Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Mοναδική παράκληση μας είναι να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε, με ένα ενεργό link.

Παρασκευή, 12 Μαρτίου 2010

ένα sexy και καυτό μωρό





για ολόκληρη την gallery επισκεφτείτε την AGENDA του Rc-Cafe

Το Ναυάγιο του Ζηνοβία

Το Ζηνοβία θεωρείται ένα από τα δέκα καλύτερα ναυάγια του κόσμου, και σίγουρα το καλύτερο ναυάγιο της μεσογείου. Βυθίστηκε στο παρθενικό του ταξίδι σαν ένας σύγχρονος Τιτανικός στις 7 Ιουνίου 1980 έξω από το λιμάνι Λάρνακας.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Το πλοίο Σουηδικής προελεύσεως κατασκευάστηκε το 1979 από την εταιρία KOCKUMS στο Μάλμο της Σουηδίας . Έχει 173 μέτρα μήκος 23 μέτρα πλάτος και 13 μέτρα ύψος. Εφοδιασμένο με σύγχρονα για την εποχή συστήματα πλοήγησης , ξεκίνησε το παρθενικό του ταξίδι στις 4 Μαΐου 1980 από το Mάλμο της Σουηδία. Φορτωμένο με 108 φορτηγά αυτοκίνητα, αρκετά εμπορεύματα και 140 επιβάτες κατευθυνόταν για την Μεσόγειο θάλασσα και την αγορά της Μέσης Ανατολής και συγκεκριμένα της Συρίας.


Στις 22 Μαΐου μπήκε στην Μεσόγειο και έκανε τον πρώτο του σταθμό στο Λιμάνι του Ηρακλείου Κρήτης. Αφού έμεινε για δύο μέρες στο λιμάνι του Ηρακλείου αναχώρησε για το λιμάνι του Πειραιά. Στα μέσα της διαδρομής μεταξύ Αθήνας και Ηρακλείου το πλοίο παρουσίαζε σοβαρά προβλήματα . Οι αντλίες που ρύθμιζαν το σύστημα αντιστάθμισης είχαν βάλει περισσότερο νερό σε ορισμένες δεξαμενές από το κανονικό. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα το πλοίο να χάσει την ισορροπία του. Ο καπετάνιος κατάφερε να πάρει το πλοίο στο λιμάνι του Πειραιά όπου μετά από 4 μέρες κατάφεραν να αντλήσουν το επιπλέον νερό και νόμισαν ότι έλυσαν το πρόβλημα. Έτσι το πλοίο ξεκίνησε εκ νέου το ταξίδι του για την Συρία. Στις 3 Ιουνίου έκανε σταθμό στην Λάρνακα όπου διαπιστώθηκε ότι το πρόβλημα με την άντληση νερού εξακολουθούσε να υπάρχει. Ο υπολογιστής που έλεγχε την άντληση νερού δεν λειτουργούσε και οι πλαϊνές δεξαμενές έβαζαν νερό ανεξέλεγκτα. Το πλοίο ρυμουλκήθηκε 2000 μέτρα μακριά από το λιμάνι και αγκυροβόλησε εκεί περιμένοντας κάποια πιθανή λύσει στο πρόβλημα. Όλο το πλήρωμα είχε μεταφερθεί στην ξηρά. Το πλοίο άρχισε σιγά σιγά να παίρνει κλίση προς την δεξιά του πλευρά. Στις 7 Μαΐου 1980 και ώρα 2.30 το πλοίο έφτασε στον τελικό του προορισμό, 42 μέτρα κάτω από το νερό στην θαλάσσια περιοχή Λάρνακας. H ακριβείς του θέση είναι 34,53.5 N, 33,39.1 E. Μαζί του βυθίστηκαν και εμπορεύματα αξίας πέραν των 200 εκατομμυρίων λιρών. Ανάμεσα στα εμπορεύματα υπήρχαν αυτοκίνητα, φορτηγά, συστήματα κλιματισμού, παιχνίδια φαγώσιμα. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι σε ένα από τα containers υπήρχε 1 εκατομμύριο αυγά, πολλά εκ των οποίων βρίσκονται ακόμη σε άρτια μορφή στον πάτο της θάλασσας.


