Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Mοναδική παράκληση μας είναι να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε, με ένα ενεργό link.

Δευτέρα, 22 Φεβρουαρίου 2010

Sexy Jessica Pearce





Γυμνή στη Fontana di Trevi


Η πολύ υψηλή θερμοκρασία για την εποχή στην Ιταλία μάλλον χτύπησε κατακούτελα μια 40χρονη Μιλανέζα, η οποία αποφάσισε να δροσιστεί πέφτοντας στη Fontana di Trevi της Ρώμης. Το αξιοσημείωτο είναι ότι το έκανε τελείως γυμνή…

Ο υδράργυρος άγγιξε τους 27 βαθμούς Κελσίου και η Ρομπέρτα Τ., ακολουθώντας τα βήματα της Ανίτας Εκμπεργκ στο φιλμ Ντόλτσε Βίτα, έπεσε στη θρυλική «πηγή». Οι περαστικοί την χειροκρότησαν, ωστόσο οι ιταλοί αστυνομικοί δεν έμειναν στο εύθυμο της υπόθεσης.

Τη συνέλαβαν με την κατηγορία της προσβολής της δημόσιας αιδούς.

Η Ιταλίδα κέρδισε τα 15 λεπτά της (παγκόσμιας) δημοσιότητας, αλλά τώρα πρέπει να προσλάβει και έναν καλό δικηγόρο
Rc-Cafe

Γυμνή .... τέχνη

το γυμνό όπως αποτυπώνεται στον καμβά από διάσημους ζωγράφους
........


Για να δείτε ακόμα περισσότερα έργα πατήστε εδώ

Rc-Cafe

η φωτορύπανση και πώς να την αποφύγετε

Ξοδεύουμε δισεκατομμύρια για να φωτίζουμε τις κοιλιές των πουλιών και των αεροπλάνων

Ο έναστρος ουρανός αποτελούσε πάντα πηγή έμπνευσης. Όχι μόνο για καλλιτέχνες ή ερωτευμένους αλλά και για τη θρησκεία, τη φιλοσοφία, την επιστήμη. Κι όμως, κοιτάζοντας τη νύχτα ψηλά, οι περισσότεροι από μας δεν βλέπουν πια αστέρια αλλά μόνο τον φωτεινό, θολό κλωβό που δημιουργούν τα φώτα μας καθώς σκεδάζονται πάνω σε αιωρούμενα σωματίδια, υγρασία και αέρια της ατμόσφαιρας.

Τα φώτα αυτά, που κατευθύνονται εκεί όπου δεν υπάρχει τίποτα (!) σπαταλούν ενέργεια και στερούν τον άνθρωπο από την πολύτιμη διάσταση της εμπειρίας του, που είναι η θέα του έναστρου ουρανού

Καθώς οι ανθρώπινοι οικισμοί επεκτείνονται, όλο και μεγαλύτερες περιοχές της Γης «τυφλώνονται» από τη φωτορύπανση. «Όμως, αν χρησιμοποιούμε το φως αντί να το σπαταλάμε, η φωτορύπανση θα περιοριστεί στο ελάχιστο», δηλώνουν οι ειδικοί.

Κιλοβατώρες για… τις κοιλιές των πουλιών

Το πρώτο φωτιστικό κατευθύνει περισσότερο φως εκεί όπου δεν υπάρχει τίποτα!

Εδώ και μερικά χρόνια, μπορούμε να μετρήσουμε πόση ενέργεια σπαταλιέται μέσα από τη φωτορύπανση. Τα στοιχεία προέρχονται από το σύστημα δορυφόρων DMSP (Defense Meteorological Satellite Program). Με την κατάλληλη επεξεργασία μεταφράζονται σε πληροφορία για τη χαμένη ενέργεια.

Έτσι, μαθαίνουμε ότι η περιοχή των Αθηνών σπαταλά 13,7 εκατομμύρια κιλοβατώρες το χρόνο για νυχτερινό φωτισμό του… τίποτα. Τα ίδια στοιχεία (από μετρήσεις του 1997), μας λένε ότι η χαμένη ενέργεια ήταν 3,53 εκατομμύρια κιλοβατώρες για τη Θεσσαλονίκη, 821 χιλιάδες κιλοβατώρες για το Ηράκλειο, και 525, 650 και 301 χιλιάδες κιλοβατώρες για τη Λάρισα, το Βόλο και τη Λαμία αντίστοιχα.

«Ξοδεύουμε δισεκατομμύρια δολάρια το χρόνο για να φωτίζουμε τις κοιλιές των πουλιών και των αεροπλάνων», λέει και ο Αμερικανός αστρονόμος David Crawford, από τους ιδρυτές της International Dark Sky Association.

Ας μην ξεχνάμε επίσης ότι κάθε κιλοβατώρα – από φωτορύπανση ή όχι – σημαίνει μεταξύ άλλων ένα κιλό διοξείδιο του άνθρακα στην ατμόσφαιρα.

Η διαφύλαξη του έναστρου ουρανού

Εάν δεν πάρουμε μέτρα εναντίον της φωτορύπανσης, οι περισσότερες περιοχές της Ευρώπης θα πουν «αντίο» στον νυχτερινό ουρανό μέσα στις επόμενες δεκαετίες, τονίζουν επιστήμονες του πανεπιστημίου της Πάδοβας (Ιταλία)

Ο νυχτερινός φωτισμός δεν χρειάζεται να είναι εκτυφλωτικός, γιατί έτσι γίνεται αναποτελεσματικός, ακόμα και επικίνδυνος. Αντίθετα, ο ποιοτικός φωτισμός προστατεύει την όραση από το επιθετικό θάμβος, προσφέρει καλύτερες συνθήκες ορατότητας κι ένα φυσικότερο περιβάλλον για ζώα και φυτά.

Σωστά φωτισμένος δρόμος στο Τορίνο

Σήμερα, έχουμε δυνατότητες για έναν σωστό φωτισμό. Υπάρχουν π.χ. φωτιστικά σώματα που δε διαχέουν φως στον ορίζοντα αλλά το κατευθύνουν εκεί που χρειάζεται, συστήματα που μειώνουν το επίπεδο φωτισμού μετά από μια ορισμένη ώρα κ.λπ. Καίριο σημείο αποτελεί η διάδοση αυτής της τεχνολογίας και του γενικού πλαίσιου εφαρμογής της.

Υπόδειγμα νομοθεσίας που διαφυλάσσει την κληρονομιά του έναστρου ουρανού είναι η νομοθεσία της Λομβαρδίας (Ιταλία). Ο κανονισμός, που εφαρμόζεται σε ολόκληρη την περιοχή, προβλέπει ότι τα φώτα δεν πρέπει να κατευθύνονται προς τα επάνω, και ότι οι φωτιζόμενες επιφάνειες δεν πρέπει να φωτίζονται περισσότερο απ’ ό,τι είναι απαραίτητο.

Δίνοντας μαθήματα πολιτισμού, και ένα ολόκληρο κράτος, η Τσεχία, εφαρμόζει από την 1η Ιουνίου του 2002 κανόνες περιορισμού της φωτορύπανσης.

Οι τρεις «χρυσοί» κανόνες που μπορεί ο καθένας να εφαρμόσει για να βοηθήσει να ξανακερδίσουμε τα αστέρια είναι απλοί:
1) Κατευθύνω το φως προς τα κάτω
2) Σβήνω τα φώτα όταν αυτά δεν χρειάζονται
3) Χρησιμοποιώ τη σωστή ποσότητα φωτισμού


Rc-Cafe

Σερβιτόρος έφαγε μύγα


Ένας σερβιτόρος, από την Κίνα, έφαγε μια μύγα που βρήκε μια πελάτης στο φαγητό που της είχε μόλις σερβίρει.

Η γυναίκα είδε την μύγα να επιπλέει στην σούπα της και ζήτησε αμέσως να μιλήσει με τον υπεύθυνο του εστιατορίου.

Ο σερβιτόρος, του εστιατορίου στη περιοχή Changsha, προσπάθησε να καθησυχάσει την γυναίκα αλλά αυτή επέμενε να δει τον υπεύθυνο.

Ο σερβιτόρος με μια κίνηση απελπισίας για να μην ακούσει τις φωνές της γυναίκας ο υπεύθυνος άρπαξε την μύγα από το πιάτο και την έφαγε!!!

Λίγο αργότερα κατέφθασε και μάνατζερ του εστιατορίου ο οποίος αρνήθηκε ότι υπήρξε έντομο στην σούπα της πελάτισσαςκαι έτσι την έβγαλε τρελή !!!
Rc-Cafe

H ακριβότερη φωτογραφία του κόσμου

H ακριβότερη μέχρι σήμερα, φωτογραφία του κόσμου είναι μια άποψη του Nαού του Ολυμπίου Διός της Aθήνας , τραβηγμένη το 1842 από τον ερασιτέχνη φωτογράφο και Γάλλο αριστοκράτη Zοζέφ Zιλμπέρ. Πουλήθηκε σε δημοπρασία του Οίκου Kρίστις στον Σεΐχη του Kατάρ, έναντι 789.000 ευρώ! Στην ίδια δημοπρασία πουλήθηκαν άλλες δώδεκα από τις παλαιότερες φωτογραφίες της Eλλάδας.

H μάλλον παλιότερη ελληνική φωτογραφία, τραβήχτηκε από τον Zοζέφ Zιλμπέρ Zιρό ντε Πρανί κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού του στην Aνατολή και αποτελεί την ακριβότερη δαγγεροτυπία .
Ο φωτογράφος έκανε ένα ταξίδι προς την Eλλάδα και την Aίγυπτο, που κράτησε λιγες εβδομάδες ,ξεκινώντας από τη Pώμη.

Στην Aθήνα φωτογράφισε πολλά κλασικά μνημεία, αλλά και την Kαπνικαρέα και άλλες εκκλησίες. Όπως γράφει ο ίδιος στην «Nτεζιρέ Pαούλ Pοσέτ»: «... Θα δείτε την εφαρμογή του χρήσιμου εργαλείου που εφευρέθηκε από τον Nταγκέρ· σε πολλές περιπτώσεις έλαβα, και μάλιστα με πλήρη επιτυχία, πολλά ανάγλυφα και αγάλματα της Aκρόπολης, πολλά θραύσματα και ολόκληρα μνημεία των Aθηνών και της Pώμης και η συλλογή μου, χωρίς να περιλαμβάνονται τα σχέδια, είναι ήδη αξιόλογη...».

Οι φωτογραφίες τού ελβετο-καναδικής καταγωγής Zιρό ντε Πρανί ήταν μέχρι πρότινος άγνωστες, κλεισμένες σε ένα πακέτο στο κελάρι του πύργου του, στη Γαλλία, που πουλήθηκε πρόσφατα.
Όταν ανακαλύφθηκαν, επήλθε μια συμφωνία με το γαλλικό κράτος, που άσκησε το δικαίωμα προτίμησης και απόκτησε έναν μεγάλο αριθμό φωτογραφιών , ενώ οι υπόλοιπες βγήκαν για πρώτη φορά στη διεθνή αγορά

Rc-Cafe

Δώστε στο κατοικίδιο σας τα θεμέλια για μια ζωή όλο υγεία!

