Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Mοναδική παράκληση μας είναι να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε, με ένα ενεργό link.

Κυριακή, 7 Μαρτίου 2010

Hot and sexy ... τα κουνελάκια





Γνωρίστε τη φυλή που ζει το δικό της Avatar

Στα βουνά της Ινδίας, υπάρχει μια φυλή η οποία παρουσιάζει συγκλονιστικές ομοιότητες με τους Ναβί, τους κατοίκους της Pandora στην ταινίας "Avatar".

Ονομάζονται Dongria Kondh και ζουν στενά συνδεδεμένοι με την γη τους, όπως αντίστοιχα οι Ναβί με το δάσος της Pandora!

Σήμερα η φυλή των 8.000 ιθαγενών κινδυνεύει με αφανισμό. Αιτία , όπως καταγγέλουν οι ίδιοι, η βρετανική εταιρεία "Vedanta Resources" που ετοιμάζεται να φτιάξει ένα μεταλλείο εξόρυξης βωξίτη στην περιοχή τους, με τις ευλογίες της Ινδικής Κυβέρνησης.

Οι Dongria Kondh είναι μια φιλειρηνική ομάδα ανθρώπων που εξαρτώνται άμεσα από την καλλιέργεια της γης τους και ζουν με αυτάρκεια εδώ και αιώνες. Πέρα όμως από το πρακτικό κομμάτι, υπάρχει κι αυτό της πίστης τους αφού θεωρούν τα δάση του λόφου Νiyamgiri ιερά, καθώς πιστεύουν πως εκεί ζει ο θεός Niyam Raja.

Είναι φανερό πως η δημιουργία τους μεταλλείου θα καταστρέψει κάθε τι που πιστεύουν ως "ιερό" ενώ παράλληλα θα τους στερήσει τα αναγκαία για την επιβίωσή τους. Και όπως ακριβώς οι κάτοικοι της Pandora θέλουν να αποτρέψουν τις εξορύξεις των γήινων κάτω από το ιερό τους δέντρο, έτσι κι αυτοί δηλώνουν αποφασισμένοι να προστατεύσουν την ζωή τους!

Μετά την παγκόσμια επιτυχία της ταινίας Avatar, απευθύνθηκαν στην Διεθνή Αμνηστία καθώς και σε μία οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την Survival International, που ασχολείται με τα δικαιώματα των ιθαγενών, και ζήτησαν την βοήθειά τους.

Ελπίζουν πως ο δημιουργός του "Avatar", James Cameron, θα ευαισθητοποιηθεί και θα τους στηρίξει ώστε να αποτρέψουν την καταστροφή της γης τους, κάτι που θα οδηγήσει μαθηματικά στον αφανισμό τους! Οι υπεύθυνοι του Survival International ετοίμασαν ένα φιλμάκι με την ζωή των ιθαγενών και με τίτλο "Μήνυμα προς James Cameron: Εμείς είδαμε την ταινία σου! Δες κι εσύ τη δική μας!"

Δείτε ένα μέρος του ντοκιμαντέρ για τους Dongria Kondh:

Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφτείτε το site Survival International .

Συντάκτης: Μαρία Παναγοπούλου
pyles.tv

Θαλασσαετός. Ξανά στους ουρανούς της Σκωτίας



Η θέα ενός χρυσαετού
να πετά με μοναδική ευκολία σε μεγάλα ύψη, να στέκεται πάνω σε έναν κοφτερό βράχο, ή να γλιστρά αθόρυβα στις πλαγιές των βουνών είναι μια μοναδική συγκίνηση για ένα επισκέπτη των Σκωτσέζικων βουνών. Σήμερα όμως είναι πια δυνατό να αντικρίσει έναν εξίσου πανέμορφο αετό, ειδικά αν ταξιδεύει κατά μήκος της δυτικής ακτής ή της περιοχής του Hebrides. Τον θαλασσαετό.

Ο θαλασσαετός (Albicilla Haliaeetus), είχε φτάσει στο όριο της εξαφάνισης στη Μεγάλη Βρετανία, λίγο πριν το 2000. Τώρα, χάρη σε ένα πρόγραμμα επανεισαγωγής του είδους, που οργανώθηκε από κοινού από την Σκωτσέζικη Επιτροπή για την διατήρηση της φυσικής κληρονομιάς και την Βασιλική Εταιρία για την προστασία των πουλιών, ο αετός αυτός έχει επιστρέψει ξανά σε πολλά από τα μέρη που παλιότερα ζούσε.

Ο θαλασσαετός είναι ο τέταρτος σε μέγεθος αετός του κόσμου με άνοιγμα φτερών που φτάνει τα δυόμισι μέτρα. Συγκριτικά, ο χρυσαετός σπάνια υπερβαίνει άνοιγμα φτερών περισσότερο από δύο μέτρα. Ένα ενήλικας θαλασσαετός έχει ένα γκριζωπό καφετί τρίχωμα, ενός το κεφάλι του είναι ανοιχτόχρωμο, κάτι που θυμίζει τον στενό συγγενή του, φαλακρό αετό, που αποτελεί και το εθνικό σύμβολο των ΗΠΑ. Ένα χαρακτηριστικό του γνώρισμα, είναι το εντυπωσιακό του κίτρινο μάτι, κάτι που είναι η αιτία για ένα ποιητικό όνομα που του έχει δοθεί : "ο αετός με το ηλιοφώτιστο μάτι". Το ράμφος και τα νύχια του είναι επίσης έντονα κίτρινα. Με την ενηλικίωση ο μικρός θαλασσαετός αποκτά άσπρο χρώμα στην ουρά του. Κατά την πτήση του φαίνεται όπως ένας τεράστιος γύπας, ενώ όταν βρίσκεται σε μεγάλα ύψη και γυροπετά εκμεταλλευόμενος τα ανοδικά ρεύματα του αέρα, τα φτερά του είναι απόλυτα τεντωμένα ενώ στις άκρες του έχουν μια μικρή κάμψη.

Όπως λέει και το όνομά του, ο θαλασσαετός ζει συνήθως γύρω από τις ακτές, αλλά ακόμα και στο εσωτερικό της ξηράς, όταν υπάρχουν κοντά λίμνες ή ποτάμια. Η φωλιά που κατασκευάζεται από ξύλα και κλαδιά βρίσκεται σε τέτοιο σημείο ώστε να του προσφέρει μια καλή εικόνα της γύρω περιοχής, να του προσφέρει εύκολη προσέγγιση σ΄ αυτή, αλλά και προστασία από άλλα αρπακτικά ζώα που θα μπορούσαν να καταστρέψουν τα αυγά του ή να σκοτώσουν τους νεοσσούς του.

Οι θαλασσαετοί αρχίζουν να ζευγαρώνουν μερικές φορές τον Οκτώβριο ή τον Νοέμβριο, αλλά αυτό γίνεται εντονότερο νωρίς την Άνοιξη. Κατά τη διάρκεια της ερωτοτροπίας, το ζευγάρι μπορεί να εκτελέσει επικίνδυνους αεροδυναμικούς ελιγμούς, μέχρι και άγγιγμα των ποδιών και μπλέξιμο των νυχιών ανάμεσά τους. Τα πουλιά περνούν πάρα πολλές ώρες μαζί, πετώντας δίπλα - δίπλα σε μεγάλα ύψη, ή σκαρφαλωμένα μαζί στη φωλιά τους. Οι επιδείξεις στις πτήσεις τους τελειώνουν αρκετά απότομα μόλις γεννηθούν τα αυγά. Τα δύο ή τρία άσπρα αυγά που γεννιούνται και η επώασή τους και από τα δύο φύλα, διαρκεί 38 ημέρες. Δεν είναι ασυνήθιστο για δύο νεοσσούς να επιζήσουν φιλικά στην ίδια φωλιά. Αυτό βρίσκεται σε αντίθεση με τον χρυσαετό, όπου ο μεγαλύτερος νεοσσός στερεί συχνά την τροφή από τον ασθενέστερο και καταφέρνει να επιζήσει μόνο αυτός.

Ο θαλασσαετός έχει μια ποικίλη διατροφή. Τρέφεται με ψάρια, κουνέλια, λαγούς, μια μεγάλη σειρά πουλιών, συμπεριλαμβανομένων και διαφόρων ειδών από πάπιες, όπως επίσης με θαλασσοκόρακες και πιγκουίνους. Οι παλιές παραδόσεις ήθελαν την δυνατότητα των θαλασσαετών να ψαρεύουν με ευκολία, να οφείλεται σε κάποιες υπερφυσικές δυνάμεις. Οι παλιοί ψαράδες πίστευαν ότι όταν εμφανιζόταν στη θάλασσα, σε μια λίμνη ή ένα ποτάμι ένας θαλασσαετός, τότε τα κοπάδια των ψαριών ανέβαιναν στην επιφάνεια και γυρνούσαν ανάποδα τις κοιλιές τους σαν δείγμα υποταγής. Η αλήθεια είναι ότι οι θαλασσαετοί είναι πάρα πολύ γρήγοροι και έχουν αποκτήσει ιδιαίτερη επιδεξιότητα να πιάνουν τους σολομούς που ανεβαίνουν τα ποτάμια για να γεννήσουν, ή εκείνα τα ψάρια που βγαίνουν στην επιφάνεια για να αποφύγουν τα βαθιά δυνατά ρεύματα. Οι ψαράδες της Σκωτίας θεωρούσαν γούρι να μπορέσουν να αλείψουν τα δολώματά τους με λίπος από θαλασσαετό αφού αυτό θα τους εξασφάλιζε πρόσθετη επιτυχία. Ο θαλασσαετός παρουσιάζει μια διαφοροποίηση στο πιάσιμο των ψαριών σε σχέση με τον ψαραετό. Ο ψαραετός πετά πολύ ψηλά πάνω από τα νερά και αφού εντοπίσει κάποιο ψάρι βουτά με μια απότομο κάθοδο και με πολύ δύναμη πάνω στο νερό το πιάνει. Αντίθετα ο θαλασσαετός γλιστρά σε χαμηλό ύψος πάνω από το νερό και αφού εντοπίσει ένα ψάρι με μια γρήγορη κίνηση και ένα μικρό παφλασμό του νερού το αρπάζει. Αν και δεινός κυνηγός που μπορεί να πιάνει ζωντανά τα θηράματά του, είναι φορές που κλέβει την τροφή άλλων ζώων, όπως των ενυδρίδων. Επίσης ακολουθεί τα αλιευτικά σκάφη και αναζητά απορρίμματα από αυτά, ενώ τις βαρυχειμωνιές τρέφεται ακόμα και με νεκρά ζώα.

Μαζί με τα άλλα πουλιά της Βρετανικής ορνιθοπανίδας, οι θαλασσαετοί προστατεύονται απόλυτα με νόμο του 1981 για την άγρια φύση. Είναι παράνομο να πυροβοληθούν, να δηλητηριαστούν ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο να θανατωθούν. Στα πλαίσια του νέου νόμου προστασίας της φύσης, είναι ακόμα παράνομο να ενοχληθούν στις φωλιές τους, και να πειραχθούν τα αυγά και οι νεοσσοί τους. Τα πρόστιμα είναι πολύ βαριά και προβλέπεται σε κάποιες περιπτώσεις και η φυλάκιση.