Σήμερα το Ζηνοβία έχει μετατραπεί σε ένα υπέροχο τεχνητό ύφαλο που φιλοξενεί χιλιάδες είδη ψαριών. Θεωρείτε σαν ένας υποβρύχιος παράδεισος για τους δύτες λόγω των ζεστών νερών της Κύπρου και της πλούσιας ζωής γύρω από το πλοίο Πέραν των 100 000 δυτών επισκέπτονται κάθε χρόνο το πλοίο για να δουν από κοντά ένα από τα καλύτερα ναυάγια του κόσμου.

οι μυστηριώδεις τρύπες και τα νησιά που επιπλέουν.



Στα βορειανατολικά του Μεξικού
κοντά στην περιοχή Tamaulipas, βρίσκεται ένας ιδιόμορφος, εντυπωσιακός και ταυτόχρονα μυστηριώδης γεωλογικός σχηματισμός, πέντε αβυσσαλέων τρυπών στην επιφάνεια του εδάφους που καλύπτονται από νερό.
Το φαινόμενο αυτό έρχεται να προβληματίσει, όχι μόνο όσους ζουν στην περιοχή, ή τους επισκέπτες, αλλά και επιστήμονες που εκτιμούν ότι σ' αυτές τις φαινομενικές, εξαιτίας του μεγάλου βάθους τους αβύσσους, κρύβονται μυστικά που ίσως να ξεπερνούν ακόμη και αυτή την ύπαρξη ζωής στο γήινο περιβάλλον. Και μάλιστα είναι τέτοια η άγνοια για το τι κρύβεται εκεί, που τρομάζουν οι εκτιμήσεις των επιστημόνων, ακόμα και της ίδιας της NASA, ότι ενδεχομένως στα βαθιά αυτά νερά και στις δαιδαλώδεις υπόγειες στοές που τα συνδέουν (και όχι μόνο), ίσως υπάρχουν «άγνωστες, επιθετικές και επικίνδυνες μορφές εξωγήινης ζωής».

Μάλιστα είναι τέτοιο το ενδιαφέρον της NASA και τόσο σκοτεινό το αντικείμενο των αναζητήσεών της, που πρόκειται να χρησιμοποιήσει ένα ρομποτικό καταδυτικό σκάφος αντίστοιχο με αυτό που έχει φτιαχτεί για να ερευνήσει τους άγνωστους υδάτινους όγκους, που απλώνονται κάτω από τις παγωμένες επιφάνειες, της Ευρώπης, ενός από τους δορυφόρους του πλανήτη Δία. (Για την Ευρώπη υπάρχουν ενδείξεις ότι μπορεί να φιλοξενεί κάποια είδη ζωής μέσα τους υπόγειους ωκεανούς της).



Το μεγάλο βάθος των τρυπών και η διαμόρφωση της περιοχής στο Zacaton, την έχουν κάνει σαν έναν επιλεκτικό προορισμό καταδυτών που επιδιώκουν ρεκόρ βάθους. Το 1993 η Δρ. Ann Kristovich, κατάφερε να καταδυθεί σε βάθος 554 πόδια (169 μέτρα), δημιουργώντας ρεκόρ κατάδυσης για τις γυναίκες. Στις 6 Απριλίου δύο εξερευνητές σπηλαιοκαταδύτες με τεράστια εμπειρία, ο Jim Bowden και ο Sheck Exley, θέλησαν να προσεγγίσουν το βάθος των 925 ποδιών (282 μέτρα) και να καταγράψουν ένα παγκόσμιο ρεκόρ, Στις φιάλες τους χρησιμοποιούσαν μείγμα αερίων που κρίνεταιι απαραίτητο σ΄ αυτά τα βάθη. Όταν βρέθηκαν σε βάθος 879 - 906 ποδιών ( 268 - 276 μέτρων), σε μια δυσκολονόητη στιγμή ο Sheck Exley χάθηκε εντελώς ξαφνικά από τα μάτια του συντρόφου του. Δε βρέθηκε ποτέ κανένα ίχνος τους. Εκτιμήσεις υπήρξαν και μόνο ότι ο S. Exley πέθανε από νευρικό σύνδρομο υψηλής πίεσης που προκάλεσε κάποια βλάβη στο ρυθμιστή ασφαλείας παροχής των μιγμάτων για την αναπνοή.



