Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Mοναδική παράκληση μας είναι να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε, με ένα ενεργό link.

Κυριακή, 7 Φεβρουαρίου 2010

Sexy Bailey




Ο σφυροκέφαλος καρχαρίας σφαιρική όραση 360 μοιρών

Ο σφυροκέφαλος καρχαρίας σφαιρική όραση 360 μοιρών!Η έρευνα, υπό ερευνητές του πανεπιστημίου Φλόριντα Ατλάντικ των ΗΠΑ, υπό τη δρα Μισέλ ΜακΚομπ, που δημοσιεύτηκε στο “Journal of Experimental Biology” (Περιοδικό Πειραματικής Βιολογίας), σύμφωνα με το BBC, διαπίστωσε ότι οι σφυροκέφαλοι βλέπουν πολύ καλύτερα από τους άλλους καρχαρίες. Η συγκριτική μελέτη έγινε αφού οι ερευνητές έπιασαν διαφόρων ειδών καρχαρίες, τους έβαλαν σε ένα ενυδρείο και τους έκαναν τα σχετικά εργαστηριακά τεστ, ελέγχοντας το εύρος του οπτικού πεδίου τους.Οι σφυροκέφαλοι βρέθηκαν να υπερέχουν σαφώς, έχοντας ταυτόχρονα στερεοσκοπική όραση (όπως και οι άνθρωποι, αυτό σημαίνει ότι κάθε μάτι συλλαμβάνει από μια ελαφρώς διαφορετική γωνία το αντικείμενο, οπότε τα οπτικά πεδία των δύο ματιών επικαλύπτονται εν μέρει, με συνέπεια η όρασή να αποκτά καλύτερο βάθος και μεγαλύτερη ακρίβεια για τις αποστάσεις), καθώς και όραση τελείως περιμετρική (360 μοιρών).Αυτό σημαίνει ότι, στην πράξη, οι σφυροκέφαλοι μπορούν να βλέπουν μια χαρά όχι μόνο τι βρίσκεται μπροστά τους, αλλά και πίσω τους, αλλά επίσης από πάνω και από κάτω τους!

Γιν-Γιάνγκ.......Τι συμβολίζει άραγε ?

Ένα σύμβολο χρησιμοποιημένο από εκατομμύρια ανθρώπους κάθε ηλικίας, εθνικότητας, φυλής και φύλου. Το συναντάμε χαραγμένο σε μπρελόκ, περιδέραια, δαχτυλίδια , ζωγραφισμένο σε τοίχους και σε μπλουζάκια.
Όπως όλα τα σύμβολα μιλά στο ασυνείδητο και μας γοητεύει, μας μαγνητίζει, με ένα μυστηριώδη τρόπο.
Εκφράζει το καλό και το κακό λένε κάποιοι - μάλλον πολύ επιφανειακά - και αυτό είναι μόνο μια πολύ παιδική ερμηνεία του συμβόλου.

Όλη η κινέζικη σκέψη και κοσμογονία είναι κλεισμένη σε αυτό το σύμβολο, η ζωή , ο θάνατος, ο φόβος, η δύναμη, το σκοτάδι, το φως.

Το Γιν και το Γιάνγκ είναι οι δύο αντίθετοι και συμπληρωματικοί πόλοι της φύσης.
Το Γιάνγκ είναι το άσπρο. Είναι αυτό που ευθύνεται για την κίνηση, την επιθετικότητα, την πρωτοβουλία, τη δημιουργικότητα, την αρσενική δύναμη, τα επιβεβαιωμένα συναισθήματα, τον Ουρανό, το φως, τη λαμπρότητα, τη φωτιά, τη τόλμη, τα βουνά που διεισδύουν στον ουρανό, το θερμό, το σκληρό, το ζεστό. Γιανγκ σημαίνει ''σημαίες που κυματίζουν στον ήλιο'' δηλαδή λαμπρό ή φωτεινό.

Το Γιν είναι το μαύρο. Είναι αυτό που ευθύνεται για το σκοτάδι, την παθητικότητα, την ακινησία, τη δεκτικότητα, το θηλυκό στοιχείο, την έλλειψη ζωής, τη σελήνη, τη νύχτα, το ψυχρό, τις κοιλάδες της φύσης που δέχονται και συντηρούν, προστατεύουν τη ζωή μέσα τους, τη μήτρα στα γυναικείο σώμα, τις σπηλιές, τα στάσιμα νερά, το αδύναμο, το απαλό, το υποχωρητικό, τα σκοτεινά και ύπουλα συναισθήματα. Γιν σημαίνει ''συννεφιασμένος, σκοτεινιασμένος''.

Αυτές οι δύο μορφές ενέργειας αποτελούν εκφράσεις της μίας, μοναδικής, έσχατης πραγματικότητας που είναι πέρα από τη μορφή και την ουσία, πέρα από κάθε δυαδισμό. Το ΤΑΟ.

Αν παρατηρήσουμε το σύμβολο, το Τάι-Τσι Του όπως ονομάζεται, θα δούμε ότι αποτελείται από ένα κύκλο που το ένα του μισό είναι άσπρο με ένα μαύρο σημείο μέσα του και το άλλο του μισό μαύρο με ένα άσπρο σημείο μέσα του. Είναι οι δύο δυνάμεις της φύσης που μάχονται, το λευκό και το μαύρο, έτσι ώστε η μια να διαδέχεται ακατάπαυστα την άλλη και έτσι να δημιουργείται ο κόσμος με τις αποχρώσεις του.
Καθώς το σύμβολο κινείται το μικρό μαύρο σημείο μέσα στο αντίθετο μισό άσπρο μεγαλώνει κι ενισχύεται, έτσι ώστε κάποια στιγμή καταλαμβάνει ολόκληρο το χώρο του και το αντικαθιστά.

Αυτή η κίνηση της ενέργειας έχει σαν αποτέλεσμα να δημιουργούνται οι ενδιάμεσες καταστάσεις στη φύση που κάνουν τον κόσμο πολύμορφο, περιπλοκότερο και πιο πλήρη. Στην κίνηση αυτή οφείλεται η αέναη εναλλαγή των τεσσάρων εποχών , η πολυμορφία του εδάφους όπως θα μας ερμηνεύσει το Φενγκ Σουι, οι εναλλαγές του καιρού, οι εναλλαγές της διάθεσής μας, η αέναη γέννηση αρσενικών και θηλυκών σωμάτων. Χωρίς αυτήν, ο κόσμος της ύλης, η ''Μάγια'' σύμφωνα τους Ινδούς, θα ήταν μονότονος, μονόπλευρος.

Η διδασκαλία του Γιν Γιανγκ κρύβεται πίσω από το Φεγνκ Σουι. Αυτή η αρχαία τέχνη της γαιομαντείας στοχεύει στην κατανόηση της φύσης και στην εναρμόνιση των δημιουργικών και δεκτικών ενεργειών του χώρου. Στόχος είναι η ισορροπία. Αυτή η ισορροπία που χρειάζεται στην κάθε περίπτωση.

Έτσι σύμφωνα με αυτή την τέχνη στις κατοικίες των ζωντανών πρέπει να κυριαρχεί η ζωοδότρα ενέργεια Γιανγκ , ιδιαίτερα στα παιδικά δωμάτια. Στα υπνοδωμάτια αντίθετα πρέπει να κυριαρχεί η ενέργεια Γιν αφού είναι χώρος ανάπαυσης και χαλάρωσης. Η υπερβολική ενέργεια γιν προκαλεί ασθένεια, απώλεια , ακόμη και θάνατο. Αντίθετα η ενέργεια Γιν βοηθά το σώμα και θεραπεύει τις ασθένειες, γιατί πάλλεται, σφύζει από ζωή και φέρνει καλοτυχία.

Η διδασκαλία του Γιν Γιανγκ έχει διαποτίσει και τις πολεμικές τέχνες. Το ΤΑΟ είναι πηγή τροφής για την ανάπτυξη των παραδοσιακών πολεμικών τεχνών στην Κίνα. Η δουλειά τους είναι περισσότερο εσωτερική , όπως για παράδειγμα τα μοναστήρια των Σαο Λιν.

Σύμφωνα με τον Ταοϊσμό τα πράγματα έχουν δύο αντίθετες δυνάμεις , το Γιν και το Γιανγκ, δύο όψεις που αλλοστηρίζονται, βοηθιούνται και μάχονται. Αυτές οι αρχές χρησιμοποιούνται για τη φυσική και νοητική προετοιμασία στις Πολεμικές Τέχνες, βασισμένες στην ενέργεια ΤΣΙ που αποτελείται από το Γιν και το Γιανγκ.

Στις πολεμικές τέχνες το Γιάνγκ είναι ακόμα το ανώτερο, η ζωή, η καλοσύνη, η γενναιότητα, η ομορφιά η αρετή , η τάξη. Όλα αυτά τα ηθικά, πνευματικά στοιχεία που χρειάζεται να ξυπνήσουμε μέσα μας για να γίνουμε πολεμιστές και Άνθρωποι. Το Γιν είναι το υποχθόνιο, η κακία, ο εγωισμός, το άσχημο, η αταξία, η παρακμή, το μίσος. Η εκπαίδευση των πολεμιστών είναι μια μάχη του Γιν και του Γιανγκ και ο δρόμος της αυτοπραγμάτωσης.

Η παραδοσιακή Κινέζικη ιατρική βασίζεται στα στοιχεία Γιν και Γιανγκ του ανθρώπινου σώματος. Κάθε αρρώστια θεωρείται διατάραξη της ισορροπίας ανάμεσα στα δύο αυτά στοιχεία. Γενικά , το εσωτερικό μέρος του σώματος είναι Γιανγκ και η επιφάνεια είναι Γιν. Το πίσω μέρος είναι Γιανγκ και το μπροστά είναι Γιν. Μέσα στο σώμα υπάρχουν όργανα Γιν και όργανα Γιάνγκ. Η ισορροπία στο σώμα διατηρείται χάρη στη συνεχόμενη σωστή ροή του ΤΣΙ, ''ζωτική ενέργεια'' που κυκλοφορεί διαμέσου ενός συστήματος ''μεσημβρινών''. πάνω στις γραμμές των μεσημβρινών του σώματος βρίσκονται τα σημεία που εφαρμόζεται η θεραπευτική μέθοδος του βελονισμού.

Αν η ροή του Τσι ανάμεσα στα στοιχεία Γιν και Γιανγκ σταματήσει, το άτομο αρρωσταίνει και η αρρώστια θεραπεύεται με την τοποθέτηση βελόνων σε διάφορα σημεία του σώματος που αποκαθιστούν τη ροή του Τσι.
Αυτές είναι μερικές από τις εφαρμογές την πανάρχαιας διδασκαλίας του Γιν και του Γιανγκ. Τόσο αρχαία όσο και τα βουνά και οι κοιλάδες που σχηματίζονται από την κίνησή του. Τόσο σοφό όσο τα άστρα και η ζωή που υπάρχουν επειδή αυτό υπάρχει. Όπως σε κάθε αρχαία γνώση απλά προσπαθούμε να ακούσουμε , να ερμηνεύσουμε το μεγαλείο και τη γνώση που κρύβει. Όποιος συνειδητοποιεί το Γιν και το Γιανγκ ερμηνεύει το σύμπαν και γίνεται συνεργός της αέναης ροής των πραγμάτων. Της Εξέλιξης.

rc-cafe

Το αηδόνι Luscinia megarhynchos

Το αηδόνι Luscinia megarhynchos, είναι ένα μικρόσωμο πτηνό. Δεν έχει εντυπωσιακό φτέρωμα η πάνω επιφάνεια του σώματος του έχει ζωηρό καστανό χρώμα, η κάτω επιφάνεια υπόλευκο χρώμα και η ουρά του είναι καστανέρυθρη. Η φήμη του οφείλεται στο μελωδικό του κελάηδημα, το οποίο ακούγεται κυρίως την εποχή του ζευγαρώματός του και πιο πολύ τις νυχτερινές ώρες. Το αηδόνι ζει στις εύκρατες περιοχές της Ευρώπης και της Ασίας, απ' όπου αποδημεί τον Αύγουστο προς τη βόρεια Αφρική και τη νοτιοδυτική Ασία. Ζει κατά κανόνα μέσα σε θάμνους και σε πυκνά και υγρά δάση, ενώ τρέφεται με έντομα και νύμφες εντόμων, σκουλήκια, μικρές αράχνες και ρώγες.Τον Απρίλιο, το αηδόνι χτίζει τη φωλιά του σε σωρούς φύλλων.Μέσα σε αυτή, το θηλυκό γεννά το Μάιο 4-5 αβγά με καστανό λαδί κέλυφος, τα οποία και επωάζει για δύο εβδομάδες.

Σε περιοχές με θερμότερο κλίμα μπορεί να κάνει και δεύτερη επώαση σε διάστημα λιγότερο των δύο μηνών μετά την πρώτη.Τα μικρά αναπτύσσονται τόσο γρήγορα, ώστε μπορούν να συμμετάσχουν στη φθινοπωρινή μετανάστευση.

http://www.youtube.com/watch?v=ljJo8cp2s6k

Tο αηδόνι δικαίως κατέχει τον τίτλο του βασιλιά των ωδικών πτηνών μιάς και κανένα ωδικό πτηνό δεν το φτάνει σε γλυκύτητα και διάρκεια. Το μελωδικό του κελάηδημα ακούγεται κυρίως την εποχή του ζευγαρώματος και ειδικά το σούρουπο και τις νυχτερινές ώρες. Έχει κελάηδημα ηχηρό, μελωδικό, ποικιλόμορφο με μικρές ενδιάμεσες παύσεις και αποτελείται από τρίλιες, σφυρίγματα που μοιάζουν με φλάουτο και γαργαρίσματα. ΄Εχει την ικανότητα να αλλάξει απο είκοσι έως εικοσιτέσσερις στροφές. Συνήθως όταν κελαηδεί, κάθεται σε ένα ψηλό κλαδί σε ανοιχτό μέρος για να μπορεί να αντιληφθεί τους εχθρούς του.


Τον Απρίλιο καταφθάνουν πρώτα τα αρσενικά αηδόνια για να βρούν το μέρος που θα μείνουν, και μια βδομάδα αργότερα έρχονται και τα θυληκά. Το αηδόνι χτίζει την φωλιά του στο έδαφος σε σωρούς φύλλων ή λίγο ψηλότερα σε πυκνούς θάμνους για να μην διακρίνεται. Για το χτίσιμο της φωλιάς του χρησιμοποιεί φύλλα και ξερά χόρτα και την στρώνει με πούπουλα. Το θηλυκό γεννά τον Μάιο 4-5 αυγά με καστανό λαδί κέλυφος, τα οποία επωάζει για δύο εβδομάδες. Όταν "απογαλακτιστούν" οι πρώτοι νεοσσοί και το επιτρέψουν οι καιρικές συνθήκες, μπορεί να κάνει και δεύτερη επώαση σε διάστημα λιγότερο των δυο μηνών μετά την πρώτη. Τα μικρά αναπτύσσονται τόσο γρήγορα που μπορούν και συμμετέχουν στη φθινοπωρινή μετανάστευση.

Τα αηδόνια τρέφονται με έντομα κα νύμφες εντόμων, κάμπιες, σκουλήκια, μικρές αράχνες και ρόγες.

Luscinia lusciniaΣτην βόρεια και κεντρική Ευρώπη ζεί το τσιχλαηδόνι, Luscinia luscinia, που είναι περαστικό από τη χώρα μας τους Ανοιξιάτικους μήνες. Μοιάζει αρκετά με το κοινό αηδόνι στα χρώματα της πλάτης και έχει γκρίζες σκωληκοειδείς γραμμές στο στήθος. ΄Εχει λιγότερο ευχάριστο κελάηδημα απο αυτό του κοινού αηδονιού της δυτικής και νότιας Ευρώπης, είναι περισσότερο ηχηρό παρά μελωδικό, με σειρά κελαριστών και κροταλιστών ήχων που ακούγονται χιλιόμετρα μακριά ιδιαίτερα τις ήσυχες νύχτες.

