλείς λατρείες ήταν εκείνες που τις ασκούσαν στις κορυφές των ιερών βουνών, σε τριάντα πάνω - κάτω ιερά σπήλαια, γύρω από ορισμένα ιερά σε πεδιάδες, κοντά σε πηγές, στη ρίζα πολλών δέντρων, μπροστά σε μερικούς βράχους. Οι μυστηριώδεις δυνάμεις των οποίων επικαλούνται τη συνδρομή και την προστασία σ’ αυτά τα διάφορα μέρη, δεν ήταν ίδιες. Μνημόνευαν στους υψηλούς τόπους το θάνατο, την ανάσταση, το γάμο των μεγάλων ουράνιων αστεριών : του ήλιου, της σελήνης, των πιο ορατών πλανητών γιατί από αυτά εξαρτιόταν το ημερολόγιο, ο κύκλος της βλαστήσεως, ο ρυθμός της ζωής των κοπαδιών, η ναυσιπλοΐα, η βροχή και η ξηρασία, η υγεία των ζώων και των ανθρώπων. Στη θεότητα πρόσφεραν κυρίως τις απαρχές των καρπών της γης, θαλάσσια κογχύλια, ομοιώματα ζώων και ανθρώπων, θυσίες οικόσιτων ζώων ή θηραμάτων.

ΙΕΡΑ ΣΥΜΒΟΛΑ

Η μινωική θρησκεία προτιμούσε τη συμβολική δήλωση του θείου από την παραστατική απεικόνιση. Τα σπουδαιότερα σύμβολα ήταν :

α) Τα ιερά κέρατα : τα κέρατα καθώς και η ελιά, αποτελούν αντικείμενα και με αυτά στολίζουν τους βωμούς. Και η ιερότητα των κεράτων δε μπορεί παρά να έχει τοτεμική καταγωγή. Βέβαιο είναι ότι τα κέρατα είναι η θέση της καθοσιώσεως, γιατί τα ιερά αντικείμενα τα τοποθετούσαν ανάμεσά τους.

β) Ο Κόμβος : είχε ποικίλες μαγικές, θεραπευτικές και προφυλακτικές ιδιότητες. Το δέσιμό του, εξασφαλίζει την κατοχή του αγαπημένου προσώπου και το λύσιμό του, κάνει πιο εύκολο τον τοκετό. Κυρίως όμως ο κόμβος δεσμεύει και υποτάσσει το δαιμονικό στοιχείο.

γ) Η ασπίδα : μαγική και προφυλακτική σημασία πήραν από την ίδια τη φύση τους και ορισμένα αμυντικά όπλα, όπως η μεγάλη οκτώσχημη ασπίδα που κατασκευάζεται από δέρμα ταύρου, και το κράνος. Ίσως τα όπλα αυτά σχετίζονται και με την πολεμική υπόσταση της θεάς.

δ) Ο σταυρός : ο σταυρός, θρησκευτικό σύμβολο της μινωικής θρησκείας, αποτελεί απομίμηση του αστρικού σταυρικού σχήματος και δεν έχει καμία σχέση με το χριστιανικό σταυρό.

ε) Ο διπλός πέλεκυς : από βασικό εργαλείο καθημερινής χρήσης και όπλο, ο διπλός πέλεκυς έγινε σύμβολο υπερφυσικής δύναμης όχι μόνο στην Κρήτη, αλλά και στη Μικρά Ασία και σε άλλες περιοχές. Ίσως σχετίστηκε με τον κεραυνό που χτυπάει και ρίχνει τα ψηλά δέντρα στις θύελλες ή με τον ιερό ταύρο που τον θυσίαζαν με ένα τέτοιο όπλο. Ο διπλός πέλεκυς είναι σύμβολο τόσο χαρακτηριστικό και πανταχού παρών. Το χρησιμοποιούσαν για να βάζουν το οικοδόμημα ή το αντικείμενο κάτω από μια υψηλή προστασία ή να το προφυλάξουν από βεβήλωση, ακριβώς όπως συμβαίνει με το σταυρό. Είναι σύμβολο της καθαγίασης και της μύησης και συμβολίζει επομένως την ψυχή που οδεύει για τη θέωση και την ολοκλήρωση.

στ) Δεντρολατρεία : πολλά ιερά αντικείμενα συμβολίζουν τη θεότητα στη μινωική εποχή. Εκτός από άλλα, σημαντική θέση είχαν τα ιερά δέντρα και ιδιαίτερα η ελιά.

Η δεντρολατρεία φαίνεται θα αποτελούσε θρησκευτική τάση τοτεμικής εποχής - το τοτέμ θα μπορούσε να είναι ζώο ή φυτό. Από τα πολλά δέντρα η ελιά συγκέντρωσε ίσως τα πιο πολλά προσόντα για να θεωρείται τόσο στη μινωική Κρήτη, όσο και στην Ηπειρωτική Ελλάδα, δέντρο ιερό.

Πρώτα - πρώτα ο πολύτιμος καρπός της ελιάς, ήταν συνηθισμένη τροφή των αρχαίων. Μετά το λάδι, οπτικά χαρούμενο και τροφικά απαραίτητο. Το μεταχειρίζονταν σε πολλές περιπτώσεις και το μεταχειρίζονται και σαν γιατρικό. Με αυτό γίνονταν επαλείψεις και εντριβές.

