Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Mοναδική παράκληση μας είναι να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε, με ένα ενεργό link.

Δευτέρα, 1 Μαρτίου 2010

Hot and sexy Chick Teases





ερωτικά Καρτ Ποστάλ ...... από άλλες εποχές

vintage_01
Πρόκειται για ιστολόγιο. Θα πρέπει να πατήσετε με το ποντίκι την ένδειξη «I understand and I wish to continue» για να συνεχίσετε. Ο λόγος είναι ότι κάποιοι αναγνώστες έχουν δηλώσει ως «ακατάλληλο» το περιεχόμενο του ιστολογίου.
Για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες πατήστε εδώ
Rc-Cafe

Hot PIZZA

images26
Ο 35χρονος Φρανκ Φοτσίνι, όπως φάνηκε δε θα δίσταζε να κάνει οτιδήποτε για να εξασφαλίσει δωρεάν πίτσα εφ’ όρου ζωής και αυτό γιατί είχε κίνητρο του την υπερβολική αγάπη του για την πίτσα. Στον Φοτσίνι μία πιτσαρία της Μελβούρνης υποσχέθηκε το συγκεκριμένο αντάλλαγμα, εάν εκείνος έκαιγε ένα ανταγωνιστικό κατάστημα. Ο ίδιος δέχθηκε, τίναξε στον αέρα τους ανταγωνιστές και πήρε ως αντάλλαγμα μια φυλάκιση τριών ετών. Η πιτσαρία υπέστη ζημιές ύψους 216.000 δολαρίων, ενώ ο Φοτσίνι πήρε τελικά μόνο το ποσό των 800 δολαρίων, αφού η υπόσχεση για τη δωρεάν πίτσα εφ’ όρου ζωής δεν τηρήθηκε…

Κατασκεύασε ηλιακό θερμοσίφωνα από μπουκάλια

Ένας αγρότης, από την Κίνα, κατασκεύασε έναν ηλιακό θερμοσίφωνα αποκλειστικά με μπουκάλια μπίρας και λάστιχο μάνικας!

«Το εφηύρα για την μητέρα μου επειδή ήθελα να κάνει μπάνιο με ζεστό νερό,» είπε ο κύριος Ma Yanjun.

Ο κύριος Ma Yanjun, από το χωριό Qiqiao, τοποθέτησε 66 μπουκάλια μπίρας πάνω σε ένα ξύλινο ταμπλό στην οροφή του σπιτιού.

Τα μπουκάλια συνδέονται μεταξύ τους έτσι ώστε να μπορεί να περνά το νερό.

Ο ήλιος θερμαίνει το νερό καθώς αυτό περνά σιγά σιγά μέσα από τα μπουκάλια και πριν αυτό φθάσει στην βρύση του μπάνιου.

Ο κατασκευαστής υποστηρίζει πως ο «ηλιακός θερμοσίφωνας» παράγει τόσο ζεστό νερό ώστε και τα τρία μέλη της οικογένειας να μπορούν να απολαύσουν ένα ζεστό μπάνιο.



ΕΘΝΟΣ

Ουραγκοτάγκοι





Στη γλώσσα της Μαλαισίας Orang-utan σημαίνει ο «άνθρωπος» του δάσους. Αλλά αν τα δάση δεν προστατευτούν άμεσα, αυτή η φράση που έρχεται από τα βάθη των αιώνων θα αποτελέσει παρελθόν. Η αγάπη των μεγάλων αυτών πιθηκοειδών για τα δέντρα συνδέει τη συνέχιση της ύπαρξης τους με τη διατήρηση και την ακεραιότητα αυτών των δασικών εκτάσεων.

Τις προηγούμενες δύο δεκαετίες το 80% των τροπικών δασών σε όλη την Μαλαισία και την Ινδονησία ξυλεύτηκαν ή κάηκαν. Οι σημερινές δασικές εκτάσεις είναι οι τελευταίες που οι πληθυσμοί των ουραγκοτάγκων επιζούν διασπαρμένοι στην καλύτερη περίπτωση...



Οι επιστήμονες υπολογίζουν ότι περίπου 7.500 ουραγκοτάγκοι της Σουμάτρα (Abelii Pongo ) παραμένουν στις άγριες περιοχές. Κατά τη διάρκεια της έντονης γεωργικής ανάπτυξης, τη δεκαετία του ΄90 , οι ουραγκοτάγκοι έχασαν περίπου τον μισό πληθυσμό τους, και τώρα ζουν κυρίως σε διάφορα «μπαλώματα» του τροπικού δάσους στη νήσο Σουμάτρα. Το ίδιο έχει συμβεί και με το στενό συγγενή τους, στη νήσο Βόρνεο, ( Pygmaeus Pongo ), του οποίου ο πληθυσμός είναι περίπου ο μισός από αυτόν που ήταν τη δεκαετία του ΄60.

Δεν είναι μόνο όμως αυτά τα μεγάλα πιθηκοειδή που αντιμετωπίζουν την απειλή της εξαφάνισης εξαιτίας της συρρίκνωσης των βιοτόπων τους. Μέσα στα «μπαλώματα» των δασών οι ουραγκοτάγκοι μοιράζονται το «σπίτι» και τους πόρους με τους εναπομείναντες ρινόκερους και άλλα εγγενείς είδη της άγριας φύσης. Αυτό συμβαίνει σε αντιπροσωπευτικό βαθμό στη δυναμική ζώνη βιοποικιλότητας Sundaland. Είναι σημαντικό να ληφθούν υπόψη στις παραπάνω εκτιμήσεις οι αρνητικές δραστηριότητες που λαμβάνουν χώρα στην περιοχή, όπως το λαθραίο κυνήγι, οι μεγάλες φυσικές καταστροφές, καθώς και η συστηματική και ανεξέλεγκτη γεωργική ανάπτυξη εις βάρος των δασών. Ο συνδυασμός όλως αυτών κάνει το μέλλον των ουραγκοτάγκων αβέβαιο.





Η Conversation International (διεθνής οργάνωση για την προστασία του περιβάλλοντος), επιχειρεί να αποκαταστήσει την ισορροπία με τη διάσωση των δασών, και να αναθέσει στις τοπικές κοινότητες τον πρωταρχικό ρόλο των προσπαθειών για την προστασία της φύσης σ΄ αυτές τις ευαίσθητες περιοχές.
Από το 2005, επιστήμονες αλλά και απλοί κάτοικοι επιχειρούν να διαφυλάξουν την ακεραιότητα μια μεγάλης δασικής έκτασης στα δυτικά της Ινδονησίας, της Batang Toru, όπου βρίσκεται ένας πληθυσμός 400 ουραγκοτάγκων της Σουμάτρας.

Υπολογίζεται ότι με βάση της γεωργικές παρεμβάσεις που δέχεται περιμετρικά αυτή η έκταση περίπου 250 άτομα από αυτούς έχουν τις περισσότερες ελπίδες να επιζήσουν. Και πρέπει να ληφθεί επίσης υπόψη ότι η αποδάσωση εδώ είναι χαμηλή έναντι του υπολοίπου της χώρας, και παρέχεται μια από τις καλύτερες ευκαιρίες να σωθούν τα είδη.


Σήμερα, μόνο ένα μέρος της Batang Toru εμπίπτει σε μια προστατευόμενη ζώνη, αφήνοντας τους ουραγκοτάγκους τρωτούς. Οι προσπάθείες όμως συνεχίζονται :
- Περίπου 30.000 κάτοικοι που ζουν κοντά στα ζώα, στον κεντρικό πυρήνα της Batang Toru, έχουν εκπαιδευτεί και ενημερωθεί για τη σημασία του είδους και τις απειλές που αντιμετωπίζει. Από ευαισθητοποιημένους τοπικούς παράγοντες γίνονται ενέργειες για την ανακήρυξη όλης της περιοχής σε εθνικό πάρκο κάτι που θα αύξανε πολύ την προστασία των ουραγκοτάγκων.
- Γίνονται προσπάθειες για την εύρεση εναλλακτικών εισοδηματικών πηγών ώστε οι τοπικές κοινότητες να κερδίζουν χρήματα χωρίς βλάβη στο περιβάλλον μέσω καταστροφικών δραστηριοτήτων όπως είναι η αποψίλωση και η λαθροθηρία. Για παράδειγμα η Conversation International εξασφάλισε διεθνή κονδύλια, ώστε να βοηθηθούν οι κοινότητες που ζουν από την παραγωγή καουτσούκ, και να προχωρήσουν σε μια πιο μετρημένη εκμετάλλευση των δασών που βρίσκονται κοντά στην Batang Toru.


Το 2004, η CI συνεργάστηκε με την τοπική κυβέρνηση και τους προέδρους των κοινοτήτων για τη δημιουργία του εθνικού πάρκου Batang Gadis στη βόρεια Σουμάτρα, το πρώτο του είδους του στην Ινδονησία. Η συνεργασία της CI, πολλών παραγόντων, και των κατοίκων της περιοχής για τη διαχείριση του πάρκου είναι διαρκής. Μέσα από τα λάθη και τις παραλείψεις προηγούμενων ενεργειών, τα παθήματα που γίνονται μαθήματα, τον προγραμματισμό και κυρίως την ενημέρωση ενδυναμώνετε η προσπάθεια για την καθιέρωση και νέων προστατευόμενων περιοχών.



Geneva Motor Show 2010



Geneva Motor Show 2010

Η Opel θα παρουσιάσει στο προσεχές σαλόνι αυτοκινήτου της Γενεύης, το Opel Flextreme GT/E, ένα υβριδικόόχημα, με ιδιαίτερα επιθετικό σχήμα, πρωτότυπο, το οποίο θα ενσωματώνει τεχνολογίες που θα προστατεύουν το περιβάλλον. Θα χρησιμοποιεί το σύστημα Extended- Range Electric Vehicle, E-REV, το οποίο θα μπορεί να τοποθετηθεί σχεδόν σε όλα τα μοντέλα της Opel, ανεξαρτήτως μεγέθους, για παράδειγμα αυτό το σύστημα θα τοποθετηθεί στο νέο μοντέλο που θα παρουσιαστεί σύντομα, στο Ampera.
Η Opel θα αποδείξει ότι όσο μεγάλο και αν είναι ένα όχημα, μπορεί να οδηγηθεί εκπέμποντας μηδενικούς ρύπους.
Το Flextreme GT/E, με ιδιαίτερα χαμηλό αεροδυναμικό συντελεστή 0,22, μπορεί να φτάσει και να ξεπεράσει την τελική ταχύτητα των 200km/h.

Λήστεψε για να μη μείνει φαλακρός

Τραπεζικός υπάλληλος από την Μπανγκόκ βλέποντας τα μαλλιά του να πέφτουν "δανείστηκε" από λογαριασμό της τράπεζας DBS στην οποία εργαζόταν το ποσό των 43.000 δολαρίων για να υποβληθεί σε επαναστατική θεραπεία κατά της τριχόπτωσης.

Ο 32χρονος Άλεξ Τσαν τρομοκρατήθηκε, όπως τόνισε ο συνήγορός του, από την ιδέα ότι θα μείνει φαλακρός και έτσι πήρε τα χρήματα που χρειαζόταν για αυτή την "φοβερά αποτελεσματική" μέθοδο, από έναν τραπεζικό λογαριασμό, ο οποίος δεν παρουσίαζε κίνηση τα τελευταία χρόνια.

Στο δικαστήριο, ο δικηγόρος του ζήτησε την επιείκεια των δικαστών και τόνισε πως ο πελάτης του "έκλεψε από ματαιοδοξία, όχι απληστία". Αποκαλύφθηκε μάλιστα πως ο νεαρός τραπεζικός υπάλληλος είχε ήδη πληρώσει 16.000 δολάρια σε "ειδικούς" που του είχαν υποσχεθεί ότι θα αποκτήσει και πάλι μια πλούσια κόμη.

Βέβαια, όπως αποδείχθηκε καμιά από τις πολυδάπανες θεραπείες για τις οποίες κινδυνεύει να περάσει χρόνια στη φυλακή, δεν πρόσφεραν στον Τσαν αυτό που επιθυμούσε, αφού όταν εμφανίστηκε στο δικαστήριο είχε ήδη αρχές φαλάκρας.

pathfinder.gr

Ας μιλήσουμε για (ασφαλές) σεξ

10 απορίες σας βρίσκουν απαντήσεις, για 100% προστασία.

Δύσκολες εποχές για σεξουαλική ελευθερία. Με τον ιό του AIDS και τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα (ΣΜΝ) να βρίσκονται σε έξαρση, το σεξ χωρίς προφυλάξεις μπορεί να σας οδηγήσει σε δυσάρεστες περιπέτειες. Άλλο, όμως, σεξουαλική ελευθερία και άλλο σεξουαλική απελευθέρωση. Η ερωτική επαφή είναι δικαίωμα. Σε αυτό το άρθρο σκεφτήκαμε να απαντήσουμε στις 10 συνηθέστερες ερωτήσεις σας σε θέματα προστασίας. Διαβάστε το και προστατέψτε τόσο τη δική σας υγεία, όσο και αυτήν του συντρόφου σας.