Κατά πρώτον συγχαρητήρια για την απόφασή σας να αποκτήσετε έναν πιστό φίλο! Το κείμενο που θα ακολουθήσει θα είναι οι γνώσεις και τα απαραίτητα στοιχεία που θα πρέπει να ξέρετε εσείς, οι ιδιοκτήτες, για να βοηθήσετε το κατοικίδιό σας να αναπτυχθεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Για να είναι υγιές (ψυχικά και σωματικά) ένα κατοικίδιο πρέπει να συγκεντρώνει τα παρακάτω:


  1. Σωστή Διατροφή: όλα τα κατοικίδια πρέπει να έχουν μία διατροφή με πολλές βιταμίνες,ανόργανες ύλες και άλλα συστατικά που είναι απαραίτητα για την ανάπτυξή τους. όλα αυτά τα στοιχεία περιέχονται στις εγκεκριμένες σκυλοτροφές γιατί οι"χύμα τροφές" από το σούπερ μάρκετ αποτελούν χαμηλής ποιότητας τροφή. Και φυσικά, ΜΗΝ δίνετε στα κατοικίδια σας ΚΟΚΚΑΛΑ! Είναι η Νο1 αιτία για εντερίτιδες από ξένα σώματα!
  2. Εμβολιασμός: Προστατεύει το κατοικίδιό σας από αρκετές ασθένειες που απειλούν τη ζωή του.Οι περισσότεροι κτηνίατροι συνιστούν ένα συνδυασμό εμβολίων που χορηγούνται όταν το κατοικίδιο είναι 8 με 12 εβδομάδων. Το εμβόλιο αυτό προστατεύει τα γατάκια από τον ιό της λευχαιμίας της γάτας, τη λοιμώδη εντερίτιδα της γάτας (που ονομάζεται επίσης και πανλευκοπενία), τη γρίπη της γάτας και τη χλαμύδια. Τα κουταβάκια προστατεύονται από τον ιό του νόσου του Carre, τη λοιμώδη ηπατίτιδα του σκύλου,τη λεπτοσπείρωση, τον ιό της παραγρίπης και τον παρβοιό. Συνήθως, γίνονται 2 εμβολιασμοί σε διάστημα 2-3 εβδομάδων μεταξύ τους,ενώ απαιτούνται άλλες 1-2 εβδομάδες αναμονής μετά τον 2 εμβολιασμό πριν το κατοικίδιό σας είναι σε θέση να αρχίσει να συναναστρέφεται με άλλους σκύλους ή γάτες σε εξωτερικούς χώρους.Συνιστάται ο ετήσιος ενισχυτικός εμβολιασμός ώστε να διατηρηθεί η ανοσία του κατοικιδιού σας.
  3. Προστασία από ψύλλους: Οι ψύλλοι είναι μικροί και σκούροι στο χρώμα. Αν χωρίσετε το τρίχωμα του κατοικίδιου σας, μπορεί τους να προσέξετε να κινούνται κοντά στο δέρμα του. Άλλα προειδοποιητικά σημάδια περιλαμβάνουν μαύρα στίγματα από ακαθαρσίες ψύλλων στο τρίχωμα ή στα στρωσίδια, συχνό ξύσιμο ή δάγκωμα του τριχώματος ή ακόμη μικρά τσιμπήματα,σαν και αυτά από έντομα, στο δικό σας το δέρμα. Οι ψύλλοι είναι συχνό φαινόμενο, αλλά ευτυχώς τα σύγχρονα σκευάσματα κατά των ψύλλων είναι πολύ αποτελεσματικά. Δεν σκοτώνουν απλώς τους ενήλικες ψύλλους, αλλά και τους στειρώνουν ώστε να τους εμποδίζουν να γεννάνε γόνιμα αυγά.Είναι σημαντικό να μην ξεχνάτε να χρησιμοποιείτε σκευάσματα στα σωστά χρονικά διαστήματα,συνήθως 4-6 εβδομάδες περίπου,ώστε να διατηρείται η δράση τους.
  4. Αντιπαρασιτική Αγωγή: Αν το κατοικίδιό σας έχει πολλά νηματώδη(ταινίες στα κόπρανα), μπορεί να παρατηρήσετε αλλαγή στην εμφάνισή του, θαμπό τρίχωμα,διάρροια και αργό ρυθμό αύξησης βάρους. Η ταινία ζει στο έντερο προσκολλημένη στο τοίχωμά του και συχνά αποβάλλεται με τη μορφή μικρών τεμαχίων που μοιάζουν με ρύζι. Μπορεί να τα δείτε στο τρίχωμα του κατοικίδιου σας γύρω από την ουρά ή τα οπίσθιά του. Η τακτική καταπολέμησης τους με ένα σκεύασμα καλής ποιότητας σκοτώνει όλα τα παράσιτα που βρίσκονται στο έντερο του κατοικιδίου σας, ενώ βοηθάει επίσης να διατηρείται το περιβάλλον σας καθαρό από τυχόν μολυσματικές προνύμφες.
  5. Τοποθέτηση μικροτσιπ: Εκτός από την ταυτότητα στο κολάρο, μπορείτε να τοποθετήσετε ένα μικροτσίπ στο κατοικίδιό σας.Ο μικροσκοπικός αυτός μηχανισμός, που έχει μέγεθος ίσο με ένα κόκκο ρυζιού,τοποθετείται με ένεση κάτω από το δέρμα και περιέχει έναν αριθμό που αντιστοιχεί αποκλειστικά σε εσάς και το κατοικίδιό σας,Ο αριθμός αυτός συνδέει εσάς και τα προσωπικά σας στοιχεία σε μία κεντρική βάση δεδομένων.Αν το κατοικίδιό σας χαθεί και το βρει η αστυνομία ή ένα κέντρο διάσωσης,τότε, σκανάροντας τον αριθμό αυτό, μπορούν γρήγορα να σας επιστρέψουν το κατοικίδιό σας.
  6. Στοματική Υγεία: Οι σκύλοι και οι γάτες αλλάζουν δόντια όπως και οι άνθρωποι. Αυτό σημαίνει ότι τους πέφτουν τα βρεφικά δόντια και στη θέση τους βγαίνουν τα μόνιμα δόντια του ενήλικου. Θα πρέπει να αρχίσετε να βουρτσίσετε τα δόντια του κατοικιδίου σας ευθύς και εξ αρχής, ώστε να αποδεχτεί το βούρτσισμα ως μέρος της φυσιολογικής καθημερινής του ζωής. Μην προσπαθήσετε να χρησιμοποιήσετε την δική σας οδοντόπαστα, γιατί στα κατοικίδια δεν αρέσει η γεύση και ο αφρός της. Οδοντόπαστες για σκύλους και γάτες μπορείτε να βρείτε στα περισσότερα κτηνιατρεία και καταστήματα ειδών για κατοικίδια ζώα. Οι οδοντόβουρτσες για ανθρώπους μπορούν να χρησιμοποιηθούν με ασφάλεια. Τα κατοικίδια έχουν συχνά προβλήματα με τα δόντια τους(περιοδοντική νόσος κλπ). Το βούρτσισμα, 3 τουλάχιστον φορές την εβδομάδα, βοηθάει να διατηρηθούν τα δόντια και τα ούλα του κατοικιδίου σας υγιή.
  7. Εκπαίδευση και Συμπεριφορά: Το πρώτο πράγμα που πρέπει να διδάξετε στο κουτάβι ή στο γατάκι σας είναι που και πότε να πηγαίνει στην τουαλέτα. Ενθαρρύνετε το γατάκι σας να χρησιμοποιεί την άμμο του μετά από κάθε γεύμα και κάθε φορά που ξυπνάει. Τα κουταβάκια πρέπει να μάθουν να πηγαίνουν τουαλέτα μόνο όταν βρίσκονται έξω από το σπίτι.Αρχίστε λοιπόν την εκπαίδευσή τους αμέσως. Πηγαίνετε το κουτάβι σας σε ένα μέρος στο κήπο,όπου θα θέλατε να μάθει να "λερώνει" και ενθαρρύνετέ το να το χρησιμοποιήσει. Τα κουτάβια μαθαίνουν πολύ γρήγορα,αλλά από εσάς εξαρτάται να τους διδάξετε καλή συμπεριφορά.Μπορείτε να ρωτήσετε επίσης τον κτηνίατρό σας αν υπάρχουν μαθήματα εκπαίδευσης για κουτάβια στην περιοχή σας.
  8. Κοινωνικοποίηση: Τα κουτάβια πρέπει να μάθουν πως να συμπεριφέρονται στους γύρω τους.Η διαδικασία αυτή ονομάζεται κοινωνικοποίηση.Ο κοινωνικοποιημένος σκύλος αναπτύσσει "δεξιότητες" επικοινωνίας που του δίνουν τη δυνατότητα να αναγνωρίζει αν απειλείται ή όχι και πως να αναγνωρίζει και να αντιδρά στις προθέσεις των άλλων. Είναι πολύ σημαντικό να σχεδιάσετε ένα πρόγραμμα κοινωνικοποίησης. Κατά τη διάρκεια των πρώτων δεκαέξι εβδομάδων της ζωής του, θα πρέπει να εκθέτεται κατ' επανάληψη το κατοικίδιό σας σε ερεθίσματα που μπορεί να του προκαλέσουν φόβο. Για παράδειγμα, θα πρέπει να συνηθίσει στον θόρυβο των μηχανών, του πλυντηρίου και της ηλεκτρικής σκούπας, καθώς επίσης να συναντάει κάθε λογής, μεγέθους και είδους ανθρώπους.

ζευγάρι βόλτα με σκύλους

Με όλα τα παραπάνω είμαι σίγουρη πως θα δεθείτε περισσότερο με το κατοικίδιό σας αλλά και θα έχετε ένα κατοικίδιο που θα σας είναι πιστό, θα σας αγαπά όσο τίποτα άλλο στον κόσμο!

Rc-Cafe

Ποιοι ήταν στ' αλήθεια οι Ναΐτες ιππότες;

Σχολιάζοντας το τελευταίο βιβλίο του, Η Επιστροφή του Μέρλιν, ο Deepak Chopra παρατήρησε πρόσφατα ότι η ιστορία καταγράφεται από τα μάτια του νικητή. Ο Chopra μίλησε για την ιστορία της ψυχής σε αντιπαραβολή με την ποικιλία των συγγραμμάτων. Και ενώ τον συγγραφέα δεν τον ενδιέφερε να παραθέσει παραδείγματα, είναι ασφαλές να ειπωθεί ότι η ιστορική ακρίβεια έχει συχνά αφήσει τη θέση της στην πολιτική ορθότητα, στο μυαλό μας έρχεται η πρώην Σοβιετική Ένωση. Στις ημέρες του Γαλιλαίου, ήταν η εκκλησία που όριζε την πραγματικότητα. Επανακαθόριζε ακόμα και τους παραδείσους, δηλώνοντας ότι ο ήλιος περιστρέφεται γύρω από τη γη και όχι το αντίστροφο. Όταν οι αιρέσεις την περιστοίχισαν, εξέλειψε όχι μόνο τους άπιστους αλλά και την γραπτή τους μαρτυρία, όπως ήταν η περίπτωση των Καθαρών στη Νότια Ευρώπη. Επτά αιώνες αργότερα, κείμενα των Καθαρών που βρέθηκαν σε εγκυκλοπαίδειες αντανακλούν το γεωκεντρισμό της εκκλησίας, λες και όλα περιστρέφονται γύρω από τη Ρώμη. Όμως, την τελευταία φορά που ελέγξαμε, η γη κινείται γύρω από τον ήλιο, που με τη σειρά του περιστρέφεται μέσα σε ένα σπειροειδή γαλαξία που στριφογυρίζει στο άπειρο.

Και η αλήθεια πίσω από τις μεσαιωνικές αιρέσεις ίσως να έχει παρόμοια τροχιά, η ατελείωτη αναζήτηση των μυστικιστών, Ναϊτών και Καθαρών για την απόλυτη γνώση. Αυτή η αναζήτηση, που θεωρήθηκε από τους σκεπτικιστές σαν δονκιχωτική φαντασιοπληξία, έχει λίγη σχέση με την ιστορία των εγχειριδίων, όμως έχει τα πάντα από την μυστική ιστορία, την ιστορία της ψυχής.

To Braveheart, η επανεκδομένη ταινία για το Σκοτσέζο μαχητή της ελευθερίας Sir William Wallace, ανοίγει ένα κεφάλαιο στο βιβλίο της μυστικής ιστορίας. Η ταινία ασχολείται με τον πόλεμο για την Σκοτσέζικη ανεξαρτησία στα τέλη του 13ου αιώνα, αλλά αγνοεί ένα σπάνια συζητούμενο στοιχείο για τον αγώνα που έχει επηρεάσει τα ανθρώπινα συμβάντα μέχρι και σήμερα. Σαν χρυσή κλωστή, αυτό το στοιχείο κλειδί διαπερνά την Σκοτσέζικη και την Αμερικάνικη ιστορία. Διαπερνά το Μεσαίωνα και την ιερά εξέταση ως το αρχαίο Ισραήλ, το ναό του Σολομώντα, ακόμα και την αρχαία Αίγυπτο. Συνδέει όλα τα παραπάνω, περιελισσόμενο περαιτέρω, πιο βαθιά και πιο μυστικά απ' όσο οι πολιτικά σωστοί καταγραφείς των χρονικών τολμούν να αντιληφθούν. Είναι το νήμα που οι στρατιές του Βατικανού προσπάθησαν να καταστρέψουν, το σύστημα των αρχαίων μυστηρίων, και τους απογόνους του, του Ιππότες του Αγίου Τάφου.

Braveheart και πέραν των εκτιμήσεων των εγχειριδίων...

Στα τέλη του 13ου αιώνα, ο William Wallace συσπείρωσε τη Σκοτία εναντίων του Αγγλικού Βασιλείου. Όταν το έκανε, πολλοί Σκοτσέζοι ευγενείς υποστήριξαν με μισή καρδιά το γεγονός, και μερικές φορές καθόλου. Ακόμα και έτσι, ο Wallace νίκησε τον Άγγλο κυβερνήτη John de Warenne κοντά στο Stirling το 1297. Όπως το Braveheart δηκτικά δείχνει, ο Robert the Bruce τελικά υπεράσπισε το σκοπό του Wallace. Αλλά το 1305, ο Εδουάρδος II βρήκε στο δρόμο του τον Wallace. Συνέλαβε το χαρισματικό επαναστάτη και τον καταδίκασε για προδοσία. Ο Wallace τότε βασανίστηκε απαίσια και εκτελέστηκε.

