Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Mοναδική παράκληση μας είναι να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε, με ένα ενεργό link.

Σάββατο, 20 Φεβρουαρίου 2010

Sexy Lisa Lefebre & Bryliegh Rayne





Βυθισμένη ήπειρος ανακαλύπτεται στον Ινδικό Ωκεανό

Πριν από περίπου ένα χρόνο επιστήμονες από διάφορα ερευνητικά κέντρα εντόπισαν μία χαμένη ήπειρο στα βάθη στου Ινδικού Ωκεανού. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι στη χαμένη ήπειρο υπήρχαν δάση από φτέρες και κωνοφόρα δέντρα καθώς και θηλαστικά.

Ο Dr. Millard Coffin, διευθυντής της επιστημονικής αποστολής και καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Τέξας επισημαίνει: "Βρήκαμε αδιάψευστες αποδείξεις. Κομμάτια ξύλου, σπόρους και γύρη που απομονώσαμε σε ένα ίζημα ηλικίας 90 εκατομμυρίων ετών από το κεντρικό οροπέδιο μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι μεγάλο μέρος της περιοχής βρισκόταν πάνω από τη θάλασσα". Οι επιστήμονες θεωρούν ότι η ήπειρος δημιουργήθηκε μετά από τεράστια ηφαιστειακή έκρηξη πριν από 110 εκατομμύρια χρόνια, ενώ πριν από 20 εκατομμύρια χρόνια μία ανάλογη έκρηξη είχε σαν αποτέλεσμα τη βύθισή της.

Για την παραπάνω μελέτη χρησιμοποιήθηκε το ειδικό σκάφος "Joides Resolution" το οποίο κατόρθωσε να εξορύξει πετρώματα μέσα στην φουρτουνιασμένη θάλασσα. Δώδεκα αντηρίδες που ελέγχονται από ηλεκτρονικούς υπολογιστές κρατούν το πλοίο σταθερό ακόμα κι όταν στον ωκεανό πνέουν πολλά μποφώρ. Ο δε πύργος γεωτρήσεών του μπορεί να κάνει εξορύξεις ακόμα και σε βάθος 9.000 μέτρα κάτω από τη θάλασσα. Η εν λόγω περιοχή βρίσκεται στο οροπέδιο Kerguelen, 2. 000 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας και ίσως κάποτε, όταν βρισκόταν στην επιφάνεια να χρησιμοποιήθηκε ως οδό μετακίνησης οργανισμών από την Αυστραλία, την Ινδία και την Ανταρκτική.

Το τεράστιο οροπέδιο, έκτασης όσο το 1/3 της Αυστραλία, δημιουργήθηκε από μία συγκλονιστική υποβρύχια έκρηξη που εκτόξευσε τεράστιες ποσότητες ηφαιστειακής λάβας στην επιφάνεια του ωκεανού, όπου η ηφαιστειακή μάζα ψύχθηκε και στεροποιήθηκε δημιουργώντας τα νησιά Kerguelen. Ανάλογα φαινόμενα ήταν συνήθη πριν από 150 εκατομμύρια χρόνια. Άγνωστη παραμένει η ακριβής έκταση του οροπεδίου που ήταν πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, αλλά συγκριτικές μετρήσεις θεωρούν ότι ήταν όσο και η Βρετανία. Στα πετρώματα που εξορύχθηκαν απομονώθηκαν σπόροι και απολιθώματα από κελύφη οστράκων. Μόνο ενδείξεις και όχι αποδείξεις υπάρχουν για την ύπαρξη θηλαστικών. Όμως αυτό που έχει μεγάλη σημασία για του ερευνητές είναι το πέτρωμα από ορυκτό γρανάτη, καθώς ο τελευταίος δημιουργείται αποκλειστικά από υψηλές πιέσεις που ασκούνται σε πετρώματα της ηπειρωτική πλάκας.

Ο Dr. Fred Frey καθηγητής στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης (ΜΙΤ), παρατηρεί: "Πρόκειται για πολύ σημαντικό εύρημα. Εάν κατανοήσουμε τον μηχανισμό με τον οποίο τμήματα μίας αρχαία ηπείρου αφομοιώθηκαν από τον ωκεανό θα έχουμε κάνει ένα πολύ σημαντικό βήμα για να περιγράψουμε πως διασπάστηκαν η Αυστραλία, η Ινδία και η Ανταρκτικί πριν από περίπου 130 εκατομμύρια χρόνια"
Rc-Cafe

Το γερμανικό GT...



Όλα ξεκίνησαν το 1965, όταν η Opel παρουσίασε μία αεροδυναμική πειραματική μελέτη στην IAA (Έκθεση Φρανκφούρτης). Αφορούσε σε ένα αυτοκίνητο που δεν ήθελε να έχει καμία απολύτως σχέση με τα αντίστοιχα μαζικής παραγωγής, εκείνης της εποχής, στην κεντρική Ευρώπη. Στους δρόμους το είδαμε τρία χρόνια αργότερα, κάτι που αυτόματα σήμανε μια αξιοζήλευτη πρωτιά για την Opel. Το GT ήταν για την Ευρώπη το πρώτο αυτοκίνητο που μπήκε στην παραγωγή αφού πρώτα έκανε το ντεμπούτο του σαν πρωτότυπο. Η περίπτωσή του θύμιζε την αντίστοιχη της κορυφαίας Corvette, που 15 χρόνια νωρίτερα είχε πάρει την εν λόγω πρωτιά στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού.
Στο διάστημα 1968-1973 κατασκευάστηκαν 103.464 GT, με τα 70.222 εξ αυτών να διατίθενται στην αγορά των ΗΠΑ. Το αμάξωμα δημιουργήθηκε από τους Γάλλους ειδικούς της Chausson-Reims, ενώ η Brisonneau & Lotz στο Creil, βόρεια του Παρισιού, ανέλαβε το τελικό βερνίκι, τα ηλεκτρικά και τον εσωτερικό εξοπλισμό. Η τελική συναρμολόγηση γινόταν στο Bochum της Γερμανίας, όπου ήταν και το κέντρο παραγωγής του Kadett, στο οποίο βασίστηκε το GT. Ο χώρος για τον κινητήρα των 1.9 λίτρων ήταν τόσο μικρός ώστε το καπό έπρεπε να «φουσκώσει» στο κέντρο και το καπάκι της κυλινδροκεφαλής να παραμορφωθεί! Το concept Aero GT (με αφαιρούμενη οροφή) παρουσιάστηκε το 1969 στην Έκθεση της Φρανκφούρτης σε δύο μόλις πρωτότυπα, που δεν είδαν ποτέ το φως της παραγωγής. Ο Georg von Opel, εγγονός του ιδρυτή της εταιρείας, έφτασε στα 188 χλμ./ώρα στα μέσα του 1971 στο Hockenheim, με ένα τροποποιημένο Opel GT με ηλεκτρική ισχύ.
Την επόμενη χρονιά, μία ομάδα δημοσιογράφων και οδηγών αγώνων σημείωσαν 20 παγκόσμια ρεκόρ στο κέντρο δοκιμών της Opel στο Dudenhofen, κατά τη διάρκεια του θεσμού Diesel World Record GT 1972. Το 1973, οι λόγοι που οδήγησαν στη λήξη της παραγωγής του GT ήταν πολλοί. Ένας από αυτούς ήταν η απαίτηση των ΗΠΑ -της σημαντικότερης δηλαδή αγοράς εξαγωγής του μοντέλου- για τοποθέτηση μεγάλων προφυλακτήρων, κάτι που σίγουρα δεν ταίριαζε με το στυλ του αυτοκινήτου. Ένας άλλος ήταν η εξαγορά της Brisonneau & Lotz από τη Renault.
OPEL GT (1968)
ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ
Κινητήρας: 4κύλινδρος σε σειρά
Κυβισμός: 1.897 κ.εκ.
Διάμετρος x διαδρομή: 93mm x 69.80mm
Καρμπιρατέρ: Solex
Ισχύς: 89 ίπποι στις 5.100 σ.α.λ.
Ροπή: 15,2 χλγμ. στις 2.500 σ.α.λ.
Μετάδοση κίνησης: στους πίσω τροχούς
Κιβώτιο ταχυτήτων: χειροκίνητο 4 σχέσεων
Ανώτατη ταχύτητα: 187 χλμ/ώρα
0-100 χλμ/ώρα: 11 δλ.
Μήκος: 4.113 χλστ.
Πλάτος: 1.580 χλστ.
Ύψος: 1.225 χλστ.
Μεταξόνιο: 2.431 χλστ.
Μετατρόχιο εμπρός: 1.254 χλστ.
Μετατρόχιο πίσω: 1.284 χλστ.
Βάρος: 970 κιλά

Η μέτρηση του χρόνου


Όταν φτιάχθηκε το Διεθνές Σύστημα (SI) για όλα τα μεγέθη δημιουργήθηκαν ιεραρχίες μονάδων βασισμένες στο 10. Η μονάδικη εξαίρεση είναι ο χρόνος για τον οποίο χρησιμοποιείται ακόμα το πανάρχαιο Βαβυλωνιακό σύστημα που βασίζεται στο 60αδικό σύστημα. Κατά καιρούς όμως έχουν προταθεί συστήματα μέτρησεις του χρόνου βασισμένα στο 10. Ο χρόνος αυτός λέγεται "Μετρικός" ή "Δεκαδικός" χρόνος.

Η μονάδικη φορά που χρησιμοποιήθηκε Δεκαδικός Χρόνος ήταν ο Επαναστατικός χρόνος που δημιουργήθηκε από την Γαλλική Επανάσταση (όπως βέβαια και το SI). Μάλιστα η αποτυχία επικράτησης ενός δεκαδικού συστήματος μέτρησης του χρόνου φαίνεται μυστηριώδης αφού σχεδόν για κάθε άλλο μέγεθος χρησιμοποιούνται με επιτυχία δεκαδικά συστήματα από την εποχή της Γαλλικής επανάστασης και μετά.

Ο Επαναστατικός Μετρικός Χρόνος λοιπόν είχε:

- 10 μετρικές ώρες ανά ημέρα

- 100 μετρικά λεπτά ανά μετρική ώρα

- 100 μετρικά δευτερόλεπτα ανά μετρικό λεπτό

- 10 ημέρες είναι μια μετρική εβδομάδα (ή καλύτερα δεκάδα)

Η βασική μονάδα χρόνου, η ημέρα, παρέμενε η ίδια και οριζόταν βέβαια σαν ο χρόνος μιας πλήρους περιστροφής της γής γύρω από τον εαυτό της.

Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα αυτής της μεθόδου είναι ότι τα δευτερόλεπτα και τα λεπτά είναι κοντά στα κλασσικά αντίστοιχά τους. Αντίθετα η μετρική ώρα είναι περίπου δυόμιση κλασσικές ώρες. Μια λύση είναι να χρησιμοποιούνται και οι υποδιαιρέσεις της ημέρας (π.χ. deciday=1/10 ημέρας, centiday=1/100 ημέρας). Ιδιαίτερα το centiday θα είναι βολικό γιατι αντιστοιχεί σε περίπου 15 κλασσικά λεπτά.

Ένα άλλο πρακτικό πρόβλημα θα ήταν μια μονάδα για την έκφραση του μήνα. Θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ο "μετρικός" μήνας δηλαδή 30 ημέρες που προσεγγίζει την διάρκεια του σεληνικού και του ηλιακού μήνα. Θα υπήρχε όμως πάλι μια διαφορά 5 ημερών στην διάρκεια του χρόνου.

Ένα άλλα παράδειγμα μετρικού χρόνου το οποίο όμως δημιουργήθηκε περισσότερο για λόγους μάρκετινγκ, είναι το Swatch Internet Time όπου σαν ελάχιστη μονάδα χρησιμοποιείται το .beat που αντιστοιχεί στο 1/1000 της ημέρας
Rc-Cafe

ΟTHERKINS- Oι 'Ανθρωποι Δίχως Ανθρώπινη Ψυχή!