1. Πόσο ακίνδυνα είναι τα φιλιά;
Με τα φιλιά υπάρχει ανταλλαγή υγρών του σώματος, κατά συνέπεια ο κίνδυνος μετάδοσης νοσημάτων είναι πραγματικός. Ευτυχώς, όμως, ο οργανισμός μας έχει συστήματα άμυνας. Μερικοί μικροοργανισμοί εξουδετερώνονται πιο εύκολα, ενώ άλλοι δυσκολότερα. Ο ιός HIV, που προκαλεί το AIDS, δεν μεταδίδεται εύκολα με το φιλί. Μάλιστα, δεν είναι καν σίγουρο ότι η νόσος έχει μεταδοθεί ποτέ με αυτό τον τρόπο. Εάν αυτό έχει συμβεί, πιθανόν να υπήρχαν ανοιχτές πληγές στο στόμα. Σε αυτές τις περιπτώσεις η μετάδοση δεν έγινε εξαιτίας ανταλλαγής σάλιου, αλλά λόγω έκθεσης σε αίμα που περιείχε το μολυσματικό παράγοντα. Γενικά θα μπορούσαμε να πούμε ότι στην πλειονότητα των νοσημάτων το φιλί είναι ακίνδυνο για την υγεία.
Τι να κάνετε: Αποφεύγετε τα φιλιά αν έχετε ανοιχτή πληγή στα χείλη ή το στόμα ή αν υποφέρετε από κάποια πάθηση που μεταδίδεται με αυτό τον τρόπο, όπως λοιμώδη μονοπυρήνωση.

2. Μπορεί να κολλήσω από τα ερωτικά παιχνίδια;
Το ξέρετε ήδη: τα προκαταρκτικά βοηθούν στη σεξουαλική διέγερση. Ωστόσο, δεδομένου ότι κάποια ΣΜΝ μπορεί να μην έχουν εμφανή συμπτώματα, είναι δυνατό να μεταδοθούν με τα χέρια ή αν έρθετε σε άμεση επαφή με τη μολυσμένη περιοχή.
Τι να κάνετε: Τηρείτε τόσο εσείς όσο και ο σύντροφός σας την προσωπική υγιεινή.

3. Κινδυνεύω από τα βοηθήματα;
Είναι πολύ πιθανό να μεταδώσουν κάποιο νόσημα όταν έρθουν σε επαφή με τη μολυσμένη περιοχή του ενός συντρόφου και αμέσως μετά με το σύντροφο ο οποίος δεν νοσεί.
Τι να κάνετε: Τηρείτε με ευλάβεια τους κανόνες σωματικής υγιεινής. Χρησιμοποιείτε τα βοηθήματα προσεκτικά, ώστε να αποφύγετε τη μετάδοση μικροβίων. Μη χρησιμοποιείτε ερωτικά βοηθήματα που δεν είναι καθαρά ή έχουν χρησιμοποιηθεί.

4. Πότε είναι ασφαλής η εναλλαγή ερωτικών συντρόφων;
Ας ξεκινήσουμε από τα δεδομένα: α) η σεξουαλική εμπειρία αποτελεί δείκτη ολοκληρωμένης σεξουαλικής ζωής, β) ο τρόπος με τον οποίο διαχειριζόμαστε τη σεξουαλικότητά μας εναπόκειται καθαρά σε εμας. Ωστόσο, η εναλλαγή ερωτικών συντρόφων αυξάνει τις πιθανότητες μετάδοσης κάποιου νοσήματος. Άρα, είναι ασφαλής μόνο υπό προϋποθέσεις.
Τι να κάνετε: Τηρείτε τους κανόνες προσωπικής υγιεινής με ευλάβεια. Ζητήστε από το σύντροφό σας να χρησιμοποιεί προφυλακτικό σε κάθε είδος σεξουαλικής επαφής.

5. Μπορεί να κολλήσω μικρόβια κατά την αυτοϊκανοποίηση;
Όχι, αρκεί να προσέξετε.
Τι να κάνετε: Πλένετε καλά τα χέρια σας. Αν χρησιμοποιείτε βοηθήματα, φροντίστε να είναι καθαρά.

6. Αν ο σύντροφός μου έχει κάποιο ΣΜΝ, το προφυλακτικό αρκεί για να μην κολλήσω;
Τα ΣΜΝ αποτελούν ασθένειες οι οποίες -χωρίς τη χρήση προφυλακτικού- μπορεί να μεταδοθούν μέσω κάθε είδους σεξουαλικής επαφής. Ωστόσο, σε κάποιες περιπτώσεις το προφυλακτικό δεν είναι αρκετό. Κι αυτό γιατί πολλά από τα νοσήματα είναι δυνατό να μεταδοθούν με τα χέρια ή μέσω της άμεσης επαφής με τη μολυσμένη περιοχή.
Τι να κάνετε: Αποφύγετε τη σεξουαλική επαφή -αλλά και τα ερωτικά παιχνίδια- αν ο σύντροφός σας έχει εκδηλώσει συμπτώματα της νόσου.

7. Υπάρχουν κανόνες για ασφαλές πρωκτικό σεξ;
Η μετάδοση οποιουδήποτε νοσήματος είναι πιο εύκολη με την πρωκτική συνουσία, λόγω του μεγάλου κινδύνου τραυματισμού - συνέπεια ρήξης του βλεννογόνου ορθού. Επιπλέον, στο έντερο υπάρχουν μικρόβια τα οποία ο άνδρας μπορεί να μεταφέρει στον κόλπο της γυναίκας αν, μετά την πρωκτική επαφή, ακολουθήσει κολπική. Τα ίδια μικρόβια μπορεί να προκαλέσουν ανάλογη φλεγμονή και στο γεννητικό σύστημα του άνδρα.
Τι να κάνετε: Ζητήστε από το σύντροφό σας να χρησιμοποιεί πάντα προφυλακτικό. Επιπλέον, χρησιμοποιείτε λιπαντικά με βάση το νερό (όχι βαζελίνη ή κρέμες σώματος, γιατί καταστρέφουν το προφυλακτικό) και μετά την πρωκτική επαφή αποφεύγετε την κολπική.

8. Το προφυλακτικό με προστατεύει 100% από τα ΣΜΝ;
Ναι, με την προϋπόθεση ότι χρησιμοποιείται σε κάθε είδους σεξουαλική επαφή.
Τι να κάνετε: Παράλληλα με τη χρήση προφυλακτικού, τηρείτε τους κανόνες σωματικής υγιεινής και πλένετε καλά τα χέρια σας, καθώς πολλά από τα νοσήματα μεταδίδονται και διά της αφής.

9. Το βίαιο σεξ εγκυμονεί κινδύνους;
Ναι, διότι εκτός από τους πιθανούς τραυματισμούς είναι πιο εύκολο, εξαιτίας πιθανής αιμορραγίας, να μεταδοθεί οποιαδήποτε λοίμωξη ή νόσημα.

10. Σε μια μόνιμη σχέση πότε το σεξ είναι ασφαλές;
Καταρχάς, οι δύο σύντροφοι θα πρέπει να υποβληθούν στις κατάλληλες εξετάσεις και να σιγουρευτούν ότι είναι υγιείς. Είναι πολύ σημαντικό να συνειδητοποιήσετε την ευθύνη που έχετε για την ασφάλεια και την υγεία σας, όχι μόνο τη δική σας αλλά και του συντρόφου σας. Αυτό σημαίνει τελικά σεξουαλική απελευθέρωση.


Πηγή: Ελληνική Εταιρεία Αγωγής Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας

Αναπνευστικές παθήσεις θεραπεύονται και από ινδικό έθιμο?

20020122003416011
Η θεραπεία για τις αναπνευστικές παθήσεις, όπως το άσθμα, φαίνεται ότι βρίσκεται σε ένα ινδικό έθιμο. Χιλιάδες είναι οι άνθρωποι που συρρέουν στην πόλη Χιντεραμπάντ της Ινδίας με σκοπό να καταπιούν ένα ψάρι το οποίο είναι γεμάτο με φάρμακα. Για να θεραπευτούν οι ασθενείς πρέπει να καταπιούν ζωντανό ένα ψάρι Murrel, μήκους πέντε εκατοστών, αφού πρώτα γεμιστεί με ένα μυστικό φυτικό μίγμα. Το ψάρι βοηθάει ώστε να καθαρίσει ο οισοφάγος του ασθενούς, καθώς κατεβαίνει στο στομάχι και ύστερα ελευθερώνει το φάρμακο. Επιζεί για περίπου 15 λεπτά στο εσωτερικό του σώματος, βοηθώντας να καθαρίσουν οι εκκρίσεις στους πνεύμονες καθώς σπαρταράει.

Ψάρια της Μεσογείου ... Κέφαλος

Ο Κέφαλος είναι μικρό ψάρι μήκους 30 – 70 εκατοστών. Φέρεται με πολλά ονόματα ανάλογα με την ηλικία και την ποικιλία τους

Όπως στειράδια (έτσι ονομάζονται οι αρσενικοί), μπάφες (οι αυγομένες θυληκές), μυξινάρια, χρυσόχρωμοι κ.λπ. Διακρίνονται όμως σε δύο κύρια είδη. Το επίσημο όνομά του είναι "μουγίλος ο κέφαλος" (mugil cephalus) και "μουγίλος ο χρυσόχρους (mougil auratus), αμφότερα τα είδη ανήκουν στην οικογένεια των "μουγιλίδων" (mugilidae).

Έχουν γκριζομόλυβη ράχη, ασημιές πλευρές και ασημόλευκη κοιλιά με σκούρες καστανόχρωμες πλαϊνές γραμμές από τα θωρακικά πτερύγια μέχρι τη βάση της ουράς. Ειδικά ο χρυσόχρωμος φέρειμια χρυσή βούλα πάνω από τα βραχιακά επικαλύμματα. Γενικά τοσώμα τους είναι μακρύ με ράχη λίγο πλατειά σκεπασμένη με μεγάλα λέπια. Το στόμα τους είναι μικρό με πολλά λεπτά δόνται ενώ τα χείλη τους είναι χοντρά και σκληρά. Το κάτω σαγόνι σχηματίζει ένα είδος τριγώνου με το πάνω πολύ χαρακτηριστικό. Φέρει δύο ραχιαία πτερύγια σε απόσταση μεταξύ τους εκ των οποίων το πρώτο φέρει οστέινες 4 άκανθες ενωμένες μεταξύ τους με μεμβράνη.

Τα κυριότερα δύο είδη ξεχωρίζουν πολύ εύκολα. Ο πλέον συνήθης γκρίζος κέφαλος έχει μάτια σκεπασμένα με βλέφαρα κάθετα που αφήνουν λεπτή σχισμάδα στη κόρη του ματιού. Το πέπλο αυτό φτάνει μέχρι το βραχιακό επικάλυμμα. Αντίθετα ο χρυσόχρωμος κέφαλος δεν έχει τέτοιο πέπλο στα μάτια του.

Οι κέφαλοι ζουν κατά κοπάδια κυρίως σε ρηχά νερά, μέσα σε λιμάνια, σε λιμνοθάλασσες και καμιά φορά ανηφορίζουν και στα ποτάμια. Κύρια τροφή τους είναι τα μαλάκια, τα μικρά καρκινοειδή και σκουλήκια που βρίσκονται σε φύκια και κοντά σε πέτρες. Ο κέφαλος φθάνει σε ενηλικίωση στα 6-8 χρόνια και ο χρυσόχρωμος στα 4. Γεννούν στο πέλαγος από τον Ιούλιο μέχρι τον Οκτώβριο. Το κοινό αυγοτάραχο προέρχεται από τις αυγομένες μπάφες. Στις ελληνικές θάλασσες υπάρχουν άφθονοι.

Αλιεία

Η αλιεία αυτών των ψαριών γίνεται με δίκτυα και καλαμωτές καθώς και από στεριά με καθετή, με κιούρτους και με πεζόβολο. Το κρέας τους, ειδικά τον Χειμώνα, είναι παχύ και αρκετά νόστιμο.

Πηγή: wikipedia.org

Mια μικρή γνωριμία με αγρια ζώα που τα συναντάμε στους πόλους

arctic_fox2.jpg (13284 bytes) Η ΑΡΚΤΙΚΗ ΑΛΕΠΟΥ

Η αρκτική αλεπού είναι το είδος που ζει στους πόλους του βόρειου ημισφαιρίου. Στο μέγεθος είναι λίγο μικρότερη από την αλεπού των εύκρατων περιοχών. Το χειμώνα δεν πέφτει σε χειμερία νάρκη όπως άλλα ζώα. Τρέφεται με σάπιο κρέας φάλαινας ή

τα αποφάγια από τα θύματα των πολικών αρκούδων.
Είναι περιζήτητη για το δέρμα της που το χειμώνα είναι άσπρο και το καλοκαίρι γίνεται γκρίζο.
arctic_fox_DIMENSION.jpg (9365 bytes)

arctic_bear.jpg (10711 bytes) H ΠΟΛΙΚΗ ΑΡΚΟΥΔΑ

Η πολική είναι η μεγαλύτερη αρκούδα του πλανήτη. έχει χρώμα άσπρο και ζει στις αρκτικές περιοχές. Το βάρος της φτάνει τα 650 κιλά .Το σώμα της εσωτερικά καλύπτεται από στρώμα λίπους και εξωτερικά από χοντρό και κοντό τρίχωμα. Τρίχωμα έχουν και τα πέλματά της για να μη γλιστρά στον πάγο.Τρέχει με ασυνήθιστη επιδεξιότητα στις

παγωμένες περιοχές. Τρέφεται κυρίως με φώκιες και με τα υπόλοιπα ζώα αλλά και ψάρια των πόλων. παγωμένες περιοχές. Όπως και οι άλλες αρκούδες μπορεί να φάει και βρύα ή χόρτα . Δε διστάζει να επιτεθεί ακόμη και στον άνθρωπο. Το θηλυκό γεννάει ένα ή δύο μικρά τα οποία μένουν μαζί της για περισσότερα από δύο χρόνια.

arctic_rabbit.jpg (9403 bytes) ΑΡΚΤΙΚΟΣ ΛΑΓΟΣ

Λαγός που ζει στις βόρειες περιοχές του Καναδά και της Γροιλανδίας . Το μήκος του είναι όσο και του κοινού λαγού δηλαδή φτάνει στα 75 εκατοστά και το βάρος του τα 6 κιλά.