Cercotrichas galactotesΈνα ασυνήθιστο είδος αηδονιού είναι το κουφαηδόνι, Cercotrichas galactotes, που ζει και αναπαράγεται σε περιοχές με ανοιχτούς θάμνους, κοίτες ποταμών με αρμυρίκια, φραγκοσυκιές και φυστικιές. Έχει καστανή πλάτη και υπόλευκη κοιλιά. Η ουρά του είναι μακριά, καστανοκόκκινη, με ασπρόμαυρες κιλήδες που διακρίνονται όταν είναι απλωμένη. Συχνά κρατά τη ουρά του ανασηκωμένη. Διακρίνεται από το λευκό φρύδι, τη στενή σκούρα οφθαλμική γραμμή, τα έντονα σχέδια στο κεφάλι και την σκούρα πλευρική λωρίδα στην κορώνα. Το κουφαηδόνι περνάει πολύ χρόνο στο έδαφος.


Το κελάηδημά του έχει έναν τόνο μελαγχολίας, μοιάζει με αυτό της τσίχλας, αλλά είναι πιο υψηλότονο και με περισσότερα τιτιβίσματα.

irania gutturalisΈνα ιδιαίτερο είδος αηδονιού που ζεί και αναπαράγεται μόνο στην Λέσβο όταν επιστρέψει απο την ανατολική Αφρική οπου αποδημεί, είναι το λευκόλαιμο αηδόνι, Ιrania gutturalis. Πρόκειται για ένα ντροπαλό πουλί, που φωλιάζει σε πυκνούς θάμνους και κελαηδά κρυμμένο ή αεροβατώντας. Έχει μήκος από 12–14 εκ. Είναι κομψό με μακρύ λαιμό και πόδια, μακρύ και ισχυρό ράμφος και μακριά μαύρη ή σκούρα γκρίζα ουρά που ειναι συχνά ανασηκωμένη. Έχει πορτοκαλί στήθος, λευκή στενή τραχηλιά, μαύρα πλαινά κεφαλιού, λευκό φρύδι και μολυβί πάνω μέρος. Το κελάηδημά του είναι γρήγορα και ακατάπαυστο, και αποτελείται από οξέα σφυρίγματα και σκληρά καλέσματα.

Το αηδόνι είναι στενά συνιφασμένο με την ελευθερία. Αν το κλείσουν στο κλουβί, πεθάινει από μαρασμό. Ελεύθερο μπορεί να ζήσει μέχρι και 18 χρόνια.

Η Ελληνική μυθολογία, τα δημοτικά τραγούδια, η ποίηση αλλά και πάμπολα βιβλία έχουν το αηδόνι ως κύριο πρωταγωνιστή μιας και είναι το αγαπητότερο στους περισσότερους ανθρώπους πουλί.

Πρωτότυπο 735 ίππων από τον Carlsson

Η εξωπραγματική C25 των 735 ίππων
Ένα εκρηκτικό πρωτότυπο μοντέλο θα παρουσιάσει ο βελτιωτικός οίκος Carlsson στην έκθεση της Γενεύης. Το αυτοκίνητο χρησιμοποιεί τον κωδικό C25 και τα μεγέθη ισχύος και ροπής θα είναι όπως αναμένεται εκρηκτικά. Μιλάμε για τους 735 ίππους και την εκρηκτική ροπή των 1.320 Nm!
Το τελευταίο δημιούργημα του οίκου Carlsson ονομάζεται C25 και όπως πάντα βασίζεται σε μοντέλο της Mercedes, αλλά με πολλές αλλαγές. Το αυτοκίνητο μοιάζει έντονα με μια βελτιωμένη SL65 AMG, όμως ο οίκος φρόντισε (τουλάχιστον όπως μαρτυρούν οι φωτογραφίες), και άλλαξε εντελώς την εμφάνιση του. Από πλευράς κινητήρα το θηρίο, θα χρησιμοποιεί τον V12 των 6 λίτρων που με τη βοήθεια δύο υπερσυμπιεστών θα εκτοξεύει την ιπποδύναμη στους 753 ίππους και τη ροπή στο εξωπραγματικό νούμερο των 1.320 Nm που όμως ο οίκος έχει περιορίσει ηλεκτρονικά στα 1.150 Nm. Όπως είναι αναμενόμενο τα 0-100 χ.α.ω. έρχονται σε 3,7 δλ. και η τελική ταχύτητα της C25 σταματά στα 352 χ.α.ω. Το σημαντικό σε αυτό το μοντέλο είναι ότι ο οίκος ανακοίνωσε πως θα κατασκευάσει μόνο 25 μοντέλα και πως το κάθε ένα από αυτά θα πάει σε διαφορετική χώρα. Η λίστα με τις χώρες δεν έχει ανακοινωθεί, ούτε και η τιμή του μοντέλου, αλλά αξίζει να σημειωθεί ότι όλη η παραγωγή του 2010 έχει ήδη εξαντληθεί χωρίς να έχει ξεκινήσει η παραγωγή του αυτοκινήτου!
autotriti

αιφνίδια αυτόματη ανάφλεξη

automati_anaflexi

Το περίεργο αυτό φαινόμενο της αιφνίδιας αυτόματης ανάφλεξης είναι ένα μυστήριο για αιώνες τώρα. Οι επιστήμονες ακόμα και τώρα αναρωτιούνται αν όντως υφίσταται ως γεγονός. Ωστόσο, έχουμε αναφορές για το γεγονός αυτό στην παγκόσμια λογοτεχνία και ιστορία. Παρακάτω θα επιχειρηθεί να παρουσιαστούν κάποια γεγονότα όσο καλύτερα γίνεται προκειμένου να υπάρξει μια βαθύτερη έρευνα για ακόμα ένα μυστήριο του ανθρώπινου σώματος. Το φαινόμενο της Ανθρώπινης Αυτόματης Ανάφλεξης (Spontaneous Human Combustion, SHC) είναι το φαινόμενο κατά το οποίο το ανθρώπινο σώμα μετατρέπεται ξαφνικά σε μια φλεγόμενη κόλαση χωρίς να έρθει σε επαφή με εξωτερική φωτιά. Σε μερικές δε περιπτώσεις το σώμα έχει γίνει ολοκληρωτικά στάχτη την ώρα που εύφλεκτα υλικά γύρω από το σώμα μένουν ανέπαφα.
Το φαινόμενο πάντα γοήτευε τους λογοτέχνες χάρις την μυστηριώδη του φύση και την αποτρόπαια έκφραση του. Ο συγγραφέας Χέρμαν Μέλβιλ στο βιβλίο του “Redbarn” κλείνει ένα κεφάλαιο με μια αιφνίδια ανθράκωση. Σε αυτό το βιβλίο, ένας άνθρωπος μεταφέρεται σε ¨κατάσταση μέθης¨ σε ένα πλοίο και τοποθετείται σε μια καμπίνα. Αργότερα κάποιοι ναύτες νιώθουν μια παράξενη μυρωδιά και κατευθύνονται προς την καμπίνα. “Όχι δεν είναι νεκρός, φώναξε ο ναύτης καθώς η κίτρινη φλόγα τρεμόπαιζε στο ακίνητο στόμα του μεθυσμένου. Αλλά δεν πρόφτασε να τελειώσει την κουβέντα του όταν είδαν όλοι με τρόμο, δύο γλώσσες πρασινόχρωμης φλόγας σαν διχάλα να πετάγονται ανάμεσα από τα χείλη του και μέσα σε μια στιγμή το νεκρικό πρόσωπο το τύλιξαν αμέτρητες φλόγες σαν σκουλήκια”.
Ένας άλλος λογοτέχνης, ο Τσαρλς Ντίκενς, στον πρόλογο του βιβλίου του “Bleak House” τονίζει ότι πριν αναφέρει την αιφνίδια ανθράκωση στο έργο του έκανε τον κόπο να ερευνήσει το θέμα και βρήκε καταγραμμένες 30 περιπτώσεις αυτόματης ανάφλεξης. Στο κεφάλαιο 32 μάλιστα του έργου του γράφει βασιζόμενος στην έρευνα του: “Υπάρχει ένας θερμός, αποπνικτικός ατμός στο δωμάτιο και μια σκούρα λιπαρή ουσία στους τοίχους και στο ταβάνι’. Σε μια μεριά ένα τμήμα του πατώματος έχει καεί. Πιο πέρα είναι “είναι οι στάχτες ενός μικρού καρβουνιασμένου και σπασμένου ξύλου, σκεπασμένου με λευκές στάχτες; Ω, τι φρίκη! Είναι αυτός!” Δώστε στο θάνατο όποιο όνομα θέλετε αλλά είναι πάντα ο ίδιος θάνατος – ο γεννημένος από τους διεφθαρμένους χυμούς του ίδιου του ακόλαστου σώματος – η Αιφνίδια Απανθράκωση, και κανένας άλλος” Ο ίδιος συγγραφέας, σε μια λεπτομερειακή υποσημείωση στο βιβλίο του “Whiland” παραθέτει το άρθρο ενός Γάλλου χειρουργού που γράφτηκε το 1783 για μια γυναίκα που βρέθηκε απανθρακωμένη: “Η γυναίκα αυτή ήταν υπερβολικά παχύσαρκη και της άρεσαν πολύ το κρασί και τα άλλα ποτά. Την ίδια μέρα του θανάτου της είχε πιει τρία μπουκάλια κρασί και ένα μεγάλο ποτήρι κονιάκ”. Οι σωματικοί χυμοί της γυναίκας φορτωμένοι με εύφλεκτο υλικό, πρέπει να συνέβαλαν πολύ στην απανθράκωση της”.
Το ακόλουθο γεγονός εκτυλίχθηκε στην Πενσυλβάνια το χειμώνα του 1966. Ο Ντον Γκόνσελ δούλευε στη εταιρεία Αεριόφωτος του Κάουντερσπορτ, στον έλεγχο των μετρητών γκαζιού. Γύρω στις 9 γύρισε στο σπίτι του και φώναξε το συνηθισμένο χαιρετισμό του στον σεβαστό 92χρονο γιατρό που είχε υπηρετήσει για χρόνια στην κοινότητα. Ο γιατρός Μπέντλεϋ, συνήθως, του ανταπέδιδε τον χαιρετισμό, αλλά εκείνη τη μέρα – 5 Δεκεμβρίου – δεν απάντησε. Ο υπάλληλος τότε κατέβηκε στο υπόγειο περπατώντας μέσα από έναν γαλαζωπό καπνό με μια ασυνήθιστη μυρωδιά, “κάπως γλυκιά” όπως εξομολογήθηκε αργότερα, και σε μια γωνιά του δαπέδου διέκρινε ένα σωρό στάχτες. Ο Γκόνσελ, ως εθελοντής πυροσβέστης που ήταν, σκάλισε ενστικτωδώς το σωρό με το πόδι του αλλά δεν βρήκε αναμμένα κάρβουνα. Από πάνω έχασκε μια τρύπα 75 με 90 εκ. που είχε τη σκουροκόκκινη απόχρωση των καμένων ξύλων. Ο Γκόνσελ ανέβηκε τις σκάλες και αποφάσισε να ψάξει τον Καθ. Μπέντλεϋ. Αυτό που είδε ο Γκόνσελ ευχήθηκε αργότερα να μην το είχε δει: στο μπάνιο είδε ένα καφετί πόδι, από το γόνατο και κάτω, σαν από ανδρείκελο. Δεν χρειάστηκε να κοιτάξει περισσότερο. Όρμησε έξω από το σπίτι ουρλιάζοντας “Ο Καθ. Μπέντλεϋ κάηκε!”
Η επιστήμη μας λεει πως για να καεί ένα πτώμα χρειάζονται τεράστιες ποσότητες θερμότητας και καυσίμου. Ο Καθ. Τζον Γκρενόμπλ, λέκτορας σε θέματα αποτέφρωσης αναφέρει ότι σε ένα κρεματόριο το πτώμα υποβάλλεται πρώτα σε μια θερμοκρασία 1037ο Κ επί 90 λεπτά και ύστερα σε θερμοκρασία 850ο Κ επί άλλα 60 μέχρι 150 λεπτά. Αυτό που βγαίνει όμως από τον κλίβανο όμως δεν είναι στάχτες και σκόνες αλλά “τμήματα οστών τα οποία έπειτα κονιορτοποιούνται με το γουδοχέρι”. Χαρακτηριστικά, οι χειρότερες πυρκαγιές σπιτιών προκαλούν θερμοκρασίες δεν ξεπερνούν τους 700ο Κ. Κι όμως η φλόγα που έκανε στάχτη το σώμα του καθ. Μπέντλεϋ – εκτός από μισό πόδι και την άρθρωση του γονάτου – δεν κατάφερε να λιώσει ακόμα και το αλουμινένιο πλαίσιο πάνω στο οποίο στεκόταν το πτώμα την ώρα της ανάφλεξης. Λίγα εκατοστά πιο εκεί μάλιστα υπήρχε και χρώμα το οποίο δεν είχε καεί! Ο Φρεντ Σαλλαντ, ο πρώτος πυροσβέστης που έφτασε ισχυρίστηκε ότι ήταν εντελώς ανεξήγητο. “Ήταν το πιο παράξενο πράγμα που είχα δει ποτέ”, πρόσθεσε μετά. Ο νεκρός γιατρός στο παρελθόν είχε ένα παρόμοιο ατύχημα: τα ρούχα του είχαν αρπάξει φωτιά επειδή αποκοιμήθηκε με αναμμένο το τσιμπούκι του. Έτσι ο ανακριτής Χέρμαν Μος ανέφερε στην επίσημη αναφορά του ότι επρόκειτο για ατύχημα. Μάλιστα ο ανακριτής είχε και σχηματισμένη άποψη για την εξέλιξη του γεγονότος: ο γιατρός ήταν ξαπλωμένος στο κρεβάτι του όταν τα ρούχα του άρπαξαν φωτιά από το τσιμπούκι του. Τότε, μόλις το συνειδητοποίησε, σύρθηκε αργά (είχε σπασμένο γοφό) μέχρι το μπάνιο. Εκεί έχασε τις αισθήσεις του και από την έντονη φλόγα που δημιουργήθηκε, αποτεφρώθηκε. Φαίνεται όμως πως ο ανακριτής ξεχνά κάποια πράγματα: ο γιατρός δεν κάηκε ολόκληρος αλλά ένα μέρος του σώματος του. Η ερμηνεία του ανακριτή δεν εξηγεί την τμηματική καύση. Επίσης ο ανακριτής αγνοεί το γεγονός πως δεν είχε καεί τίποτε γύρω από τον γιατρό. Αν είχαν αρπάξει φωτιά τα ρούχα του στο κρεβάτι, αν καιγόταν ήδη όσο σερνότανε μέχρι το μπάνιο και αν η φωτιά τον αποτελείωσε στο μπάνιο όπου και φούντωσε προφανώς, τότε θα έπρεπε να είχε αρπάξει φωτιά το κρεβάτι, το πάτωμα αλλά και ο χώρος γύρω από τον γιατρό. Θα έπρεπε δηλαδή να είχαμε μια γενικευμένη φωτιά σε όλο το σπίτι. Η αναφορά ωστόσο δήλωνε “ασφυξία” ως αίτιο θανάτου παραμερίζοντας την άποψη ενός αξιωματικού της Πυροσβεστικής για αιφνίδια αποτέφρωση.
Η πρώτη επιστημονική και ιατρική αναφορά έγινε το 1673 στο έργο Acta Medica and Philosophica Hafniensia. Στο έργο αυτό ένας άτυχος παριζιάνος αφού έπινε επί τρία χρόνια υπερβολικά, τέλος μεταβλήθηκε σε καπνό και στάχτη ενώ βρισκόταν ξαπλωμένος σε αχυρένιο στρώμα. Μόνο το κρανίο του και τα οστά των δαχτύλων του έμειναν ώστε να μπορεί να αναγνωριστεί αυτή η άμορφη μάζα ως υπόλειμμα ανθρώπου. Το εκπληκτικό είναι πως το αχυρένιο στρώμα δεν έπαθε σχεδόν τίποτα.
Στις 9 Απριλίου του 1744, η κόρη της 60χρονης Γκρεϊς Πέτ από το Ίπσουιτς της Αγγλίας αντίκριζε την μητέρα της στο πάτωμα να καίγεται σαν “ένα κούτσουρο που καίγεται από φωτιά χωρίς φανερή φωτιά”. Το θύμα έπασχε επίσης από αλκοολισμό, ενώ μερικά άλλα εύφλεκτα υλικά που βρισκόταν δίπλα έμειναν άθικτα όπως και κάτι παιδικά ρούχα και ένα χάρτινο παραπέτασμα.
Ο μεγάλος χημικός του 19ου αιώνα, βαρόνος Γιούστους φον Λίμπιχ έδειξε ότι οι προσπάθειες να κάνουν την εμποτισμένη με οινόπνευμα σάρκα να καεί με την ένταση που απαιτείται για την SHC, αποδείχτηκαν άκαρπες: μόλις εξατμιζόταν το αλκοόλ εξαφανιζόταν και η γαλάζια φλόγα. Ο Τζον Κάσπερ στο βιβλίο του “Εγχειρίδιο ’σκησης της Ιατροδικαστικής” απέρριψε αυτές τις “αδύνατες” απανθρακώσεις. Προσθέτει: ” Είναι λυπηρό να ξέρουμε ότι στο σωτήριο έτος 1681, σε ένα σοβαρό επιστημονικό έργο είμαστε υποχρεωμένοι ακόμα να συναντάμε τον μύθο της ¨αιφνίδιας απανθράκωσης¨ όταν οι αποδείξεις για την ύπαρξη της βασίζονται σε μαρτυρίες ανθρώπων που είναι εντελώς αναξιόπιστοι ερασιτέχνες” Φαίνεται όμως πως ο Καθ. Κάσπερ αγνοούσε τους πολλούς γιατρούς που είχαν ερευνήσει το φαινόμενο. Το 1828 για παράδειγμα ο Καθ. Τζέημς Σκόφιλντ ανέφερε για έναν άνθρωπο στο Οντάριο που τον είδαν “να στέκεται όρθιος περιτυλιγμένος από μια μεγάλη ασημόχρωμη φλόγα, δίνοντας την εντύπωση ότι ήταν το φυτίλι ενός καιγόμενου κεριού” .Στο περιοδικό LO και στο βιβλίο the book o the damned ο Τσάρλς Φόρντ αναφέρει αρκετές περιπτώσεις ανθρώπινης θερμογένεσης που έγιναν μετα το 1861.:Στις 18 Μαίου 1857 στη Δυτική Φιλαδέλφια της Πενσυλβάνια η ’ννα Μάρτιν βρέθηκε εντελώς απανθακωμένη σε ένα δωμάτιο όπου δεν υπήρχε καμία πηγή φωτιάς . Ο ιατροδικαστής υπολόγισε ότι για να αποτεφρωθεί τόσο τέλεια η 68χρονη ώστε να μείνουν μόνο το παπούτσια της και ένα τμήμα του κορμιού της η θερμοκρασίες πρέπει να έφτασαν τους 800 με 950 βαθμούς Κελσίου και όμως η θερμάστρα ήταν κρύα και το περιοδικό της που ήταν 60 εκ. μακριά έμεινε ανέπαφο!
Ο Δρ. Ουίλτον Κρόγκμαν παραθέτει μια άλλη εμπειρία στο Σαιντ Πήτερσμπουργκ το 1951.Το απόγευμα της πρώτης Ιουλίου όταν ο γιος της Μαίρη Χάρντυ Ρήζερ έφυγε από το σπίτι της μητέρας του αφήνοντας πίσω μια πολύ οικεία εικόνα, την μητέρα του καθισμένη άνετα στην πολυθρόνα της με τα πόδια φορώντας παντόφλες απλωμένα μπροστά της και φορώντας ένα νυχτικό από ραιγιόν .Μετα από 12 περίπου ώρες το οικείο θέαμα μετατράπηκε σε μακάβριο. Μερικά μισοκαμένα ελατήρια είχαν μείνει από την πολυθρόνα, το ταβάνι και οι τοίχοι ήταν καλυμμένοι με μια λιπώδης καπνιά, σε απόσταση 3,5 μέτρα από το σώμα της Μαίρη υπήρχαν δυο κεριά λιωμένα , μερικές εφημερίδες και υφάσματα κοντά της δεν είχαν πάθει τίποτα . Δεν υπήρχε μυρωδιά καμένου ιστού και το μόνο που είχε απομείνει από ο σώμα της ήταν μερικοί αποτεφρωμένοι σπόνδυλοι , το κρανίο της συρρικνωμένο σε μέγεθος μπάλας του μπεηζ μπολ και ένα άθικτο πέλμα. Η αστυνομία φυσικά έδωσε την εκδοχή της σύμφωνα με την οποία η κα Ρήζερ πέθανε αφού το νυχτικό της, που ήταν εύφλεκτο, άρπαξε φωτιά από κάποια τσιγάρο ίσως και προκάλεσε τον άμεσο θάνατο της γυναίκας. Συνεχίζοντας, ισχυρίζονται ότι το νυχτικό μετέδωσε την φωτιά στην πολυθρόνα στην οποία αναπαυότανε η κα Ρήζερ, αναπτύχθηκε ισχυρή θερμότητα η οποία κατέστρεψε την πολυθρόνα κι ένα τραπεζάκι που βρισκότανε δίπλα και με την αυξανόμενη θερμοκρασία επήλθε ολοκληρωτική καταστροφή του σώματος από την καύση των λιπιδίων του. Η αναφορά φαίνεται αρκετά ρεαλιστική και η φρασεολογία της είναι αρκετά πιστευτή. Το παράξενο όμως είναι πως σχολιάζοντας αυτή την περίπτωση ο αρχηγός της αστυνομίας του Σαιντ Πήτερσμπουργκ, Τζέηκ Ρέιτσερτ, ανέφερε πως αυτή ήταν η “πιο ασυνήθιστη υπόθεση που συνάντησε στα είκοσι πέντε χρόνια της υπηρεσίας του”. Μια απλή περίπτωση, όπως φαίνεται από την αναφορά, δεν θα ήταν λογικό να προκαλεί τόση εντύπωση σε έναν έμπειρο αστυνομικό. Και η περίπτωση αυτή προκάλεσε τόσο θαυμασμό γιατί είχε πολλά άλυτα ερωτήματα. Με αυτά τα άλυτα ερωτήματα ασχολήθηκε ο δρ Κρόγκμαν, γνωστός ως “οστεό – ντετέκτιβ”. Τα προβλήματα και οι αντιφάσεις που προέκυψαν ήταν τα εξής:
· Ο βαθμός αποτέφρωσης ήταν πολύ μεγάλος αν λάβουμε υπόψη την απουσία χημικού επιταχυντή. Όπως δήλωσε ο δρ Κρόγκμαν “μόνο στους χίλιους πεντακόσιους βαθμούς και πάνω έχω δει οστά να λιώνουν και να ρευστοποιούνται τόσο ώστε να αποκτούν πτητικότητα”. Ωστόσο πτητικότητα παρατηρήθηκε στην περίπτωση της κας Ρήζερ
· Το μέγεθος της φλόγας ήταν πολύ αντιφατικό σε σχέση με τα αποτελέσματα της. Όπως προαναφέρθηκε, η θερμότητα θα ‘πρεπε να είναι ιδιαίτερα υψηλή, πάνω από 1500 βαθμούς Κελσίου. ’ρα η φλόγα θα έπρεπε ήταν δύο φορές πιο έντονη από μια συμβατική φωτιά σπιτιού. Ωστόσο, σύμφωνα με τις αναφορές το υπόλοιπο σπίτι ήταν άθικτο, ενώ θα έπρεπε να είχαν καταστραφεί όλα τα έπιπλα. Η απορία, γιατί το φαινόμενο, αν και ιδιαίτερα έντονο, περιορίστηκε μόνο σε ένα πολύ μικρό χώρο του σπιτιού, έμεινε άλυτη ακόμα και για τον δρ Κρόγκμαν.
· Ας φανταστούμε ογδόντα κιλά ανθρώπινης σάρκας να καίγονται. Σίγουρα η οσμή θα ‘πρεπε να ήταν ιδιαίτερα έντονη. Στην περίπτωση της κας Ρήζερ, η οποία ήταν όντως περίπου ογδόντα κιλά, θα έπρεπε η οσμή της καμένης σάρκας να γεμίσει το κτίριο. Ωστόσο δεν παρατηρήθηκε, ούτε οσμή πουθενά σε ολόκληρο το κτίριο, ούτε καπνό, πράγμα που θα ήτανε απολύτως αναμενόμενο.
· Αξιοπερίεργο ήταν και το μέγεθος του κρανίου της κας Ρήζερ, όπως αυτό βρέθηκε μετά το θάνατο της. Ήταν συρρικνωμένο. Ένας ειδικός ιατροδικαστής γνώριζε ότι τα επίπεδα θερμοκρασίας που απαιτούνται για να αφυδατώσουν τους λιπώδεις ιστούς του θύματος θα έπρεπε να είχαν καταστρέψει το μαλακό ιστό του κρανίου και θα έπρεπε να είχαν κάνει το κεφάλι της να αναφλεγεί. Παρόλα αυτά ο δρ Κρόγκμαν, πειραματίστηκε με κρανία πτωμάτων και δεν κατάφερε να διαπιστώσει ούτε μια εξαίρεση αυτού του κανόνα.

