Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Mοναδική παράκληση μας είναι να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε, με ένα ενεργό link.

Τρίτη, 9 Μαρτίου 2010

Sexy and Hot ... στης φυλακής τα σιδερα




Η ιστορία του σιταριού

Οι άνθρωποι στην περιοχή που σήμερα εκτείνεται η Συρία τρέφονταν με καλαμπόκι, γαζέλες και σπόρους από γρασίδι. Οι αιώνες ξηρασίας τους ανάγκασαν να εξαρτώνται όλο και περισσότερο από τους σπόρους του άγριου γρασιδιού.
Ξαφνικά πριν από 11000 χρόνια άρχισαν να καλλιεργούν σίκαλη και Chickpeas και στη συνέχεια einkorn και emmer - δύο από τους προγόνους του σιταριού - και αργότερα βρώμη. Σύντομα οι καλλιεργήσιμοι σπόροι ήταν το βασικό είδος διατροφής τους. Πρώτα καλλιεργήθηκαν στα βουνά Karacadag της Τουρκίας. Στο σημείο αυτό το άγριο γρασίδι περιέχει το πανομοιότυπο γενετικό αποτύπωμα του σύγχρονου εξημερωμένου σιταριού.

Ποιος φύτεψε για πρώτη φορά τους σπόρους και γιατί ; Και για να κυριολεκτούμε, δεν ήταν ποιος, αλλά ποια. Οι γυναίκες θεωρούνταν υπεύθυνες για τη συλλογή των φυτών στις κοινωνίες όπου ο άνδρας ήταν ο κυνηγός - συλλέκτης ζώων. Ήταν όμως ώριμη η εποχή για την ανάπτυξη της γεωργίας ; Η ικανότητα κατασκευής εργαλείων και ο έλεγχος της φωτιάς ήταν ήδη καθιερωμένα. Όμως ήταν πράξη έμπνευσης ή απελπισίας ; Μήπως τυχαία κάποιοι πεταμένοι σπόροι φύτρωσαν γύρω από τους ανθρώπινους οικισμούς;

Το σιτάρι « ανέπτυξε » κάποια καινούρια στοιχεία για να ταιριάξει στους νέους του υπηρέτες : Οι σπόροι έγιναν μεγαλύτεροι, η ράχη που ενώνει τους σπόρους έγινε λιγότερο εύθραυστη ώστε να μπορούν να συλλεχτούν ολόκληρα στάχυα παρά μεμονωμένοι σπόροι.

Οι υπηρέτες του σιταριού έγιναν τώρα σκλάβοι του. Η γεωργία επέφερε μείωση των υδάτινων αποθεμάτων, δουλεία, εκμετάλλευση και υποσιτισμό, επειδή οι αγρότες λιμοκτονούσαν όταν οι σοδειές δεν πήγαιναν καλά. Όμως τουλάχιστον μπορούσαν να επιβιώσουν. Η αύξηση του πληθυσμού ήταν τώρα αναπόφευκτη. Μέσα σε λίγες γενιές οι καλλιεργητές του σιταριού έγιναν δημοφιλείς και εξαπλώνονταν. Ξεπέρασαν τους κυνηγούς - συλλέκτες ζώων στο πέρασμά τους και έφεραν μαζί τους την Ινδο - Ευρωπαϊκή γλώσσα. Περίπου πριν από 5000 χρόνια το σιτάρι είχε φτάσει στην Ιρλανδία, την Ισπανία, την Αιθιοπία και την Ινδία. Μια χιλιετία αργότερα έφτασε στην Κίνα.
Μέσα σε 10000 χρόνια ο πληθυσμός της γης είχε διπλασιαστεί δέκα φορές φτάνοντας τα 6 δισεκατομμύρια περίπου σήμερα. Οι περισσότερες θερμίδες που συνέβαλλαν σ΄ αυτή την αύξηση προέρχονταν από 3 φυτά: καλαμπόκι, ρύζι και σιτάρι.
Το γηραιότερο και πιο διαδεδομένο είναι το σιτάρι. Αναμφίβολα αποτελεί το βασικό είδος διατροφής και η ιστορία του είναι και ιστορία της ανθρωπότητας. Σήμερα όμως το σιτάρι φαίνεται να χάνει την εξουσία του. Οι τόνοι καλαμποκιού που θερίστηκαν σ΄ όλο τον κόσμο άρχισαν σταθερά να υπερβαίνουν την ποσότητα του σιταριού για πρώτη φορά το 1998. Ακολούθησε το ρύζι το 1999. Η Γενετική Μετάλλαξη, που έχει μεταμορφώσει το καλαμπόκι, το ρύζι και τη σόγια, έχει ξεπεράσει το σιτάρι σε τέτοιο βαθμό που κινδυνεύει να γίνει « ορφανή σοδειά ».
Η δίαιτα Atkins και μια αλλεργία στη γλουτένη έχουν κάνει το σιτάρι να μοιάζει λιγότερο υγιεινό.

Ήρθε η ώρα όμως να αποδώσουμε φόρο τιμής σ' αυτό το μικρό χορτάρι που τόσα πολλά έχει προσφέρει στην ανθρώπινη φυλή.
Μια τυπική ποικιλία σιταριού είναι εξαπλής μορφής. Έχει 6 αντίγραφα σε κάθε γονίδιο ενώ τα περισσότερα πλάσματα έχουν 2. Τα 21 χρωμοσώματα περιέχουν μια βάση με 16 δισεκατομμύρια ζεύγη DNA, 40 φορές περισσότερα από το ρύζι, 6 φορές από το καλαμπόκι και 5 φορές από τους ανθρώπους. Προέρχεται από 3 προγονικά είδη σε 2 ξεχωριστές συγχωνεύσεις. Η πρώτη έγινε στο Levant πριν 10000 χρόνια και η δεύτερη κοντά στην Κασπία θάλασσα 2000 χρόνια αργότερα. Το αποτέλεσμα ήταν ένα φυτό με πολύ μεγάλους σπόρους, ανίκανο να αναπαραχθεί μόνο του στη φύση, αλλά εξαρτώμενο αποκλειστικά από τον άνθρωπο προκειμένου να το σπείρει.

Στην πραγματικότητα η ιστορία του σιταριού αρχίζει πολύ νωρίτερα, περίπου 12000 νωρίτερα, όταν μετά από πολλές ζεστές χιλιετίες, ένα κομμάτι πάγου στη Β.Αμερική κατέρρευσε και σχηματίστηκε μια γιγαντιαία λίμνη μέσα στο Β. Ατλαντικό. Ο χείμαρρος του κρύου νερού άλλαξε το κλίμα τόσο δραστικά που η εποχή των πάγων η οποία βρισκόταν σε πλήρη ύφεση διατηρήθηκε γ α άλλους 11 αιώνες. Ο πάγος της Σκανδιναβίας μετακινήθηκε νότια. Η Δυτική Ασία έγινε όχι μόνο πιο κρύα αλλά και πιο στεγνή. Η Μαύρη Θάλασσα αποξηράνθηκε. Μέσα σ΄ αυτές τις γεωλογικές και κλιματολογικές μεταβολές άρχισαν και συνεχίζονταν οι μετακινήσεις των πληθυσμών και φυσικά των αγροτών εκείνης της μακρινής εποχής. Οι συνήθειές τους έρχονταν μαζί μ΄ αυτούς σε όσα μέρη αποικούσαν. Έτσι έγινε όχι μόνο με τη σπορά αλά και το θέρισμα, το ψήσιμο, τη ζύμωση και την αποθήκευση. Περίπου 9000 χρόνια πριν είχαν εξημερώσει τα βοοειδή, τα οποία τάιζαν σιτάρι για να πάρουν γάλα και κρέας. Οι ανακαλύψεις του αλετριού για το όργωμα της γης και των μεθόδων για ο θάψιμο των σπόρων και το σπάσιμο του κελύφους τους έφεραν ραγδαίες αλλαγές. Όμως οι νεωτερισμοί ήρθαν αργά στη καλλιέργεια του σιταριού. Έτσι το κολάρο των αλόγων έφτασε τον 3ο αιώνα π.χ. στην Κίνα, ενώ τον 19ο τα τρακτέρ έφεραν την επανάσταση. Η αντικατάσταση των ζώων από τα τρακτέρ απελευθέρωσε 25% περισσότερη γη για καλλιέργεια τροφής προς ανθρώπινη κατανάλωση.

Μετά το 1950 μια νέα αλλαγή που βρίσκεται πίσω από τη λέξη « μεταλλαγμένα » έρχεται να διαμορφώσει ένα καινούριο σκηνικό στο χώρο της διατροφής, τις συνέπειες του οποίου όμως ακόμα δεν γνωρίζουμε. Έτσι ο Norman Borlaung τιμήθηκε το 1970 με το βραβείο Nobel γι' αυτό που ονομάστηκε « πράσινη επανάσταση ». Ο Borlaug είχε χρησιμοποιήσει φυσικά μεταλλαγμένα φυτά στην δημιουργία νέων ποικιλιών. Σύντομα όμως οι διάδοχοί του δημιούργησαν τεχνητά μεταλλαγμένα. Το 1956 ένα δείγμα από ποικιλία βρώμης ραδιενεργοποιήθηκε. Το αποτέλεσμα ήταν ένα φυτό με πιο κοντό βλαστό αλλά με εξαιρετική πρόωρη σοδειά και ιδιότητες, και το οποίο έφτασε στην αγορά ως η « Χρυσή Υπόσχεση » για τους αγρότες.
Σήμερα οι επιστήμονες χρησιμοποιούν νετρόνια, ακτίνες χ, ή καρκινογόνα χημικά - οτιδήποτε μπορεί να προσβάλλει το DNA - για να δημιουργήσουν μεταλλαγμένα δημητριακά. Ουσιαστικά κάθε ποικιλία σιταριού και βρώμης που βλέπουμε να καλλιεργείται στα χωράφια έχει παραχθεί από αυτό το είδος της « μεταλλαγμένης καλλιέργειας». Δεν γίνονται τέστ ασφαλείας και κανείς δεν διαμαρτύρεται. Ειδικά στην περίπτωση που οι καλλιέργειες των δημητριακών προορίζονται για ζωοτροφές (χοιρινών, πουλερικών, αιγοπροβάτων, κλπ) τα πράγματα είναι ακόμα πιο «σκοτεινά», αφού είναι δεδομένο ότι όλες αυτές οι ζωοτροφές θα φτάσουν στον άνθρωπο μέσω της κατανάλωσης του κρέατος αυτών των ζώων.

Η ειρωνεία είναι ότι η γενετική μετάλλαξη (GM) εφευρέθηκε το 1983 ως μια πιο ήπια, ασφαλέστερη και πιο λογική εναλλακτική λύση στη μεταλλαγμένη καλλιέργεια. Αντί για τυχαίες μεταλλάξεις, οι επιστήμονες μπορούσαν τώρα προσθέσουν τα χαρακτηριστικά που επιθυμούσαν

Ψάρια της Μεσογείου ... Τόνος


Τόνος.
Κοινή ονομασία διαφόρων ειδών περκόμορφων ιχθίων του γένους Τhunnus, της οικογένιας των σκομβρίδων.

Πρόκειται για ψάρια με πολύ μεγάλη οικονομική σημασία, διαδεδομένα σε όλες της θερμές θάλασσες του κόσμου.

Συναντώνται συχνά σε μεγάλα κοπάδια και εκτελούν μεγάλες μεταναστεύσεις για να τραφούν και να αναπαραχθούν. Οι τόνοι είναι άριστοι κολυμβητές και αναπτύσουν μεγαλες ταχύτητες. (μέχρι 70 χλμ. Την ώρα.) γεγονός το οποίο συμβάλλει η κατασκευή τους. Υδροδυναμικό σώμα με ισχυρούς μυς.

Το ανεπτυγμένο αγγειακό σύστημα των τόνων τους επιτρέπει να διατηρούν τη θερμοκρασία του σώματός τους αρκετούς βαθμούς υψηλότερη απο τη θερμοκρασία του νερού. Τους καλοκαιρινούς μήνες οι τόνοι πλησιάζουν τα παράκτια νερά για να αναπαραχθούν και να αποθέσουν τα αυγά του και να επιστρέψουν στα βαθιά νερά στις αρχές του χειμώνα. Τρέφονται κυρίως με άλλα ψάρια και μαλάκια που αναζητούν στα επιφανιακά νερά. Το μεγαλύτερο σε μέγεθος είδος (με μπλέ ραχιαία) είναι το thunnus thynnus το οποίο μπορεί να φτάση, μήκος, τα 4,5 μέτρα και βάρος τα 600 κιλά. (κυανόπτερος, bluefin) Ένα άλλο είδος τόνου είναι το thuunus albacares το οποίο μπορεί να φτάση, μήκος, τα 2 μέτρα και βάρος 200 κιλά. (κιτρινόπτερος, yellowfin) Υπάρχουν ακόμα 2 είδη τόνων katsuwonus pelamis και thunnus alalunga τα οποία δεν συναντούμαι συχνά στη μεσόγειο.

Πηγή: Εγκυκλοπαίδια δομή.

Όλες οι εκδοχές για την προέλευση του ΟΚ!

Οι θεωρίες που υπάρχουν για την "πατρότητα" του "Ο.Κ" είναι πολλές, καθώς σε δεκάδες γλώσσες ανά τον πλανήτη υπάρχει κάτι που ακούγεται σαν "okay" και συνεπώς θα μπορούσε να αποτελεί την αρχή του "θρύλου". Με το δεδομένο οτι καμμία από αυτές δεν συνοδεύεται από ακράδαντα αποδεικτικά στοιχεία, είναι σαφές οτι ο καθένας μπορεί να επιλέξει εκείνη την εκδοχή που του ταιριάζει περισσότερο. Εμεις σήμερα παρουσιάζουμε τις πιο διαδεδομένες και εντυπωσιακές πιθανές προελεύσεις του "Ο.Κ"!

Εκδοχή πρώτη: το Ο.Κ. εμφανίστηκε στον μεσαίωνα.

ok_red.jpg Μια εκδοχή θέλει το "Ο.Κ." να πρωτοχρησιμοποιείται στον μεσαίωνα . Μετά από το τέλος κάθε μάχης ένας στρατιώτης ανέβαινε σε ένα ψηλό σημείο ορατό από το κέντρο της πόλης και έγραφε με μεγάλα γράμματα σε ένα πανί τον αριθμό των νεκρών σταρτιωτών. Δίπλα στον αριθμό έβαζε το γραμμα "K" από την αγγλική λέξη "Killed" ( = σκοτωμένοι).

Έτσι εαν οι νεκροι ήταν εικοσιπέντε , το πανί θα έγραφε "25 k" αν ήταν επτά "7 K" κλπ.στην ιδανική περίπτωση που κανεις δεν είχε χάσει την ζωή του ο στρατιώτης έγραφε "0 k" δηλαδή "Μηδέν νεκροί", άρα "όλα καλά" !! Και αυτή η θεωρία, αν και θα μπορούσε να είναι η σωστή, δεν έχει ποτέ τεκμηριωθεί από κάποιο ιστορικό ντοκουμέντο.

Εκδοχή δεύτερη: το "Ο.Κ." ανήκει στην διάλεκτο ινδιάνικης φυλής και διαδόθηκε από τον 7ο πρόεδρο των Η.Π.Α!

Σύμφωνα με μια άλλη θεωρία - πολύ δημοφιλή στους αμερικανούς - το "Ο.Κ" προέρχεται από την διάλεκτο των Ινδιάνων Choctaw οι οποίοι χρησιμοποιούσαν την λέξη "okeh" που σήμαινε "έτσι είναι". Για πολλά χρόνια η παραπάνω εκδοχή εμφανιζόταν ως η επικρατέστερη γαι την ετυμολογία του "Ο.Κ".

Οι υποστηρικτές της μάλιστα εμφάνιζαν και αποδεικτικά στοιχεία: το 1790 , έλεγαν, ο αμερικανός πολιτικός Andrew Jackson - και αργότερα ο 7ος πρόεδρος των ΗΠΑ- άκουσε την φράση από ινδιάνους κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού. Γνωστός για την ιδιόμορφη προφορά του ο Jackson ενθουσιάστηκε από το "okeh" και άρχισε να το χρησιμοποιεί στις δημόσιες εμφανίσεις του.