Το χρώμα της γούνας του είναι όλο το χρόνο λευκό εκτός από τις άκρες των αυτιών του που είναι σκουρόχρωμες. Χαρακτηριστικό γνώρισμά του η μεγάλη ταχύτητα .Φτάνει μέχρι τα 50-60 χλμ την ώρα.Εχθροί του είναι τα μεγάλα θηλαστικά. Τρέφεται με βρύα και λειχήνες και τους θερινούς μήνες με χλόη και εποχιακά φυτά που αντέχουν στις κλιματολογικές περιοχές των πόλων.
Το θηλυκό γεννάει 2 φορές το χρόνο 3-4 μικρά.

PENGUIN1.jpg (10016 bytes) ΠΙΓΚΟΥΪΝΟΣ

θαλάσσιο πουλί με το χαρακτηριστικό αστείο περπάτημα.Στο ύψος φτάνει το 1 μέτρο και το βάρος του τα 30 κιλά. Η ράχη του είναι γκρίζα και η κοιλιά του λευκή.

Όταν βρίσκονται στην ξηρά,στέκονται όρθιοι ή γλιστρούν με την κοιλιά χρησιμοποιούν τις φτερούγες τους σαν κουπιά. Στο νερό χρησιμοποιούν τα πόδια τους σαν πηδάλιο.
Τρέφονται με ψάρια , μαλάκια και μικρά θαλασσινά.
Για να βρουν την τροφή τους διανύουν μεγάλες αποστάσεις. Ωστόσο μπορούν να μείνουν νηστικοί ακόμη και μήνες.
Τη φωλιά τους τη
PENGUIN_fishing.jpg (21237 bytes)
φτιάχνουν σε απότομες πλαγιές βράχων ή στις κορυφές νησιών. Το θηλυκό γεννάει από ένα ως τρία αυγά τα οποία επωάζουν για 40 μέρες και οι δύο γονείς. Οι πιγκουίνοι ζουν σε μεγάλους πληθυσμούς στη νότια Αμερική (Παταγγονία), στα νησιά Φώκλαντ και στην Ανταρκτική.

Υιοθετήστε «πράσινες» συνήθειες στη χρήση του υπολογιστή σας

Τι μπορούν να κάνουν οι χρήστες - καταναλωτές

1. Ορθολογική κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος (Save Energy)

Α. Κλείσιμο του υπολογιστή όταν δεν λειτουργεί
Β. Απενεργοποίηση των screen savers
Γ. Κλείσιμο της οθόνης ακόμα και για μικρές απουσίες από τον υπολογιστή.

2. Αγοράζοντας έναν νέο υπολογιστή (Less is more)

Α. Χρειάζεστε πραγματικά νέο υπολογιστή; Ο πιο «πράσινος υπολογιστής» είναι αυτός που ήδη έχετε στην κατοχή σας!!!

i. Βεβαιωθείτε πως οι ανάγκες σας δεν είναι επίπλαστες λόγω marketing
ii. Εξετάστε αν ο παλιός υπολογιστής σας μπορεί να καλύψει τις ανάγκες σας με κάποια αναβάθμιση
iii. Δοκιμάστε επανεγκατάσταση του λογισμικού.
Β. Ελέγξτε για «ετικέτες οικολογίας» (eco-labels). Γ. Ενεργοποιείστε τα χαρακτηριστικά περιορισμού κατανάλωσης ενέργειας του υπολογιστή σας Δ. Όταν πλέον δεν τον χρειάζεστε
iv. Δωρίστε τον σε δημόσιους φορείς, οργανισμούς κτλ
v. Χρησιμοποιείστε μέρη του (π.χ. σκληρός δίσκος, μνήμη)
vi. Ανακυκλώστε τον: μην τον πετάξετε απλά στα σκουπίδια.

3. Χρήση οθόνης (Be reasonable)

Α. Η φωτεινότητα της οθόνης να είναι ρυθμισμένη στο ελάχιστο ανεκτό όριο
Β. Οι πολύ μεγάλες οθόνες είναι ενεργοβόρες και καλό θα είναι να αποφεύγονται
Γ. Πατήστε F11 και αυξήστε το μέγεθος της οθόνης σας τουλάχιστον κατά μία ίντσα όταν χρησιμοποιείτε τον Explorer ή το Firefox .

4. Αλόγιστη χρήση δικτυακών πόρων (Unity in everything we do)

Α. Το άσκοπο «κατέβασμα» (απλά επειδή είναι ενεργή η ευρυζωνική σύνδεση) θα πρέπει να αποφεύγεται
Β. «Όχι» στην απεριόριστη πρόσβαση τρίτων (π.χ. γείτονες) στο ασύρματο δίκτυό μας. «Ναι» στις κοινές, βάσει κανόνων, ασύρματες συνδέσεις (π.χ. ανάμεσα σε γείτονες).

5. Χρήση περιφερειακών συσκευών (Re-cycle)

Α. Περιορισμός κατανάλωσης χαρτιού (μπρος/πίσω και πολλές σελίδες μαζί)
Β. Επαναχρησιμοποίηση toners με ανανέωση μελανιού
Γ. Ανακύκλωση (CD, DVD, συσκευασίες κ.α.)
Δ. Βγάλτε από την πρίζα συσκευές που δεν χρησιμοποιούνται (φορτιστές/μετασχηματιστές) ή χρησιμοποιείστε πολύμπριζο με διακόπτη
Ε. Πολυχρηστικός υπολογιστής (fax, mp3 player κτλ) για περιορισμό συσκευών (η αγορά κάθε νέας συσκευής αντιστοιχεί σε ένα σοβαρό όγκο CO2 , το οποίο εκλύθηκε για την παραγωγή της)
ΣΤ. Χρήση συσκευών από διασπώμενα υλικά (αν υπάρχουν).

6. Λογισμικό (Say "yes" to second thoughts)

Α. Ελέγξτε τα χαρακτηριστικά του λογισμικού που σκοπεύετε να αγοράσετε
Β. Μην αναβαθμίζεται το λογισμικό σας, παρά μόνο για λόγους ασφαλείας
Γ. Μην ενδίδετε απερίσκεπτα στις νέες εκδόσεις. Είναι πιθανό να είναι περισσότερο ενεργοβόρες και απαιτητικές σε υπολογιστική ισχύ, χωρίς να ικανοποιούν τις πραγματικές σας ανάγκες
Δ. Ναι στα «ελαφρά» προγράμματα (light editions).

7. Χρήση διαδικτύου (Surf with care)

Α. Λήψη λογαριασμών ηλεκτρονικά μέσω email και όχι με το παραδοσιακό ταχυδρομείο
Β. Χρήση web banking για αποφυγή της γραφειοκρατίας
Γ. Χρήση e-government επιλογών, όποτε αυτές προσφέρονται.

Σαπούνι με καφεΐνη για τους υπναράδες

Iδανικό για όσους δυσκολεύονται να ανοίξουν τα μάτια τους το πρωί και χρειάζονται αμέτρητους καφέδες.
Βρετανοί εφευρέτες κατασκεύασαν ένα σαπούνι εμποτισμένο με καφεΐνη που βοηθά όσους το χρησιμοποιούν να ξυπνήσουν πιο γρήγορα και πιο ευχάριστα κάθε πρωί.
Το σαπούνι, που ονομάζεται "Σοκ στο Ντους" (Shower Shock) απορροφάται με φυσικό τρόπο από το δέρμα και κάθε ντους αντιστοιχεί με δύο φλιτζάνια καφέ, υποστηρίζουν οι κατασκευαστές του στην ηλεκτρονική διεύθυνση "thinkgeek.com."
"Βαρεθήκατε να ξυπνάτε και να περιμένετε να ετοιμαστεί ο πρωινός σας καφές;", είναι το διαφημιστικό τους σύνθημα. Ένα άλλο σαπούνι είναι αρωματισμένο με λάδι δυόσμου ,και η εταιρία διατείνεται πως το μοναδικό αυτό σαπούνι θα σας προκαλέσει μεγάλη ευεξία μέσα σε μόλις πέντε λεπτά Καλό μπάνιο.

Κλωνοποιούν σκύλο που έσωσε ζωές την 11η Σεπτεμβρίου

Ενας γερμανικός ποιμενικός ο οποίος έσωσε ζωές από τα ερείπια του Κέντρου Παγκόσμιου Εμπορίου της Νέας Υόρκης στις 11 Σεπτεμβρίου του 2001 θα κλωνοποιηθεί, δήλωσε σήμερα η επιχείρηση της Καλιφόρνιας που θα πραγματοποιήσει το εγχείρημα σε συνεργασία με ένα νοτιο-κορεατικό εργαστήριο βιοτεχνολογίας.

Πρόκειται για τον Τρακρ, το σκύλο ο οποίος επελέγη από την BioArts International ως "ο αξιότερος για κλωνοποίηση" στη διάρκεια διαγωνισμού που έδωσε στον ιδιοκτήτη του νικητή, τον αμερικανό διασώστη Τζέιμς Σίμινγκτον από το Λος Αντζελες, τη δυνατότητα να αποκτήσει δωρεάν ένα πιστό αντίγραφο του αγαπημένου του τετράποδου.

Οπως δήλωσε ο Σίμινγκτον, ο ίδιος και ο Τρακρ υπήρξαν μεταξύ των πρώτων διασωστών που έφτασαν στον τόπο της καταστροφής μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου και ήσαν αυτοί που ανέσυραν από τα ερείπια τον τελευταίο επιζώντα, από βάθος εννέα μέτρων.

Διανύοντας το 15 έτος της ζωής του, ο Τρακρ αντιμετωπίζει σήμερα σοβαρά κινητικά προβλήματα στα πίσω άκρα του, συνέπεια μιας εκφυλιστικής ασθένειας του νευρικού συστήματος. Σύμφωνα με την BioArts η ασθένεια αυτή μπορεί να προέρχεται από την έκθεση του σκύλου στα τοξικά αέρια που εκλύθηκαν από το Σημείο Μηδέν.

"Ο Τρακρ σημαίνει τα πάντα για μένα", δήλωσε ο Σίμινγκτον. "Το να ξέρω ότι ένα κομμάτι του θα επιζήσει είναι για μένα το ωραιότερο δώρο που μου έχουν κάνει", πρόσθεσε.

Ο κλώνος του Τρακρ αναμένεται να γεννηθεί έως το τέλος του χρόνου.


ΕΘΝΟΣ

Hot and sexy Dark Black






Χωρίς λόγια.....


από το εικόνες του κόσμου

Το Λίπος: αποδιοπομπαίος τράγος (?).




Γράφει ο Ομότιμος Καθηγητής της Φυσιολογίας,
Ιατρική Σχολή Παν/μίου Αθηνών,
Ιωάννης Χατζημηνάς



Κάθε φορά που απαντώ ή ακούω τη λέξη "λίπος" έρχεται στο οπτικό πεδίο της θύμησής μου η εικόνα της πολύ χοντρής κυρίας της διπλανής μας αυλής (αυτά προ αμνημονεύτων χρόνων), της κυρά... Αφροδίτης, που μόνο Αφροδίτη δεν έμοιαζε, ούτε με την πιο σκληρή δοκιμασία και το πιο βίαιο τέντωμα της ελαστικής δομής της οιασδήποτε καλόπιστης, κακόπιστης, ή και απλά ζωηρής φαντασίας. Και αμέσως μετά ξεφυτρώνουν μπροστά μου οι εφτά παχιές αγελάδες του ενυπνίου του Φαραώ. Αυτές ανεβαίνουν νωχελικά τη λασπερή πλαγιά της όχθης του Νείλου, και κοιτάζουν με το έκπληκτο βοϊδίσιο τους βλέμμα λοξά τον άρχοντα της Αιγύπτου, χωρίς ίχνος υποψίας να σκιάζει την αφελή φυσιογνωμία τους για τη μοίρα που τις αναμένει όταν σε λίγο θα αναδυθούν και οι εφτά κοκαλιάρες και άσχημες αγελάδες. Αλλά τώρα μη μου πείτε πως υπάρχει άνθρωπος με τόσο διαστρεβλωμένη φαντασία ώστε να συσχετίζει το ακριβώς αντίστροφο της γειτόνισσάς μου "Αφροδίτης" - ας πούμε τα λυγερά σέξι μανεκέν που παρελαύνουν με προκλητικό πικάντικο νάζι στην πασαρέλα της εκπομπής STYLE του CNN - με τις ισχνές αγελάδες του ενυπνίου του Φαραώ! Υπάρχουν, βλέπετε, και ορισμένα ανυπέρβλητα όρια, ακόμα και για τις πλέον διακεκριμένες παρεκτροπές της φαντασίας!