Η λέξη Zacaton προέρχεται από τα ελεύθερα επιπλέοντα νησιά χλόης που υπάρχουν στην επιφάνεια των υδάτων των τρυπών. Το μεγαλύτερο βάθος σε μια από αυτές τις τρύπες είναι υπολογισμένο περίπου 1080 πόδια ( 330 μέτρα), και με μια απίστευτα κυκλική διάμετρο στην επιφάνεια 116 μέτρων.
Τα νερά στις τρύπες του Zacaton έχουν θερμοκρασία 30ο C και περιέχουν πολλά μέταλλα, ενώ εκπέμπουν μια θειούχα μυρωδιά. Ο σχηματισμός των τρυπών πρέπει να έγινε από την συνεχή ροή υπόγειων υδάτων κάτω από τα ασβεστολιθικά πετρώματα κάτι που δημιούργησε υπόγεια σπήλαια. Όταν κάποια στιγμή οι οροφές τους υποχώρησαν έδωσαν τη θέση τους σ΄ αυτά τα εντυπωσιακά μορφολογικά ανοίγματα του εδάφους.

Οι αναφορές γι΄ αυτές τις τρύπες σπηλιές έρχονται από παλιά μέσα από τα ιστορικά ντοκουμέντα. Το 1795, ο Filix Marva Calleja, αντιβασιλέας της Ισπανίας έγραψε : « υπάρχει μια μεγάλη σπηλιά που φωτίζεται από έναν φυσικό φεγγίτη, και 200 μέτρα από αυτή την σπηλιά υπάρχει μια βαθιά κοιλότητα που έχει μια λίμνη με ένα νησί » Η λίμνη που αναφερόταν ήταν η μεγάλη τρύπα του συγκροτήματος του Zacaton, η οποία δεν περιείχε έναν νησί αλλά δεκαπέντε. Αυτή όμως είναι μια λεπτομέρεια που μπορεί να αγνοηθεί αφού ο Calleja μάλλον δεν είχε συνειδητοποιήσει ότι τα νησιά «τριγυρνούν» πραγματικά ελεύθερα πάνω στην επιφάνεια της λίμνης. Τα νησιά αυτά δημιουργούνται από πολύβλαστα στρώματα καλαμιών που ελλείψει τρέχοντος νερού, ωθούνται απλώς από τη δύναμη του αέρα. Είναι περίπου κυκλικά στη μορφή και έχουν απότομες κάθετες πλαγιές που πολλές φορές επιτρέπουν σε κάποιον να πηδήσει από τα τοιχώματα της λίμνης πάνω τους, όπως και από το ένα στο άλλο. Το μέγεθός τους ποικίλει από 3 έως 10 μέτρα στη διάμετρο.

Σε διάφορες χρονικές περιόδους στο παρελθόν έχουν αναφερθεί επιπλέοντα νησιά. Ο Athanasius Kircher το 17ο αιώνα περιέγραψε μια ομάδα νησιών γνωστή ως «δεκαέξι μικρές βάρκες», που επέπλεαν σε μια λίμνη γνωστή τώρα ως Lago Della Regina κοντά στο Tivoli. Επίσης το 1684, ο γεωγράφος Francesco Lana Terzi περιγράφει κάποια νησιά που επέπλεαν και που τα είδε σε μια από τις περιοδείες του : « Είδα αρκετά νησιά που επέπλεαν σε μια μικρή λίμνη θειώδους ύδατος όχι μακριά από το Tiber.
Ήταν συνήθως κυκλικά ή ωοειδή, και προεξείχαν 4 έως 6 ίντσες (10 έως 15 εκατοστά) πάνω από το νερό. Η επιφάνειά τους ήταν επίπεδη και χλοώδης, και στις άκρες τους μερικά από τα φυτά ήταν ψηλότερα και λειτουργούσαν σαν να ήταν πανιά, έτσι ώστε με το μικρότερο αεράκι να σπρώχνονται τα νησιά από τη μια μεριά της λίμνης στην άλλη. Το μεγαλύτερο από αυτά έδινε την εντύπωση ότι κάλυπτε την επιφάνεια μερικών ναυπηγείων με την διάμετρο που είχε, και μπορούσε να κρατήσει στην επιφάνεια αρκετά άτομα που θα στέκονταν πάνω του ».