Μετά τον θάνατό του, ένας αμερικανός ιστορικός, ο Albigence Putnam, εμφάνισε ένα χειρόγραφο σημείωμα του Jackson στο οποίο αναγραφόταν το "ΟΚ". Πολλά χρόνια μετά ο Woodford Heflin - κάνοντας γραφολογική ανάλυση στο χειρόγραφο κατέληξε στο συμπέρασμα οτι επρόκειτο για "κακογραμμένο" "O.R" ως συντομογραφία του "Ordered Recorded".

Εκδοχή τρίτη: το "Ο.Κ." ήταν ειρωνία των "σοβαρών" δημοσιογράφων προς τους αγράμματους αμερικανούς!

ok_blue.jpg Ο Alen Walker Read μετα από χρόνια ερευνών ισχυρίστηκε οτι βρήκε την "άκρη του νήματος" για το Ο.Κ. Σύμφωνα με την θεωρία του οτι την δεκαετία του 1830 στην Βοστόνη ήταν πολύ "στη μόδα" τα ακρώνυμα.

Παράλληλα το ποσοστό των αναλφάβητων ήταν πολύ μεγάλο και οι "σοβαρές" εφημερίδες της εποχής συνήθιζαν να ειρωνεύονται τους αγράμματους ανθρώπους χρησιμοποιώντας την "φωνητική γραφή", δηλαδή έγραφαν τις λέξεις όπως αυτές ακούγονταν.

Το πρωινό της 23ης Μαρτίου 1839 λοιπόν η εφημερίδα Morning Post της Βοστόνης αποφάσισε ένα ακρώνυμο για να "κοροϊδέψει" την ανορθογραφία πολλών πολιτών. Σε καποιο άρθρο έγραψε το ακρώνυμο "Ο.Κ." σημειώνοντας μέσα σε παρένθεση ότι προέρχεται από τις λέξεις "Oll Korekt" που σήμαιναν "Όλα Σωστά". Όπως αντιλαμβάνεστε το "Oll Korekt" είναι η φράση "All Correct" γραμμένη όμως όπως ακριβώς ακούγεται.

Εκδοχή τέταρτη: το "Ο.Κ" ήταν δημιούργημα διαφημιστών !!

Έναν περίπου χρόνο μετά το δημοσίευμα της Morning Post, οι ΗΠΑ ετοιμάζονταν για την εκλογή του 8ου αμερικανού προέδρου. Απόλυτο φαβορί ήταν ο υποψήφιος των Δημοκρατικών Martin Van Buren ο οποιος καταγόταν από την περιοχή Old Kinderhook της Νέας Υόρκης. Το χωριό αυτό φημιζότανε για τα εξαιρετικής ποιότητας μήλα του τα οποια εξάγονταν σε όλον τον κόσμο. Στα κιβώτια τα οποια μετέφεραν τα μήλα αναγράφονταν τα αρχικα "Ο.Κ" που σήμαιναν "Old Kinderhook" και με τον καιρό ταυτίστηκαν με την υψηλή ποιότητα.

Καταγόμενος από την περιοχή αυτη ο Martin Van Buren συχνά χρησιμοποιούσε το παρατσούκλι "Old Kinderhook" για να υποδηλώσει την διαφορά του από τους υπόλοιπους πολιτικού. Ετσι όταν 1840 οι επικοινωνιολόγοι του αναζήτησαν ένα κεντρικό σύνθημα
για την προεκλογική του εκστρατεία αποφάσισαν να χρησιμοποιήσουν αυτό ακριβώς: "Vote for Old Kinderhook! Vote for O.K"

Από όπου κι αν εμπνεύστηκαν οι διαφημιστές του Van Buren το "Ο.Κ" είναι κοινώς αποδεκτό ότι η επιλογή τους δικαιώθηκε πανηγυρικά: ο Martin Van Buren, ο mr "Old Kinderhook" ή αλλιώς ο κύριος "O.K" εξελέγη 8ος πρόεδρος των ΗΠΑ!! Ακόμη κι αν οι επικοινωνιολόγοι του δεν δημιουργησαν οι ίδιοι το ΟΚ οφείλουμε να ανγνωρίσουμε οτι μάλλον συνέβαλαν σημαντικά στην διάδοση του !!!
Συντάκτης: Μαρία Παναγοπούλου
pyles.tv

Έβαψαν βουνοπλαγιά με σπρέι!

Κυβερνητικοί υπεύθυνοι στην Κίνα δέχονται άσχημες κριτικές όταν με απόφαση τους η πλαγιά ενός βουνού βάφτηκε με σπρέι!

Το βουνό Laoshou, στην περιοχή Yunnan, είχε μείνει γυμνό μετά από εξορύξεις που λάμβαναν μέρος εκεί.

Οι Κυβερνητικοί υπεύθυνοι όμως αντί να προχωρήσουν σε αναδάσωση της πλαγιάς προσέλαβαν επτά εργάτες που δούλεψαν 45 ημέρες βάφοντας το βουνό πράσινο με σπρέι!

Οι κάτοικοι των γειτονικών χωριών εγκαταλείπουν τα σπίτια τους λόγω της έντονης οσμής των σπρέι!

«Στην αρχή νόμιζα πως θα φύτευαν νέα δέντρα στο βουνό και ότι η κυβέρνηση δείχνει ευαισθησία για το περιβάλλον. Έκανα λάθος,» είπε ένας από τους κατοίκους της περιοχής.

Η δωδεκάχρονη Αριάδνη μας χρειάζεται

Ώρες αγωνίας περνάει τις τελευταίες ημέρες μια πολύτεκνη οικογένεια από την περιοχή Φέρμα στην Ιεράπετρα καθώς το 12χρονο κοριτσάκι τους που νοσηλεύεται στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ηρακλείου και πάσχει από λευχαιμία έχει ανάγκη αιμοπεταλίων.

Την Παρασκευή, που η κατάσταση ήταν ιδιαίτερα κρίσιμη για τη ζωή του παιδιού, κινητοποιήθηκαν η κοινωνική υπηρεσία του Δήμου Ιεράπετρας και ο αρμόδιος αντιδήμαρχος κ. Γιώργος Σουργιαδάκης, ο Σύλλογος Ανάπτυξης Αγίου Ιωάννη, ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ανατολής και άλλοι φορείς που με ανακοινώσεις μέσω των τοπικών μέσων ενημέρωσης θέλησαν να βοηθήσουν με κάθε τρόπο, παρακινώντας τον κόσμο να μεταβεί στο Νοσοκομείο Άγιο Νικόλαο και να δώσει αίμα για να βρεθούν οι κατάλληλοι δότες.

Υπήρξε επίσης επικοινωνία με το Βενιζέλειο Νοσοκομείο ώστε να προγραμματιστεί μια έκτακτη αιμοδοσία όμως η όλη διαδικασία που απαιτείται για την συγκεκριμένη περίπτωση δεν μπορεί να γίνει μέσω κινητής μονάδας αιμοληψίας.

Όσοι επιθυμούν να... προσφέρουν αιμοπετάλια για την μικρή Αριάδνη, μπορούν να μεταβούν σε όποιο νοσοκομείο μπορεί να γίνει αιμοδοσία και για το Νομό Λασιθίου γίνεται μόνο στο Νοσοκομείο του Αγίου Νικολάου.

Δυστυχώς το ατυχές αυτό περιστατικό φέρνει για μια ακόμη φορά στην επιφάνεια την ανάγκη ίδρυσης τμήματος αιμοδοσίας στο Νοσοκομείο της Ιεράπετρας, ένα ίδρυμα που εξυπηρετεί χιλιάδες κατοίκους του Νομού μας και όχι μόνο.
apneagr

Κυματική φάση


Κατά την έναρξη του ανέμου, στην επιφάνεια του ηρεμούντος ύδατος δημιουργούνται "ρυτίδες" ακανόνιστου σχήματος. Αργότερα όσο αυξάνει η ένταση του ανέμου παρατείνεται και η διάρκεια της δράσεως αυτού στην επιφάνεια του ύδατος, με συνέπεια οι ρυτίδες να μεταβάλλονται σε κύματα ακαθόριστου σχήματος και διεύθυνσης. Στη συνέχεια όμως, όταν παύσει να πνέει ο άνεμος τα κύματα λαμβάνουν συγκεκριμένη μορφή, δηλαδή κανονικό σχήμα με ορισμένο δηλαδή ύψος, μήκος και περίοδο. Αν μάλιστα δεν μεσολαβήσει άλλη αιτία η περίοδος του κυματισμού θα διατηρείται μέχρι της πλήρους απόσβεσής της.

Κατά τον κυματισμό δεν μετατοπίζεται μάζα ύδατος, όπως κοινώς πιστεύεται, αλλά μόνο το σχήμα της κατανομής της επιφάνειας του ύδατος θάλασσας ή λίμνης, (όπως δηλαδή συμβαίνει στις κορυφές των στάχεων σ΄ ένα χωράφι όταν πνέει άνεμος).

Στοιχεία του κύματος. Α: ύψος κορυφής, valle: κοίλο, cresta: κορυφή, λ: μήκος κύματος και Η: ύψος κύματος.

Το ότι δεν μετακινείται μάζα ύδατος γίνεται αντιληπτό με το ακόλουθο πείραμα: αν ριφθεί ένα μικρό τεμάχιο ξύλου στην επιφάνεια της θάλασσας θα παρατηρηθεί ότι ενώ τα κύματα προχωρούν, το ξύλο, εφόσον δεν ενεργήσει άλλη δύναμη (π.χ. άνεμος), θ΄ ανέρχεται και θα κατέρχεται στο ίδιο και το αυτό σημείο.

Ορισμοί
  • Κορυφή κύματος: Ονομάζεται το υψηλότερο σημείο του κύματος
  • Κοίλο κύματος: Ονομάζεται το χαμηλότερο σημείο του κύματος
  • Μήκος κύματος: Ονομάζεται η απόσταση μεταξύ δύο διαδοχικών σημείων της αυτής φάσης (δηλαδή μεταξύ δύο διαδοχικών κορυφών ή δύο διαδοχικών κοίλων).Συνήθως συμβολίζεται με το γράμμα λ ή L.
  • Ύψος κύματος: Ονομάζεται η κάθετος απόσταση μεταξύ της κορυφής και του κοίλου του κύματος, είναι το αντίστοιχο πλάτος στη κυματική.
  • Ταχύτητα κύματος: Ονομάζεται ο λόγος της προχώρησης του κύματος στο χρόνο που διέρρευσε, συμβολίζεται κυρίως με το γράμμα υ ή V.
  • Περίοδος κύματος: Ονομάζεται ο απαιτούμενος χρόνος για να διέλθουν από ένα (σταθερό) σημείο δύο διαδοχικά σημεία ίδιων φάσεων, (δύο κορυφές, ή δύο κοίλα), συμβολίζεται συνήθως με το γράμμα τ ή Τ.
  • Συχνότητα κύματος: Ονομάζεται ο αριθμός των μηκών κύματος που διέρχονται από ένα (σταθερό) σημείο, στη μονάδα του χρόνου. Συνήθως συμβολίζεται με το γράμμα ν ή Ν.

Από τους παραπάνω ορισμούς συνάγονται οι σχέσεις: V = L / T, καθώς και N = 1 / T

Παρατηρήσεις

Η κυριότερη αιτία δημιουργίας θαλάσσιων κυμάτων είναι ο άνεμος. Σε κλειστές μάλιστα θάλασσες όπως είναι η Μεσόγειος, η Βαλτική, ο Εύξεινος Πόντος κ.ά. που θεωρούνται απαλλαγμένες από παλίρροιες, ο άνεμος αποτελεί την κατ΄ εξοχήν αιτία των παρατηρουμένων κυμάτων. Το βάθος στο οποίο αναταράζεται η θάλασσα από τα κύματα είναι όσο περίπου και το επιφανειακό μήκος κύματος, (λίγο μικρότερο), του υφιστάμενου κάθε φορά κυματισμού. Αυτό είναι πολύ γνωστό στα υποβρύχια που "εν καταδύσει" ταξιδεύουν πάντα "εν ηρεμία". Το μέγιστο ύψος κύματος που είχε καταγραφεί επίσημα, από "πλοίο καιρού, μέχρι το 1965, ήταν στον Βόρειο Ατλαντικό όπου έφθασε τους 67 πόδες, περίπου 22 μέτρα. Η κινητική ενέργεια και μετρίων ακόμη κυμάτων είναι πολύ μεγάλη. Λόγου χάρη, κύμα ύψους περίπου 8 μέτρων, μεταφέρει ενέργεια σε προσβαλλόμενη ακτή (ακτογραμμή) που ισοδυναμεί με 700 ΗΡ/μέτρο (ΗΡ/m). Το γεγονός αυτό ερμηνεύει και τα καταστροφικά αποτελέσματα των κυμάτων επί των ακτών και των ναυαγίων.

Συνηθίζεται πολλές φορές, όταν γίνεται αναφορά στον θαλάσσιο κυματισμό, να χρησιμοποιούνται δύο κυρίως όροι η κατάσταση θαλάσσης και η αποθαλασσία

Συγκεκριμένα με τον όρο κατάσταση θαλάσσης χαρακτηρίζεται κάθε φορά ο υφιστάμενος κυματισμός που δημιουργείται από τον επικρατούντα άνεμο τη στιγμή της παρατήρησης. Έτσι τα σχηματιζόμενα κύματα κινούνται προς την κατεύθυνση που πνέει ο αληθής (πραγματικός) άνεμος, (σε αντιδιαστολή του φαινομένου ανέμου), με μια μικρή διαφορά περί τις 10° (μοίρες).

Στα μετεωρολογικά δελτία πρόγνωσης καιρού η αναφερόμενη κατάσταση θαλάσσης για μια θαλάσσια περιοχή είναι εκείνη που προβλέπεται κατά τους ανέμους που θα επικρατούν στον χρόνο που αναφέρεται το δελτίο.

Ως Αποθαλασσία ή Σάλος, [κοινώς βουβό κύμα, φουσκοθαλασσιά ή ρεστία – swell (σουέλ)], ονομάζεται ο κυματισμός εκείνος που δεν οφείλεται σε καιρικά φαινόμενα στο χρόνο που παρατηρείται αυτός, αλλά σε άνεμο που έπνεε σε προηγούμενο χρόνο, ενίοτε και ημέρες πριν, ή σε άλλη περιοχή. Απλούστερα αποθαλασσία λέγονται τα παρατηρούμενα κύματα που φαίνονται να μην έχουν σχέση με τον επικρατούντα άνεμο στη περιοχή του παρατηρητή τόσο κατά διεύθυνση όσο και κατ΄ ένταση.

Ο σάλος οφείλεται στην αδράνεια της ήδη κινούμενης μάζας του ύδατος και μπορεί να «ταξιδέψει» σε μεγάλες αποστάσεις, μέχρι και 2.000 μίλια εφόσον δεν συναντήσει κάποιο εμπόδιο ή αντίθετο άνεμο προκειμένου να ελαττώσουν τα στοιχεία του.

Χαρακτηριστικό τέτοιο παράδειγμα ασυμφωνίας παρατηρούμενου κυματισμού προς τα στοιχεία (διεύθυνση, ταχύτητα) του ανέμου που επικρατεί, παρατηρούνται από Οκτώβριο μέχρι Μάρτιο στο ΝΔ άκρο της Σινικής Θάλασσας και κατά τον Δεκέμβριο στο Κόλπο της Βεγγάλης.

Κύριο γνώρισμα των κυμάτων της αποθαλασσίας ή σάλου ειδικά στο ανοικτό πέλαγος είναι ότι έχουν όψη "λιπαρά" (λεία) και αδιάσπαστη επιφάνεια, οι κορυφές τους δεν σκάνε, δεν ασπρίζουν. Τα κύματα της αποθαλασσίας «συν τω χρόνω» αποκτούν ελάχιστο ύψος, ενώ το μήκος τους αυξάνει που φθάνοντας στην ακτή σβήνουν απότομα.