«Είμαι otherkin. Δεν μπορώ να είμαι λιγότερο ειλικρινής με τον εαυτό μου, με τη φύση μου. Δεν ανήκω σε αυτόν τον κόσμο παρόλο που γεννήθηκα εδώ.
Και δεν μπορώ να σας δώσω να το καταλάβετε καλύτερα, γιατί δεν υπάρχουν λέξεις να περιγράψουν αυτήν τη γνώση κι αυτήν τη νοσταλγία, και μόνο αν είστε όπως κι εγώ, μόνο τότε, θα είστε σίγουροι ότι λέω την αλήθεια».
Αυτά είναι τα λόγια μιας πολύ στενής μου φίλης, η οποία είναι μέλος γνωστής διαδικτυακής κοινότητας otherkins, που μου εκμυστηρεύτηκε τις δικές της απόψεις περί ψυχής και εναλλακτικών πραγματικοτήτων.
Απόψεις οι οποίες τυχαίνει να εκφράζουν περίπου το 30% του πληθυσμού των δυτικών χωρών, δεδομένου ότι τόσο υπολογίζεται το ποσοστό των otherkins που γεννιούνται και ζουν μαζί μας! Τι είναι όμως οι otherkins;

Ενσαρκωμένα Μαγικά Πλάσματα
Otherkins είναι οι άνθρωποι που δεν έχουν ανθρώπινη ψυχή!
Όπως χαρακτηριστικά γράφει ο Nick Mamatas (Elven Like Me, 2001), πρόκειται για μια κουλτούρα ανθρώπων που ισχυρίζονται ότι έχουν την ψυχή κάποιου θρυλικού ή μυθολογικού όντος, το οποίο όμως γεννήθηκε σε ανθρώπινο σώμα, και στη δική μας διάσταση.
Πιο απλά, θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι μαγικά πλάσματα σε «ανθρώπινο καλούπι».
Η ίδια η λέξη otherkin είναι ένας νεολογισμός -παρατηρεί ο Willow Polson στο The Veil's Edge: Exploring The Boundaries of Magic (2003)- που δημιουργήθηκε και χρησιμοποιείται από όσους πιστεύουν ότι είναι ζωόμορφες, εξωγήινες ή εξωδιαστατικές οντότητες, και γενικά μη-ανθρώπινα πλάσματα. Οι otherkins γνωρίζουν πως ορισμένες πτυχές του εαυτού τους δεν είναι ανθρώπινες.
Σύμφωνα πάλι με κάποιες από τις μεγαλύτερες κοινότητες otherkins παγκοσμίως -όπως η διαδικτυακή otherkin.net- είναι άνθρωποι από φυσικής απόψεως, αλλά ουσιαστικά μη-άνθρωποι από άποψη τόσο διανοητική όσο και πνευματική. Κάποιοι μάλιστα χρησιμοποιούν την έννοια της μετενσάρκωσης ως δικαιολογία αυτής της ασυμφωνίας.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή, προσπαθώντας να εξερευνήσουμε αυτήν την παράξενη θεωρία, ισορροπώντας ανάμεσα στην ψυχασθένεια και στην κοσμική αλήθεια...

Πραγματικότητα και Όχι Φαντασία!
Η θεωρία των otherkins δημιουργήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1990 στην Αμερική, και πιο συγκεκριμένα το 1996. Μιλάμε λοιπόν για μια σχετικά καινούρια θεωρία, η οποία όμως κατάφερε και κέρδισε πολλούς υποστηρικτές μέσα σε μια μόλις δεκαετία.
Ίσως ένας από τους λόγους, αυτής της ραγδαίας εξάπλωσης να βρίσκεται στην ομοιότητα της εν λόγω θεωρίας με ορισμένα παιχνίδια ρόλων (mystery τ. 11), καθώς και με γνωστά διηγήματα του φανταστικού.
Μη γελιέστε όμως, τίποτα στη θεωρία αυτή δεν είναι φανταστικό, καθώς, κυριολεκτικά, οι άνθρωποι της υποκουλτούρας των otherkins νιώθουν τον εαυτό τους διαφορετικό!
Γνωρίζουν δηλαδή πως ένα κομμάτι της ψυχής τους είναι κάποιο από τα πλάσματα εκείνα που εμείς τα εντάσσουμε στη μυθολογία. Είναι άνθρωποι και μαζί νεράιδες, βαμπίρ, μονόκεροι, ξωτικά, σάτυροι και άλλα πλάσματα για τα οποία δεν έχουμε καν κάποιο όνομα.
Με το πέρασμα του χρόνου, ο όρος διευρύνθηκε νοηματικά φτάνοντας πλέον σήμερα να περιγράφουμε με την ίδια λέξη όχι μόνο τα μέλη μιας συγκεκριμένης κοινότητας άλλα και έναν αριθμό ξεχωριστών και αναρίθμητων κοινοτήτων, που πρεσβεύουν την ίδια πίστη και διαχωρίζουν τους εαυτούς τους από άλλες βαμπιρικές και θηριανθρωπικές κοινότητες.
Από την πλευρά τους βέβαια οι otherkins υποστηρίζουν ότι υπάρχει ειδοποιός διαφορά ανάμεσα στο να υποδύεσαι ότι δεν είσαι άνθρωπος και στο να το πιστεύεις πραγματικά.
Καλύτερα όμως να βουτήξουμε στην καρδιά του θέματος αφήνοντας τα συμπεράσματα για αργότερα, όταν θα αναδυθούμε ξανά στην επιφάνεια...

Εμπειρίες Αστρικής Προβολής
Οι otherkins είναι άνθρωποι καθημερινοί σαν και εμάς, δίχως όμως να είναι άνθρωποι. Ένα κομμάτι της ψυχής τους ανήκει σε κάποιο μαγικό πλάσμα. Το γεγονός αυτό υπονοεί την ύπαρξη διαφορετικών διαστάσεων από τις οποίες προήλθαν αυτές οι ψυχές.
Διαστάσεις όπου κατοικούν δράκοι, άγγελοι, ξωτικά κι ένα σωρό άλλα πλάσματα που ο ανθρώπινος νους δεν τα γνωρίζει.
Βλέπετε, τα όντα αυτά που γεμίζουν τις σελίδες της λαογραφίας και της κλασικής μυθολογίας δεν ξεπήδησαν απλά από τη φαντασία του ανθρώπου παρά αποτέλεσαν μια εμπνευσμένη γνώση της αλήθειας, αποτυπωμένη με τρόπο τέτοιο που ο ανθρώπινος νους θα μπορούσε να τη συλλάβει μέσα από μύθους και θρύλους.
Οι otherkins πιστεύουν ότι μπορούν να επιστρέψουν έστω και για λίγο σε αυτές τις διαστάσεις, όπου ανήκουν οι ψυχές τους. Αυτό συμβαίνει μέσω της αστρικής προβολής και πολλοί ισχυρίζονται ότι έχουν καταφέρει όχι μόνο να ρίξουν κλεφτές ματιές σ' αυτούς τους άλλους κόσμους, αλλά και να ταξιδέψουν εκεί κατά βούληση.
Ασφαλώς, όλα αυτά μοιάζουν παράξενα, όμως οι περιγραφές των ταξιδιών τους συμπίπτουν συχνά μεταξύ τους ενισχύοντας έτσι τα πιστεύω τους!
Όλοι τους για παράδειγμα ισχυρίζονται ότι υπάρχουν άπειρα πλάσματα, για τη φύση των οποίων δεν έχουμε ιδέα. Μιλούν επίσης και για ένα μεγάλο μαύρο πύργο στον ομφαλό των διαστάσεων, ο οποίος απλώνεται σε μια μικρή πολιτεία και λειτουργεί σαν χαοτικός σκοτεινός μαγνήτης, πόλος των διάφορων σκιωδών πλασμάτων.
Επίσης, ένα κοινό στοιχείο στις εμπειρίες τους είναι η εντύπωση που έχουν πως εκεί πέρα η έννοια του καλού και του κακού δεν υφίσταται όπως την ξέρουμε, ούτε και μπορούμε να την κατανοήσουμε ακριβώς με τις ανθρώπινες αντιληπτικές μας ικανότητες, αλλά πλησιάζει περισσότερο στη θεωρία της σύνθεσης των αντιθέτων...

Τα Είδη των Οtherkins
Παρ' όλο το πλήθος των μαγικών πλασμάτων τα οποία μπορούν να ενσαρκωθούν, τα είδη εκείνα που συναντώνται με μεγαλύτερη συχνότητα σε ανθρώπινα σώματα είναι τα έξης: ξωτικά, νεράιδες, αγγελικές φιγούρες, δαιμονικές οντότητες, μονόκεροι, σάτυροι, δρυίδες, βαμπίρ, λυκάνθρωποι, δράκοι, κένταυροι, νύμφες και μάγισσες.
Όπως είπαμε και παραπάνω, αυτά είναι μόνο λίγα από τα είδη των otherkins και φυσικά κάθε μεγάλη κατηγορία, όπως τα ξωτικά, έχει και τις αμέτρητες υποκατηγορίες της.
Για παράδειγμα, υπάρχουν τα ξωτικά Elenari, που ισχυρίζονται ότι έχουν αναμνήσεις από τις ζωές τους σε διάφορους κόσμους, όπως από τον Sel' Ar, Aelveron, Bright Moon και Alorya.
Επίσης, μερικοί Εlenari -και ειδικά τα μέλη της φυλής Shiri- λένε πως θυμούνται να έχουν ζήσει και στην Faerie, τον κόσμο των νεράιδων.
Η λέξη Elenari προήλθε από τα Ξωτικά (Elvish) του Tolkien και μεταφράζεται ως «ο Ξωτικός λαός των αστεριών».
Αυτό το όνομα υιοθετήθηκε από την ομάδα, παρόλο που δεν σχετίζεται με ονόματα των αναμνήσεών τους. Επιπλέον, οι Elenari πιστεύουν ότι οι πρόγονοί τους δολοφονήθηκαν από μια σκοτεινή δύναμη που ονομάζουν Διαφθορά (Corruption), η οποία έχει περιγραφτεί ως μια καταστροφική δύναμη έξω από τον κόσμο των Elenari.
Έτσι, θεωρούν ότι οι ψυχές των Elenari ενσαρκώθηκαν εδώ είτε για να είναι ασφαλείς από τη Διαφθορά είτε εξορίστηκαν εδώ επειδή μολύνθηκαν από αυτήν. Παρ' όλα αυτά, δεν έχουν αναφερθεί περιπτώσεις φυσικής εκδήλωσης της Διαφθοράς στο δικό μας κόσμο.
Δεν είναι όμως μόνο τα ξωτικά που χωρίζονται σε διάφορες φυλές. Υπάρχουν επίσης και πολλές φυλές νεράιδων, όπως για παράδειγμα οι Μπάντζι, οι οποίες είναι αιμοβόρα δυστυχισμένα πλάσματα που προμηνύουν τον ερχομό τους με μια ανυπόφορη υπερηχητική κραυγή και συνήθως θέλουν το κακό των αντρών σπρωγμένες από την πίκρα που κρύβουν μέσα τους.
Μια άλλη αμφιλεγόμενη περίπτωση otherkin είναι αυτή της μάγισσας. Οι περισσότερες κοινότητες υποστηρίζουν πως με τη μαγεία μπορούν να ασχοληθούν όλοι οι άνθρωποι, χωρίς αυτό να τους κάνει μάγους ή μάγισσες. Αυτοί όμως που κατέχουν από τη φύση τους μαγικές δυνάμεις είναι πραγματικά otherkins.

'Ανθρωποι & Otherkins: Οι Τρεις Πάγιες Διαφορές
Εκτός από τις μαγικές δυνάμεις, οι διαφορές μεταξύ των otherkins και των ανθρώπων είναι κυρίως πνευματικές, καθώς μιλάμε για μη ανθρώπινα πλάσματα που κατοικούν σε ανθρώπινα σώματα.
Βέβαια, οι διαφορές εξαρτώνται κι από το είδος του otherkin, ουσιαστικά όμως υφίστανται τρεις βασικοί τομείς στους οποίους εντοπίζονται συγκεκριμένες διαφορές:
Η πρώτη σημαντική διαφορά έγκειται στις αναμνήσεις. Βλέπετε, οι otherkins μπορούν και έχουν τις αναμνήσεις από τον αλλόκοσμο στον οποίο κάποτε κατοικούσαν. Μερικές φορές οι μνήμες αυτές είναι «κλειδωμένες», μπορούν να αποκαλυφτούν όμως έπειτα από κατάλληλες ασκήσεις διαλογισμού και μερικά αστρικά ταξίδια.
Αξιοσημείωτο είναι επίσης το γεγονός πως τα otherkins πάσχουν από το λεγόμενο Σύνδρομο του Ακρωτηριασμού. Τι σημαίνει αυτό;
Έχει παρατηρηθεί σε περιόδους πολέμου, τραυματισμένοι στρατιώτες να αισθάνονται τα άκρα τους ακόμη και όταν αυτά είναι ακρωτηριασμένα. Αντίστοιχα, τα otherkins νιώθουν ακόμη τα φτερά ή την ουρά τους... στοιχειώδεις μνήμες μιας διαφορετικής κατάστασης ύπαρξης.
Βέβαια, ολόκληρη τη φυσική του μορφή ένα otherkin μπορεί να τη δει μονάχα στο αστρικό πεδίο!
Περνάμε τώρα στον τομέα των ενστίκτων: Πολλές φορές η ασυνείδητη μίμηση της προσωπικότητας ενός αλλοκοσμικού είδους -το να αποφεύγει για παράδειγμα να χτυπήσει τους ανθρώπους με τα φτερά του, η σεξουαλική έλξη μόνο για άλλα otherkins ή ακόμα η ασυνείδητη προσπάθεια να εκπνεύσει καυτή ανάσα ή να γρυλίσει κατά τη διάρκεια ενός καβγά- αποτελεί σημάδι που υποδεικνύει την παράξενη φύση των otherkins.
Συνεχίζοντας, θα πρέπει να αναφέρω ότι ο συσχετισμός ανάμεσα στους τρανσέξουαλ και τα otherkins είναι μεγάλος.
Όπως δηλαδή ένας τρανσέξουαλ αισθάνεται ότι έχει γεννηθεί σε λάθος σώμα (αντίθετου φύλου από αυτό που έπρεπε να έχει γεννηθεί), έτσι και κάποιο otherkin αισθάνεται πως έχει γεννηθεί σε άλλο κορμί από αυτό που πραγματικά θα έπρεπε.
Είναι σαν κάποιος να τους έπαιξε ένα κακόγουστο κοσμικό αστείο!
Βέβαια, αυτό δεν σημαίνει πως όλοι οι otherkins νιώθουν άβολα με το σώμα τους. Οι περισσότεροι μάλιστα προσαρμόζονται πολύ εύκολα με μόνο κοινό κατάλοιπο ένα έντονο αίσθημα νοσταλγίας του πραγματικού τους εαυτού...