Ακόμα και αν δεν υπάρχουν σήμερα αυτά τα νησιά, η λίμνη είναι ακόμη γνωστή στους τουρίστες ως Lago Delle Isole Natanti, δηλαδή « η λίμνη με τα νησιά που επιπλέουν».
Χίλια πεντακόσια χρόνια νωρίτερα το παρατηρητικό μάτι του Πλίνιου είχε παρατηρήσει μια παρόμοια λίμνη στην Ευρώπη που λεγόταν Vadimon, και ήταν μια περιοχή που το 471 π.χ. είχαν δώσει μάχη οι Ethuscans και οι Gauls. Ο Πλίνιος περιγράφει : «Ανέβηκα σ΄ αυτή τη λίμνη. Είναι τελείως κυκλική όπως μια ρόδα στο έδαφος. Δεν υπάρχει κάποια καμπύλη στο νερό ή μια επέκταση της ακτής. Το νερό έχει χρώμα σαν το καθαρό μπλε του ουρανού, εν τούτοις παρουσιάζει και μια πρασινωπή χροιά που συνοδεύεται από μια μυρωδιά που δείχνουν ότι τα νερά είναι θειούχα. Αυτά έχουν ιαματικές ιδιότητες με θεαματικά αποτελέσματα σε περιπτώσεις σπασίματος των άκρων. Εν τούτοις οι άνεμοι έχουν μεγάλη επίδραση στην περιοχή και κανένα πλοίο με πανί δεν θα μπορούσε να σταθεί εδώ. Και υπάρχουν νησιά που επιπλέουν φτιαγμένα από καλάμια και άλλα φυτά που βρίσκονται σε αφθονία στις όχθες της λίμνης.
Κάθε νησί έχει την ιδιαίτερη μορφή και το μέγεθός του. Έχουν όμως το ίδιος ύψος πάνω από το νερό και το κάτω μέρος τους φαίνεται όπως η καρίνα ενός πλοίου με το ίδιο όμως ύψος - βυθίσματος στο νερό από όποιο σημείο και να τα κοιτάξει κανείς. Κινούνται υπό την επίδραση του αέρα είτε μεμονωμένα και διάσπαρτα , είτε σε συστάδες, είτε ενώνονται όλα μαζί δίνοντας την εντύπωση μια μικρής ηπείρου. Άλλες φορές κινούνται προς την ακτή και δημιουργούν την ψευδαίσθηση μιας επέκτασής της και άλλες φορές ενώνονται στο κέντρο της λίμνης σχηματίζοντας ένα και μοναδικό, εντυπωσιακό νησί».

Η περιοχή του Zacaton που διαφοροποιείται από τις προαναφερόμενες λίμνες εξαιτίας του μεγάλου βάθους, των δαιδαλωδών υπόγειων τούνελ, των ακανόνιστων και με άγνωστη προέλευση ρευμάτων, αλλά και με τις ενδείξεις ότι είτε στον πυθμένα είτε στις υπόγειες σπηλιές κάποιες περίεργες μορφές ζωής πρέπει να υπάρχουν αναμένεται να απασχολήσει τους επιστήμονες για το επόμενο διάστημα. Η NASA που έχει επενδύσει για το σκοπό αυτό εκατομμύρια δολάρια εκτιμά ότι στα βάθη αυτών των περίεργων φυσικών ( ; ) γεωλογικών σχηματισμών κρύβονται μυστικά που θα ανατρέψουν πολλά από τα μέχρι τώρα δεδομένα για την ύπαρξη της ζωής. Ενδεχομένως και την αποκάλυψης εξωγήινης παρουσίας. Άλλωστε αυτός είναι και ένας από του κυριότερους λόγους της εμπλοκής της στις προγραμματισμένες αποστολές που ετοιμάζει και που φέρνει την εξέχουσα αεροδιαστημική υπηρεσία σε σκοτεινά υδάτινα τούνελ και σπήλαια πάνω στη Γη.


Υπνοβάτης κάνει μπουγάδα


Μια γυναίκα, από την Κίνα, πλένει συνήθως τα ρούχα της οικογένειας στον μέσον της νύκτας κατά την διάρκεια υπνοβασίας!
Η κυρία Xu, από την πόλη Wuhan, υπνοβατεί τα τελευταία δέκα χρόνια και το σύμπτωμα που παρουσιάζει κατά τη διάρκεια, είναι ότι θέλει να πλένει τα ρούχα!
«Υπνοβατεί τουλάχιστον δέκα φορές τον χρόνο και κάθε φορά κάνει το ίδιο πράγμα: πλένει όλα τα ρούχα της οικογένειας. Την επόμενη ημέρα με ευχαριστεί που της έπλυνα τα ρούχα,» είπε ο σύζυγος της.
Ο σύζυγός της πρόσθεσε πως κλειδώνει τις πόρτες με λουκέτο για να την εμποδίσει να βγει από το σπίτι και να πλύνει τα ρούχα όλης της γειτονιάς!