Το αντίθετο της αποθαλασσίας είναι η κατάσταση θαλάσσης. Τα χαρακτηριστικά των κυμάτων τόσο της αποθαλασσίας όσο και της κατάστασης θαλάσσης μετρώνται και περιγράφονται σύμφωνα με την κλίμακα Ντάγκλας όπου και αποδίδονται με κωδικούς αριθμούς.

Παρατηρήσεις

Τα κύματα της αποθαλασσίας καταχωρούνται στα ημερολόγια γέφυρας των πλοίων ανάλογα του ύψους των σε «χαμηλά», «μέτρια» ή «υψηλά». Από μετεωρολογικής άποψης η έννοια της αποθαλασσίας εκλαμβάνεται ως υφιστάμενος κυματισμός του οποίου η διεύθυνση, το ύψος και η περίοδος καταχωρούνται χωριστά από εκείνων της κατάστασης θαλάσσης.

Η διεύθυνση των κυμάτων της αποθαλασσίας είναι εκείνη κατά διεύθυνση του ανεμολογίου της πυξίδας από την οποία και προέρχονται τα κύματα. Ενώ αντίθετα η διεύθυνση των κυμάτων της κατάστασης θαλάσσης είναι αυτή του αληθούς ανέμου. Συνεπώς όταν καταχωρείται στο Ημερολόγιο ο αληθής άνεμος δεν καταχωρείται η διεύθυνση της αποθαλασσίας αλλά μόνο τα υπόλοιπα στοιχεία της (ύψος και ένταση

Ομώνυμο άρθρο στην Βικιπαίδεια

Καινούριο blog... με θέμα το "τόπι"


Καινούριο blog
... με θέμα το "τόπι"

http://ikaros-ikarosboys.blogspot.com/

Ως γνωστόν το Rc-Cafe έχει μαύρα μεσάνυχτα από ποδόσφαιρο ... ορίστε λοιπόν μια πρόταση για τους λάτρεις του σπορ.

Με πρόγραμμα , αποτελέσματα , μικρά και μεγάλα νέα και πολλά πολλά ακόμα...

Αυτεπάγγελτη Αναζήτηση Δικαιολογητικών

Μάθαμε πρόσφατα για μια πολύ ενδιαφέρουσα διάταξη σύμφωνα με την οποία μπορεί κανείς να γλιτώσει μεγάλο μέρος από την γραφειοκρατία που μας βασανίζει στο δημόσιο τομέα..

Έτσι σύμφωνα με με τη διάταξη του άρθρου 16 του Ν. 3448/2006 (ΦΕΚ 57/Α΄) καθιερώθηκε η υποχρεωτική αυτεπάγγελτη αναζήτηση, σύμφωνα με την οποία, η εκάστοτε υπηρεσία οφείλει να αναζητεί ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ, οποιοδήποτε από τα 28 δικαιολογητικά, τα οποία σύμφωνα με το ισχύον κανονιστικό πλαίσιο υπάγονται στην υποχρεωτική αυτεπάγγελτη αναζήτηση και απαιτούνται για τη διεκπεραίωση αιτήματος πολίτη..

κάποια από αυτά είναι..

  • Αντίγραφο ποινικού μητρώου.
  • Πιστοποιητικό στρατολογικής κατάστασης τύπου Α΄ ή Β΄
  • Πιστοποιητικό γέννησης.
  • Πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης.
  • Αντίγραφο (ή απόσπασμα) ληξιαρχικής πράξης γέννησης.
  • Αντίγραφο (ή απόσπασμα) ληξιαρχικής πράξης γάμου.
  • Βεβαίωση Φορολογικής Ενημερότητας.
  • Εκκαθαριστικό σημείωμα δήλωσης φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων.

Αυτό σημαίνει ότι δεν είναι σύννομη η απαίτηση των παραπάνω δικαιολογητικών, δηλαδή είναι υποχρέωση των υπηρεσιών του Υπ Εσωτερικών και όχι των πολιτών να βρίσκουν τα παραπάνω δικαιολογητικά . Να σημειώσουμε πως η μη εφαρμογή της παραπάνω εγκυκλίου αποτελεί πειθαρχικό παράπτωμα..

Εδώ μπορείτε να βρείτε έναν αναλυτικό οδηγό για την εφαρμογή της διάταξης, ποια δικαιολογητικά περιλαμβάνονται στην εν λόγω διάταξη και να “κατεβάσετε” την εγκύκλιο που χρειάζεστε κάθε φορά ώστε να την έχετε μαζί σας κάθε φορά που κάποιος τεμπέλης υπάλληλος σας ζητήσει να κάνετε τη δουλειά του..

πιο αναλυτικά εδώ : Αυτεπάγγελτη Αναζήτηση Δικαιολογητικών

kala-nea

Τζογαδόροι λόγω... Dna οι χιμπατζήδες

Ξέρουμε ήδη ότι μπορούν να χρησιμοποιούν εργαλεία, ότι έχουν καλή μνήμη και ότι μαθαίνουν στα μικρά τους όσα γνωρίζουν, πράγματα δηλαδή που κάνει κι ο άνθρωπος. Εκείνο που λένε τώρα οι επιστήμονες, είναι ότι οι χιμπατζήδες έχουν άλλη μια «ανθρώπινη» συνήθεια, αυτή του τζόγου, και μάλιστα με ροπή προς τα... ριψοκίνδυνα παιχνίδια.

Έρευνα απέδειξε ότι αν δοθούν στους χιμπατζήδες δύο επιλογές, μια ασφαλής και μια που έχει ρίσκο, θα διαλέξουν πάντα τη δεύτερη. Αυτό σημαίνει ότι τα εν λόγω ζώα, των οποίων το DNA είναι ίδιο μ’ αυτό του ανθρώπου, σε ποσοστό 98%, είναι τα μόνα πλάσματα του ζωικού βασιλείου που ξέρουν να τζογάρουν. Η ανακάλυψη αυτή σημαίνει ότι το ριψοκίνδυνο παιχνίδι είναι ένα ακόμη χαρακτηριστικό τους που μοιάζει με τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά.

Προηγούμενες έρευνες έδειξαν ότι οι χιμπατζήδες χρησιμοποιούν εργαλεία για να συλλέγουν την τροφή τους, είναι καλύτεροι από τον άνθρωπο σε τεστ μνήμης και αφήνουν «σημειώματα» μεταξύ τους χρησιμοποιώντας φύλλα και κλαδιά δέντρων. Ερευνητές πιστεύουν ότι οι χιμπατζήδες εξελίχτηκαν στην πορεία, ώστε να καταφέρουν να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες στην εξεύρεση τροφής, που δεν είναι πάντα εύκολη υπόθεση. Σύμφωνα με την επικεφαλής της έρευνας, Σάρα Χέιλμπρονερ, του Duke University στη Βόρεια Καρολίνα, οι χιμπατζήδες δεν διστάζουν ακόμα και να κυνηγήσουν μαϊμούδες, αν δεν βρίσκουν άλλη τροφή. Φαίνεται μάλιστα να προτιμούν το ριψοκίνδυνο κυνήγι, καθώς το αποτέλεσμά του είναι πολύ πιο σημαντικό, απ’ ό,τι την έτοιμη τροφή. Σε πείραμα μάλιστα με δύο δοχεία φαγητού που το ένα είχε σταθερή ποσότητα ενώ το άλλο όχι, οι χιμπατζήδες πάντα έπαιρναν το δεύτερο δοχείο, ρισκάροντας να βρουν λίγη τροφή.


espressonews.gr

πουλια του αιγαίου μας ... Σπιζαετός

Οι γυμνές βραχώδεις πλαγιές, τα φαράγγια και οι απότομοι γκρεμοί των νησιών του Αιγαίου είναι τα μέρη όπου ζει ο Σπιζαετός, ένα πανίσχυρο και ικανότατο αρπακτικό. Η βασική του τροφή είναι μεσαίου μεγέθους θηλαστικά και πουλιά όπως αγριοκούνελα και πέρδικες, επομένως οι ισχυρισμοί ότι προξενεί καταστροφές στα κοπάδια είναι υπερβολικοί.

Σήμερα ο Σπιζαετός έχει εξαφανιστεί από πολλά νησιά. Η αδικαιολόγητη έχθρα των κτηνοτρόφων, το εντατικό παράνομο κυνήγι και η μείωση της φυσικής τροφής του είναι οι κυριότερες απειλές που αντιμετωπίζει. Τα τελευταία χρόνια η πορεία του Σπιζαετού προς την εξαφάνιση έχει επιταχυνθεί από τις μαζικές διανοίξεις δρόμων, που κάνουν προσιτά στους λαθροθήρες αλλά και στους ανυποψίαστους τουρίστες και τα πλέον απομακρυσμένα λημέρια του.

Φ. Κατσιγιάννης


Οι απόκρημνες και απρόσιτες περιοχές των νησιών, όπως εδώ στην Κάρπαθο, είναι τα τελευταία πολύτιμα καταφύγια για τον Σπιζαετό στο Αιγαίο.

Φ. Κατσιγιάννης

πουλια του αιγαίου μας ... Μύχος

Διαπλέοντας το Αιγαίο συχνά συναντά κανείς ομάδες κομψών πουλιών που γλιστρούν πάνω στα κύματα αποκαλύπτοντας με ταχύτατη εναλλαγή το σκούρο της ράχης και το λευκό της κοιλιάς. Ο Μύχος είναι αγελαίο θαλασσοπούλι που μπορεί να απαντηθεί σε κοπάδια που αριθμούν μερικές χιλιάδες άτομα. Λίγες, ωστόσο, είναι οι γνωστές θέσεις φωλιάσματός του στην Ελλάδα, επειδή φωλιάζει νωρίς την άνοιξη σε στοές σε βραχονησίδες που τις επισκέπτεται μόνο τη νύχτα. Τρέφεται στο ανοιχτό πέλαγος και μπορεί να περιπλανηθεί πολύ ακολουθώντας μεγάλα κοπάδια ψαριών. Μετά το τέλος της αναπαραγωγικής περιόδου, πολλοί Μύχοι ταξιδεύουν στη Μαύρη Θάλασσα για να εκμεταλλευτούν τους εκεί πλούσιους ψαρότοπους, ενώ αρκετοί εξακολουθούν να περιφέρονται στο Αιγαίο.

H. Mendel

"Φεύγει" η ψυχή κατά την αστρική προβολή;

"Η αστρική προβολή αποδεικνύει την ύπαρξη της ψυχής"

David Lindsay: " Όταν αρχίσουμε να έχουμε εξωσωματικές εμπειρίες συνειδητά, βλέπουμε ξεκάθαρα ότι έχουμε ψυχή, ένα πνεύμα αν θέλετε - συνήθως χρησιμοποιούμε την λέξη συνείδηση, γιατί είναι πιο αντικειμενική -.

Αλλά όντως πιστεύουμε ότι έχουμε αυτή την ύπαρξη που επιβιώνει μετά το φυσικό θάνατο, και έχουμε μία διαφορετική ζωή στο μέλλον, αφού φύγει αυτή η ζωή. Μπορούμε να το δούμε πολύ ξεκάθαρα ως αποτέλεσμα των συγκεκριμένων εμπειριών.

Μπορεί να συμβεί στον καθένα η αστρική προβολή;

David Lindsay: " Υπάρχουν τρεις διαφορετικές κατηγορίες. Η πρώτη - η οποία είναι και η πιο συνήθης κατηγορία- είναι η αυθόρμητη εξωσωματική εμπειρία, αυτή που συμβαίνει φυσικά, στον καθένα από εμάς χωρίς καμμία δική μας συμμετοχή.

Ο δεύτερος τύπος είναι η υπό πίεση εξωσωματική εμπειρία. Σε αυτό τον τύπο ανήκουν οι περιπτώσεις που κάποιος βρίσκεται σε αναισθησία σε ένα χειρουργείο ή είχε ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα ή κάποιου είδους κατάσταση κοντά στο θάνατο, οπότε και είχαν ως αποτέλεσμα τις εμπειρίες κοντά στο θάνατο. Και το άτομο τις αποκτά λόγω αυτών των συνθηκών.

Η τρίτη κατηγορία είναι αυτή όπου το άτομο εθελοντικά έχει εξωσωματική εμπειρία.
Και οι τρεις αυτοί τύποι είναι πιθανοί. Η βασική ιδέα είναι να αναπτύξει κάποιος την ικανότητα για να το κάνει. Αλλά γνωρίζουμε και πολλούς ανθρώπους που τις είχαν αυθόρμητα, χωρίς να έχουν προσπαθήσει να κάνουν οτιδήποτε.

Κι αν δεν μπορώ να επιστρέψω πίσω στο σώμα μου;

David Lindsay : "Κυκλοφορούν κάποιοι μύθοι σχετικά με την μη ικανότητα του ατόμου να επανέλθει στο φυσικό σώμα, ότι θα «κολλήσει» εκεί για πάντα. Ή ότι μία αρνητική πνευματική οντότητα θα αποκτήσει τον έλεγχο του φυσικού σώματος.

Αλλά δεν πιστεύουμε ότι αυτά είναι πράγματα που θα μπορούσαν να συμβούν. Και γνωρίζω τουλάχιστον πως στον οργανισμό μας έχουμε επτακόσιους με οκτακόσιους εθελοντές και διδάσκοντες που έχουν τακτικά αυτές τις εμπειρίες και μέχρι τώρα δεν είχανε τέτοιου είδους προβλήματα. Επομένως, θεωρούμε ότι είναι απόλυτα ασφαλείς.

Μπορούν δυο άνθρωποι να συναντηθούν έξω από το σώμα τους;

David Lindsay: " Έχουμε σιαπιστώσει είναι ότι αν πολλές φορές κάποια άτομα νομίζουν ότι μοιράστηκαν το ίδιο όνειρο, θα μπορούσαν στην πραγματικότητα να είχαν μια κοινή εξωσωματική εμπειρία. Μοιάζει να είναι πιο κατανοητό, από το να είδαν το ίδιο ακριβώς όνειρο!

Γιατί αυτοί οι δύο άνθρωποι πηγαίνουν σε ένα περιβάλλον, ένα πραγματικό μέρος, που δεν ανήκει στον υλικό κόσμο όπου βρισκόμαστε τώρα, αλλά και πάλι είναι ένα μέρος που υπάρχει.

Και μπορούν να πάνε εκεί, να έχουν μία συζήτηση, να παρατηρήσουν ορισμένα πράγματα, και να επιστρέψουν και οι δύο ξεχωριστά στα φυσικά τους σώματα, και να θυμούνται και οι δύο την εμπειρία.

Βεβαίως και υπάρχουν πολλές περιπτώσεις σαν αυτή που αναφέρονται μέσα σε βιβλία, όπως και είναι πολλοί οι άνθρωποι που είχαν αυτές τις εμπειρίες. Και εγώ ο ίδιος είχα μερικές φορές. Σίγουρα πρόκειται για κάτι που μπορεί να συμβεί και αποτελεί έναν πολύ καλό τρόπο επιβεβαίωσης ότι πρόκειται για ένα πραγματικό φαινόμενο. Αν το ζούμε δύο μαζί, δεν μπορεί να είναι στην φαντασία μας!"

Πόσο συχνά μπορούμε να κάνουμε αστρική προβολή;

David Lindsay : " Η συχνότητα εξαρτάται από το άτομο. Δε γνωρίζουμε άλλους παράγοντες εκτός από τους ψυχολογικούς, που θα εμπόδιζαν το άτομο να έχει συχνά εξωσωματικές εμπειρίες. Υπάρχει μία υπόθεση, σύμφωνα με την οποία, καθώς αναπτυσσόμαστε, φτάνουμε στο σημείο της συνεχούς αναισθησίας.