Τα μέλη των οργανώσεων SNH και RSPB είναι ιδιαίτερα προσεκτικά σε ότι έχει να κάνει με την προστασία των θαλασσαετών. Σημαντική μέριμνα δίνεται στη διασφάλιση των συνθηκών εκείνων που θα εξασφαλίσουν την ανενόχλητη αναπαραγωγή τους. Δυστυχώς σε κάποιες περιπτώσεις θαλασσαετοί όπως και κάποια άλλα είδη αετών έχουν θανατωθεί όταν τράφηκαν με δηλητηριασμένα σώματα ζώων. Οι προσπάθειες για να απομονωθούν τέτοιες ενέργειες συνεχίζονται και τα αποτελέσματα είναι ενθαρρυντικά.

Χάρη στο νέο αυτό πρόγραμμα επανεισαγωγής, οι θαλασσαετοί επιστρέφουν στους ουρανούς της Σκωτίας. Βέβαια, υπάρχει πολύς δρόμος ακόμα, αφού ο πληθυσμός τους εξακολουθεί να είναι μικρός και τα πουλιά τρωτά σε διάφορους κινδύνους. Οι θαλασσαετοί αργούν να ενηλικιωθούν ώστε να αναπαραχθούν και σε αρκετές περιπτώσεις χρειάζεται να κάνουν πολλές προσπάθειες ώστε να καταφέρουν να μεγαλώσουν τους νεοσσούς που προκύπτουν από τις γέννες. Σημαντικό ποσοστό των νεοσσών πεθαίνουν μέσα σε λίγες μέρες από την επώαση των αυγών.

Το RSPB παρακολουθεί τους πληθυσμούς των πουλιών, ενώ διεξάγει έρευνες ώστε να γίνουν κατανοητές οι βιολογικές συνθήκες και οι ιδιομορφίες των βιοτόπων σε σχέση με την αναπαραγωγής τους, αλλά και η επίδραση που υπάρχει πάνω στην κτηνοτροφία από την αύξηση του αριθμούς τους.

Η επανεμφάνιση των θαλασσαετών έχει προκαλέσει και τουριστικό ενδιαφέρον στα μέρη όπου πετούν. Με ευθύνη των οργανώσεων SNH και RSPB και την Επιτροπή Δασονομίας έχει δημιουργηθεί παρατηρητήριο στην περιοχή Mull, ενώ κατασκευάστηκαν θέσεις για χρήση φωτογραφικών μηχανών CCTV, στην περιοχή Skye κοντά στο Portree όπου υπάρχει φωλιά θαλασσαετών.



Ακόμα και αν υπάρχει ένα ποσοστό θνησιμότητας, περίπου 10% στα ανήλικα πουλιά, αλλά και ορισμένα ενήλικα άτομα, εν τούτοις το ποσοστό επιβίωσης είναι ενθαρρυντικό. Φαίνεται ότι ο πληθυσμός των πουλιών εξελίσσεται κατά τον θετικό τρόπο που εξελίχθηκε και ο πληθυσμός στη Νορβηγία, όπου και εκεί τέθηκε υπό καθεστώς προστασίας. Μένει το πρόγραμμα επανεισαγωγής να επεκταθεί και στην Ανατολική ακτή, στο Βορρά στα νησιά Orkney και Shetland, στη νότια Αγγλία, την Ουαλλία και την Ιρλανδία. Λίγοι σήμερα θα μπορούσαν να αρνηθούν ότι ύστερα από πολλά χρόνια οι θαλασσαετοί κάνουν μια ευπρόσδεκτη και εντυπωσιακή επιστροφή στο δυτικό τμήμα της Σκωτίας

Σπάει καρφιά με τα δόντια του!

Ένας άντρας στην Κίνα έχει εκπαιδευτεί ώστε να μπορεί να σπάει καρφιά με τα δόντια του!

Ο Cai Dongsheng, από την πόλη Chongqing, μάλιστα έδωσε και παράσταση παρουσιάζοντας το ταλέντο του στους γείτονες του.

Σφήνωσε τέσσερα καρφιά μήκους 6 εκατοστών σε μια μέγγενη έβαλε επάνω τους μια γάζα για να προστατεύσει το στόμα του και μετά τα δάγκωσε με τα δόντια του!

Οι μυς στα μάγουλα διογκώθηκαν και τα καρφιά άρχισαν να λυγίζουν, μετά από ένα λεπτό και 58 δευτερόλεπτα έσπασαν!

«Είναι απίστευτο κάποιος να έχει τόσο δυνατά δόντια λες και είναι φτιαγμένα από σίδερο,» είπε ένας από τους γείτονες.

Ο κύριος Cai Dongsheng είπε πως η ιδέα του ήρθε από ένα τηλεοπτικό πρόγραμμα που παρακολούθησε.

«Εκπαιδεύομαι εδώ και πολύ καιρό παρόλο που η οικογένεια μου δεν με υποστηρίζει. Θα ήθελα να εμφανιστώ και εγώ σε κάποιο τηλεοπτικό πρόγραμμα,» δήλωσε 41-χρονος άντρας

Ψάρια της Μεσογείου ... Σμέρνα

Σμέρνα. Κοινή ονομασία εγχελόμορφων ιχθύων της οικογένιας των μυραινιδών,

ιδιαίτερα του είδους Muraena helena. Η οικογένια αυτή περιλαμβάνει περίπου 200 ειδη σαρκοφάγων ψαριών, συγγενικά με τα χέλια, τα οποια ζουν στα θερμά νερά όλων των εύκρατων θαλασσών. Έχουν οφιοειδές σώμα και το μήκος τους, ποικίλει από είδος σε είδος, μπορεί να ξεπεράσει τα 3 μ. Το δέρμα τους δεν έχει λέπια, αλλά καλύπτεται από ένα προστατευτικό βλεννώδες στρώμα, το οποίο σε ορισμένα είδη είναι τοξικό. Τα χρώματά τους ποικίλουν και συχνά εμφανίζουν σκουρόχρωμες ή ανοιχτόχρωμες κηλίδες ή ραβδώσεις, που προσφέρουν αποτελεσματική παραλλαγή. Το ραχιαίο τους πτερύγιο ξεκινά ακριβώς πίσω από την κεφαλί και διασχίζει ολόκληρη τη ράχη για να ενωθεί με το ουραίο, όπως και το εδρικό που ξεκινά από το μέσο της κοιλιάς. Τα μάτια τους είναι σχετικά μικρά και η αίσθιση της όσφρησης πολύ ανεπτυγμένη. Διαθέτουν μεγάλο στόμα με ισχυρά σαγόνια, εφοδιασμένα με πολυάριθμα αιχμηρά δόντια.
Τρέφονται κυρίως με άλλα ψάρια, κεφαλόποδα και καρκινοειδή, τα οποία αναζητούν τη νύχτα. Τις περισσότερες ώρες της ημέρας παραμένουν κριμμένα μέσα σε σπιλιές ή σχισμές βράχων και κοραλλιογενών υφάλων.
Επιδή τα 2 ζεύγη βραγχίων που διαθέτουν είναι πολύ μικρά, κρατούν το στόμα τους ανοιχτό για να διευκολύνεται η αναπνοή στο νερό και όχι καραδοκώντας τη λεία τους, όπως λανθασμένα πιστεύεται.
Οι σμέρνες θεωρούνται επικίνδυνα ψάρια επιδή ορμούν δαγκώνουν οτιδήποτε κινείτε μέσα στην ακτίνα δράσης τους, ιδιαίτερα σε περίπτωση που προκληθούν ή απειληθούν.
Τυπικός αντιπρόσωπος της οικογένιας είναι το γένος Muraena, στο οποίο ανοίκουν 5 είδη. Στις ελληνικές θάλασσες είναι πολύ διαδεδομένο το είδος Muraena helena, η κοινή σμέρνα της Μεσογείου. Το σώμα της είναι καφέ με κίτρινες κοιλίδες και φτάνει σε μήκος το 1,5 μ. Το δάγκωμα του ψαριού αυτού είναι επώδυνο και δηλητηριώδες.
Έχει πολύ εύγεστο κρέας και ψαρεύεται με δύχτια και με ψαροτούφεκο. Οι ψαροτουφεκάδες πρέπει να είναι ιδιέτερα προσεχτικοί γιατί σε περίπτωση που το ψάρι τραυματιστή και δεν πεθάνει μπορεί να επιτεθεί.
Πιστεύεται ότι οι ρωμαίοι έτρεφαν τις σμέρνες σε μεγάλες δεξαμενές και τις πρόσφεραν ως εκλεκτό έδεσμα στα συμπόσιά τους.

Πηγή: Εγκυκλοπαίδια δομή.

σε σχήμα ... σημείου G

To "ποντίκι" που βλέπετε στη φωτογραφία (κλικ για μεγέθυνση), αποτελεί δημιουργία του - αν μη τι άλλο ευφάνταστου- σχεδιαστή Andy Kurovet. Το όνομά του είναι "G-point" και νομίζουμε πως είναι κατι παραπάνω από οφθαλμοφανές από πού εμπνεύστηκε ο καλλιτέχνης!

Σύμφωνα με τον ίδιο, ο σχεδιασμός του έχει γίνει με τέτοιο τρόπο ώστε τα πλήκτρα "quick access" και "scroll ball" να βρίσκονται σε στρατηγικά σημεία!! Μόλις καταφέρετε να εντοπίσετε το... σημείο G του "ποντικιού" αυτό σας οδηγήσει - όχι εκεί που φαντάζεστε- αλλά σε συγκεκριμένες λειτουργίες του υπολογιστή σας!

Για περισσότερες φωτογραφίες επισκεφτείτε το site του Andy Kurovet!

Σπάνιο είδος τα μουλάρια!

Είδος υπό εξαφάνιση τείνει να γίνει το μουλάρι στην ελληνική περιφέρεια.
Παρ΄ ότι οι ανάγκες, ειδικά για εργασίες δασεργατών, παραμένουν αυξημένες, ο πληθυσμός τους μειώνεται διαρκώς τις τελευταίες δεκαετίες.

Χαρακτηριστικό είναι ότι Βρετανοί δημιούργησαν μία οργάνωση για τη φροντίδα των ιπποειδών εργασίας στην Ελλάδα, την ώρα που οι ιδιοκτήτες μουλαριών διαμαρτύρονται ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν πριμοδοτεί την αναπαραγωγή τους, με συνέπεια να αναγκάζονται να κάνουν οι ίδιοι εισαγωγές από τη Βουλγαρία. Χθες, την περιοχή του Σταυρού Θεσσαλονίκης όπου λειτουργεί ο μεγαλύτερος δασικός συνεταιρισμός σε πλήθος μουλαριών- περίπου 250- επισκέφθηκε κλιμάκιο της βρετανικής οργάνωσης «Ελληνικό Ταμείο Μέριμνας Ζώων», τα μέλη του οποίου χρηματοδοτούν και πραγματοποιούν εξορμήσεις σε περιοχές που υπάρχουν ιπποειδή, ύστερα από πρόσκληση του κτηνίατρου και πρώην βουλευτή Δημήτρη Γαλαμάτη. «Είμαστε ομάδες με κτηνίατρο, οδοντίατρο και πεταλωτή, που φροντίζουμε τα ζώα καθώς διαπιστώνεται ότι οι ιδιοκτήτες τους θέλουν αλλά δεν γνωρίζουν να τα φροντίσουν», τόνισε στα «ΝΕΑ» η ιππίατρος και ειδικευμένη στην οδοντιατρική των ιπποειδών Κλεοπάτρα Τριανταφύλλου.