ΜΥΣΤΗΡΙΑ

Πέντε και περισσότερο χιλιάδες χρόνια, λοιπόν, πριν την σημερινή εποχή υπήρχε στην Κρήτη μια μορφή θρησκείας, μια λατρεία θεοτήτων της Φύσεως, πνευματικού επιπέδου ανώτερη φυσιολατρία. Οι κάτοικοι της Κρήτης ήταν από τους πρώτους που απέδωσαν στο θείο, σεβασμό και στα Μυστήρια. Μυστήρια, στα οποία γινόταν χρήση σημείων και συμβόλων και σε αυτά γίνονταν δεκτοί άνδρες και γυναίκες, που τελούσαν, στους μικρούς τότε σε μέγεθος ναούς τους, τις ιερουργίες και τις μυήσεις τους.

Αλλά στο σημείο αυτό πρέπει να γίνει η διάκριση των κυρίως λεγόμενων Μυστηρίων, δηλαδή των τελετών που κανείς δεν μπορούσε να μετέχει αν δεν ήταν μεμυημένος κατά τους απαιτούμενους τύπους, από τις ξεχωριστές εκείνες τελετές, μερικών εορτών, που η επιτέλεσή τους αν και περιοριζόταν σε ιδιαίτερη τάξη ανθρώπων ή γένους - άνδρες δηλαδή ή γυναίκες - δεν ήταν όμως απαραίτητο, οι λαμβάνοντες σ’ αυτές μέρος να είναι μεμυημένοι.

Παράδειγμα είναι οι τελετές μερικών εορτών, που ήταν μέρος της εξωτερικής λατρείας ορισμένων Μυστηρίων, όπως γινόταν στα της Μητέρας Ρέας, στα Κορυβαντικά της Κρήτης κ.λ.π. Αλλά οι γιορτές αυτές είχαν χαρακτήρα προπαρασκευαστικό ορισμένων ατόμων, ανδρών ή γυναικών, νέων ή νεανίδων για μελλοντικές μυήσεις τους στα επίσημα Μυστήρια, όπως γίνεται με τους λεγόμενους δοκίμους στις περισσότερες θρησκείες αρχαίες και σύγχρονες. Οι μειούμενοι στα Κρητικά Μυστήρια διδάσκονταν την Ιατρική, την καθαρτική, την ορχηστρική και τη μουσική τέχνη.

Στην Κρήτη το κύριο μέρος της λατρείας ήταν αρχικά συγκεντρωμένο στο θηλυκό πρόσωπο της θεότητας, στη Μεγάλη Μητέρα, τη Ρέα - Γη ή Μα, γιατί αυτή συμβόλιζε την παραγωγική ανανεωτική φροντίδα της Μητέρας Φύσης. Οι θρησκευτικές τελετές ήταν απόδοση σεβασμού σ’ αυτήν και εκδήλωση της παρακλήσεως για τη βοήθειά της. Και σ’ αυτές πρωτεύουσα θέση είχαν οι Ιέρειές της σαν ομόφυλες της Μεγάλης θεάς.

Πολύ αργότερα πήραν μέρος πρωτεύοντες στις τελετές οι άνδρες, όταν ο βασιλιάς ήταν πλέον και Αρχιερέας και η λατρεία της «γονιμοποιητικής» δυνάμεως της Φύσεως στη μορφή του νεαρού γιου της Μεγάλης Μητέρας, του Κρηταγενή Δία και του Ποσειδώνα στη λατρεία του Ταύρου, κυριάρχησαν στην κρητική θρησκεία.

Η Ρέα, η Μεγάλη πανάρχαια Θεά, η θυγατέρα του Ουρανού και της Γης, η σύζυγός του Κρόνου και η μητέρα του Κρηταγενή Δία, λατρευόταν κάτω από το ιερό Δέντρο της στις υψηλές κορυφές των βουνών και των λόφων, καθώς και στα Ιερά Σπήλαια. Το Ιερό Δέντρο και το Ιερό Σπήλαιο ήταν σύμβολα της μητρότητας και της ζωής.

Γενικά οι Κρήτες για την τέλεση των θρησκευτικών τους καθηκόντων προτιμούσαν χώρους απλούς, μακριά από κάθε επίδειξη. Η Μινωική Θρησκεία, βασισμένη σε βασικά μυστηριακές τελετές, έχει ανάγκη χώρων που υποβάλλουν το λατρευτή. Έτσι συνεχίζεται η χρήση των σπηλαίων, δημιουργούνται ειδικοί χώροι μέσα στα ανάκτορα, χρησιμοποιούνται οι κορυφές «ιερών» λόφων («ιερά κορυφής»), και στα τελευταία χρόνια υπάρχουν οικιακά ιερά.

Στο Ιερό δέντρο μπροστά και κατά τις τελετές μερικών εορτών της εξωτερικής λατρείας, γινόταν κυριότερα η προσφορά καρπών και κρασιού, καθώς και άλλες προσφορές, όπως επίσης και χοροί Ιερειών, Ιερέων και πιστών.

Η λατρεία γενικά προσφερόταν με πολλούς τρόπους. Ο πιστός παρουσιαζόταν στο Ιερό ή στην αόρατη θεότητα, όρθιος με το άκρο χέρι σφιγμένο και υψωμένο στο μέτωπο. Ακολουθούσε έπειτα η συμβολική λατρευτική πράξη, που εκδηλωνόταν κυρίως με την αναίμακτη προσφορά από καρπούς, νερό και μέλι ή κρασί και λάδι.

Κατά κανόνα οι τελετές άρχιζαν με την κάθαρση, που ήταν συνήθως πλύση των χεριών με αγιασμένο νερό, γιατί οι πιστοί έπρεπε να περάσουν καθαροί προς τον τόπο κατοικίας της θεότητας. Ακολουθούσαν οι προσφορές και οι αναίμακτες θυσίες, καθώς και χοροί με τους οποίους οι χορευτές και οι χορεύτριες έρχονταν σε έκσταση για διευκόλυνση της επικοινωνίας με τη θεότητα.