Αλλά η ιστορία συνεχίζεται. Τον καιρό της μάχης του Bannockburn, τον Ιούνιο του 1314, οι Σκοτσέζοι είχαν αναγκάσει τις Βασιλικές δυνάμεις σε οπισθοχώρηση πίσω στην Αγγλία. Το κάστρο του Sterling, η πύλη για τα Highlands, το τελευταίο οχυρό του Βασιλιά Εδουάρδου ήταν κάτω από πολιορκία. Ο αποκαμωμένος κυβερνήτης του κάστρου ορκίστηκε να παραδοθεί αν ο στρατός του Βασιλιά δεν τον ανακούφιζε μέχρι τα μισά του καλοκαιριού. Αντιμετωπίζοντας την πρόκληση, ο Εδουάρδος συγκέντρωσε μια βαριά οπλισμένη μαχητική δύναμη, πιθανώς τόσο μεγάλη όσο 100.000 άνδρες, αλλά μάλλον πιο κοντά στους 20.000 άνδρες. Αυτό το έκανε όχι μόνο για να σώσει το Sterling αλλά και για να εξολοθρεύσει τον Robert the Bruce και να καταλάβει τη Σκοτία. Για να αντιμετωπίσει τον Αγγλικό στρατό, ο Robert συγκέντρωσε μια μικρότερη και λιγότερο οπλισμένη δύναμη από μόνο 8.000 άνδρες. Οι δυο στρατοί συναντήθηκαν στο Bannockburn, όπου, παρά την ανισότητα, οι Σκοτσέζοι νίκησαν τους Άγγλους. Η δραματικά νίκη προετοίμασε το δρόμο για μια ελεύθερη Σκοτία με τον Robert the Bruce Βασιλιά.

Τι γίνεται με τη μυστική ιστορία;

Η μάχη του Bannockburn έγινε την ημέρα του Αγίου Ιωάννη, στις 24 Ιουνίου, μια μέρα με ιδιαίτερη σημασία για τους Ναΐτες Ιππότες, τους αινιγματικούς καλόγερους πολεμιστές του Μεσαίωνα. Αλλά η έκβαση της μάχης αφήνει πολλά ερωτηματικά. Οι ιστορικοί, ωστόσο, συμφωνούν στο ότι οι Άγγλοι υπερείχαν αριθμητικά των Σκοτσέζων, και ότι ο Σκοτσέζικος στρατός αποτελούνταν κυρίως από στρατιώτες με δόρατα, με ελάχιστους ιππείς. Επιπλέον, αυτοί οι ιππείς δεν ήταν αρκετοί για τους βαριά οπλισμένους στρατιώτες του Βασιλιά Εδουάρδου.

Κατά τη διάρκεια της μάχης, με τις Σκοτσέζικες μονάδες απασχολημένες μεταξύ του Bannockburn και του ποταμιού εμπρός τους, κάτι παράξενο συνέβη. Μια μανιώδης αντεπίθεση με λάβαρα σηκωμένα στον αέρα ξέσπασε από τα Σκοτσέζικα μετόπισθεν. Οι ιστορικοί περιγράφουν το ξέσπασμα να αποτελείται από μια μάζα πολιτών, ακόμα και παιδιών που οι Άγγλοι νόμισαν για μανιασμένη μαχητική μονάδα. Το ξέσπασμα, η ιστορία μας λέει, ξεπήδησε αυθόρμητα από τους στρατιωτικούς συνοδούς που έφτιαξαν λάβαρα από σεντόνια και μάζεψαν όπλα από τους τραυματίες και τους σκοτωμένους. Απίστευτα, αυτό το ξέσπασμα προκάλεσε τόσο φόβο ανάμεσα στους οπλισμένους Άγγλους ιππότες, που εξαπατήθηκαν, που οπισθοχώρησαν ατάκτως.

Αυτή η σχεδόν ρομαντική ιστορία έχει να κάνει με το Σκοτσέζικο πατριωτισμό. Είναι κομμάτι των θρύλων ή του Braveheart II. Η ιδέα, όμως, των πεζών χωρικών που εκτοπίζουν μια μεγάλη μάζα του Αγγλικού στρατού δεν είναι αποδεκτή από τον κοινό νου. Το ότι όμως το ξέσπασμα προκάλεσε πανικό στις τάξεις του Αγγλικού στρατού φαίνεται ξεκάθαρο. Ο Βασιλιάς Εδουάρδος και 500 από τους ιππότες του απομακρύνθηκαν από το πεδίο της μάχης ακολουθούμενοι από τους πεζικάριους. Και ενώ μερικές αναφορές μιλούν για μακελειό, οι απώλειες για τους Άγγλους είναι ελάχιστες κατά τους χρονογράφους. Η κατατρόπωση εμφανίζεται να έχει προκληθεί από πλήρη πανικό μόνο.

Οι Michael Baigent και Richard Leigh καταδεικνύουν πειστικά τους Ναΐτες ιππότες να είναι οι μυστηριώδεις επιτεθείς στο Bannockburn, εύκολα αναγνωριζόμενοι από τα λάβαρα και τους λοξούς σταυρούς τους, όντας η μόνη μαχητική δύναμη της εποχής που θα μπορούσε να προκαλέσει τόσο φόβο και αναστάτωση. Οι συγγραφείς δηλώνουν ότι πολλοί Ναΐτες έσπευσαν στη Σκοτία ενώ η ιερά εξέταση τους κυνηγούσε σε όλη την Ευρώπη. Και στο Bannockburn, όπου μια οργανωμένη σκοτσέζικη επίθεση είναι γνωστό ότι συνέβη, οι νικητές Σκοτσέζοι παρέλασαν πίσω από ένα κλωβό σε σχήμα κιβωτού, γνωστό ως Λειψανοθήκη ένα μοντέλο του ναού του Σολομώντα που εμφανίζεται πολύ στην παράδοση των Ναϊτών.

Μια πλούσια και ισχυρή αδελφότητα, οι Ναΐτες, αποδείχθηκε δύσκολο να εξολοθρευτούν από την εκκλησία και το Βασιλιά τα Γαλλίας. Ο Βασιλιάς Φίλιππος ο δίκαιος, που συμμάχησε με τον Πάπα Clement V, παρεμπόδισε αδυσώπητα την αδελφότητα σε όλη την Ευρώπη, με Μεσαιωνικό τρόπο, με συλλήψεις, βασανισμούς και εκτελέσεις. Πολλοί Ναΐτες, όμως, γλύτωσαν επιδέξια την σύλληψη και βρήκαν καταφύγιο στο εξωτερικό. Ολόκληρο το σύνολο της αδελφότητας, στην πραγματικότητα, δραπέτευσε με μια τεράστια περιουσία, που η τύχη της παραμένει ένα μυστήριο ως τις μέρες μας. Οι πρόσφυγες Ναΐτες, δείχνουν κάποιες ενδείξεις, βρήκαν καταφύγιο στη Σκοτία, όπου οι τάφοι τους μαρτυρούν ότι έζησαν και πέθαναν κατά την διάρκεια του 14ου αιώνα. Ο Βασιλιάς Robert the Bruce προφανώς δεν είχε κανένα ενδιαφέρον να διώξει την αδελφότητα, παρά το διάταγμα του Πάπα να δράσει ακριβώς έτσι. Αντιθέτως, πρέπει να επωφελήθηκε από την κατάσταση προσφυγιάς τους, δίνοντας τους άσυλο αν τον βοηθούσαν να πολεμήσει τους Άγγλους.

Ποιοι ήταν στ' αλήθεια οι Ναΐτες ιππότες;

Ο Hugh de Payens και οκτώ άλλοι ιππότες ορκίστηκαν στις 12 Ιουνίου, το 1118 στο Arginy castle κοντά στη Lyon στη Γαλλία. Οι εννέα ιδρυτές έδωσαν υπόσχεση στο Χριστό για την προστασία των προσκυνητών που ταξίδευαν στα ιερά εδάφη, μας λένε οι ιστορικές πηγές. Ο βασιλιάς Baudouin της Ιερουσαλήμ, του οποίου ο αδερφός, Godfroi de Bouillon, είχε καταλάβει την ιερή πόλη για τον Χριστιανισμό 19 χρόνια νωρίτερα, τους υποδέχτηκε σαν ιππότες στο παλάτι του με ανοιχτές αγκάλες, ένα γεγονός που ακολουθήθηκε από όλους τους βασιλιάδες σε όλο τον κόσμο. 1126, ο έχων μεγάλη επιρροή άγιος Βερνάρδος του Clairvaux, κέρδισε την εκκλησιαστική νομιμότητα για τους Ναίτες ιππότες στο συμβούλιο των Troyes. Από τότε και έπειτα, ο πληθυσμός της αδελφότητας αυξήθηκε με μεγάλους ρυθμούς, όπως έγινε και με τις γνώσεις και τα υπάρχοντα τους. Μέσα σε ένα μικρό χρονικό διάστημα οι Ναίτες κατείχαν εδάφη στην Αγγλία, τη Γαλλία, την Ισπανία, την Πορτογαλία και τη Σκοτία. Στα μέσα του δωδέκατου αιώνα είχαν εδραιωθεί σαν δεύτεροι μετά το Παπικό καθεστώς σε πλούτο, δύναμη και κύρος, μια ένδειξη για το ότι η επιτυχία τους εξαρτήθηκε, όπως η παράδοση λέει, από κάποια μυστική γνώση.

Οι Ναίτες απέδειξαν ότι έχουν πολύ επιρροή, και παρά την κακομεταχείριση των μετέπειτα χρόνων, ότι ήταν συνεπείς ιδεαλιστές. Γνώστες της δύναμης τους, και κατά καιρούς επιδοκιμάζοντας τα ιδανικά τους, οι βασιλείς συμπαρατάσσονταν με τους ιππότες. Η αδελφότητα από την πλευρά της επηρέασε τους βασιλείς, κερδίζοντας τους, για παράδειγμα, προσπαθώντας να συμφιλιώσουν τον βασιλιά της Αγγλίας Henry ΙΙ με τον Tomas Becket. Και ο γιος του Henry II, ο Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος, ήταν πιθανώς ένας τιμημένος Ναίτης ιππότης. Έκανε παρέα με τους ιππότες, κατέλυσε στα μέρη τους, ταξίδευσε με τα πλοία τους και τους πούλησε το νησί της Κύπρου, που έγινε η επίσημη έδρα της αδελφότητας για ένα χρονικό διάστημα. Ο αδελφός του Ριχάρδου και αντίζηλος του, βασιλιάς Ιωάννης, είχε σαν έμπιστο συμβουλάτορα του Aymeric de St. Maur, αρχηγό της αδελφότητας στην Αγγλία. Χάρη στην καθοδήγηση του Aymeric, ο βασιλιάς Ιωάννης, μη υπέρμαχος της ελευθερίας, απρόθυμα υπέγραψε την Magna Carta το 1215, ένα έγγραφο που εγκωμιάστηκε κατά την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας και του συντάγματος των Ηνωμένων πολιτειών της Αμερικής, σαν θεμελιακό για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Έχοντας γίνει εκπληκτικά δυνατοί, οι Ναίτες κατόρθωναν σχεδόν ότι επιθυμούσαν σε μεγάλη κλίμακα, με μια φύση που δήλωνε μια σχεδόν υπερφυσική ικανότητα. Ο ρόλος τους στον σχεδιασμό και το χτίσιμο των μεγαλοπρεπών, γοτθικού ρυθμού, μητροπόλεων της Ευρώπης, για παράδειγμα, ένας ρόλος που συχνά δεν τους χρεώνεται, πιστοποιεί μια εσωτερική γνώση της αρχιτεκτονικής, που υπερέβη τα πάντα στο δυτικό πολιτισμό. Όπως με τις πυραμίδες της Αιγύπτου, οι Γοτθικοί καθεδρικοί ναοί συγχύζουν τους ιστορικούς, βγαίνοντας παρομοίως από το πουθενά σε σχέση με τις προϋπάρχουσες τεχνικές του Μεσαίωνα. Η Γοτθική αρχιτεκτονική ξεπήδησε, στην πραγματικότητα, από τους Ναίτες και την αφοσίωση στην ιερή γεωμετρία, την μυστική επιστήμη των αριθμών και των αναλογιών που συχνά αναγνωρίζεται στις Αιγυπτιακές πυραμίδες και το ναό του Σολόμωντα.