"ΕΘΝΟΣ"

Η ημερομηνία γέννησης καθορίζει το μέλλον μας !

Ποιος δεν θα ήθελε να γνωρίζει τι του επιφυλάσσει το μέλλον; Αν είχατε τη δυνατότητα να κάνετε ένα χωροχρονικό ταξίδι, δεν θα το τολμούσατε; Δεν θα είσασταν περίεργοι έστω και λίγο να δείτε πώς θα ήταν μετά από κάποια χρόνια η ζωή σας;

Το βέβαιο είναι ότι ανέκαθεν ο άνθρωπος ήθελε να μπορέσει να ανοίξει έστω ένα μικρό παραθυράκι στο μέλλον και να ρίξει μια κρυφή ματιά.

Οι μάντεις στην αρχαιότητα, οι προβλέψεις των αστρολόγων μετέπειτα ή των ανθρώπων που υποστηρίζουν ότι έχουν το ιδιαίτερο χάρισμα της ενόρασης, ή ακόμη και η ερμηνεία κάποιων προφητικών ονείρων, προέκυψαν ακριβώς από την ανάγκη του ανθρώπου, την έμφυτη περιέργεια αν θέλετε, να προβλέψει ή καλύτερα, να γνωρίζει γεγονότα που θα συμβούν αργότερα.

Εκείνοι που έχουν δεχτεί όμως το μεγαλύτερο πόλεμο από τους επιστήμονες αναφορικά με την πρόβλεψη μελλοντικών καταστάσεων είναι οι αστρολόγοι. Και τι δεν έχουν ακούσει, όχι μόνο από τους καταρτισμένους ερευνητές, αλλά και από πολλούς άλλους ανθρώπους οι οποίοι τους απορρίπτουν ασυζητητί!

Οι χαρακτηρισμοί που τους προσάπτουν ποικίλουν: ψευδοεπιστήμονες, απατεώνες, εκμεταλλευτές ευάλωτων ανθρώπων, κ.λ.π.. Το βασικότερο επιχείρημά τους δε, είναι το ακόλουθο: οι κινήσεις των άστρων σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να επηρεάζουν την ανθρώπινη συμπεριφορά.

Κι όμως! Η επιστήμη πλέον σήμερα μπορεί να προβλέπει με βάση την εποχή γέννησης τη μετέπειτα ζωή ενός ανθρώπου. Από το πώς θα είναι η εξωτερική του εμφάνιση, αν θα είναι υγιής, ακόμη και το πώς θα είναι η ψυχολογική του κατάσταση! Με άλλα λόγια, η επιστήμη έρχεται να επιβεβαιώσει τις προβλέψεις της αστρολογίας!

Έχουνε ήδη ολοκληρωθεί διεθνείς πειραματικές μελέτες σε μεγάλα πανεπιστημιακά ιδρύματα στο εξωτερικό που αποκαλύπτουν ότι η εποχή της γέννησης επηρεάζει όλους αυτούς τους διαφορετικούς παράγοντες. Οι βασικές έρευνες διεξήχθησαν στο Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ στη Βρετανία, στο Πανεπιστήμιο Umea στη Σουηδία, και στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης στην Αυστρία
Συντάκτης: Όλγα Τάντου
pylestv

Τα φασόλια του Mendel, εμείς, η Ιατρική και τα γονίδια

Γράφει ο Ομότιμος Καθηγητής της Φυσιολογίας,
Ιατρική Σχολή Παν/μίου Αθηνών,
Ιωάννης Χατζημηνάς



Θα πρέπει να ήμουνα στην πέμπτη τάξη του δημοτικού σχολείου όταν για πρώτη φορά άκουσα από τον δάσκαλό μου να μας μιλά για τα ενδιαφέροντα πειράματα και τις αναζητήσεις του Gregor Mendel σχετικά με τη διερεύνηση των νόμων της κληρονομικότητας. Εντύπωση μου έκανε το γεγονός ότι αυτές οι μελέτες είχαν γίνει σε φασολιές και στα φασόλια τους, και για πρώτη φορά τότε συνειδητοποίησα ότι και τα φυτά αποτελούν ζώντες οργανισμούς και υπόκεινται στους ίδιους νόμους με τα ζώα σε ό,τι αφορά την παρουσία των κληρονομικών χαρακτηριστικών τους και τη μεταβίβασή τους από την μια γενιά στην επόμενη.