Τώρα βέβαια, γιατί το λίπος να μου θυμίζει αυτά που περιγράφω παραπάνω και όχι, για παράδειγμα, τα τεράστια ψυγεία του Άμστερνταμ, με τις εκατοντάδες χιλιάδες τόνους του στοιβαγμένου βουτύρου, που αναμένουν καρτερικά την ευκαιρία να περάσουν κάτω από τον ουρανίσκο, και να βρεθούνε στο στομάχι και στο έντερο και να διοχετευθούν προς τις φλέβες και τις αρτηρίες ολόκληρης στρατιάς πεινασμένων, αλλά κάθε άλλο παρά πειναλέων συνανθρώπων μας, εγώ δεν το καταλαβαίνω! Αλλά, εδώ που τα λέμε, τώρα που τα γράφω όλα αυτά, η φαντασία μου αρχίζει να διαμορφώνει την εικόνα όλων αυτών των λόφων από βούτυρο να περιέχουν αποθηκευμένο το υλικό που θα τροφοδοτήσει με ενέργεια τη βιολογική μηχανή εκατομμυρίων ατόμων για να κάνουν αισθητή τη ζωντανή παρουσία τους πάνω στη Γη.

Το λίπος ή μάλλον τα "λίπη," μπορούμε να τα βλέπουμε, να τα μελετάμε και να τα συζητάμε από ένα σωρό απόψεις, τρόπους και προσεγγίσεις, και να καταλήγουμε πάντοτε σε ενδιαφέροντα και σημαντικά, είτε ακόμα και ζωτικής σημασίας για την ίδια τη ζωή μας συμπεράσματα. Πράγματι, το λίπος έχει αποτελέσει τα τελευταία χρόνια το κατεξοχήν κυρίαρχο θέμα, όχι μονάχα στο χώρο της διατροφής και των σχετικών προεκτάσεων, όπου διατηρεί τα απόλυτα πρωτεία, αλλά και στο χώρο γενικά της υγείας, της αγγειολογίας, της καρδιολογίας και της καρκινολογίας, καθώς και στο χώρο των καλλιστείων, της μόδας, της αισθητικής, ακόμα δε και της ευπρεπούς συμπεριφοράς και της κομψοπρεπούς διαβίωσης. Αποτελεί το θρεπτικό, αλλά και το δομικό στοιχείο του σώματος που βάλλεται από παντού, και χαρακτηρίζεται σχεδόν από όλους τους ειδικούς σαν το κακό συναπάντημα του διαιτολογίου μας, όσο και ο κακός δαίμονας της δομικής συγκρότησης της ανατομίας μας. Εκατομμύρια συνανθρώπων μας, σε ολόκληρη την υφήλιο, αγωνίζονται νυχθημερόν, εφαρμόζουν αφάνταστα σε πολυπλοκότητα και δολιότητα εξοντωτικά σχέδια εναντίον του, με στόχο την απομάκρυνση από το σώμα τους έστω και λίγων μόνο γραμμαρίων λίπους, με τελική κατάληξη την ήττα, την απογοήτευση και, τελικά την εξουθενωτική συνθηκολόγηση. Εξάλλου, με τις απεγνωσμένες και απέλπιδες προσπάθειες που καταβάλλουμε για τον εξοβελισμό του λίπους από το διαιτολόγιο, την κουζίνα και το πιάτο μας, έχουμε καταστήσει το θρεπτικό αυτό στοιχείο τον αποδιοπομπαίο τράγο, πάνω στον οποίο φορτώνεται όλη η ευθύνη και το φταίξιμο για "πάσαν νόσον," ταλαιπωρία και κακοδαιμονία που μαστίζουν τη γενιά των ανθρώπων.

Είναι άραγε όλα αυτά δικαιολογημένα; Είναι το λίπος ο υπ' αριθμόν ΕΝΑ εγκληματίας και υπονομευτής της υγείας μας; Τι είναι επιτέλους αυτό το ΛΙΠΟΣ; Σε τι χρειάζεται στο οργανισμό μας και στο διαιτολόγιό μας;
Να αρχίσουμε από το προτελευταίο ερώτημα: με τον όρο "λίπος" εννοούμε μια μόνο κατηγορία από ένα σωρό οργανικές ουσίες, που όλες τους ονομάζονται λιπίδια, οι περισσότερες από τις οποίες είναι αδιάλυτες στο νερό αλλά διαλυτές σε διάφορα άλλα διαλυτικά μέσα, που γι' αυτό και ονομάζονται λιποδιαλύτες. Όλα τα λιπίδια παρουσιάζουν βέβαια μεγάλο ενδιαφέρον, τόσο από καθαρά βιολογική όσο και από διαιτολογική άποψη. Εκείνα όμως που τον τελευταίο καιρό επισύρουν έντονο το ενδιαφέρον της Ιατρικής και της Διαιτητικής πρακτικής, είναι τα ουδέτερα λίπη, ή απλά λίπη και η χοληστερόλη.

Το λίπος λοιπόν, ή καλύτερα το "ουδέτερο λίπος," είναι ένα είδος λιπιδίου που, από ποσοτική άποψη κατέχει τα πρωτεία ανάμεσα σε όλα τα άλλα λιπίδια, τόσο στους φυτικούς όσο και στους ζωικούς οργανισμούς. Από χημική άποψη, το ουδέτερο λίπος αποτελείται και αυτό, όπως και οι υδατάνθρακες, από άνθρακα, υδρογόνο και οξυγόνο, μόνο που η αναλογία του οξυγόνου στο μόριό του είναι πολύ μικρότερη σε σύγκριση με τους υδατάνθρακες. Η μορφή του μορίου είναι μάλλον απλή. Βασικό στοιχείο του μορίου είναι η γλυκερόλη, που το μόριό της έχει σχήμα κεφαλαίου "Ε." Στο καθένα από τα τρία οριζόντια δοκάρια του Ε συνδέεται από ένα μόριο λιπαρού οξέος , και έτσι σχηματίζεται το μόριο του ουδετέρου λίπους, το οποίο, εξαιτίας της παραπάνω κατασκευής, ονομάζεται και τριγλυκερίδιο.

Τα λιπαρά οξέα είναι σχετικά μεγάλα μόρια, που αποτελούνται από μια αλυσίδα από άτομα άνθρακα, από τα οποία το πρώτο κρατάει τρία υδρογόνα, ενώ όλα τα άλλα κρατάνε από δυο υδρογόνα, εκτός από το τελευταίο που κρατάει δυο οξυγόνα και ένα υδρογόνο. Όταν τα άτομα του άνθρακα στην αλυσίδα, από το δεύτερο μέχρι και το προτελευταίο, κρατάνε από δυο υδρογόνα, το καθένα, το λιπαρό οξύ λέγεται ότι είναι κορεσμένο λιπαρό οξύ. Αντίθετα, αν ένα ή και περισσότερα από αυτά τα άτομα του άνθρακα κρατάει ένα μόνο αντί δυο υδρογόνα, το λιπαρό αυτό οξύ λέγεται ακόρεστο λιπαρό οξύ. Ανάλογα με τον αριθμό των υδρογόνων που ελλείπουν από το μόριο του λιπαρού οξέος, αυτό χαρακτηρίζεται ως μονοακόρεστο, πολυακόρεστο κοκ. Στα λίπη που προέρχονται από ζώα (ζωικά λίπη), συνήθως τα περισσότερα λιπαρά οξέα είναι κορεσμένα, ενώ στα φυτικής προέλευσης λίπη (έλαια), περιέχονται περισσότερα ακόρεστα λιπαρά οξέα.

Τα κορεσμένα λιπαρά οξέα που χρησιμοποιούνται στη Φύση για τη δομή των διαφόρων λιπών είναι 16 περίπου, τα δε ακόρεστα γύρω στα 35. Αν λάβουμε υπόψη ότι το καθένα από τα τρία οριζόντια "δοκάρια" του μορίου της γλυκερόλης μπορεί να συνδέεται και με διαφορετικό λιπαρό οξύ, καταλαβαίνετε ότι ο αριθμός των ειδών λίπους που μπορεί να υπάρχουν στη Φύση είναι πάρα πολύ μεγάλος.

Τρία από τα περίπου 35 ακόρεστα λιπαρά οξέα που βρίσκονται στα διάφορα λίπη και, συγκεκριμένα το λινολεϊκό, το λινολενικό και το αραχιδονικό οξύ δεν μπορούν να συντίθενται στον οργανισμό του ανθρώπου, μας είναι όμως εντελώς απαραίτητα, δηλαδή επέχουν θέση βιταμινών, και πρέπει οπωσδήποτε να λαμβάνονται με διάφορα λίπη της τροφής που τα περιέχουν.

Ανάλογα με τη σύνθεσή τους, τα διάφορα λίπη έχουν στερεά ή υγρή σύσταση στη συνήθη θερμοκρασία περιβάλλοντος. Τα στερεά ονομάζονται λίπη, τα δε υγρά αποκαλούνται έλαια (λάδια).
Σε τι χρειάζεται το λίπος στο σώμα μας; Σε αδρές γραμμές, μπορούμε να πούμε ότι το λίπος στον οργανισμό:
αποτελεί ένα εντελώς απαραίτητο δομικό στοιχείο, χωρίς το οποίο δεν είναι δυνατό να νοηθεί σώμα, και
αποτελεί το σημαντικότερο τρόπο (θα μπορούσε να πει κανένας τον μοναδικό τρόπο), με τον οποίο αποθηκεύονται στο σώμα ενέργεια για να καλύπτει τις ανάγκες του οργανισμού από μέρα σε μέρα, ή βδομάδα με βδομάδα, κλπ.

Το ιδανικό ποσοστό του λίπους στο ανθρώπινο σώμα είναι γύρω στο 16% του σωματικού βάρους Το ποσοστό αυτό πρέπει να είναι κάπως μεγαλύτερο στη γυναίκα και λίγο μικρότερο στον άνδρα.

Το λίπος κατανέμεται:
α) Κάτω από το δέρμα, σε ολόκληρη σχεδόν τη επιφάνεια του σώματος (υποδόριο λίπος), σε ορισμένα σημεία πολύ και σε άλλα λιγότερο, με αποτέλεσμα να διαμορφώνεται με αυτό τον τρόπο και η εξωτερική μορφή και εμφάνιση του σώματος. Το υποδόριο λίπος αποτελεί βέβαια και αυτό ένα απόθεμα ενέργειας, αλλά επιτελεί και μια άλλη εξαιρετικά πολύπλοκη και απαραίτητη λειτουργία: χρησιμεύει σαν μονωτικό στρώμα έναντι χαμηλών θερμοκρασιών του περιβάλλοντος. Χωρίς αυτό, ο μεταβολισμός μας, όταν κάνει κρύο, θα έπρεπε να είναι πολύ υψηλότερος από αυτόν που πράγματι έχουμε.
β) Γύρω από διάφορα όργανα, στα οποία παρέχει σημαντική μηχανική προστασία και στήριξη, όπως -για παράδειγμα - γύρω από τους νεφρούς.
γ) Στο μεσεντέριο, στο μείζον επίπλουν και στο ήπαρ μέσα στην κοιλιά, καθώς και γύρω από την καρδιά, κλπ. Όλο αυτό το λίπος χαρακτηρίζεται σαν "λιπαποθήκες του σώματος," και σε περίπτωση παχυσαρκίας είναι δυνατό να φτάσει και να ξεπεράσει σε βάρος, ακόμα και το 50% του σωματικού βάρους.

Τα αποθέματα ενέργειας στο σώμα με τη μορφή των υδατανθράκων, των πρωτεϊνών και των αμινοξέων είναι πολύ μικρά, και πρακτικά δεν επαρκούν για τις θερμιδικές ανάγκες του ατόμου πέρα από λίγες ώρες ως ένα 24ωρο. Αντίθετα, το λίπος του σώματος, με τις (περίπου) 9 θερμίδες ανά γραμμάριο που περιέχει, αποτελεί ένα τεράστιο απόθεμα ενέργειας. Για παράδειγμα, σε ένα απόλυτα φυσιολογικό άτομο, που ζυγίζει 65 κιλά, θα πρέπει να περιέχονται στο σώμα του κάπου 10 κιλά λίπος. Αυτά τα 10 κιλά λίπος, αντιπρoσωπεύουν 90.000 θερμίδες (kcal), ποσό ενέργειας που θα μπορούσε να καλύψει τις θερμιδικές ανάγκες αυτού του ατόμου, ακόμα και προς 2.000 kcal /24ωρο, για 45 μέρες!!