Με την έννοια ότι πηγαίνουμε στο κρεβάτι το βράδυ και παρκάρουμε το σώμα μας στο κρεβάτι σαν να "παρκάρουμε" το αυτοκίνητό μας στο γκαράζ, και έπειτα έχουμε προβολές καθ’ όλη τη διάρκεια της νύχτας. Έτσι, ολόκληρη τη νύχτα κάνουμε πράγματα, πετάμε γύρω, αποκτούμε εμπειρίες, και έπειτα το πρωί επιστρέφουμε, μπαίνουμε στο σώμα μας, και συνεχίζουμε την υπόλοιπη μέρα μας.

Θεωρούμε λοιπόν ότι είναι πιθανό, και γνωρίζουμε ανθρώπους οι οποίοι το κάνουν αυτό για δύο, τρεις, τέσσερις ώρες κάθε βράδυ. Άρα, είναι πιθανό. Δεν είναι συνηθισμένο, αλλά πιθανό. Η πλειοψηφία των ανθρώπων έχουν αυτή την εμπειρία μία φορά την εβδομάδα ή στις δύο εβδομάδες. Σύμφωνα με μία από τις θεωρίες, συμβαίνει σε όλους κάθε βράδυ, απλώς δεν το αναγνωρίζουν.

Μπορούμε να δούμε ότι πολλές φορές όταν πηγαίνουμε στο κρεβάτι το βράδυ, το μη φυσικό σώμα για το οποίο κάναμε λόγο, αποχωρίζεται ελάχιστα από το φυσικό σώμα, ίσως για δέκα, είκοσι, τριάντα εκατοστά, και αιωρείται πάνω από το φυσικό σώμα. Μένει εκεί για το βράδυ, και συντελεί στο να διατηρούμε ενέργεια και να είμαστε αναζωογονημένοι για την επόμενη μέρα.

Πώς μαθαίνει κανείς να κάνει αστρική προβολή;

David Lindsay : "Εμείς δίνουμε μαθήματα. Υπάρχουν πολλοί οργανισμοί σε όλο τον κόσμο που κάνουν μαθήματα. Πιστεύω ότι εμείς είμαστε από τους πιο αναπτυγμένους λόγω του περιεχομένου που παρέχουμε.

Έχουμε ένα πρόγραμμα αφιερωμένο στη διδασκαλία των ανθρώπων στο πώς να το κάνουν, τι να προσδοκούν να έχουν όταν είναι έξω από το σώμα τους, ποιες είναι οι επιπτώσεις στη συνέχεια όσον αφορά στην πραγματικότητα.

Αλλά το βασικό που κάνουμε σε αυτά τα μαθήματα είναι να παρέχουμε πολλές θεωρίες έτσι ώστε να καταλαβαίνουν ξεκάθαρα τι περιλαμβάνει, για το μη φυσικό σώμα, τις προετοιμασίες που πρέπει να γίνουν, όλα τα στάδια της συνείδησης, τις τεχνικές με τις οποίες λειτουργούν τα ψυχικά φαινόμενα, τη διαφορετική κοινότητα την οποία έχουμε όταν βρισκόμαστε σε μία προβολή.

Και έπειτα έχουμε μαθήματα όπου μέσω πειραμάτων οι μαθητές ξαπλώνουν και για περισσότερο από μιάμιση ώρα προσπαθούν κυριολεκτικά να έχουν αυτές τις εμπειρίες. Επομένως, πρόκειται απόλυτα για κάτι που μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο διδασκαλίας, αρκεί όσοι ενδιαφέρονται να είναι προσεχτικοί στην επιλογή των εκπαιδευτών τους και να μην εμπιστεύονται "τυφλά" όποιον υποστηρίζει ότι κατέχει την τεχνική της αστρικής προβολής."
Συντάκτης: Όλγα Τάντου
pyles.tv

Ελιά

elia.jpg (87057 bytes)Το πολύτιμο είδος υπάρχει σε άγρια ποικιλία στις παραμεσογειακές περιοχές. H μακραίωνη παρουσία της καλλιεργούμενης ποικιλίας στον ίδιο χώρο έχει δημιουργήσει ένα πολύτιμο περιβάλλον στο οποίο έχουν προσαρμοστεί εκατοντάδες οργανισμοί. Eίναι δέντρο που δίνει καρπούς έως τα βαθιά «γεράματα» και ως εκ τούτου στους γέρικους κορμούς με τα αλλόκοτα σχήματα αναζητούν καταφύγιο ένα σωρό οργανισμοί που τρυπώνουν στις αναρίθμητες σχισμές. Πουλιά, όπως οι παπαδίτσες γεννούν στις κουφάλες ή αναζητούν τροφή στον κορμό, όπως οι Δενδροβάτες. Tο χειμώνα κυρίως, ένα μέρος της παραγωγής τους κλέβουν οι τσίχλες, τα ψαρόνια και άλλα πουλιά.

Ό,τι είναι άδειο πονάει...

Μαμά, γιατί σε πονάει το στομάχι; ρωτά ο μικρός.

"Γιατί είναι άδειο παιδί μου" απαντά η μαμά.

Εκείνη την στιγμή μπαίνει μία φίλη τής μαμάς.
"Μήπως έχεις καμία ασπιρίνη; Με πονάει φοβερά το κεφάλι μου", λέει.

Και ο μικρός: "Σας πονάει κυρία γιατί είναι άδειο"...

ClopYPastE

Τα νησιά της ανατολικής Μελανησίας



Αν και κατά ένα μεγάλο μέρος άθικτα, τα 1.600 νησιά της ανατολικής Μελανησίας είναι τώρα μια περιοχή με έντονες απειλές και αυξανόμενη διαρκώς την ανθρώπινη δραστηριότητα. Οι απειλές αφορούν κυρίως στην κλιμακούμενη μείωση των εκτάσεων των βιοτόπων, τις συνέπειες από τη λειτουργία των μεταλλείων, και τις μη αποδεκτές πρακτικές καλλιέργειας.


Η περιοχή είναι μια από τις πιο σύνθετες γεωγραφικά περιοχές της γης. Η απομόνωση των νησιών και οι κλιματολογικές συνθήκες που παρουσιάζονται έχουν διατηρήσει έναν τεράστιο αριθμό ειδών χλωρίδας και πανίδας. Στα πυκνά δάση βρίσκονται σπάνια είδη πουλιών, όπως ο θαλασσαετός του Σολομώντα, και άλλα δέκα είδη σπάνιων αρπακτικών. Αλλά και η ποικιλία των θηλαστικών είναι μοναδική, ενώ κάποια είδη βρίσκονται σε ελάχιστα από τα νησιά και μόνο στην Μελανησία. Ανάμεσα σ΄ αυτά είναι και η « αλεπού των δένδρων « ή « η αλεπού που πετά ».







Η υψίστης σημασίας για το περιβάλλον και τη διατήρηση των ειδών περιοχή των νησιών της ανατολικής Μελανησίας βρίσκεται βορειοανατολικά και ανατολικά της Νέας Γουινέας και περιλαμβάνει μεταξύ άλλων και τα μεγάλα νησιά Bismarck, το σύμπλεγμα Admiralty, το νησί Solomon και το Banuatu. Πολιτικά, αυτή η έκταση καταλαμβάνει τις περιοχές της Νέας Γουινέας ( συμπεριλαμβανομένων των νησιών της Νέας Βρετανίας, της Νέας Ιρλανδίας, το νησί Manus και το Bougainville). Επίσης όλα τα νησιά του συμπλέγματος του Solomon και το Banuatu. Συνολικά 1.600 νησιά και επιφάνεια 100.000 τετρ. χιλιομέτρων. Έκταση διπλάσια από την ενιαία έκταση της Πολυνησίας και Μικρονησίας.





Η μορφολογία των νησιών στην έκταση αυτή είναι σύνθετη και διαφοροποιημένη σε σχέση με την ηλικία που δημιουργήθηκαν και εξελίχθηκαν. Τα δύο κύρια νησιά του αρχιπελάγους του Bismarck, αλλά και αυτά της Νέας Βρετανίας και Νέας Ιρλανδίας, είναι ορεινά με τις κορυφές των βουνών να υπερβαίνουν τα 2.000 μέτρα. Αρκετά από τα μικρότερα νησιά είναι πρόσφατα ηφαίστεια, μερικά ακόμα ενεργά. Το Bougainville, το μεγαλύτερο νησί του συμπλέγματος του Solomon έχει πολλούς ορεινούς όγκους, μερικούς ηφαιστειακούς, αλλά και ψηλά οροπέδια. Το βουνό Balbi βρίσκεται 2.685 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και είναι το ψηλότερο σημείο στην ανατολική Μελανησία.



Οι βιότοποι σ΄ αυτή την ευαίσθητη οικολογικά περιοχή περιλαμβάνουν την παράκτια βλάστηση, δάση μαγγροβίων, τα δάση των ελών γλυκού νερού, τα πεδινά τροπικά δάση, τα εποχιακά ξηρά δάση και τα λιβάδια, καθώς και τα τροπικά δάση των βουνών. Οι βιότοποι αυτοί είναι φτωχοί σε σχέση με αυτούς της Νέας Γουινέας, αλλά πλουσιότεροι όταν συγκρίνονται με αυτούς της Πολυνησίας - Μικρονησίας. Κυριαρχούν σε μεγάλα τμήματά τους δάση, από διάφορα είδη δένδρων που ανήκουν στα γένη Terminalia, Pometia, Agathis και Metrosideros

Κερατώνουν περισσότερο οι γυναίκες


Ο μύθος για τον άντρα "γυναικά" έρχεται να καταρριφθε,ί σύμφωνα με τα ευρήματα μιας τελευταίας έρευνας. Στην έρευνα αυτή πήραν μέρος 3000 άτομα εκ των οποίων εξομολογήθηκαν ότι έχουν απιστήσει μόλις 3/10 άντρες, αλλά 4/10 γυναίκες.

Τα στοιχεία της έρευνας είναι άκρως αποκαλυπτικά των προθέσεων που έχουν αναπτύξει οι νεαρές γυναίκες που βιώνουν μια σχέση ή ένα γάμο στη σημερινή εποχή. Το 1/5 δηλώνει ενθουσιασμένο σε μια προοπτική απιστίας του συντρόφου του ενώ 1/4 βρήκε εντελώς ερεθιστικό το να νιώσει έλξη και να κυνηγήσει κάποιο άντρα εντελώς ξένο. Ταυτόχρονα το 25% των γυναικών π ου συμμετείχαν στην έρευνα αποκάλυψε ότι δεν μπορεί να αντισταθεί σε έναν άντρα που φορά στολή, και το 20% θα απατούσε το σύντροφό του με κάποιον άντρα με εξουσία.

Όταν πίνει μια γυναίκα.. και όταν βαριέται:

Στα αίτια της απιστίας από την γυναικεία πλευρά, φαίνεται ότι προηγείται η βαρεμάρα. Όταν μια γυναίκα βαρεθεί στη σχέση, ξενοκοιτά ενώ ως δεύτερη πιο διαδεδομένη δικαιολογία έρχεται η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ. Μάλιστα, περίπου το 10% των γυναικών ομολογούν ότι δεν έχουν υπάρξει αυστηρά μονογαμικές στη σχέση του αφού η ζωή είναι πολύ μικρή για να μην την χαρούν. Φυσικά, τα αρσενικά που είχαν στο πλευρό τους οι γυναίκες αυτές, κοιμούνταν τον ύπνο του δικαίου, αφού μόλις 1/3 άντρες έπιασε στα πράσα τη σύντροφό του.

Φυσικά, τα στοιχεία της έρευνας δεν πρέπει να παρερμηνεύονται. Αυτό που είναι σημαντικό, είναι πως μαζί με την ανεξαρτητοποίηση των γυναικών και την αναγνώριση της ισότητας τους με τους άντρες, βρέθηκαν στο δρόμο τους περισσότερες ευκαιρίες για να απιστήσουν. Μπορεί σε παλαιότερες εποχές, οι άντρες να αργούσαν να γυρίσουν σπίτι εξαιτίας επαγγελματικών συναντήσεων ή να έφευγαν για επαγγελματικά ταξίδια, αλλά και οι γυναίκες έχουν πλέον την ευκαιρία να γνωρίσουν καινούργιο κόσμο.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι καμία απιστία δεν γίνεται τυχαία ή κατά λάθος. Το να φλερτάρεις είναι πολύ διαφορετικό από το να περνάς το φλερτ στο επόμενο επίπεδο.

Διάσημες που θα προσέφεραν πολλά στην έρευνα περί απιστίας;

Η Σιέννα Μίλλερ: έχει παραδεχτεί πως κεράτωσε κάποιον πρώην σύντροφό της, ενώ μετά από λίγο καιρό της είχε έρθει σαν κεραμίδα η απιστία του τότε αγαπημένου της Τζουντ Λο.

Η Μεγκ Ράιν διένυε τον 9 χρόνο γάμου της με τον ηθοποιό Ντένις Κουέντ, όταν στα γυρίσματα της ταινίας ''Απόδειξη Ζωής'' ενέδωσε στο φλερτ του Μονομάχου Ράσελ Κρόου. Ο δεσμός διήρκεσε λίγους μήνες και η Μεγκ επέστρεψε στη μεγάλη αγκαλιά του συζύγου.

Η Πάρις Χίλτον, ορκιζόταν πως βρήκε τον άντρα της ζωής της στο πρόσωπο του παίκτη Νταγκ Ρεινχάρντ. Δυστυχώς, ξέχασε εντελώς τους όρκους αγάπης της, όταν είδε σε πάρτυ τον ποδοσφαιριστή Ροναλντίνιο και πέρασε μαζί του μια όμορφη βραδιά. Ο Νταγκ έσπευσε να την συγχωρέσει πάντως!

Η Μαντόνα έβαλε τέλος στο γάμο της με το Γκάι Ρίτσι, γιατί οι ψύλλοι για σχέση της Βασίλισσας με τον παίκτη μπέιζμπολ Άλεξ Ροντρίγκεζ, είχαν μπει για τα καλά στα αυτιά του Γκάι.
Πηγή womenonly.gr

Sexy and Hot .... μια κοκκινομάλλα άλλο πράγμα




Γενετικός θησαυρός στις τρίχες εξαφανισμένων ειδών

Η αναπάντεχη ανακάλυψη ότι το γενετικό υλικό ενός ζώου μπορεί να διατηρηθεί για χιλιετίες μέσα στις τρίχες του υπόσχεται πληθώρα νέων στοιχείων για είδη που έχουν εξαφανιστεί. Οι επιστήμονες κατάφεραν ήδη να διαβάσουν μεγάλα τμήματα DNA από μαμούθ που φυλάσσονται σε μουσεία.

Μέχρι σήμερα, οι βιολόγοι πίστευαν ότι μικρά τμήματα γενετικού υλικού μπορούν να διατηρηθούν για μεγάλα διαστήματα μόνο στα οστά, καθώς οι υπόλοιποι ιστοί εύκολα διασπώνται. Τέτοιες αποσπασματικές αλληλουχίες έχουν ανακαλυφθεί σε οστά μαμούθ καθώς και ανθρώπων του Νεάντερταλ, ηλικίας 30.000 ετών.

Τώρα, ερευνητές του Πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια αναφέρουν στο περιοδικό Science ότι κατάφεραν να διαβάσουν αλληλουχίες γονιδίων από τις τρίχες δέκα μαμούθ της Σιβηρίας που βρέθηκαν παγιδευμένα στους πάγους και είχαν ηλικία έως 50.000 ετών.

«Θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε τη μέθοδο για να προσδιορίσουμε την αλληλουχία σε εκθέματα μουσείων και να βοηθήσουμε έτσι στην κατανόηση της εξέλιξης των ειδών χρησιμοποιώντας συλλογές μουσείων πολλών εκατοντάδων ετών» δήλωσε ο Σούστερ.

Πράγματι, η νέα τεχνική ίσως επιτρέψει την ανάλυση δειγμάτων που συγκέντρωσαν ο Δαρβίνος, ο Αλεξάντερ φον Χούμπολτ ή ο Κάρολος Λινναίος.