Μελέτες – Έρευνες – Απόπειρες για ερμηνεία
Πριν η επιστήμη τεθεί κάθετα αρνητικά έναντι στην θεωρία της αιφνίδιας ανθράκωσης, είχαμε και άλλες αναφορές και μελέτες. Συγκεκριμένα στα μέσα του 1800 οι μελετητές κατέληξαν σε κάποιους βασικούς κανόνες για το φαινόμενο αυτό. Κατέληξαν λοιπόν πως στόχος αυτού του φρικτού φαινομένου είναι παχύσαρκες, ηλικιωμένες γυναίκες που ζούσαν καθιστική ζωή μόνες τους. Μάλιστα το γεγονός εκδηλώνεται κατά τη διάρκεια του χειμώνα οπότε και τα θύματα ζούσαν μέσα στο σπίτι πιο πολλές ώρες κοντά σε σόμπες και αναμμένα τζάκια και συνήθως οι γυναίκες αυτές ήταν αλκοολικές και όλες σχεδόν καπνίζανε. Οι μετέπειτα στατιστικές βέβαια απέδειξαν ότι οι μελετητές δεν είχαν δίκιο. Συγκεκριμένα, η μελέτη του φαινομένου καταλήγει στα εξής. Σε περισσότερες από 200 καταγεγραμμένες περιπτώσεις τα δύο φύλα έχουν ίσο μερίδιο περιπτώσεων με τις γυναίκες να έχουν ένα μικρό προβάδισμα. Οι ηλικίες κυμαίνονται από 4 μηνών μέχρι 114 ετών και τα θύματα είναι και αδύνατα και παχύσαρκα. Σε μερικές περιπτώσεις υπήρχε όντως εξωτερική πηγή φωτιάς και αυτό το στοιχείο χρησιμοποιείται από τους αρνητές του φαινομένου για την επιχειρούμενη κατάρριψη του χωρίς ωστόσο να εξηγείται η αντίφαση σχετικά με το μέγεθος της φωτιάς. Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις όπου τα θύματα αποτεφρώνονται τελείως σε περιβάλλον όπου δεν υπάρχουν ούτε τσιγάρα, ούτε σπίρτα, ούτε άλλη πηγή φωτιάς και θέρμανσης. Υπάρχουν και απίθανες περιπτώσεις που άτομα αποτεφρώθηκαν τη στιγμή που περπατούσαν, που οδηγούσαν, ενώ βρισκόταν σε βάρκα ακόμα και την ώρα που χόρευαν!
’λλες απόψεις είναι αποτελέσματα ιατρικών ερευνών και μελετών. Μια από αυτές ανήκει σε έναν γιατρό του 19ου αιώνα και βασίζεται στην θεωρία για μια υποτιθέμενη έλλειψη εγκράτειας του θύματος. Σύμφωνα με αυτή την ερμηνεία, η αυτόματη ανάφλεξη συνέβαινε σε αλκοολικούς εξαιτίας των εύφλεκτων αερίων τα οποία δημιουργούνται από την αποσύνθεση του αλκοόλ που πίνουν συνεχώς. Μια άλλη ερμηνεία μιλά για την αναγνώριση ενός των αερίων αυτών ως υδρογόνο. ’λλοι απέδωσαν το φαινόμενο στην υπερβολική ύπαρξη σωματικού λίπους το οποίο θεωρούταν ότι καιγόταν σαν το λίπος του κεριού με τα ρούχα να παίζουν τον ρόλο το φυτιλιού. ’λλη μια ερμηνεία αναφέρεται στην ύπαρξη μέσα στο σώμα ενός είδους φυσικού “ηλεκτρικού ρευστού” το οποίο πυροδοτούσε εύφλεκτα στοιχεία και στην “εσωτερική αποσύνθεση” που οδηγούσε στο σχηματισμό υπερβολικά εύφλεκτων ουσιών. Η “φωτεινή φλόγα” που διακρίνονται στα σώματα που παθαίνουν SHC θεωρείται ότι οφείλεται στην συγκέντρωση φωσφόρου που δεν αποβάλλεται κανονικά από τους αλκοολικά ή σε “ανθρακικό οξείδιο”. Νεότερες έρευνες φυσικών υποδεικνύουν υποατομικά μόρια – πυροτρόνιο – που πιθανώς να εξαερώνει μια ανθρώπινη ύπαρξη όχι με οξειδώνουσα καύση, όπως θεωρούταν μέχρι τώρα, αλλά με τη θερμότητα μιας εσωτερικής υποατομικής αλυσιδωτής αντίδρασης. Αυτές και παρόμοιες θεωρίες θεωρούνται από άλλους επιστήμονες απαράδεκτες ή και παράλογες την ώρα που το φαινόμενο δεν ερμηνεύεται με βάση παραδοσιακές θεωρίες.