Ποιος ήταν ο μυστικός σκοπός των Ναϊτών;

Ο επίσημος σκοπός ύπαρξης της αδελφότητας, σαν προστάτης των προσκυνητών, μένει στα βιβλία. Κρίνοντας από τις προσπάθειες τους και τις συνεργασίες τους, όμως, οι Ναίτες είχαν πιο βαθείς στόχους από αυτούς που αποκαλύπτουν τα κείμενα, δημιουργώντας, για παράδειγμα, υλικά δοχεία, δισκοπότηρα για πνευματικά αποστάγματα σεβόμενοι τη μυστηριακή τους παράδοση: ομάδες μαθητείας, καθεδρικούς, εκκλησίες, ισορροπημένα έθνη, μια παγκόσμια αδελφότητα. Για αυτό το λόγο, οι εννιά πρώτοι ιππότες έκαναν εκσκαφή στο Ναό του Σολομώντα, πιθανώς ελπίζοντας να βρουν τη χαμένη κιβωτό της Διαθήκης (βλέπε Graham Hancock's The sign of the seal). Έτσι πράττοντας, οι Ναίτες θα αποκτούσαν δικαιοδοσία που θα ξεπερνούσε και αυτή του Πάπα, στρώνοντας το δρόμο για ένα έθνος Ναϊτών στολισμένο με δομές μυστικιστικά προσανατολισμένου σχεδίου. Υποτίθεται, κατ' αυτή τη θεώρηση, ότι οι αρχικοί εννιά ιππότες ασφάλισαν μυστικά του σχεδίου και των αναλογιών που ήταν κωδικοποιημένα στον ίδιο το Ναό του Σολομώντα, μυστική γεωμετρία που μπορεί να χρονολογείται στο χτίσιμο των Αιγυπτιακών πυραμίδων.

Οι Ναίτες ιππότες, παρόλα αυτά, όπως καθένας από εμάς, μπορούν καλύτερα να γίνουν γνωστοί από τους καρπούς των πράξεων τους, που ο Baigent και ο Leigh μας λένε ότι περιλαμβάνουν το γράψιμο των Μεσαιωνικών ιστοριών του δισκοπότηρου. Η αναζήτηση του ιερού δισκοπότηρου και η σημασία της έρχεται ως εμάς από τους λάτρεις των Μυστηρίων, αυτών που στην πραγματικότητα αναζητούσαν. Και σ' αυτό το σημείο βρίσκουμε την ιστορία ψυχής του Chopra, την αναζήτηση της θεότητας, που με διάφορες όψεις έχει εμψυχώσει τις κοινωνίες από την αυγή του χρόνου. Οι Ναίτες, μπορούμε να συμπεράνουμε, κωδικοποίησαν στους περίφημους θρύλους του δισκοπότηρου την αληθινή φύση της αδελφότητας, και των ψυχών τους, γνωρίζοντας καλά τις συνέπειες της ανοιχτής δράσης τους, ενώ καθιέρωσαν το ιδανικό της αναζήτησης της αθανασίας στη γνωστή ψυχή, υπεύθυνα μολονότι ανορθόδοξα, στην ιστορία με τους όρους του Chopra. Μπορούμε να προσθέσουμε αυτό το κατόρθωμα στην λίστα των πραγμάτων για τα οποία οι Ναίτες είναι γνωστοί, όπως την προσπάθεια να συγκρίνουν το Χριστιανισμό, τον Ιουδαϊσμό, τον Ισλαμισμό και τα Κέλτικα Μυστήρια για το σκοπό της δημιουργίας ενός βασιλείου του χρυσού αιώνα, με έδρα την Καρκασονία στη νότια Γαλλία, όπου πριν την ιερά εξέταση ένας χρυσός αιώνας είχε ήδη αρχίσει ν' ανθίζει κάτω από την επίδραση των Καθαρών και των Ναϊτών.

Ανιχνεύοντας το χρυσό νήμα ένα βήμα παραπέρα, ο Wolfram von Eschenbach, που λέγεται ότι ήταν Ναίτης, έγραψε το Μεσαιωνικό ρομάντζο του δισκοπότηρου Parzival. Σε αυτήν την επική ιστορία, χρίζει τους Ναίτες ως προστάτες του δισκοπότηρου και της οικογένειας του δισκοπότηρου. Με αυτό το περιεχόμενο ένα άλλο βιβλίο από τους Baigent και Leigh, Holy Blood Holy Grail, παρουσιάζει μια πειστική θεωρία με τους Ναίτες να έχουν δώσει το λόγο τους σ΄ αυτό το σκοπό, όχι κατά φαντασία αλλά στην πραγματικότητα, και την οικογένεια του δισκοπότηρου να είναι οι πραγματικοί απόγονοι του Ιησού Χριστού και της Μαρίας της Μαγδαληνής, που, όπως λένε οι θρύλοι, μετανάστευσαν στη Γαλλία, πιθανώς σαν δημιουργοί της δυναστείας των Merovingian.

Αυτή η ασυνήθιστη ιστορία προτείνει ότι το 679 μ.Χ., μετά την δολοφονία του τελευταίου μονάρχη Merovingian, Dagobert II, οι προστάτες του βασιλικού γένους σχημάτισαν μια κοινωνία, τη Μονή της Σιών, γύρω από το ιερό ποτήριο, το βασιλικό αίμα των απογόνων του Ιησού και της Μαγδαληνής. Οι Ναίτες ιππότες, βρήκαν οι συγγραφείς, είχαν μεγάλη σχέση με τη Μονή της Σιών, τα θεμέλια της οποίας μπορεί να βρεθούν στον οίκο του Δαβίδ, στον Ιησού και τον Σολομώντα, το γένος των Βασιλέων του Ισραήλ. Οι Ναίτες πιθανώς μυστικά να αφιερώθηκαν σε αυτή την πολύ ιδιαίτερη οικογένεια, υιοθετώντας την κληρονομιά του Σολομώντα και του Ιησού. Ενθρονίζοντας αυτήν την οικογένεια κατά την διάρκεια του Μεσαίωνα, οι Ναίτες είχαν θέσει σε κίνηση το χρυσό τους αιώνα.

Πώς η χαμένη κιβωτός της Διαθήκης ταιριάζει στο παζλ;

Στο "Raiders of the lost Ark" ο Steven Spielberg γνωστοποίησε στο κοινό ένα από τα μυστήρια όλων των εποχών, την μοίρα της χαμένης κιβωτού της Διαθήκης, τον αρχαίο Ισραηλιτικό θησαυρό γνώσεων των αρχόντων του κλήρου. Ενώ ο Spielberg παρουσιάζει το Ράιχ του Χίτλερ να λαχταρά την κιβωτό, στη φαντασία, οι Ναίτες πιθανώς προσπάθησαν να βρουν την κιβωτό στην πραγματικότητα. Στο " The sign and the seal" ο Graham Hancock δείχνει πειστικά τους Ναίτες να καταδιώκουν τη χαμένη κιβωτό από την Ιερουσαλήμ μέχρι το υποτιθέμενο τελικό μέρος εναπόθεσης της, την Αιθιοπία. Ο Hancock διαφωνεί για το ότι η ίδια η κιβωτός ήταν το αινιγματικό άγιο δισκοπότηρο, και για το ότι οι συγγραφείς αναγράφουν στα κείμενα τους ότι η μυστική αποστολή των Ναϊτών είναι να βρουν και να τιθασεύσουν την ιερή της δύναμη. Φέρνοντας στο μυαλό μας ότι κατά το Μεσαίωνα η κτήση της κιβωτού θα σήμαινε την άσκηση της εξουσίας του θεού, πράττοντας έτσι θα είχαν εδραιωθεί οι Ναίτες ιππότες ως η κυρίαρχη δύναμη στην γη, και ο Πάπας δεν θα μπορούσε να προβάλει αντίσταση. Με ενδείξεις ότι οι Ναίτες είχαν κάνει ανασκαφή στο ναό του Σολομώντα και μετά με την παρουσία τους στην Αιθιοπία, όπου η κιβωτός πιστεύεται ότι βρίσκετε μέχρι σήμερα, υπάρχει σοβαρή περίπτωση οι Ναίτες να έψαξαν για το φημισμένο τεχνούργημα, πιθανώς για να προωθήσουν τους μυστικιστικούς-πολιτικούς τους στόχους της εγκαθίδρυσης ενός χρυσού αιώνα.


Η μυστική ιστορία μετά το Bannockburn

Ανιχνεύοντας το χρυσό μας νήμα σε πιο πρόσφατους αιώνες, η αναζήτηση των Ναϊτών ιπποτών αποκαλύπτεται πολύ μετά από την αντικειμενική της ύπαρξη. Πράττοντας κρυφά, κατά τη διάρκεια της ιερής εξέτασης, πρόσφυγες Ναίτες ιππότες, ισχυρίζεται συγκεκριμένη Μασονική παράδοση, ίδρυσαν το Σκοτσέζικο ελευθεροτεκτονισμό. Τα ίχνη αυτής της παράδοσης κατάγονται από την αδελφότητα και τον βασιλιά Robert the Bruce. Ο Robert, η παράδοση λέει συγκεκριμένα, ίδρυσε την πρώτη Μασονική στοά μετά την μάχη του Bannockburn που προκαλώντας την φυγή των Ναϊτών στη Γαλλία. Κατά τον 17ο αιώνα, η αδελφότητα κατακερματίστηκε σε διάφορες μορφές. Η παραλλαγή των Ιακωβίνων, όμως, η εντονότερα πιστή πολιτικά και μυστηριακά, σφετερίσθηκε την παράδοση των Ναϊτών σαν δική τους. Οι Ιακωβίνοι απέτυχαν να επαναφέρουν τον Σκοτσέζο Stuart στον Αγγλικό θρόνο, παρά την βοήθεια των ισχυρών Μασόνων συμμάχων από τη Γαλλία, αλλά εκείνο τον καιρό ο διαφωτισμός ήταν καθοδόν. Το ιδεώδες των Ναϊτών για μια ελεύθερη κοινωνία βασισμένη σε πολιτική και θρησκευτική ελευθερία είχε ριζώσει, τουλάχιστον φιλοσοφικά. Οι Σκοτσέζοι, Εγγλέζοι και Γάλλοι Μασόνοι, είχαν αρχίσει να αλλάζουν την πορεία του κόσμου δραματικά. Ο Λόκ, ο Μοντεσκέ, ο Βολταίρος, όλοι Μασόνοι, κήρυξαν τη φιλοσοφία της ελευθερίας, μια φυσική συνέπεια της εμπειρίας των Ναϊτών και της καταστολής των ιδεωδών τους. Σαν από θεια πρόνοια, τότε, η παράδοση ανάβλυσε από μακρινές πηγές, τα νήματα των οποίων, περιπλεγμένα σήμερα, ένωσαν τους επαναστάτες φιλοσόφους του κόσμου.

Στις 28 Αυγούστου, 1769, η Μασονική στοά του αγίου Ανδρέα στην Βοστόνη, απένειμε ένα ελευθεροτεκτονικό δίπλωμα με το όνομα των Ναϊτών ιπποτών. Το 1773 η στοά είχε διατελέσει ένα πολύ σημαντικό ρόλο στην Αμερικάνικη επανάσταση. Η μεγάλη στοά της Σκοτίας έκανε τον Joseph Warren μεγάλο κύριο για ολόκληρη την γη. Άλλα μέλη ήταν ο Paul Revere και ο John Hancock. Και το σώμα μελών της στοάς αλληλεπικαλύφτηκε με την πιο καταλυτική μυστική κοινότητα των ημερών μας, τους γιους της ελευθερίας, με τουλάχιστον δώδεκα μέλη να συμμετέχουν στην αναταραχή της Βοστόνης. Αλλά η ιστορία σχεδόν τελειώνει στην Βοστόνη. Οι ελευθεροτέκτονες έπαιξαν σημαντικό ρόλο στον επαναστατικό πόλεμο και στην υπογραφή του συντάγματος, συμπεριλαμβανομένων του George Washington, πολλούς από τους γενικούς του, τον Benjamin Franklin, Patrick Henry, τον Marquis de Lafayette και πολλούς άλλους, με τον Φραγκλίνο να είναι μέλος μιας μυστηριώδους Γαλλικής κοινότητας με το όνομα "Βασιλική στοά των διοικητών του Ναού" δυτικά της Καρκασονίας.