Το βασικό υλικό της τρίχας είναι η κερατίνη, μια ανθεκτική ουσία που δρα σαν μονωτικό «βιολογικό πλαστικό», αναφέρει ο Δρ Στέφαν Σούστερ και οι συνεργάτες του. Οι τρίχες μπορούν έτσι να πλυθούν, ώστε να απομακρυνθεί το μικροβιακό DNA που συχνά μολύνει άλλα δείγματα, και το γενετικό υλικό που απομονώνεται τελικά είναι πιο καθαρό.

Το μουσειακό υλικό που μπορεί να αναλυθεί είναι θεωρητικά απεριόριστο, καθώς η μέθοδος μπορεί ίσως να εφαρμοστεί και σε άλλα δείγματα που περιέχουν κετατίνη, όπως τα νύχια., τα κέρατα και οι οπλές.

Ανεξάρτητες ερευνητικές ομάδες έχουν ξεκινήσει προγράμματα με απώτερο στόχο την κλωνοποίηση των μαμούθ, κάτι που σήμερα είναι πρακτικά ανέφικτο.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από Associated Press

Σε έρημο της Arizona "νεκροταφείο" παροπλισμένων αεροσκαφών

Αν αναρωτιέστε "πού πάνε τα αεροπλάνα όταν... πεθάνουν", το Google Maps έχει την απάντηση! Οι δορυφόροι του εντόπισαν στην αεροπορική βάση Davis-Monthan στην περιοχή Tucson στην έρημο της Arizona, ένα "νεκροταφείο" παροπλισμένων αεροσκαφών, συνολικής αξίας 30 δισεκατομμυρίων ευρώ!
Δεν είναι η πρώτη φορά που έρχονται στη δημοσιότητα ανάλογες εικόνες αλλά η διαφορά εντοπίζεται στην υψηλή ανάλυση που σου δίνει την εντύπωση πως αν απλώσεις το χέρι σου θα... αγγίξεις τα αεροπλάνα!Στη βάση αυτή οδηγούνται αεροσκάφη που είναι παροπλισμένα, προορίζονται για ανταλλακτικά ή περιμένουν τη σειρά τους για να επισκευαστούν και να μεταπωληθούν! Η εγκατάσταση είναι το μέγεθος των 1.300 γηπέδων ποδοσφαίρου μαζί.Η έρημος θεωρείται ιδανικό μέρος για την αποθήκευση αεροσκαφών αφού η χαμηλή υγρασία και βροχόπτωση εμποδίζουν την εμφάνιση σκουριάς. Παράλληλα το σκληρό χώμα επιτρέπει στα αεροπλάνα να σταθμεύουν χωρίς να χρειάζονται ράμπες.

molemou blogspot.com

Παίζουν ρόλο τα ζώδια στην επιτυχία της σχέσης ή του γάμου;

Η αστρολογία θεωρείται ένας τρόπος ψυχαγωγίας παρά μία πρακτική ή πνευματική επιμόρφωση. Παρόλα αυτά η άποψη ότι τα ζώδια παρέχουν κάποιες πληροφορίες για την προσωπικότητα του ατόμου είναι ευρέως διαδεδομένη. Επίσης θεωρείται από πολλούς ότι το κατά πόσο ταιριάζουν δύο άτομα επηρεάζεται από το συνδυασμό των ζωδίων τους.

Η έρευνα του David Voas στηρίχθηκε σε ένα αστρολογικό τεστ χρησιμοποιώντας τα στοιχεία της απογραφής του 2001 από την Αγγλία και την Ουαλία. Στηριζόμενο σε 10.000.000 αντρόγυνα (δηλ. σε 20.00.000 ανθρώπους) αποτελεί το μεγαλύτερο αστρολογικό τεστ που διεξήχθη ποτέ.Οι αστρολόγοι επιμένουν ότι οι ζωές και οι χαρακτήρες των ανθρώπων επηρεάζονται από τη διαμόρφωση του ηλιακού μας συστήματος κατά τη στιγμή της γέννησής μας.

Επιπλέον υποστηρίζουν ότι οι άνθρωποι μπορεί να ταιριάζουν λιγότερο ή περισσότερο με άλλους ανάλογα με το ζώδιό τους. Ο καθηγητής David Voas και η επιστημονική έρευνά του μάλλον θα τους στενοχωρήσει...

Η μεγαλύτερη αστρολογική έρευνα που έγινε ποτέ!

Μαργαρίτα Τζαγκαράκη: Πώς διεξήχθη η έρευνα και τι μεθόδους χρησιμοποιήσατε;

David Voas: Χρησιμοποίησα τα στοιχεία της πληθυσμιακής απογραφής του 2001. Ήταν μία ποιοτική έρευνα δηλαδή δεν έκανα προσωπικές συνεντεύξεις με ανθρώπους, αλλά οι άνθρωποι που συμμετείχαν στην έρευνα ρωτήθηκαν για την ημερομηνία γέννησής τους, άνθρωποι που ήταν παντρεμένοι και το ξέρουμε ότι ήταν παντρεμένοι γιατί έμεναν στο ίδιο σπίτι και είχαν δηλωθεί ως αντρόγυνα.

Αυτό λοιπόν που έκανα ήταν να συγκρίνω τις ημερομηνίες γέννησης και τα ζώδια των συζύγων. Μιλάμε για 10.000.000 αντρόγυνα σε όλη τη χώρα.

Μ.Τ.: Με ποια κριτήρια επιλέξατε το δείγμα;


David Voas: Δεν υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο δείγμα. Χρησιμοποίησα όλα τα αντρόγυνα της χώρας. Αυτό λοιπόν που χρειάστηκε ήταν παντρεμένα ζευγάρια, που ζουν μαζί και έτσι μπόρεσα να δω ποια είναι η σύνδεση που υπάρχει ανάμεσα στο ζώδιο του άντρα και στο ζώδιο της γυναίκας.

Το συμπέρασμα "γκρεμίζει" όλο το οικοδόμημα της αστρολογίας!

Μ.Τ.: Ποιο ήταν το συμπέρασμα της έρευνάς σας;

David Voas: Το συμπέρασμα στο οποίο καταλήξαμε είναι ότι στην πραγματικότητα δεν υπάρχει καμία σύνδεση μεταξύ των ζωδίων. Ξέρετε η αστρολογία μας λέει ότι ο χαρακτήρας μας, η προσωπικότητά μας και το κατά πόσο ταιριάζουμε με κάποιον επηρεάζεται από το ζώδιό μας.

Έτσι λοιπόν, αν για παράδειγμα είσαι Λέων τότε ταιριάζεις περισσότερο με τον Ιχθύ ή με τον Αιγόκερο ή και το αντίθετο. Αλλά εάν ίσχυε αυτό, τότε θα περίμενε κανείς κάποιοι άνθρωποι να επιλέγουν με βάση το ζώδιο με ποιους θα είναι μαζί και με ποιους δεν θα είναι κι όχι τυχαία. Και αυτό που εγώ ανακάλυψα ήταν ότι τα πάντα μπορούν να εξηγηθούν με το κριτήριο της τύχης. Με άλλα λόγια δεν υπάρχει λίγη ή πολύ πιθανότητα να παντρευτείς κάποιον με βάση το ζώδιό του.

Μ.Τ.: Απ’ ότι καταλαβαίνω οι αστρολόγοι δεν πιστεύουν στον παράγοντα της τύχης.

David Voas: (γελάει) Θεωρώ ότι ακόμα και οι αστρολόγοι θα συμφωνούσαν ότι υπάρχουν κάποια τυχαία στοιχεία που πρέπει να λαμβάνουν υπόψιν αλλά θεωρούν ότι έχουν να κάνουν με την επίδραση των αστεριών, κάτι που θα το παραδέχονταν αλλά υπάρχουν και κάποιοι άλλοι παράγοντες που επιδρούν. Δεν είναι μόνο το ζώδιο.

Μπορεί να είναι και η θέση του πλανήτη Άρη, της Αφροδίτης ακόμα και του Φεγγαριού που και αυτά έχουν κάποια επίδραση. Αλλά παρόλα αυτά θα έλεγα ότι το ζώδιο είναι κάτι το σημαντικό τόσο για τους επαγγελματίες αστρολόγους αλλά και για τους καθημερινούς ανθρώπους. Είναι κάτι το οποίο θέλουμε να γνωρίζουμε ακόμα και αν δεν έχουμε καμία ιδέα περί αστρολογίας, όλοι ξέρουμε τι ζώδιο έχουμε. Κι αυτό είναι κάτι που οι αστρολόγοι δυσκολεύονται να εξηγήσουν.

"Αν η έρευνα δικαίωνε στην αστρολογία, θα γινόμουν διάσημος!"

Μ.Τ.: Εάν η έρευνα είχε ένα αντίθετο αποτέλεσμα και αποδείκνυε η αστρολογία όντως επηρεάζει, θα δημοσιεύατε και πάλι το αποτέλεσμα της έρευνας;

David Voas: Φυσικά και θα το έκανα γιατί τότε θα γινόμουν πολύ διάσημος. (γελάει) Θα εντυπωσιαζόμουν το παραδέχομαι. Είμαι κάπως σκεπτικιστής απέναντι στην αστρολογία αλλά ως κοινωνικός επιστήμονας με ενδιαφέρει πάρα πολύ το απρόσμενο. Και εάν μπορούσα να βρω πολύ καλά στοιχεία, για το ότι για παράδειγμα ο Υδροχόος έλκεται από τον Κριό ή από κάποιο άλλο ζώδιο, τότε πραγματικά θα είχα μία πολύ καλή εξήγηση. Θεωρώ ότι αυτό θα ήταν ένα εντυπωσιακό αποτέλεσμα και θα ήμουν πραγματικά χαρούμενος να το δημοσιεύσω. Αλλά δυστυχώς φοβάμαι ότι δεν κατέληξα σε αυτό το συμπέρασμα.

Μ.Τ.: Ποια ήταν η αντίδραση του κόσμου μετά τη δημοσίευση των αποτελεσμάτων της έρευνας;

David Voas: Υπήρξαν πολύ άνθρωποι που ενδιαφέρθηκαν πραγματικά και μίλησα με δημοσιογράφους από όλον τον κόσμο για αυτά τα αποτελέσματα και βλέπω ότι πολλοί θεωρούν άκρως διασκεδαστική την αντίληψη των σημερινών ανθρώπων για την αστρολογία. Ίσως δε την παίρνουν στα σοβαρά. Αλλά συνεχίζουν να διασκεδάζουν διαβάζοντας τα ζώδιά τους και αυτό θα είναι κάτι για το οποίοι οι άνθρωποι θα συνεχίζουν να διαφωνούν. Δεν έχω την ψευδαίσθηση ότι θα πείσω αυτούς που είναι πεπεισμένοι ότι τα άστρα όντως επηρεάζουν. Πώς μπορείς να πείσεις κάποιον που είναι αφοσιωμένος στην αστρολογία ότι στην πραγματικότητα δε παίζει κάποιο ρόλο. Αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα.

"Τα ζώδια επηρεάζουν την ζωή μας αν τους επιτρέψουμε εμίς να το κάνουν!"

Μ.Τ.: Οι αστρολόγοι αντέδρασαν αρνητικά απέναντι στα αποτελέσματα της έρευνας;

David Voas: Ναι. Ένα από τα στοιχεία που χρησιμοποίησαν ήταν ότι το ωροσκόπιο είναι μία μόνο απλή ένδειξη και ότι πρέπει να χρησιμοποιήσεις άλλα αστρολογικά στοιχεία, όπως οι θέσεις των πλανητών κ.α. Γνωρίζω φυσικά ότι τα ωροσκόπια που δημιουργούνται από επαγγελματίες αστρολόγους είναι πολύ λεπτομερή και αρκετά ακριβή. Παρ’ όλα αυτά πρέπει να κάνω δύο επισημάνσεις.

Η πρώτη είναι ότι η αστρολογία που όλοι ξέρουμε δηλαδή η αστρολογία που διαβάζει ο κόσμος στις εφημερίδες και τα περιοδικά βασίζεται κυρίως στο ζώδιο αλλά ακόμα και στην επαγγελματική αστρολογία το ζώδιο είναι πολύ σημαντικό γιατί έχει κάποια επιρροή. Υπάρχουν πιθανότατα κι άλλοι παράγοντες που επιδρούν αλλά εάν όντως υπήρχε κάποια επίδραση της αστρολογίας θα το βλέπαμε στην έρευνά μας. Μιλάμε για 10.000.000 αντρόγυνα που αντιστοιχούν σε 20.000.000 ανθρώπους. Ακόμα και η παραμικρή επίδραση των άστρων θα διακρινόταν και πραγματικά δεν διαπιστώσαμε σε καμία περίπτωση κάτι τέτοιο.

Μ.Τ.: Εσείς προσωπικά πιστεύετε ότι τα ζώδια έχουν κάποια επίδραση στη ζωή και στις επιλογές των ανθρώπων;

David Voas: Πιστεύω ότι μόνο αν οι ίδιοι το θέλουν. Είναι πιθανό κάποιοι άνθρωποι που πιστεύουν στην αστρολογία να την αφήνουν να επηρεάσει τη ζωή τους.

Θέλω να πω ότι αν πας σε ένα αστρολόγο και του ζητήσεις να σου φτιάξει το ωροσκόπιο σου και μετά να λειτουργείς με βάση αυτό, τότε ναι, η αστρολογία επηρεάζει τη ζωή σου. Ή αν νομίζεις ότι ταιριάζεις με ένα συγκεκριμένο ζώδιο τότε μάλλον θα αναζητάς ανθρώπους με αυτό το ζώδιο και όχι άλλο. Σε αυτές λοιπόν τις περιπτώσεις, ναι πιστεύω ότι η αστρολογία έχει κάποια επιρροή. Αλλά εάν το ερώτημα είναι «πιστεύεις ότι χωρίς τη γνώση και την ελπίδα, τα άστρα μπορούν να έχουν κάποια επίδραση με τον τρόπο που λέει η αστρολογία », όχι αυτό δεν το πιστεύω εγώ προσωπικά.

"Είμαι 20 χρόνια παντρεμένος. Λέτε να ταιριάζουν τα ζώδιά μας;"

Μ.Τ.: Μία πιο προσωπική ερώτηση τώρα. ΄Γνωρίζω πως είστε παντρεμένος. Ποιο είναι το ζώδιο της γυναίκας σας και ποιο είναι το ζώδιο το δικό σας; Και εάν σύμφωνα με τους αστρολόγους ταιριάζετε ή όχι;

David Voas: Ναι. Πιθανότατα πρέπει να συμβουλευτώ κάποιον αστρολόγο γιατί δεν είμαι σίγουρος για αυτό. Μπορώ μόνο να σας πω τι πιστεύω εγώ. Για τη δική σας ενημέρωση, να σας πω ότι εγώ είμαι Σκορπιός και η σύζυγός μου είναι Δίδυμος. Είμαστε μαζί περίπου 20 χρόνια, άρα θεωρώ ότι πρέπει να ταιριάζουμε αλλά δεν ξέρω αν αυτό οφείλεται στα ζώδια.

"Ο έρωτας δε χρειάζεται τη βοήθεια των άστρων"

Μ.Τ.: Κατά τη γνώμη σας γιατί οι άνθρωποι καταφεύγουν σε αστρολόγους και τους συμβουλεύονται προκειμένου να βρουν το «ιδανικό ταίρι» τους ;

David Voas: Ξέρετε στον έρωτα οι άνθρωποι αναζητούν κάθε είδους βοήθεια. Οι άνθρωποι πάντα ενδιαφέρονταν για το πώς θα γίνουν πιο ελκυστικοί, ενδιαφέρονταν να ξέρουν με ποιους ταιριάζουν και με ποιους όχι και διαβάζουν πολλά σχετικά περιοδικά για αυτό.

Η αστρολογία φαίνεται να παρέχει πληροφορίες που ίσως να μην μπορούμε να τις συλλέξουμε με άλλο τρόπο ή καλύτερα που δεν θα μπορούσαμε να τις συλλέξουμε πιο εύκολα για το ποιος μας έλκει και ποιος όχι. Αλλά ακόμα κι αν δεν πιστεύουμε στην αστρολογία αποτελεί μία πολύ ελκυστική ιδέα ότι με ένα πολύ μικρό μέρος πληροφοριών όπως είναι τα γενέθλια μπορούμε να πούμε εάν θα ταιριάζαμε με κάποιον και εάν θα μπορούσε να είναι το ταίρι μας. Σε αυτήν άποψη προβάλλω την αντίστασή μου.