Η οργάνωση έχει στις τάξεις της τμήμα επιστημόνων οι οποίοι εκπαιδεύονται στην Αγγλία και στη συνέχεια συμμετέχουν στις εξορμήσεις σε μονάδες αλόγων, μουλαριών και γαϊδάρων, που επίσης απειλούνται με εξαφάνιση στη χώρα μας. «Οι ιδιοκτήτες είναι δεμένοι με τα ζώα, τα αγαπούν, αλλά δεν γνωρίζουν προληπτική υγιεινή για να διασφαλίζουν ευζωία γι΄ αυτά. Χρειάζονται στήριξη, που δεν έχουν από το ελληνικό κράτος, την ώρα που εθελοντές από τη Μεγάλη Βρετανία το κάνουν για εμάς», παρατήρησε ο κ. Αρσένος.


Απαραίτητος συνεργάτης

Οι δασεργάτες του Σταυρού τονίζουν πως οι ανάγκες για μουλάρια είναι αυξημένες στην περιοχή. «Εάν δεν έχουμε μουλάρια είμαστε ζωντανοί νεκροί, δεν μπορούμε να δουλέψουμε, τα ξύλα που υλοτομούμε μόνον έτσι μεταφέρονται», επισήμανε ο κ. Μπλεμπιτζόγλου. «Γιατί δεν δίνουν κίνητρα για την αναπαραγωγή τους όπως έκαναν με τα άλογα; Θα μας βάλουν να κουβαλάμε μόνοι μας τόνους ξύλα και μετά τα 60;», διαμαρτύρεται ο δασεργάτης Παναγιώτης Ηλιάδης, ο οποίος δηλώνει έτοιμος να κατέβει στη Βουλή με τα μουλάρια του για να διαμαρτυρηθεί.
Τα μουλάρια χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά ξύλων που υλοτομούνται στα ελληνικά δάση, για τη μεταφορά προσώπων σε νησιά και περιοχές όπου δεν υπάρχει οδική πρόσβαση, αλλά και για εργασίες μικροκαλλιεργητών. «Οι περιοχές της χώρας μας είναι τέτοιες που τα μουλάρια είναι απαραίτητα. Αντί να ανοίγουμε δρόμους στα δάση, πρέπει να χρησιμοποιούμε τα μονοπάτια και τα μουλάρια», τόνισε ο επίκουρος καθηγητής στην κτηνιατρική σχολή του ΑΠΘ Γιώργος Αρσένος, που ασχολείται με τη μελέτη των ιπποειδών στην Ελλάδα. «Στην Αγγλία, σε σημεία όπου υπάρχει η δυνατότητα, αρνούνται να ανοίξουν δρόμους για να παραμείνουν τα μονοπάτια», τόνισε.


Δεν συμφέρει η αναπαραγωγή

Ο ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ των μουλαριών στην ελληνική επικράτεια σήμερα φτάνει τα 13.337, όταν τη δεκαετία του ΄70 έφτανε τα 179.000. Το μουλάρι δεν είναι είδος που αναπαράγεται αυτόνομα, αφού αποτελεί διασταύρωση αλόγου και γαϊδάρου και γεννιέται στείρο. «Η αναπαραγωγή τους έχει μειωθεί σε όλη την Ελλάδα. Εμένα δεν με συμφέρει, αφού χρειάζομαι μια φοράδα και ένα γαϊδούρι, που επίσης δεν βρίσκεις. Με τα λιγότερα από τα μισά λεφτά μπορώ ν΄ αγοράσω ένα από τη Βουλγαρία», είπε ο 38χρονος δασεργάτης Νικόλαος Μπλεμπιτζόγλου, που έχει εννέα μουλάρια.


ΤΑ ΝΕΑ

Του έκαναν το σπίτι νησί!

Κατασκευαστές, στην Κίνα, έκαναν το σπίτι ενός ιδιοκτήτη νησί όταν αυτός αρνήθηκε να μετακομίσει!

Η εταιρεία Chongqing Zhengsheng Real Estate Company έχει αγοράσει μια έκταση και θέλει να την μετατρέψει σε χώρο με πολυτελή διαμερίσματα και ένα τεράστιο εμπορικό κέντρο.

Ο ιδιοκτήτης όμως του σπιτιού που βρίσκεται στο κέντρο των έργων αρνείται να μετακομίσει εάν η εταιρεία δεν του καταβάλει αποζημίωση ύψους 1.7 εκατομμύρια ευρώ!

«Ο ιδιοκτήτης αρνήθηκε να μετακομίσει και έτσι οι κατασκευαστές έσκαψαν γύρω γύρω από το σπίτι με σκοπό να τον εξαναγκάσουν να το εγκαταλείψει,» είπε μια μεσίτρια της περιοχής.

Η αερόβια άσκηση

Γράφει ο Ομότιμος Καθηγητής της Φυσιολογίας,
Ιατρική Σχολή Παν/μίου Αθηνών,
Ιωάννης Χατζημηνάς



Βέβαια τη Τζαίην Φόντα την ξέρετε! Όπως επίσης και το "αερόμπικ," πιθανόν δε και τη μεταξύ τους σχέση. Η Τζαίην Φόντα λοιπόν επιδίδεται μετά μανίας σε γυμναστικές ασκήσεις "αερόμπικ," σε μια προσπάθεια να αναστρέψει τα πεπραγμένα των ετών και των δεκαετιών της ηλικίας της. Και μαζί της, χάρη στα μαγικά μέσα μαζικής ενημέρωσης της εποχής μας, συμπορεύονται και συνιδρώνουν, αρκετά εκατομμύρια συνανθρώπων μας σε ολόκληρο τον πλανήτη, πιθανώς δε ακόμα και στο διάστημα, μέσα είτε και έξω από διαστημόπλοια!

Όλες αυτές οι στρατιές των ανθρώπων, που ανήκουν σε κάθε ηλικία, από 3 ως και 103 ετών, επιδίδονται καθημερινά, σε ομάδες από πολλά ή λίγα άτομα, καθώς και ατομικά, σε κάθε είδους άσκηση και μυϊκή δραστηριότητα, μετά μουσικής ή άνευ: η ρυθμική γυμναστική, η σουηδική γυμναστική, τα χορευτικά αλαλούμ, το τζόγκιγκ, η ποδηλασία, το κολύμπι, η κωπηλασία, το γκόλφ, και κάθε άλλη αθλοπαιδιά αποτελούν ένα είδος θεότητας που απαιτεί τη λατρεία και τις θυσίες τους, ή θρησκευτικό δόγμα, στις μυσταγωγικές τελετουργίες του οποίου συμμετέχουν με ευλάβεια, αφοσίωση και αυταπάρνηση.

Όλη αυτή η συμμετοχή γίνεται ακόμα μεγαλύτερη, γιγαντώνεται και θεριεύει όταν, όπως σήμερα, αρχηγοί κρατών δίνουν το παράδειγμα και ιδρώνουν καθημερινά για να κρατήσουν το ιδεώδες της σωματικής άσκησης και πάσης ταλαιπωρίας, και αν είναι δυνατό, και τη φόρμα τους και τη φυσική τους κατάσταση στημένα στο υψηλό βάθρο που τους αξίζει. Για παράδειγμα, ο (πρώην) πρόεδρος των Η.Π.Α. κ. Μπους παίζει γκόλφ και τέννις σχεδόν καθημερινά και επιδίδεται ανελέητα, τόσο για τον εαυτό του όσο και για τους άνδρες της ασφάλειάς του, στο τζόγκιγκ.

Όταν δέχθηκε τον νικηφόρο στρατηγό του πολέμου του κόλπου Σβάρτσκοπφ σε ιδιαίτερη ακρόαση, ο πρόεδρος κατανάλωσε ολόκληρο το χρόνο μιλώντας για σκοποβολή εναντίον κινουμένων στόχων!. Σύμφωνα με το περιοδικό Sports Illustrated, οι διακοπές του Προέδρου στη εξοχική του κατοικία συνίστανται σε μια συνεχή, βασανιστική, αθλητική δραστηριότητα που κρατάει ολόκληρο το εικοσιτετράωρο.
Εάν η ειδική γραμματέας δεν είναι διαθέσιμη για να παίξει τέννις μαζί του, ο Πρόεδρος παίζει "πέταλα" με οποιονδήποτε μπορεί να επιστρατεύσει επί τούτω!!. Τίποτε δεν είναι αρκετό για να διακόψει αυτή τη δραστηριότητα. Στο άρθρο αποκαλύπτεται ότι την ημέρα που ο Πρόεδρος επρόκειτο να ταξιδέψει για το Λονδίνο για τη σύνοδο των επτά, το πρωινό δεν αφιερώθηκε στη μελέτη εγγράφων για οικονομικά θέματα, αλλά σε μια παρτίδα γκόλφ!

Υπολογίζεται ότι ο ιδρώτας που χύνεται καθημερινά, σε ολόκληρο τον κόσμο, στο βωμό των αερόμπικς είναι περισσότερος από το νερό που χρειάζεται για να ξεδιψάσουν όλοι οι ταλαίπωροι κάτοικοι της Αθήνας, του Πειραιά και ολόκληρης της Αττικής.

Αλλά τι θα πει αερόμπικς; Ο όρος αποτελεί μετάφραση - μεταφορά στα Αγγλικά του Ελληνικού όρου "αερόβιος" και, σ' αυτή την περίπτωση σημαίνει αερόβια μυϊκή δραστηριότητα ή αερόβια μυϊκή λειτουργία, αποτελεί δε το αντίθετο της αναερόβιας μυϊκής δραστηριότητας ή του αναερόβιου μεταβολισμού."

Αλλά για να καταλάβουμε περί τίνος πρόκειται θα πρέπει πρώτα να εξηγήσουμε, όσο απλά είναι δυνατό, τον τρόπο με τον οποίο ο οργανισμός μας χειρίζεται την ενέργεια για τη διατήρηση στη ζωή, την ανάπτυξή του, και την παραγωγή μηχανικού έργου με τους μυς του.

Η αρχική πηγή αυτής της ενέργειας είναι κάπου πολύ - πολύ μακριά, και εντοπίζεται μέσα στη μάζα του Ηλίου. Εκεί μέσα, με τη σύντηξη ατόμων υδρογόνου για τη δημιουργία ατόμων ηλίου, απελευθερώνεται ενέργεια, ένα μικρό μέρος της οποίας τελικά, με τη μορφή του ηλιακού φωτός φτάνει στη Γη. Αυτό το ταξίδι, από τον Ήλιο στη Γη, διαρκεί περίπου οκτώ λεπτά.

Με την άφιξη αυτού του φωτός στη Γη, ένα μέρος από αυτό προσπίπτει και απορροφάται από κάποιο φύλλο φυτού που περιέχει χλωροφύλλη, είτε και από μικροσκοπικά φυτά που βρίσκονται στη θάλασσα (πλαγκτόν). Μέσα στο πράσινο φύλλο, η ενέργεια του φωτός χρησιμοποιείται για την σύνδεση μορίων διοξειδίου του άνθρακα, που παραλαμβάνεται από την ατμόσφαιρα, και μορίων νερού, που παραλαμβάνονται από το έδαφος με τις ρίζες του φυτού. Με αυτή τη σύνδεση σχηματίζονται απλοί υδατάνθρακες και απελευθερώνονται προς την ατμόσφαιρα μόρια οξυγόνου, ενώ σημαντικό μέρος της ενέργειας του ηλιακού φωτός ενσωματώνεται μέσα στους χημικούς δεσμούς που έχουν σχηματιστεί, στα μόρια των υδατανθράκων. Με αυτό τον τρόπο, η ακτινική ενέργεια του Ηλίου μετατρέπεται σε χημική ενέργεια, δηλαδή ενέργεια που είναι ενσωματωμένη σε χημικούς δεσμούς μέσα στα μόρια διαφόρων χημικών ουσιών.