Οι Ξεχωριστές Δυνάμεις των Οtherkins
Όντας otherkin, συνειδητοποιεί κανείς ότι έχει ορισμένα ξεχωριστά ταλέντα, ανάλογα με το είδος του, τα οποία τον ξεχωρίζουν.
Οι περισσότεροι otherkins τείνουν να έχουν υψηλότερο δείκτη IQ, χρησιμοποιούν περισσότερο μέρος του μυαλού τους απ' ό,τι οι περισσότεροι άνθρωποι, είναι πολύ ικανοί σε συγκεκριμένους τομείς και πολύ αδύναμοι σε άλλους ενώ έχουν βαθύ αίσθημα αντίληψης (ΕQ) και άσβεστη ανάγκη για μάθηση ολοένα και περισσότερων πραγμάτων.
Επίσης οι αισθήσεις τους είναι ιδιαίτερα και αλλόκοτα αυξημένες. Μπορεί να ακούνε φως ή να βλέπουν μυρωδιές. Ακούγεται παράξενο, αλλά έχει παρατηρηθεί σχεδόν καθολικά.
Ταυτόχρονα, λατρεύουν ή μισούν το φως του ήλιου βρίσκοντάς το είτε ιδιαίτερα ευεργετικό είτε εξοντωτικό. Οι ηλεκτρικοί ήχοι συσκευών γίνονται αντιληπτοί με το παραμικρό, όπως και τα πιο ελαφριά αρώματα.
Επιπρόσθετα, πρέπει να τονίσουμε την εμπάθεια και την τηλεπάθεια που εμφανίζεται σαν ελαφρύς πονοκέφαλος καθώς και την ικανότητά τους να μπορούν αμέσως να αναγνωρίζουν αν κάποιος λέει ψέματα ή αλήθεια, όπως και το τι είδους άνθρωπος είναι ή ποιες είναι οι προθέσεις του.
Ακόμα, δύνανται να μεταδώσουν μια σκέψη ή ένα συναίσθημα χωρίς να χρειαστεί να μιλήσουν.
Τέλος, οι otherkins βιώνουν βαθύτατα ένα χαρακτηριστικό αίσθημα αποξένωσης από τους υπολοίπους, σαν να βρίσκονται σε μια σαπουνόφουσκα, το οποίο εκδηλώνεται περιέργως μέσα από την τάση τους να προστατεύουν τους ανθρώπους, κάτι που οι ίδιοι οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται πολύ έντονα από τη μεριά τους.

Στάδια Αφύπνισης στον Κόσμο των Otherkins
Η Αφύπνιση είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται σε ορισμένα πνευματικά μονοπάτια (όπως στο Βουδιστικό Ζεν είναι το Σατόρι) για να δηλώσει κανείς το πέρασμά του σε μια νέα στάση ζωής. Συμβολίζει την εξέλιξη που σημειώνεται καθώς κάποιος μυείται σε αυτό το διαφορετικό μονοπάτι.
Όσον αφορά τώρα τους otherkins, η Αφύπνιση γίνεται όταν αρχίζουν να συνειδητοποιούν τη μη ανθρώπινη φύση τους. Κατά τη διάρκειά της, το otherkin αρχίζει να επανεκτιμά τη ζωή του, η αντίληψή του διευρύνεται και αλλάζει, ενώ η πεποίθηση ότι είναι κάτι «άλλο» ισχυροποιείται.
Για μερικούς είναι μια υπόθεση που διαρκεί όσο και μια στιγμή, κατά την οποία συντελείται ραγδαία αλλαγή στον τρόπο σκέψης, ενώ για την πλειοψηφία τα πρώτα σημάδια που εμφανίζονται σηματοδοτούν μια μακρά περίοδο εξέλιξης και ζύμωσης, όπου η Αφύπνιση πραγματοποιείται σταδιακά.
Ο οποιοσδήποτε μπορεί να αφυπνιστεί, ανεξαρτήτως ηλικίας ή άλλων κοινωνικών χαρακτηριστικών. Μπορεί να είμαι εγώ ή εσείς, ή ο διαβάτης που διασχίζει το δρόμο απέναντί σας αυτήν τη στιγμή.
Πιο συχνά βέβαια, η Αφύπνιση συντελείται μεταξύ των 16 και 25 ετών, ηλικίες κατά τις οποίες ο άνθρωπος διαμορφώνει το χαρακτήρα του.
Η σπίθα της Αφύπνισης μπορεί να ανάψει από μια εσωτερική αναζήτηση, από την ενασχόληση με το διαλογισμό και τη μαγεία, από τη συναναστροφή με άλλους otherkins ή απλώς εξαιτίας της ερεθισμένης φαντασίας που έχει εμποτιστεί με εικόνες από τη λογοτεχνία του φανταστικού ή τα παιχνίδια ρόλων.
Είναι φυσικό ότι μπορεί να προκύψουν διάφορες δυσκολίες και προβλήματα κατά τη διάρκεια αυτής της εξελικτικής διαδικασίας, με πρώτο και καλύτερο την αμφισβήτηση της διανοητικής υγείας του ατόμου από το ίδιο το άτομο.
Το καλύτερο που έχει να κάνει είναι να ενημερωθεί από το διαδίκτυο και να καταλάβει ότι δεν είναι μόνος ούτε τρελός, αφού η αυτοαμφισβήτηση είναι δείγμα λογικής σκέψης!
Επίσης, κάποιοι ταλαιπωρούνται από απροσδόκητα ένστικτα και αποστροφή για ορισμένες τροφές (συνήθειες που δεν είχαν πριν), ή κεραυνοβολούνται από ενδείξεις των ψυχικών τους δυνάμεων που αναπτύσσονται, όπως προμηνύματα που οδηγούν το άτομο σε σύντομη απώλεια της αίσθησης της πραγματικότητας και του κόσμου γύρω του.
Όλα αυτά όμως, πρέπει να θυμάστε, είναι φυσιολογικά στο στάδιο της Αφύπνισης και δεν θα πρέπει να προκαλούν ανησυχία.
Τέλος, δεν πρέπει να ξεχάσουμε αυτούς οι οποίοι γεννιούνται αφυπνισμένοι -συνήθως επειδή μεγαλώνουν σε οικογένεια αφυπνισμένων otherkins- ούτε όμως και αυτούς που παρότι είναι otherkins δεν αφυπνίζονται ποτέ, καθώς η καθημερινότητα σκοτεινιάζει όλο και περισσότερο τον πυρήνα τους, τον οποίο δεν καταφέρνουν ποτέ να αφουγκραστούν.

Εσύ τι Otherkin Είσαι;
Για να ανακαλύψεις το είδος στο οποίο πιθανόν να ανήκεις εν αγνοία σου και εσύ πάνω απ' όλα χρειάζεται υπομονή και επιμονή. Δεν υπάρχει κάποιος έγκυρος τρόπος να σου υποδείξει κανείς για να μάθεις ούτε υπάρχει κάποιος που μπορεί να σου δώσει πληροφορίες. Αυτό θα το ανακαλύψεις σιγά σιγά, καθοδηγούμενος από τον εαυτό σου και παρατηρώντας τις αλλαγές μέσα σου.
Μερικοί προσπαθούν να καταλάβουν αναλύοντας το γούστο τους μέσα στο σπίτι, αν για παράδειγμα προτιμούν το μέταλλο από το ξύλο, αν αποφεύγουν το ασήμι, αν αγαπούν ή μισούν κάποια χρώματα ή αν εμφανίζουν συγκεκριμένες αλλεργίες ή έχουν κάποιες άλλες, περίεργες βιολογικές αντιδράσεις.
Πολλοί είναι αυτοί που θα ισχυριστούν με μια ματιά ότι ξέρουν σε ποιο είδος ανήκεις, αλλά να είσαι σίγουρος ότι μόνο εσύ μπορείς να γνωρίζεις τον εαυτό σου.
Υπάρχει ακόμα και η περίπτωση να μην ταιριάζεις σε κανένα από τα ήδη γνωστά είδη otherkins, αλλά αυτό δεν θα πρέπει να σε πανικοβάλλει, γιατί, όπως είπα και πριν, τα πλάσματα των άλλων διαστάσεων είναι αμέτρητα και για τα περισσότερα δεν γνωρίζουμε τίποτα!

Γιατί Βρίσκονται Εδώ;
Θεωρώ ότι συμφωνείτε πως οι otherkins αποτελούν μια πολύ ενδιαφέρουσα και γοητευτική θεωρία. Υπάρχει όμως ένα μεγάλο ερώτημα το οποίο δημιουργείται καθώς εξερευνούμε τον κόσμο τους: Γιατί υπάρχουν οι otherkins; Γιατί πλάσματα άλλων διαστάσεων ενσαρκώθηκαν ως άνθρωποι στη δική μας διάσταση;
Υπάρχουν διάφορες εικασίες που γίνονται από τις κοινότητες των otherkins, θεωρίες στις οποίες θα αναφερθώ παρακάτω με συντομία:
Τα otherkins λοιπόν έρχονται στο δικό μας κόσμο γιατί η Γη και η διάσταση των ανθρώπων αποτελεί για αυτά μια σημαντική και πλούσια εμπειρία.
Μπορεί να ενσαρκώνονται στον πλανήτη μας, γιατί αποτελεί για αυτά ένα είδος κόλασης είτε γιατί εξορίστηκαν εδώ τιμωρημένα για κάτι που διέπραξαν στη δική τους διάσταση.
Ίσως πάλι να βρίσκονται εδώ γιατί αυτό είναι το αρχικό τους σπίτι, η πρώτη τους κατοικία, την οποία εγκατέλειψαν κάποτε για άγνωστους σε εμάς λόγους.
Επίσης μπορεί πολύ απλά να βρίσκονται εδώ εξαιτίας κάποιας προσωπικής τους αναζήτησης ή για να σώσουν τη Γη. Να τη σώσουν όμως από τι;
Κάποιο μέλος της οικολογικής οργάνωσης Greenpeace πρότεινε κάποτε πως τα otherkins βρίσκονται ανάμεσά μας για να υπενθυμίσουν στον άνθρωπο το φυσικό δρόμο που τον έχει λησμονήσει...
Σε κάθε σχεδόν περίπτωση, παρατηρούμε ότι τα otherkins παρουσιάζονται ως πλάσματα ανώτερα και πιο σοφά από τον άνθρωπο.
Βλέπουμε πως κάποιες φορές παίρνουν ακόμα και τη μορφή σωτήρα, σε κάποιες άλλες η Γη αποτελεί το καθαρτήριό τους, ενώ σε δυο περιπτώσεις αγγίζουν ακόμα και τη θεωρία του Κοσμικού Αστείου (mystery τ. 17), όπου η Γη θεωρείται απλώς ένας τόπος εκμετάλλευσης.
Πάνω από όλα όμως, μέσα από αυτές τις εξηγήσεις αναδύεται έντονα το ανθρωποκεντρικό στοιχείο, που αποδεικνύει σαφέστατα ότι ο άνθρωπος σκέφτεται για τον άνθρωπο και είναι ανίκανος να διαμορφώσει κάποια περαιτέρω αντίληψη του Κόσμου!
Το γεγονός ότι συνήθως οι otherkins εμφανίζονται ως όντα που είτε βοηθούν τον άνθρωπο είτε είναι απλώς φιλικά διακείμενα απέναντί του δείχνει τη βαθιά κρίση αμφισβήτησης που περνά η ανθρωπότητα ως προς τον εαυτό της.
Είναι σαν να αναζητά κάποιον από μηχανής θεό που θα τη βγάλει από το οικολογικό, οικονομικό και κοινωνικό αδιέξοδο που συναντά μπροστά της.