Επιλογικά
Κλείνοντας αυτή την έρευνα ας γίνει ξεκάθαρο το γεγονός ότι ένα τέτοιο φαινόμενο δεν μπορεί να μελετηθεί σε βάθος λόγω της φύσης του και της ιδιότροπης μορφής εκδήλωσης του. Η επιστήμη θεωρεί πως μπορεί να ερμηνεύσει τα πάντα αρκεί να της παρέχονται τα απαραίτητα στοιχεία και δεδομένα. Και οι περισσότερες αναφορές και μαρτυρίες τέτοιων φαινομένων είναι από ανθρώπους μη – ειδικούς, με αποτέλεσμα οι παρατηρήσεις τους και τα σχόλια τους να μην μπορούν να ληφθούν σοβαρά υπόψη σε μια σοβαρή, επιστημονική έρευνα. Δεν αποτελούν δηλαδή την απαιτούμενη βάση πάνω στην οποία μπορεί να αρχίσει η έρευνα ή ο διάλογος για την ερμηνεία του φαινομένου. Η ανικανότητα όμως της επιστήμης να ερμηνεύσει κάποια γεγονότα, οφείλει να προωθεί την έρευνα και να στηρίζει την σκέψη με ανοιχτό μυαλό. Η “λογική” δεν μπορούμε να ξέρουμε αν θα συμφωνήσει με την ερμηνεία του φαινομένου. Αν όντως δεν συμφωνήσει, κάτι που οφείλουμε να το αποδεχτούμε σαν πιθανότητα, τότε θα χρειαστεί να επαναθεμελιώσουμε πολλές έννοιες και πολλά δεδομένα. Η πύρινη μοίρα που συνάντησε μερικά άτομα, είναι ένα ακόμα μυστήριο του ανθρώπινου θαύματος, ένα μυστήριο του οποίου η λύση θα βοηθήσει στην καλύτερη κατανόηση του ανθρώπου και θα προωθήσει την αναζήτηση για αληθινή Γνώση
rc-cafe

πλατύπους ..... ένα από τα πιο παράξενα πλάσματα του πλανήτη

ImageImage

Από τα πίο παράξενα όντα στο πλανήτη είναι ο πλατύπους. Μοίαζει σαν να έχει "κατασκευαστεί" από "περισσεύματα" άλλων είδών.

Ο πλατύπους, γνωστός και ως ορνιθόρυγχος (Ornithorhynchus anatinus), έχει τόσο ασυνήθιστη εμφάνιση ώστε οι Βρετανοί ζωολόγοι που εξέτασαν τα πρώτα δείγματα από την Αυστραλία, τον 18ο αιώνα, ήταν σίγουροι ότι επρόκειτο για φάρσα και έψαχναν για ραφές στη γούνα και το ράμφος.

«Σε μια πρώτη ματιά, ο πλατύπους μοιάζει να είναι το αποτέλεσμα εξελικτικού ατυχήματος» σχολίασε ο Δρ Φράνσις Κόλινς, διευθυντής του Εθνικού Ερευνητικού Ινστιτούτου Ανθρώπινου Γονιδιώματος των ΗΠΑ, το οποίο χρηματοδότησε την έρευνα.

Αν και είναι πρωτόγονο ζώο -ο τελευταίος κοινός μας πρόγονος έζησε πριν από 170 εκατ. χρόνια- ο πλατύπους κατατάσσεται στα θηλαστικά, αφού θηλάζει τα μικρά του και έχει τρίχες. Διατηρεί ωστόσο και χαρακτηριστικά των προγόνων του των ερπετών, όπως τα αβγά και το δηλητήριο που έχουν στα πόδια τους τα αρσενικά, και χαρακτηριστικά πτηνών, όπως το σκληρό ράμφος και οι νηκτικές μεμβράνες ανάμεσα στα δάχτυλα.

Τα πρωτόγονα θηλαστικά που κάνουν αβγά ονομάζονται μονοτρήματα. Εκτός από τον ορνιθόρυγχο, η ομάδα περιλαμβάνει μόνο ένα ακόμα μέλος, το οποίο λέγεται έχιδνα και μοιάζει πολύ με σκαντζόχοιρο. «Αυτό που διαπιστώσαμε ήταν ότι το γονιδίωμα, όπως και το ίδιο το ζώο, είναι ένα εκπληκτικό αμάλγαμα χαρακτηριστικών από ερπετά και θηλαστικά και αρκετών χαρακτηριστικών μοναδικών στον πλατύποδα» ανέφερε η Τζένι Γκρέιβς του Εθνικού Πανεπιστημίου Αυστραλίας.

Για παράδειγμα, πλατύπους έχει 10 φυλετικά χρωμοσώματα, αντί για 2 όπως ο άνθρωπος, και τα γονίδια που ελέγχουν το φύλο είναι τα ίδια με των πτηνών
Rc-Cafe

Η Βεδική προσέγγιση για τα U.F.O.


[Το ακόλουθο είναι μια ομιλία που δόθηκε από τον Atmatattvas Das,

12 Ιουνίου 1993 στο UFO Expo West,

Λος Άντζελες, Αεροδρόμιο Hyatt, Καλιφόρνια]

Οι Βέδες δοξάζουν τον πλανήτη μας, τη γη, ως τον πιο σημαντικό στο κοσμικό σύστημα. Είναι περίφημη για την ατέλειωτη ποικιλία σε κάθε όψη της ύπαρξης της. Είναι ο κομιστής και το απολύτως αναγκαίο υπόβαθρο για θυσίες, το καταφύγιο για Θεϊκές και ανθρώπινες δράσεις, η παγκόσμια μητέρα, που φροντίζει όλους με πολλά ευεργετικά πράγματα, και εκείνη στην οποία κάθε ζωντανό πλάσμα χρωστάει την ύπαρξη του. Ο Άνθρωπος, σε αναζήτηση για να ικανοποιήσει τις ανάγκες του και να εκπληρώσει τους στόχους του, ασκεί την επιρροή του πάνω στις λεπτές στοιχειώδεις δυνάμεις και κερδίζει θεμελιώδεις δυνάμεις. Όλες οι υλικές αποκλίσεις που υπάρχουν σ' αυτό τον πλανήτη είναι μεταμορφώσεις της γης.

Σύμφωνα με τις Βέδες (τα αρχαία Ινδικά Κείμενα), μια αμελητέα ποσότητα της κοσμικής ενέργειας είναι το ξεχωριστό μικρό σημείο αναγνώρισης (η τάση να θέλουμε να ελέγχουμε και να εκμεταλλευόμαστε τα υλικά της φύσης). Ένα τμήμα αυτού του εγώ είναι ο παλμός του ήχου, και ένα τμήμα αυτού του ήχου είναι ο ατμοσφαιρικός αέρας. Ένα τμήμα του ατμοσφαιρικού αέρα μπαίνει σε φόρμες, καλούπια, και οι φόρμες αποτελούν την ενέργεια του ηλεκτρισμού, ή της ζέστης. Η ζέστη παράγει μυρωδιά ή άρωμα, που ξετυλίγεται σ' αυτή τη γη. Όλα αυτά μαζί συνδυαζόμενα και κατευθυνόμενα από το νόμο της συνεργασίας αποτελούν το κοσμικό φαινόμενο. Έτσι όλη η διαδικασία της δημιουργίας είναι μια πράξη βαθμιαία εξελίξιμη και αναπτυσσόμενη από το ένα στοιχείο στο άλλο. Αυτά είναι τα αποτελέσματα για την ποικιλία της γης: τόσα πολλά δέντρα, φυτά, βουνά, ποτάμια, ερπετά, πουλιά, ζώα και ποικιλίες ανθρώπινων ειδών. Η ανθρώπινη μορφή έχει την καλύτερη κατασκευή για αλληλεπίδραση, δηλαδή μια τέλεια θεμελιώδη μορφή για να γεύεται και να μυρίζει. Οι διαφορετικές ποικιλίες ανθρώπινων σωμάτων έχουν παρόμοιες πιο προοδευτικές αντιλήψεις και δυνάμεις δράσης.

Υπάρχουν ποικιλίες ανθρώπινων ζωών σ' αυτή την ίδια γη, μη προσιτές σε εμάς, μερικές φορές στην ίδια διάσταση, αλλά κυρίως σε πιο υψηλές διαστάσεις. Υπάρχουν επίσης ανθρωποειδή σε άλλους πλανήτες, κάποια στη δική μας διάσταση, αρκετά σε υψηλότερη.

Άλλοι πλανήτες στα ανώτερα πλανητικά συστήματα έχουν όχι μόνο είδη ανθρώπων, αλλά επίσης ζώων και φυτών. Κάποιοι απ' αυτούς τους πλανήτες έχουν εδάφη από πολύτιμους λίθους όπως σμαράγδια. Γεωλόγοι, βοτανολόγοι και υποτιθέμενοι επιστήμονες υποθέτουν τόσα πολλά για τη ζωή στη γη, αλλά αδυνατούν να εκτιμήσουν τις ποικίλες μορφές της ζωής τόσο εδώ όσο και στους άλλους πλανήτες, λανθασμένα φαντάζονται ότι όλοι οι άλλοι πλανήτες είναι άδειοι, ακατοίκητοι και γεμάτοι σκόνη. Οι Βέδες αστειεύονται με τέτοιους υλιστές ηγέτες οι οποίοι δοξάζονται από ανθρώπους που έχουν τη νοημοσύνη χοίρων, σκύλων, καμηλών και γαϊδουριών. Τέτοιοι άνθρωποι, που απλά δέχονται γνώσεις μεταδιδόμενες από μεγάλα ζώα, θα απορρίψουν το φαινόμενο Ούφο/Εξωγήινοι σαν κάτι κενό και τίποτα.

Αυτό το θέμα για την ύπαρξη διαφορετικών ειδών όντων και την περιοχή δράσης τους, κ.τ.λ. θα συζητηθεί στο Εργαστήριο μας.

Οι Βέδες λένε. "manujah nivasah", η ανθρώπινη φύση είναι η κατοικία του ανώτερου. Αλλά σ' αυτή την υλιστική ύπαρξη υπάρχει πάντα η ιδέα να κυριαρχήσουμε στους πόρους της υλικής φύσης, η οποία δημιουργεί μια σύγκρουση μεταξύ διαφορετικών ειδών ζωντανών όντων. Παρόλα αυτά υπάρχει ο παγκόσμιος νόμος που φέρνει τάξη μέσα από το χάος και δημιουργεί αρμονία. Στο Βεδικό όραμα, το άτομο αποτελεί ενεργητικό τμήμα του κοσμικού όλου. Δυναμικό όπως είναι, μετατρέπεται σε ενοχλητικό παράγοντα, όταν όμως τους παρουσιάζεται ο δρόμος προς την τελειότητα, μπορεί να παίξει ουσιώδη ρόλο στη βασική αναγνώριση του υπέρτατου νόμου στον εκδηλωμένο κόσμο.

To πανόραμα του κόσμου παρουσιάζει μια διαμάχη και μια ένταση μεταξύ διαμετρικά αντίθετων αξιών, για τις οποίες οι άνθρωποι πάντα ήταν via medium. Αλλά υπάρχει και μια κίνηση συμφωνίας και συνεργασίας. Υπάρχει ένας αγώνας προς το φως, προς την ανάπτυξη της δύναμης προς μια πιο γεμάτη ζωή η οποία είναι ουσιώδης.

Ο θεϊκός νόμος του σύμπαντος καθίσταται, στο ανθρώπινο επίπεδο, εξειδίκευση σε συγκεκριμένους κανόνες. Έτσι αναπτύχθηκαν αυτά τα μοντέλα κοινωνικής τάξης τα οποία αναμένεται να δώσουν τα καλύτερα αποτελέσματα για όσους ενδιαφέρονται. Επομένως γεννήθηκε ο πολιτισμός. Το εσωτερικό καθήκον των Βεδών ή "Δάρμα", και η δράση, ή "Κάρμα", η συμπαντική τάξη η οποία φέρνει αρμονία εκφράζεται στην άποψη για την αξία του καθήκοντος όπως οίκτος, απλότητα, ειλικρίνεια και αγνότητα. Εκφράζονται στην άποψη της λειτουργίας της αποχής από κρεατοφαγία, μέθη, τζόγο και παράνομο σεξ.

Χάνοντας αυτή την εικόνα της ενοποίησης του ανθρώπου με τον εαυτό του και με το σύμπαν, συλλέγοντας όλες τις ικανότητες και τις δυνάμεις σε ένα κεντρικό σημείο από το οποίο δρα συνολικά, με απόλυτη συναίσθηση, η εγωκεντρική ανθρωπότητα λαιτούργησε μόνο για επικίνδυνες καταστροφές στον πλανήτη.

Οι δραστηριότητες του φυσικού κόσμου έχουν την επίδραση στα συμπληρωματικά τους, στα μη φυσικά, και κυρίως στα λεπτότερα επίπεδα όπως το αστρικό, το αιθερικό, το νοητικό και αντίθετα.

Η εκκεντρική βιομηχανική εκμετάλλευση του φυτικού και ζωικού βασιλείου, και των φυσικών πόρων, η υπερβολική αδυναμία στις συναισθηματικές ικανοποιήσεις οποιασδήποτε μορφής μέχρι του σημείου διαφθοράς - όλα αυτά έχουν οδηγήσει τους ανθρώπους σήμερα σε εγκληματικό στάδιο: όλη η συμπαντική τάξη ενοχλείται από τις ανόητες μας προσπάθειες να είμαστε οι κύριοι του χώρου. Σαν αποτέλεσμα των εγκλημάτων μας, η Φύση ρίχνει πάνω μας αρρώστιες και συχνούς πολέμους μεταξύ εθνών.

Γι' αυτό οι γείτονες μας έχουν αρχίσει να επεμβαίνουν στις ζωές μας, έτσι ώστε να μπορούν να μας δώσουν το μήνυμα

"Γύρνα πίσω στο μονοπάτι άνθρωπε! Σώσε τη Γη - Τώρα!".

Κάποιοι απ' αυτούς τους εξωγήινους το έχουν πάρει προσωπικά να καταφέρουν να επιβάλλουν τον κατάλληλο νόμο και τάξη στην περιοχή του πλανήτη μας. Είναι στην ιστορία των Βεδών, ότι άνθρωποι χαμηλών τάξεων παζαρεύουν την προσπάθεια για να αντιγράψουν αυτούς που είναι πιο ψηλά, από κακία για τη θέση και για τις μετριότητες. Αυτό είναι στον νόμο που κυβερνά τις Ψυχές τους. Αυτοί έχουν προοδεύσει πάρα πολύ και σε περίπτωση που καταστρέψουμε τον πληθυσμό της γης, κάνουν σχέδια για να γεμίσουν πάλι τη γη με καλά ανθρώπινα όντα. Παρόλα αυτά, από αυτή την άποψη αυτοί είναι οι απόλυτοι ηγεμόνες, γιατί προσπαθούν να καταφέρουν αυτό συγκεντρώνοντας δείγματα από ανθρώπινα σπερματικά κύτταρα, ωάρια και άλλα υγρά. Αυτό θα συζητηθεί περισσότερο στο Εργαστήριο μας.

Το θέμα των Ούφο (UFO), σύμφωνα με πολλές απόψεις, όσο η εμπειρία πολλών σεβαστών κοινών ανθρώπων, γιόγκι και ασκητών της Ινδίας μας ενδιαφέρει, είναι IFO. Αναγνωρισμένα , «μη αναγνωρισμένα». Ακόμη και σήμερα υπάρχουν εκατοντάδες αυξανόμενες επισκέψεις, θεραπείες, πολλά είδη από αυτά που ο σύγχρονος επιστήμονας θα ονόμαζε "υπερφυσικά φαινόμενα". Υπάρχουν πολλές πληροφορίες στα αρχαία Βεδικά κείμενα για υπερφυσικά φαινόμενα. Οι μαθητές μετά 19ο αιώνα, κυρίως με αποικιακό υπόβαθρο, πάντα προσπαθούσαν να εξηγήσουν κάθε Βεδική αρχή βασιζόμενοι σε ένα αισθητό φυσικό φαινόμενο, ή ιδιαίτερα σε ένα αισθητηριακό αντικείμενο. Οτιδήποτε δεν συμμορφωνόταν με την δική τους αντίληψη απορρίπτονταν σαν "μυθολογία" ή "παράδοση".