Και από αυτό το σημείο αρχίζει η μεγάλη, αναπάντεχη περιπέτεια της ενέργειας, που σαν μια φωτεινή ηλιαχτίδα μας ήρθε από τον Ήλιο. Με την επίδραση - μεσολάβηση διαφόρων ενζυμικών συστημάτων, που υπάρχουν μέσα στα φυτικά κύτταρα του φύλλου, ένα αρκετά σημαντικό μέρος από τους απλούς υδατάνθρακες που έχουν σχηματισθεί με αυτό τον τρόπο, διασπώνται με οξείδωση και αποδίδονται και πάλι με τη μορφή του ελεύθερου διοξειδίου του άνθρακα και του νερού.
Παράλληλα όμως, η ενέργεια που απελευθερώνεται με αυτή την οξείδωση, χρησιμοποιείται επί τόπου για τη σύνθεση πολυπλοκότερων ουσιών, με πρώτη ύλη τους αρχικούς απλούς υδατάνθρακες, καθώς και ουσιών που προέρχονται από το έδαφος. Έτσι, το τελικό αποτέλεσμα είναι ότι μέσα στο απλό φύλλο του φυτού συντίθενται διάφοροι υδατάνθρακες, λιπίδια και αμινοξέα, και στη συνέχεια λευκώματα, μέσα στα μόρια των οποίων εμπεριέχεται, με τη μορφή της χημικής ενέργειας, ένα μέρος από την αρχική ενέργεια που μας ήλθε από την Πηγή της ζωής, τον Ήλιο.

Από το φυτό, είτε κατ' ευθείαν, είτε με τη μεσολάβηση των ιστών κάποιου φυτοφάγου ζώου, οι διάφορες αυτές οργανικές ουσίες φτάνουν στην τροφή μας με τη μορφή των πολυάριθμων συστατικών της. Με τη μεσολάβηση του πεπτικού μας συστήματος και τη μερική διάσπαση του πλήθους αυτού των συστατικών της τροφής, απορροφώνται τελικά προς το αίμα απλοί υδατάνθρακες (γλυκόζη), λιπαρά οξέα (συστατικά του λίπους) και αμινοξέα (συστατικά των λευκωμάτων). Αυτά, με την κυκλοφορία του αίματος, μεταφέρονται σε όλα τα σημεία το σώματος, περνάνε από τα τοιχώματα των τριχοειδών αγγείων προς το υγρό που περιβάλλει τα κύτταρα των ιστών μας (υγρό των ιστών), και από εκεί παραλαμβάνονται από τα κύτταρα, ανάλογα με τις ανάγκες τους.

Μέσα στα κύτταρα, οι ουσίες που πρόκειται να διασπασθούν για να δώσουν ενέργεια, κατευθύνονται σε ειδικά κυτταρικά οργανύλλια (τα μιτοχόνδρια), που αποτελούν για το κύτταρο τους σταθμούς παραγωγής ενέργειας, όπως αντίστοιχα είναι οι θερμοηλεκτρικοί σταθμοί της ΔΕΗ, για την παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος στο Αλιβέρι ή στη Μεγαλόπολη. Σε κάθε κύτταρο, ανάλογα με τη λειτουργία του, δηλαδή ανάλογα με τις ανάγκες του για ενέργεια, υπάρχουν εκατοντάδες ως χιλιάδες τέτοιοι σταθμοί παραγωγής ενέργειας, σαν να λέμε όσοι θερμοηλεκτρικοί σταθμοί υπάρχουν σε ολόκληρη της Ευρώπη είτε και σε ολόκληρη την υδρόγειο.

Και τώρα, η μεγάλη έκπληξη, με την οποία εκφράζεται στην πράξη η θαυμαστή "οικονομία της Φύσης," όσον αφορά τη διαχείριση της ενέργειας που κινεί ολόκληρο το μηχανισμό της ΖΩΗΣ σε ολόκληρο τον πλανήτη μας! Η ενέργεια που χρησιμοποιείται από όλα τα ενζυμικά συστήματα του κυττάρου για την επιτέλεση όλων του των λειτουργιών, από τη σύνθεση πολύπλοκων χημικών ενώσεων, τη διακίνηση ουσιών και ιόντων μέσα από διάφορες μεμβράνες, την πραγματοποίηση κίνησης και την παραγωγή μηχανικού έργου, κ.λπ., δεν αποδίδεται από τις θρεπτικές ουσίες με άμεση οξείδωση στον τόπο που χρησιμοποιείται.

Οι οξειδώσεις, δηλαδή οι καύσεις, μέσα στο κύτταρο, επιτελούνται αποκλειστικά και μόνο μέσα στα μιτοχόνδρια και πουθενά αλλού. Εκεί, και μόνο εκεί χρησιμοποιείται το οξυγόνο για να μετατρέψει και πάλι τις θρεπτικές ουσίες στα αρχικά τους συστατικά, δηλαδή σε διοξείδιο του άνθρακα και νερό. Η αρχική σύνδεση του διοξειδίου του άνθρακα και του νερού με την απόδοση οξυγόνου στην ατμόσφαιρα γίνεται μέσα στο πράσινο φύλλο, με αποτέλεσμα την αποθήκευση της ηλιακής ενέργειας μέσα στα μόρια που προκύπτουν από αυτή τη σύνδεση. Η τελική διάσπαση αυτών των μορίων, σε διοξείδιο του άνθρακα και νερό, με την προσθήκη οξυγόνου, γίνεται στα μιτοχόνδρια, όπου και αποδίδεται η ενέργεια που είχε αρχικά δεσμευθεί.

Αλλά τι γίνεται με αυτή την ενέργεια;
Αυτή η ενέργεια χρησιμοποιείται επί τόπου, μέσα στο μιτοχόνδριο, για τη σύνθεση μιας άλλης ουσίας, της ATP, η οποία στη συνέχεια μεταφέρεται σε όλα τα σημεία του κυττάρου για να αποδώσει ενέργεια στα διάφορα λειτουργικά συστήματα αυτού του κυττάρου. Αυτή τη φορά όμως η ενέργεια αποδίδεται από την ATP χωρίς να χρησιμοποιείται οξυγόνο, αλλά απλά με τη μετάπτωσή της σε μια ή δυο άλλες ουσίες, τις ADP και AMP. Αυτές μεταφέρονται και πάλι στα μιτοχόνδρια και μετατρέπονται σε ATP, με ενέργεια που προέρχεται από την οξείδωση γλυκόζης και λιπαρών οξέων, και έτσι ο κύκλος επαναλαμβάνεται συνεχώς.

Και για να διευκρινίσω
με ένα απλό παράδειγμα: στο Αλιβέρι ή στη Μεγαλόπολη είναι που καίει η φωτιά, με την καύση του λιγνίτη, για να μαγειρεύουμε εμείς στην κουζίνα μας. Ο καπνός από τη φωτιά βγαίνει από τα φουγάρα της ΔΕΗ και όχι από τον εξαεριστήρα της κουζίνας μας προς τον φωταγωγό της πολυκατοικίας (εκτός από τη περίπτωση που μας κάηκε το φαϊ!)
Στην κουζίνα μας φτάνει μόνο η ηλεκτρική ενέργεια, στην οποία έχει μετατραπεί η ηλιακή ενέργεια, που εναποτέθηκε στο λιγνίτη πριν από 1 ως 2 δισεκατομμύρια χρόνια! Στα κύτταρά μας, τη θέση του ηλεκτρικού ρεύματος του παραπάνω παραδείγματος έχει η ATP, η οποία αποδίδει σε όλα τα σημεία του κυττάρου ενέργεια, με την κατάλληλη μορφή, χωρίς να απαιτείται να γίνει οποιαδήποτε καύση, δηλαδή χωρίς τη χρησιμοποίηση οξυγόνου.

Σε όλη αυτή τη διεργασία της διαχείρισης της ενέργειας στα κύτταρά μας, και γενικότερα στο σώμα μας, διατηρείται πάντα μια ισορροπία μεταξύ του ρυθμού των καύσεων στα μιτοχόνδρια, άρα της κατανάλωσης οξυγόνου, και του ποσού της ενέργειας που μεταφέρεται, με τη μορφή της ATP, και χρησιμοποιείται σε όλα τα μέρη του κυττάρου και γενικότερα του σώματος. Δηλαδή, η κατανάλωση οξυγόνου αποτελεί μέτρο της ενέργειας που χρησιμοποιείται από το σώμα. Η ισορροπία αυτή εξασφαλίζεται γιατί ο ρυθμός της διάσπασης της ATP για την ενεργειοδότηση των λειτουργιών του σώματος καθορίζει και το ρυθμό της χρησιμοποίησης του οξυγόνου για την αποκατάσταση της ATP. 'Οταν ο οργανισμός λειτουργεί με αυτές τις συνθήκες, δηλαδή όταν η ATP που διασπάται αντικαθίσταται αμέσως με ισόποση παραγωγή της με ενέργεια που προέρχεται από οξείδωση θρεπτικών ουσιών στα μιτοχόνδρια, ο μεταβολισμός του ατόμου λέγεται ότι είναι αερόβιος, αυτή δε αποτελεί και τη φυσιολογική κατάσταση του σώματος.

Σε νεαρό ενήλικα, όταν βρίσκεται σε κατάσταση σωματικής και ψυχικής ηρεμίας, όλες οι λειτουργίες στο σώμα του επιτελούνται κανονικά με ενέργεια που προέρχεται από την κατανάλωση περίπου 250 κυβικών εκατοστομέτρων οξυγόνου ανά λεπτό, δηλαδή 15 λίτρων οξυγόνου ανά ώρα ή 360 λίτρων οξυγόνου ανά 24ωρο, και βέβαια αερόβια. Αυτά αντιστοιχούν με μεταβολισμό 1750 Θερμίδων (Kcal) /24ωρο. Σε κάθε περίπτωση που στο άτομο επιτελείται πέψη ή θερμορύθμιση σε ψυχρό είτε σε θερμό περιβάλλον, κυρίως όμως όταν το άτομο επιτελεί μυϊκό έργο, δηλαδή χρησιμοποιεί τους μυς του για να περπατάει, να τρέχει, και γενικά να επιδίδεται σε οποιαδήποτε άσκηση, η ενέργεια που απαιτείται γι' αυτές τις δραστηριότητας είναι πολύ μεγαλύτερη, με συνέπεια να αυξάνεται ανάλογα και η κατανάλωση οξυγόνου.

Μέχρι πόσο όμως μπορεί να φτάσει αυτή η αύξηση; Σε νεαρό προπονημένο αθλητή, αυτή η αύξηση μπορεί να ξεπεράσει λιγάκι τα 5 λίτρα οξυγόνου ανά λεπτό, δηλαδή αυξάνεται κάτι παραπάνω από το εικοσαπλάσιο. Αύξηση πέρα από αυτό το όριο είναι ανέφικτη, για τον απλούστατο λόγο ότι το κυκλοφορικό σύστημα, με το οποίο μεταφέρεται το οξυγόνο στους ιστούς και κυρίως στους μυς, δεν είναι σε θέση να μεταφέρει περισσότερο οξυγόνο. Δηλαδή οι δυνατότητες του κυκλοφορικού συστήματος αποτελούν τον περιοριστικό παράγοντα, όσον αφορά το μυϊκό έργο που μπορεί να επιτελείται από το άτομο με αερόβιο μεταβολισμό.