Το ότι το χρυσό μας νήμα συνδέει τον Φραγκλίνο με τη Μεσαιωνική πόλη της Καρκασονίας τον συνδέει επίσης και με κάποια από τις πιο κρυφές ιστορίες. Η περιοχή γύρω από το οχυρό της Καρκασονίας, ένα Μεσαιωνικό κέντρο για τους Καθαρούς και τους Ναίτες, στεγάζει ένα δίκτυο από δυσνόητα και μυστηριακά σύμβολα που έχουν να κάνουν με ιερή γεωμετρία, σύμβολα που βρίσκονται πάνω σε τελετουργικά ρούχα φορεμένα από τον Φραγκλίνο και τον Washington κατά την διάρκεια Μασονικών τελετών. Σαν να σχεδιάστηκαν από δυνάμεις της δημιουργίας, μια ακαθόριστη σειρά από βουνοκορφές σχηματίζουν ένα τέλειο μασονικό αστέρι 5 σημείων γύρω από το Rennes-le-Chateau στην περιοχή της Καρκασονίας (βλέπε Henry Lincoln's Discoveries in France). Μετά μια σειρά μεσαιωνικών εκκλησιών, πύργων και αρχαίων Κέλτικων σημείων εκτείνεται πάνω στο σχέδιο, σχηματίζοντας Μασονικά τρίγωνα στις ακριβείς αναλογίες του χρυσού νοήματος της ιερής γεωμετρίας, ένα γενικό σχέδιο που απλώνεται από το Rennes-le-Chateau ως το νησί του Bornholm στη Βαλτική θάλασσα, όπου ένδειξη της ύπαρξης Ναϊτών είναι ορατή, την Ιερουσαλήμ και το ναό του Σολομώντα. Το τεράστιο γεωμετρικό σχέδιο και τα σύμβολα χαραγμένα σε πέτρα στα σημεία, έχουν ανιχνευτεί στο μοναστήρι της Σιων και στους Ναίτες, μυστικές κοινότητες που εργάζονται με μεθόδους που διαποτίζουν την κουλτούρα, θρησκεία, και την εγκόσμια ιστορία.

Το χρυσό μας νήμα λοιπόν αντιπροσωπεύει μια μερίδα του όλου υφάσματος. Tο μυστήριο είναι ακόμα πιο βαθύ, ακόμα πιο άπιαστο, όμως τόσο εμφανές όσο η μεγάλη σφραγίδα των Ηνωμένων Πολιτειών, το Μασονικό σύμβολο που υπάρχει στο εκατοδόλλαρο. Το ότι η όλη ιστορία έχει μείνει κρυφή από εμάς δεν πρέπει να μας εκπλήσσει, όμως. Αυτά που εμείς αντιλαμβανόμαστε μερικώς, αόρατα φανερώνονται συνεχώς σαν ένας κατακλυσμός που απειλεί τους τυράννους της ορθοδοξίας, τους φρουρούς της πολιτικά ορθής ιστορίας. Αυτό το ρεύμα λυσσομανά όμως για αυτόν που έχει αυτιά να ακούσει το βουητό των υδάτων. Αλλά μην περιμένετε να βρείτε την μυστική ιστορία σε ένα ιστορικό εγχειρίδιο

rc-cafe.

Γυναίκα γέννησε βάτραχο;


Μπήκε στο μαιευτήριο για να φέρει στον κόσμο το παιδί της και λίγο αργότερα ανακάλυψε, ότι τελικά κυοφορούσε ένα βάτραχο. Δεν πρόκειται για σενάριο επιστημονικής φαντασίας, αλλά για την παράδοξη ιστορία μιας γυναίκας από το Ιράν, που σύμφωνα με την τοπική εφημερίδα, "Εστεμάντ", έφερε στον κόσμο έναν ανθρωπόμορφο βάτραχο. Ως πιθανότερη αιτία για την τερατογέννεση αυτή, η εφημερίδα δίνει την είσοδο κάποιου γυρίνου στο σώμα της Ιρανής, ενώ εκείνη κολυμπούσε σε βρόμικη πισίνα, ο οποίος με τους μήνες αναπτύχθηκε σε κανονικό βάτραχο. Ειδικοί επιστήμονες ανέφεραν στην "Εστεμάντ", ότι το νεογέννητο πλάσμα διαθέτει ανθρώπινα χαρακτηριστικά, όσον αφορά την εξωτερική του εμφάνιση του το σχήμα των δακτύλων και το μέγεθος και το σχήμα της γλώσσας του. Στο παράξενο μωρό γίνονται γενετικές και ανατομικές εξετάσεις. Ακόμη, πάντως, δεν υπάρχει επίσημη επιβεβαίωση για το πρωτοφανές γεγονός ούτε ακριβείς διευκρινίσεις γύρω από το πώς συνέβη. Ωστόσο, αν ανήκετε στο γυναικείο πληθυσμό καλύτερα να προσέξετε πολύ την επόμενη φορά, που θα βουτήξετε σε κάποια πισίνα γιατί ποτέ δεν ξέρετε ...μπορεί να κυκλοφορούν γυρίνοι
Rc-Cafe

ΝΑΡΚΑΛΙΕΥΤΙΚΟ ΦΥΤΟ


Για να αλιεύσει κανείς τις νάρκες που άλλοι συνάνθρωποί του φύτεψαν νωρίτερα, αρκει να φυτέψει κι αυτός, με τη σειρά του, τα ειδικά μεταλλαγμένα φυτά που ανέπτυξε η δανική εταιρεία Aresa σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης. Τα φυτά αυτά, του είδους Arabidopsis thaliana, έχουν μεταλλαχθεί έτσι ώστε να εκκρίνουν μια κόκκινη χρωστική, την ανθοκυανίνη, αν συναντήσουν διοξείδιο του αζώτου. Το αέριο αυτό, που εκλύεται από τις νάρκες κατά προσωπικού, κοκκινίζει τα φύλλα των φυτών μέσα σε τρεις-τέσσερις εβδομάδες. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι με τη βοήθεια των εν λόγω φυτών θα διευκολυνθεί κατά πολύ ο εντοπισμός των ναρκών κατά προσωπικού, ναρκών ξεχασμένων από πολέμους περασμένους που ανέρχονται σε 150.000.000 περίπου και σκοτώνουν κάθε χρόνο δεκάδες ανθρώπους.

ΣΧΟΛΙΟ: Μα τι άλλο θα "αναπτύξουν" επιτέλους; Δηλαδή για να πάω τη βόλτα μου σε μια άγνωστη περιοχή θα πρέπει ένα μήνα πριν να αφήσω ένα τέτοιο φυτό για να δω αν θα κοκκινήσει;;;
Rc-Cafe

Hamburger Των 175$


Θέλοντας να ξεχωρίσει τις «καλές» από τις «κακές» ημέρες της Wall Street η Χέδερ Τίρνεϊ, συνιδιοκτήτρια εστιατορίου, πρόσθεσε στο μενού του καταλόγου ένα ιδιαίτερο χάμπουργκερ το οποίο κοστίζει 175$.

Όπως εξηγεί: «Επιλέξαμε, λοιπόν να διαθέτουμε τις καθημερινές το απλό χάμπουργκερ έναντι τεσσάρων δολαρίων και να προσφέρουμε όμως και κάτι ιδιαίτερο, για τις μέρες που κάποιος θα είχε μεγάλα κέρδη, που θα ήταν εύλογα ακριβότερο».

Το ακριβότερο χάμπουργκερ των Ηνωμένων Πολιτειών περιέχει μαύρη τρούφα, φουά γκρα, άγρια μανιτάρια, ένα σπάνιο τυρί και ρινίσματα χρυσού, σε ψωμί μπριός.

Το εστιατόριο βρίσκεται κοντά στο χρηματιστήριο και πουλάει 20 με 25 ακριβά χάμπουργκερ το μήνα. Μέχρι πρότινος το συγκεκριμένο προϊόν κόστιζε 150$, ενώ η τιμή του ανέβηκε πρόσφατα στα 175$
Rc-Cafe

Abarth - Θα κεντρίσει ξανά!



Η Abarth επανέρχεται στο προσκήνιο, καθώς η Fiat δίνει και πάλι ζωή στη μάρκα που έχει ως σύμβολο το σκορπιό. Το AUTO BILD επιχειρεί μια αναδρομή στο παρελθόν, τότε που το κεντρί του… σκορπιού τσιμπούσε πολύ βαθιά.

Το όνομα τα λέει όλα και το έμβλημα δε θα μπορούσε να είναι άλλο: Ένας σκορπιός. Το κεντρί ενός… Δαβίδ σε έναν αγώνα απέναντι σε Γολιάθ. Κατά τις δεκαετίες του ’50 και του ’60 ο κατασκευαστής από το Τορίνο αποτελούσε υπολογίσιμη δύναμη στη βιομηχανία των σπορ αυτοκινήτων.

Πουλούσε εξατμίσεις και βελτιωτικά εξαρτήματα, ενώ ταυτόχρονα κατασκεύαζε δυνατά αυτοκίνητα με κινητήρες πίσω, τα οποία ήταν μικρά, απίστευτα ελαφριά και ιδιαίτερα ισχυρά. Από το 1971 η Abarth ανήκει στη Fiat. Ωστόσο, η μεγάλη μαμά εταιρεία για πολύ καιρό δεν έκανε τίποτα για την… κόρη της.

Η πολιτική που ακολούθησε για τα μοντέλα της έβαλε το σκορπιό ουσιαστικά στο περιθώριο και του αφαίρεσε το δηλητήριό του. Τελευταία το έμβλημα της Abarth παρουσιαζόταν μόνο σε ελάχιστες εξοπλιστικές εκδόσεις. Τώρα, όμως, επιστρέφει - σιγά σιγά, με αργά βήματα. Το πρώτο μοντέλο θα κυκλοφορήσει σύντομα: Πρόκειται για το Grande Punto Abarth με τούρμπο κινητήρα 1,4 λίτρων και 150 ίππους.

Το δεύτερο βήμα θα ακολουθήσει στις αρχές του 2008: Θα είναι το Grande Punto SS με τους 180 ίππους και δύο Fiat 500 με 135 και 150 ίππους. Το τρίτο αναμένεται να ολοκληρωθεί το 2009, οπότε τα δύο μοντέλα θα ενισχυθούν και με έναν τούρμπο κινητήρα 1,6 λίτρων με 200 ίππους.

Η μεγάλη ισχύς, βεβαίως, για ένα μικρό αυτοκίνητο δεν αποτελεί κάτι καινούριο. Όταν η Fiat κυκλοφόρησε το 1955 το «600», ο 4κύλινδρος κινητήρας του είχε κυβισμό 633 κ.εκ. και απέδιδε 19 ίππους. Μόλις η Abarth ολοκλήρωσε τις επεμβάσεις της στο μοντέλο, το 1970, ο κυβισμός αυξήθηκε στα 982 κ.εκ. Χάρη στο διπλό καρμπιρατέρ Weber και στην αυξημένη σχέση συμπίεσης (13:1), απέδιδε 112 ίππους στις 8.200 σ.α.λ.

Το 1000 TC Radiale Berlina Corsa ζύγιζε μόλις 568 κιλά και είχε τελική ταχύτητα 215 χλμ./ώρα. Τα τελευταία χλμ./ώρα, δε, τα χρωστούσε στο οριζόντια τοποθετημένο καπό του κινητήρα, το οποίο, λειτουργώντας ως αεροτομή, βελτίωνε την αεροδυναμική του οχήματος. Τα ψυγεία λαδιού και νερού βρίσκονταν μπροστά και τα φουσκωμένα φτερά περιέβαλαν τους τροχούς με τις ζάντες μαγνησίου της Campangola. Δύναμη συγκεντρωμένη μέσα σε μήκος 3,5 μ.

Στο εσωτερικό το μοντέλο είχε στοιχεία από τη δεκαετία του ’60: μεταλλικό ταμπλό, δερμάτινος διάκοσμος, βακελίτης και μερικές πινελιές χρωμίου. Το πελώριο στροφόμετρο της Jaeger έφτανε τις 10.000 στροφές, ενώ τα μπάκετ καθίσματα, το κιβώτιο με το «χτένι» σε κοινή θέα και ο διάτρητος μοχλός του χειρόφρενου το καθιστούσαν σαφές: Ήταν ένα αγωνιστικό αυτοκίνητο.

Στο πορτ μπαγκάζ κατοικούσε ένα θηρίο, που εκτόξευε το αυτοκίνητο στα 100 χλμ./ώρα από στάση μέσα σε 7,8 δλ., γρηγορότερα από μια Porsche 911 της εποχής (1970). Με το στήσιμό του, το 1000 TC προσέφερε στον οδηγό κορυφαία πρόσφυση και απολαυστικές πλαγιολισθήσεις, ενώ το κοντό μεταξόνιο -μόλις 2 μ.- εξασφάλιζε άμεσες αντιδράσεις.

Επίσης, η ανάρτηση είχε εξελιχθεί ακόμα περισσότερο, συγκριτικά με το μοντέλο της βασικής έκδοσης, ενώ και τα τέσσερα νέα δισκόφρενα επιβράδυναν άμεσα. Το «1000» ήταν τότε ένα αγωνιστικό αυτοκίνητο και, με βάση την ιστορία των αγώνων, παραμένει ακόμα και σήμερα ένας νικητής - και σίγουρα ένα από τα δημοφιλέστερα Abarth, αν και εγκατέλειψε την ενεργό δράση μόλις η Fiat ξεκίνησε την παραγωγή του «1100», το 1953.