Άλλη μια διάχυτη τάση είναι το διάβασμα Βεδικών εσωτερικών εννοιών βασισμένων σε μετέπειτα κανόνες ορισμού. Ακόμη άλλη μια τάση είναι η διερμηνεία περιγραφών συμβολικά, και η προσπάθεια για διάκριση κάποιων έμμεσων νοημάτων με τις έννοιες του αγνού συλλογισμού και της φιλοσοφικής γυμναστικής. Αν κάποιος μπορούσε να πάρει πληροφορίες από τη Βεδική λογοτεχνία επιστημονικά ,πολλές ερωτήσεις που αντιμετωπίζουμε ως προς την αναζήτηση του UFO/ET φαινομένου μπορούν να απαντηθούν. Μια προσπάθεια προς αυτή την κατεύθυνση ολοκληρώθηκε επιτυχώς από το φίλο μου Δρ. Richard Thompson στο βιβλίο του "Ομοιότητες εξωγήινων", αντίγραφα του οποίου θα είναι διαθέσιμα στο περίπτερο και στο Εργαστήριο μας.

Παρουσιάζω μια παλιά παράδοση της ανατολής, εκ μέρους μεγάλων προφητών και αγίων της Βεδικής κουλτούρας, Εμείς επί του παρόντος απευθύνουμε έκκληση προς το ηγετικό έθνος του κόσμου σ' αυτό τον πλανήτη, συγκεκριμένα, τις ΗΠΑ, να απορρίψουν όλες τις αμφιβολίες, συναισθηματισμούς και καταστολές της αλήθειας και να αρχίσουν τώρα επιστημονικές έρευνες και να ερευνήσει αυτό το ανεπανάληπτο UFO/ET φαινόμενο και να κάνει προόδους στο πεδίο των επιστημών σε ανώτερα επίπεδα. Είθε η ελευθερία και η ευημερία να είναι μαζί σας.

Om Tat Sat!


Rc-Cafe

καταπληκτικό βίντεο για το Parkour.

Saggyarmpit έφτιαξε αυτό το καταπληκτικό βίντεο για το Parkour.
Τρέξιμο, αναρρίχηση, και άλματα πάνω από οποιοδήποτε εμπόδιο του αστικού περιβάλλοντος

Τα οικολογικά κτίρια του μέλλοντος!


Οι μεγάλες κλιματικές αλλαγές είναι προ των πυλών και οι αιτίες που τις προκαλούν πολλές, με κυριότερη εκείνη της ανθρώπινης δραστηριότητας. Μάλιστα, σε δημοσίευμα της ιστοσελίδας της Deutsche Welle («DW»), αναφέρεται πως, σύμφωνα με έρευνα του ΟΗΕ, το 40% των ατμοσφαιρικών ρύπων προέρχονται από κακά μονωμένα σπίτια αλλά και από τη θέρμανση με πετρέλαιο.

Κι ενώ, όπως επισημαίνεται, οι πολιτικοί έδειξαν, πρόσφατα στην Κοπεγχάγη, πως δεν είναι ακόμη σε θέση να παρουσιάσουν πειστικές λύσεις για το σημαντικό αυτό ζήτημα, οι κοινωνίες των πολιτών θέτουν ήδη το ερώτημα: πώς πρέπει να είναι τα σπίτια του μέλλοντος, ώστε να μπορούν να χαρακτηριστούν φιλικά προς το περιβάλλον;

Σύμφωνα, πάντως, με το δημοσίευμα, μία πρόταση «πράσινης αρχιτεκτονικής» έρχεται από την Ισπανία. Πρωτοπόρος στον τομέα αυτό θεωρείται ο αρχιτέκτονας Ενρίκ Ρουίς Χέλι, ο οποίος μαζί με τον οικονομολόγο Τζέρεμι Ρίφκιν, προπαγανδίζουν ήδη ένα είδος «πράσινου συμβολαίου», το οποίο - όπως υποστηρίζουν - πρέπει να ισχύσει ανάμεσα σε αρχιτέκτονες, πολεοδόμους και πολίτες.

Έμφαση σε ειδικές καινοτομίες
«Προς το παρόν η γεωπολιτική καθορίζει το σύστημα», είπε πρόσφατα ο Ενρίκ Ρουίς Χέλι, μιλώντας στο πολιτιστικό κέντρο Σάντα Μόνικα της Βαρκελόνης και πρόσθεσε: «Πρέπει όμως να περάσουμε στην πολιτική της γεώσφαιρας. Δεν πρόκειται πλέον για σχέσεις μεταξύ κρατών. Προβλήματα, όπως η αλλαγή του κλίματος, ο χρηματοπιστωτικός τομέας, είναι παγκόσμια. Οι τυφώνες δεν γνωρίζουν σύνορα. Στο σύστημα αυτό πρέπει να συμπεριφερθούμε με υπευθυνότητα και αυτονομία. Και η μεγαλύτερη ανεξαρτησία είναι η ενεργειακή».
Ούτε λίγο, ούτε πολύ, ο Ρουίς Χέλι ζητά - στο μανιφέστο που συνέταξαν με τον οικονομολόγο Τζέρεμι Ρίφκιν και συναδέλφους τους από την Ασία, την Ευρώπη και την Αμερική - μία «πράσινη επανάσταση στην αρχιτεκτονική». Θεωρεί, μάλιστα, πως δική του αποστολή δεν είναι η κατασκευή μονοκατοικιών με μηδενική κατανάλωση ενέργειας, αλλά το να υποδεικνύει το μέλλον. Οι κατασκευές του είναι δείγματα συνδυασμού υψηλής τεχνολογίας, ντιζάιν και προστασίας φυσικών πόρων.

«Δεν πρόκειται μόνο για φιλοσοφικές - είπε χαρακτηριστικά - αλλά και για τεχνολογικές καινοτομίες. Όπως για παράδειγμα η φωτοβολταϊκή εγκατάσταση, που ανάλογα με το μέγεθος της μπαταρίας μπορεί να εκπέμπει φως σε διάφορα χρώματα. Το νέο στο a new green deal είναι ότι προωθεί αυτή την κουλτούρα των καινοτομιών, για πατέντες των οποίων η προτεραιότητα δεν είναι η προστασία τους αλλά το να τις μοιραστούν με άλλους».

Διαδραστική αρχιτεκτονική
Ένα απτό δείγμα της σύλληψής του αυτής είναι το τεχνολογικό κέντρο MediaTic στη Βαρκελόνη. Η πρόσοψή του κοστίζει 27 εκατομμύρια ευρώ και είναι ένα είδος μωσαϊκού από τρίγωνα μαξιλάρια καλυμμένα με την πλαστική ύλη EFTE. Είναι γεμάτα με άζωτο και ανάλογα με την ακτινοβολία του ήλιου διαστέλλονται ή συστέλλονται, ρυθμίζοντας έτσι τη σωστή θερμοκρασία στο σωστό χρόνο, δίνοντας ταυτόχρονα στο κτίριο και ένα ανεπανάληπτο προφίλ.

Είναι αυτό που ο Καταλανός αρχιτέκτονας χαρακτήρισε, μιλώντας στη «ΝΒ», ως αισθητική του 21ου αιώνα. «Αν είναι η ενέργεια που γράφει το σενάριο για ένα κτίριο», πρόσθεσε ο Ρουίς Χέλι, «τότε έχουμε μια αρχιτεκτονική περφόρμανς, ζωντανή, υβριδική, μια διαδραστική αρχιτεκτονική, η οποία είναι ικανή να μεταλλάσσεται».

alldaynews
αναδημοσίευση από apolitistosteki.

Flying Dutchman....η αλλιώς ο ιπτάμενος Ολλανδός



Ολόκληρη η ναυτιλιακή Ιστορία είναι γεμάτη από πλοία που έφευγαν για μακρυνούς προορισμούς και που ποτέ δεν έφταναν εκεί, ηττημένα από τα τρομερά στοιχεία της Φύσης. Κάποια από αυτά, σύμφωνα με το θρύλο, δεν στέριωσαν στα αβυσσαλέα νεκροταφεία που αποτελούσαν οι βυθοί των ωκεανών, αλλά συνέχισαν να διασχίζουν τις θάλασσες, στοιχειώνοντας τα πελάγη. Ο Ιπτάμενος Ολλανδός αποτελεί ζωντανό κομμάτι αυτού του στόλου - φάντασμα.
Πολλοί ήταν οι ναυτικοί εκείνοι που ορκίζονταν σε ότι πιο ιερό είχαν ότι ήταν μάρτυρες μιας ακόμα εμφάνισης του πλοίου φάντασμα. Ο πιο διάσημος ανάμεσά τους ήταν ο νεαρός δούκας του Γιορκ, ο μελλοντικός βασιλιάς George V της Αγγλίας.Ο δούκας, δεκατριών χρονών τότε, ταξίδευε ως σημαιοφόρος της Royal Navy με το πλοίο Bacchante, το οποίο πραγματοποιούσε το γύρο του Κόσμου. Τη νύχτα της 11ης Ιουλίου 1881, το πλοίο βρισκόταν στα ανοιχτά των αυστραλιανών ακτών. Ένα αμυδρό φως εμφανίζεται από το πουθενά στο σκοτάδι, 200 περίπου μέτρα από το πλοίο, και μαζί μ' αυτό ξεπροβάλλει άνα πλοίο περιτριγυρισμένο από μια τρομακτική κοκκινωπή αύρα, και "κόβει" το δρόμο στο πλοίο της Royal Navy. Τα κατάρτια του πλοίου - φάντασμα διακρίνονται πεντακάθαρα κάτω από από αυτό το παράξενο φωσφορούχο φως.Κάποιοι από το πλήρωμα τρέχουν στην πρύμνη για να δουν στα ανοιχτά το φαινόμενο που όμοιό του δεν έχουν ξαναδεί, αλλά το πλοίο εξαφανίζεται στο σκοτάδι το ίδιο μυστήρια όπως και εμφανίσθηκε. Ο δούκας του Γιορκ, όπως και δώδεκα άλλα μέλη του πληρώματος, παρατηρούν αποσβολωμένοι το θέαμα. Ο μελλοντικός βασιλιάς George V είναι πεπεισμένος πως μόλις είδε τον θρυλικό Ιπτάμενο Ολλανδό, παρά του ότι ο τύπος του πλοίου δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Τη ίδια νύχτα, λέγεται, ο ναύτης που αντελήφθη πρώτος το πλοίο - φάντασμα έπεσε από ένα κατάρτι και σκοτώθηκε. Μερικές εβδομάδες αργότερα, ο ναύαρχος του πλοίου πεθαίνει. Για κάποιους, τα δραματικά αυτά γεγονότα συνδέονται με την περίεργη εμφάνιση του πλοίου, την οποία κανείς ποτέ δεν μπόρεσε να εξηγήσει. Ο θρύλος του πλοίου - φάντασμα που βρισκόταν υπό τη διοίκηση ενός "ιπτάμενου Ολλανδού" ξεκινά τον 17ο αιώνα, χωρίς όμως να υπάρχει πάνω σ' αυτό πλήρης συμφωνία απόψεων. Σύμφωνα με μια διαδεδομένη άποψη, το αφεντικό του πλοίου -ο Ολλανδός - είναι ένας καπετάνιος με το όνομα Barent Fokke, ο οποίος ζει στο Άμστερνταμ γύρω στο 1650. Οι θυμοί και οι πομπές του είναι γνωστοί σε όλους τους ναυτικούς, και το πλοίο του είναι εκ μακρόν το πιο γρήγορο απ' όλα. Μπορεί να κάνει την απόσταση Άμστερνταμ - Μπατάβια σε τρεις μόλις μήνες, εκπληκτικό κατόρθωμα για την εποχή, κατόρθωμα ακατόρθωτο αν -σύμφωνα με πολλούς- δεν επέμβει ο ίδιος ο Διάβολος. Έτσι, όταν το πλοίο του εξαφανίζεται μια μέρα στη θάλασσα, γεννιέται ένας θρύλος που το θέλει να διασχίζει στους αιώνες τις θάλασσες, καταραμένο γιατί διέπραξε συμφωνία με το Διάβολο. Σύμφωνα με κάποια άλλη εκδοχή, ο καπετάνιος του καταραμένου πλοίου λεγόταν Van der Staten και τιμωρήθηκε να περιπλανιέται αιωνίως στις θάλασσες γιατί σάλπαρε για τα ανοιχτά μια Μεγάλη Παρασκευή.Πάντως, ο πιο διαδεδομένος θρύλος είναι εκείνος που μας μιλά για έναν καπετάνιο με το όνομα Van der Decken. Με το πλοίο του κατευθύνεται από την Ολλανδία προς τις ανατολικές Ινδίες, όταν πέφτει σε μια βίαιη καταιγίδα στα ανοιχτά του ακρωτηρίου της Καλής Ελπίδας. Υπερβολικά σίγουρος στο ταλέντο που έχει να οδηγεί τα πλοία και παρά τις προτροπές του πληρώματος, ο Van der Decken προκαλεί με υπεροψία τον Παντοδύναμο να βυθίσει το πλοίο αν είναι ικανός. Το πλοίο τη γλιτώνει, αλλά ο καπετάνιος, για τιμωρία που βλαστήμησε τον Παντοδύναμο, καταδικάζεται από Εκείνον να περιφέρεται αιωνίως στις θάλασσες...
Η ιστορία πλανάται προφορικά για αιώνες μέχρι που ο γερμανός ποιητής Χάϊνριχ Χάϊνε, φτιάχνει στα 1830 μια γραπτή ιστορία. Εκεί, ο περιπλανώμενος ναυτικός ελευθερώνεται από την κατάρα μέσω της αγάπης μιας γυναίκας που δέχεται να πεθάνει για να του επιτρέψει να βρεί την ειρήνη. Το πλοίο του με τα κόκκινα πανιά το καταπίνουν για πάντα τα κύμματα του αρχιπελάγου. Ο διάσημος γερμανός συνθέτης Ρίτσαρντ Βάγκνερ θα εμπνευστεί από το κείμενο του Χάϊνε και θα συνθέσει στα 1843 την όπερά του "Το πλοίο φάντασμα".
Το 1887, το πλήρωμα του αμερικάνικου πλοίου Orion, κατευθυνόμενο από το Σαν Φρανσίσκο στην Κίνα, παρατηρεί στα ανοιχτά μπροστά του ένα παλιό τρικάταρτο ιστιοφόρο που φωτίζεται από ένα παράξενο άσπρο φως. Για μια στιγμή το ιστιοφόρο πλησιάζει για να εξαφανιστεί ξαφνικά τη στιγμή που οι ακτίνες του φεγγαριού σκεπάζονται από σύννεφα. Αξιοσημείωτο είναι επίσης το ότι τα πανιά του είναι ορθάνοιχτα, τη στιγμή μάλιστα που φυσά ένας πολύ βίαιος άνεμος.
Το 1939, ένα παρόμοιο ιστιοφόρο γίνεται αντιληπτό από την ξηρά από μια εκατοστή ανθρώπων που βρίσκονται σε μια ακτή της Νότιας Αφρικής, στα νοτιοανατολικά του ακρωτηρίου. Το ιστιοφόρο που έχει πάντα τα πανιά του ορθάνοιχτα διασχίζει τη θάλασσα με μεγάλη ταχύτητα, παραδέρνεται μέσα σε μια δυνατή τρικυμία, πότε βυθίζεται και πότε ξαναφαίνεται, τη στιγμή που δεν υπάρχει η παραμικρή πνοή ανέμου, για να εξαφανιστεί μυστηριωδώς μπροστά στα έκπληκτα μάτια των ανθρώπων της παραλίας.
Το πλοίο φάντασμα με τα τρια κατάρτια θα θεαθεί ακόμα μια φορά στα 1942, κι έκτοτε σπανίως θα αναφερθεί κανείς με σιγουριά σε κάποια περίεργη εμφάνιση. Η εποχή των μοντέρνων πλοίων φαίνεται να έχει καταφέρει ένα μοιραίο χτύπημα στο θρύλο, όπως άλλωστε και σε έναν κάποιον ρομαντισμό για τις ιστορίες της θάλασσας...
Πέρα από το θρύλο, δύσκολα θα βρεί κανείς στοιχεία που να πιστοποιούν την ύπαρξη πλοίων - φαντασμάτων. Θα μπορούσε κάποιος να κάνει λόγο για αντανάκλαση μέσα στο χρόνο. Για γεγονότα δηλαδή που συνυπάρχουν στο χώρο. Το πλοίο φάντασμα, θα μπορούσε άνετα να μην είναι κάθε φορά το ίδιο και το αυτώ, αλλά κάποια διαφορετικά ανά περίπτωση ιστιοφόρα μιας συγκεκριμένης εποχής, των οποίων η αντανάκλαση γινόταν ορατή σε κάποια μεταγενέστερη εποχή. Εκείνο δηλαδή που έβλεπαν οι θαλασοπόροι ήταν το πλοίο όπως ακριβώς υπήρχε και κινούνταν στη θάλασσα της εποχής του, και όχι στη θάλασσα μέσα στην οποία έπλεαν οι ίδιοι. Αν κάποιος δηλαδή βρισκόταν πάνω στο πλοίο φάντασμα, δε θα ήταν ικανός να δει το μεταγενέστερο πλοίο, εκείνο δηλαδή του οποίοι οι ναυτικοί το κοιτούσαν έκπληκτοι! Κι αυτό διότι το παρελθόν έχει υπάρξει, το μέλλον όμως όχι. Για να το καταλάβουμε καλύτερα να αναφέρουμε το παράδειγμα μιας θερμικής φωτογραφικής μηχανής όπως εκείνης που λέγεται πως κατασκευάσθηκε πριν από χρόνια σε εργαστήριο των ΗΠΑ, και η οποία μπορεί να φωτογραφήσει το κοντινό παρελθόν: αν φωτογραφήσουμε με μια συνηθισμένη φωτογραφική μηχανή ένα χώρο όπου βρισκόταν πριν από μισή ώρα ένα σταθμευμένο αυτοκίνητο και τώρα είναι άδειος, θα πάρουμε εμφανίζοντας τη φωτογραφία μας τον άδειο χώρο που φωτογραφήσαμε. Είναι λογικό. Αν όμως φωτογραφήσουμε το χώρο με μια υπερευαίσθητη θερμική φωτογραφική μηχανή, εκείνο που θα πάρουμε θα είναι μια αμυδρή αλλά συγκροτημένη εικόνα από το αυτοκίνητο που υπήρξε εκεί πριν από μισή ώρα! Κι αυτό γιατί το όχημα είχε θερμότητα η οποία παρέμεινε στο χώρο για λίγο ακόμα χρόνο. Φωτογραφίζουμε δηλαδή το παρόν και βλέπουμε το παρελθόν! Ωστόσο, στις θρυλικές επαναλλαμβανόμενες εμφανίσεις του Ιπτάμενου Ολλανδού υπάρχουν κάποια χαρακτηριστικά, όπως καιρικές συνθήκες, που δεν επιτρέπουν τον αντικατοπτρισμό: τοπική ομίχλη, μια αίσθηση σκοταδιού... Ο αντικατοπτρισμός θέλει συνήθως πεντακάθαρες καιρικές συνθήκες. Αυτό δείχνει ότι ίσως και να μην επρόκειτο περί αντικατοπτρισμού. Σίγουρα, η διαστολή του χρόνου έχει κάποια σχέση με τις εμφανίσεις των πλοίων - φάντασμάτων. Είναι πολύ πιθανό κάποιες τραγωδίες, κάποια βίαια πάθη, να άφησαν σημάδια στο χώρο και να δημιούργησαν ένα μαγνητικό πεδίο σε υποατομικό επίπεδο. Είναι ενδεχομένως κι αυτοί με τον τρόπο τους κάποιοι αντικατοπτρισμοί του παρελθόντος.
Το 1928, μια ομάδα γάλλων κινηματογραφιστών, βρέθηκε στο Μαρόκο μπροστά σε ένα εκπληκτικό θέαμα: είδαν ψηλά στον ουρανό ένα στόλο πλοίων με ανοιχτά πανιά να ταξιδεύει από τον Ατλαντικό προς το εσωτερικό της Σαχάρας. Ο στόλος πέρασε αργά στον ουρανό και χάθηκε στην έρημο. Τα πλοία φαίνονταν πάρα πολύ παλιά. Είχαν πανιά και παράξενα φλάμπουρα στα κατάρτια τους. Όταν οι φωτογράφοι συμβουλεύτηκαν ιστορικές πηγές, διαπίστωσαν ότι τα πλοία που είδαν έμοιαζαν με εκείνα που χρησιμοποιούσαν η Ισπανία και η Πορτογαλία για υπερατλαντικά ταξίδια στο 14ο αιώνα. Σύμφωνα με τα πορτογαλικά και τα ισπανικά αρχεία, οι σημαίες ήταν του ισπανικού και πορτογαλικού ναυτικού αλλά υπήρχε και ένα τούρκικο πλοίο. Ερευνώντας για την περίπτωση του τελευταίου, βρήκαν ότι μόνο μια φορά, στο 14ο αιώνα, οι ενωμένοι στόλοι της Ισπανίας και Πορτογαλίας συνόδευσαν ένα τούρκικο πλοίο στον Ατλαντικό...
Σίγουρα μαθαίνουμε πολλά πράγματα με τις πέντε αισθήσεις μας. Ωστόσο, το να αρκούμαστε στη γνώση μέσα από αυτές, δε θα μας οδηγήσει να διελευκάνουμε τα παράξενα πράγματα που όλοι μας βλέπουμε να συμβαίνουν καθημερινά γύρω μας. Η άποψη ότι το παρελθόν έφυγε για πάντα είναι μερικά αληθινή. Τα γεγονότα του παρελθόντος όπως φαίνεται συνεχίζουν να υπάρχουν κάπου στον άξονα του χρόνου...
rc-cafe