Από τις γιορτές αυτές σημαντικότερη ήταν Τα Ταυροκαθάψια : παιγνίδια και αγώνες με ταύρους που γίνονταν την εποχή που ξαναγεννιέται η φύση και ο άνθρωπος, την άνοιξη.

Η «Ιστορία του Ελληνικού Έθνους» 1970, τις ερμηνεύει ως εξής : «Το αγώνισμα βασίζεται στην ιερότητα του Ταύρου και στη σημασία του για τις λατρείες της γονιμότητας. Στην Κρήτη ο Ταύρος ταυτιζόταν με τον Ουρανό και τον Ήλιο, που γονιμοποιούν τη γη με τη ζέστη και τις βροχές, ενώ το θηλυκό στοιχείο η θεϊκή αγελάδα συσχετιζόταν με τη Σελήνη, που το σχήμα της θυμίζει κέρατα».

Πιθανόν, λοιπόν γι’ αυτόν το λόγο στις Κρητομινωικές Ταυροπαιδίες συμμετείχαν γυναίκες, που πρόσθεταν με την παρουσία τους τη χροιά ερωτικών παιγνιδιών με τον ώριμο και σφριγηλό ταύρο και που μ’ αυτές δηλωνόταν η συμβολική έννοια των τελετουργιών της γονιμότητας.

Ο ταύρος συλλαμβανόταν ζωντανός, χωρίς να πληγωθεί, με παγίδα από δίχτυ ή τον άρπαζε ξαφνικά ο ασκημένος θηρευτής από τα κέρατα και τον ακινητοποιούσε με το βάρος του, ως ότου τον δέσουν. Αργότερα αυτή η δραματική και επικίνδυνη σκηνή επαναλαμβανόταν μέσα στο θεατρικό χώρο της πολιτείας, για να χαρεί όλο το πλήθος το μοναδικό θέαμα. Το αγώνισμα πλουτιζόταν με νέα τολμηρά, ακροβατικά στοιχεία. Άντρες και γυναίκες πιάνονταν από τα κέρατα του ζώου και πηδούσαν με ποικίλες στάσεις επάνω στη ράχη του, ξαναπέφτοντας ύστερα στη γη.

Ο ταύρος θυσιαζόταν αργότερα, αλλά δε σκοτωνόταν κατά την ταυρομαχία. Οι αθλητές ήταν άοπλοι και αγωνίζονταν μόνο με το κορμί τους. Έτσι η κρητική ταυρομαχία μένει ένα ευγενικό και χαριτωμένο παιγνίδι, σύμφωνα με το χαρακτήρα ολόκληρου του μινωικού πολιτισμού.

Όση ώρα ο Ταυροκαθάπτης βρισκόταν πάνω στον ταύρο σειόταν και ένιωθε σαν να γίνεται γύρω του σεισμός. Το όλο αγώνισμα δηλαδή ήταν μια μίμηση του σεισμού, τον οποίον ο ταυροκαθάπτης προσπαθούσε να δαμάσει.

Οι τελετές αυτές ίσως αποσκοπούσαν στην αποτροπή του σεισμού με μαγικό τρόπο. Γι’ αυτό άλλωστε παρατηρούμε ότι τα ταυροκαθάψια τελούνταν σε περιοχές που μαστίζονταν από σεισμούς.

Στις μέρες των γιορτών γίνονταν σαν μέρος της εξωτερικής λατρείας κι άλλοι αγώνες, θεάματα και παιγνίδια κάτω από τα μεγάλα Ιερά Δέντρα.

Αυτά όμως είχαν σημασία για την εξωτερική λατρεία. Υπήρχαν όμως και τα Μυστήρια, με μυήσεις προορισμένα για τους λίγους πνευματικά περισσότερο ικανούς από τους πολλούς.

Τα Μυστήρια στην αρχαία Κρήτη ήταν διαχωρισμένα σε δυο μεγάλες λατρευτικές κατηγορίες : στα της Μεγάλης Μητέρας Ρέας - Γης και στα Μυστήρια του Κρηταγενή Ιδαίου Δία, αν και στις δυο αυτές κατηγορίες μυούνταν γυναίκες και άνδρες.

ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ

ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΘΕΑΣ ΡΕΑΣ - ΓΗΣ.

Στα μυστήρια αυτά έπαιρναν μέρος οι Κουρήτες, ιερείς που διακρίνονταν για τη σοφία τους. Τα μυστήρια αυτά είχαν κάποια ομοιότητα με τα Ελευσίνια μυστήρια. Τον μειούμενο τον οδηγούσαν μέσα σ’ ένα σπήλαιο όπου έμενε έγκλειστος για διάστημα 27 συνολικά μέρες.

Αφιερωμένα στην παραγωγική δύναμη της φύσης, στην ανανεωτική δηλαδή φροντίδα της με την χαρακτηριστική ιδιότητά της τη ζωή, είχαν σ’ αυτά καθώς είναι επόμενο, οι γυναίκες αρχικά την προτεραιότητα στις μυήσεις και στις τελετές. Τα Μυστήρια της Μεγάλης Μητέρας ήταν διαχωρισμένα σε Μεγάλα και Μικρά. Στα Μικρά έπρεπε να προπαρασκευαστούν οι νέες γυναίκες για να καταστούν καθαρές και αγνές σωματικά και ψυχικά και να προχωρήσουν κατόπιν στα Μεγάλα Μυστήρια.