Οι Αντιδράσεις των Σκεπτικιστών
Είναι αλήθεια πως η κοσμοαντίληψη των otherkins υπερβαίνει την «κανονικότητα» του πραγματικού. Οι περισσότεροι άλλωστε που δεν μετέχουν στην κουλτούρα των otherkins αποδοκιμάζουν την όλη θεωρία χλευάζοντάς την.
Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της έντονης κριτικής που πραγματοποίησε το κολέγιο Wooster σε ετήσιο σεμινάριό του το φθινόπωρο του 2002, με τίτλο Nonsense on America: The Lure of the Irrational!
Επαγγελματίες ψυχίατροι πάλι, που έχουν εξετάσει περιπτώσεις όπου ένα άτομο ισχυρίζεται πως μπορεί να μεταμορφωθεί σε ζώο ή ότι κατά κάποιο τρόπο δεν είναι άνθρωπος, έχουν διαγνώσει κλινική λυκανθρωπία ή κάποιου άλλου είδους ψυχική διαταραχή, όπως σχιζοφρένεια, ή διαταραχή πολλαπλής προσωπικότητας (Garlipp P. Lycanthropy-Psychopathologica and Psychodynamical Αspects, 2004).
Οι κοινότητες των otherkins από την πλευρά τους υποστηρίζουν ότι δεν πρόκειται για κανένα είδος ψυχοπαθολογίας υπερασπιζόμενες το βασικό διαγνωστικό κριτήριο της ψυχιατρικής, που λέει πως εφόσον ένα άτομο μπορεί και συνεχίζει την ζωή του, πηγαίνει στη δουλειά του, εκτελεί σωστά τις υποχρεώσεις του και έχει υγιή κοινωνική ζωή, τότε δεν αποτελεί περίπτωση ψυχικής ασθένειας παρ' όλες τις αλλόκοτες πεποιθήσεις που μπορεί να έχει.
Μάλιστα, οι otherkins ισχυρίζονται πως όχι μόνο η διαφορετικότητά τους δεν τους εμποδίζει να ζουν, αλλά βελτιώνει την ποιότητα της ζωής τους. Δεν αποκλείουν βέβαια τις περιπτώσεις ανθρώπων που, ενώ χρήζουν ψυχιατρικής βοήθειας, επιμένουν ότι είναι otherkins, δίχως φυσικά να είναι.
Ωστόσο, καμιά επίσημη ιατρική μελέτη δεν έχει διεξαχθεί πάνω στο φαινόμενο otherkin ώστε να εκτιμηθούν σωστά οι δύο αντίπαλες μεριές, οπότε μέχρι τότε τα συμπεράσματα εξαρτώνται από την κρίση και την εμπιστοσύνη ( ; ) σας στο ανθρώπινο είδος...


Rc-Cafe

Aραγε τι ώρα είναι τώρα στο ... Uzbekistan

pagkosmia_wra
Κινείστε το δείκτη του ποντικιού σας -στον πιο κάτω σύνδεσμο που θα ανοίξει- πάνω στον παγκόσμιο χάρτη και θα εμφανιστούν πλαίσια, τα οποία θα σας ενημερώσουν για την τοπική ώρα σε μια ευρεία γκάμα παγκόσμιων τοποθεσιών. Κάνοντας κλικ με το ποντίκι εμφανίζεται η ώρα της χώρας που επιλέξατε.

Πατήστε εδώ
Rc-Cafe

ωραίο μενού .......


Ένας Κινέζος βρήκε την υγεία του -λέει- καταναλώνοντας καθημερινά και επί 40 χρόνια ζωντανούς βατράχους και ποντικούς

Ένας άνδρας στη νοτιοανατολική Κίνα δήλωσε ότι το γεγονός ότι επί 40 χρόνια κατάπινε ζωντανούς βατράχους και ποντικούς τον βοήθησε να μην έχει εντερικά προβλήματα και να γίνει δυνατότερος.

Ο Τζιάνγκ Μουσένγκ, 66 ετών, που διαμένει στην επαρχία Τζιανσί, υπέφερε συχνά από στομαχικούς πόνους και βήχα από ηλικία 26 ετών, μέχρι που ένας ηλικιωμένος, που ονομαζόταν Γιανγκ Ντινγκσάι, του συνέστησε να τρώει βατράχους από τα δένδρα ως γιατρικό, γράφει στο σημερινό της φύλλο η εφημερίδα "Νέα του Πεκίνου."


"Αρχικά, ο Μουσένγκ δεν τολμούσε να φάει ένα ζωντανό βατράχι που σπαρταρούσε, αλλά όταν είδε τον Ντινγκσάι να καταπίνει ένα, έφαγε...δύο χωρίς σκέψη. Ύστερα από ένα μήνα κατανάλωσης...ζωντανών βατράχων οι πόνοι στο στομάχι και ο βήχας σταμάτησαν εντελώς", αναφέρει η εφημερίδα.

Τα επόμενα χρόνια ο Τζιάνγκ πρόσθεσε στο διαιτολόγιό του ζωντανούς ποντικούς, νεογέννητους αρουραίους και πράσινα βατράχια και μία φορά έφαγε σε μία μόλις ημέρα 20 ποντικούς, προσθέτει η εφημερίδα
Rc-Cafe

"Φουσκωτοί" Συνοδηγοί

Φουσκωτές κούκλες για να αποφύγουν τα αυξημένα πρόστιμα που τους επιβάλει η αστυνομία, επιστρατεύουν οι οδηγοί αυτοκινήτων στο Όκλαντ της Νέας Ζηλανδίας.
Προκειμένου να εισέλθουν στις λωρίδες κυκλοφορίας που επιβάλλεται στο όχημα να υπάρχουν τουλάχιστον τρεις επιβαίνοντες, οι οδηγοί τοποθετούν στα καθίσματα φουσκωτές κούκλες, κούκλες βιτρίνας, ακόμη και σκύλους με παιδική ενδυμασία.
«Η πιο συνηθισμένη δικαιολογία όταν σταματάμε κάποιον οδηγό για παράβαση είναι ότι μετέφερε συνεπιβάτη, ο οποίος ήταν υπερβολικά μικρόσωμος και δεν φαινόταν», δήλωσε στο Ρόιτερς ο υπεύθυνος οδικής ασφάλειας, Αντρέ Ντανάουζερ.
Οι παραβάτες του νόμου, καλούνται να πληρώσουν 150 $ Νέας Ζηλανδίας.
Rc-Cafe

Χαλάζι εκτοξεύθηκε μέσα από τουαλέτες!


Ένας άντρας, από την Αυστρία, έπαθε την πλάκα της ζωής του όταν ξαφνικά μέσα από την τουαλέτα του άρχισαν να εκτοξεύονται τεράστιες μπάλες χαλαζιού!

Ο κύριος Martin Bierbauer δήλωσε πως άκουσε τους σωλήνες του νερού να κάνουν έναν θόρυβο και ξαφνικά άρχισαν να εκτοξεύονται από την τουαλέτα μπάλες χαλαζιού σαν να προέρχονταν από μηχανή ποπ-κορν!

«Ήταν σαν χιονοστιβάδα, η τουαλέτα γέμισε από πάγο και δεν άργησε να γεμίσει και ολόκληρο το διαμέρισμα. Άνοιξα την πόρτα και έτρεξα στις σκάλες αλλά ο πάγος με ακολουθούσε,» είπε ο κύριος Martin Bierbauer.

Το περιστατικό συνέβη σε συγκρότημα πολυκατοικιών στην περιοχή Eisenstadt από την πυκνή πτώση χαλαζιού μέσα στους σωλήνες απομάκρυνσης του νερού του συγκροτήματος που λόγω της τεράστιας πίεσης βρήκαν διέξοδο μέσα από τις τουαλέτες των οικιών!

«Η πίεση ήταν τόσο μεγάλη που το χαλάζι έπρεπε να βρει διέξοδο, την βρήκε μέσα από τις τουαλέτες των σπιτιών,» είπε ο κύριος Wolfgang Leinner, τοπικός δημοτικός σύμβουλος.


Rc-Cafe

Η αλιεία και το μέγεθος των ψαριών


Η αλιεία είτε για επαγγελματικούς είτε για ερασιτεχνικούς και ψυχαγωγικούς σκοπούς, εξαρτάται από τις νομοθεσίες που επιβάλονται κάθε φορά από την πολιτεία, που ρυθμίζουν το άνοιγμα του ματιού των διχτυών. Θεωρητικά επιβάλλοντας ένα συγκεριμένο δίχτυ με συγκεκριμένο άνοιγμα ματιού για την αλιεία συγκεκριμένων ψαριών, είναι εφικτό να αλιεύονται μόνο μεγάλα ψάρια και να αποφεύγεται με αυτόν τον τρόπο και η αλίευση ανήλικων ατόμων που μπορεί να αποβεί μοιραίο για τον πληθυσμό.

Σύμφωνα με επιστήμονες το μέγεθος των ψαριών που αλιεύονται, χρόνο με το χρόνο μειώνεται. Τα αποτελέσματα σχετικής έρευνας δημοσιεύθηκαν την περασμένη εβδομάδα στην επιστημονική επιθεώρηση Science, από επιστήμονες του Πανεπιστημίου Stony Brook των ΗΠΑ. Η έρευνα αυτή πραγματοποιήθηκε υπό την καθοδήγηση του Καθηγητή των Κέντρου Θαλάσσιων Ερευνών του Πανεπιστημίου, David O. Conover και ένας από τους φοιτητές όπου εργάστηκαν και δημοσίευσαν τα δεδομένα είναι και ο Stephan B. Munch.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παραπάνω μελέτης, στις περισσότερες φορές τα διοικητικά μέτρα που λαμβάνονται για την αλιεία, αγνοούν πλήρως την εξελικτική διαδικασία που μπορεί να αλλάξει τους πληθυσμούς των περισσότερων εμπορικών ψαριών εξαιτίας της έντονης αλιευτικής πίεσης. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν στα πειράματά τους που χρησιμοποιούσαν το είδος του Ατλαντικού Menidia menidia (ψάρι παρόμοιο με την Αθερίνα), όταν στους πληθυσμούς απομακρύνονταν - αλιεύονταν τα μεγάλα άτομα, το μέσο μέγεθος των ψαριών αυτών μειώθηκε εντυπωσιακά ακριβώς σε τέσσερις γενεές. Αντίθετα όταν απομακρύνονταν επιλεκτικά τα μικρότερα άτομα το μέσο μέγεθος του πληθυσμού αυξήθηκε.

Ο David O. Conover και οι συνεργάτες του πιστεύουν πως οι επιδράσεις της αλιείας υπερβαίνουν τις άμεσες αλλαγές που μπορεί να παρατηρούνται σ' έναν πληθυσμό ψαριών. Τα διοικητικά μέτρα που σκοπό έχουν την αύξηση της παραγωγής μπορεί να οδηγηθούν ακριβώς στο αντίθετο αποτέλεσμα αγνοώντας την δυναμική - εξελικτική διαδικασία του συστήματος. Η αλιεία μπορεί να ασκήσει εξελικτικές επιδράσεις που οδηγούν σε γενετικές αλλαγές στους πληθυσμούς των ψαριών. Αυτό μπορεί να προκαλέσει αλλαγές και στα ποσοστά αύξησης των ψαριών και τελική επίδραση στην παραγωγική διαδικασία.

Οι επιστήμονες καταλήγουν στην μελέτης τους προτείνοντας δύο μέτρα όσον αφορά στη διαχείρηση της αλιείας:

  1. την επανεξέταση του ελάχιστου μεγέθους αλίευσης των ψαριών

  2. την καθιέρωση των προστατευμένων περιοχών, ως μέτρο για την προστασία των φυσικών αποθεμάτων και συνεπώς των γενετικής ποικιλομορφίας μεταξύ των ειδών των ψαριών.

Η διαχείρηση της αλιείας είναι μια προκλητική ισορροπία μεταξύ των φυσικών αποθεμάτων σε ολοκληρο τον πλανήτη και της επίδρασης της αλιείας στην παγκόσμια οικονομία. Μόνο στην ευρύτερη περιοχή της Ν. Υόρκης, η επαγγελματική και ψυχαγωγική αλιεία μαζί με τις βιομηχανίες θαλασσινών, συνεισφέρουν στην κρατική οικονομία πάνω από 11,5 δισσεκατομύρια δολάρια ετησίως και απασχολούν περισσότερα από 100.000 άτομα
Rc-Cafe

Ο Πλανήτης Χ: Η Αναζήτηση του 10ου πλανήτη

Ορισμένοι υποστηρίζουν πως η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται ποτέ. Παρόλα αυτά, από το 1846 και την ανακάλυψη του Ποσειδώνα μετά από υπολογισμούς του Le Verrier, που χαιρετίστηκε ως θρίαμβος της ουράνιας μηχανικής, πολλοί αστρονόμοι ονειρεύτηκαν να επαναλάβουν το ίδιο εγχείρημα.