Το 1957 ακολούθησε το πρώτο «500» με πινελιές Abarth. Το Cinquecento και το μεγαλύτερο αδερφάκι του, το «600», ήταν τα best seller της Ιταλίας - όλοι τα οδηγούσαν. Με τους 13 και τους 19 ίππους τους, αντίστοιχα, αποτελούσαν την ιδανική βάση για την πρωτοπόρο των βελτιώσεων, Abarth.

Στο νέο εργοστάσιο στο Κόρσο Μάρκε του Τορίνο ξεκίνησε η χρυσή περίοδος, όπου σπορ και αγωνιστικά αυτοκίνητα όπως και βελτιωμένες εκδόσεις μοντέλων της Fiat έβγαιναν σε περιορισμένη παραγωγή. Τα χρήματα για την ανάπτυξη της εταιρείας προέρχονταν από ένα συμβόλαιο με τη Fiat, η οποία τιμούσε τις αγωνιστικές νίκες, από την αντιπροσώπευση της Porsche για την Ιταλία, την οποία είχε εξασφαλίσει η Abarth, και -πάνω από όλα- από τις βελτιώσεις. Οι εξατμίσεις, τα τιμόνια και τα εξαρτήματα των κινητήρων της Abarth ήταν πολύ πιο ακριβά, αλλά και πολύ καλύτερα και πιο αξιόπιστα από εκείνα του ανταγωνισμού.

Η Abarth δοκίμαζε νέες τεχνολογίες στα αγωνιστικά της αυτοκίνητα και εκμεταλλευόταν το 100% των δυνατοτήτων κάθε εξαρτήματος. Σε πολλούς κινητήρες τα καπάκια των βαλβίδων και τα δοχεία λαδιού ήταν κατασκευασμένα από υπερελαφρύ μαγνήσιο. Στα τέλη της δεκαετίας του ’60 η Abarth χρησιμοποιούσε τα μεγαλύτερα καρμπιρατέρ που είχαν κατασκευαστεί - τα διπλά Weber με διάμετρο 58 χιλ., τα οποία τότε τροφοδοτούσαν κινητήρες με κυβισμό 2,0 λίτρων.

Η Sport Spider του ’68, για παράδειγμα, είχε κάτι πελώρια καρμπιρατέρ, τα οποία ανήγαν τον 4κύλινδρο κινητήρα της σε τεχνολογικό θαύμα. Το ανοιχτό διθέσιο μήκους 3,85 μ. ήταν ένα κλασικό δημιούργημα της Abarth. Το σωληνωτό πλαίσιό του ζύγιζε, μαζί με τις ενισχύσεις, τα -μόλις- 47 κιλά, με το ένα από τα εγκάρσια μέρη του να παίζει ταυτόχρονα το ρόλο του ταμπλό. Επιπλέον, 50 κιλά ζύγιζε το αμάξωμα από πλαστικό. Με διπλή ανάφλεξη, τεχνολογία τεσσάρων βαλβίδων σε κάθε κύλινδρο και λιτό εξοπλισμό, η Sport Spider διέθετε τελικά την υψηλότερη τεχνολογία των αγωνιστικών οχημάτων του ’60.

Στις μικρότερες κατηγορίες η Abarth έπαιζε για πολλά χρόνια τη γάτα με το ποντίκι με τους αντιπάλους της. Η ομάδα από το Τορίνο κέρδιζε σε όλα τα είδη αγώνων, σε πίστες, αεροδρόμια, σε σιρκουί μέσα σε πόλεις και στα βουνά. Πολλά μεγάλα ονόματα έχουν οδηγήσει για την Abarth, ανάμεσα σε αυτά οι Γερμανοί Γιόχεν Ριντ και Χανς Χέρμαν αλλά και ο Αυστριακός Γιοχάνες Όρτνερ.

Γύρω στα μέσα της δεκαετίας του ’60 δυσκόλεψαν τα πράγματα για τη μικρή εταιρεία. Στις αγωνιστικές διοργανώσεις ο ανταγωνισμός γινόταν όλο και δυσκολότερος: το κλασικό «600» βρισκόταν λίγο πριν από τον αφανισμό, ενώ οικονομική κρίση και απεργίες κλόνιζαν την Ιταλία. Την ίδια στιγμή, ο Κάρλο Άμπαρθ σχεδίαζε ένα αγωνιστικό για τη Formula 1 και ένα μεγάλο σπορ αυτοκίνητο, απέτυχε όμως και στα δύο αυτά πεδία. Τελικά, πούλησε την εταιρεία του, η οποία μέχρι τότε είχε κατασκευάσει 2.600 αυτοκίνητα από 230 διαφορετικούς τύπους στη Fiat. Τα καινούργια αφεντικά έκλεισαν αμέσως το σπορ τμήμα.

Ο μάγος της ιπποδύναμης γύρισε το 1973 πίσω στη Βιένη. Αρχικά, η Fiat χρησιμοποίησε το όνομα της εταιρείας. Το είδαμε σε αγωνιστικά αυτοκίνητα, όπως στο «131», με το οποίο ο Βάλτερ Ρερλ αναδείχθηκε το 1980 παγκόσμιος πρωταθλητής, αλλά και σε αυτοκίνητα παραγωγής, όπως στο μικρό Autobianchi A 112. Αμέσως μετά ο μαύρος σκορπιός επάνω στην κιτρινο-κόκκινη ασπίδα αποσιωπήθηκε

Sexy Lorena Morena






ΣΧΕΔΙΟ Δ


ΙΔΕΟΓΡΑΜΜΑ


Πατριωτικό καθήκον επιτάσσει να συνεισφέρουμε στην πατρίδα με όσα μέσα και τρόπους μπορούμε. Ξίνουμε την κούτρα μας και ρίχνουμε ιδέες για ανάπτυξη και αύξηση των δημοσίων εσόδων παράλληλα με μόνιμες διαρθρωτικές αλλαγές που θα φέρουν στα ταμεία του κράτους περισσότερα χρήματα.

1. Οι δημόσιοι υπάλληλοι θα πληρώνουν το κράτος για να εργάζονται. Τέρμα η λούφα και η παραλλαγή. Αν τολμήσουν να πάνε σε απεργίες να τους βάζουν να καθαρίζουν το υπουργείο στο οποίο εργάζονται. Με αυτό τον τρόπο δεν θα χρειάζεται να πληρώνει η Πολιτεία συνεργεία καθαρισμού .Κοντά στο 1 τρις η πόροι που θα ........
συγκεντρωθούν.

2. Να αναγκαστούν οι συνταξιούχοι να παίρνουν μέρος σε ποδηλατικούς αγώνες καλύπτοντας αποστάσεις που θα ξεκινούν από 50 μέχρι 300 χλμ ημερησίως. Όσο μικρότερη η ηλικία του συνταξιούχου τόσο λιγότερα τα χιλιόμετρα και αντίστροφα για τους μεγαλύτερους σε ηλικία. Τί τους χρειαζόμαστε τους παλιόγερους. Εξοικονόμηση 5 - 7 δις.

3. Να αρχίσει το κράτος να φορολογεί τον αέρα που αναπνέουμε ανάλογα με το φύλο, την ηλικία, το μέγεθος μας και την περιοχή που μένουμε. Όσοι ζούν σε περιβαλλοντικά επιβαρυμένες περιοχές να πληρώνουν περισσότερο γιατί ο αέρας που εκπνέουν είναι χειρότερος από κείνον που ζούν σε λιγότερο μολυσμένες περιοχές. Τα 10 δις είναι το μετριότερο ποσό που θα μπει στον κρατικό κορβανά.

4. Να δημιουργηθεί Σώμα Οικονομικών Κυνηγών Κεφαλών (Σ.Ο.Κ.Κ.) με αρμοδιότητα όπου βλέπει Έλληνα να γελάει, να τον θεωρείτ ύποπτο φοροδιαφυγής -επειδή κανείς σώφρων Έλλην μετά από όλα αυτά που του συμβαίνουν δεν μπορεί να γελά, επομένως όποιος γελά είτε κάτι ύποπτο κρύβει ή ετοιμάζεται να κάνει colpo grosso- και να του επιβάλλει πρόστιμο κατ’ ελάχιστο 1000 ευρώ, το οποίο θα αυξάνεται ανάλογα με την ηχηρότητα του γέλιου. Εξοικονόμηση άνω των 6 δις.

5. Οι εύσωμοι να πληρώνουν περισσότερους φόρους και ασφαλιστικές εισφορές από τους μη εύσωμους, διότι δεν προσέχουν την διατροφή τους, τρώνε ακατάλληλες τροφές, οι κενώσεις τους είναι περισσότερες από των μη ευσώμων, και χρειάζονται περισσότερο νερό να πλυθούν, Κάνουν κακό στο περιβάλλον και στα ασφαλιστικά ταμεία. Και εδώ η εξοικονόμηση θα είναι τουλάχιστον 2-3 δις.

6. Τα κατοικίδια να θεωρούνται τεκμήριο. Γιατί πώς μπορεί κάποιος να ταΪζει ζώο ή ακόμα χειρότερα ζώα, όταν δεν έχει ο ίδιος του να φάει, άρα είτε φοροδιαφεύγει είτε ξεπλένει μαύρο χρήμα. Να ελεχθούν και οι φιλοζωικές οργανώσεις που με τόσο ζώα που φροντίζουν θα πρέπει να κάνουν διακίνηση όχι μόνο μάυρου χρήματος αλλά και μυστικών κονδυλίων από εθνοφθόρες Μ.Κ.Ο. Ασύλληπτο το ποσό των δις που θα συγκεντρωθεί από την πληρωμή των τεκμηρίων.

7. Να παρακολουθούνται με ειδικές κάμερες όλα τα σπίτια για την κατανάλωση νερού. Μια οικογένεια 4 ατόμων θα πλένεται 4 φορές τον μήνα και το μπάνιο θα είναι ομαδικό, κανένας δεν θα πλένεται ξεχωριστά. Αν υπάρξει παράβαση του ορίου χρήσης του μπάνιου το πρόστιμο θα ξεκινά από τα 300 ευρώ και θα κλιμακώνεται ανάλογα με τη χρήση. 10 δις κέρδος για το κράτος κατ’ ελάχιστο.

8. Με το που γεννιούνται τα μωρά να τους δίνεται Α.Φ.Μ. και να πληρώνουν φόρο Επίγειας Παρουσίας, όσα δεν θα τα δηλώνουν οι γονείς τους στο Ληξιαρχείο, θα συλλαμβάνονται με τους γονείς τους και θα πηγαίνουν σε καταναγκαστικά έργα μέχρις ενηλικίωσης τους, ενώ θα θεωρούνται Εχθροί του Λαού.

9. Να χρησιμοποιούνται τα περιτώματα των σκύλων που βγάζουν οι φιλόζωοι βόλτα για παραγωγή οικολογικών καυσίμων. Μέρος από τα έσοδα της παραγωγής θα πηγαίνει για την αμοιβή των ιδιοκτητών σκύλων που θα τα συλλέγουν. Αυτούς αν δεν τους πληρώσεις, δεν έχουν το φιλότιμο να την κάνουν τη δουλειά του καθαρισμού από μόνοι τους. Κέρδος για το κράτος γύρω στα 800 εκατομμύρια. Κάτι είναι κι’ αυτό.

10. Οι χουλιγκάνοι των γηπέδων αντί για φυλάκιση – οψέποτε συμβαίνει τούτο- να μη φυλακίζονται αλλα να χρησιμοποιούνται ως πολιτιφυλακή για να περιφρουρούν επώνυμους, των οποίων οι φρουροί θα ξαναγυρίσουν στα αστυνομικά τους τμήματα. Οι χουλιγκάνοι δεν χρειάζονται πολλά, λίγη πρέζα απ’ αυτή που διακινούν υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι και μια πρόσκληση από τον πρόεδρο της ομάδας τους για τον κυριακάτικο αγώνα. Τα έξοδα της πρέζας να επιβαρύνουν τους προέδρους των ομάδων τους.

kafeneio-gr

καφέ φραπέ - To Φραπ...άρθρο

του Αλέξανδρου Φιλοθόδωρου

frappe coffee 3-color "Έναν καφέ frappe παρακαλώ", "μια φραπεδιά"... μερικές από τις καθημερινές εκφράσεις που ένα πλήθος από εμάς λέμε καθημερινά. Ένα είδος καφέ που η σύλληψή του έχει ελληνικές ρίζες και που... έχει αποκτήσει παγκόσμια αναγνωρισιμότητα και χαρακτήρα! Ένα μικρό ταξίδι με τις πιο βασικές πληροφορίες και στοιχεία του δημοφιλούς ροφήματος που αγαπάμε όλοι μας!

Πρώτα από όλα να πούμε ότι είναι Ελληνικό δημιούργημα επομένως η λέξη κλίνεται σύμφωνα με τους κανόνες της Ελληνικής Γραμματικής .
Η λέξη frappe είναι γαλλική και σημαίνει χτυπημένος υπό την έννοια του αναδυόμενου.