Στα Μικρά Μυστήρια διδάσκονταν οι παραδόσεις γύρω από τους Θεούς και τους ήρωες και η ερμηνεία των συμβολισμών της κυριαρχίας της Μεγάλης Μητέρας, η σχετική πάντοτε με τις φυσικές δυνάμεις και ιδιότητές της, στη γη, στη θάλασσα, στον αέρα και στη φωτιά, που ήταν συμβολικά ο όφις, ο ιχθύς, η περιστερά και ο λέων. Και σ’ αυτά γινόταν και η μύηση της κατασκευής του συμβολικού μίτου της Αριάδνης, που σήμαινε το υφάδι της ζωής ή και την παρθενική ζώνη.

Στα Μεγάλα Μυστήρια λειτουργούσαν βαθμοί μυστικών τελετουργιών προς τη θεά των όφεων, η οποία συμβόλιζε τη Μεγάλη Μητέρα Θεά.

Προκαταρτικοί της τελικής μυστηριακής ιερουργίας ήταν οι ιεροί χοροί. Αλλά εκτός από αυτούς γινόταν ακόμη συμβολικές λιτανείες ιερειών και ιερέων, μυστικές συνεστιάσεις, λατρευτικές προσφορές και θυσίες μέσα σε σπονδικές φιάλες και ρυτά, που προσφέρονταν στο Ιερό Δέντρο και στη Στήλη του Διπλού Πέλεκυ.

Ο Διπλός Πέλεκυς βρισκόταν πάντοτε στημένος στο κέντρο του ιερού, είτε Ιερό Σπήλαιο ήταν αυτό ή Ναός, είτε Λαβύρινθος ή Αίθουσα του Θρόνου, ναού της λατρείας στα Μινωικά ανάκτορα, για να φανερώνει την ιερότητα και το «άβατο» του μέρους αυτού.

Η μυστική ιερουργία των Μεγάλων Μυστηρίων της Μητέρας Θεάς, ήταν μια τεχνική επικοινωνίας και επαφής με τη Μεγάλη Θεά, για να δέχονται οι μεμυημένες στα Μυστήριά της, γυναίκες, τη Θεία Δωρεά της απ’ ευθείας από τη Μητέρα Ρέα.

Στα Κρητικά Μυστήρια γενικά, η λειτουργική αυτή τέχνη λεγόταν «ιεροπραξία» για να ξεχωρίζει από τις άλλες ιερουργίες τους. Και το Ιερό Δέντρο το συνδεδεμένο με τη λατρεία της Θεάς Μητέρας, κάτω από το οποίο βρισκόταν ο ναός της, ήταν δρυς στις κορυφές των ορέων και η ελιά στα χαμηλότερα μέρη.

Το δέντρο ως σύμβολο συμβόλιζε τη μητέρα που προσφέρει τον καρπό της ζωής.

Το σημαντικότερο μέρος της ιεροπραξίας των Μεγάλων Μυστηρίων, με τις ενωμένες δυνάμεις της Θεάς Μητέρας και του Θείου συντρόφου της σε μια ιερή ένωση, ήταν η απόκτηση από τους μύστες του χρυσού Διπλού Πέλεκυ.

Σύμβολο της πνευματικής αθανασίας και της σοφίας του Ιερού αυτού ζεύγους και σύμβολο της ενωμένης δύναμής τους επάνω στη γη, βρισκόταν πάντοτε στημένος στο κέντρο των ιερών σπηλαίων, στο κέντρο επίσης των Λαβυρίνθων ή της Αίθουσας του θρόνου. Και στους εσωτερικούς βαθμούς όλων των τάξεων των κρητικών μυστηρίων, είχε την ίδια σημασία με τη Θεά των όφεων, δηλαδή τη σημασία της συμβολικής και ουσιαστικής συνισταμένης στην πνευματική δημιουργική ένωση των δυο δυνάμεων της Φύσεως, της παραγωγικής και της γονιμοποιού.

Και αυτά γιατί οι μύστες της Κρητομινωικής θρησκείας, γνώριζαν τους πνευματικούς νόμους, γνώριζαν ότι τίποτα δε μπορεί να κατορθωθεί για την πνευματική αναγέννηση και την πνευματική απελευθέρωση των ανθρώπων, χωρίς τη διπλή ιερή ένωση, με τις ενωμένες δυνάμεις της στον καρπό τους, στον θεό δηλαδή του πνευματικού φωτός, που προσφέρεται σαν Θεία Δωρεά για έναν τέτοιο σκοπό.

ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ

ΤΟΥ ΚΡΗΤΑΓΕΝΗ ΙΔΑΙΟΥ ΔΙΑ.

Το Ιερό Δέντρο και το Ιερό Σπήλαιο το διαδέχεται στις ιερουργίες, η λατρεία του Ιερού Λαβύρινθου με τον μέσα σ’ αυτόν Μινώταυρο. Του Λαβύρινθου, συμβολισμού καθολοκληρίαν όμοιου με τα δύο πρώτα ιερά αυτά σύμβολα της μητρικής λατρείας, αλλά που τονίζει όμως περισσότερο τον γονιμοποιό αρσενικό τύπο, με την παρουσία του Μινώταυρου μέσα σ’ αυτόν. Δίνει έτσι την προτεραιότητα στις ιεροτελεστίες στη γονιμοποιό δύναμη της Φύσεως με τον αρσενικό τούτον τύπο, χωρίς να παραμερίζει, την απαραίτητη άλλωστε αναπαραγωγό δύναμή της, που συμβολίζει την Ιερή Μητέρα.