Κάποιοι προσπάθησαν να αποκαλύψουν ένα ουράνιο σώμα πλησιέστερα απ' ό,τι απέχει ο Αρης από τον Ήλιο. 'Αλλοι πάλι αποπειράθηκαν να αποδείξουν την ύπαρξη ενός μεγάλου πλανήτη στα όρια του ηλιακού συστήματος. Για να προβλέψει την ύπαρξη και τη θέση του Ποσειδώνα, ο Le Verrier βυθίστηκε στη μελέτη των ανεξήγητων διαταραχών, που μετέβαλλαν την κίνηση του Ουρανού. Αφού ανακαλύφθηκε ο νέος πλανήτης και προσδιορίστηκε η τροχιά του, φάνηκε πως όχι μόνο δεν μπορούσε να εξηγήσει από μόνος του το σύνολο των διαταραχών της κίνησης του Ουρανού, αλλά και ότι η δική του κίνηση δεν βρισκόταν σε απόλυτη συμφωνία με τις προβλέψεις της νευτώνειας μηχανικής. Όλα αυτά παρακίνησαν ορισμένους αστρονόμους να εξετάσουν την ύπαρξη ενός πλανήτη ακόμη πιο μακριά.

Δύο αμερικανοί, ο William Pickering και ο Percival Lowell, υπολόγισαν ανεξάρτητα ο ένας από τον άλλο τη μάζα και την τροχιά του υποθετικού αυτού σώματος που ονομάστηκε, ήδη από τότε, Πλανήτης Χ. Οι φωτογραφικές έρευνες που ακολούθησαν στη βάση αυτών των υπολογισμών θα έμεναν για καιρό άκαρπες, μέχρι τις 18 Φεβρουαρίου 1930 όταν ο αστρονόμος Clyde Tombaugh αναγνώρισε επιτέλους το προσδοκώμενο αντικείμενο, σε λιγότερο από 6 μοίρες από την προβλεπόμενη θέση. Ο πλανήτης έλαβε το όνομα Πλούτωνας. Και πάλι, πολύ γρήγορα τα χαρακτηριστικά του (η μικρή φαινόμενη διάμετρός του και η πολύ χαμηλή λάμψη του σύμφωνα με τις προβλέψεις) άφησαν υποψίες για την ύπαρξη ενός δορυφόρου, του Χάροντα που ανακαλύφθηκε το 1978: η μάζα του Πλούτωνα ήταν πολύ μικρή για να διαταράξει σημαντικά τις κινήσεις του Ουρανού και του Ποσειδώνα. Από εκεί ορισμένοι αστρονόμοι ξανάρχισαν την ίδια ιστορία.

Παρόλα αυτά δεν ήταν ο Ουρανός ούτε ο Ποσειδώνας που θα τους απασχολούσε, αλλά ο Halley. Το 1972, στα πλαίσια μελέτης για την κίνηση του διάσημου κομήτη, ο Joseph Brady, από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, ανακοίνωσε την ανακάλυψη των αποκλίσεων της τροχιάς του, οι οποίες αποδόθηκαν σ' έναν υπερπλουτώνιο πλανήτη, τον Πλανήτη Χ (διπλή ονομασία που σημαίνει τον άγνωστο πλανήτη αλλά και τον δέκατο του ηλιακού μας συστήματος).

Αυτός, με μάζα 280 φορές μεγαλύτερη της γήϊνης, θα έπρεπε να περιφέρεται γύρω από τον Ήλιο σε 464 έτη, σε απόσταση περίπου 60 AU (1 AU = 150 εκατομμύρια χλμ.) από αυτόν, με τροχιά σχεδόν κυκλική, παρουσιάζοντας την ιδιαιτερότητα να έχει κλίση 120 μοίρες ως προς το επίπεδο της εκλειπτικής. Δηλαδή, η επιτρόχια μετατόπισή του θα είχε αντίθετη φορά από τους άλλους πλανήτες. Το τελευταίο του πέρασμα από το περιήλιο θα είχε γίνει το 1635.

Η υπόθεση αμφισβητήθηκε γρήγορα. Αρχικά, οι εξομοιώσεις έδιναν στον Πλανήτη Χ μια πυκνότητα και ανακλαστικότητα που φαίνονταν αληθοφανείς και έδειξαν ότι θα έπρεπε να έχει φαινόμενο μέγεθος γύρω στο 11. Δύσκολο να πιστέψουμε πως ένα σώμα τόσο λαμπρό θα μπορούσε να ξεφύγει, μέχρι τότε, από τους παρατηρητές. Οι φωτογραφικές έρευνες που έγιναν τόσο στην Βρετανία όσο και στις ΗΠΑ αποδείχτηκαν απελπιστικά μάταιες.Τέλος, κάποιοι υπολογισμοί που έγιναν από δύο αμερικανικές ομάδες, η μια από το US Naval Observatory και η άλλη από το Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Καλιφόρνια, έδειξαν ότι η ύπαρξη του Πλανήτη Χ ήταν δυναμικά αδύνατη ως ασυμβίβαστη με τη σημερινή διαμόρφωση του ηλιακού μας συστήματος.

Το πρόβλημα των διαταραχών του Ουρανού και του Ποσειδώνα επανήλθε στη σκηνή από το 1976, υπό την ώθηση ενός αστρονόμου του US Naval Observatory, του Thomas Van Flandern, μαζί με έναν συνάδελφό του τον Robert Harrington. Με εξομοιώσεις στον υπολογιστή τους, οι Van Flandern και Harrington κατέληξαν στο επόμενο μοντέλο: ένας πλανήτης μάζας δύο με πέντε φορές μεγαλύτερη της γήινης, σε μια πολύ επιμήκη τροχιά και κεκλιμένη ως προς την εκλειπτική, σε απόσταση 50 με 100 AU από τον Ήλιο, με περίοδο περιφοράς περίπου 800 έτη.

Στη διάρκεια ενός περάσματός του από το περιήλιο (το κοντινότερο σημείο της τροχιάς του προς τον Ήλιο), εδώ και πολύ καιρό, ο υποτιθέμενος πλανήτης θα είχε αντιστρέψει την κίνηση του κύριου δορυφόρου του Ποσειδώνα, του Τρίτωνα, που έχει σήμερα την ιδιομορφία να περιστρέφεται κατά την ανάδρομη φορά, και θα είχε αποσπάσει τον Πλούτωνα από την οικογένεια των δορυφόρων του Ποσειδώνα για να τον μεταφέρει σε μια ηλιακή τροχιά. Το 1989, έχοντας εκλεπτύνει τους υπολογισμούς του, ο Harrington πρότεινε νέο μοντέλο που αφορούσε έναν πλανήτη με μάζα κατά τέσσερις φορές μεγαλύτερη της γήινης, περιφερόμενος γύρω από τον Ήλιο σε απόσταση 2,5 περίπου φορές της απόστασης του Πλούτωνα. Τοποθετημένος στον αστερισμό του Σκορπιού, αυτό το υποθετικό σώμα φαινόμενου μεγέθους 14 θα είχε ξεφύγει από τις έρευνες...

Στηριζόμενοι επίσης στην ιδιόρρυθμη κίνηση του Ουρανού και του Ποσειδώνα οι Βραζιλιάνοι Rodney S. Gomes και Sylvio Ferraz-Melo κατέληξαν, στη δεκαετία του '80, σε αποτελέσματα λίγο διαφορετικά. Οι υπολογισμοί τους άφησαν στον Πλανήτη Χ μεγάλη ελευθερία: πολλές δυνατές τροχιές, όλες με μικρή κλίση ως προς την εκλειπτική. Επιπλέον, ο πλανήτης τους θα μπορούσε να έχει το μισό της γήϊνης μάζας και τροχιά σχεδόν κυκλική, σε απόσταση 45 AU από τον Ήλιο, ή μια τροχιά πολύ έκκεντρη σε μέση απόσταση 80 AU από τον Ήλιο και μάζα σχεδόν τριπλάσια της γήϊνης.

Ένας άλλος συνήγορος του Πλανήτη Χ, ο αμερικανός Conley Powell, μηχανικός από το Huntsville της Alabama, έλαβε υπόψη του μόνο τις αποκλίσεις ανάμεσα στις θεωρητικές θέσεις του Ουρανού και αυτές που πρακτικά μετρούνται, δίνοντας μεγαλύτερο βάρος στις παρατηρήσεις του 20ού αιώνα, επειδή η ακρίβειά τους είναι πολύ καλύτερη. Ο πλανήτης που προκύπτει από τους υπολογισμούς του είναι ένα είδος δεύτερου Πλούτωνα. Περιφέρεται γύρω από τον Ήλιο σε 204 έτη και σε απόσταση 34,6 AU κατά μέσο όρο, ακολουθώντας μια τροχιά τοποθετημένη εν μέρει στο εσωτερικό της τροχιάς του Ποσειδώνα. Η μάζα του φτάνει 0,35 φορές τη γήϊνη. Αισιόδοξος ο Powell έχει ήδη προτείνει ένα όνομα γι' αυτό το αντικείμενο: τη γυναίκα του Πλούτωνα, Περσεφόνη.

Όσον αφορά τον John Anderson από το Jet Propulsion Laboratory, ο συλλογισμός του δεν στερείται πρωτοτυπίας. Το 1987, εξέτασε προσεκτικά την πορεία των διαστημοσυσκευών Pioneer 10 και 11, που βυθίζονται στο αστρικό Διάστημα σε κατευθύνσεις σχεδόν αντίθετες. Παρόλα αυτά δεν μπόρεσε να αποκαλύψει στοιχεία από την παραμικρή διαταραχή που θα οφειλόταν στην παρουσία του δέκατου πλανήτη. Κάποιοι θα είχαν σταματήσει εκεί, όχι όμως ο Anderson. Σύμφωνα με αυτόν, ο Ουρανός και ο Ποσειδώνας θα είχαν διαταραχθεί προ ολίγου από την έλξη άλλου πλανήτη, ο οποίος μετά το τέλος του 19ου αιώνα, θα είχε απομακρυνθεί πολύ για να γίνονται αισθητά σήμερα τα βαρυτικά του αποτελέσματα επάνω στους δύο πλανήτες ή στις διαστημοσυσκευές. Αυτό το άγνωστο σώμα, με μάζα πενταπλάσια περίπου της γήινης, θα χρειαζόταν 700 με 1.000 έτη προκειμένου να διαγράψει γύρω από τον Ήλιο μια πολύ έκκεντρη και επικλινή τροχιά.

Μήπως ο πλανήτης Χ υπάρχει μόνο στη φαντασία κάποιων ερευνητών; Προς το παρόν αυτή είναι η πιθανότερη υπόθεση. Από το 1929 ως το 1943, ο Clyde Tombaugh που ανακάλυψε τον Πλούτωνα, πέρασε 7.000 ώρες συγκρίνοντας φωτογραφικές πλάκες. Κάλυψε έτσι το 70% του ουρανού (μια μεγάλη ζώνη που εκτείνεται από απόκλιση -50 μοίρες ως +50 μοίρες) και εξέτασε 45 εκατομμύρια άστρα. Η πεποίθησή του ήταν ότι κανένα αντικείμενο πιο λαμπρό από το μέγεθος 16,5 δεν μπόρεσε να του ξεφύγει σ' αυτή τη ζώνη και ότι θα είχε ανιχνεύσει έναν πλανήτη στο μέγεθος του Ποσειδώνα ευρισκόμενο σε ακτίνα 200 AU. Πιο πρόσφατα, από το 1977 ως το 1984, ο Charles Kowai αφιερώθηκε με τη σειρά του σε μια συστηματική έρευνα των νέων σωμάτων του ηλιακού συστήματος. Με τη βοήθεια του τηλεσκοπίου Schmidt των 1,22 m του όρους Palomar, σάρωσε μια ζώνη πλάτους 30 μοιρών, από τη μια και από την άλλη μεριά της εκλειπτικής. Ανακάλυψε έτσι πέντε κομήτες και δεκαπέντε αστεροειδείς αλλά κανένα ίχνος ενός σημαντικού πλανήτη.