Ο πρώτος φραπές δημιουργήθηκε στη Διεθνή Έκθεση θες/νίκης το 1957.
Ο Δημήτριος Βακόνδιος ο οποίος τότε εργαζόταν για Έλληνα αντιπρόσωπο ροφήματος κακάο αντί να πιει στο διάλλειμα του ζεστό στιγμιαίο καφέ, όπως συνηθιζόταν, χτύπησε καφέ και ζάχαρη στο σέικερ που προοριζόταν για το χτύπημα του κακάο. Το αποτέλεσμα ήταν να λερωθεί το κοστούμι του αλλά και να φτιάξει το πρώτο φραπέ στην Ιστορία. Στα πρώτα του βήματα ο φραπές δεν είχε τόσο πλούσιο άρωμα και αφρό αλλά εξελίχθηκε σε αυτή τη μορφή όταν άρχισαν να χρησιμοποιούν περισσότερο καφέ και περισσότερη ζάχαρη και να ανακατεύεται σε μίξερ.

ΤΡΟΠΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ ΦΡΑΠΕ

Η παρασκευή του φραπέ αποτελεί καλλιτεχνική ενασχόληση άρα είναι μια δημιουργική διαδικασία και μάλιστα υπό τη μορφή τελετουργίας. Κάθε στάδιο από το ρίξιμο της ζάχαρης μέχρι και το ρίξιμο του καφέ είναι εξίσου σημαντικό. Πρώτα ρίχνουμε τη ζάχαρη και μετά τον καφέ διότι αν βάλουμε πρώτα το κουταλάκι στον καφέ και μετά στη ζάχαρη θα λερώσουμε τη ζάχαρη που θα μείνει μέσα στο βαζάκι που τη φυλάμε, με καφέ. Δε βάζουμε στο ίδιο βαζάκι ζάχαρη και καφέ διότι δε μπορούμε να εξασφαλίσουμε ότι αυτό το μείγμα θα είναι ομοιογενές.

Το ανακάτεμα του μελλοντικού φραπέ είναι το σημαντικότερο κομμάτι αυτής της θεσπέσιας τελετουργίας. Από το ανακάτεμα εξαρτάται η ποιότητα του αφρού η οποία είναι σπουδαίας σημασίας για τη δική μας οπτική και γευστική απόλαυση. Για αυτό βάζουμε τουλάχιστον 2 κουταλιές καφέ ώστε ο αφρός να είναι πλούσιος (=πηχτός).

Αν χρησιμοποιείτε καφέ ζάχαρη μην ανακατεύετε πολλή ώρα το μείγμα διότι η καφέ ζάχαρη λιώνει πολύ αργά με αποτέλεσμα θα την έχετε χτυπήσει τόσο ώστε να λιώσει και θα έχετε κάνει πολύ αφρό και πολύ λιγότερο καφέ. Εναλλακτικά, μπορείτε πρώτα να χτυπήσετε το νερό με τον καφέ και μετά να προσθέσετε τη καφέ ζάχαρη και συνεχίζουμε ανακατεύοντας για λίγη ώρα. Αν χρησιμοποιούμε άσπρη ζάχαρη επιλέγουμε τη πιο λεπτή ώστε να διαλύεται εύκολα στο ανακάτεμα και να μη σφηνώνει ανάμεσα στα δόντια μας.

Προσθέτοντας το νερό στο τέλος, ο αφρός πρέπει να αλλάζει το χρώμα του από καφέ σε άσπρο, για να σταθεροποιηθεί σε κάποια ενδιάμεσή τους απόχρωση. Αυτό σημαίνει ότι ο περισσότερος καφές που ρίξαμε έχει γίνει όντως υγρός καφές και δεν έχει συγκεντρωθεί στον αφρό, επομένως ο φραπές μας θα έχει πιο πλούσιο άρωμα.

Να προτιμάτε να αγοράζετε τις μικρές συσκευασίες καφέ ώστε οι κόκκοι του να διατηρούνται ποιο φρέσκοι και να το διατηρείτε στο ψυγείο για να διατηρούνται πιο φρέσκοι. Όταν χρησιμοποιούμε μίξερ, φραπεδιέρα, χτυπητήρι, ανεμιστηράκι, πρέπει να κινούμε το ποτήρι ή σέικερ ή ό,τι άλλο στο οποίο χτυπάμε τον μείγμα από πάνω προς τα κάτω και ύστερα από κάτω προς τα πάνω ώστε το χτυπητήρι του μίξερ να δώσει ώθηση στον νεοδημιουργηθέντα φραπαφρό να ανέβει προς τα πάνω και νέα ανοδικά ρεύματα φραπαφρού, σύμφωνα με την αρχή του Bernoulli, να δημιουργηθούν κάτω από τα παλιότερα. Έτσι εξασφαλίζουμε αρκετό σε πάχος αφρό. Αν έχουμε βάλει αρκετή ποσότητα καφέ, ο αφρός θα είναι πηχτός και θα μοσχοβολάει αυτό το θεσπέσιο άρωμα του καφέ. Προσοχή στη ποσότητα του νερού που θα ρίξετε στο τελευταίο στάδιο. Αν τα καταφέρετε και δεν έχετε φάει τον αφρό από το ανακατεμένο μείγμα, προσέξτε πόσο νερό θα ρίξετε. Να μη ξεχνάτε ότι στη συνέχεια θα ρίξετε και παγάκια, άρα νερό το οποίο θα λιώσει. Μετά το ανακάτεμα ρίξτε λιγότερο νερό απ' ότι συνήθως. Υπολογίστε το μέγεθος και το πλήθος των παγακίων που θα ρίξετε στο ποτήρι σας.

Υπάρχει και ο βαπορίσιος ή αλλιώς καραβίσιος καφές ο οποίος είναι καφές a la James Bond. Χτυπημένος όχι ανακατεμένος. Βαπορίσιος μπορεί να είναι και ο νες καφές και όχι αποκλειστικά ο φραπές (γράψαμε είναι ελληνική λέξη).

Στο στρατό οι φαντάροι αφού φτιάξουν το μείγμα, παίρνουν ένα καλαμάκι, το κόβουν 2 εκατοστά από τη κάτω μεριά από την οποία δε ρουφάμε και τις δύο πλευρές τις λυγίζουν στα πλάγια και αντισυμμετρικά μεταξύ τους και το χρησιμοποιούν ως χειροκίνητο μίξερ.

Όταν είναι γλυκός με γάλα επηρεάζει πολύ λιγότερο αρνητικά τα νεύρα από τη περίπτωση που δε θα είχε γάλα.
Αν τον κάνετε παγάκια σε κάθε φραποπαγάκι ρίξτε και μια μικρή σταγόνα αναψυκτικού τύπου cola ώστε να διατηρήσει τη γλυκάδα του όταν θα έχει λιώσει.


ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑ ΚΑΦΕ ΑΠΟ ΕΞΩ

frappe cofee

Όταν παίρνουμε καφέ στο χέρι σε πλαστικό και πλατύ ποτήρι, να θυμάστε να μην ακουμπάτε το καλαμάκι στο πάτο του ποτηριού διότι εκεί συγκεντρώνεται όλη η ζάχαρη με αποτέλεσμα όταν ρουφάτε από τον πάτο του ποτηριού η γεύση του καφέ να είναι πιο πικρή. Υπάρχουν δύο θεωρίες για την εξήγηση αυτού του φαινόμενου.

Η πρώτη είναι η άποψη ότι η υπερβολική συγκέντρωση ζάχαρης κάνει τη ποσότητα του καφέ που ρουφιέται να πικρίζει. Αυτό υποστηρίζεται από το γεγονός ότι καταλαβαίνουμε ότι ζάχαρη έχει συγκεντρωθεί ανάμεσα στα δόντια μας, όπως συμβαίνει με τη μαγειρική σόδα που ρίχνουν στα φαγητά στις Εστίες.

Η δεύτερη θεωρία υποστηρίζει ο φραπές έχει πιο πικρή γεύση διότι η πολλή ζάχαρη μπλοκάρει την είσοδο του καλαμακίου με αποτέλεσμα να ρουφιέται περισσότερος καφές επειδή είναι ρευστός απ' ότι ζάχαρη η οποία είναι στερεή, αφού δεν έχει προλάβει ακόμη να λιώσει.

Όταν πίνουμε φραπέ σε γυάλινο ποτήρι καλό είναι ο πάτος του να μην είναι επίπεδος αλλά να έχει περιμετρική κλίση προς το κέντρο ώστε όταν ρουφάμε (φραπέ εννοώ) ο καφές κατεβαίνει και ο αφρός πρέπει να ακολουθεί τη κατηφορική κίνηση του υγρού μέρους του φραπέ έτσι ώστε αυτά τα δύο μέρη (αφρός - καφές) να μη διαχωρίζονται αλλά ο αφρός να ακολουθεί εφαπτομενικά (μάλλον θα χρειαζόμαστε 4 μεταβλητές για να μελετήσουμε τη κίνησή του αλλά θα το περιορίσουμε στις 3) τη κίνηση του καφέ και μη κολλάει στα τοιχώματα του ποτηριού εφόσον δεν έχει φτάσει σε κατάσταση, κατά τω κόσμω γνωστή ως, "απολίθωμα".

Όταν ο φραπές είναι στα τελευταία του μπορούμε να προσθέσουμε νερό ώστε να γίνει λίγος ακόμη φραπές. Και πάλι πολλή προσοχή στη ποσότητα του νερού που θα ρίξουμε. Σε αυτή τη χρονική περίοδο, δηλαδή όταν ο φραπές μετράει ρουφηξιές προτού αποδημήσει ολόκληρος στο στομάχι μας, ο καφές θα είναι λίγος άρα πρέπει να προσθέτουμε το νερό με σταθερές και μικρές δόσεις και να ανακατεύουμε ενδιάμεσα τους ώστε να έχουμε πραγματική επίγνωση της κατάστασης του φραποδημιουργηματός μας.

Συνήθως ο φραπές των καφετεριών αποτελείται από πολύ αφρό και λιγότερο καφέ. Αυτό συμβαίνει διότι τα μίξερ που έχουν είναι πιο ισχυρά απ΄ ό,τι χρειάζεται.

ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ

Δοκιμάστε διάφορες ποικιλίες καφέ. Ίσως κάποια ποικιλία να σας αρέσει περισσότερο από κάποια άλλη καθώς θα έχει διαφορετικό άρωμα και ίσως κάποια μικρή διαφορά στη γεύση. Μοναδικό κριτήριο είναι το γούστο σας.

Επίσης δοκιμάστε να χρησιμοποιήσετε μαύρη ή ακόμη και καφέ ζάχαρη αντί για τη κλασσική άσπρη. Η αλλαγή στη προτίμηση της ζάχαρης μπορεί να κάνει μεγάλη διαφορά σε ένα φραπέ που να σας αρέσει περισσότερο. Δοκιμάστε και διάφορα υποκατάστατα ζάχαρης όπως η γλυκόζη και η φρουτίνη.

Το ρεκόρ φραπόποσης είναι οκτώ ώρες για έναν φραπέ. Όταν επιτεύχθηκε αυτό το ρεκόρ ο κάτοχός του ήταν φοιτητής στην Αθήνα.

Ο φραπές λανσάρεται και σε άλλες χώρες ανά την ηφύλιο αλλά όχι με την ίδια επιτυχία που έχει στην Ελλάδα. Υπάρχουν διάφορες παραλλαγές του όπως ο Βουλγάρικος στον οποίο προστίθεται αναψυκτικό τύπου cola, με παγωτό, στη Σερβία και σε άλλα μέρη με διάφορα άλλα οινοπνευματώδη ποτά.

Υπάρχει το φραπορούφηγμα τύπου ναργιλέ. Αυτό το επιτυγχάνουμε κρατώντας το ποτήρι μας από τον πάτο του να πατάει στη παλάμη μας. Τα δάχτυλα αγκαλιάζουν όχι πολύ σφιχτά το μέρος του τοιχώματος που είναι κοντά στον πάτο.
Ρουφάμε με μικρά και συνεχόμενα διαλλείματα. Ανά 3 ή 5 τζούρες, παίρνουμε αέρα από το στόμα και συνεχίζουμε το έργο μας.

Όταν σερβίρουμε φραπέ σε κάποιον άλλο δεν τον ανακατεύουμε αλλά τοποθετούμε το καλαμάκι με μικρή κλίση ώστε να είναι πιο εύκολο για τον φραποπότη, ο οποίος πιθανώς να είναι ξαπλωμένος ανάμεσα σε καρέκλες. Ακόμη κι αν δεν είναι θα του είναι πιο εύκολο να φτάσει το καλαμάκι και να ανακατέψει χωρίς να τεντώνεται.

Όταν όμως ανακατεύουμε, στο τέλος αφού φτιάξουμε τον φραπέ με καλαμάκι, το καλαμάκι πρέπει να είναι κάθετο στο επίπεδο του φραπαφρού, ώστε να παρασύρει στη κίνηση του περσότερη μάζα αφρού.