Στου Κρηταγενή Ιδαίου Δία τα μυστήρια, λειτουργούσαν σε πρώτη τάξη τα Μυστήρια των ιδαίων Δακτύλων ή τα Κορυβαντικά. Τα Κορυβαντικά χαρακτήριζαν οι εξωτερικές τους τελετές στις οποίες έπαιρναν μέρος όλοι οι μεμυημένοι των πρώτων βαθμών, που παρασκευάζονταν για τις ανώτερες μυήσεις. Και αυτό γιατί λειτουργούσε και άλλη τάξη των ίδιων Μυστηρίων του Ιδαίου Δία, Τα Λαβυρινθικά ή του Ιερού Διπλού Πέλεκυ.

Στην τάξη αυτή, στις ιεροπραξίες της πρωτοστατούσαν οι άνδρες ιερείς του Θεού Δία, όπως στα Μυστήρια της Μεγάλης Μητέρας Ρέας - Γης, πρωτοστατούσαν οι ιέρειές της, αν και όπως προαναφέρθηκε και στις δυο περιπτώσεις έπαιρναν μέρος γυναίκες και άνδρες.

Κατά τις μινωικές παραδόσεις, οι Ιδαίοι Δάκτυλοι, οι Κορύβαντες και οι Κουρήτες, ήταν οι συνοδοί της Ρέας στο νησί της Κρήτης και οι προστάτες του νεαρού κούρου της Δία, γιατί αυτοί τον ανέθρεψαν και τον προστάτεψαν από νεογέννητο ακόμη.

ΤΑ ΚΟΡΥΒΑΝΤΙΚΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ.

Στα Κορυβαντικά Μυστήρια λειτουργούσαν καθώς συμπεραίνουν οι ερευνητές, βαθμοί μυήσεων προπαρασκευαστικοί για τις ανώτερες μυήσεις, που γίνονταν όταν ο μειούμενος ύστερα από τις τελετουργικές δοκιμασίες κρινόταν άξιος. Η προπαρασκευή άρχιζε με μια τελετή όμοια με υιοθεσία, συμβολικό καθαρμό με νερό και προκαταρτική διδασκαλία των νεοφώτιστων.

Ακολουθούσαν τα αγωνίσματα δοκιμασίες της αξιότητάς του, όπως ήταν τα Ταυροκαθάψια και η μύηση σε κάποιο βαθμό με το λεγόμενο «Κορυβαντισμό», κάθαρση δηλαδή και αγιασμό με κορυβαντικές ιερουργίες και τελετές που κατά κάποιον τρόπο γιάτρευαν τους μειούμενους από του παλιού εαυτού τους τα πάθη.

Οι νικητές στα Ταυροκαθάψια, σχημάτιζαν τον λεγόμενο «Ταυρελάτη χορό ανδρών» και έψελναν τον νικητή παιάνα στον Κρητικό Απόλλωνα, τον προστάτη και αρχηγό τους, γιατί κατά τον μύθο, όσοι λάβαιναν μέρος ήταν παιδιά του.

Στους νικητές των Ταυροπαιδιών νέους και νέες, γινόταν έπειτα η ανάλογη διδασκαλία για την κατανόηση της μεγάλης σημασίας που είχε η σωστή ερμηνεία των συμβόλων και της ψυχοπνευματικής βοήθειας που μελλοντικά θα προσφερόταν σ’ αυτούς τους μεμυημένους στους πρώτους βαθμούς. Άλλωστε αυτό ήταν και το κυριότερο στάδιο της προπαρασκευής, το οποίο αναλάβαιναν οι ιερείς του Διός Κορύβαντες και οι Κορυβαντίδες ιέρειες της Ρέας και που την τελούσαν μέσα στο ναό ή το Τέμενός τους, στο Κορυβάντιο.

Τελικά, μέρος της μυητικής τελετής μετά τις Ταυροπαιδίες, ήταν και η πυρρίχη, ο ένοπλος ενθουσιαστικός χορός, με τη θορυβώδικη μουσική και την ορμητική κίνηση, που έφερνε τους χορευτές σε ενθουσιαστική έκσταση, τους έκανε δηλαδή σαν «μαινόμενους». Κατά τον Πλίνιο, με την πυρρίχη, έπεφταν σε ύπνωση με ανοιχτά τα μάτια.

Ο χορός ήταν και θα είναι πάντοτε βασικό μέρος κάθε τελετής ή γιορτής από την πρωτόγονη ανθρωπότητα μέχρι σήμερα, είτε εκδήλωση θρησκευτικού αισθήματος ήταν, είτε χορός χαράς, πανηγύρεων ή και χορός προκλήσεως των αόρατων δυνάμεων. Οι πυρρίχιοι των Κουρητών - Κορυβάντων στην Κρήτη, τελούμενοι προς τιμή του Δία, ήταν τόσο αρχαίοι, όσο και κάθε άλλος χορός που γινόταν προς τιμή του Απόλλωνα.

Η επιτυχία, τέλος της μυητικής κορυβαντικής ιερουργίας και τελετής των Κορυβαντικών Μυστηρίων σε σύνολο, ήταν να αξιωθούν οι μυηθέντες να γίνουν «Κουρήτες», δηλαδή οι νεοφώτιστοι να γίνουν φωτισμένοι μύστες του Ιδαίου Δία. Να γίνουν κατά συνέπεια άξιοι για την εισδοχή τους σε ανώτερο βαθμό, στο βαθμό των «Βάκχων - Ιερέων», που τους έδινε το δικαίωμα έπειτα της εισόδου στην τάξη των Λαβυρινθικών Μυστηρίων.

Τούτο όμως για να γίνει έπρεπε ύστερα από τον ιερό χορό και την αναγνώριση της αξιοσύνης τους μετά την ολοκλήρωση της μυητικής τελετής, να ακολουθήσει η θεία Μετάληψη «της σάρκας και του αίματος» του Διόνυσου Ζαγρέα.