Βέβαια, για το σύνηθες, μη προπονημένο αλλά υγιές άτομο, αυτές οι επιδόσεις είναι ανέφικτες, και τα ανώτατα όρια της πραγματικής κατανάλωσης οξυγόνου δεν μπορούν να ξεπερνούν τα 2 ως 3 λίτρα οξυγόνου ανά λεπτό. Εάν τώρα πρόκειται για άτομο με κάποια δυσλειτουργία του κυκλοφορικού του συστήματος είτε και των πνευμόνων, το ανώτατο ποσό του οξυγόνου που είναι δυνατό να μεταφέρεται στους ιστούς του μπορεί να είναι εξαιρετικά μικρό, και να είναι λίγο μόνο μεγαλύτερο από το βασικό μέγεθος των 250 κυβικών εκατοστομέτρων ανά λεπτό.

Όταν το υγιές, προπονημένο ή μη άτομο, καθώς και οποιοδήποτε άλλο που παρουσιάζει δυσλειτουργία του κυκλοφορικού είτε του αναπνευστικού του συστήματος, επιδίδεται σε μυϊκή δραστηριότητα, για την οποία απαιτείται περισσότερο οξυγόνο από εκείνο που μπορεί να μεταφέρεται στους μυς του, ένα μέρος της ενέργειας που χρειάζεται για την ανασύνθεση της ATP αρχίζει να παρέχεται με αναερόβια διάσπαση της γλυκόζης, δηλαδή διάσπαση χωρίς τη χρησιμοποίηση οξυγόνου.

Η αναερόβια αυτή διάσπαση της γλυκόζης
είναι εξαιρετικά αντιοικονομικός τρόπος παροχής ενέργειας, ο οποίος δεν είναι δυνατό να συνεχίζεται παρά για δευτερόλεπτα μόνο ως ελάχιστα λεπτά, γιατί συνεπάγεται τη συσσώρευση στον οργανισμό πολλών οργανικών οξέων και την πρόκληση οξέωσης, με όλες τις καταστροφικές της συνέπειες.
Σύμφωνα με αυτά που είπαμε παραπάνω, τα "αερόμπικ", δηλαδή η αερόβια μυϊκή δραστηριότητα, δεν είναι τίποτε άλλο από τη μυϊκή άσκηση, η ένταση της οποίας δεν ξεπερνά το όριο που εξαναγκάζει το μεταβολισμό, κατά κύριο λόγο των μυών, να μεταπίπτει σε αναερόβια διεργασία.

Με τη συστηματική αερόβια άσκηση (αερόμπικ) βελτιώνεται η κατάσταση των μυών του σώματος, καθώς και η αιμάτωση των μυών, δηλαδή το ποσό του αίματος που διέρχεται μέσα από τα αγγεία των μυών ανά μονάδα χρόνου. Βελτιώνεται επίσης και η ικανότητα των μυών να χρησιμοποιούν περισσότερο οξυγόνο, άρα και η απόδοσή τους σε μυϊκό έργο, γιατί προκαλείται αύξηση του αριθμού των μιτοχονδρίων μέσα στις μυϊκές ίνες των μυών. Με τον συστηματικό εξαναγκασμό της καρδίας να υπερλειτουργεί κατά την αερόβια άσκηση, προκαλείται μια αύξηση του μεγέθους της, με αποτέλεσμα την αύξηση της δύναμης της συστολής και της ικανότητας της καρδίας για άντληση περισσότερου αίματος προς τους ιστούς του σώματος.

Βέβαια, αυτή η υπερτροφία του μυοκαρδίου συνεπάγεται και ορισμένους κινδύνους, όταν είναι υπέρμετρη, όπως συχνά συμβαίνει σε φανατικούς αυτού του είδους της άσκησης, αλλά αυτό αποτελεί στοιχείο κινδύνου που περιλαμβάνεται μέσα στους κανόνες του παιγνιδιού.
Βλέπετε, δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα δικά μας!

Ήμερη βελανιδιά

velanidia.jpg (144622 bytes)Δέντρο (Quercus robur = Quercus pedunculata) της οικογένειας των Κυπελλοφόρων. Ο φλοιός του είναι πλούσιος σε τανίνη, ουσία που χρησιμοποιείται στη βυρσοδεψία. Είναι ένα από τα πιο γνωστά φυλλόδεντρα, με ξύλο άριστης ποιότητας. Το πολύτιμο ξύλο της αποτελεί ένα από τα καλύτερα υλικά για την επιπλοποιία και τον οικοδομικό τομέα.

Ήταν το ιερό δέντρο των αρχαίων Ελλήνων. Τα κλαδιά του θρόιζαν στους χρησμούς στο Μαντείο της Δωδώνης. Σε ώρες ανάγκης οι καρποί της χρησίμευαν ακόμη και για τροφή. Τα «κύπελλα» των βελανιδιών της για εκατοντάδες χρόνια ήταν το απαραίτητο υλικό για την επεξεργασία των δερμάτων.

H «ήμερη βελανιδιά» φυτρώνει σε χαμηλά σημεία γιατί δεν αντέχει τις παγωνιές Σήμερα βρίσκεται «υπό διωγμό» και υλοτομείται ανελέητα, αφού τα άλλοτε πολύτιμα βελανίδια της δεν έχουν καμία αξία

Aμαζονία


Αμαζονία.
Όταν οι βροχοπτώσεις είναι έντονες και διαρκείς στην περιοχή της Αμαζονίας τότε η λεκάνη, οι ποταμοί και οι παραπόταμοί τους αυξάνουν σε πολύ μεγάλο βαθμό τον όγκο του νερού τους. Αυτό έχει να κάνει τόσο με το ύψος της στάθμης όσο και με τη διαμόρφωση της κοίτης τους που προσδιορίζεται εκ νέου από την εισροή των καινούριων υδάτων. Έτσι δέντρα και βλάστηση μπορούν να βρίσκονται βυθισμένα μέχρι και έξι μήνες. Οι ομάδες των ρόδινων δελφινιών ( Geoffrensis Inia ) « πλοηγούν » ανάμεσα στα πλημμυρισμένα δάση χρησιμοποιώντας το φυσικό ραντάρ που διαθέτουν, τις ιδιαίτερα ευαίσθητες αισθήσεις τους, αλλά και την μεγάλη ευλυγισία τους σώματος τους κατά την αναζήτηση και την καταδίωξη των άλλων ψαριών. Αυτό το θεαματικό τελετουργικό κυνηγιού απειλείται από την εξάλειψη αυτών των θηλαστικών σε ορισμένες χώρες.


Οι «εθνικές οδοί γλυκού νερού» που χρησιμοποιούν τα ρόδινα δελφίνια για να ταξιδεύουν στους ποταμούς της Αμαζονίας, είναι μέρος του συστήματος των μεγαλύτερων ποταμών σε παγκόσμιο επίπεδο, το οποίο χύνει περίπου 46 εκατομμύρια γαλόνια νερού ανά δευτερόλεπτο στον Ατλαντικό Ωκεανό. Ρέοντας από τη δύση στην ανατολή ο Αμαζόνιος είναι η σανίδα σωτηρίας του μεγαλύτερου τροπικού δάσους της γής.

Η Αμαζονία εκτείνεται σε εννέα χώρες: Βραζιλία, Σουρινάμα, Γουιάνα, Γαλλική Γουιάνα, Βενεζουέλα, Περού, Βολιβία, Ισημερινό και Κολομβία. Μέσα σ΄ αυτή την περιοχή βρίσκεται η αφθονότερη άγρια φύση στην πλανήτη, που περιλαμβάνει 40.000 είδη χλωρίδας και πανίδας. Από αυτά τα 30.000 είδη συναντώνται μόνο εδώ. Με χαμηλή πυκνότητα πληθυσμού ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο η εκμετάλλευση της Αμαζονίας έχει επιβραδυνθεί ακόμα και αν οι γεωργικές εκτάσεις και οι φυτείες έχουν αυξηθεί. Περισσότερο από το 80% των δασικών εκτάσεων παραμένουν άθικτες δίνοντας έτσι μια ευκαιρία για ουσιαστική προστασία της τεράστιας αυτής περιοχής που διατηρεί περισσότερα από τα μισά τροπικά δάση όλου του κόσμου.

Η βιοποικιλότητα των τροπικών δασών.
Μέσα στα 2,5 εκατομμύρια τετραγωνικά μίλια της, η λεκάνη της Αμαζονίας είναι ένας συναρπαστικός παράδεισος με έναν τεράστιο και απροσδιόριστο αριθμό ειδών πανίδας και χλωρίδας να είναι ακόμα άγνωστα. Στεγάζει την μεγαλύτερη συγκέντρωση από άποψη ποικιλομορφίας πιθηκοειδών στον κόσμο. Τουλάχιστον έξι νέα είδη ανακαλύφθηκαν τα τελευταία δέκα χρόνια. Τα ασπόνδυλα, όπως η αράχνη γίγαντας της Βενεζουέλας ( Leblondi Theraphosa ), έχουν μια απίστευτη παρουσία και διαφοροποίηση στην περιοχή. Πολλά από αυτά τα ζώα όμως παραμένουν απερίγραπτα από τους επιστήμονες, ειδικά έντομα και ψάρια.





Σε ορισμένες περιοχές, περισσότερα από 450 είδη δέντρων υπάρχουν σε ένα μόλις ενιαίο εκτάριο δάσους, και κάθε ένα από τα δέντρα αυτά αποτελεί ένα δικό του κόσμο. Σε ένα μεγάλο δέντρο του Αμαζονίου οι επιστήμονες έχουν εντοπίσει μέχρι και 95 ποικιλίες μυρμηγκιών, δέκα μόλις λιγότερες από αυτές που έχουν βρεθεί σε ολόκληρη τη Γερμανία.
Τα πανύψηλα δέντρα και τα άγρια αμπέλια που σκαρφαλώνουν σ΄ αυτά, αποτελούν τον πυκνό σκοτεινό και άγριο θόλο του δάσους όπου εντοπίζεται και η μεγαλύτερη βιοποικιλότητα. Οι πληθυσμοί των μπλέ παπαγάλων ( Hyacinthinus Anodorhynchus ) μοιράζονται τις κορυφές των δέντρων με τους άρπαγες σαρκοφάγους αετούς (Harpyja Harpia ) που κυνηγούν τους πιθήκους και τα μαρσιποφόρα. Και στα χαμηλά των δέντρων εντυπωσιάζουν τα θανατηφόρα δηλητηριώδη χτυπήματα που εξαπολύουν οι βάτραχοι Pumilio Dendrobates για να αποκρούσουν τα αρπακτικά ζώα. Δέντρα γεμάτα φρούτα και λουλούδια, και κλαδιά καλυμμένα με βρύα και ορχιδέες πλουτίζουν τον παράδεισο. Τα φύλλα Bromeliad που καλύπτουν τις νέες λίμνες πόσιμου νερού, βοηθούν αποτελεσματικά στην ανάπτυξη των γυρίνων.