Κατά τη διάρκεια, αλλά και στο τέλος της φραπόσης παρατηρούμε ότι η γλώσσα μας έχει φραπαφρό. Αυτός ο αφρός παγιδεύεται λόγω του σάλιου αλλά και της τραχύτητας της γλώσσας μας. Γι΄ αυτό και δε φεύγει παρά μόνο με βούρτσισμα της γλώσσας.

Έρρωσθε

Rc-Cafe

κατάλογος συνδέσμων προς ψηφιακές βιβλιοθήκες

emp
Η κεντρική βιβλιοθήκη του Ε.Μ.Π και κατάλογος συνδέσμων προς διάφορες ελληνικές βιβλιοθήκες – κυρίως ανωτέρων και ανωτάτων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων.
πατήστε εδώ
Rc-Cafe

Αυτοματισμοί στην αρχαία Ελλάδα

Ποιος είπε ότι τα ρομπότ, οι αυτόματες πόρτες και η ατμομηχανή είναι τεχνολογικά επιτεύγματα της δεύτερης χιλιετίας; Ε, λοιπόν, όχι! Τα στοιχεία που έρχονται στην επιφάνεια φαίνεται να αποδεικνύουν αυτό που εδώ και αρκετές δεκαετίες ήταν κοινό μυστικό μεταξύ των ερευνητών: στην αρχαία Ελλάδα, κυρίως ο Ήφαιστος και ο Δαίδαλος ανέπτυξαν τεχνικές που θα τις ζήλευαν πολλοί εφευρέτες της εποχής εκείνης, αλλά και σήμερα.

Παρακάτω μπορείτε να δείτε διάφορες χρήσιμες εφαρμογές:

Τάλως

Ένα από τα πιο γνωστά αρχαία ρομπότ στην Ελλάδα ήταν ο διάσημος Τάλως (στην αρχαία Κρητική διάλεκτο σημαίνει και ήλιος). Κατασκευάστηκε από τον θεό Ήφαιστο, ο οποίος ήθελε να στείλει την εφεύρεσή του ως δώρο στον βασιλιά της Κρήτης Μίνωα. Ο Τάλως ήταν τεράστιος ανθρωπόμορφος και χάλκινος. Προστάτευε την Κρήτη από τους εχθρούς της και επέβλεπε την εφαρμογή των νόμων. Μπορούσε να κινείται πολύ γρήγορα και ήταν σε θέση να κάνει σε μία μέρα τρεις φορές τον γύρο της Κρήτης (μέση ταχύτητα 250 km/h!). Είχε την δύναμη να εκσφενδονίζει τεράστιους βράχους εναντίων των αντιπάλων του ή να τους καίει με την καυτή αναπνοή του! Με αυτόν τον τρόπο απωθούσε τα εχθρικά πλοία προστατεύοντας την Κρήτη.
Όπως λέει ο μύθος, όταν οι Αργοναύτες επέστρεφαν απ' την Κολχίδα, με την δύναμη της μάγισσας Μήδειας κατάφεραν να καταστρέψουν τον Τάλω. Η Μήδεια κατάφερε να προκαλέσει σύγχυση στον Τάλω και τραυματίστηκε άσχημα στο πόδι του. Το αίμα έφυγε απ' την μία και μόνη φλέβα του σαν λιωμένο μέταλλο! Μία άλλη εκδοχή της ίδιας ιστορίας αναφέρει ότι ο Ποίας (πατέρας του Φιλοκτήτη) τόξευσε ένα βέλος στην φτέρνα του ρομπότ, μία βίδα πετάχτηκε και ο Ιχώρ, το αίμα των Θεών, έρευσε έξω απ' το μεταλλικό σώμα! Αρκετά νομίσματα στα οποία εικονίζεται ο Τάλως βρέθηκαν στην πόλη της Φαιστού.

Αυτόματες πόρτες

Η τεχνολογία της αρχαιότητας τέθηκε φυσικά και στην υπηρεσία της θρησκείας! Όταν κάποιος πιστός έκανε μία προσφορά σε κάποιον Θεό, οποιαδήποτε ώρα της ημέρας κι αν ήταν, ο Θεός έπρεπε να τον ευχαριστήσει! Διαφορετικά, ίσως κάποιος άλλος Θεός κέρδιζε τις προτιμήσεις του πιστού... Με την βοήθεια της τότε τεχνολογίας, λοιπόν, κάποιες πόρτες άνοιγαν αυτόματα ταυτόχρονα με το άναμμα της φωτιάς στον βωμό
και κάποιες φορές κάποια αγάλματα άρχιζαν να κινούνται!
Ο Ήρωνας και ο Κτησίβιος λέγεται ότι είχαν φτιάξει συσκευές που μόλις άναβαν οι βωμοί του ναού μία πέτρινη σάλπιγγα ηχούσε αυτόματα προσκαλώντας τους πιστούς. Επίσης αυτόματα έπεφτε μέσα στο ναό μία λεπτή βροχή αρωματισμένου νερού, διάφορα μεταλλικά πουλιά άνοιγαν το ράμφος τους και κελαηδούσαν, κάποια αγάλματα κινούνταν ή και πετούσαν! Λέγεται επίσης ότι έλεγχαν αποτελεσματικά τον φωτισμό μέσα κι έξω απ' το ναό προκαλώντας ακόμη και τεχνητή ομίχλη.

Ατμοστρόβιλος του Ήρωνα

Ο Ήρων από την Αλεξάνδρεια ήταν Έλληνας μαθηματικός, μηχανικός και εφευρέτης που έζησε τον πρώτο αιώνα π.Χ. Αρχικά εργάστηκε σαν υποδηματοποιός αλλά η Αλεξάνδρεια εκείνης της εποχής με την συστηματική τεχνολογική παράδοση τον κέντρισε να ασχοληθεί με κάτι αρκετά εντυπωσιακότερο. Είναι γνωστός περισσότερο σαν μηχανικός με υδραυλικές κατασκευές, απλές μηχανές αλλά και αυτοματισμούς αλλά ήταν επίσης και σπουδαίος μαθηματικός. Υπήρξε διευθυντής της περίφημης Ανώτατης Τεχνικής Σχολής της Αλεξάνδρειας (κάτι σαν το πρώτο πολυτεχνείο).
Η πρώτη ατμομηχανή επίσης ανακαλύφθηκε απ' τον Ήρωνα. Αποτελούταν από ένα κλειστό δοχείο που όταν το νερό που είχε τοποθετηθεί μέσα του άρχιζε να βράζει, ο ατμός κατευθυνόταν με σωλήνες στο πάνω μέρος σε μία σφαίρα με δύο αντιδιαμετρικές εφαπτομενικά εξόδους. Η ταχύτητα εξόδου του ατμού συνδυασμένη με την κατάλληλη άρμοση της σφαίρας την έκαναν να περιστρέφεται με ταχύτητα ανάλογη του βρασμού του νερού. Η παραγόμενη κυκλική κίνηση από την ατμομηχανή του Ήρωνα θα μπορούσε να δώσει κίνηση σε αρκετές μηχανές της εποχής, όπως ο τόρνος.. Δεν έχουμε όμως αρκετά στοιχεία για κάτι τέτοιο.
Αλλη ενδιαφέρουσα κατασκευή του Ήρωνα ήταν η ανεμογεννήτρια. Χρησιμοποίησε την δύναμη του ανέμου μιας φτερωτής και μετέτρεψε την κυκλική κίνηση σε παλινδρομική για να κινήσει αεραντλία που θα τροφοδοτούσε μια ύδραυλιν.

Πιεστήριο λαδιού

Υπήρχαν και στην αρχαία Ελλάδα (όπως υπάρχουν σε ευρεία χρήση και μέχρι σήμερα) πιεστήρια που με την δύναμη που εφαρμόζεται σε έναν κοχλία καταφέρνουν να συμπιέζουν οτιδήποτε χρειαστεί. Η δύναμη όμως που απαιτείται για την λειτουργία τους είναι συνήθως μεγάλη κάνοντας ιδιαίτερα κουραστική την χρήση τους.
Ο Ήρωνας λοιπόν κατανοώντας καλύτερα απ' τους υπόλοιπους την μηχανική των υγρών κατάφερε και έφτιαξε μερικές συσκευές ώστε να βγαίνει ευκολότερα το λάδι απ' τις ελιές με την βοήθεια υδραυλικής πρέσας. Αυτός ο τύπος πιεστηρίου αν και είναι δυσκολότερος κατασκευαστικά, μιας και απαιτεί σοβαρή κατασκευαστική ακρίβεια, δίνει πολύ καλύτερα αποτελέσματα μιας και ο πολλαπλασιασμός δυνάμεως που πετυχαίνει είναι εντυπωσιακός σε σχέση με το απλό μηχανικό πιεστήριο.
Ο ίδιος βασικός τρόπος συμπίεσης χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα στα περισσότερα πιεστήρια λαδιού, τυπογραφεία, ανυψωτικά μηχανήματα κλπ. Ο Κτησίβιος έφτιαξε επίσης κάποιο παρόμοιο πιεστήριο που δούλευε με αντλία κενού! Φυσικά η στεγανοποίηση που απαιτούσε η κατασκευή ήταν ακόμα καλύτερη από το υδραυλικό πιεστήριο.

Αντλία νερού

Ο Κτησίβιος έζησε τον 2ο π.Χ. αιώνα στην Αλεξάνδρεια. Ήταν γιος κουρέα, αλλά ευτυχώς το ευνοϊκό για τις επιστήμες περιβάλλον της Αλεξάνδρειας του επέτρεψε να αφήσει σύντομα το κουρείο και να ασχοληθεί με εφευρέσεις. Σε αρχαία κείμενα περιγράφεται ως «ιδιοφυής μηχανικός» που οι επινοήσεις του επηρέασαν την ερευνητές της εποχής.

Ύδραυλις

Ο Κτησίβιος εκτός των άλλων ασχολήθηκε και με την μουσική κατασκευάζοντας το πρώτο πληκτροφόρο όργανο. Η ύδραυλις ήταν ένα μουσικό όργανο που λειτουργούσε με πίεση που του παρείχαν αντλία αέρα και υδραυλικός μηχανισμός και οδηγούσε κατ'
επιλογή των πλήκτρων ισάριθμους μεταλλικούς αυλούς. Ένας έξυπνα σχεδιασμένος και κατασκευασμένος μηχανισμός επέτρεπε σε μία αεραντλία να αποθηκεύει τον συμπιεσμένο αέρα σε μια δεξαμενή και με την βοήθεια υδραυλικού συστήματος να τον στέλνει με διαρκώς σταθερή πίεση για την λειτουργία του οργάνου.
Έτσι κάθε πλήκτρο μπορούσε πάντα να στέλνει σε κάθε αυλό σταθερή πίεση αέρα. Ήταν ένα πληκτροφόρο μουσικό όργανο που μπορεί κάλλιστα να θεωρηθεί πρόδρομος του σημερινού αρμόνιου.
Αν και κατασκευαστής της θεωρείται ο Κτησίβιος, άλλοι αποδίδουν την εφεύρεσή της στον Ήρωνα και την εξέλιξή της στον Κτησίβιο. Κοντά στο Δίον στην Πιερία το 1992 βρέθηκε τμήμα υδραύλεως του 1ου αιώνα π.Χ. Με βάση την περιγραφή του Ήρωνα και του Βιτρούβιου και το κομμάτι που βρέθηκε έγινε δυνατή η ανακατασκευή της από τον καθηγητή Δημήτρη Παντερμάλη.Η ύδραυλις χρησιμοποιούταν μέχρι τον 9ο τουλάχιστον αιώνα από βυζαντινούς αυτοκράτορες. Από πολλούς ερευνητές θεωρείται ότι το εκκλησιαστικό όργανο βασίστηκε πάνω στο σχέδιο της υδραύλεως.

Αντλίες αέρος

Οι αντλίες αυτές του Κτησίβιου χρησιμοποιήθηκαν και σε άλλες του κατασκευές από μεταγενέστερους κατασκευαστές. Μπορούν να αντλήσουν τόσο νερό όσο και αέρα ανάλογα με τον βαθμό στεγανότητας που επιτεύχθηκε στην κατασκευή. Σε πολλές
εφαρμογές χρησιμοποιούνται μέχρι σήμερα, λόγω απλότητας της κατασκευής αλλά και αξιοπιστίας. Οι εμβολοφόροι κινητήρες εσωτερικής καύσης που χρησιμοποιούνται σήμερα σε εκατομμύρια αυτοκίνητα και άλλες εφαρμογές θεωρούνται μια έξυπνη μετατροπή αυτού του τύπου αντλίας!

του Ηλία Σφέτσου
Rc-Cafe
Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Μονο μην ξεχνάτε να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε , με ένα ενεργό link.
Link directory