"Η αστρολογία μπορεί να αποτελέσει και εμπόδιο στο να βρούμε το ιδανικό ταίρι"


Μ.Τ.: Κε Voas, πιστεύετε ότι οι άνθρωποι δίνουν περισσότερη σημασία απ’ ότι χρειάζεται στην αστρολογία;

David Voas: Θεωρώ ότι εάν την πάρουν στα σοβαρά τότε ναι. Ξέρετε κατά τη γνώμη μου οι σχέσεις δεν έχουν κάποια μαγεία ή κάποια ανάλυση. Δεν υπάρχει κάποιο μαγικό φίλτρο για το αν θα είμαστε εμείς το ιδανικό ταίρι ή για το αν κάποιος άλλος θα ταιριάζει απόλυτα με εμάς. Είναι ένας συνδυασμός ικανοτήτων, τύχης και σκληρής δουλειάς για να πετύχει μία σχέση.

Είναι αρκετά δύσκολο να βρεις το ιδανικό ταίρι ακόμα και εάν δεν περιορίσεις τις επιλογές σου. Αν ξεκινήσουμε περιορίζοντας τους πιθανούς συντρόφους μας λαμβάνοντας υπόψιν την ημερομηνία γέννησης τότε αυτό δεν θα είναι και πολύ θετικό. Γιατί κάτι τέτοιο θα περιορίσει τις πιθανότητες επιτυχίας μας στον έρωτα. Δεν πιστεύω ότι πολλοί άνθρωποι φτάνουν σε αυτό το ακραίο σημείο αλλά εάν το κάνουν δε τους το συνιστώ.

Μ.Τ.: Ίσως ανησυχούν πολύ ως προς το να βρουν το «ιδανικό ταίρι»;

David Voas: Ναι. Έχετε απόλυτο δίκιο. Ανησυχούν πολύ για το αν θα βρουν το κατάλληλο σύντροφο και χρησιμοποιούν οποιαδήποτε βοήθεια μπορούν να πάρουν. Πρέπει όμως να μπορεί να διακρίνει κανείς εάν αποτελεί βοήθεια ή εμπόδιο στις περιπτώσεις που η αστρολογία προτείνει ότι κάποιοι άνθρωποι δεν ταιριάζουν με κάποιους άλλους, τότε μάλλον θα αποτελέσει περισσότερο εμπόδιο παρά θα παρέχει κάποιου είδους βοήθεια
Συντάκτης: Μαργαρίτα Τζαγκαράκη
pyles.tv

Φωσφορίζον ναι, τεχνητό όχι!

O «λωλός» ή «ωλός» είναι ένα από τα καλύτερα και αποδοτικότερα δολώματα για μεγάλα λαβράκια και τσιπούρες. Πρόκειται για δελεαστικότατο μεζέ αφού τα ψάρια τον βλέπουν ακόμη και τη νύχτα, διότι κάποια τμήματά του φωσφορίζουν.

Φωσφορίζον ναι, τεχνητό όχι!

H κολπάδα είναι ένα εύχρηστο αλιευτικό εργαλείο, που καλό είναι να υπάρχει μόνιμα στο σκάφος μας για το ψάρεμα του χταποδιού ανά πάσα στιγμή.

Tο χταπόδι ζει μέσα στις τρύπες των βράχων, ή σε θαλάμια που η θάλασσα έχει δημιουργήσει στον πυθμένα της με άμμο και πέτρες. Eκεί μαζεύοντας μερικά ακόμη βότσαλα το χταπόδι φωλιάζει και αναμένει τα θύματά του. Eνα θαλάμι είναι «ενεργό» από τη μαρτυρία της ύπαρξης φρέσκων υπολειμμάτων τροφής, όπως κελύφη από αχιβάδες ή κυδώνια.

Φωσφορίζον ναι, τεχνητό όχι!

H κουκούλα που διαθέτει το χταπόδι είναι και η κοιλιά του, στη βάση της οποίας βρίσκεται το κεφάλι του, όπου αρχίζουν τα οκτώ πλοκάμια του που διαθέτουν βεντούζες. Στο κεφάλι υπάρχουν τα μάτια του και από κάτω βρίσκεται το στόμα του που καταλήγει σε ένα κεράτινο παπαγαλέ ράμφος, το οποίο ουσιαστικά είναι το στόμα του.

Mέσα στην κουκούλα, βρίσκονται τα σπάραχνά του (στομάχι, μελανοσακούλα κλπ.) τα οποία αφαιρούμε όλα μαζί (φωτό 1) πριν το χτυπήσουμε και το παραγουλιάσουμε. Tο σύνολο αυτό αποκαλείται στην αλιευτική διάλεκτο «λωλός».

Φωσφορίζον ναι, τεχνητό όχι!

Ποιο τμήμα δολώνουμε
Aφού αφαιρέσουμε τα σπάραχνα με προσοχή ώστε να μη σπάσει η μελανοσακούλα του χταποδιού και γεμίσει ο τόπος μελάνια, τα τοποθετούμε προσεκτικά σε ένα βρεγμένο με θάλασσα πανί κι έτσι «οι λωλοί» είναι έτοιμοι να δολωθούν σε πολυάγκιστρο (φωτό 2 και 4).

Tο μέγεθος των αγκίστρων του πολυάγκιστρου είναι της επιλογής μας, ανάλογο των ψαριών που υπάρχουν στην περιοχή, ενώ μπορούμε να το προμηθευτούμε έτοιμο από κατάστημα ειδών αλιείας (φωτό 3). Aν θέλουμε όμως, μπορούμε να δέσουμε το δικό μας πολυάγκιστρο χρησιμοποιώντας λιγότερα αγκίστρια, δηλαδή τρία, αλλά σε μεγαλύτερη απόσταση.

Φωσφορίζον ναι, τεχνητό όχι!

Πώς η Γρίπη Κυριεύει Τον Οργανισμό


Φως στον μηχανισμό με τον οποίο οι ιοί της γρίπης διεισδύουν στα κύτταρα του ανθρώπινου αναπνευστικού συστήματος και τα κυριεύουν έριξαν επιστήμονες του ΜΙΤ.

Η νέα ανακάλυψη μπορεί να βοηθήσει τους ειδικούς να παρακολουθούν με μεγαλύτερη επιτυχία τις αλλαγές που υφίσταται το επικίνδυνο στέλεχος Η5Ν1 της γρίπης των πτηνών για το οποίο εκφράζονται φόβοι ότι μπορεί να πυροδοτήσει μια νέα πανδημία γρίπης και να αναπτύξουν αποτελεσματικότερες θεραπείες για την αντιμετώπισή του.

Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι ο ιός της γρίπης πρέπει να είναι σε θέση να προσδεθεί σε έναν υποδοχέα με σχήμα ομπρέλας ο οποίος περιβάλλει τα ανθρώπινα κύτταρα του αναπνευστικού συστήματος προκειμένου να επιτύχει να τα μολύνει - δεν πετυχαίνει τον στόχο του αν προσδεθεί σε άλλους υποδοχείς που έχουν σχήμα κώνου.

Το ευτυχές είναι ότι τουλάχιστον μέχρι στιγμής το επικίνδυνο στέλεχος Η5Ν1 της γρίπης των πτηνών έχει επιτύχει να προσδένεται μόνο στις δομές με σχήμα κώνου των ανώτατων αεραγωγών του ανθρώπου. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, χρειάζεται να προσαρμοστεί ώστε να προσδένεται στις... ομπρέλες για να εξαπλωθεί στον πληθυσμό.


Πηγή :
Εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ Science

Αρχαίοι Εφευρέτες-Απολλώνιος ο Περγαίος (260-170 π.Χ.)

Ο Απολλώνιος γεννήθηκε στην Πέργη της Παμφυλίας και ανήκει στη σχολή του μεγάλου γεωμέτρη Ευκλείδη.
Σπούδασε στη Αλεξάνδρεια, όπου είχε καθηγητές του τους μαθητές του Ευκλείδη, και με την καθοδήγησή τους έγινε πραγματικά σπουδαίος.
Η ιδιοφυΐα του φάνηκε με την έκδοση του συγγράμματός του Κωνικά, το οποίο του εξασφάλισε τον τίτλο του μεγάλου γεωμέτρη.

 Τα Κωνικά είχαν διαιρεθεί σε οχτώ βιβλία, από τα οποία διασώζονται επτά, τα τέσσερα πρώτα στην ελληνική γλώσσα και τα τρία επόμενα σε αραβική μετάφραση(το όγδοο χάθηκε). Τις κωνικές τομές πρώτοι μελέτησαν οι Πυθαγόρειοι, σε συνέχεια η Ακαδημία του Πλάτωνος και τέλος ο Ευκλείδης.
Ο Απολλώνιος ανέπτυξε σημαντικά την επιστημονική έρευνα και ανακάλυψε πολλά νέα θεωρήματα των κωνικών τομών.
Μεγάλη εκτίμηση για τον Απολλώνιο τρέφουν οι Γερμανοί κυρίως μαθηματικοί, οι οποίοι τον θεωρούν θεμελιωτή της αναλυτικής και της προβολικής γεωμετρίας. Αλλά και στην αστρονομία είχε κάνει σπουδαίες έρευνες ο Απολλώνιος. Δεν μπορούμε όμως να καθορίσουμε τις έρευνες αυτές, γιατί από τα αστρονομικά του συγγράμματα δε διασώζεται τίποτε.

Το έργο του Απολλώνιου ήταν μεγάλο, από αυτό διασώζονται:
α) Κωνικά βιβλία 7
β) Το θεώρημα
Ο κύκλος του Απολλώνιου, διασώθηκε από τους σχολιαστές του. Πολλά από τα θεωρήματα που περιλαμβάνονται στα Κωνικά είναι, βέβαια, γνωστά στον Ευκλείδη, αλλά τα πιο πολλά έχουν διατυπωθεί για πρώτη φορά από τον Απολλώνιο.
Στην Αστρονομία ο σοφός μας υπήρξε ο εισηγητής του γεωκεντρικού συστήματος των "εκκέντρων κύκλων και επικύκλων", για την ερμηνεία των κινήσεων του ουρανού κατά τρόπο σύμφωνο προς τις παρατηρήσεις.
Το Δήλιο πρόβλημα αποτέλεσε αντικείμενο μελέτης του, το οποίο και το έλυσε με τη βοήθεια της τομής ενός κύκλου και μιας υπερβολής.

Η βιολογική μηχανή που λέγεται μυς.

Γράφει ο Ομότιμος Καθηγητής της Φυσιολογίας,
Ιατρική Σχολή Παν/μίου Αθηνών,
Ιωάννης Χατζημηνάς



Στο ισόγειο του Science Museum στην Exhibition Road του Λονδίνου, βρίσκονται εκτεθειμένες οι πρώτες ατμομηχανές "μεγαθήρια" που κατασκεύασε κατά το δέκατο όγδοο αιώνα ο ιδιοφυής και χαλκέντερος εκείνος Σκοτσέζος, που άκουε στο όνομα James Watt. Και κάθε φορά που τα περιεργάζομαι - έξι ή εφτά φορές ως τώρα! - η ίδια πάντα σκέψη μου τριβελίζει το μυαλό!

Εδώ, με αυτά τα χονδροειδή κατασκευάσματα, έχουμε τις πρώτες πετυχημένες μηχανές, με τις οποίες ο άνθρωπος επιχείρησε - και τελικά πέτυχε - να μετατρέψει τη χημική ενέργεια , που περιέχεται στο ξύλο, στο κάρβουνο, στο πετρέλαιο, στο οινόπνευμα, κλπ., σε μηχανική ενέργεια, και να κινήσει με αυτή αντλίες, ανυψωτικά μηχανήματα, τρυπάνια, ολόκληρα εργοστάσια κάθε μορφής, ηλεκτρογεννήτριες, τρένα, πλοία, υποβρύχια, αυτοκίνητα, αεροπλάνα, πυραύλους, κλπ.
Εδώ πέρα έχουμε μπροστά μας τα υλικά τεκμήρια της έναρξης των πλέον ουσιαστικών ίσως εξελίξεων στην ιστορική πορεία της ανθρωπότητας.
Πραγματικά, από τον καιρό που ο άνθρωπος φάνηκε πάνω στη Γη, και μέχρι πριν από 200 περίπου χρόνια, αν εξαιρέσουμε τη δύναμη του ανέμου, που την εκμεταλλεύτηκε για την κίνηση πλοίων και ανεμόμυλων, καθώς και τη δύναμη των υδατοπτώσεων, με τοπική μόνο, πολύ περιορισμένη εκμετάλλευση, άλλη πηγή μηχανικής ενέργειας δεν διέθετε, εκτός από τη μυϊκή δύναμη, τη δική του και των ζώων που είχε εξημερώσει. Με αυτήν έκτισε τις πυραμίδες, το Σινικό τείχος, τον Παρθενώνα και τους υπέρκομψους και μεγαλοπρεπείς καθεδρικούς ναούς της κεντρικής Ευρώπης.

Με τη χρήση της μυϊκής δύναμης, της δικής του και των ζώων, όργωνε, για πολλές χιλιετίες, τα χωράφια, και κατασκεύαζε όλα όσα χρειάζονταν για τις καθημερινές του ανάγκες.. Από την ίδια πηγή ενέργειας αντλούσε τη δύναμη για το κυνήγι ή για τη μάχη, για το χτίσιμο της κατοικίας του, των φρουρίων, των οχυρωματικών έργων και των ναών του.
Σήμερα βέβαια, η κατάσταση είναι εντελώς διαφορετική. Ο άνθρωπος έχει πια στη διάθεσή του την απεριόριστη δύναμη των μηχανών, με την οποία πραγματοποιεί απίθανα επιτεύγματα στον τομέα της τεχνολογίας, της βιομηχανίας, της οικοδομής, των ταξιδίων, και γενικά της μετακίνησής του σε οποιοδήποτε σημείο της Γης, ακόμα και του διαστήματος! Η σημασία της μυϊκής δύναμης και της "μηχανής" που την παράγει έχει περιοριστεί πια σε μια άλλη, διαφορετική, προσωπική διάσταση.
Μέσα στα βάθη όμως του χρόνου, κάπου πριν από λίγα δισεκατομμύρια χρόνια, πρέπει να βρίσκονται κρυμμένα τα αρχέτυπα μιας άλλης μηχανής, που κατέστησε κατορθωτή την κίνηση των ζωντανών οργανισμών.

Η εξέλιξη αυτής της "βιολογικής μηχανής" εμφανίζεται ακόμα περισσότερο καταπληκτική όταν τη μελετήσουμε από κοντά και ανακαλύψουμε την τρομερή πολυπλοκότητα της δομής της, καθώς και την τελειότητα της λειτουργίας της.
Την προσεχή φορά που θα θαυμάσετε τον άλτη "επί κοντώ" να υπερπηδά τα 5,75 μ, ή το δρομέα των 100 να τα καλύπτει στα 9,80 sec, αναλογισθείτε τους υπομικροσκοπικούς μηχανισμούς που βρίσκονται σε δράση εκείνη την ώρα μέσα στους μυς του και στο νευρικό του σύστημα που τους κατευθύνει.
Το ίδιο μπορείτε να κάνετε και όταν απολαμβάνετε τη μελωδία που αναδύεται από το βιολί ενός βιρτουόζου ή όταν παρακολουθείτε τις κινήσεις του ταχυδακτυλουργού, του χορευτή ή της χορεύτριας.

Αυτή η μηχανή είναι απόλυτα δική μας, αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του σώματός μας, είναι μέρος της προσωπικότητάς μας, δεν είναι το αυτοκίνητό μας, είναι ένα σημαντικότατο κομμάτι του εαυτού μας, είναι οι μύες μας! Που πρέπει, στο κάτω - κάτω να τους φροντίζουμε , τουλάχιστο όσο και το μηχανάκι μας!