Τα πιο παράξενα ζώα του κόσμου

Με την ίδια λογική που η φύση δεν δημιούργησε όλους τους ανθρώπους ίδιους τον έναν με τον άλλον, έτσι και με τα ζώα, συναντάμε συχνά παραλλαγές ενός είδους και ποικιλίες τόσο παράξενες και πρωτότυπες που ξεπερνούν τα όρια της φαντασίας. Πρόκειται για ζώα σπάνια, ως επί το πλείστον, και υπό εξαφάνιση, που οι επιστήμονες μόλις τα τελευταία χρόνια ανακάλυψαν και κατάφεραν να ρίξουν φως στην ύπαρξή τους.

Τα παράξενα, αυτά, ζώα στα οποία αναφερόμαστε προέρχονται από κάθε βιοποικιλότητα, κάποια είναι θηλαστικά, άλλα είναι ερπετά, ή ψάρια, και φυσικά είναι πολύ περισσότερα από τα 10 που επιλέξαμε εμείς σήμερα να σας παρουσιάσουμε. Τα συγκεκριμένα 10, όμως, είναι πραγματικά παράξενα, όχι μόνο στην εμφάνιση αλλά πολύ περισσότερο στις δυνατότητές τους για αυτοπροστασία, εύρεση τροφής και αναπαραγωγή. Ο αγώνας τους για επιβίωση είναι το πιο αξιοπερίεργο και αξιοθαύμαστο πάνω τους και για αυτό αξίζουν το ενδιαφέρον μας.


10. Cantorii Pelochelys
Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που οι επιστήμονες ανακάλυψαν αυτήν την σπάνια χελώνα του γλυκού νερού, στον ποταμό Mekong της Καμπότζη. Η τεράστια αυτή χελώνα, με το ασυνήθιστα μαλακό κέλυφος μπορεί στην ενήλικη ζωή της να φτάσει και τα 50 κιλά βάρος αλλά και να πλησιάσει τα 2 μέτρα μήκος. Είναι, όμως, λίγο απίθανο να την συναντήσατε κάπου. Η Cantorii Pelochelys, για να φυλαχτεί από τα αρπακτικά περνά περί το 95% της ζωής της χωμένη στην άμμο, με μόνο τα μάτια και την μύτη της να προεξέχουν. Δεν είναι πάντως όσο φοβητσιάρα ακούγεται. Η χελώνα αυτή έχει μεγάλα νύχια, ενώ μπορεί να επεκτείνει μακριά και με μεγάλη ταχύτητα τον λαιμό της, όταν χρειαστεί, και με τα ισχυρά της σαγόνια να θρυμματίσει ένα κόκαλο. Οι επιστήμονες, μάλιστα, είπαν ότι δεν έχουν δει γρηγορότερη αντίδραση σε ζώο, ακόμα και συγκριτικά με τις κόμπρες. Η ανακάλυψή της έδωσε ένα πολύ αισιόδοξο μήνυμα, ότι δεν έχουν χαθεί όλα τα σπάνια ζώα από τον πλανήτη.

9. Mara (Ινδόχοιρος, τρωκτικό της Παταγονίας)
Πολύ μεγάλο για κουνέλι, πολύ μικρό για γάιδαρος. Το Mara της Παταγονίας, είναι στην πραγματικότητα ένα τρωκτικό που ζει στην κεντρική και νότια Αργεντινή. Προτιμά τα άνυδρα βοσκοτόπια και τις θαμνώδεις ερήμους, ενώ τρέφεται κυρίως με γρασίδι. Ενδιαφέρον αποτελεί το γεγονός ότι είναι είδος μονογαμικό, ζευγαρώνει δηλαδή για μια ζωή, ενώ το αρσενικό ακολουθεί πάντα το θηλυκό στις εξορμήσεις του, για να το προστατεύει από άλλα αρσενικά. Η διάρκεια ζωής του σε κατάσταση αιχμαλωσίας είναι 5 με 7 έτη ενώ κάποια μπορεί να ζήσουν και ως τα 10 έτη. Για να το δείτε από κοντά θα πρέπει να επισκεφθείτε κάποιο ζωολογικό πάρκο της Αργεντινής.

8. Αντιλόπη Saiga
Είναι που είναι η αντιλόπη από μόνη της παράξενο ζώο, το είδος Saiga, ένα από αυτά που κινδυνεύουν όσο λίγα από εξαφάνιση σύμφωνα με τον οργανισμό IUCN, είναι ένα πραγματικά αξιοπερίεργο, αλλά συμπαθέστατο κατά τ’άλλα θηλαστικό. Υπολογίζεται ότι ο συνολικός αριθμός Saiga στον πλανήτη είναι περί τις 50.000 σήμερα, τα περισσότερα εκ των οποίων ζουν σε περιοχές της Ρωσίας (Kalmykia), του Καζακστάν και σε δύο απομακρυσμένες περιοχές της Μογγολίας. Το ύψους του κυμαίνεται από 600 με 800 εκατοστά και το βάρος τους από 36 έως 63 κιλά, ενώ το προσδόκιμο ζωής τους δεν ξεπερνά τα 10 χρόνια. Τα ανδρικά saiga είναι μεγαλύτερα από τα θηλυκά και έχουν κέρατα, τα οποία χρησιμεύουν σε κάποιο παραδοσιακό κινέζικο φάρμακο, γι’αυτό και κινδυνεύουν από λαθροθηρία. Ενδιαφέρον αποτελεί το γεγονός ότι τα Saiga χρονολογούνται από την εποχή των παγετώνων!

7. Γιγαντιαίος Μυρμηγκοφάγος
Το όνομα τα λέει όλα. Αυτό το πλάσμα, αν και όχι τόσο γιγαντιαίο (έχει περίπου το μέγεθος ενός γκόλντεν ριτρίβερ), έχει δημιουργηθεί από την φύση για να καταναλώνει τεράστιες ποσότητες μυρμηγκιών και τερμιτών (περί τα 35.000 την ημέρα). Τα νύχια του, μήκους 10 εκατοστών, είναι τόσο δυνατά που μπορούν να διαλύσουν πετρωμένα «βουνά» από τερμίτες και να τα φάνε. Ενώ η τεράστια, φουντωτή ουρά του, του επιτρέπει να ισορροπεί στα πίσω πόδια όταν σκάβει για την τροφή του. Το δε μακρύ, συλληπτήριο ρύγχος του, με την σουβλερή γλώσσα διευκολύνουν τον μυρμηγκοφάγο στο να έχει πρόσβαση στην τροφή του. Το πιο περίεργο πράγμα σε αυτό το θηλαστικό, είναι ότι περπατά με τις δύο μπροστινές του αρθρώσεις, ενώ τα νύχια του είναι γυρισμένα προς τα μέσα και πάνω από το έδαφος. Αυτό τα βοηθάει να διατηρούνται πολύ αιχμηρά για τον βασικό σκοπό τους: Την εκσκαφή. Μυρμηγκοφάγους θα δείτε στα δάση και τις σαβάνες της κεντρικής και νότιας Αμερικής, και δη στην δυτική Βραζιλία.

6. Κουνέλι της Ανγκόρα
Πήρε το όνομά του από την Άγκυρα της Τουρκίας όπου πρωτοβρέθηκε και είναι ένα από τα παλαιότερα είδη οικόσιτων κουνελιών, γνωστό για το μακρύ, απαλό του τρίχωμα. Σήμερα, όμως, δεν το βρίσκει κανείς μόνο στην Τουρκία ενώ υπάρχουν πολλές παραλλαγές του. Στα μέσα του 1700, τα κουνέλια θεωρούνταν ιδιαίτερα δημοφιλή στους βασιλικούς κύκλους της Γαλλίας, ενώ αυτή η τάση εξαπλώθηκε και σε άλλα μέρη της Ευρώπης. Έτσι σήμερα, κουνέλια της Ανγκόρα που διαφοροποιούνται κάπως μεταξύ τους συναντάμε στην Αγγλία (όπως αυτό της φωτογραφίας), στην Γαλλία, στην Γερμανία, την Κίνα, την Ελβετία, την Φινλανδία κ.α. Τα κουνέλια αυτά εκτρέφονται μάλιστα για το τρομερά απαλό τρίχωμά τους, το οποίο πρέπει να κουρεύεται σε τακτά χρονικά διαστήματα, ίσως και καθημερινά, για να μην καταπίνεται από το ζώο και βλάπτει έτσι την υγεία του. Τα ζωάκια αυτά είναι ευγενικά από την φύση τους, αλλά δεν συστήνονται ως κατοικίδια σε αυτούς που δε μπορούν να τα περιποιούνται τακτικά, γιατί η γούνα τους είναι πολύ πυκνή και θέλει συνεχώς χτένισμα. Το βάρος τους κυμαίνεται από 2 έως 3.5 κιλά.

5. Long-eared Jerboa (καγκουρίκι)
Η’ αλλιώς, ο Μίκυ Μάους της ερήμου. Γιατί πώς αλλιώς μπορεί να περιγράψει κανείς αυτό το μικροσκοπικό νυκτόβιο τρωκτικό με την μακριά ποντικίσια ουρά, τα μακριά πίσω πόδια που το βοηθούν να πηδά ψηλά και μακριά, όπως ένα καγκουρό, και τα ιδιαίτερα μεγάλα αυτιά. Το jerboa κυκλοφορεί σε κάποιες απομακρυσμένες, ερήμους θα λέγαμε, περιοχές της Κίνας και της Μογγολίας, ενώ μεγάλο ποσοστό από αυτά διασώζεται σε προστατευμένες περιοχές της Μογγολίας. Πολύ λίγα πράγματα είναι γνωστά για αυτό το παράξενο είδος, πέραν ίσως από της ιδιαίτερης προστασίας που απαιτείται γι’αυτό, σύμφωνα με την EDGE, ενώ περισσότερη έρευνα αναμένεται να διεξαχθεί μετά το πρώτο βίντεο που κυκλοφόρησε πριν ένα χρόνο και το δείχνει στην καθημερινότητά του.