Θυμάμαι πως τόσο πολύ με συνεπήρε αυτή η υπόθεση ώστε με εξαιρετικό ζήλο άρχισα αμέσως τη διερεύνηση των μυστηρίων της κληρονομικότητας! Πήρα λοιπόν λίγους σπόρους (κουκούτσια) από καρπούζι, και με ένα μικρό σουγιαδάκι με αιχμηρή λεπίδα χάραξα πάνω στη φλούδα τους διάφορα γεωμετρικά σχήματα όπως ένα τρίγωνο, τετράγωνο, είτε το γράμμα «Α» κλπ. και τα φύλαξα με μεγάλη προσοχή μέσα σε χαρτονένιο κουτί μέχρι το επόμενο καλοκαίρι, οπότε και τα φύτεψα στον κήπο μας. Καταλαβαίνετε την ανυπομονησία μου ώσπου αυτές οι καρπουζιές να καρποφορήσουν και να ανοίξω το πρώτο καρπούζι, που σύμφωνα με την πλούσια αλλά εξόχως απλοϊκή φαντασία μου θα έπρεπε να περιέχει τους σημαδεμένους απογόνους των σπόρων που είχαν σημανθεί με το σουγιαδάκ ι! Βέβαια η απογοήτευση μου ήταν μεγάλη όταν τελικά διαπίστωσα πως οι σπόροι από αυτά τα καρπούζια ΔΕΝ έφεραν τα σημάδια με τα οποία εγώ σημάδεψα τους σπόρους των προγόνων τους!

Βέβαια σήμερα γνωρίζουμε ότι η επέμβασή μου εκείνη είχε πράγματι το σωστό στόχο, δηλαδή τον σπόρο μέσα στον οποίο προφανώς να περιέχονταν τα στοιχεία εκείνα που θα έπρεπε να υποστούν τη συγκεκριμένη αλλοίωση. Αστόχησα όμως όσον αφορά το μέγεθος του εργαλείου που χρησιμοποίησα για την επέμβαση καθώς και στο μέγεθος του στόχου! Αυτό όμως το συνειδητοποίησα πολύ αργότερα.

Πράγματι, τα χρόνια πέρασαν και φτάνουμε αισίως στην 25η Απριλίου 1953 οπότε εμφανίζεται η συνταρακτική δημοσίευση στο επιστημονικό περιοδικό Nature από τους Crick και Watson που αφορούσε την πιθανή χημική δομή του υλικού από το οποίο αποτελούνται τα χρωμόσωμα των κυττάρων μας μέσα στα οποία περιέχονται τα γονίδιά μας (Η γενώμη ή το γονιδίωμα μας). Αποκαλύφθηκε, σε αδρές γραμμές, η μορφολογία του μορίου του DNA (Deoxy Riboneucleic Acid).
Από εκεί και πέρα, και κατά κύριο λόγο μετά το 1962, οπότε και στους δυο αυτούς πρωτεργάτες απονεμήθηκε γι' αυτή τους την εργασία το βραβείο Nobel, Φυσιολογίας και Ιατρικής, ακολούθησε καταιγισμός από ανακοινώσεις ερευνητικών εργασιών που γινόντουσαν σε Επιστημονικά Εργαστήρια σε ολόκληρο τον κόσμο. Αυτές οι ανακοινώσεις αφορούσαν τη μελέτη αυτού του γιγαντομορίου που ήταν πια βέβαιο πως αποτελεί ένα απίστευτα λεπτομερές πρόγραμμα για τη δομή, την ανάπτυξη και τη λειτουργία του κάθε κυττάρου του σώματος, καθώς και ολόκληρου του ζώντος οργανισμού.
Από τότε μέχρι σήμερα, αυτό το «γιγαντομόριο» έχει μελετηθεί όσο κανένα άλλο, και αποδείχτηκε πως αποτελεί ολόκληρο το κωδικοποιημένο λεπτομερές σχεδιάγραμμα, ένα είδος μορφολογικού σχεδίου και λειτουργικού προγράμματος για όλα τα κύτταρα και για όλα τα υποκυτταρικά στοιχεία, συμπλέγματα, οργανύλλια, κλπ., τους ιστούς και τα όργανα του σώματος, που αφορά όχι μονάχα τη μορφολογία και τη δομή τους, αλλά και τον τρόπο και τον προγραμματισμό της λειτουργίας τους, καθώς και την εξέλιξή τους στο χρόνο! Μέσα στη δομή αυτού του μορίου, που περιέχεται στα χρωμόσωμα που βρίσκονται μέσα στον πυρήνα του κάθε κυττάρου του σώματος, και αναπαράγεται, σε ολόκληρο το σώμα, με τον εκπληκτικό ρυθμό των 8 περίπου εκατομμυρίων αντιτύπων ανά δευτερόλεπτο, εμπερικλείεται κωδικοποιημένο ολόκληρο το σχέδιο και το πρόγραμμα ανέλιξης του μυστήριου της ζωής!.