Τώρα, αν θέλετε εσείς που ασχολείστε με τον αθλητισμό, ή που γυμνάζεστε εντατικά να μάθετε τα θαυμαστά μυστικά της βιολογικής μηχανής που είναι το σύστημα των μυών του ανθρωπίνου σώματος, ελάτε να παρακολουθήσουμε μαζί ένα μάθημα Φυσιολογίας, όπως αυτά που έκανα τόσα χρόνια στους φοιτητές της Ιατρικής που είχα την ευκαιρία να διδάξω.
Ο μυϊκός ιστός είναι η βιολογική μηχανή, με την οποία η χημική ενέργεια μετατρέπεται σε μηχανικό έργο, σε ολόκληρο το ζωικό βασίλειο και βέβαια και στον άνθρωπο. Αν εξετάσουμε οποιοδήποτε ζωντανό πλάσμα, από το μόλις ορατό με γυμνό μάτι μαμούνι ως τον ελέφαντα ή τη φάλαινα, θα παρατηρήσουμε ότι περπατάει, τρέχει, πηδάει, πετάει, κολυμπάει, τρώει, αναπνέει, κλπ., με κινήσεις που επιτελούνται με τη χρησιμοποίηση των μυών του.

Ακόμα και οι κινήσεις που γίνονται στο εσωτερικό του σώματος και δεν υποπίπτουν στην άμεση αντίληψή μας, όπως είναι η κίνηση της καρδίας για την κυκλοφορία του αίματος, είτε οι κινήσεις του γαστρεντερικού σωλήνα και των άλλων εσωτερικών οργάνων του σώματος επιτελούνται από κάποιο είδος μυϊκού ιστού.

Εδώ όμως θα εξετάσουμε, σε αδρές γραμμές, τη δομή και τη λειτουργία των σκελετικών ή γραμμωτών μυών, δηλαδή των μυών εκείνων, με την ενέργεια των οποίων κινούμε τα χέρια και τα πόδια μας, τον κορμό και το κεφάλι μας, ή ακόμα και τα μάτια και τη γλώσσα μας Το σύνολο των γραμμωτών (ή σκελετικών ) μυών, σε ένα καλά αναπτυγμένο άτομο, αποτελούν γύρω στα 40 ως 50% του σωματικού του βάρους, δηλαδή σε ένα άτομο με σωματικό βάρος γύρω στα 65 κιλά, οι μύες του ζυγίζουν γύρω στα 25 ως 30 κιλά. Στη γυναίκα αντιστοιχεί το χαμηλότερο και στον άνδρα το ψηλότερο ποσοστό μέσα στο παραπάνω πλαίσιο.

Η βασική μορφολογική και λειτουργική μονάδα των μυών είναι η μυϊκή ίνα. Ο κάθε μυς αποτελείται από πολλές χιλιάδες, ως ακόμα και λίγα εκατομμύρια μυϊκές ίνες. Η κάθε μυϊκή ίνα είναι ένα συγκύτιο, δηλαδή κύτταρο που προέρχεται από τη σύντηξη πολλών χιλιάδων μικρών κυττάρων. Κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης του εμβρύου, έχει σχήμα κυλινδροειδές, με διάμετρο 30 ως 60 μm (εκατομμυριοστά του μέτρου) και μήκος όση είναι η απόσταση από τον ένα ως τον άλλο τένοντα του μυός. Αυτό, στο αναπτυγμένο άτομο, σημαίνει μήκος από 1 - 2 cm ( εκατοστόμετρα) ως και γύρω στα 15 cm. Οι περισσότεροι σκελετικοί μύες εκφύονται από ορισμένα σημεία των οστών και καταφύονται σε άλλα σημεία πάλι σε οστά, με την παρεμβολή πολύ ανθεκτικού συνδετικού ιστού, που σχηματίζει τους δυο τένοντες του μυός.

Ανάμεσα στις μυϊκές ίνες υπάρχει συνδετικός ιστός (κατά κύριο λόγο ίνες από κολλαγόνο), όπως και γύρω από ολόκληρο τον μυ, σαν ένα είδος περιβλήματος. Μέσα σ' αυτό το συνδετικό ιστό υπάρχουν τα αιμοφόρα αγγεία (αρτηρίες, αρτηρίδια, πυκνό δίκτυο από τριχοειδή, φλεβίδια, φλέβες), καθώς και τα λεμφαγγεία.

Επιπρόσθετα, μέσα στον ίδιο
αυτόν ιστό βρίσκονται και οι σωματικές κινητικές νευρικές ίνες, οι οποίες προέρχονται από τον εγκέφαλο είτε από το νωτιαίο μυελό. Η καθεμιά από αυτές τις νευρικές ίνες διακλαδίζεται σε ένα αριθμό νευρικών κλωνίων (από 2 - 3 ως και 600), που το καθένα καταλήγει σε σύναψη (τελική κινητική πλάκα), στο μέσο περίπου της κάθε μυϊκής ίνας. Με τις νευρικές αυτές ίνες φέρονται από το νευρικό σύστημα οι νευρικές διεγέρσεις (νευρικές ώσεις), που πυροδοτούν τη λειτουργία της καθεμιάς μυϊκής ίνας.
Άλλα στοιχεία που υπάρχουν μέσα στο μυ είναι νευρικά κλωνία του συμπαθητικού νευρικού συστήματος, που καταλήγουν στα τοιχώματα των αγγείων του μυός.

Ανά διαστήματα, ανάμεσα
στις μυϊκές ίνες, υπάρχουν ειδικοί υποδοχείς διάτασης (μυϊκές άτρακτοι), που ενεργοποιούνται περισσότερο ή λιγότερο, ανάλογα με τη διάταση ή την ένταση της συστολής του μυός. Η ενεργοποίηση αυτή των μυϊκών ατράκτων προκαλεί τη γένεση, σε ειδικές νευρικές ίνες που καταλήγουν σ' αυτές, νευρικών διεγέρσεων, οι οποίες άγονται στο νωτιαίο μυελό και στον εγκέφαλο, όπου παρέχουν πληροφορίες για την από στιγμή σε στιγμή λειτουργική κατάσταση του μυός.

Παρόμοιες πληροφορίες, που αφορούν, κατά κύριο λόγο τη δύναμη που εξασκείται από τους μυς πάνω στους τένοντές τους, αποστέλλονται προς το κεντρικό νευρικό σύστημα και από άλλους υποδοχείς, που βρίσκονται στους τένοντες.
Το σύνολο των μυϊκών ινών σε όλους τους μυς στο σώμα του ανθρώπου, υπολογίζεται σε 180 εκατομμύρια περίπου. Αυτό σημαίνει ότι, αν αυτές οι ίνες τοποθετηθούν, άκρη με άκρη, η μια στη συνέχεια της άλλης, φτιάχνουν ένα μήκος που ισούται με τη μισή περίπου περίμετρο της υδρογείου στο επίπεδο του ισημερινού.

Η υπομικροσκοπική δομή
της μυϊκής ίνας αποτελεί ένα "θαύμα" εξειδίκευσης βιολογικού υλικού για την εξυπηρέτηση του συγκεκριμένου σκοπού, δηλαδή της μετατροπής χημικής ενέργειας, σε μηχανική ενέργεια, με αυστηρότατο έλεγχο όσον αφορά τον καθορισμό του χρόνου της εκδήλωσης της λειτουργίας, της διάρκειας και της έντασης της δύναμης που εξασκείται από την ίνα, κλπ.

Η μυϊκή ίνα περιβάλλεται, βέβαια, όπως όλα τα κύτταρα του σώματος, από την κυτταρική μεμβράνα, και αμέσως κάτω από αυτή, κατά διαστήματα, υπάρχουν πολλοί πυρήνες. (στις ίνες με μεγάλο μήκος ο αριθμός των πυρήνων ανέρχεται σε χιλιάδες).
Στο αδιαφοροποίητο πρωτόπλασμα περιέχονται γλυκόζη, γλυκογόνο και λιπίδια, δηλαδή ουσίες, από την καύση των οποίων η μυϊκή ίνα εφοδιάζεται με ενέργεια, καθώς και το λεύκωμα μυοσφαιρίνη, που έχει ως αποστολή την εναποθήκευση οξυγόνου, το οποίο αποδίδεται για χρησιμοποίηση σε περιπτώσεις που η τροφοδότηση του μυός με οξυγόνο από το αίμα δεν επαρκεί για τις ανάγκες του.
Μέσα στο πρωτόπλασμα υπάρχουν επίσης και πάρα πολλά μιτοχόνδρια, δηλαδή τα οργανύλλια εκείνα, μέσα στα οποία επιτελείται η κατά στάδια οξείδωση της γλυκόζης και των λιπαρών οξέων, για τη τροφοδότηση της μυϊκής ίνας με ενέργεια. Η ενέργεια που προέρχεται από τις καύσεις χρησιμοποιείται, μέσα στα μιτοχόνδρια, για τη μετατροπή της διφοσφωρικής (ADP) σε τριφωσφορική αδενοσίνη (ATP).
Με αυτό τον τρόπο η ενέργεια αποθηκεύεται, κατά κάποιο τρόπο, με μορφή που είναι άμεσα διαθέσιμη, χωρίς την ανάγκη για παραπέρα χρησιμοποίηση οξυγόνου. Η τριφωσφορική αδενοσίνη (ATP) που παράγεται με αυτό τον τρόπο, μεταφέρεται στα κατάλληλα σημεία των μυϊκών ινιδίων, όπου, την κατάλληλη στιγμή, διασπάται με την επίδραση κατάλληλων ενζύμων, σε διφωσφορική αδενοσίνη (ADP) και φωσφορική ρίζα, ενώ η ενέργεια που απελευθερώνεται με αυτή τη διάσπαση χρησιμοποιείται από το μηχανισμό της συστολής για την παραγωγή μηχανικού έργου είτε την εξάσκηση μηχανικής έλξης από τον μυ πάνω στις προσφύσεις του.

Το ιδιαίτερο όμως χαρακτηριστικό γνώρισμα της μυϊκής ίνας είναι η διαφοροποίηση του μεγαλύτερου μέρους του πρωτοπλάσματός της σε μυϊκά ινίδια, καθώς και η μεγάλη ανάπτυξη του σαρκοπλασματικού της δικτύου.
Τα μυϊκά ινίδια είναι λεπτότατοι κυλινδροειδείς σχηματισμοί, πάχους 1 μm (εκατομμυριοστό του μέτρου), που εκτείνονται από τη μια ως την άλλη άκρη της μυϊκής ίνας. Σε κάθε μυϊκή ίνα υπάρχουν, ανάλογα με το πάχος της, από 200 ως και 2.000 μυϊκά ινίδια.

Το κάθε μυϊκό ινίδιο αποτελείται από αλλεπάλληλα όμοια τμήματα στη σειρά, που λέγονται σαρκομέρια, και που το καθένα έχει μήκος γύρω στα 3 - 4 μm. Έτσι, ένα μυϊκό ινίδιο, μέσα σε μια μυϊκή ίνα μήκους 10 cm (εκατοστόμετρα) αποτελείται από 25.000 περίπου σαρκομέρια, που είναι τοποθετημένα κατά σειρά, σε ευθεία γραμμή.
Το κάθε σαρκομέριο έχει την ακόλουθη δομή: στα δυο του άκρα, εκεί που ενώνεται με τα γειτονικά του σαρκομέρια, στη σειρά, υπάρχουν από ένας εγκάρσιος δίσκος από ειδικό λεύκωμα (δίσκος Ζ). Από την κάθε επιφάνεια αυτού του δίσκου, και συγκεκριμένα από σημεία αυτής της επιφάνειας που αντιστοιχούν στις γωνίες κανονικού εξαγώνου (όπως στη κηρύθρα που φτιάχνουν οι μέλισσες), εκφύονται 1.500 περίπου λεπτά μικκύλια, δηλαδή σχηματισμοί από μόρια ειδικού συμπλέγματος λευκωμάτων, από τα οποία το κυριότερο είναι η ακτίνη, μήκους 1 μm περίπου, τα οποία διατάσσονται παράλληλα προς τον επιμήκη άξονα του μυϊκού ινιδίου.
Με αυτή τη διάταξη των λεπτών μικκυλίων παραμένει στη μέση του κάθε σαρκομερίου κενός χώρος 1 - 2 μm , μέσα στον οποίο βρίσκονται τα παχέα μικκύλια της μυοσίνης. Τα μικκύλια αυτά έχουν μήκος 1,6 μm, και είναι τοποθετημένα και αυτά παράλληλα με τον επιμήκη άξονα του μυϊκού ινιδίου, κατά τρόπον ώστε το καθένα να αντιστοιχεί στο κέντρο κανονικού εξαγώνου, που σχηματίζεται από τα αντικρινά του λεπτά μικκύλια.

Το σαρκοπλασματικό δίκτυο είναι ένα πολυπλοκότατο σύστημα υπομικροσκοπικών σωληναρίων, τα οποία εκτείνονται ανάμεσα στα μυϊκά ινίδια σε τρόπο που το κάθε ινίδιο να περιβάλλεται από ένα δίκτυο από αυτά τα σωληνάρια. Επιπρόσθετα, μέσα στη μυϊκή ίνα υπάρχει και το σύστημα των εγκάρσιων σωληναρίων, τα οποία περιβάλλουν το κάθε σαρκομέριο σε δυο του σημεία, κατά τα όρια μεταξύ των λεπτών και των παχέων μικκυλίων. Τα σωληνάρια αυτά, κατά διαστήματα επικοινωνούν με το εξωτερικό περιβάλλον της μυϊκής ίνας, με πόρους που εκβάλλουν πάνω στην επιφάνεια της κυτταρικής μεμβράνης.

Το σαρκοπλασματικό δίκτυο φαίνεται ότι έχει σχέση με τη διακίνηση των ATP και ADP μεταξύ των μιτοχονδρίων και των μυϊκών ινιδίων, ενώ με το σύστημα των εγκάρσιων σωληναρίων μεταβιβάζεται η διέγερση από την εξωτερική κυτταρική μεμβράνη προς τις κατάλληλες θέσεις των μυϊκών ινιδίων για την πρόκληση της συστολής.
Για να επιτελέσει συστολή ο μυς, είναι ανάγκη να δεχτεί το κατάλληλο νευρικό ερέθισμα, που προέρχεται από το κεντρικό νευρικό σύστημα, δηλαδή από τον εγκέφαλο είτε από το νωτιαίο μυελό.
Από κάθε νευρικό κύτταρο, από αυτά που αποτελούν τον κινητικό πυρήνα για ένα μυ, ξεκινά μια νευρική ίνα, που μαζί με πολλές άλλες φτάνει, με τη μορφή ενός νεύρου, στο μυ. Εκεί μέσα, η νευρική αυτή ίνα διακλαδίζεται σε λίγα ή πολλά κλωνία (από 2-3 ως και 600, ανάλογα με το είδος του μυός), και το κάθε κλωνίο καταλήγει σε μια τελική κινητική πλάκα μιας μυϊκής ίνας.

Όλο αυτό το συγκρότημα, που περιλαμβάνει τη νευρική ίνα, η οποία προέρχεται από το κεντρικό νευρικό σύστημα, καθώς και όλες τις μυϊκές ίνες στις οποίες καταλήγουν τα κλωνία της, αποτελεί μια κινητική μονάδα. Οι μυϊκές ίνες που περιλαμβάνονται σε μια κινητική μονάδα αποτελούν, όλες μαζί, το μικρότερο τμήμα ενός μυός που είναι δυνατό να συστέλλεται με την επίδραση ενός απλού ερεθίσματος, που φέρεται με μια νευρική ίνα στο μυ.