Ο παγκόσμιος αντίκτυπος.
Όσο εξωτικά και αν φαίνονται μερικά από τα απειλούμενα και υπό εξαφάνιση είδη των τροπικών δασών, ο αντίκτυπός τους σε όλη την ανθρωπότητα είναι δεδομένος. Μαζί με την παραγωγή των απτών προϊόντων, όπως είναι τα καρύδια, το κακάο, ο καφές και οι μπανάνες, το δάσος της Αμαζονίας απορροφά επίσης τον άνθρακα από την ατμόσφαιρα και συμβάλλει στη σταθεροποίηση του κλίματος.



Εκτός από τη στήριξη της ζωής σε όλο τον πλανήτη, πολλά κομμάτια του τροπικού δάσους βοηθούν και στην παράτασή της. Το ένα τέταρτο των φαρμάκων που χορηγούνται στους ασθενείς, από τα φάρμακα για τον καρκίνο μέχρι τα στεροειδή, προέρχονται από το τροπικό δάσος. Οι βασικές ύλες για την κατασκευή φαρμάκων κατά του AIDS, του διαβήτη, της αρθρίτιδας και του Alzheimer προέρχονται από εδώ.

Οι απειλές για τα δάση.
Σήμερα περισσότερο από το 20% του δάσους της Αμαζονίας έχει καταστραφεί μόνιμα. Το έδαφος καθαρίζεται για τα βοοειδή των αγροτικών συγκροτημάτων, που κυρίως εξάγονται, αλλά και για την ανάπτυξη διαφόρων μορφών γεωργικής καλλιέργειας. Αλλά, η μεγαλύτερη απειλή που καταγράφεται είναι η πολύτιμη ξυλεία όπως το μαόνι. Είναι χαρακτηριστικό, ότι οι έμποροι ξυλείας αφού κόβουν τα κερδοφόρα είδη δέντρων, στη συνέχεια καίνε το έδαφος για αγροκτήματα ή λιβάδια. Περισσότερα από 6.560 τετραγωνικά μίλια δάσους χάνονται μ΄ αυτόν τον τρόπο κάθε χρόνο.

Οι προσπάθειες προστασίας.
Τα εθνικά πάρκα, τα άδυτα άγριας φύσης, τα γηγενή εδάφη και οι άμυνες της ίδιας της φύσης είναι το κλειδί για την προστασία της Αμαζονίας. Μέχρι σήμερα μόλις το 8% των οικοσυστημάτων αυτής της έκτασης είναι κάτω από καθεστώς ισχυρής προστασίας.
Οι οικολογικές οργανώσεις και οι επιστήμονες προστασίας του περιβάλλοντος απ΄ όλο τον κόσμο συνεργάζονται και αναλύουν τη βιολογική θέση της περιοχής, ώστε να θέσουν προτεραιότητες στην προστασία και να καθιερώσουν προστατευόμενες ζώνες. Από τις πιο επιτυχημένες επιλογές ήταν η δημιουργία στη Βραζιλία του μεγαλύτερου τροπικού δασικού πάρκου στον κόσμο. Αυτό του Tumucumaque, έκτασης 9,5 εκατομμυρίων στρεμμάτων (3,8 εκατομμύρια εκτάρια). Προστατεύοντας την ακεραιότητα των δασών, δίνεται και η ελπίδα ότι θα προστατευτεί και η συναρπαστική και πολύτιμη βιοποικιλότητα της λεκάνης των ποταμών της Αμαζονίας στο μέλλον.






Η περιοχή Mato Grosso της Αμαζονίας της Βραζιλίας από δορυφόρο το 2002 και κάτω η ίδια περιοχή τέσσερα χρόνια αργότερα.



Επιστημονικές απόψεις για την αρωματοθεραπεία

Ένα από τα παράδοξα του πολιτισμού μας είναι η αποτυχία της τεχνολογίας και της επιστήμης να απαντήσουν στα ερωτήματα του ανθρώπου και να του δώσουν λύσεις στην καθημερινότητά του, και αυτό σε επίπεδο τόσο φιλοσοφικό όσο και πρακτικό.

Η μοντέρνα ιατρική επιστήμη έχει πραγματικά να μας δείξει θαύματα σε στατιστικό επίπεδο, αλλά αδυνατεί να πλησιάσει τον άνθρωπο, τον καθένα χωριστά, να τον θεραπεύσει ατομικά και να τον απαλλάξει μια για πάντα από την ασθένεια.
Ένα από τα πιο σημαντικά όμως πράγματα για τον άνθρωπο είναι η υγεία του και αυτό αποδεικνύει το γεγονός ότι ο καθένας είναι έτοιμος να δώσει πολλά από όσα έχει, έστω και για μια ελπίδα καλύτερης υγείας. Η ιατρική όμως έχει απογοητεύσει τον άνθρωπο και αυτός με το φόβο μήπως ακολουθεί λάθος δρόμο, ολοένα και περισσότερο προσπαθεί να βρει λύση σε εναλλακτικές θεραπείες. Το πρόβλημα είναι όμως ότι οι θεραπείες αυτές δεν έχουν την επιστημονική εγκυρότητα της επίσημης ιατρικής. Αν και η ηλικία τους είναι χιλιάδες χρόνια, ενώ η ηλικία της επίσημης ιατρικής είναι λιγότερο από έναν αιώνα, ωστόσο δεν προσφέρουν έστω και τυπικά εγγύηση επιτυχίας, γιατί δεν έχουν επιστημονικότητα, όπως μας την κληροδότησε ο ορθολογισμός. Τελευταία όμως οι εναλλακτικές θεραπείες αποκτούν όλο και περισσότερο ενδιαφέρον και ήδη πολλοί γιατροί επιστρέφουν σ' αυτές. Σιγά-σιγά αποκτούν την επιστημονική μεθοδικότητα που τους έλειπε και όλο και περισσότεροι ασθενείς καταφεύγουν, απογοητευμένοι από την ορθόδοξη ιατρική, σε αυτές.

Οι εναλλακτικές θεραπείες βασίζονται σε μια άλλη θεώρηση του ανθρώπου και του κόσμου, αλλά η αποτελεσματικότητά τους μας κάνει έτοιμους να απορρίψουμε όσα μας διδάσκει η επίσημη επιστήμη και να ανατρέξουμε χωρίς ενδοιασμούς στην πολύ πιο πλούσια και πολύ πιο σοφή παράδοση, αυτήν που μας κληροδοτεί η ιστορία, το παρελθόν της ανθρωπότητας μέσα από μεγάλους πολιτισμούς, από παραδόσεις, από μύθους, από θρησκείες και από τρόπους ζωής. Η χρωματοθεραπεία όπως και όλα τα είδη εναλλακτικής ιατρικής (όπως και η σύγχρονη γενετική αντιμετώπιση των ασθενειών) είναι ατομική. Δηλαδή η αντιμετώπιση και η θεραπεία κάθε ανθρώπου είναι ιδιαίτερη περίπτωση. Κάθε άνθρωπος είναι ξεχωριστό ον με τις δικές του ιδιαιτερότητες σε όλα τα σώματά του. Αυτό σημαίνει ότι η υγεία και η ασθένεια πρέπει να αντιμετωπιστούν ιδιαίτερα σε κάθε άτομο. Δεν υπάρχει μία θεραπεία για κάθε είδος ασθένειας, αλλά η θεραπεία εξαρτάται από το άτομο που ασθενεί. Αυτή είναι η βάση της παραδοσιακής ιατρικής και η μεγάλη διαφορά της από την ιατρική επιστήμη, που προσπαθεί να γιατρέψει ασθένειες και όχι ανθρώπους. Μόνο η σύγχρονη γενετική επιστήμη (που ακόμα βρίσκεται στην αρχή της) υπόσχεται να αντιμετωπίσει κάθε άνθρωπο χωριστά, επειδή διαφορετικό είναι το γενετικό υλικό σε κάθε άνθρωπο. Η αρωματοθεραπεία και η χρωματοθεραπεία είναι δύο από αυτές τις παραδοσιακές θεραπευτικές μεθόδους.
aitheria-elaia

Οι βάσεις τους είναι πολύ απλές, όσο απλή είναι και η κοσμοθεώρηση της παράδοσης. Το θεμέλιό τους είναι η θεώρηση του ανθρώπου με εντελώς διαφορετικό τρόπο απ' ότι μας λέει η επιστήμη. Σύμφωνα μ' αυτήν, πέρα από το φυσικό σώμα υπάρχουν και άλλα λεπτότερα σώματα που διαφεύγουν γενικά των αισθήσεών μας. Το φυσικό σώμα του ανθρώπου το περιβάλλει το λεγόμενο αιθερικό σώμα, ηλεκτρομαγνητικής φύσης, με μέγεθος λίγο μεγαλύτερο του φυσικού. Ακόμα λεπτότερα είναι το ενεργειακό σώμα (ή πρανικό, από τη λέξη πράνα=ενέργεια), υπεύθυνο για τη λήψη και την αποβολή ενέργειας από τον οργανισμό, το συγκινησιακό ή αστρικό σώμα, όπου βρίσκονται τα συναισθήματα, θετικά ή αρνητικά, το κατώτερο και το ανώτερο νοητικά σώματα που αναλαμβάνουν την ανθρώπινη νόηση, από τις κατώτερες εγωιστικές σκέψεις μέχρι τα ιδεώδη και τις αξίες και τέλος το διαισθητικό ή βουδικό σώμα (βούδι=φως, διαίσθηση) και το άτμα. Τα δύο τελευταία σώματα δεν είναι ενεργοποιημένα στον άνθρωπο, αλλά από ό,τι λένε οι παραδόσεις, θα ενεργοποιηθούν στο μέλλον. Τα πρώτα σώματα πέραν του φυσικού είναι δυνατόν να γίνουν ορατά στο μάτι, είτε μέσω της εξάσκησης του παρατηρητή, είτε μέσω ειδικών τεχνικών και συσκευών που χρησιμοποιεί και η χρωματοθεραπεία. Ο αιθέρας, το πρανικό σώμα και ακόμα το αστρικό και το νοητικό αποκαλύπτουν, ανάλογα με την κατάσταση, το χρώμα και τις αποχρώσεις τους, την κατάσταση της υγείας του ανθρώπου από το φυσικό μέχρι το νοητικό του σώμα. Αν ονομάζαμε όλο αυτό το περίβλημα του ανθρώπινου οργανισμού αύρα, τότε αυτή διαφέρει σημαντικά από άνθρωπο σε άνθρωπο για τον διορατικό που μπορεί να τη δει.
aitheria-elaia2
Πέρα από τα 7 συστήματα και όργανα του φυσικού σώματος που γνωρίζει και μελετά η ιατρική επιστήμη, υπάρχουν 7 άλλα όργανα που ανήκουν στο πρανικό σώμα και βρίσκονται κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης, από τη βάση της (κόκκυγας) μέχρι την κορυφή του κρανίου. Αυτά ονομάζονται τσάκρα και είναι πολύ σημαντικά για τη σωστή λειτουργία του οργανισμού σε όλα τα επίπεδα, γιατί απορροφούν την ενέργεια από το περιβάλλον και την κατανέμουν στον οργανισμό. Η σωστή λειτουργία τους είναι βάση για την ισορροπία στον οργανισμό και την καλή υγεία. Εκτός από τα επτά κύρια τσάκρα υπάρχουν και άλλα δευτερεύοντα τσάκρα, ο αριθμός των οποίων φτάνει τις πολλές εκατοντάδες, με πιο σημαντικά αυτά που βρίσκονται στα χέρια, στα πέλματα και στα γόνατα.