Από πού προέρχεται το λίπος των λιπαποθηκών;
Και από τα τρία είδη των θρεπτικών ουσιών του διαιτολογίου μας, δηλ τόσο από το λίπος που περιέχεται στην ίδια την τροφή, όσο και από τους υδατάνθρακες και τις πρωτεϊνες της τροφής. Το κάθε γραμμάριο υδατάνθρακα είτε πρωτεϊνης που δεν μπορεί να αποθηκευθεί αμέσως μετά την απορρόφηση από το έντερο προς το αίμα με τη μορφή του γλυκογόνου είτε και των αμινοξέων, υποχρεωτικά μετατρέπεται σε λίπος, και αποθηκεύεται με τη μορφή του λιπώδη ιστού, στις λιπαποθήκες του σώματος που αναφέραμε παραπάνω.

Το λίπος των λιπαποθηκών υφίσταται βέβαια διάσπαση, ανάλογη με τις ανάγκες του σώματος για ενέργεια, σε λιπαρά οξέα και γλυκερόλη, ουσίες που μεταφέρονται με το αίμα σε όλα τα κύτταρα του σώματος, όπου χρησιμοποιούνται για την απόδοση ενέργειας, με την οξείδωσή τους σε διοξείδιο του άνθρακα και νερό. Με άλλα λόγια, οι λιπαποθήκες του σώματος, αποτελούν ένα είδος μπαταρίας, η οποία "φορτίζεται" με λίπος λίγη ώρα μετά από το κάθε μας γεύμα, και στη συνέχεια,... αν της δώσουμε την ευκαιρία, αδειάζει κατά ένα μέρος, για τη συνεχή κάλυψη των αναγκών όλων των κυττάρων του σώματος σε καύσιμα. Αν όμως ΔΕΝ της δώσουμε την ευκαιρία για μερική εκφόρτιση, με τη συνεχή και απεριόριστη πρόσληψη τροφής, τότε φτάνουμε είτε και ξεπερνάμε το πρότυπο της γειτόνισσάς μου Αφροδίτης και των καλοθρεμμένων αγελάδων του ενυπνίου του Φαραώ!

Γιατί όλος αυτός ο διωγμός, η κακολογία και η καταφορά, με στόχο το λίπος; Αλλά για ποιο λίπος μιλάμε; Αν πρόκειται για το λίπος που κουβαλάμε στο σώμα μας, τότε η όλη υπόθεση είναι δικαιολογημένη ως ορισμένο σημείο. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι η υπέρμετρη άθροιση λίπους στις λιπαποθήκες μας δεν είναι μόνο δυσάρεστη όσον αφορά την εμφάνιση και την κινητικότητά μας, αλλά επιβαρύνει σε σημαντικό και καταστροφικό θα έλεγα βαθμό τη λειτουργία της καρδίας, των νεφρών, του ήπατος, των αρθρώσεων και του σκελετού γενικότερα, καθώς και άλλων οργάνων του σώματος, με αναπότρεπτη συνέπεια ένα σωρό νόσους και την πρόωρη φθορά τους. Εξάλλου, δεν βλέπω το λόγο γιατί θα πρέπει να φροντίζουμε να κουβαλάμε μαζί μας μέρα - νύκτα ενεργειακά αποθέματα που επαρκούν για μήνες νηστείας, όταν δεν περνάει μια ώρα του 24ώρου που να μην τσιμπάμε όλο και κάτι το ουσιαστικό για να κορέσουμε την πείνα μας!

Πράγματι, τι θα λέγατε για τον αυτοκινητιστή που, για να κατέβει από τη Κηφισιά στην Ομόνοια σέρνει από πίσω του ένα τρόλεϋ με ένα τόνο βενζίνη (Μην ψάχνετε ! Δεν θα τον απαντήσετε πουθενά όσο τρελός και αν είναι ο κόσμος μας! Όμως θα απαντήσετε πάμπολλους συνανθρώπους μας που κουβαλάνε μέρα - νύχτα τριάντα και σαράντα κιλά παραπανίσιου λίπους, δηλαδή ενέργεια που επαρκεί για έξι μήνες κανονική διαβίωση ή που τρώνε ένα γερό πιάτο με αυγά - μπέϊκον γιατί πρόκειται να περπατήσουν ένα ως δυο χιλιόμετρα!!). Δικαιολογημένη, λοιπόν, όλη αυτή η εκστρατεία εναντίον του λίπους των λιπαποθηκών μας, με στόχο τον περιορισμό του στα φυσιολογικά του πλαίσια.

Όσον αφορά τώρα το λίπος του διαιτολογίου μας. Εδώ τα πράγματα είναι μπερδεμένα. Η όλη ιστορία αρχίζει από το γεγονός ότι, από αρκετά τώρα χρόνια, έχει διαπιστωθεί μια θετική συσχέτιση μεταξύ του ποσού του ζωικής προέλευσης λίπους της τροφής και του επιπέδου της χοληστερόλης του αίματος, δεδομένου ότι το επίπεδο της χοληστερόλης στο αίμα συσχετίζεται με την αρτηριοσκλήρωση, την υπέρταση, τα εμφράγματα του μυοκαρδίου, κλπ., καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι για όλα αυτά υπεύθυνο θα πρέπει να είναι το ζωικό λίπος της τροφής. Και σύμφωνα με τη φιλοσοφία του "πονάει κεφάλι, κόψει κεφάλι," το εξοστρακίζουμε από το διαιτολόγιό μας και ησυχάζουμε.

Δυστυχώς, όμως, τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Ήδη άρχισαν να ακούγονται διάφορες άλλες φωνές, που στηρίζονται σε λογικευμένη, μεθοδική και μακροχρόνια πειραματική μελέτη του θέματος, σε αρκετά μεγάλες ομάδες ατόμων. Σύμφωνα με αυτές τις μελέτες, η δραστική μείωση του λίπους της διατροφής και ο περιορισμός με αυτό τον τρόπο, καθώς και με διάφορα φάρμακα, του επιπέδου της χοληστερόλης στο αίμα, είχε σαν αποτέλεσμα τον τριπλασιασμό σχεδόν του αριθμού των καρδιακών προσβολών και των αγγειοεγκεφαλικών επεισοδίων.

Με αυτά, βέβαια, δεν υποστηρίζεται ότι το λίπος στο διαιτολόγιό μας μπορεί να είναι ανεξέλεγκτο. Ωστόσο, με ένα μέτριο ποσό ζωικού λίπους, σε συνδυασμό με ανάλογο ποσό φυτικού λίπους, νομίζω ότι παρέχονται στον οργανισμό τα κατάλληλα στοιχεία για μια υγιεινή διατροφή. Και για να είμαι περισσότερο σαφής, ένα ποσοστό 20 ως 25% των θερμίδων της διατροφής μας φαίνεται ότι επιβάλλεται να προέρχονται από λίπος. Για παράδειγμα, για θερμιδικές ανάγκες 2.500 kcal ανά 24ωρο, οι 500 ως 650 θερμίδες επιβάλλεται να προέρχονται από λίπος, πράγμα που σημαίνει ότι απαιτείται η πρόσληψη 55 ως 70 γραμμαρίων λίπους, από τα οποία τα μισά περίπου ζωικής και τα άλλα μισά φυτικής προέλευσης. Αν λάβουμε υπόψη μας ότι απαραίτητη είναι και η λήψη κάπου 60 γραμμαρίων λευκώματος, που αντιστοιχούν σε 240 kcal, μας απομένουν άλλες 1.700 kcal περίπου, που κατ' ανάγκη θα πρέπει να λαμβάνονται με τη μορφή των υδατανθράκων (κάπου 425 γραμμάρια).

Βέβαια, για πολύ υψηλότερες θερμιδικές ανάγκες, όπως συμβαίνει με τους Λάπωνες και τους Εσκιμώους, η πρόσληψη μεγαλύτερου ποσοστού θερμίδων με τη μορφή του λίπους επιβάλλεται γιατί δεν μπορεί, για πρακτικούς λόγους, που έχουν σχέση με τη λειτουργία του πεπτικού συστήματος, να προσλαμβάνονται, για παράδειγμα, 5.000 kcal ανά 24ωρο με τη μορφή των υδατανθράκων. Αλλά το κλίμα της Ελλάδας διαφέρει ουσιωδώς από το κλίμα των περιοχών που περιβάλλουν τον Βόρειο Πόλο...

«Μαγική» σκόνη αναγεννά κομμένο δάχτυλο

Ένας 69χρονος από το Οχάιο επιδεικνύει με περηφάνια τον μέσο του δεξιού του χεριού, παρόλο που το δάχτυλο μοιάζει σήμερα απόλυτα φυσιολογικό. Το εντυπωσιακό της ιστορίας είναι ότι το δάχτυλο είχε κοπεί στην άκρη και αναγεννήθηκε χάρη σε μια θαυματουργό σκόνη ζωικής προέλευσης.

Ένα χρόνο μετά την ανακοίνωση του επιτεύγματος, ο Λι Σπίβακ, ιδιοκτήτης καταστήματος με είδη μοντελισμού, δηλώνει ότι έχει πλήρη αίσθηση της αφής στο ακροδάχτυλό του, καθώς αναγεννήθηκαν ακόμα και οι νευρικές απολήξεις.

Ο Λι οφείλει την αρτιμέλειά του στον αδελφό του, Αλαν Σπίβακ, έναν πρώην ερευνητή του Χάρβαρντ που ίδρυσε την εταιρεία βιοτεχνολογίας ACell για να αξιοποιήσει εμπορικά τη νέα τεχνολογία.

Ο Λι Σπίβακ εφάρμοζε στο δάχτυλό του για τέσσερις εβδομάδες μια σκόνη που παράγεται από την ουροδόχο κύστη χοίρων μετά την χημική απομάκρυνση όλων των κυττάρων. Η σκόνη περιέχει κολλαγόνο, μέσα στο οποίο μπορούν να εισχωρούν και να αναπτύσσονται τα ανθρώπινα κύτταρα, καθώς και αυξητικούς παράγοντες που προάγουν την αναγέννηση των ιστών, αντί την ανάπτυξη ουλώδους ιστού.

Σε συνέντευξη που παραχώρησε αυτή την εβδομάδα στο BBC, ο Λι Σπίβακ ονομάζει το θαυματουργό υλικό «νεραϊδόσκονη», ενώ ο αδερφός του και οι συνεργάτες του προτιμούν τον επιστημονικό όρο «εξωκυττάρια μήτρα».

Το δάχτυλο μοιάζει σαν να μην κόπηκε ποτέ

Η επιτυχία της προσπάθειας οφείλεται εν μέρει στο γεγονός ότι ο 69χρονος δεν είχε χάσει ολόκληρο το δάχτυλο -έχασε μόνο την άκρη με το νύχι, βάζοντας κατά λάθος το χέρι του στην περιστρεφόμενη έλικα ενός μοντέλου αεροπλάνου.

Οι ερευνητές παραδέχονται ότι η σκόνη δεν θα μπορούσε να αναγεννήσει πλήρως ένα ολόκληρο κομμένο δάχτυλο, είναι όμως αισιόδοξοι ότι θα προσφέρει βελτίωση.

Είναι γνωστό, εξάλλου, ότι τυχόν κομμένα δάχτυλα συνήθως αναγεννώνται αυθόρμητα σε βρέφη έως δύο ετών. Ίσως το εκχύλισμα μπορεί να επαναφέρει αυτή τη χαμένη δυνατότητα στους ενήλικες.

Οι δοκιμές που προγραμματίζει η ACell αφορούν όχι μόνο την ανάπλαση δακτύλων αλλά και στην αντιμετώπιση εκτεταμένων εγκαυμάτων και βλαβών σε εσωτερικά όργανα. Η πρώτη μελέτη, σε συνεργασία με τον αμερικανικό στρατό, επρόκειτο να αρχίσει πέρυσι το καλοκαίρι σε πέντε με δέκα τραυματισμένους στρατιώτες από το Ιράκ, ωστόσο τα πειράματα δεν έχουν ακόμα αρχίσει.

Σύμφωνα με το BBC, η ACell ελπίζει να δοκιμάσει σύντομα τη σκόνη σε μια γυναίκα από το Μπουένος Αϊρες, στην οποία αφαιρέθηκε τμήμα του οισοφάγου λόγω καρκίνου.

Newsroom ΔΟΛ

Aνακάλυψη ενός μοναδικού, σπάνιου και υπό εξαφάνιση είδους χελώνας του γλυκού νερού



Η ανακάλυψη ενός μοναδικού,
σπάνιου και υπό εξαφάνιση είδους χελώνας του γλυκού νερού στον ποταμό Mekong της Καμπότζη αναπτέρωσε τις ελπίδες των επιστημόνων για τη διάσωση και επιβίωση των υπό απειλή εξάλειψης ειδών. Η ευρύτερη περιοχή Phnom Penk, όπου βρέθηκε η χελώνα, είναι μια από τις περιοχές του πλανήτη που διατηρούν τον μεγαλύτερο και λιγότερο μελετημένο πληθυσμό χελωνών που ζουν σε γλυκά ύδατα.