Έπειτα από αυτά, γινόταν φανερό το πόσο αληθινά οι αρχαίοι Κουρήτες γνώριζαν τα μυστήρια της Φύσεως και τα πνευματικά μέσα της επικοινωνίας με τη θεότητα. Γιατί εκτός της εξαγνιστικής για την ψυχή τους ακρεωφαγίας, γνώριζαν ότι για να εξιγιασθούν τελειωτικά αποκτώντας τον βαθμό των ιερέων, έπρεπε να περάσουν πρώτα από το επίσης εξαγνιστικό στάδιο του αγνού βίου, που το συμπληρώνει το στάδιο της μυήσεως με την μετάληψη του «αίματος και της σάρκας» του Ζαγρέα Διόνυσου.

Την ανακήρυξη των μεμυημένων στα Κορυβαντικά ως ιερέων - βάκχων, ακολουθούσε η τελετή της Θρονώσεως ή του Θρονισμού, που περιγράφεται στα «Ορφικά», στο κεφάλαιο Θρονισμοί Μητρώοι και Βακχικά : «Το ίδιο το οποίον οι στην τελετήν των Κορυβάντων κάμνουν γύρω από εκείνον για τον οποίον μέλλουν να τελέσουν την θρόνωση καθώς συνηθίζουν στον καλούμενον Θρονισμόν, που αφού καθίσουν τους μειούμενους οι κάμνοντες την τελετήν, σε κύκλο γύρω χορεύουν». Το μέρος τούτο της τελετής λεγόταν Θρόνωση ή Θρονισμός.

Τα Κορυβαντικά κατά συνέπεια σαν πρώτη τάξη των Μυστηρίων του Ιδαίου Δία, είχαν το σκοπό της προπαρασκευής των νεαρών μεμυημένων για την ανώτερη τάξη, με την επαφή τους με τις θεϊκές δυνάμεις και της προσφοράς σ’ αυτούς της θείας Δωρεάς με τη μετάληψη του πνευματικού φωτός και την καθιέρωσή τους στο βαθμό των ιερέων του θεού Δία.

Στην Κρητομινωική θρησκεία, πέρα από αυτές τις θεϊκές δυνάμεις, δέχονταν ότι δεν υπήρχαν αποθέματα άλλων πολύ μεγαλύτερων δυνάμεων για τους μεμυημένους των Κορυβαντικών. Γιατί καθώς πίστευαν, αυτές τους οδηγούσαν στη μελλοντική πνευματική τους τελειοποίηση στους ανώτερους βαθμούς της άλλης τάξεως, δηλαδή της τάξεως των Λαβυρινθικών Μυστηρίων και στην μέσα σ΄ αυτά τέλεια ένωσή τους με το Θεό, στη λεγόμενη πνευματική ευδαιμονία.

ΤΑ ΛΑΒΥΡΙΝΘΙΚΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ.

Συναφή με την τάξη των Κορυβαντικών Μυστηρίων, ήταν τα Λαβυρινθικά, σαν δεύτερη τάξη των Κρητικών Μυστηρίων του Ιδαίου Δία.

Σ’ αυτά οι μυήσεις ήταν προορισμένες για τους λίγους δοκιμασμένους, εκείνους που είχαν περάσει από την τελευταία μύηση των Κορυβαντικών, εκείνους δηλαδή που είχαν γίνει βάκχοι - ιερείς και είχαν υποστεί τη λεγόμενη Θρόνωση ή Θρονισμό. Καθώς ήταν επόμενο, στις ιεροπραξίες τους λάβαιναν μέρος μόνο ιερείς του Θεού Δία και της Μεγάλης Μητέρας Ρέας - Γης.

Οι ιεροπραξίες που γίνονταν σ’ αυτά είχαν τον ίδιο σκοπό και την ίδια Τεχνική με τις ιεροπραξίες της εσωτερικής λατρείας της Μεγάλης Μητέρας. Αλλά η πρωτοστασία του αρσενικού τύπου στην τέλεσή τους, δηλαδή η πρωτοστασία των ιερέων του Δία ήταν φανερή γιατί πρωτοστατούσε το ηλιακό στοιχείο της γονιμότητας, που συμβολιζόταν με τον Ηλιακό Ταύρο.

Βαθμοί μυήσεως στα Λαβυρινθικά που θεωρούνται και εσωτερικοί βαθμοί των Κρητικών Μυστηρίων του Ιδαίου Δία, ήταν : ο Λαβυρινθικός Χορός, ο του ιερού Γάμου ή του Ιερού Διπλού Πέλεκυ και ο Βαθμός των Ιεροφάντων μυσταγωγών.

Ο Λαβύρινθος ήταν κυρίως μεγάλο πολύπλοκο υπόγειο σπήλαιο με πολλές και καμπυλωτές διόδους. Οι Λαβύρινθοι είναι οι τόποι χορού που συνδέονται με έναν χορό Λαβυρινθικού Τύπου. Στους χορευτικούς λαβύρινθους ξεχωρίζει πάντα μια γυναικεία μορφή, που πρέπει να κατακτήσει ο Κορυφαίος του χορού. Η κατάκτησή της επομένως είναι ένας ιερός Γάμος, μια ιερή ένωση του νικητή, του Ιερέα με τη Θεά του - βασίλισσα που στην προκειμένη περίπτωση του Κρητομινωικού Λαβύρινθου είναι η Αριάδνη.

Γιατί στην Αριάδνη, στη θυγατέρα του Μίνωα και της Πασιφάης, που ήταν πολύ στενά συνδεδεμένη με το Διόνυσο από την αρχή, για να γίνει σύζυγός του έπειτα, στη μεγάλη τούτη θεά, ανήκαν στα πανάρχαια χρόνια οι Λαβυρινθικοί χοροί της Κρήτης και των άλλων κέντρων της λατρείας της.