Τόσο τα χρώματα όσο και τα αρώματα επιδρούν σε αυτά τα πιο λεπτά σώματα του ανθρώπου και στα τσάκρα. Σύμφωνα με την παραδοσιακή θεώρηση (και αυτή είναι η πρώτη διαφορά με την ορθόδοξη ιατρική), οι ασθένειες προδιαγράφονται στα εξωτερικά στρώματα της αύρας πριν εμφανιστούν στα πιο πυκνά σώματα και τελικά στο φυσικό σώμα. Η θεραπεία της αύρας μπορεί να εμποδίσει την εμφάνιση της ασθένειας στο υλικό επίπεδο. Η άλλη σημαντική διαφορά των παραδοσιακών μορφών θεραπείας είναι η σημασία του θεραπευτή. Ο θεραπευτής δεν χειρίζεται απλώς τεχνικές, όπως στη σύγχρονη ιατρική, αλλά έχει ενεργό ρόλο. Το ποιόν του θεραπευτή, οι ηθικές του βάσεις, οι προθέσεις του και οι ψυχικές του δυνάμεις είναι πολύ σημαντικές για τη θεραπεία. Μια αρνητική σκέψη διαταράσσει τις ενέργειες και προκαλεί βλάβη στο ενεργειακό σώμα του ασθενή. Μια θετική σκέψη αντίθετα συντονίζεται και βοηθά τη θεραπευτική δράση των μέσων που χρησιμοποιεί. Οι παραδοσιακές θεραπείες είναι κραδασμικές, ή ενεργειακές. Χρησιμοποιούν δηλαδή τις δονήσεις, ή την ενέργεια που εκπέμπουν κάποια υλικά, όπως τα αρώματα ή τα χρώματα, για να επιδράσουν στο ενεργειακό σώμα του ανθρώπου και στα τσάκρα, επαναφέροντας τη σωστή λειτουργία τους. Ο θεραπευτής μπορεί να μην αγγίξει καθόλου το σώμα του ασθενούς ή μπορεί να συμπεριλάβει στοιχεία παραδοσιακής θεραπείας σε μία σωματικού τύπου θεραπεία, όπως είναι το μασάζ.
aromatherapy
ΤΟ ΑΡΩΜΑ ΣΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Η ζωτική ενέργεια των φυτών είναι κάτι αόρατο και άπιαστο. Αυτή την ενέργεια μπορούμε να απομονώσουμε σε εκείνο που ονομάζουμε αιθέριο έλαιο του φυτού. Αυτά τα αιθέρια έλαια, όταν εξαχθούν με κατάλληλη διαδικασία από το φυτό, μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε στην αρωματοθεραπεία. Κάθε αιθέριο έλαιο, ανάλογα με την αιθερική του ιδιαιτερότητα, μπορεί να επιδράσει με συγκεκριμένο τρόπο και με συγκεκριμένο θεραπευτικό αποτέλεσμα στα διάφορα μέρη ή λειτουργίες του σώματος. Η ενεργειακή αρωματοθεραπεία κάνει χρήση των αιθέριων ελαίων, για να επενεργήσει στο αιθερικό και ενεργειακό σώμα. Για να το πετύχει αυτό, χρησιμοποιεί τις λεπτές κραδασμικές ενέργειες των αιθέριων ελαίων και όχι τις κοινά αποδεκτές φυσικές τους ιδιότητες (χημική σύνθεση). Η αρωματοθεραπεία επιδρά στο αιθερικό ή στο ενεργειακό σώμα, με σκοπό να θεραπεύσει το φυσικό. Χάρη στις έρευνες των τελευταίων δεκαετιών, γνωρίζουμε τις φυσικές ιδιότητες και τη δράση των αιθέριων ελαίων, τη σύστασή τους, τη δράση εναντίον συγκεκριμένων βακτηριδίων και ιών, το πώς εισέρχονται στην κυκλοφορία του αίματος και με ποιο μηχανισμό δρουν στο φυσικό επίπεδο. Ακόμα, αποκτήσαμε μερικά στοιχεία για την επίδρασή τους στον εγκέφαλο.

Τα αιθέρια έλαια ήταν η βάση των σκευασμάτων για ιατρικούς και θεραπευτικούς σκοπούς σε όλους τους μεγάλους πολιτισμούς. Μπορούμε να μελετήσουμε τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιήθηκαν τα φυτά στο παρελθόν σε διάφορους λαούς, στις σαμανικές παραδόσεις, την τέχνη, τη θρησκεία, τους μύθους. Μπορούμε να μελετήσουμε τα ίδια τα φυτά και να μάθουμε πολλά από τις ιδιότητές τους. Υπάρχει μια τολμηρή θεωρία του Marcel Lavabre, σύμφωνα με την οποία τα φυτά έχουν ένα είδος συλλογικής μνήμης και θυμούνται με ποιους τρόπους χρησιμοποιήθηκαν από τον άνθρωπο στο παρελθόν και αυτή η μνήμη ενδυναμώνετε κάθε φορά που τα χρησιμοποιούμε για τον ίδιο σκοπό. Η θεωρία αυτή συμβαδίζει με τη θεωρία των μορφογενετικών πεδίων. Στο δυτικό κόσμο, από τον 19ο αιώνα οι φαρμακοποιοί άρχισαν να παράγουν χημικά σκευάσματα, απομιμήσεις των αιθέριων ελαίων μόνο ως προς την υλική σύσταση, που δεν μπορούσαν όμως να μιμηθούν τις αιθερικές και ενεργειακές ιδιότητες. Τα σκευάσματα αυτά είναι βέβαια πιο φθηνά στην παραγωγή, αλλά αποτελεσματικά μόνο σαν αρώματα και όχι στην ενεργειακή θεραπεία.

Στη σωματική θεραπεία, τα αιθέρια έλαια εισέρχονται στην κυκλοφορία του αίματος και έχουν εμφανή αποτελέσματα στο φυσικό σώμα. Στην ενεργειακή αρωματοθεραπεία όμως χειριζόμαστε τα έλαια με εντελώς διαφορετικό τρόπο. Ο παραδοσιακός αρωματοθεραπευτής εργάζεται με πολύ αραιά διαλύματα αιθέριων ελαίων, περίπου 3% ή ακόμη αραιότερα μέχρι 0,5%. Θεωρητικά λοιπόν δεν θα έπρεπε να υπάρχει καμία επίδραση στο σώμα.

Η δράση όμως των αιθέριων ελαίων δεν στηρίζεται στη φυσική και τη χημική τους σύσταση, αλλά στις ενεργειακές τους ιδιότητες οι οποίες δεν ελαττώνονται με την αραίωση. Όπως συμβαίνει και στην ομοιοπαθητική, τα αιθέρια έλαια μεταφέρουν τους κραδασμούς των φυτών από τα οποία προέρχονται και αυτή την ενέργεια είναι που χρησιμοποιούμε. Η δράση των αιθέριων ελαίων είναι ποιοτική και όχι ποσοτική. Είναι σημαντικό να χρησιμοποιούμε τη σωστή διάλυση αρώματος και να γνωρίζουμε ότι υπερβολική δόση ή συμπύκνωση μπορεί αντί για θετικό, να έχει αρνητικό αποτέλεσμα. Η εργασία με τα αιθέρια έλαια ακολουθεί μερικούς βασικούς κανόνες.

1. Ο θεραπευτής πρέπει να γνωρίζει τους κανόνες ασφάλειας για τη χρήση των ελαίων, γιατί υπάρχουν αιθέρια έλαια που είναι επικίνδυνα, ειδικά όταν χρησιμοποιηθούν σε ευαίσθητα άτομα.
2. Τα διαλύματα πρέπει να είναι πολύ αραιά, γιατί έτσι αυξάνεται η ενεργειακή δράση του ελαίου.
3. Πρέπει να δοθεί προσοχή στην καλή ποιότητα των αιθέριων ελαίων, να είναι καθαρά και παρασκευασμένα με όλες τις προφυλάξεις, ώστε να μην καταστραφεί η ενεργειακή τους σύσταση.
4. Απαιτούνται αγνές προθέσεις και υγιής ηθική από τον θεραπευτή.

Τα αιθέρια έλαια είναι ουσίες πολύ πτητικές. Εξατμίζονται πολύ γρήγορα. Με βάση το δείκτη πτητικότητάς τους, διακρίνουμε τα αιθέρια έλαια σε τρεις κατηγορίες: τις υψηλές νότες, που είναι τα πλέον πτητικά έλαια και ενεργούν σχεδόν άμεσα με αναζωογονητικό τρόπο, τις μεσαίες νότες, με μέτρια πτητικότητα, που επιδρούν στις λειτουργίες του σώματος (π.χ. χώνεψη) και τις χαμηλές νότες, που είναι τα λιγότερο πτητικά και έχουν δράση χαλάρωσης και ηρεμίας. Βλέπουμε ότι η διάκριση σε "νότες" ακολουθεί τη θεωρία περί κραδασμών, συχνοτήτων και ενέργειας.
aitheria-elaia3
Μία άλλη ταξινόμηση των αιθέριων ελαίων είναι με βάση το τσάκρα στο οποίο επιδρούν, δηλαδή με το οποίο συντονίζεται η συχνότητα της ενέργειάς τους. Τα αιθέρια έλαια που επιδρούν στο πρώτο τσάκρα (Μουλαντάρα) είναι αυτά που προσγειώνουν, που ενδυναμώνουν. Τα περισσότερα έχουν κοκκινωπό χρώμα και ανάμεσά τους βρίσκουμε το μύρο, το πατσουλί, το βετιβέρ, το λιβάνι, το ροδόξυλο και το ελεμί. Στο δεύτερο τσάκρα (Σβαδιστάνα) επιδρούν αρώματα με πιο αραιό χαρακτήρα και με ιδιότητες αναπαραγωγικές και δημιουργικές. Ανάμεσά τους είναι το γιασεμί, το τριαντάφυλλο, το σάνταλο. Στο τρίτο τσάκρα του ηλιακού πλέγματος (Μανιπούρα), τα πιο σημαντικά είναι το κυπαρίσσι και το βετιβέρ, που αφορούν τον ψυχολογικό κόσμο. Στο τέταρτο τσάκρα της καρδιάς (Αναχάτα) επιδρά το τριαντάφυλλο, το περγαμόντο και η ινούλα και το μελισσόχορτο. Επίσης το γιασεμί. Τα αρώματα αυτά έχουν σχέση με ελεγμένα συναισθήματα και με το νοητικό. Στο πέμπτο τσάκρα του λαιμού (Βισούδι) ανήκουν αρώματα με μπλε χρώμα, που σχετίζονται με τον ανώτερο νου, το λόγο. Το γερμανικό άκι, το αγγλικό χαμομήλι ανήκουν εδώ. Ακόμα επιδρά και το μύρο. Στο έκτο τσάκρα του μετώπου (Άγνα) έχουμε να κάνουμε με την ενόραση και τη διαίσθηση. Εδώ επιδρά το δεντρολίβανο, το κυπαρίσσι, το ελίχρυσο και το θυμάρι. Στο έβδομο τσάκρα της κορυφής (Σαχασράρα) έχουμε αρώματα που αντιστοιχούν και σε άλλα τσάκρα, το γιασεμί και το τριαντάφυλλο, όπως επίσης και το σανταλόξυλο και η λεβάντα. Επίσης αναφέρεται και το λιβάνι με την ιδιότητά του να μας συνδέει με το θείο. Ακόμα το ροδόξυλο και το ελεμί.
Arwmatotherapeia_clip