Έτσι, στα μέσα περίπου της δεκαετίας του 1980, οι γνώσεις μας όσον αφορά αυτό το μόριο, εάν παραληφθούν οι πάμπολλες λεπτομέρειες που είχαν ως τότε αποκαλυφθεί, και που δεν έχουν αυτή τη στιγμή ουσιαστική σημασία για το θέμα μας, θα μπορούσαν να συνοψίζονται στα ακόλουθα :
* Το DNA είναι ένα χημικό μόριο που έχει τη μορφή δυο επιμήκων αλυσίδων, που αποτελούνται η κάθε μια από εναλλάξ τοποθετημένα μόρια ριβόζης και ρίζας φωσφορικού οξέος .
* Οι δυο αυτές αλυσίδες συστρέφονται ελικοειδώς μεταξύ τους, και με αυτό τον τρόπο σχηματίζουν μια διπλή επιμήκη ελικοειδή δομή (τη διπλή έλικα).
* Οι δυο αυτές αλυσίδες συνδέονται μεταξύ τους ανά κάθε κρίκο με μια γέφυρα, που αποτελείται από δυο αζωτούχες βάσεις πουρίνης και πυριμιδίνης, που συνδέονται μεταξύ τους.
* Η αλληλουχία των γεφυρών αυτών μεταξύ των δυο αλυσίδων μπορεί να αποδώσει ένα πολύ μεγάλο αριθμό συνδυασμών, με τους οποίους τελικά κωδικοποιείται ένα τεράστιο πλήθος από πληροφοριακά στοιχεία, από τα οποία μπορεί να καθορίζεται η δομή τουλάχιστο 100.000 διαφορετικών πεπτιδίων και λευκωμάτων που βρίσκονται στο σώμα.
* Το μέγεθος, και συνεπώς και η πολυπλοκότητα του DNA στο κάθε κύτταρο του σώματος είναι κάτι που ξεπερνά κάθε φαντασία:
(α) Και πρώτα το μέγεθος: Οι αζωτούχες βάσεις της πουρίνης και πυριμιδίνης που περιέχονται σε ένα μόριο DNA είναι κάπου έξι δισεκατομμύρια. Η κάθε μια από αυτές συνδέεται με ένα μόριο ριβόζης και ένα μόριο ρίζας φωσφορικού οξέος, δηλαδή έχουμε ένα σύνολο από δεκαοκτώ δισεκατομμύρια μόρια αζωτούχων βάσεων, ριβόζης και φωσφορικού οξέος. Εάν παραστήσουμε το κάθε ένα από αυτά τα μόρια με σύμβολο ΕΝΑ μόνο γράμμα του αλφαβήτου, και επιχειρήσουμε να εκτυπώσουμε σε χαρτί αυτή την αλληλουχία ενός μόνο μορίου DNA (που περιέχεται σε ένα μόνο κύτταρο του σώματος), το αποτέλεσμα θα είναι το ακόλουθο: 6.000 γράμματα ανά σελίδα σε χαρτί Α4, σύνολο σελίδων 3.000.000. Αυτές τις σελίδες, σε σύνηθες χαρτί βιβλίου, τυπωμένο και από τις δυο του όψεις, εάν τις τοποθετήσουμε τη μια πάνω στην άλλη, θα δημιουργήσουμε μια στοίβα ύψους 120 μέτρων, δηλαδή φτάνουμε σε ύψος κτιρίου με 35 ορόφους!
(β) Όσον αφορά την πολυπλοκότητα αυτού του μορίου. Εκεί μέσα υπάρχουν κωδικοποιημένα όλα τα δομικά στοιχεία όλων των κυττάρων του σώματος, σε μοριακό επίπεδο, με κάθε λεπτομέρεια, με παράλληλη κωδικοποίηση και της εξέλιξης του κάθε κυττάρου και της κάθε λειτουργίας του για όλη τη διάρκεια της ζωής του ατόμου. Το πιθανότερο είναι ότι εκεί μέσα υπάρχουν ακόμα, υπό ανενεργό μορφή, κωδικοποιημένα και τα αντίστοιχα στοιχεία όλων των οργανισμών που προηγήθηκαν του ανθρώπου, από τον απλούστατο προ-ιό μέχρι τον εαυτούλη μας. Υπάρχουν τα σήματα έναρξης και λήξης της σύνθεσης όλων των περίπου εκατό χιλιάδων ειδών πεπτιδίων και λευκωμάτων (ενζύμων κλπ) που μπορούν να συντίθενται στον οργανισμό, καθώς και τα σήματα επικάλυψης και αποκάλυψης μικρών είτε και μεγάλων τμημάτων του DNA, ώστε να αναστέλλεται είτε και να επαναρχίζει η λειτουργία τους, κλπ. Θεωρητικά, από το DNA που προέρχεται από ένα μόνο κύτταρο του σώματος θα πρέπει, υπό κατάλληλες συνθήκες, να μπορεί να δημιουργείται έμβρυο που να εξελίσσεται σε οργανισμό πανομοιότυπο με εκείνον από τον οποίον προέρχεται το συγκεκριμένο DNA. Σήμερα όλη αυτή η διαδικασία αποκαλείται κλωνοποίηση, και στην πράξη έχει ήδη να επιδείξει αξιοθαύμαστα και πολλά υποσχόμενα επιτεύγματα.