Ο νικητής, κορυφαίος του ανδρικού χορού αναδεικνύεται σύντροφος της κορυφαίας του γυναικείου, της χρονιάς εκείνης.

Ιερός Γάμος επομένως είναι ο βαθμός εκείνος της μυητικής ιερουργίας των Λαβυρινθικών που προσφέρει στους Μύστες της τη θεία Δωρεά, τις ενωμένες δηλαδή δυνάμεις του ζεύγους των Μεγάλων Θεών, στη μορφή του Διόνυσου Ελευθερέα, που είναι σε ανώτερη μυσταγωγική βαθμίδα η μεταμόρφωση του Ζαγρέα των Κορυβαντικών.

Η θεία αυτή Χάρη, η κάθοδος της ενωμένης πνευματικής δύναμης του ζεύγους των Μεγάλων θεών, που προσφέρεται με τη νέα μορφή του Διόνυσου των Λαβυρινθικών, είναι το αίμα και η σάρκα του θυσιαζόμενου Ιερού Ταύρου, του Μινώταυρου, για να αναστηθεί με τη συμπαράσταση της Αριάδνης, στη νέα μορφή του αγωνιστή κορυφαίου. Για να αναστηθεί δηλαδή στον νέο Ιεροφάντη Μυσταγωγό, στο γήινο αντιπρόσωπο της θεότητας, στον Ιερέα - Βασιλιά, τον ιερό δηλαδή Κρητικό Ταύρο. Σύμβολό του τότε γίνεται ο Χρυσός Διπλός Πέλεκυς - Ιερή ποιμαντορική Ράβδος - λάφυρο της νίκης του, ιερό φυλακτό του, που κέρδισε στη λαβυρινθική δοκιμασία.

Στα χρόνια της ακμής του Μινωικού πολιτισμού οι πιστοί παραδέχονταν ότι και άνθρωποι ικανοί και ανώτεροι μπορούσαν να ενσαρκώσουν παροδικά ή να δέχονται τη θεότητα. Κάτι παρόμοιο που κι εμείς σήμερα το λέμε Θεοφάνια, επικοινωνία πνευματική, έμπνευση και θεία χάρη δοσμένη από το Θεό.

Η «Ιστορία του Ελληνικού Έθνους» αναφέρει ότι η βασίλισσα καθισμένη στον σκαλιστό αλαβάστρινο θρόνο της στο ανάκτορο της Κνωσού, παρίστανε τη Θεά και μετείχε στην τελετουργία. Υπήρχαν όμως και οραματικά Θεοφάνια. Ιερείς και Ιέρειες, πέφτοντας σε έκσταση με ένα οργιαστικό χορό, έβλεπαν τη Θεά να κατεβαίνει για μια στιγμή κοντά στο μικρό ιερό ή στο βωμό της. Ο μινωικός πολιτισμός αισθανόταν τη θεότητα σαν κάτι μυστηριακό, φευγαλέο και άπιαστο, που μόνο στιγμιαία παρουσιαζόταν με ανθρώπινη μορφή ή με διάφορες μορφές ιερών ζώων.

Στην Κρήτη ο ταύρος ταυτίζεται με τον ουρανό και τον ήλιο, που γονιμοποιούν τη γη με τη ζέστη και τις βροχές, ενώ το θηλυκό στοιχείο, η θεϊκή αγελάδα, συσχετίζεται με τη Σελήνη, που το σχήμα της θυμίζει τα κέρατα. Έτσι ο γάμος του ταύρου με την αγελάδα είναι μαζί γάμος του ήλιου και του φεγγαριού. Αργότερα τα πρόσωπα του ιερού αυτού γάμου τα υποδύεται ο βασιλιάς και η βασίλισσα της Κνωσού, που το όνομα της Πασιφάης, δηλαδή ολόφωτη, δείχνει ακριβώς τη σχέση της βασίλισσας - Θεάς με τη Σελήνη. Ο γιος της ο Μινώταυρος, άνθρωπος με κεφάλι ταύρου, λέγεται και Αστερίων, γιατί και αυτός όπως και ο πατέρας του, ταυτίζεται με τον έναστρο ουρανό.

Αυτός λοιπόν ο Μινώταυρος μυθεύεται ότι φονεύεται από το νικητή της Λαβυρινθικής ιερουργίας. Η θυσία ή ο φόνος του Ταύρου, συμβόλιζε τη σκοπιμότητα της ιεροπραξίας των Λαβυρινθικών για την αναγέννηση από το αίμα του, του νέου Ιεροφάντη μυσταγωγού. Η θυσία του ταύρου όμως και ξεχωριστά η θυσία του Μινώταυρου και το «ταυρείο αίμα» του, που προσφερόταν ως θεία δωρεά στους ιερείς και ιέρειες των Λαβυρινθικών, για να αναστηθεί από τον πιο άξιο ο νέος Ιεροφάντης, είναι κάτι συμβολικό που δύσκολα μπορούσε να ερμηνευθεί από τους αμύητους. Γιατί όπως και στα «Λιθικά» του Ορφέα, που καθώς φαίνεται είναι βαθμοί μυστηριακών μυήσεων, η «αναίμακτη θυσία» ήταν καθιερωμένη από τους μεγάλους μυσταγωγούς, έτσι και στην Κρητομινωική πανάρχαια λατρεία η αναίμακτη προσφορά ήταν το ίδιο καθιερωμένη και κατά συνέπεια η αιματηρή θυσία ήταν συμβολική.