Το ερέθισμα για τη συστολή είναι ένα βιοηλεκτρικό σήμα (νευρική ώση), που αποστέλλεται και φέρεται προς τον μυ με τη νευρική ίνα, δηλαδή την αποφυάδα ενός νευρικού κυττάρου. Μόλις αυτό το σήμα φτάσει στην τελική κινητική πλάκα της μυϊκής ίνας, απελευθερώνεται από την απόληξη του νευρικού κλωνίου μια νευροδιαβιβαστική ουσία. Αυτή η ουσία, μέσα σε χρόνο μικρότερο του ενός χιλιοστού του δευτερολέπτου (1 msec), μετά από τον οποίο καταστρέφεται, επιδρά στην κυτταρική μεμβράνη της μυϊκής ίνας και τη διεγείρει, δηλαδή προκαλεί την εμφάνιση στη μεμβράνη μιας βιοηλεκτρικής διεργασίας, η οποία επεκτείνεται ταχύτατα σε ολόκληρη τη μεμβράνη και στο σύστημα των εγκάρσιων σωληναρίων.

Με τη σειρά της, η βιοηλεκτρική αυτή διεργασία επιδρά στα σημεία των μυϊκών ινιδίων, όπου τα δυο είδη των μικκυλίων γειτονεύουν μεταξύ τους, και προκαλεί τη σύνδεσή τους, ενώ ταυτόχρονα ενεργοποιείται η διάσπαση ATP προς ADP και φωσφορική ρίζα, και η ενέργεια που απελευθερώνεται με αυτό τον τρόπο χρησιμοποιείται για την κάμψη τμημάτων των παχέων μικκυλίων, με κατεύθυνση προς το μέσο του σαρκομερίου. Το τελικό αποτέλεσμα είναι ότι πραγματοποιείται διείσδυση των παχέων μικκυλίων στα διαστήματα μεταξύ των λεπτών μικκυλίων, δηλαδή προκαλείται βράχυνση του κάθε σαρκομερίου μέχρι και κατά 25% του μήκους του κατά τη πλήρη χάλαση του μυός.

Η διεργασία αυτή διαρκεί, ανάλογα με το είδος του μυός , από 7 ως και 100 msec, (χιλιοστά του δευτερολέπτου). Μετά το χρονικό αυτό διάστημα, η μυϊκή ίνα μεταπίπτει στην κατάσταση ηρεμίας, δηλαδή σταματά να συστέλλεται. Για την επανάλειψη της συστολής απαιτείται ένα νέο ερέθισμα, οπότε και επαναλαμβάνονται τα παραπάνω, κ.ο.κ.
Όπως όμως όλοι μας ξέρουμε, οι συστολές των μυών μας δεν διαρκούν χιλιοστά μόνο του δευτερολέπτου αλλά πολύ περισσότερο. Πως συμβαίνει αυτό;

Αυτό συμβαίνει γιατί εδώ υπεισέρχεται το φαινόμενο της άθροισης των συστολών. Όταν, δηλαδή στις μυϊκές ίνες δεν επιδρά ένα μόνο μεμονωμένο ερέθισμα, αλλά πολλά αλλεπάλληλα ερεθίσματα, σε τρόπο που το κάθε ερέθισμα (δηλαδή η κάθε νευρική ώση) επιδρά πριν να τελειώσει η προηγούμενη συστολή, τότε η διεργασία της σύνδεσης των δύο ειδών μικκυλίων μεταξύ τους, και της κάμψης τμημάτων των μικκυλίων της μυοσίνης συντηρείται με ενέργεια που προέρχεται από συνεχή διάσπαση της ATP. Υπό αυτές τις συνθήκες, η συστολή είναι συνεχής, και χαρακτηρίζεται ως τετανική συστολή. Όλες οι συστολές στο σώμα, ακόμα και οι πλέον βραχείες, είναι τετανικές συστολές.

Το κεντρικό νευρικό σύστημα αποστέλλει τις νευρικές ώσεις στους μυς με συχνότητα από 100 ως και 200 ή και περισσότερες ανά νευρική ίνα ανά δευτερόλεπτο, με συνέπεια την πρόκληση τετανικής συστολής των μυών.
Όλοι μας ξέρουμε ότι, με τους ίδιους μυς, μπορούμε να εξασκήσουμε μικρή, μέτρια, είτε και μεγαλύτερη δύναμη. Πως όμως επιτυγχάνεται αυτή η ρύθμιση, η οποία στις περισσότερες περιπτώσεις έχει τέτοια ακρίβεια ώστε να επιτυγχάνεται ένα τρίποντο από απόσταση εφτά μέτρων από το καλάθι;

Αυτή γίνεται με δυο κύριους
μηχανισμούς: ο πρώτος, και κυριότερος από αυτούς είναι η χρησιμοποίηση περισσότερων ή λιγότερων κινητικών μονάδων του μυός για κάθε συστολή, δηλαδή η αποστολή των νευρικών ώσεων στον μυ με μεγάλο είτε μικρότερο αριθμό νευρικών ινών. Αυτή η ρύθμιση γίνεται από το κεντρικό νευρικό σύστημα, από όπου καθορίζεται επακριβώς πόσα και ποια νευρικά κινητικά κύτταρα θα αποστέλλουν νευρικές ώσεις τόσο στο συγκεκριμένο μυ, όσο και στους συναγωνιστές και στους ανταγωνιστές του. Αν στη συστολή συμμετέχει μια μόνο κινητική μονάδα, η συστολή του μυός θα είναι η ελάχιστη δυνατή. Αν στη συστολή συμμετέχουν 2, 3, 4 ...10...45...1000 κ.ο.κ κινητικές μονάδες, η συστολή γίνεται ολοένα και ισχυρότερη, και αν συμμετέχουν όλες οι κινητικές μονάδες του μυός, η συστολή θα είναι η ισχυρότερη που μπορεί αυτός ο μυς να επιτελέσει.

Εννοείται ότι στην πράξη,
σε ένα φυσιολογικό άτομο, έστω και προπονημένο, αυτό το τελευταίο ποτέ δεν συμβαίνει, γιατί στο κεντρικό νευρικό σύστημα υπάρχουν μηχανισμοί που καθιστούν αδύνατη την ταυτόχρονη συστολή όλων των μυϊκών ινών ενός μυός, που ανήκουν σε όλες του τις κινητικές μονάδες.

Ο δεύτερος μηχανισμός
είναι η μεταβολή της συχνότητας των νευρικών ώσεων που αποστέλλονται με την κάθε μια νευρική ίνα. Για παράδειγμα, αν μια τετανική συστολή επιτελείται με 100 νευρικές ώσεις ανά δευτερόλεπτο, αυτή έχει μια ορισμένη ένταση, η οποία όμως μπορεί να γίνει μεγαλύτερη εάν οι νευρικές ώσεις που αποστέλλονται στον μυ, με την κάθε νευρική ίνα που λειτουργεί, αυξηθούν, για παράδειγμα σε 200 ώσεις ανά δευτερόλεπτο. Αυτό συμβαίνει γιατί, σε αυτή την περίπτωση, επιτυγχάνεται άθροιση συστολών σε μεγαλύτερο βαθμό.

Στο φυσιολογικό άτομο, η διαβάθμιση της έντασης της συστολής επιτελείται ταυτόχρονα και με τους δυο αυτούς μηχανισμούς.
Όταν μιλάμε για μυϊκή συστολή, έχουμε σχεδόν πάντα στο μυαλό μας ένα μυ που βραχύνεται κατά τη συστολή του και φυσικά παράγει με αυτό τον τρόπο ένα μηχανικό έργο. Η συστολή αυτή χαρακτηρίζεται ως ισοτονική συστολή. Για παράδειγμα, κρατάω στο χέρι μου ένα πακέτο βάρους, ας πούμε, ενός κιλού, και θέλω να το σηκώσω και να το αποθέσω στο τραπέζι. Γι' αυτή την κίνηση συστέλλονται, κατά κύριο λόγο, ο πρόσθιος βραχιόνιος και ο δικέφαλος μυς, με αποτέλεσμα να πραγματοποιηθεί κάμψη του αντιβραχίου προς το βραχίονα (κάμψη του αγκώνα). Κατά τη διάρκεια αυτής της κίνησης, οι δυο αυτοί μύες επιτελούν ισοτονική συστολή.
Οι μύες, όμως, στις περισσότερες περιπτώσεις, συστέλλονται και χωρίς να βραχύνονται, και με αυτό τον τρόπο απλά εξασκούν έλξη στους τένοντές τους, χωρίς βέβαια να επιτελούν οποιοδήποτε μηχανικό έργο. Αυτού του είδους η συστολή χαρακτηρίζεται ως ισομετρική συστολή. Για παράδειγμα, αν στην παραπάνω περίπτωση της ανύψωσης του πακέτου στο ύψος του τραπεζιού, αποφασίσω να μην το αποθέσω στο τραπέζι, αλλά το κρατώ ακίνητο, με τον αγκώνα σε κάμψη, πάνω από την επιφάνεια του τραπεζιού, οι δυο μύες (πρόσθιος βραχιόνιος και δικέφαλος) εξακολουθούν να συστέλλονται και να επιτελούν ισομετρική συστολή.

Ισομετρική συστολή επιτελούν επίσης και οι μυς των κάτω άκρων όταν στεκόμαστε όρθιοι.. Πράγματι, σε αυτή την περίπτωση, τόσο οι εκτείνοντες μύες (εντονότερα), όσο και οι καμπτήρες μυς (ασθενέστερα), βρίσκονται σε μια κατάσταση συνεχούς ισομετρικής συστολής, με αποτέλεσμα να διατηρούνται τα κάτω άκρα σε στάση ακαμψίας, για τη στήριξη του βάρους του σώματος χωρίς αυτά να λυγίζουν.
Εκτός από τα παραπάνω δυο είδη συστολής, ο μυς συχνά είναι υποχρεωμένος να επιτελεί συστολή, κατά τη διάρκεια της οποίας να επιμηκύνεται. Η συστολή αυτή χαρακτηρίζεται ως αρνητική συστολή. Για παράδειγμα, κατά την κάμψη του αγκώνα στο παραπάνω παράδειγμα, με την ενέργεια του πρόσθιου βραχιόνιου και του δικέφαλου, σύγχρονα με τους δυο αυτούς μυς συστέλλεται και ο τρικέφαλος μυς, ο οποίος όμως, παρά τη συστολή του, με την οποία προβάλλει αντίσταση στην κάμψη του αγκώνα, εξαναγκάζεται να επιμηκύνεται.

Γενικά στο σώμα, όταν ένας ή περισσότεροι μυες ή μια ομάδα μυών επιτελούν ισοτονική συστολή, δηλαδή βραχύνονται, με συνέπεια το κλείσιμο είτε το άνοιγμα της γωνίας μιας άρθρωσης, ένας, είτε και περισσότεροι άλλοι μύες επιτελούν αρνητική συστολή, γιατί ανταγωνίζονται τους πρώτους, αλλά με τόσο μικρή ένταση συστολής, ώστε συστελλόμενοι να επιμηκύνονται. Με αυτό τον τρόπο εξασφαλίζεται η ομαλότητα των κινήσεων που παρατηρούνται στο φυσιολογικό άτομο.
Οι μύες στο σώμα, και όταν ακόμα είμαστε ξαπλωμένοι ή ακόμα και όταν κοιμόμαστε, δεν είναι εντελώς χαλαροί. Σε όλες τις περιπτώσεις, σποραδικά μέσα στους μυς, λειτουργούν λίγες κινητικές μονάδες, με νευρικές ώσεις που δέχονται με τα νεύρα τους. Το φαινόμενο αυτό χαρακτηρίζεται ως μυϊκός τόνος και πραγματοποιείται με τον ακόλουθο τρόπο:

Από τις μυϊκές ατράκτους που περιέχονται μέσα στο μυ, ανάμεσα στις μυϊκές ίνες, αποστέλλονται προς το κεντρικό νευρικό σύστημα συνεχώς νευρικές ώσεις, με τις οποίες πραγματοποιείται η "πληροφόρηση" του συστήματος σχετικά με τη θέση και το βαθμό διάτασης του μυός. Μερικές από τις νευρικές αυτές ώσεις φτάνουν στα σωματικά κινητικά νευρικά κύτταρα του κινητικού κέντρου του μυός, τα διεγείρουν, και από εκεί αποστέλλονται νευρικές ώσεις στις μυϊκές ίνες του μυός και προκαλούν τη συστολή τους.

Ο μυϊκός τόνος δεν είναι πάντα ο ίδιος σε ένα μυ, ούτε έχει την ίδια ένταση σε όλους τους μυς του σώματος. Για παράδειγμα, γενικά ο μυϊκός τόνος είναι μεγαλύτερος, ιδιαίτερα στους μυς των κάτω άκρων, όταν στεκόμαστε όρθιοι παρά όταν καθόμαστε, και είναι ακόμα ασθενέστερος όταν είμαστε ξαπλωμένοι.

Ο μυϊκός τόνος είναι ακόμα μικρότερος κατά τη διάρκεια του ύπνου. Εξάλλου, ο μυϊκός τόνος των εκτεινόντων μυών, δηλαδή εκείνων που κατά τη λειτουργία τους ανοίγουν τη γωνία μιας άρθρωσης, είναι μεγαλύτερος από τον μυϊκό τόνο των καμπτήρων μυών. Αυτό γίνεται, βέβαια, για να διευκολύνεται η όρθια στάση του σώματος, κατά την οποία οι εκτείνοντες μυς επενεργούν ενάντια στη βαρύτητα.
Ο μυϊκός τόνος είναι απαραίτητος γιατί, με τη συνεχή αυτή ισομετρική συστολή των μυών, οι διάφορες αρθρώσεις συγκρατούνται στη θέση τους. Πράγματι, η δύναμη η οποία εφαρμόζεται σε ορισμένες αρθρώσεις, μόνο από το μυϊκό τόνο είναι απίθανα μεγάλη. Έτσι, η κεφαλή του μηριαίου οστού πιέζεται μέσα στην κοτύλη της άρθρωσης, σε ένα άτομο που είναι ξαπλωμένο ανάσκελα, με δύναμη περίπου τρεις φορές μεγαλύτερη από το βάρος του σώματος.

Το φαινόμενο του μυϊκού τόνου το εκμεταλλεύεται ο οργανισμός μας και για την προφύλαξη από το κρύο. Πράγματι, σε ψυχρό εξωτερικό περιβάλλον, ο μυϊκός τόνος όλων σχεδόν των μυών του σώματος, αυξάνεται σε πολύ μεγάλο βαθμό, με συνέπεια οι συστολές των μυών να μην είναι πλέον ισομετρικές, αλλά τρομώδεις ισοτονικές, οπότε ο μυϊκός τόνος εκδηλώνεται σαν ρίγος. Η ωφέλεια προκύπτει σε αυτή την περίπτωση γιατί, με τον εξαναγκασμό σε συστολή όλων αυτών των μυών, αυξάνονται κατά πολύ οι καύσεις μέσα στους μυς, με συνέπεια την αύξηση της παραγομένης θερμότητας.
Η δύναμη που αναπτύσσεται κατά τη συστολή των μυών είναι πολύ μεγαλύτερη από όσο συνήθως νομίζεται. Αυτό συμβαίνει γιατί σε όλες σχεδόν τις περιπτώσεις, η δύναμη που αναπτύσσεται από τον μυ εφαρμόζεται σε μοχλοβραχίονα δύναμης πολύ μικρότερο από τον αντίστοιχο μοχλοβραχίονα της αντίστασης. Αυτό γίνεται κατανοητό αν σκεφτούμε τι γίνεται όταν κρατάμε, για παράδειγμα, πάνω στην παλάμη μας ένα βάρος πέντε κιλών, με το αντιβράχιο σε οριζόντια θέση, και σε γωνία 90 μοιρών με το βραχίονα. Με απλό υπολογισμό βρίσκεται ότι, σε αυτή τη περίπτωση, ο πρόσθιος βραχιόνιος μυς μαζί με τον δικέφαλο μυ, θα πρέπει να εξασκούν πάνω στο αντιβράχιο ελκτική δύναμη 35 κιλών.

Υπολογίζεται ότι οι μύες, στο σύνολό τους, σε ενήλικα άντρα, μπορούν να αναπτύξουν κατά τη διάρκεια ισχυρής ισομετρικής συστολής, συνολική δύναμη 22.000 κιλών, δηλαδή δύναμη 22 τόνων!
Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Μονο μην ξεχνάτε να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε , με ένα ενεργό link.
Link directory