Το Παγκόσμιο Ταμείο για τη Φύση, το Conservation International (CI), το Υπουργείο Αλιείας της Καμπότζης, και η Καμποτζιανή οργάνωση για την προστασία των χελωνών, έπιασαν, μελέτησαν και στη συνέχεια απελευθέρωσαν την γιγαντιαία και με μαλακό κέλυφος χελώνα Cantorii Pelochelys, κατά τη διάρκεια μιας έρευνας τον Μάρτιο. Όπως λέει ο βιολόγος της άγριας φύσης του CI David Emmett: «ενθουσιαστήκαμε όταν αντιληφθήκαμε ότι σ΄ αυτή την περιοχή βρίσκεται σε μεγάλους πληθυσμούς όπως φαίνεται ένα τόσο σπάνιο είδος. Η ανακάλυψη αυτή καθιστά όλη την περιοχή ιδιαίτερα σημαντική για τη διάσωση αυτού του ιδιαίτερου είδους».



Οι χελώνες έχουν ένα σκληρό καβούκι μέσα στο οποίο προστατεύονται τα εσωτερικά όργανα. Η Cantorii Pelochelys όμως είναι καλυμμένη με ένα μαλακό δέρμα που μαζί με την επέκταση των ακόμα πιο μαλακών τμημάτων στα πλευρά σχηματίζουν μια μάζα προφύλαξης. Για να φυλαχτεί από τα αρπακτικά, το 95% της ζωής της το περνά χωμένη στην άμμο, με μόνο τα μάτια και τη μύτη της να προεξέχουν. Έχει μεγάλα νύχια, και μπορεί να επεκτείνει μακριά και με απίστευτη ταχύτητα το λαιμό της, δαγκώνοντας με τα ισχυρά της σαγόνια τόσο δυνατά ώστε να θρυμματίσει ένα κόκαλο. Όπως λέεί ο David Emmett, αναφερόμενος στη ταχύτητα που εκτινάσσει το σώμα της προκειμένου να δαγκώσει : «έχει τη γρηγορότερη αντίδραση που έχω δει ποτέ σε ζώο, πιο γρήγορη και από αυτή της κόμπρας».

Η χελώνα που πιάστηκε και μελετήθηκε είχε βάρος 11 κιλά. Όμως ενήλικα άτομα μπορούν να φτάσουν σε βάρος τα 50 κιλά και μήκος έως και 2 μέτρα.



Στις προσπάθειες των επιστημόνων για την προστασία του είδους συμπεριλαμβάνεται και η εκκόλαψη των αυγών που έχουν εγκαταλειφθεί, η απελευθέρωση των μικρών στο άγριο περιβάλλον, και η επαναφροντίδα όσων από αυτά πιάνονται στα δίχτυα των ψαράδων και παραδίδονται στους επιστήμονες.
Η χελώνα Cantorii Pelochelys, εντοπίζεται και στο Λάος, ενώ εμφανίσεις της αλλά και μεγάλα χρονικά διαστήματα εξαφάνισής της παρατηρούνται στο Βιετνάμ και την Ταυλάνδη, χώρες που παλαιότερα ζούσε σε μεγάλους πληθυσμούς. Περιλαμβάνεται στην Κόκκινη Βίβλο για τα υπό εξαφάνιση είδη, στην ίδια περίπου σειρά με την τίγρη και το πάντα. Η ευρύτερη περιοχή του ποταμού Mekong, μιας ζώνης με σπάνια είδη χελωνών του γλυκού νερού , αποτελούσε ένα από τα τελευταία προπύργια των Ερυθρών Χμέρ και κάθε έρευνα σ΄ αυτή ήταν αδύνατη. Μετά την χαλάρωση των μέτρων ασφαλείας προς το τέλος της δεκαετίας του 1990, ένα νέος χώρος για τους επιστήμονες ανοίχτηκε κρύβοντας στο εσωτερικό του μεγάλα μυστικά και εκπλήξεις.

Όπως λέει ο Mark Bezuijen, υπεύθυνος του προγράμματος ερευνών του WWF για την περιοχή του ποταμού Mekong : « ανακαλύψαμε έναν νέο κόσμο ειδών, όπως ενυδρίδες, ψαραετούς, άγνωστα θαλασσοπούλια, ένα είδος πράσινης όρνιθας και πιθήκους που ζουν στις φυλλωσιές. Καταγράφηκαν επίσης 180 είδη ψαριών, ένας αριθμός ρεκόρ για την Καμπότζη.
Ο Mark Bezuijen περιέγραψε την περιοχή όπου έγιναν οι νέες ανακαλύψεις ως, « μια παλιά περιοχή, με πανύψηλα ποτάμια δάση, πλήθος παραποτάμων, και ανεξερεύνητες νησιά στις εκβολές όπου θεωρείται βέβαιο ότι θα υπάρξουν νέες συναρπαστικές βιολογικές ανακαλύψεις». Επίσης ανέφερε ότι για τον Ιούλιο του 2007, προγραμματίζεται μια νέα έρευνα της περιοχής από εμπειρογνώμονες για την χλωρίδα και την πανίδα.



Η ομάδα έρευνας για τις χελώνες αποτελείται από προσωπικό του Καμποτζιανού Υπουργείου Αλιείας και μέλη της Καμποτζιανής οργάνωσης για την προστασία της χελώνας, μια οργάνωση που μάχεται για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος της χώρας.. Η οργάνωση αυτή στο διάστημα της λειτουργίας της έχει δεχθεί την συμβουλευτική υποστήριξη από το CI και οικονομική βοήθεια από την British Energy Company (BP). Η συνεργασία του WWF, του CI, του Καμποτζιανού Υπουργείου Αλιείας και της οργάνωσης προστασίας των χελωνών έχει ήδη φέρει θετικά αποτελέσματα. Ανάμεσα στη δράση τους περιλαμβάνεται και η ενημέρωση των τοπικών κοινοτήτων ψαράδων για τη σημασία και την ανάγκη προστασίας της χελώνας Cantorii Pelochelys, αλλά και άλλων ειδών.
Επίσης προβλέπεται συγκρότηση ομάδων που θα επιβλέπουν τις περιοχές για την αντιμετώπιση της παράνομης αλιείας ειδικά σε περιόδους ξηρασίας, αλλά και καταβολής αποζημιώσεων στους ψαράδες σε περίπτωση ζημιών από τις χελώνες.

green-planet

κατάσκοπος σε σχήμα φιδιού

images63
Το μάχιμο ρομπότ-κατάσκοπος που σχεδιάστηκε για να μοιάζει και να γλιστρά σαν φίδι. Το ρομπότ είναι μήκους 60 εκατοστών, με ενσωματωμένη κάμερα στο ρύγχος του, καλύπτεται από «δέρμα» φιδιού και κατασκευάστηκε μετά από επιστημονικές μελέτες γύρω από την κίνηση του φιδιού. Κι άλλοι μηχανικοί έχουν σχεδιάσει ρομπότ-φίδια επειδή έχουν την ικανότητα να μπαίνουν σε στενές γωνίες και να δουλεύουν ή να διενεργούν ελέγχους. Ακόμα και η NASA έχει ασχοληθεί ερασιτεχνικά με το είδος. Γι’ αυτό ότι έρπεται δεν είναι πραγματικό φίδι!!!

ανεμόμυλος




Ο πρώτος ανεμόμυλος σχεδιάστηκε από τον Ήρωνα τον 3ο προ Χριστού αιώνα. Ήταν οριζόντιου άξονα περιστροφής και ειχε τέσσερα πτερύγια. Στην Ελλάδα η χρήση των ανεμόμυλων υπήρξε αρκετά εκτεταμένη, λόγω του πλούσιου αιολικού δυναμικού της χώρας. Αν και είχαν εμφανιστεί πολλούς αιώνες πριν, η χρήση τους καθιερώθηκε κατά τη Βυζαντινή περίοδο, γνωρίζοντας ακόμα μεγαλύτερη διάδοση κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας, κυρίως στο ανατολικό Αιγαίο αλλά και στην ενδοχώρα. Κατά κανόνα στεγάζονταν σε κυλινρικά, πέτρινα, διώροφα κτίρια. Στον επάνω όροφο βρισκόταν ο άξονας και το σύστημα μετάδοσης της κίνησης, ενώ στον κάτω όροφο γινόταν η άλεση και αποθήκευση των σιτηρών. Τα πτερύγιά τους ήταν πάνινα, 5-15 μέτρα σε μήκος και πλάτος το 1/5 του μήκους τους. Ένας ανεμόμυλος μπορούσε να αλέσει 20-70κιλά σιτηρών την ώρα, ανάλογα με την ένταση και τη φορά του ανέμου. Σήμερα οι περισσότεροι ανεμόμυλοι έχουν ερειπωθεί και διατηρούνται ελάχιστοι, κυρίως για τουριστικούς λόγους. "Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια"

Απ' την πόρτα του μύλου έμπαιναν στο χώρο που άφηναν τα σακιά με το σιτάρι και το κριθάρι. Οι δυο αυτοί χώροι (πάνω και κάτω) επικοινωνούσαν με μια μικρή (στενή) σκάλα, που την έφτιαχναν έτσι, γιατί δεν είχαν χώρο να την φτιάξουν μεγαλύτερη. Οι μυλόπετρες (δυο στρογγυλές πέτρες) βρίσκονται στον πάνω χώρο (κάτω από τη σκεπή) και εκεί άλεθαν.
Σε κάθε μύλο εργαζόταν ένας μόνο άνθρωπος: ο ιδιοκτήτης. Τον έλεγαν μυλωνά. Αυτός ανέβαζε ένα-ένα τα σακιά με το σιτάρι ή το κριθάρι από τα σκαλάκια στο πάνω μέρος του μύλου, για να τ' αλέσει και να βγάλει αλεύρι.


Όταν δε φυσούσε, οι μύλοι δεν μπορούσαν να λειτουργήσουν. Εκείνες τις μέρες όμως που είχε δυνατό αέρα, δούλευαν ώρες πολλές, ακόμα και τη νύχτα. Βέβαια, όταν δεν είχαν σιτάρι ή κριθάρι ν' αλέσουν, τότε έδεναν τα πανιά, για να μην γυρνάνε και σπάσουν.


Ο μυλωνάς συνήθως δεν πληρωνόταν με χρήματα, αλλά με αλεύρι, ανάλογα με τη ποσότητα που άλεθε. Αυτός με τη σειρά του το πουλούσε σε όσους κατοίκους δεν καλλιεργούσαν σιτάρι ή κριθάρι, δεν είχαν δηλαδή δικό τους αλεύρι.


Μια παραλλαγή ανεμόμυλου χρησιμοποιήθηκε στο οροπέδιο του Λασιθίου στην Κρήτη, για την άντληση νερού. Αυτοί ήταν σιδερένιες κατασκευές με πάνινα πτερύγια. Από τους 6.000 που υπολογίζεται ότι υπήρχαν στις αρχές του 20ου αιώνα, σήμερα λειτουργούν περίπου οι χίλιοι.
"Βικιπαίδεια"

Αφιερωμένο στον αρχισυντάκτη του περιοδικού Focus

Αφιερωμένο στον αρχισυντάκτη του περιοδικού Focus

Αυτό το μήνυμα μας ήρθε απο φίλους και σκεφτήκαμε πως αξίζει να σας το στείλουμε


Αξιότιμε κύριε Helmut Markwort, αρχισυντάκτη του περιοδικού Focus

Το εξώφυλλο του περιοδικού σας (αριστερά) είναι κακόγουστο και χυδαίο. Ανησυχείτε για τα «φράγκα» σας και αυτό δεν σας εμποδίζει να προσβάλλετε την ιστορία και τον πολιτισμό της χώρας μας.

Πολιτισμός κ. Markwort είναι το εξώφυλλο του περιοδικού της ομάδας μας (δεξιά). Πολιτισμός είναι ο Σάτυρος του Αρχαιολογικού Μουσείο Αθηνών. Ελπίζουμε να τον γνωρίζετε.

Η σημερινή έκδοση του περιοδικού μας και η παρουσία του Σατύρου είναι αφιερωμένη σε εσάς, στους συνεργάτες σας και στο έγκυρο περιοδικό σας!

Ας σταθούμε όμως στα «φράγκα» γιατί, από όλα όσα γράφετε, αυτά και μόνο φαίνεται να σας ενδιαφέρουν.

Λέμε λοιπόν: ας πληρώσει η Γερμανία τις αποζημιώσεις για τα εγκλήματα που έγιναν στην Ελλάδα στη διάρκεια του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου, ας επιστρέψει το χρυσό που υφάρπαξε από τη χώρα μου και τότε θα δούμε ποιος χρωστάει ποιόν! Όσο για τους απατεώνες, σας συμβουλεύουμε να τους ψάξετε στις φυλακές του Μονάχου. Απάτη δεν γίνεται μόνο με έναν. Χρειάζονται τουλάχιστον δύο! Το όνομα SIEMENS, das "Flaggschiff" Deutschlands και οι δωροδοκίες, σας θυμίζουν τίποτα;

Η πρέπει να φρεσκάρουμε τη μνήμη σας για τα υποβρύχια
designed in Germany που "μπατάρουν" στου Σκαραμαγκά και τα τανκ που δεν δέχεται να "ψωνίσει" η Ελλάδα από τη χώρα σας; Η μήπως δεν γνωρίζατε πως η Γερμανία έχει μεταβληθεί τα τελευταία χρόνια στο μεγαλύτερο προμηθευτή οπλικών συστημάτων της Ελλάδας και πιέζει ασφυκτικά με κάθε τρόπο τη χώρα μου να αγοράσει το Eurofighter;

Δε φταίτε όμως εσείς. Φταίει ο Έλληνας πολίτης που ανέχεται προσβολές σαν τη δική σας αλλά και την ανεπάρκεια των πολιτικών, που κακώς επέλεξε να τον κυβερνούν!