Στην πραγματικότητα, οι διαταραχές της κίνησης του Ουρανού και του Ποσειδώνα, που οδηγούν στην υπόθεση του Πλανήτη Χ, θα μπορούσαν μάλλον να προέρχονται, τουλάχιστον για τις πιο σημαντικές, από συστηματικά σφάλματα που επηρέαζαν τις παρατηρήσεις του 19ου αιώνα. Πράγματι, με την ευκαιρία της πτήσης του Voyager 2 διαπιστώσαμε ότι οι δύο πλανήτες βρίσκονταν στην προβλεπόμενη θέση, σύμφωνη με τους υπολογισμούς του JPL. Για να καταρτίσουν τους καταλόγους τους, οι ερευνητές του Εργαστηρίου Αεροπροώθησης φρόντισαν να απομακρύνουν όλες τις παρατηρήσεις που πραγματοποιήθηκαν πριν από το 1910.

Αντί για τον πλανήτη Χ, έχουμε ανακαλύψει από το 1922 πολλές δεκάδες αστεροειδείς πέρα από την τροχιά του Ποσειδώνα και του Πλούτωνα. Η ύπαρξη μιας μακρινής ζώνης μικρών σωμάτων, που ανακαλύφθηκε από τον παλαιοντολόγο Gerard Kuiper το 1951, φαίνεται να επιβεβαιώνεται. Αυτή η κατανομή της ύλης θα μπορούσε να εκτείνεται στις 500 AU. Αρκεί τελικά να εξηγηθούν οι τελευταίες ανεξήγητες διαταραχές της κίνησης του Ουρανού και του Ποσειδώνα, αν πράγματι αυτές υπάρχουν.


Rc-Cafe

Πρόκειται για αληθινή ιστορία.........


Γονείς στη Λεμεσό αγόρασαν στο μωρό τους ένα φίδι, Πύθωνα, για

κατοικίδιο. Ο μικρός κάθε βράδυ που ξάπλωνε στο κρεβάτι του, έβαζε και

το φίδι μαζί του δίπλα του. Όταν το φίδι ήταν πιο μικρό, κοιμόταν

κουλουριαστό (κουλουριαζόταν σε κύκλο). Καθώς μεγάλωνε το φίδι όμως

άρχισε να ξαπλώνει κάθετα όπως κοιμάται ένας άνθρωπος, δίπλα στο μωρό.

Και οι γονείς παραξενεύτηκαν και το πήραν στον κτηνίατρο και τον

ρώτησαν εάν έχει κάτι το φίδι και κοιμάται σαν τον άνθρωπο. Και ο

κτηνίατρος τους είπε αμέσως να το θανατώσουν και οι γονείς ρώτησαν

γιατί. Και τότε ο κτηνίατρος τους εξήγησε ότι καθώς το φίδι μεγάλωνε,

ο λόγος που ξάπλωνε κάθετα ήταν επειδή ήθελε να δει πόσο μεγάλο σε

μάκρος μπορεί να γίνει ούτως ώστε όταν φάει τον μικρό να μπορεί να τον

χωνέψει.Επειδή τα φίδια για να φάνε κάτι ή κάποιον πρώτα από όλα

μετρούν το μέγεθος του και αν μπορούν να το χωνέψουν τότε το τρώνε.

Και περίμενε μέχρι να φτάσει στο μάκρος που πρέπει για να φάει τον

μικρό. Η μάνα μόλις το άκουσε, έπαθε ψυχολογικά. Απίστευτο κι όμως

αληθινό!!


Rc-Cafe

Sexy Lucy Pinder






Ο ΣΠΑΣΙΚΛΑΣ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ

Παρόλο που είμαστε ως blog αποστασιοποιημένοι από την πολιτική για το παρακάτω κείμενο που μας έστειλε το ελληνικό καφενείο θα κάνουμε μια εξαίρεση διότι αν μη τι άλλο , λέει μεγάλες αλήθειες και είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον ο τρόπος που προσεγγίζει το όλο θέμα ο αρθρογράφος.....

Kαι το κείμενο έχει ως εξής.......

......
Τον θυμόσαστε τον σπασίκλα της τάξης σας;. Καθαρός, περιποιημένος, σενιαρισμένος, σοβαροφανής, υπολογιστικός ως εκεί που δεν έπαιρνε, κρυψίνους, υπάκουος, ποτέ δεν έφερνε αντίρρηση σε ότι του έλεγαν οι καθηγητές μας, απλά εκτελούσε εντολές, ήταν πάντα βλοσυρός, μυστικοπαθής, και πάντα κρατούσε αποστάσεις απ’ ‘ολους. Μας θυμίζει η περιγραφή τίποτα από τον κ. Παπακωνσταντίνου;. Μάλλον ναι τουλάχιστον ως προς το «καθαρός, περιποιημένος, σενιαρισμένος, και υπάκουος», θα έλεγε μάλιστα κανείς στη νιοστή. Πάει – έρχεται- ξαναγυρίζει μας λέει τί του υπαγορεύουν-μας τρομοκρατεί- μέτρα δεν παίρνει αλλά τα αφήνει να αιωρούνται σαν άδικη κατάρα επί των κεφαλών μας λες και φταίμε που γεννηθήκαμε σ΄ αυτή τη χώρα- ξαναφεύγει – ξαναγυρίζει και ως κακός λογιστάκος μας λέει ότι τα υπολόγισε λειψά και θα προσθέσουν και άλλα μέτρα- και μέτρα των μέτρων των μέτρων και δεν συμμαζεύεται.

Έχει καταλάβει ο συμπαθής κ. Παπακωνσταντίνου ότι εκπροσωπεί μια χώρα, που εξακολουθεί να είναι ανεξάρτητη;. Ότι δεν μπορεί να σκύβει το κεφάλι του από φοβικότητα για να τον .......
σφαλιαρίζουνε;. Ότι δεν είναι δυνατό να έχει το σύμπλεγμα του εκσυγχρονισμού «Ναι σε όλα, κι’ ας πάει και το παλιάμπελο.»; Ότι η Ελλάδα δεν είναι παλιάμπελο κανενός και έχει επιζήσει σαφώς χειρότερων καταστάσεων με καθαρό και περήφανο τρόπο;.Ας πει και κανένα όχι;. Ας ακουστεί ότι αντιτίθεται και ότι αντιδρά;. Ότι χτυπά το χέρι του στο τραπέζι. Στην παράταξη που βρίσκεται πολλές φορές χρειάστηκε ο ιδρυτής της Ανδρέας Παπανδρέου να χτυπήσει το χέρι του στο τραπέζι της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να τους πει όχι, και τον σεβόντουσαν γι’ αυτό. Το γνωρίζει αυτό ο συμπαθής κ. Παπακωνσταντίνου;. Δεν μπορεί να είναι «His masters voice
». Αν τον αδικούμε, ας μας δείξει ότι έχουμε άδικο. Ας καταλάβει ότι έχουμε φιλότιμο. Ας μη συγχέει το φιλότιμο με την εργατικότητα μας.

Ας θυμίσει στην εκπρόσωπο της Γερμανίας και στον κ. Σαρκοζί ότι εκτός από τα διαφθορεία της Siemens, Man, και των υποβρυχίων και τανκ που δεν λειτουργούν, ότι τα μεγαλοκαταστήματα τους όπως το Lidl, Carefour, Praktiker, και τους εμπορικούς αντιπροσώπους αυτοκινήτων τους εμείς τους ζούμε. Να ξεκινήσουμε να τους μποϋκοτάρουμε για να καταλάβουν τη γλύκα;. Να χαθούν και σ’ αυτούς θέσεις εργασίας, όπως και σε μας;. Όπου νά’ναι θα το ξεκινήσουν τα blogs γιατί μας το ζητά ο κόσμος. Διαβάστε και τα σχόλια τους.

Κύριε Παπακωνσταντίνου είμαστε μαζί σας, δείξτε τους ότι δεν είστε κατοχικός υπουργός Οικονομίας και ότι η Alte Kommandantur έφυγε από την Ελλάδα, αφήνοντας μας χρέη εκατοντάδων δισεκατομμυρίων ευρώ, που δεν μας τα έχουν εξοφλήσει ακόμα οι απόγονοι του Γ΄ Ράϊχ. Συνειδητοπείστε ότι το καζάνι θα ξεχειλίσει κάποια στιγμή. Το έχει προβλέψει ήδη από τον Ιανουάριο και το Ινστιτούτο Stratfor. Διαψεύστε τους και κάντε αυτό που έκανε ο Hugo Chavez που τους είπε χαρακτηριστικά γαλλικά και επαναδιαπραγματεύτηκε το χρέος της χώρας του. Αρκετά μας έχουν φάει, ας μάθουν να τρώνε λιγότερα οι γνωστοί οίκοι. Όταν ξεσηκωθούν οι πεινασμένοι, δε θα κάνουν διάκριση ποιόν θα τρώνε. «Φωνή λαού, οργή Θεού» σας θυμίζουμε ότι λέει ο θυμόσοφος, και όχι οικονομολόγος – τεχνοκράτης, λαός όταν ξεσηκώνεται ασυγκράτητος.

Caparo T1: Φόρμουλα ... δρόμου


Το ότι στην εξέλιξη του προγράμματος συμμετείχαν οι Μπεν Σκοτ Γκίντις και Γκράχαμ Χάλστεντ μπορεί να μη λέει και πολλά από μόνο του. Το συγκεκριμένο δίδυμο όμως έβαλε το χεράκι του -και πολύ μάλιστα- στη σχεδίαση και τη δημιουργία της θρυλικής McLaren 1. Η ουσία είναι πάντως πως το Caparo T1 δημιουργήθηκε για να φέρει νέα δεδομένα σχετικά με τις επιδόσεις, το κράτημα, την αίσθηση και το φρενάρισμα που προσφέρει ένα αυτοκίνητο με έγκριση τύπου για χρήση σε δημόσιο δρόμο.
Όντας το πρώτο αυτοκίνητο που ξεπερνά το φράγμα των 1.000 ίππων ανά τόνο (!!!), το διθέσιο Caparo T1 δεν κρύβει ότι θέλει να γίνει μια F1 για το δρόμο. Και αυτό φυσικά δεν έχει να κάνει μόνο με την εμφάνιση, που θυμίζει αγωνιστικό μονοθέσιο. Είναι το σκεπτικό της όλης του κατασκευής, που προέκυψε από τη συνεργασία ανθρώπων με συγκεκριμένο όραμα: Ένα ανάλαφρο όχημα που θα φτάνει τα 160 χλμ./ώρα σε λιγότερο από 5 δεύτερα, θα ξεπερνά τα 320 χλμ./ώρα σε τελική ταχύτητα και θα διαθέτει τέτοια αεροδυναμική που θα μπορεί να εξασφαλίζει κολοσσιαία αρνητική άντωση για να επιτυγχάνονται πλευρικές επιταχύνσεις της τάξης των 3 g (!!!) - όσο σε ένα πρωτότυπο του Le Man δηλαδή


Αβάσταχτη ελαφρότητα

Για να πετύχει όλα τα παραπάνω, το Caparo T1 βασίζεται στο συνδυασμό περιορισμένου βάρους και κολοσσιαίας ιπποδύναμης. Τα ανθρακονήματα, το μαγνήσιο και το αλουμίνιο είναι τα διαπιστευτήρια του T1 για τον κόσμο της ελαφρότητας των 550 κιλών. Από την άλλη, ο ατμοσφαιρικός αλουμινένιος V8 των 3,5 λίτρων έχει καταγωγή από τα αγωνιστικά Indy, με μειωμένη ιπποδύναμη από τους 700 στους 575 ίππους.

Έχει την ικανότητα να ανεβάζει στροφές σχεδόν σαν μοτοσικλέτα μέχρι τις 10.500 σ.α.λ. Οι αγωνιστικές του καταβολές φαίνεται και από το ότι η μέγιστη ροπή των 42,8 χλγμ. εμφανίζεται αρκετά ψηλά, στις 9.000 σ.α.λ. Κάνοντας μία απλή μαθηματική πράξη, προκύπτει πως το T1 διαθέτει μία αναλογία 0,95 κιλά/ίππο. Για να καταλάβετε, μία από τις κορυφαίες σπορ μοτοσικλέτες, η MV Agusta F4312R, ζυγίζει 193 κιλά και διαθέτει μοτέρ απόδοσης 183 ίππων που αντιστοιχούν σε αναλογία 1,1 κιλά/ίππο!

Είναι λοιπόν προφανές πως οι επιδόσεις του Τ1 ξεπερνούν κάθε προσδοκία: 0-100 χλμ./ώρα σε 2,5’’, 0-160 χλμ./ώρα σε 5’’ και χρόνος για τα 160-0 χλμ./ώρα μόλις 3,5’’. Η τελική ταχύτητα, με μια soft ρύθμιση των αεροδυναμικών βοηθημάτων, ξεπερνά τα 320 χλμ./ώρα. Μίλησε κανείς; Kαι τι να πει!