ΤΑ ΚΥΡΙΟΤΕΡΑ ΑΡΩΜΑΤΑ ΚΑΙ Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΟΥΣ

Βασιλικός Βαρυστομαχιά, Ωτίτιδες, Ημικρανία, Σπασμοί, Ασθμα, Κρυολόγημα, Τόνωση

Δεντρολίβανο Δυσκοιλιότητα, Διάρροια, Τυμπανισμός, Πέτρες της χολής, Αρθρίτιδες, Ρευματισμοί, Παχυσαρκία, Άσθμα, Βρογχίτιδα, Πληγές

Γαρίφαλο Διάρροια, Δυσπεψία, Ιγμορίτιδα, Πονόδοντος, Άσθμα, Νευραλγίες, Βρογχίτιδα, Πλευρίτιδα, Ιλαρά

Ευκάλυπτος Διάρροια, Κρυολόγημα, Αρθρίτιδα, Νευραλγίες, Ασθμα, Βρογχίτιδα, Έρπις, Πληγές

Αγριοκυπαρίσι Τόνωση Κυκλοφορικού, Τυμπανισμός, Δυσπεψία, Αιμορροΐδες, Ρευματισμοί, Ακμή, Έκζεμα, Δερματίτιδες

Γιασεμί Γέννα, Αναπνευστική Δυσκολία, Βήχας, Βραχνάδα, Δερματίτιδα Ιεροβότανο Υπέρταση, Βράχνιασμα, Γυναικολογικά προβλήματα, μολύνσεις δέρματος Καμφορά Τυμπανισμός, Δυσκοιλιότητα, Αναπνευστικά, Ακμή, Εγκαύματα, Πληγές

Κανέλα Τυμπανισμός, Κολικοί, Βήχας, Τόνωση Δέρματος

Λεμόνι Αναιμία, Κιρσοί, Υπέρταση, Λαρυγγίτιδα, Αρθρίτιδα, Ρευματισμοί, Παχυσαρκία, Ασθμα, Έρπις, Ρυτίδες Λεβάντα Υψηλή Πίεση, Ταχυπαλμία, Ωτίτιδες, Ημικρανία, Ρευματισμοί, Κυτταρίτιδα, Ακμή, Έκζεμα, Δερματίτιδα Σάνταλο Κολικοί, Διάρροια, Γαστρίτιδα, Ναυτία, Μολύνσεις Δέρματος, Συνάχι, Βήχας, Λαρυγγίτιδα

Περγαμόντο Κολικοί Στομάχου, Τυμπανισμός, Δυσπεψία, Αναπνευστικά, Αμυγδαλίτιδα, Βρογχίτιδα, Ακμή, Έρπις

Μαντζουράνα Υψηλή Πίεση, Δυσκοιλιότητα, Εντερικοί Σπασμοί, Πονοκέφαλος, Μυϊκοί Πόνοι, Σπασμοί, Ασθμα, Συνάχι Μύρο Διάρροια, Τυμπανισμός, Ανορεξία, Αιμορροΐδες, Αφθα, Στοματίτιδες, Φλεγμονές, Πληγές

Πτιγκρέιν (Φύλλα Νεραντζιάς) Ακμή, Οίδημα

Μέντα Κρυολόγημα, Πονοκέφαλος, Ημικρανία, Ιγμορίτιδα, Βρογχίτιδα, Συνάχι, Βήχας

Νερόλι (Ανθη Νεραντζιάς) Διάρροια, Τυμπανισμός, Τόνωση Δέρματος, Ταχυπαλμία

Φασκόμηλο Διουρητικό, Πόνοι Αρθρώσεων, Ρευματισμοί, Παχυσαρκία, Πληγές, Τόνωση Δέρματος

Πεύκο (βελόνες) Πέτρες στη Χολή, Κυστίτιδα, Νεφρά, Μολύνσεις του Αναπνευστικού, Ασθμα, Βρογχίτιδα, Γρίπη

Κέδρος Κυστίτιδα, Ακμή, Πιτυρίδα, Συνάχι

sexy and hot .... ναζιάρα και καυτή




Σεμνά και ταπεινά....



Το ψαρέψαμε από το newsong.gr

Αφθονα τα βασικά συστατικά της ζωής στον δορυφόρο του Κρόνου Εγκέλαδο

Αφθονα τα βασικά συστατικά της ζωής στον δορυφό του Κρόνου Εγκέλαδο

Ουάσινγκτον

Ο μικρός δορυφόρος του Κρόνου Εγκέλαδος διαθέτει σε αφθονία τα τρία βασικά συστατικά της ζωής -ενέργεια, υγρό νερό και οργανικές ουσίες-, διαπίστωσε το σκάφος Cassini περνώντας μέσα από τους γιγάντιους θερμοπίδακες του φεγγαριού.

Η ανακοίνωση της NASA την Πέμπτη έρχεται λίγες ημέρες μετά από μια σημαντική δημοσίευση στο περιοδικό Science, σύμφωνα με την οποία κάτω από την παγωμένη επιφάνεια του Εγκέλαδου ίσως κρύβεται ένας ολόκληρος ωκεανός υγρού νερού και αμμωνίας.

Μέσα στον υπόγειο ωκεανό υπάρχει μικρή πιθανότητα να κολυμπούν εξωγήινα μικρόβια, εκτιμά τώρα η NASA.

Στις 12 Μαρτίου, το Cassini πλησίασε τον Εγκέλαδο σε απόσταση 50 χιλιομέτρων και πέρασε μέσα από τους γιγάντιους πίδακες υδρατμών, οι οποίοι πηγάζουν από ρωγμές στο νότιο πόλο του δορυφόρου και φτάνουν σε ύψος 800 χιλιομέτρων.

Τα όργανα του σκάφους έδειξαν ότι η σύσταση του υλικού στους θερμοπίδακες θυμίζει «ανθρακούχο νερό με μια δόση φυσικού αερίου» ανέφερε σε συνέντευξη Τύπου ο Χάντερ Ουέιτ, μέλος της επιστημονικής ομάδας του Cassini, το οποίο μελετά το σύστημα του Κρόνου από το 2004.

Εκτός από νερό, ανιχνεύθηκε διοξείδιο και μονοξείδιο του άνθρακα, μεθάνιο και προπάνιο, οργανικές ουσίες που πιθανώς προέρχονται από γεωχημικές διαδικασίες σε μεγάλα βάθη, εξήγησε.
Η κάτασπρη επιφάνεια του Εγκέλαδου είναι κατεψυγμένη στους -198 βαθμούς Κελσίου, ωστόσο η περιοχή του νότιου πόλου απ' όπου πηγάζουν οι θερμοπίδακες είναι πολύ υψηλότερη, γύρω στους -93 βαθμούς.

«Αυτό σημαίνει ότι μεγάλα ποσά ενέργειας φτάνουν στην επιφάνεια αυτής της περιοχής» δήλωσε ο Τζον Σπένσερ, μέλος της ομάδας που αναλύει τις μετρήσεις από τον υπέρυθρο φασματογράφο του Cassini.

«Είναι πολύ πιθανό να υπάρχει υγρό νερό όχι σε μεγάλο βάθος κάτω από την επιφάνεια αυτών των ρωγμών» είπε.

«Βρήκαμε στον Εγκέλαδο τα τρία βασικά συστατικά για την προέλευση της ζωής», δηλαδή θερμότητα, νερό και οργανικά μόρια, πρόσθεσε ο Λάρι Εσποζίτο, υπεύθυνος του υπεριώδους φασματογράφου.

Περισσότερες λεπτομέρειες αναμένονται να συγκεντρωθούν στα τρία ακόμα κοντινά περάσματα που θα πραγματοποιήσει φέτος το Cassini.

Εκτός από τον Εγκέλαδο, υπόγειοι ωκεανοί ίσως υπάρχουν και στον γειτονικό Τιτάνα, τον μεγαλύτερο δορυφόρο του Κρόνου, καθώς και σε τρία φεγγάρια του Δία -τον Γανυμήδη, την Ευρώπη και την Καλλιστώ.

Newsroom ΔΟΛ

Το μεγαλύτερο ηλιακό Καταμαράν στον κόσμο..!

Έχει μήκος 31 μέτρα και πλάτος15. Η ταχύτητά του φτάνει τους 15 κόμβουςκαι έχει χωρητικότητα 50 επιβατών. Κινείται με ηλιακή ενέργεια την οποία συγκεντρώνουν τα 500 τετραγωνικά μέτρα φωτοβολταϊκά πάνελ., τα οποία φτάνουν τα 38.000 τεμάχια. Το 60 τόνων catamaran κόστισε18 εκατομμύρια euro στην εταιρεία Knierim Yacht Club και κατασκευάστηκε στο Κίελο της Γερμανίας. Λεπτομέρεια: (Στο Κίελο κατασκευάστηκαν και τα 4 απιστεύτου άχρηστα υποβρύχια της Ελλάδας)

periergaa.blogspot.com

Το ψαρέψαμε από το t53vorini-gr

Μυρμηγκοφωλιά 5000 χιλιομέτρων!



Η φωτογραφία που βλέπετε κέρδισε το πρώτο βραβείο στον διαγωνισμό του Biotechnology and Biological Sciences Research Council. Ανήκει στον Thomas Endlein από το Πανεπιστήμιο του Cambridge και δείχνει ένα ασιατικό μυρμήγκι (smaragdina Oecophylla) να σηκώνει βάρος 500 mg.

Η ικανότητα αυτού του είδους να μεταφέρει βάρη 100 φορές μεγαλύτερα από το βάρος του σώματός τους, οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην κολλώδη στρώση που καλύπτει τα πόδια τους και τους επιτρέπει να κολλούν γερά σε λεία επιφάνεια!

Η μυρμηγκοφωλιά των 5.000 χιλιομέτρων!

Στο βίντεο μπορείτε να δείτε μία γιγαντιαία μυρμηγκοφωλιά που βρέθηκε το 2002 και εξαπλώνεται από την Ιταλική Ριβιέρα μέχρι τη βορειοδυτική Ισπανία, καλύπτοντας έκταση 5.000 χιλιομέτρων! Σύμφωνα με τους Ελβετούς, Γάλλους και Δανούς επιστήμονες που συμμετείχαν στην έρευνα, πρόκειται για τη μεγαλύτερη "μονάδα συμβίωσης" που έχει ανανακαλυφθεί μέχρι σήμερα!

Στην τεράστια μυρμηγκοπολιτεία ζούσαν δισεκατομμύρια "αργεντινών" μηρμυγκιών, που οι επιστήμονες υποθέτουν ότι έφτασαν στην περιοχή μέσα σε πλοία από την Αργεντινή! Τα μυρμήγκια αυτά συνηθίζουν να φτιάχνουν μεγάλες φωλιές που επικοινωνούν μεταξύ τους δημιουργώντας ένα εντυπωσιακό δίκτυο ανταλλαγής τροφής αλλά και επικοινωνίας!

Συντάκτης: Μαρία Παναγοπούλου
Pyles.tv
Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Μονο μην ξεχνάτε να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε , με ένα ενεργό link.
Link directory