Δείτε το εν λόγω βίντεο


4. Nudibranch (θαλάσσιος γυμνοσάλιαγκας)
Η πιο κοινή ονομασία «θαλάσσιος γυμνοσάλιαγκας» είναι πολύ πεζή για να περιγράψει αυτά τα εντυπωσιακά πλάσματα, με τα φανταχτερά χρώματα, το παράξενο σχήμα και την μεγαλοφυώς ευπροσάρμοστη δομή. Έχουν υπολογιστεί περί τα 3.000 διαφορετικά είδη θαλάσσιου γυμνοσάλιαγκα, τα οποία ζουν στους κοραλλιογενείς υφάλους όλου του κόσμου. Ο εντοπισμός και η φωτογράφησή τους είναι από τις πιο αγαπημένες ασχολίες των scuba divers που βρίσκονται εκεί. Το αξιοπερίεργο που έχουν είναι ότι τα χρώματα και τα σχήματά τους μπορούν να σας κάνουν να σαστίσετε: Κάποια έχουν ρίγες, όπως οι τίγρεις, άλλα είναι καλυμμένα με κουκίδες σε χρώμα νέον, άλλα έχουν χνουδωτά κέρατα, άλλα αναπνευστήρες που κουνιούνται ή σπονδυλικές στήλες που διαγράφονται με άλλο χρώμα κι ας είναι λεπτά και κυματιστά σαν ένα φύλλο από μαρούλι. Ένα όμως είναι το μήνυμα που θέλουν να περάσουν με αυτήν τους την εμφάνιση: Φάε με δική σου ευθύνη. Γιατί όλα αυτά τα ωραία χρώματα που υπάρχουν στο σώμα τους είναι στην πραγματικότητα δηλητηριώδη τοξικά που σκοτώνουν…

3. Πλατύπους
Κάποιοι το χαρακτηρίζουν ως το πλέον παράξενο ζώο στον πλανήτη. Εμείς, όμως, επιλέξαμε να του δώσουμε την τρίτη θέση, αφενός γιατί έχει πλέον πολυφωτογραφηθεί και πολυσυζητηθεί, αφετέρου γιατί… δεν έχετε ακόμα δει τα άλλα δύο. Ο πλατύπους μοιάζει με ένα πλάσμα που δημιουργήθηκε από μέρη άλλων διαφορετικών ζώων. Με την ίσια, καστόρινη ουρά του, πτερύγια και γούνα που θυμίζουν φώκια, και ένα μεγάλο ράμφος πάπιας, δεν μας κάνει εντύπωση που ο πλατύπους έκανε τους πρώτους επιστήμονες που τον εξέτασαν να δυσανασχετήσουν. Πίστεψαν, μάλιστα, προς στιγμήν, πως το είδος αυτό αποτελούσε κάποιο κακόγουστο αστείο ή κάποιο γενετικό πείραμα. Κι αν η εμφάνισή του σας φαίνεται παράξενη, μάθετε για το αναπαραγωγικό του σύστημα: Είναι το ένα από τα δύο μοναδικά θηλαστικά στον πλανήτη που γεννά αυγά! (το άλλο είναι η έχιδνα, ενδημικό της Αυστραλίας). Πού θα το δείτε; Σε ποτάμια και λίμνες με κινούμενα νερά της νοτιοανατολικής Αυστραλίας, ενώ για μία πιο σίγουρη face-to-face συνάντηση, μπορείτε να κλείσετε κάποια οργανωμένη εξόρμηση στην περιοχή με την Platypus Eco-Tours.

2. Star-nosed mole (τυφλοπόντικας με μύτη αστερία)
Ο τυφλοπόντικας με την παράξενη αυτή μύτη ζει σε περιοχές κάτω από την γη και τρέφεται με μικρά ασπόνδυλα, υδρόβια έντομα και σκουλήκια. Είναι καλός κολυμβητής και μπορεί να αναζητήσει την τροφή του στον πάτο λιμνών και χειμάρρων. Όπως άλλοι τυφλοπόντικες, το ζωάκι αυτό σκάβει σε ρηχές επιφάνειες τούνελ για να βρει τροφή, τα οποία τούνελ συχνά τον οδηγούν κάτω από το νερό των ποταμών. Τα ιδιαίτερα ευαίσθητα ρινικά του πλοκάμια είναι καλυμμένα με περίπου εκατό χιλιάδες αισθητήρες που τον προστατεύουν και τον βοηθούν στην τροφή του. Ο τρόπος που δημιουργούνται, μάλιστα, είναι το πιο αξιοπερίεργο, αφού εμφανίζονται, όταν γεννιέται, ως ένα πρήξιμο στο πρόσωπο, το οποίο κάποια στιγμή της ζωής του ανοίγει σαν αστέρι γύρω από τη μύτη. Θα τον βρείτε στον ανατολικό Καναδά και τις βορειοανατολικές ΗΠΑ.

1. Anglerfish (καλαμιδόψαρο)
Το καλαμιδόψαρο πήρε το όνομά του από την χαρακτηριστική του μέθοδο να προσελκύει τη λεία του, χάρη σ’αυτό το εξόγκωμα, μέρος του δέρματός του (κεραία), στο κεφάλι του που λειτουργεί σαν θέλγητρο. Τα καλαμιδόψαρα έχουν επίσης βελόνες που προεξέχουν από το κεφάλι τους και κινούνται προς όλες τις κατευθύνσεις. Η κεραία στο κεφάλι του καλαμιδόψαρου έχει την ικανότητα να αναδεύεται με σκοπό να μοιάζει με λεία και έτσι να προσελκύει σαν δόλωμα άλλα αρπακτικά. Τα καλαμιδόψαρα ζουν κυρίως σε μεγάλα βάθη των ωκεανών όπου δεν φτάνει το φως του ήλιου. Έτσι η μέθοδος προσέλκυσης της λείας τους βασίζεται στο γεγονός ότι το «δόλωμα» στην κεντρική κεραία του κεφαλιού τους είναι βιοφωτοβόλο. Η ζωή, όμως, για το καλαμιδόψαρο δεν είναι εύκολη, αν σκεφτεί κανείς ότι πρόκειται για ένα σπάνιο σε γενικές γραμμές ψάρι, που δεν βρίσκει εύκολα ταίρι για να ζευγαρώσει. Και αυτό γιατί τα περισσότερα καλαμιδόψαρα με την κεραία στο κεφάλι (όπως αυτό της φωτογραφίας) είναι θηλυκά, και τα αντίστοιχα αρσενικά τους είναι σπάνια. Έτσι ο μόνος τρόπος να γονιμοποιηθούν είναι να κουβαλάνε κάποια «παράσιτα» πάνω τους, τα οποία –προς έκπληξη των επιστημόνων που τα πρωτοανακάλυψαν- δείχνουν να είναι απομεινάρια από αρσενικά καλαμιδόψαρα. Εντελώς αυτάρκεις, δηλαδή, οι συγκεκριμένες κυρίες.

Επιμέλεια: Έλενα Μπούλια

Τι προκαλει το γάβγισμα των σκύλων?

Το γάβγισμα του σκύλου προκαλείται λόγω της ανησυχίας τους για αποχωρισμό, της αίσθηση της απειλής του περιβάλλοντός του και κάποιες φορές λόγω απλής κοινωνικής τους συμπεριφοράς, δηλαδή λόγω ράτσας.Οι ανθρώπινες πράξεις και αντιδράσεις παίζουν σημαντικό ρόλο.
Ο σημαντικότερος συντελεστής είναι η ηλικία του σκύλου.
Περισσότερα από το 25% των σκύλων που αναφέρθηκε ότι γαβγίζουν ενοχλητικά, ήταν μικρότερα του ενός έτους.Αυτό δεν είναι περίεργο, σύμφωνα με τον κ. Φίλιπς, καθώς σε αυτήν την ηλικία το γάβγισμα είναι μέρος της εκπαίδευσης των σκυλιών.
Συχνά το γάβγισμα του σκύλου είναι έντονο όταν τα αφεντικά τους τα μαθαίνουν μέχρι κάποια ηλικία να ζουν μέσα στο σπίτι και τελικά τα βγάζουν έξω, αλλάζοντάς τους περιβάλλον.

Sexy Gemma Massey





Το αινιγματικό Τσαβίν & η ΝΑΖΚΑ στο Περού τη «χώρα του χρυσού»

Το Περού, η «χώρα του χρυσού», για τους Ισπανούς Κονκισταδόρες, είναι ένας τόπος με χιλιόχρονη ιστορία και παράδοση. Το θαυμάσιο αυτό παρελθόν, μετά την ισπανική κατάκτηση τον 16ο αιώνα και την καταστροφή της ινκαϊκής αυτοκρατορίας, περιέπεσε στη λήθη. Εγινε ξαφνικά «νύχτα το καταμεσήμερο» όπως είπε ένας γέρος Ινδιάνος. Μόνο τις τελευταίες δεκαετίες αυτού του αιώνα άρχισε πάλι να αναζωογονείται το ενδιαφέρον των Ευρωπαίων για τους μακρινούς και «άγνωστους» αυτούς πολιτισμούς.

Το Περού χωρίζεται γεωγραφικά σε τρεις φυσικές ζώνες: μια τεράστια ερημική ακτή κατά μήκος της χώρας, που διακόπτεται από πράσινες εκτάσεις, μια ορεινή ζώνη - που αποτελεί την σπονδυλική της στήλη, τις Ανδεις και τη ζούγκλα, που καταλαμβάνει το 60% του Περού.

Πολλοί από μας έχουμε την τάση να ταυτίζουμε το Περού με τους Ίνκας. Οι Ίνκας αντιπροσωπεύουν εν τούτοις μόνο την τελευταία φάση μιας πολιτιστικής περιόδου που διάρκεσε τουλάχιστον τρεις χιλιάδες χρόνια. Η ινκαϊκή αυτοκρατορία, το Taiuantisuyo, επέκτεινε την κυριαρχία της επάνω σε πολύ διαφορετικούς λαούς καθένας από τους οποίους είχε φθάσει σε πολύ υψηλό πολιτιστικό επίπεδο.

Οι πολιτισμοί στους οποίους θα αναφερθούμε σ΄αυτό το άρθρο και τους οποίους επισκεφθήκαμε, άνθισαν ο ένας, του Τσαβίν, στη Λευκή Οροσειρά των Άνδεων και ο άλλος, της Νάζκα, στην ακτή.

ΤΣΑΒΙΝ

Το αινιγματικό Τσαβίν - σε υψόμετρο 3.200 μέτρων στο βόρειο Περού - στη συμβολή των ποταμών Μόσνα και Βατσέσκα, αποτελεί το λίκνο όλων των πολιτισμών που αναπτύχθηκαν στην περιοχή των Ανδεων και κατοικήθηκε συνεχώς από το 1800 π.Χ. μέχρι τον 14ο αιώνα μ.Χ. Είναι ένα μεγάλο τελετουργικό κέντρο, με κύρια θεότητα τον Ιαγουάρο, κτισμένο σε πολλά επίπεδα, που αποτελείται από ένα συγκρότημα κτιρίων, πυραμιδωτών κατασκευών, υπόγειων στοών και διαδρόμων (πραγματικών λαβυρίνθων) - που αποτελούν μια από τις πιο συναρπαστικές και αινιγματικές όψεις του Τσαβίν - , επίπεδων επιφανειών και πλατειών που συνδέονται μεταξύ τους με μεγάλες σκάλες.

O παλαιότερος ναός ονομάζεται «Αρχαίος Ναός» ή «Ναός του Μεγάλου Μαχαιριού» και είναι σε σχήμα «U». Αργότερα προστέθηκαν δύο άλλα συγκροτήματα, γνωστά σήμερα σαν «Νεότερος Ναός» ή Κάστρο, «El Castillo». Οι κατασκευές αυτές αποτελούνται από ένα περίπλοκο σύστημα υπόγειων στοών.

Ο Ναός του Μεγάλου Μαχαιριού

Στον «Ναό του Μεγάλου Μαχαιριού» η αρχαιολογική σκαπάνη έχει φέρει στο φως διάφορες κλιμακωτές εξέδρες που ξεκινούν από το κέντρο του αίθριου και φθάνουν μέχρι εκεί που σήμερα είναι η κορυφή και πιθανόν ακόμα ψηλότερα.

Μια κεντρική σκάλα ξεκινάει από την κορυφή και καταλήγει στη δυτική πλευρά μιάς κυκλικής πλατείας που έχει διάμετρο 21μ. Η πλατεία αυτή βρίσκεται σε χαμηλό επίπεδο και περιβάλλεται από τοίχο ύψους 2 περίπου μ., αποτελούμενο από πέτρες με ανθρωπόμορφες φιγούρες και αναπαραστάσεις ιαγουάρων. Υπάρχει επίσης μια άλλη σκάλα που οδηγεί στην πλατεία και βρίσκεται στην ανατολική πλευρά. Η δυτική σκάλα - που ξεκινάει από τον «Ναό του Μεγάλο Μαχαιριού» - περικλείει ένα εκπληκτικό σύστημα παραγωγής ήχων που τροφοδοτείται από ένα περίπλοκο υδραυλικό σύστημα, η κατασκευή του οποίου απαιτεί υψηλές γνώσεις ακουστικής και υδραυλικής.

Μέσα στον Αρχαίο Ναό, στο κέντρο του, στη διασταύρωση των τεσσάρων υπόγειων στοών του, βρίσκεται το περίφημο γρανιτένιο μαχαίρι που έδωσε το όνομά του στον ναό. Είναι ένας μεγάλος σκαλισμένος μονόλιθος ύψους 4,5 μ. σε σχήμα μαχαιριού, με την μύτη προς τα κάτω, που απεικονίζει την ανώτατη θεότητα του Τσαβίν, τον ανθρωπόμορφο Ιαγουάρο (τον χθόνιο Ιαγουάρο, σε αντίθεση με τον ουράνιο Ιαγουάρο).

Είναι μια όρθια μορφή με μεγάλο κεφάλι αιλουροειδούς, μαλλιά από φίδια και στόμα με δύο γυριστούς κυνόδοντες που κοιτάζει προς την ανατολή με το βλέμμα ψηλά. Το σώμα του, σε σχέση με το κεφάλι του, είναι κοντό. Το δεξί του χέρι είναι σηκωμένο στο ύψος του ώμου με την παλάμη προς τα έξω και το αριστερό ακουμπάει στον μηρό. Η φιγούρα είναι πλούσια στολισμένη με σκουλαρίκια, περιδέραια, βραχιόλια. Στη μέση φέρει ζώνη από την οποία κρέμονται στο πίσω μέρος δύο φίδια.

Στο Τσαβίν ο Ιαγουάρος δρα σε τρία επίπεδα εκδήλωσης. Ως "Ουράνιος Ιαγουάρος", συμβολίζει τον αστερισμό του Ωρίωνα, ως Ιαγουάρος - "Ημερήσιος" Ηλιος - είναι ένα ανθρωπόμορφο αιλουροειδές με χαρακτηριστικά κόνδορα και φιδιού και ως "Νυκτερινός Ιαγουάρος" έχει τη μορφή ανθρωπόμορφου αιλουροειδούς. Με αυτή τη τελευταία μορφή απεικονίζεται στο κέντρο του Ναού του Μεγάλου Μαχαιριού πραγματοποιώντας έτσι την ένωση των ουράνιων και των χθόνιων ενεργειών, τη συμφωνία μεταξύ του ουρανού και της γης.