Αυτές οι επιδόσεις δεν θυμίζουν απλά καταιγίδα στην κόλαση, αλλά στην πράξη αφήνουν πίσω την Bugatti Veyron του 1.000.000 ευρώ και φυσικά κάθε άλλο τετράτροχο στον πλανήτη Γη που μπορεί να κινείται νόμιμα και με ασφάλεια στο δρόμο! Ενδεικτικά θα αναφέρουμε πως το Caparo T1 «έγραψε» 1:10’’ στην πίστα της δημοφιλούς βρετανικής εκπομπής Top Gear, όταν το μέχρι σήμερα γρηγορότερο αυτοκίνητο που είχε μετρηθεί, το Koenigsegg CCX των 800 ίππων, είχε χρόνο 1:17’’


Μοναδικό και ειδικό

Τίποτα φυσικά δεν είναι τυχαίο. Το Τ1 διαθέτει τεχνολογία που προέρχεται κατευθείαν από τους αγώνες μονοθέσιων, όπως το 6τάχυτο σειραϊκό κιβώτιο με κέλυφος μαγνησίου, που συνολικά δεν ξεπερνά τα 30 κιλά, οι αγωνιστικές ρυθμιζόμενες αναρτήσεις, το μονοκόκ πλαίσιο από ανθρακονήματα και αλουμίνιο, τα πανίσχυρα φρένα. Για τον ήχο δεν το συζητάμε...

Το θέμα είναι ότι στην πράξη το T1 επιβεβαιώνει τους ισχυρισμούς των ανθρώπων που το σχεδίασαν για ασύλληπτο κράτημα. Το να μπορέσεις να καθίσεις στο bucket απαιτεί ακροβατικές κινήσεις, το να βολευτείς προϋποθέτει λογικές διαστάσεις σώματος και ο ήχος, ακόμα και στο ρελαντί, υπόσχεται "βιασμό" των αυτιών! Είναι προφανές ότι κάτι τόσο extreme απαιτεί θυσίες...

Το τιμόνι, όπως καθετί άλλωστε, είναι μικροσκοπικό, ο συμπλέκτης είναι σκληρός και απότομος -πάντως χρησιμοποιείται μόνο για να μένει σε στάση το Τ1, οι αλλαγές μετά την εμπλοκή της 1ης δεν απαιτούν τη χρήση του. Η αποζημίωση όμως έρχεται στην πράξη. Η επιτάχυνση είναι σε θέση να κόψει την ανάσα και δεν υπάρχει κάτι στον κόσμο που να μπορεί να συγκριθεί μαζί της. Το τιμόνι είναι άμεσο και επικοινωνιακό, το κράτημα ασύλληπτο, το φρενάρισμα βασανιστικό.

Είναι τελικά το Caparo T1 ό,τι πιο κοντινό σε F1, αλλά με πινακίδες; Aναμφισβήτητα ναι! Και για να το διαπιστώσετε ιδίοις χερσί, αρκεί να υπογράψετε μια επιταγή των 285.000 ευρώ και μετά να συμπληρώσετε τους φόρους...

Κείμενο: Παντελής Αβάρτης

Tα συχνότερα ερωτήματα που έχετε για τις μπαταρίες

1) Τί είναι η εναλλακτική διαχείριση μπαταριών;

Εναλλακτική διαχείριση μπαταριών αποτελούν οι εργασίες συλλογής, παραλαβής, μεταφοράς, προσωρινής αποθήκευσης, ανακύκλωσης και ανάκτησης ενέργειας των μπαταριών.

2) Τί είναι η ανακύκλωση μπαταριών;

Ανακύκλωση μπαταριών είναι η διαδικασία ανάκτησης και αξιοποίησης των υλικών που αποτελούν τις μπαταρίες, δηλαδή η απόσπαση των μετάλλων της μπαταρίας και η επαναφορά τους στον φυσικό και οικονομικό κύκλο, με την επαναχρησιμοποίηση τους για την κατασκευή νέων μπαταριών ή άλλων προϊόντων. Τελικός σκοπός της ανακύκλωσης είναι η εξοικονόμιση ενέργειας και πρώτων υλών, καθώς και η μείωση του όγκου απορριμμάτων.

3) Γιατί να κάνω ανακύκλωση; Ποιό είναι το δικό μου προσωπικό όφελος;

Τα οφέλη από την ανακύκλωση μπαταριών είναι κοινά για όλους, Δημιουργούμε ένα καλύτερο περιβάλλον για εμάς και τα παιδιά μας. Σε όλες τις χώρες τις Ευρώπης, η ανακύκλωση μπαταριών γίνεται για:
• Την προστασία του περιβάλλοντος και την αναβάθμιση της ποιότητας ζωής των πολιτών
• Την μείωση του όγκου των απορριμμάτων τα οποία καταλήγουν στα ΧΥΤΑ (Χώροι Υγειονομικής Ταφής απορριμμάτων)
• Την εξοικονόμιση πρώτων υλών
• Την εξοικονόμιση ενέργειας
• Την δημιουργία νέων θέσεων εργασίας
• Την συνεισφορά στον πολιτισμό, εφόσον η εναλλακτική διαχείριση των απορριμμάτων αποτελεί δείκτη πολιτισμού.

4) Πώς μπορώ εγώ να συνεισφέρω στην προστασία του περιβάλλοντος από τις βλαβερές ουσίες των μπαταριών;

Αναζητήστε τους ειδικούς κάδους ανακύκλωσης χρησιμοποιημένων μπαταριών ΑΦΗΣ, από όπου οι μπαταρίες συλλέγονται για να ανακυκλωθούν. Έτσι προστατεύετε το νερό και το έδαφος από επικίνδυνες για την δημόσια υγεία ουσίες.

5) Ποιες μπαταρίες μπορώ να πετώ στον κάδο ανακύκλωσης μπαταριών;

Όλα τα είδη μπαταριών μέχρι 1500 γραμμάρια, είτε αυτές είναι πρωτογενείς (μίας χρήσης) είτε δευτερογενείς (επαναφορτιζόμενες). Για μεγαλύτερες μπαταρίες ή ηλεκτρικούς συσσωρευτές θα πρέπει να απευθυνθείτε στον αρμόδιο φορέα (ΣΥΔΕΣΥΣ Α.Ε., τηλ. επικοινωνίας 210 3421951). Επίσης δεν παίζει ρόλο το είδος της συσκευής από την οποία προέρχονται (κινητά τηλέφωνα, βιντεοκάμερες, ηλεκτρονικούς υπολογιστές) αρκεί να μην είναι ενσωματωμένες στο προϊόν. Για μπαταρίες που βρίσκονται ενσωματωμένες σε προιόντα, θα πρέπει να απευθυνθείτε στον αρμόδιο φορέα (ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ ΗΛΕΚΤΡΙΚΩΝ ΣΥΣΚΕΥΩΝ Α.Ε., τηλ. επικοινωνίας 210 5319780).

6) Πού μπορώ να βρω κάδο ανακύκλωσης μπαταριών;

Ήδη έχει ξεκινήσει η τοποθέτηση κάδων συλλογής μπαταριών πανελλαδικά σε δήμους, καταστήματα, σούπερ μάρκετ, σχολεία, δημόσιους φορείς, ξενοδοχεία, κατασκηνώσεις, κ.λ.π. Επικοινωνήστε μαζί μας για να σας ενημερώσουμε για τον πλησιέστερο κάδο της περιοχής σας.

7) Έχω επιχείρηση στην οποία διακινούνται μπαταρίες, και θα μπορούσα να τις συλλέγω. Πώς μπορώ να τοποθετήσω στην επιχείρησή μου κάδο ανακύκλωσης μπαταριών;

Η ΑΦΗΣ είναι μία ιδιωτική εταιρία, που όμως δραστηριοποιείται σαν μη κερδοσκοπικός φορέας. Εάν πιστεύετε πως μπορείτε να μας βοηθήσετε στην συλλογή χρησιμοποιημένων μπαταριών, επικοινωνήστε μαζί μας. Εμείς θα φροντίσουμε να σας παρέχουμε κάδους συλλογής δωρεάν και να αναλάβουμε την συλλογή και ανακύκλωση των μπαταριών χωρίς καμία δική σας οικονομική επιβάρυνση.

8) Πού ανακυκλώνονται οι μπαταρίες που έχουν συλλεχθεί;

Προς το παρόν δεν υπάρχει εργοστάσιο ανακύκλωσης στην Ελλάδα. Σε όλη την Ευρώπη υπάρχουν μόλις 4-5 εργοστάσια ανακύκλωσης που δέχονται μπαταρίες και όπως και τα υπόλοιπα κράτη - μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έτσι και η Ελλάδα στέλνει σε αυτά τις μπαταρίες για να ανακυκλωθούν.

9) Ποιός καλύπτει τα έξοδα της συλλογής και ανακύκλωσης μπαταριών στην Ελλάδα;

Τα έξοδα για την συλλογή και αποστολή των μπαταριών στο εξωτερικό για ανακύκλωση καλύπτονται από τους εισαγωγείς μπαταριών σύμφωνα με το ΠΔ 115/2004 (ΦEK 80Α/05.03.2004). Το Συλλογικό Σύστημα Εναλλακτικής Διαχείρισης Φορητών Ηλεκτρικών Στηλών (ΑΦΗΣ Α.Ε.) που έχει δημιουργηθεί από τους ίδιους τους εισαγωγείς, λειτουργεί με τις εισφορές εναλλακτικής διαχείρισης και συντονίζει τις διαδικασίες που απαιτούνται από την ενημέρωση του καταναλωτή και τη συλλογή των μπαταριών μέχρι και την τελική διάθεσή τους για ανακύκλωση.

10) Υπάρχουν συγκεκριμένοι στόχοι για την εναλλακτική διαχείριση των μπαταριών;

Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή νομοθεσία που ψηφίσθηκε πρόσφατα καθορίζονται για όλα τα κράτη μέλη οι παρακάτω στόχοι συλλογής φορητών μπαταριών:

• Θα πρέπει να συλλέγεται το 25% κατά βάρος των φορητών μπαταριών που διακινούνται στη χώρα μέχρι την 26/9/2012
• Θα πρέπει να συλλέγεται το 45% κατά βάρος των φορητών μπαταριών που διακινούνται στη χώρα μέχρι την 26/9/2016

Κάντε μια φωτογραφία σας ...... σκίτσο

skizze
Ανεβάστε μια φωτογραφία από τον υπολογιστή σας πατώντας αναζήτηση, και μετά πατήστε Continue......[Link].

Rc-Cafe

Βρείτε το wallpaper που .... σας ταιριάζει


Για την επιφάνεια εργασίας του υπολογιστή σας. Συνολικά 4000+ εικόνες φόντου (desktop wallpapers).

Οι αρχαιότεροι πυρηνικοί αντιδραστήρες του κόσμου

Στις αρχές της δεκαετίας του 70, μια περίεργη ανακάλυψη δημιούργησε μεγάλα ερωτηματικά. Ένα φορτίο ουρανίου που προοριζόταν για τη Γαλλική πυρηνική βιομηχανία, βρέθηκε να έχει περιεκτικότητα σε 235U, το σχάσιμο ισότοπο του ουρανίου, μικρότερη από το αναμενόμενο. Η ανακάλυψη αυτή οδήγησε σε μια σειρά υποθέσεων που ξεκινούσαν από φόβους για κλοπή σχάσιμου υλικού από κάποια άγνωστη χώρα ή οργάνωση και έφταναν μέχρι σενάρια εμπλοκής UFO, ή επιβεβαίωσης της ύπαρξης αρχαίων προηγμένων πολιτισμών. Όμως η πραγματικότητα ήταν ακόμα πιο εντυπωσιακή.


Λειτουργία των πυρηνικών αντιδραστήρων

Το ουράνιο εμφανίζεται στη φύση αποτελούμενο από τρία κυρίως ισότοπα, σε συγκεκριμένες αναλογίες:

238U σε αναλογία 99,274%

235U σε αναλογία 0,720%

234U σε αναλογία 0,005%

Αυτή η ισοτοπική σύσταση θεωρείται σταθερή για όλα τα κοιτάσματα ουρανίου που βρίσκονται στη γη. Από τα τρία ισότοπα, το μόνο που μπορεί να «συντηρήσει» μια αλυσιδωτή αντίδραση είναι το 235U. Στην πράξη, στους περισσότερους αντιδραστήρες, χρησιμοποιείται ουράνιο το οποίο έχει υποστεί επεξεργασία, ώστε η περιεκτικότητά του σε 235U να ανέβει στο 3%, ποσοστό που θεωρείται απαραίτητο για την επίτευξη και συντήρηση της αντίδρασης σχάσης.