Φιλικά

Εθελοντική Ομάδα Δράσης Ν. Πιερίας

Το Rc-Cafe ευχαριστεί τον φίλο FREEMO για το e-mail

Ηλεκτρονικοί Υπολογιστές-Ιστορική αναδρομή

Ένα από τα πιο σημαντικά χαρακτηριστικά του 20ου αιώνα είναι αναμφισβήτητα η εμφάνιση και η τεράστια ανάπτυξη των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Σήμερα υπάρχουν εκατομμύρια υπολογιστές σε όλο τον κόσμο παρόλο που δεν έχουν περάσει ούτε 50 χρόνια από την ημέρα που βγήκε στο εμπόριο ο πρώτος ηλεκτρονικός υπολογιστής (1951). Από την ημέρα αυτή έχει αναπτυχθεί μια τεράστια βιομηχανία υπολογιστών, η οποία μπορεί πλέον να συναγωνισθεί αυτή των αυτοκινήτων. Οι επιπτώσεις αυτού του φαινόμενου στον οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό τομέα είναι σημαντικές και αποτελούν αντικείμενο πολλών ερευνών στις μέρες μας.
Πώς όμως ξεκίνησε αυτή η επανάσταση και πώς έφτασε σ’ αυτό το τεράστιο σημείο ανάπτυξης; Η ιστορία των υπολογιστικών μηχανών μπορεί να χωριστεί σε τρεις μεγάλες περιόδους: αυτή των μηχανικών κατασκευών, αυτή των αυτόματων υπολογιστικών μηχανών και αυτή των ηλεκτρονικών υπολογιστών εγγεγραμμένου προγράμματος. Οι δύο πρώτες περίοδοι αποτελούν κατά κάποιο τρόπο την «προϊστορία», ενώ η τρίτη αναφέρεται στην εξέλιξη των υπολογιστών όπως τους γνωρίζουμε σήμερα.

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ

Η «προϊστορική» εποχή

Άβακας (500 π.χ.)

Η ιστορία των υπολογιστικών μηχανών ξεκινάει από πολύ παλιά. Γύρω στα 500 π.χ. παρουσιάζεται ο άβακας (το γνωστό μας αριθμητήριο με τις χάντρες), αρχικά μάλλον στην Κίνα.

Ο Μηχανισμός των Αντικυθήρων (87 π.χ.)

Όμως οι πρώτοι μηχανισμοί, που τηρουμένων των αναλογιών, μπορούν να θεωρηθούν ότι μοιάζουν με τους σύγχρονους αναλογικούς υπολογιστές, είναι οι αστρολάβοι. Οι αστρολάβοι χρησιμοποιήθηκαν για την παρατήρηση των αστέρων και τον προσδιορισμό του ύψους τους από τον ορίζοντα. Ένας τέτοιος μηχανισμός βρέθηκε το 1900, από Καλύμνιους σφουγγαράδες στο βυθό της θάλασσας των Αντικυθήρων. Ο μηχανισμός αυτός που είναι γνωστός σαν «Μηχανισμός των Αντικυθήρων» (87 π.χ.), είναι μια αστρονομική συσκευή, που λειτουργούσε σαν ένας φορητός ημερολογιακός υπολογιστής σταθερού προγράμματος. Ο μηχανισμός απαρτιζόταν από ένα κέλυφος, με ενδεικτικούς πίνακες στην εξωτερική του επιφάνεια και ένα ιδιαίτερα σύνθετο σύστημα οδοντωτών τροχών στο εσωτερικό.

Πασκαλίνα

Έπειτα έρχεται η περίοδος από τον 17ο αιώνα μέχρι τον 19ο αιώνα, η οποία χαρακτηρίζεται από το πλήθος των ανακαλύψεων σε όλους τους τομείς των επιστημών. Ορισμένοι από τους πλέον διακεκριμένους μαθηματικούς της εποχής ασχολήθηκαν κάποια στιγμή της ζωής τους με το πρόβλημα του «μηχανικού υπολογισμού». Η πρώτη προσπάθεια στον τομέα αυτό είναι του Γερμανού καθηγητή μαθηματικών και αστρονομίας Wilhelm Schickard. Το «υπολογιστικό ρολόι» του Schickard στηριζόταν σε απλά συστήματα τροχών και είχε την δυνατότητα να εκτελεί και τις τέσσερις πράξεις. Τα σχέδιά του όμως, δεν έγιναν ποτέ πραγματικότητα. Η συνέχεια ήρθε από τον μεγάλο μαθηματικό Blaise Pascal. Ο Pascal κατασκεύασε μια αριθμομηχανή, την πασκαλίνα, η οποία στηριζόταν στις ίδιες αρχές με αυτή του Schickard. Συστήματα γραναζιών εκτελούσαν τις προσθέσεις και τις αφαιρέσεις.

Διαφορική μηχανή

Τη συνέχεια της προσπάθειας αυτής ανέλαβε ο Άγγλος Leibnitz. Η μηχανή που κατασκεύασε στηριζόταν σε κυλίνδρους, με άνισα δόντια και αποτέλεσε πρότυπο για τις επόμενες εξελιγμένες αριθμομηχανές. Φτάνουμε έτσι στον εκκεντρικό Άγγλο μαθηματικό και μηχανικό Charles Babbage ο οποίος έφτιαξε το 1812 την πρώτη του διαφορική μηχανή.

Αναλυτική μηχανή

Αργότερα ο Babbage στράφηκε στην αναζήτηση μιας άλλης μηχανής, μη εξειδικευμένης σε επιστημονικά προβλήματα, αλλά ικανής να εκτελέσει οποιαδήποτε λειτουργία της ζητηθεί. Ο υπολογιστής αυτός ονομάστηκε Αναλυτική μηχανή και οι λειτουργίες που θα εκτελούσε, καθώς και τα διάφορα μέρη της μηχανής, περιγράφηκαν αναλυτικά. Συγκεκριμένα η μηχανή προέβλεπε: 1. Μια μνήμη για την αποθήκευση των δεδομένων 2. Ένα «μύλο» ικανό να εκτελεί τις αριθμητικές πράξεις 3. Μια μονάδα ελέγχου, η οποία θα καθοδηγεί το μύλο 4. Μονάδες εισόδου-εξόδου.

Στα σχέδια αυτά μπορεί κανείς να διακρίνει έννοιες πολύ οικείες στους σημερινούς χρήστες ηλεκτρονικών υπολογιστών. Για τη μηχανή αυτή προβλεπόταν ακόμη και η χρήση ηλεκτρικού ρεύματος για την κίνηση ορισμένων μερών, καθώς επίσης και η χρησιμοποίηση του δυαδικού συστήματος. Το επόμενο βήμα στην ιστορία των υπολογιστών γίνεται το 1847 και έχει να κάνει με την θεωρία και όχι την μηχανική των υπολογιστικών συστημάτων. Την εποχή αυτή λοιπόν ο Άγγλος George Boole θεμελιώνει την ομώνυμη άλγεβρα και ο Jevon εφαρμόζει τα συμπεράσματα του Boole στο «λογικό του πιάνο». Με το τέλος του 19ου αιώνα το ενδιαφέρον μετατοπίζεται στην Αμερική, όπου η απογραφή του 1880 αποκάλυψε μεγάλα προβλήματα. Την λύση έδωσε ο Herman Hollerith που είχε την ιδέα να χρησιμοποιήσει τις διάτρητες κάρτες, μέθοδος που επινοήθηκε το 1801 από τον Jaseph Marie Jacquard. Οι μηχανές αυτές που δεν είναι βέβαια υπολογιστές, είχαν τεράστια επιτυχία και είχαν την δυνατότητα να διατρήσουν κάρτες, να μετρούν τις αξίες επί αυτών και να τις διατάσσουν με αύξουσα ή φθίνουσα σειρά.


Η πρώτη γενιά ηλεκτρονικών υπολογιστών (1946 - 1958)

Mark I

Οι ανάγκες του πολέμου (στα μέσα του 20ου αιώνα ) για πολύπλοκους υπολογισμούς σε προβλήματα βαλλιστικής, μεταφοράς, διοίκησης και άλλα, κάνουν πιο επιτακτική την ανάγκη κατασκευής μιας ικανής υπολογιστικής μηχανής. Ο πρώτος υπολογιστής, ο Z3 του Γερμανού καθηγητή Kornad Zuse, κατασκευάστηκε το 1941 και λειτουργούσε κάτω από την επίβλεψη ενός εξωτερικού προγράμματος σε διάτρητη χαρτοταινία. Διέθετε μια μνήμη των 64 λέξεων με την χρήση 2.600 ροδελών και οι πράξεις γινόταν στο δυαδικό σύστημα με κινητή υποδιαστολή. Η μηχανή αυτή καταστράφηκε στον βομβαρδισμό του Βερολίνου το 1944.Την ίδια χρονιά από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, στο Harvard, γεννιόταν ο Mark I. Ο Mark I ήταν προϊόν συνεργασίας του φυσικού Howard Aiken και της IBM. Ο υπολογιστής αυτός αν και ήταν μια τερατώδης μηχανή, που έκανε φοβερό θόρυβο και χαλούσε πολύ συχνά, λειτούργησε μέχρι το 1959, ενώ σήμερα εκτίθεται στο πανεπιστήμιο του Harvard.


ENIAC

Το πρώτο πρότυπο μηχανήματος που μπορεί να χαρακτηριστεί ως πραγματικός ηλεκτρονικός υπολογιστής ήταν ο γενικής χρήσης υπολογιστής ABC που δημιουργήθηκε από την ανάγκη λύσης μεγάλων συστημάτων εξισώσεων. Ο υπολογιστής αυτός χρησιμοποιούσε ηλεκτρονικές λυχνίες κενού ως βασικό στοιχείο και δυαδικό σύστημα. Ήταν επινόηση των John Vincent Atanasoff και Clifford Berry. Το επόμενο βήμα ήταν ο ENIAC (Electronic Numerical Intergrator And Calculator). Η μηχανή αποτελούνταν από 19.000 τρίοδους λυχνίες, κατανάλωνε ενέργεια της τάξης των 200KW, καταλάμβανε ένα χώρο 270 τ.μ. και ζύγιζε 30 τόνους. Ήταν 2.000 φορές πιο γρήγορος από τον Mark I επιτυγχάνοντας 300 πολλαπλασιασμούς ανά δευτερόλεπτο. Ο ENIAC είχε ένα σοβαρό μειονέκτημα, κάθε φορά που επρόκειτο να εκτελεστεί ένα διαφορετικό πρόγραμμα, έπρεπε ένα μεγάλο μέρος του να «ξηλωθεί» και να επανασυνδεθεί κατάλληλα, μια και οι εντολές του δεν φυλάσσονταν εσωτερικά, αλλά επιτυγχάνονταν με μεταβολές σε εξωτερικές καλωδιώσεις.

EDVAC

Ήταν φανερό ότι η εξέλιξη των μηχανών αυτών δεν ήταν σε καλό δρόμο και χρειαζόταν αναθεώρηση των βάσεων σχεδίασης για να γίνουν πιο ευέλικτες και γρήγορες. Αυτό το έκανε ο John Von Neuman, ο οποίος έθεσε τις βάσεις ενός νέου ηλεκτρονικού υπολογιστή, του EDVAC, που ήταν οι εξής: 1. Θα χρησιμοποιηθεί μόνο η δυαδική αριθμητική. 2. Στην μνήμη θα αποθηκεύονται τα δεδομένα αλλά και το πρόγραμμα που θα εκτελεστεί.


Το πρώτο τρανζίστορ(1947)

Μετά τις δημοσιεύσεις του Neuman, πολλές ομάδες ερευνητών ξεκίνησαν έναν αγώνα δρόμου για την την κατασκευή υπολογιστών βασισμένων στις παραπάνω αρχές. Αποτέλεσμα αυτών των προσπαθειών ήταν να κατασκευαστούν μερικά σημαντικά υπολογιστικά συστήματα όπως οι EDVAC, EDSAC, UNIVAC-1, 701 IBM, 102D, D-100, GE-210, GAMMA 3. Ο πιο σημαντικός από τους υπολογιστές αυτούς ήταν ο UNIVAC-1 (UNIVersal Automatic Computer) ο οποίος μπορεί να χαρακτηριστεί σαν υπολογιστής σταθμός. Αυτό γιατί με την παραγωγή του στις αρχές της δεκαετίας του 50, σηματοδοτεί την εισαγωγή των υπολογιστών στην αγορά και κατ’ επέκταση την εκκίνηση της ξέφρενης κούρσας που οδήγησε στην μεγάλη σημερινή ανάπτυξη των υπολογιστών. Επίσης, την περίοδο αυτή κατασκευάστηκε το πρώτο τρανζίστορ (1947), που αποτέλεσε τη βάση για τους υπολογιστές της δεύτερης γενιάς.