Νεότερος Ναός ή El Castillo

Ο Ουράνιος Ιαγουάρος είναι σκαλισμένος πάνω στον πέτρινο βωμό της κεντρικής ορθογώνιας πλατείας που ανήκει στο συγκρότημα του El Castillo. Είναι ένας τεράστιος μονόλιθος με επτά οπές. Την ημέρα του θερινού ηλιοστασίου - που για το νότιο ημισφαίριο είναι στις 21 Δεκεμβρίου - τα επτά άστρα του αστερισμού του Ωρίωνα αντανακλώνται, σύμφωνα με τις αρχαιολογικές παρατηρήσεις, ακριβώς μέσα σ΄αυτές τις οπές όταν τις γεμίζουν νερό.

Από αυτό συμπεραίνουν ότι ο χώρος ήταν αφιερωμένος στην ουράνια λατρεία. Υποθέτουν ότι αυτή την ημερομηνία γίνονταν διάφορες τελετές: η τελετή της διοχέτευσης των ουράνιων ενεργειών τη νύχτα του ηλιοστασίου ή το πρωί της ίδιας ημέρας και η τελετή της διοχέτευσης της πρώτης ακτίνας του ήλιου, η οποία, περνώντας μέσα από έναν αγωγό, έφθανε στο υπόγειο Μεγάλο Μαχαίρι και επέφερε την ανανέωση των ηλιακών δυνάμεων. Την ίδια ημέρα έθεταν σε λειτουργία το υδραυλικό σύστημα, που ήδη αναφέραμε, το οποίο παρήγαγε τον βρυχηθμό του Ιαγουάρου.

Στο κέντρο αυτής της πλατείας βρέθηκε ο περίφημος οβελίσκος Tello, που πήρε τα όνομά του από τον καθηγητή Τέλλο που τον ανακάλυψε το 1919 και που σήμερα βρίσκεται στο Ανθρωπολογικό Μουσείο της Λίμα.

Πρόκειται για ένα μονόλιθο από διορίτη ύψους δύο περίπου μ. Απεικονίζει δύο αιλουροειδή, ένα αρσενικό και ένα θηλυκό. Στο επάνω άκρο όπου συναντώνται τα κεφάλια των δύο αιλουροειδών, υπάρχουν διάφορες φιγούρες που συμβολίζουν τον ήλιο (κόνδορας), τη σελήνη (ιχθύς), και τον αστερισμό του Ωρίωνα (Ιαγουάρος). Αναπαριστάνει επομένως την αμφίφυλη αιλουροειδή θεότητα.

Στο ίδιο συγκρότημα βρίσκονται το «Κάστρο», η Πύλη των Γερακιών, το αίθριο με τις Πέτρες και η Σκάλα των Ιαγουάρων που καταλήγει στη μεγάλη πλατεία που ήδη αναφέραμε. Ο χώρος αυτός αποτελείται από τρία διαδοχικά επίπεδα με αρχαιότερο το τμήμα που βρίσκεται στο βορρά.

Η Σκάλα των Ιαγουάρων που επιτρέπει την πρόσβαση από τη κεντρική πλατεία στο υψηλότερο επίπεδο όπου βρίσκεται το Κάστρο, είναι κατασκευασμένη από μαύρη πέτρα στο βόρειο μέρος της και από άσπρη στο νότιο.

H Πύλη των Γερακιών

Τον ίδιο δυαδισμό άσπρου - μαύρου συναντάμε στο αίθριο με τις Πέτρες. Ασπρες είναι οι πέτρες που βρίσκονται στη κατεύθυνση του νότου και μαύρες αυτές που αντικρύζουν το βορρά. Τη ίδια αντίθεση παρατηρούμε ανεβαίνοντας τη σκάλα που οδηγεί στην Πύλη των Γερακιών, ένα από τα ωραιότερα σύνολα του Τσαβίν. Ορισμένα σκαλοπάτια οδηγούν δυτικά. Από εκεί ξεκινούν δύο σκάλες προς τις αντίθετες κατευθύνσεις βορρά - νότου.

Ένα από τα σκαλοπάτια της δυτικής πλευράς στηρίζει δύο κυλινδρικές κολόνες από μαύρη πέτρα, η επιφάνεια των οποίων είναι ολόκληρη σκαλισμένη με γεράκια. Το σύνολο συμπληρώνεται από ένα επιστύλιο - δίχρωμο και αυτό - στο οποίο είναι χαραγμένα επτά γεράκια που κοιτούν προς το βορρά και άλλα επτά που κοιτούν νότια.

Ο εξωτερικός τοίχος του ναού διακοσμείται από πέτρινα ανθρωπόμορφα κεφάλια με αιλουροειδή χαρακτηριστικά. Τα κεφάλια αυτά χρησίμευαν σαν «φύλακες - προστάτες» του ναού, όπως οι φιγούρες που στόλιζαν τα ακροκέραμα των Καθεδρικών ναών της Δύσης.

Στήλη Raimondi

Ενα από τα ωραιότερα γλυπτά που βρέθηκαν στο Τσαβίν είναι η Στήλη Raimondi. Απεικονίζει τον θεό Ιαγουάρο, τον δημιουργό του κόσμου, προκάτοχο του Βιρακότσα. Εχει ύψος 1,95 μ., πλάτος 74 εκ και πάχος 17 εκ. Αυτή η στήλη είναι σκαλισμένη μόνο από τη μία πλευρά. Είναι μια ανθρωπόμορφη φιγούρα με ζωόμορφα χαρακτηριστικά, πόδια και χέρια φιδιού. Τα μάτια και το στόμα της κεντρικής μορφής είναι με τέτοια τρόπο τοποθετημένα ώστε να χρησιμεύουν και στις δύο άλλες φιγούρες που είναι αντεστραμμένες. Μια τεράστια κορώνα αποτελούμενη από φίδια και χαρακτηριστικά αιλουροειδούς καλύπτει το 80% της στήλης. Σ΄αυτήν συναντάμε συνδυασμένα όλα τα τυπικά χαρακτηριστικά του συμβολισμού του Τσαβίν, τον ιαγουάρο, τα φίδια, την ανθρωπόμορφη φιγούρα.

Η λατρεία το Ιαγουάρου έφθασε μέχρι την εποχή της αυτοκρατορίας των Ινκας και το μνημειακό συγκρότημα του Τσαβίν εξακολούθησε να θεωρείται μαντείο και τόπος προσκυνήματος. Σήμερα, όπως μας είπαν, οι ανασκαφές συνεχίζονται στην ευρύτερη περιοχή και νέα ενδιαφέροντα ευρήματα έρχονται στο φως.

ΝΑΖΚΑ

Περίπου 350 χλμ. Νότια της Λίμα, στον σημερινό νομό Ικα, αναπτύχθηκε ο πολιτισμός της Νάζκα που έφθασε στο απόγειό του ανάμεσα στο 200 και το 800 μ.Χ. Η καταγωγή του ανάγεται στις πρώτες φάσεις του πολιτισμού Παράκας - Σπήλαια (2ος αιώνας π.Χ.).

Υπάρχουν ακόμη τα ερείπια της αρχαίας πρωτεύουσας της Νάζκα, Καγουάτσι, που είχε έναν πυραμιδικό ναό, ανάκτορο, πολλές κατοικίες και δρόμους με καλή ρυμοτομία.

Ο λαός της ήταν πολεμικός, εμπορικός και είχε μεγάλες καλλιτεχνικές ικανότητες, όπως αποδεικνύεται από την θαυμάσια κεραμική της. Ηταν επίσης εξαιρετικοί κατασκευαστές υδραγωγείων και δεξαμενών. Ανέπτυξαν αυτές τις τεχνικές λόγω της μεγάλης ξηρασίας που παρατηρείται στην περιοχή. Κάποια από αυτά τα υδραγωγεία χρησιμοποιούνται ακόμα και σήμερα. Διακρίθηκαν επίσης στην Αστρολογία και τα Μαθηματικά, όπως αποδεικνύουν οι περίφημες γραμμές και φιγούρες που αποδίδονται σ΄ αυτούς και που έχουν γίνει πια γνωστές σ΄ όλο τον κόσμο.

Οι γραμμές και τα σχέδια της Νάζκα

Οι γραμμές, τα γεωμετρικά σχήματα, οι γιγαντιαίες μορφές ζώων και πουλιών καλύπτουν μια έκταση μεγαλύτερη από 50 τετραγωνικά χιλιόμετρα στους πρόποδες της οροσειράς των Ανδεων, ανάμεσα στα σημερινά χωριά Νάζκα και Πάλπα και είναι ορατές μόνο από αεροπλάνο, λόγω του μεγάλου μεγέθους τους. Συναντάμε τεράστιες ευθείες γραμμές που τέμνονται μεταξύ τους σε διάφορα σημεία, τριγωνικά και ορθογώνια σχήματα, σπείρες διαφόρων μεγεθών, 18 σχέδια πουλιών και 10 περίπου σχέδια ζώων, όπως πίθηκο με σπειροειδή ουρά, αράχνη, ψάρια, κλπ. Οι ευθείες γραμμές έχουν μήκος από 4 έως 10 χλμ. και τα σχέδια των ζώων φθάνουν από 15 μ. έως 300 μ. Το σύνολο προκαλεί τον θαυμασμό για την αρτιότητα της κατασκευής του, το μέγεθός του, τον προσανατολισμό των γραμμών, την τελειότητα των καμπυλών, τις άψογες αναλογίες των μορφών.

Οι γραμμές αυτές και τα σχήματα είναι ελαφρά χαραγμένα στο έδαφος σε βάθος περίπου 30 εκ. Εντύπωση προξενεί το γεγονός πώς γραμμές τόσο ρηχές δεν έχουν σβήσει με το πέρασμα του χρόνου. Αυτό οφείλεται στη μορφολογία του εδάφους και στα φυσικά χαρακτηριστικά της περιοχής. Το κλίμα της Νάζκα είναι ένα από τα πιο ξηρά του κόσμου.

Οι γραμμές μελετήθηκαν για πρώτη φορά το 1926 από τον T. Mejia Xesspe, ο οποίος υπέθεσε ότι πρόκειται για αρχαίους ιερούς δρόμους. Λίγα χρόνια αργότερα ο P. Kosok τις θεώρησε σαν το μεγαλύτερο αστρονομικό ημερολόγιο που υπάρχει στον κόσμο. Για τον Hawkins είναι μαγικο-θρησκευτικά σύμβολα. Η Μ. Reiche αφιέρωσε τη ζωή της στη μελέτη των γραμμών αυτών και χάρις στις αεροφωτογραφίες μας παρουσίασε τον πιο ολοκληρωμένο «χάρτη» που υπάρχει γι΄ αυτά τα σχέδια. Συμπεραίνει ότι το σύνολο των γραμμών και των σχεδίων αποτελεί το κατάλοιπο ενός γιγαντιαίου ημερολογίου που συμπεριλαμβάνει αστρονομικά σύμβολα που δημιουργήθηκαν από τον πολιτισμό Παράκας - Νάζκα που χρησιμοποιούσε σαν βασική μονάδα μέτρησης το 1,30 μ. Για τον Νταίνικεν ήταν διάδρομοι προσγείωσης εξωγήινων και για τον Orefini συνδέονται με τελετουργικούς χορούς της βροχής.

Σύμφωνα με τον Johan Reinhard, o οποίος μελέτησε τους θρύλους και τις παραδόσεις της προκολομβιανής Αμερικής, για την ερμηνεία των γεωγλύφων πρέπει να ληφθούν υπ΄όψιν η ιερή γεωγραφία της περιοχής και οι θρησκευτικές πεποιθήσεις των λαών των Ανδεων. Ετσι θεωρεί ότι τα σχήματα και οι γραμμές της Νάζκα εντάσσονται σ΄ένα ευρύ πλαίσιο λατρείας της γονιμότητας που έχει σχέση με το νερό και τα βουνά, δεδομένης της μεγάλης ξηρασίας που παρατηρείται στην περιοχή. Ηταν ευρύτατα διαδεδομένη η αντίληψη ότι στις κορυφές των βουνών κατοικούσαν θεότητες οι οποίες ήλεγχαν τα μετεωρολογικά φαινόμενα και την γονιμότητα. Επομένως οι τελετές που σχετίζονταν με τη λατρεία αυτών των θεών είχαν πρωταρχική σημασία για το λαό της Νάζκα. Ισως σ΄αυτό οφείλεται επίσης ότι κάποια από τα φυτά και τα ζώα που συναντάμε στα γεώγλυφα, στις παραδόσεις των Ανδεων συνδέονται με το νερό. Για τον Reinhard λοιπόν όλο αυτό το πλέγμα γραμμών και σχημάτων απέβλεπε στην επίκληση δυνάμεων που θα έφερναν την ευεργετική βροχή που είναι τόσο σπάνια στο υψίπεδο της Νάζκα.

Η Κεραμική

Οι ανασκαφές στην περιοχή της Νάζκα έφεραν στο φως θαυμάσια κεραμικά αντικείμενα που διακρίνονται για την ποικιλία των χρωμάτων τους και την εξαιρετική πατίνα τους. Η κεραμική της χωρίζεται σε δύο φάσεις. Η πρώτη χαρακτηρίζεται από ρεαλιστικές και στυλιζαρισμένες φιγούρες. Η δεύτερη έχει πολύ εκλεπτισμένα σχέδια που καλύπτουν ολόκληρο το αγγείο, καμμιά φορά και το εσωτερικό του.

Εντύπωσε προξενεί η τελειότητα της φόρμας, δεδομένου ότι ο αγγειοπλάστης της Νάζκα δεν χρησιμοποιούσε τροχό. Απεχθανόταν επίσης το κενό. Για να το αποφύγει, μεγενθύνει την κεντρική φιγούρα, την στολίζει, την πολλαπλασιάζει και καταφεύγει σε ασυνήθιστα τεχνάσματα.

Τα αγγεία έχουν πλούσια εικονογράφηση μαγικο-θρησκευτικού χαρακτήρα που μας μαθαίνουν πολλά για τη φιλοσοφία και τη θρησκεία τους. Μας παρουσιάζουν ανθρωπόμορφα και ζωόμορφα τέρατα, πνεύματα της φύσης, τα φυτά και τα ζώα τους, τους τελετουργικούς χορούς τους, τα μαγικά μουσικά όργανα που κρατούν οι θεότητές τους καθώς επίσης και άλλα φανταστικά όντα που εκφράζουν την αντίληψή τους για το σύμπαν. Είναι φανερό ότι τέτοια μοτίβα δεν έχουν ακόμα ερμηνευθεί επειδή γνωρίζουμε ελάχιστα για τη θρησκεία των Νάζκα.

Όπως αναφέραμε στην αρχή οι πολιτισμοί και οι κουλτούρες που έχουν εντοπιστεί στο Περού είναι πολλοί. Κάποιοι από αυτούς έχουν έρθει στο φως και κάποιοι άλλοι περιμένουν ακόμη την αρχαιολογική σκαπάνη. Οι έρευνες δεν έχουν ολοκληρωθεί γιατί η μελέτη τους ξεκίνησε τις τελευταίες δεκαετίες. Ετσι παρατηρείται κάποια σύγχυση και συνεχείς ανακατατάξεις όσον αφορά τις χρονολογίες, τις ιστορικές περιόδους, τις ορολογίες, κλπ. Τα αινίγματα παραμένουν ακόμη άλυτα ή χωρίς ικανοποιητικές εξηγήσεις και αποτελούν πρόκληση για τους σημερινούς ερευνητές του παρελθόντος της ανθρωπότητας.

rc-cafe

Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Μονο μην ξεχνάτε να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε , με ένα ενεργό link.
Link directory