Η σχάση των ατόμων του 235U παράγει νετρόνια τα οποία είναι φορείς μεγάλων ποσοτήτων ενέργειας. Η αντίδραση συντηρείται μόνο όταν ο αριθμός των νετρονίων που παράγονται από τη σχάση είναι ίσος με τον αριθμό των νετρονίων που απορροφούνται από άλλα άτομα (παραπροϊόντα σχάσης) ή διαφεύγουν από τον πυρήνα. Όμως πέρα από τη διατήρηση αυτού του ισοζυγίου, πρέπει τα νετρόνια να επιβραδυνθούν, καθώς η σχάση είναι πιο αποδοτική με νετρόνια χαμηλής ενέργειας. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιείται επιβραδυντής που είναι κατά κανόνα νερό, ή γραφίτης (κυρίως στους αντιδραστήρες που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή πλουτωνίου). Ο επιβραδυντής λειτουργεί ταυτόχρονα και ως ανακλαστήρας νετρονίων, καθώς μειώνει τον αριθμό των νετρονίων που διαφεύγουν από τον πυρήνα.

Τα φυσικά κοιτάσματα ουρανίου δε δημιουργούν αλυσιδωτές αντιδράσεις σχάσης, ακόμα και παρουσία νερού, ή όταν διαλυθούν σε νερό, λόγω της χαμηλής περιεκτικότητάς τους σε 235U. Παρόλα αυτά αντιδραστήρες βαρέως ύδατος, όπως οι Καναδικοί CANDU, ή συνδυασμού βαρέως ύδατος και γραφίτη, όπως οι Ρωσικοί RBMK, μπορούν να επιτύχουν αλυσιδωτή αντίδραση, ακόμα και με μη εμπλουτισμένο ουράνιο. Πάντως οι περισσότεροι αντιδραστήρες χρησιμοποιούν εμπλουτισμένο ουράνιο (235U σε αναλογία 3-5%), ενώ πυρηνικοί αντιδραστήρες που έχουν τοποθετηθεί σε υποβρύχια και άλλα πολεμικά σκάφη έχει αναφερθεί να χρησιμοποιούν ουράνιο με βαθμό εμπλουτισμού μέχρι και 90%. H συνηθέστερη μορφή χρήσης του εμπλουτισμένου ουρανίου στους αντιδραστήρες, είναι ως οξείδιο (UO2).

Όπως ήδη αναφέρθηκε, κατά τη διάρκεια της αντίδρασης σχάσης, μέρος των νετρονίων που απελευθερώνονται απορροφούνται από άλλα άτομα και δημιουργούν τα παραπροϊόντα της σχάσης (πχ παραγωγή πλουτωνίου – 239Pu από τα άτομα 238U). Κάποια από αυτά τα παραπροϊόντα είναι επίσης σχάσιμα και άρα συνεισφέρουν στη διατήρηση της αντίδρασης. Όμως άλλα, έχοντας μεγάλες διατομές απορρόφησης νετρονίων, απλώς απορροφούν νετρόνια και δηλητηριάζουν το καύσιμο του αντιδραστήρα. Η συνεχής συσσώρευση των τελευταίων οδηγεί, σε συνδυασμό με τη μείωση του 235U λόγω σχάσης, στην εξάντληση του καυσίμου και την απώλεια κρίσιμης κατάστασης, δηλαδή το σταμάτημα του αντιδραστήρα. Αυτός είναι και ο λόγος που απαιτείται η περιοδική αλλαγή του καυσίμου ενός πυρηνικού αντιδραστήρα.


Το φαινόμενο του Oklo

Το ουράνιο που μεταφέρθηκε στη Γαλλία το 1972 και στο οποίο παρατηρήθηκε η μειωμένη αναλογία 235U προήρχετο από τα κοιτάσματα ουρανίου του Oklo στη Gabon της Αφρικής. Όταν διαπιστώθηκε ότι το ποσοστό του 235U ήταν μικρότερο από το αναμενόμενο 0,72% η πρώτη σκέψη ήταν ότι με κάποιο τρόπο, κάποιοι είχαν κατορθώσει να αφαιρέσουν το σχάσιμο ισότοπο, ή είχαν αντικαταστήσει το φορτίο του φυσικού ουρανίου με το χρησιμοποιημένο καύσιμο ενός πυρηνικού αντιδραστήρα. Στα χρόνια που ακολούθησαν η υπόθεση έγινε γνωστή και δεν άργησαν να εμφανιστούν εκείνοι που υποστήριξαν, και εξακολουθούν να υποστηρίζουν, πιο εξωτικές θεωρίες. Το Oklo έγινε το πιθανό σημείο συντριβής κάποιου UFO και το ουράνιο που βρέθηκε εκεί δεν ήταν παρά το καύσιμο του αντιδραστήρα που το κινούσε. Για άλλους, τα κοιτάσματα του Oklo δεν ήταν παρά τα πυρηνικά απόβλητα των εργοστασίων κάποιου αρχαίου προηγμένου πολιτισμού. Οι γεωλογικές έρευνες που διεξήχθησαν στην περιοχή, οδήγησαν σε μια εξήγηση λιγότερο συναρπαστική, αλλά εξίσου, αν όχι περισσότερο, ενδιαφέρουσα.

Περίπου 3,5 δισεκατομμύρια χρόνια πριν η γεωλογικά σύσταση του πλανήτη ήταν πολύ διαφορετική από αυτή που γνωρίζουμε σήμερα. Η ισοτοπική σύσταση του φυσικού ουρανίου χαρακτηριζόταν από παρουσία του 235U σε ποσοστό περίπου 33%. Σύμφωνα με όσα έχουν αναφερθεί, η σύσταση αυτή είναι υπερεπαρκής για την εκκίνηση αντίδρασης σχάσης. Τέτοιες αντιδράσεις πραγματικά ελάμβαναν χώρα όμως δεν ήταν δυνατό να συντηρηθούν και να λάβουν το χαρακτήρα αλυσιδωτής, αυτοσυντηρούμενης αντίδρασης. Ο κύριος λόγος που αυτό δε συνέβαινε ήταν η απουσία μιας κατάλληλης διαμόρφωσης του ουρανίου σε σχέση με κάποιο επιβραδυντικό και ανακλαστικό μέσο. Το ουράνιο έχει την ιδιότητα να είναι διαλυτό στο νερό μόνο παρουσία οξυγόνου και υπό τη μορφή οξειδίων του. Εκείνη την εποχή το οξυγόνο της ατμόσφαιρας δεν επαρκούσε.

Περίπου 2 δισεκατομμύρια χρόνια αργότερα οι συνθήκες ήταν αρκετά πιο διαφορετικές. Η περιεκτικότητα της ατμόσφαιρας σε οξυγόνο και άρα το εν διαλύσει στο νερό οξυγόνο είχαν αυξηθεί, ενώ η συμμετοχή του 235U στο φυσικό ουράνιο είχε μειωθεί περίπου στο 3%. Είναι περίπου η ίδια περίοδος που αρχίζουν να αναπτύσσονται και οι πρώτες αερόβιες μορφές ζωής. Σε περιοχές με κοιτάσματα φυσικού ουρανίου δημιουργήθηκαν διαλύματα ουρανίου στο νερό, τα οποία όμως ήταν της τάξης των μερικών ppm (parts per million).

Ένα τέτοιο διάλυμα, και μάλιστα υπό τη μορφή κινούμενου ρυακιού, φαίνεται πώς είχε δημιουργηθεί και στην περιοχή του Oklo. Σε κάποια σημεία υπήρχαν στρώματα αλγών στα οποία βρισκόντουσαν μικροοργανισμοί που δέσμευαν επιλεκτικά το ουράνιο και το συγκέντρωναν. Το αποτέλεσμα ήταν περιοχές υψηλής συγκέντρωσης ουρανίου, υπό τη μορφή οξειδίου, περιεκτικότητας περίπου 3% σε 235U, παρουσία νερού. Ουσιαστικά δηλαδή μια διαμόρφωση που στη γενική φιλοσοφία της δεν απέχει καθόλου από τη διάταξη των σημερινών πυρηνικών αντιδραστήρων. Όταν η εναπόθεση οξειδίου του ουρανίου ήταν αρκετή ώστε να αποτελέσει κρίσιμη μάζα, ξεκίνησε μια αντίδραση σχάσης. Το νερό λειτουργούσε ως επιβραδυντής και ανακλαστήρας νετρονίων, ενώ όταν η αντίδραση πήγαινε να φύγει εκτός ελέγχου, η αύξηση της εκλυόμενης θερμότητας προκαλούσε αύξηση του βρασμού του νερού και άρα αύξηση της εξάτμισής του αφαιρώντας μέρος της επιβραδυντικής και ανακλαστικής του ικανότητας, οδηγώντας σε ανάσχεση της αντίδρασης. Έτσι στην περιοχή του Oklo αναπτύχθηκαν μια σειρά εστιών (17 περίπου) ελεγχόμενων αλυσιδωτών αντιδράσεων. Οι εστίες αυτές φαίνεται ότι παρέμειναν ενεργές για μερικά εκατομμύρια χρόνια λειτουργώντας στα ενεργειακά επίπεδα του 1 Kw.

Περαιτέρω έρευνες κατέδειξαν ότι η περιεκτικότητα 235U στα κοιτάσματα της περιοχής ποικίλλει από 0,4-0,7%. Εκτιμάται ότι οι περιοχές υψηλότερης συγκέντρωσης είναι οι περιοχές εναπόθεσης πυρηνικών αποβλήτων, καθώς το σχηματιζόμενο 239Pu, τελικά μεταπίπτει και πάλι σε 235U και μάλιστα σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα καθώς η περίοδος ημιζωής του 239Pu είναι «μόλις» 2,4x104 χρόνια σε σχέση με τον αντίστοιχο του 235U που είναι 7,13x108. Στις ίδιες περιοχές εντοπίστηκε και ίχνη θορίου, το οποίο αποτελεί προϊόν της αποδόμησης του 236U. Επίσης εντοπίσθηκαν και μια σειρά άλλα νουκλίδια, προϊόντα σχάσης. Τέλος παρατηρήθηκε ότι οι περιοχές με τη μεγαλύτερη συγκέντρωση κοιτασμάτων ουρανίου ήταν και εκείνες με τη μεγαλύτερη εξάντληση του σχάσιμου ισοτόπου, όπως ακριβώς θα περίμενε κανείς σε ένα πυρηνικό αντιδραστήρα.

Το τελικό συμπέρασμα είναι ότι στην περιοχή εκείνη λειτούργησε κάποιος φυσικός πυρηνικός αντιδραστήρας, ενώ βάσει των χρόνων ημιζωής των ισοτόπων προσδιορίζεται και η χρονική περίοδος στα περίπου 1,7 δισεκατομμύρια χρόνια πριν. Στα χρόνια που ακολούθησαν παρατηρήθηκαν αντίστοιχα φαινόμενα (μειωμένα ποσοστά 235U ) και σε άλλα κοιτάσματα ουρανίου, όπως στο Colorado των ΗΠΑ. Φαίνεται λοιπόν πως το φαινόμενο του Oklo δεν ήταν μοναδικό.

Αν και η εξήγηση αυτή μάλλον είναι απογοητευτική για τους λάτρεις του μυστηρίου και του ανεξήγητου, είναι εξαιρετικά σημαντική, κυρίως προς δύο κατευθύνσεις.

Η πρώτη είναι μάλλον θεωρητική. Η ύπαρξη φυσικών πυρηνικών αντιδραστήρων και άρα η δημιουργία στη φύση στοιχείων όπως το πλουτώνιο, μάλλον έρχεται να εκτοπίσει το ουράνιο από τη θέση του βαρύτερου του στοιχειακού πίνακα. Επίσης, μια από τις σημαντικότερες, αλλά και πιο αμφιλεγόμενες, εξελίξεις του 20ου αιώνα αποδεικνύεται ότι δεν είναι παρά αντιγραφή μιας απόλυτα φυσικής διαδικασίας.

Η δεύτερη κατεύθυνση έχει τεράστια πρακτική αξία. Η προσεκτική και αναλυτική εξέταση των περιοχών όπου λειτούργησαν φυσικού πυρηνικοί αντιδραστήρες και η πορεία εξέλιξης των οικοσυστημάτων εκεί, σε γειτνίαση με συσσωρευμένα πυρηνικά απόβλητα, μπορεί να οδηγήσει σε πολύ χρήσιμα συμπεράσματα για τη διαχείριση των πυρηνικών αποβλήτων που παράγονται σήμερα. Ίσως τελικά οι τεχνολογικές λύσεις για την επεξεργασία των ποσοτήτων χρησιμοποιημένου καυσίμου, να προκύψουν μέσα από τις συμβουλές και τις εμπειρίες της ίδιας της φύσης.
του Κώστα Δελήμπαση
Rc-Cafe
Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Μονο μην ξεχνάτε να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε , με ένα ενεργό link.
Link directory