Η δεύτερη γενιά Ηλεκτρονικών Υπολογιστών (1958 - 1964)

IBM 1041

Η δεύτερη γενιά των Ηλεκτρονικών Υπολογιστών χαρακτηρίζεται από την αντικατάσταση των τριόδων λυχνιών από τα τρανζίστορ. Η εισαγωγή του τρανζίστορ προσφέρει μια σημαντική μείωση του όγκου των μηχανών με ταυτόχρονη ελάττωση της απαιτούμενης ηλεκτρικής ενέργειας και αύξηση της ταχύτητας των υπολογισμών. Οι πρώτες μηχανές της εποχής αυτής ήταν η σειρά 1401 της IBM και η μηχανή GAMMA 60 της Bull.

Ένα άλλο πολύ σημαντικό στοιχείο της 2ης γενιάς είναι η εμφάνιση των πρώτων γλωσσών υψηλού επιπέδου, για την συγγραφή προγραμμάτων εφαρμογών, εξέλιξη καθοριστικής σημασίας για τη γρήγορη διάδοση των Η/Υ. Το 1957 παρουσιάζεται από τον John Backus ο πρώτος μεταγλωττιστής της Fortran, ενώ λίγο αργότερα η γλώσσα Cobol. Πρέπει να σημειωθεί, ότι παράλληλα με την ανάπτυξη των συστημάτων 2ης γενιάς εμφανίστηκε και μια νέα βιομηχανία που βασίστηκε στην ιδέα της ολοκλήρωσης τρανζίστορς και άλλων στοιχείων, σε κυκλώματα που θα μπορούσαν να τοποθετηθούν πάνω σε ένα μικτό τεμάχιο πυριτίου ή chip όπως και επικράτησε τελικά. Έτσι αν και κατά τη χρονική περίοδο της 2ης γενιάς σημειώθηκαν εμπορικές αποτυχίες, στην πραγματικότητα τέθηκαν οι τεχνικές βάσεις που επέτρεψαν την μετέπειτα, χωρίς προηγούμενο ανάπτυξη των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Επίσης, λόγω της εισαγωγής του τρανζίστορ, οι δυνατότητες των υπολογιστών της γενιάς αυτής έφτασαν σε ταχύτητα τις 200.000 εντολές /δευτερόλεπτο και χωρητικότητα κεντρικής μνήμης 32.000 χαρακτήρες, που όμως αποτελούνταν από μαγνητικούς δακτυλίους.


Η τρίτη γενιά Ηλεκτρονικών Υπολογιστών (1964 - 1971)

Το πρώτο ολοκληρωμένο κύκλωμα

Η τρίτη γενιά των ηλεκτρονικών υπολογιστών χαρακτηρίζεται από τη μερική αντικατάσταση του τρανζίστορ και των άλλων ηλεκτρονικών στοιχείων από τα ολοκληρωμένα κυκλώματα. Τα ολοκληρωμένα κυκλώματα συγκεντρώνουν μέσα σε μια μικρή επιφάνεια της τάξεως του 1 cm2 πάρα πολλά ηλεκτρονικά στοιχεία (τρανζίστορς, διόδους κ.λ.π).

IBM 360

Η είσοδος των ολοκληρωμένων κυκλωμάτων έδωσε νέες δυνατότητες στους κατασκευαστές, τέτοιες ώστε να χαρακτηριστεί σαν η επανάσταση στην τεχνολογία των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Η αρχή έγινε στις 7 Μαρτίου 1964 όταν η IBM παρουσίασε την σειρά 360 («υπολογιστής όλων των διευθύνσεων»). Η παρουσίαση αυτή είχε δύο άμεσα αποτελέσματα: 1. Το ξεκίνημα μιας κούρσας μεταξύ των ανταγωνιστών για κάτι ανάλογο. 2. Τη συνειδητοποίηση του πραγματικού προβλήματος των υπολογιστών, του λογισμικού.



Ο IBM 360 ήταν ο πρώτος υπολογιστής, ο οποίος διέθετε «λειτουργικό σύστημα», ένα πρόγραμμα επόπτη, που ήταν επιφορτισμένο με το συγχρονισμό των διαφόρων οργάνων και την εκτέλεση των προγραμμάτων των χρηστών. Ένα άλλο χαρακτηριστικό του IBM 360 ήταν η εισαγωγή και χρήση των μαγνητικών δίσκων, γεγονός που χαρακτηρίζει επίσης την τρίτη γενιά των υπολογιστών. Την εποχή αυτή η CDC κατασκεύασε το μοντέλο 3600 και λίγο αργότερα το 6600 που ήταν ο ισχυρότερος υπολογιστής την περίοδο 60 - 75, ικανός να εκτελεί πολλά εκατομμύρια πράξεις το δευτερόλεπτο και χρησιμοποιήθηκε κυρίως σε στρατιωτικές υπηρεσίες και την μετεωρολογία. Την περίοδο της τρίτης γενιάς εμφανίστηκαν και οι μίνι υπολογιστές σαν απάντηση στην ανάγκη για μικρότερους και φθηνότερους υπολογιστές, που ζητούσαν οι μικρότερες επιχειρήσεις. Την εποχή αυτή όμως παρουσιάζεται μεγάλη ανάπτυξη και στο λογισμικό (software). Αναπτύσσονται και βελτιώνονται οι γλώσσες υψηλού επιπέδου (Cobol, Algol, Fortran κλπ) και ενσωματώνονται στα νέα λειτουργικά συστήματα. Επίσης αυτή την εποχή κάνει και την εμφάνιση σε πρακτική εφαρμογή η ιδέα του καταμερισμού του χρόνου (timesharing), που είχε αρχικά αναπτυχθεί στο MIT. Με την βοήθεια αυτής της τεχνικής δίδεται στον κάθε χρήστη η ψευδαίσθηση ότι ο υπολογιστής ασχολείται συνέχεια μαζί του ενώ στην πραγματικότητα του δίδεται μόνο ένα μικρό κλάσμα του συνολικού χρόνου, που όμως είναι αρκετό για τις δυνατότητες του υπολογιστή.

Συμπερασματικά, οι μηχανές της τρίτης αυτής γενιάς έφτασαν τα πέντε εκατομμύρια εντολές το δευτερόλεπτο με κύριες μνήμες ημιαγωγών της τάξης των δύο εκατομμυρίων χαρακτήρων, ενώ έγινε αντιληπτή και η ανάγκη σοβαρής αντιμετώπισης της δημιουργίας προγραμμάτων, με αποτέλεσμα τη δημιουργία των πρώτων οίκων λογισμικού.


Η τέταρτη γενιά Ηλεκτρονικών Υπολογιστών (1971-...)

Intel 4004

Η γενιά αυτή χαρακτηρίζεται απο πολλές και σημαντικές εξελίξεις. Κατ’ αρχήν από την κατασκευή ολοκληρωμένων κυκλωμάτων LSI (Large Scale Integration) και VLSI (Very Large Scale Integration), κυκλωμάτων δηλαδή που ενσωματώνουν χιλιάδες ηλεκτρονικά στοιχεία σε επιφάνειες της τάξης του 1cm2. Οι τεχνολογίες αυτές έχουν οδηγήσει σε μια άνευ προηγουμένου μείωση του όγκου και του κόστους και αύξηση της χωρητικότητας της μνήμης και της ταχύτητας των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Ένα άλλο χαρακτηριστικό αυτής της εποχής είναι η εισαγωγή της λεγόμενης παράλληλης επεξεργασίας που στην κυριολεξία «εκτοξεύει» την υπολογιστική ισχύ στα δισεκατομμύρια πράξεις το δευτερόλεπτο. Αν και παλαιότερα η παράλληλη επεξεργασία αποτελούσε μονοπώλιο των υπερυπολογιστών, στις μέρες μας όλα σχεδόν τα μικρά συστήματα κάνουν χρήση παράλληλης επεξεργασία, ανεβάζοντας κατακόρυφα την υπολογιστική τους ισχύ. Στις αρχές της περιόδου αυτής αναπτύσσεται στο κέντρο ερευνών της Xerox η ιδέα των γραφικών περιβαλλόντων χρήστη (GUIs-Graphical User Interface). Σύμφωνα με αυτά, η επικοινωνία ανθρώπου μηχανής γίνεται ιδιαίτερα φιλική, μια και οι εντολές προς τον υπολογιστή δίδονται μέσω χειρισμού εικονιδίων, παραθύρων κλπ. Περιβάλλοντα, που ως γνωστόν, σήμερα χρησιμοποιούνται κατά κόρον. Το πιο βασικό όμως χαρακτηριστικό της τέταρτης γενιάς είναι η τεράστια ανάπτυξη των μικροϋπολογιστών και ιδιαίτερα των προσωπικών υπολογιστών (PCs - Personal Computers). Ας δούμε όμως πιο αναλυτικά την ιστορία των προσωπικών υπολογιστών.Όπως έχει ήδη αναφερθεί, στην χρονική περίοδο της δεύτερης γενιάς των ηλεκτρονικών υπολογιστών άρχισε να υλοποιείται η ιδέα της ολοκλήρωσης τρανζίστορ και άλλων ηλεκτρονικών στοιχείων σε κυκλώματα που θα μπορούσαν να χωρέσουν σε ένα μικρό τεμάχιο πυριτίου (chip). Η ιδέα αυτή αποδείχτηκε ιδιαίτερα επιτυχημένη, με αποτέλεσμα από το 1965 και μετά να παρατηρείται κάθε χρόνο διπλασιασμός των ηλεκτρονικών στοιχείων που μπορούσαν να χωρέσουν σε ένα chip (νόμος του Moore). Η πρόοδος αυτή γρήγορα οδήγησε στο εξάρτημα που μπορούμε να πούμε ότι άλλαξε πολλά πράγματα στον κόσμο: το μικροεπεξεργαστή (microprocessor), την καρδιά δηλαδή του υπολογιστή σε ένα ολοκληρωμένο κύκλωμα. Ένας πλήρης υπολογιστής μπορεί να κατασκευαστεί από ένα μικροεπεξεργαστή, μια μνήμη και μερικά άλλα κυκλώματα υποστήριξης. Η ιστορία του μικροεπεξεργαστή φτάνει πίσω γύρω στο 1969, όταν οι μηχανικοί Victor Poor και Harry Pyle της εταιρίας Datapoint ανέπτυξαν ένα πρώτο μοντέλο. Η ανάπτυξη του μοντέλου αυτού, επινοήθηκε σαν εναλλακτική λύση στην κατασκευή υπολογιστών ειδικής χρήσης. Επειδή η Datapoint δεν κατασκεύαζε ηλεκτρονικά στοιχεία οι δύο μηχανικοί μετέφεραν το μοντέλο τους στην IBM. Έτσι γεννήθηκε ο πρώτος μικροεπεξεργαστής, ο ιστορικός 4004 της Intel.


Altair 8800

Ο 4004 ήταν πολύ περιορισμένων δυνατοτήτων, αλλά ακολούθησε ο ισχυρότερος 8008 το 1971 και ο 8080 το 1974 που από πολλούς θεωρείται σαν ο «προπομπός» των προσωπικών υπολογιστών. Οι πρώτοι υπολογιστές βασισμένοι σε μικροεπεξεργαστές, που καταγράφηκαν στην ιστορία, είναι ο Sceibi-8H και ο Altair 8800.

Οι υπολογιστές αυτοί μαζί με την ταυτόχρονη ανάπτυξη εκ μέρους των Bill Gates και Paul Allen ενός διερμηνευτή της γλώσσας Basic για τους μικροεπεξεργαστές της Intel, θεωρείται από πολλούς σαν « η ανάφλεξη της έκρηξης των προσωπικών υπολογιστών». Στην εποχή αυτή κάνουν τα πρώτα τους βήματα και τα λεγόμενα «πακέτα» εφαρμογών για τους προσωπικούς υπολογιστές. Ένα από τα πρώτα ιστορικά προϊόντα είναι το VisiCalc (1978) το οποίο ήταν ένα πακέτο λογιστικού φύλλου και συνόδευε τον προσωπικό υπολογιστή Apple II. Με την άφιξη της δεκαετίας του 80, εμφανίστηκαν στην αγορά πολλά επιπλέον αξιόλογα μηχανήματα, η επιτυχία των οποίων ανάγκασε την IBM να εισβάλει στον χώρο παραγωγής προσωπικών υπολογιστών. Η είσοδος της IBM καθιέρωσε κάποια πρότυπα στο χώρο, γεγονός που οδήγησε στην τεράστια ανάπτυξη και εξέλιξη των προσωπικών υπολογιστών.

Apple Macintosh

Το 1984 γίνεται η είσοδος στην αγορά του Apple Macintosh, ο οποίος εισήγαγε, στο χαμηλού κόστους χώρο των προσωπικών υπολογιστών, τον πολύ φιλικό τρόπο επικοινωνίας ανθρώπου μηχανής με την χρήση εικονιδίων και παραθύρων διαλόγου.

Rc-Cafe
Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Μονο μην ξεχνάτε να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε , με ένα ενεργό link.
Link directory