Η προσφορά λοιπόν του Ζαγρέα Διόνυσου στα Κορυβαντικά και η θυσία του Μινώταυρου - Ιερού Ταύρου Διονύσου στα Λαβυρινθικά, ήταν η θεία Δωρεά - κάθοδος της πνευματικής δύναμης, του συμβολικού ταυρείου αίματος, που αφού πέρασε από διάφορα στάδια και στα άλλα ελληνικά Μυστήρια των ιστορικών χρόνων, όπως και στα Μιθραϊκά των Περσών κ.λ.π. πέρασε και στα Χριστιανικά στους μετέπειτα αιώνες. Έγινε δηλαδή το «Αίμα και η Σάρκα του Χριστού», θεία δωρεά επίσης για την ψυχοπνευματική ανάσταση των ανθρώπων της Χριστιανικής θρησκείας.

ΜΥΗΣΗ

Όταν ο Πυθαγόρας πήγε στην Κρήτη για να μυηθεί, λέει ο Πορφύριος, στα Μυστήρια, έκανε καθαρμούς στην παραλία της Κρήτης αφού νήστεψε εννιά μέρες και έπειτα πήγε στο Ιδαίο Άντρο όπου γινόταν η μύηση. Αν σταθούμε στη μύηση του Πυθαγόρα, οπωσδήποτε οι υποψήφιοι έπρεπε προηγουμένως να καθαρθούν στη θάλασσα και να νηστέψουν εννιά μέρες. Επίσης η μύηση γινόταν στο Ιδαίο Άντρο.

Για το πως γινόταν η μύηση εκείνα τα χρόνια δεν γνωρίζουμε απολύτως τίποτα. Και όσα γράφονται αποτελούν εικασίες που στηρίζονται σε αυθαίρετες και ατελείς πληροφορίες των αρχαίων και μάλιστα Αττικών συγγραφέων τους οποίους ρητώς κατακρίνει ο Πλάτωνας για τις μεροληπτικές για τους Κρήτες γνώμες και κρίσεις τους.

Μερικοί πιστεύουν ότι το ανάκτορο της Κνωσού ήταν ναός και ότι εκεί τελούνταν τα Μυστήρια. Τη γνώμη τους τη στηρίζουν στο γεγονός ότι μέσα στο ανάκτορο της Κνωσού βρέθηκε ένας μικρός βωμός και πάνω του βρέθηκαν θρησκευτικά σύμβολα.

Κεντρικά στοιχεία των μυητικών τελετών είναι ο πλασματικός θάνατος και η πλασματική αναβίωση του μύστη, που πεθαίνει στην παλιά του κατάσταση και ανασταίνεται σε μια υψηλότερη σφαίρα.

Επίσης το πολύ διαδεδομένο έθιμο στην Κρήτη, ως την ελληνιστική εποχή ήταν ότι τα αγόρια και τα κορίτσια από ελεύθερους γονείς, όποια κι αν ήταν η ειδικότητά τους, υποβάλλονταν στο σύστημα της ομαδικής μυήσεως, που αντικαθιστούσε την εκπαίδευση, τον εξαγνισμό, τη δοκιμασία και την τελειοποίηση. Εμπιστεύονταν τα παιδιά όταν πλησίαζαν να γίνουν έφηβοι, σε ηλικιωμένους παιδαγωγούς που τα συγκέντρωναν σε ομάδες ή αδερφάτα : γνωρίζουμε τα ονόματα των Μελισσών, των Άρκτων, των Δακτύλων, των Κουρητών, των Κυκλώπων. Αυτοί ήταν οι σύντροφοι και μύστες του υπέρτατου θεού της Ίδης.

Τα διδασκαλεία όπου γινόταν η μύηση ήταν ανάλογα με τις περιοχές, για βοσκούς, σιδηρουργούς, χτίστες, αγγειοπλάστες, κυνηγούς, μάντεις. Σκοπός τους ήταν να μεταμορφώσουν το ατελές αυτό πλάσμα, το παιδί, σε τέλειο ον, αυτή την χωρίς προσωπικότητα, φύλο και πραγματικό όνομα κάμπια, σε ζωντανό μέλος του κοινωνικού συνόλου. Κι έτσι, το έπαιρναν μακριά από το χωριό, από τους γονείς και τα παιγνίδια του, το ανάγκαζαν να κοιμάται σε σκληρό κλινάρι, να μαθαίνει να μηχανεύεται και να κυνηγάει για να ζήσει, να μαθαίνει να κυριαρχεί το φόβο του, καθώς κατέβαινε στις σπηλιές, όπου γινόταν η μύηση και καθώς αντίκριζε «τέρατα» ή προσωπεία, να μαθαίνει, τέλος, τους κανόνες και τα κόλπα του επαγγέλματος. Αγόρια και κορίτσια άλλαζαν ρούχα, φορούσαν προσωπεία, φτιάχνονταν. Εξομοιώνονταν για μια στιγμή με νεκρούς. Μύηση σημαίνει καινούρια απαρχή. Πρέπει να πεθάνει κανείς για να ξαναγεννηθεί.

Έτσι ο νέος - α κατά τη διάρκεια των μυητικών αυτών ιεροτελεστιών πρέπει να αποδείξει ότι μπορεί να αναλάβει τις ευθύνες του - της και να δείξει το θάρρος και την αντοχή του - της. Ο μυούμενος - η «πεθαίνει» για να «ξαναγεννηθεί», αποποιείται την άγνοια και ασκείται στη γνώση, στην ουσία «εκπαιδεύεται». Με τη μύηση οι νέοι καθαίρονται, διδάσκονται και εντάσσονται στη νέα τους κατάσταση.


Rc-Cafe
Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Μονο μην ξεχνάτε να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε , με ένα ενεργό link.
Link directory