Τα τελευταία χρόνια
αναπτύχθηκαν μέθοδοι «ανασυνδυασμού» του DNA, και με τη μεταφορά επιλεγμένων τμημάτων του σε κατώτερους οργανισμούς, όπως είναι το κολοβακτηρίδιο και άλλα μικρόβια, εξαναγκάζονται οι μικροοργανισμοί αυτοί να συνθέτουν λευκώματα και γενικότερα πεπτίδια που χρειαζόμαστε ως φάρμακα, κλπ. Για παράδειγμα, με μια τέτοια βιοτεχνολογία, ήδη από το 1981 παράγεται όλη η ινσουλίνη που χρειαζόμαστε, σε παγκόσμια κλίμακα, πανομοιότυπη με αυτή που παράγεται από τα νησίδια του Langerhans στο πάγκρεας του ανθρώπου, με αποτέλεσμα, κατά τη χρήση της, να μη εμφανίζονται πλέον τα ανοσολογικά προβλήματα που έχουμε με τη χρήση της ινσουλίνης που λαμβάνεται από τα παγκρέατα βοδιών και χοίρων. Με παρόμοια βιοτεχνολογία παράγουμε σήμερα και αυξητική ορμόνη, πανομοιότυπη με αυτή που παράγεται από τον πρόσθιο λοβό της υπόφυσης, καθώς και διάφορα άλλα πεπτίδια που χρησιμοποιούνται με επιτυχία ως φαρμακευτικές ουσίες για την αντιμετώπιση διαφόρων παθολογικών καταστάσεων.
Εξάλλου, από το χρόνο της αποκάλυψης της δομής του DNA μέχρι και προ δυο μόλις ετών (2001), διεξήχθη ένας άνευ προηγουμένου αγώνας δρόμου από ορισμένα Επιστημονικά Εργαστήρια για την ακριβή αποκρυπτογράφηση της αλληλουχίας των αζωτούχων βάσεων σ' αυτό το γιγαντομόριο, δηλαδή την αποκωδικοποίηση της γενώμης του οργανισμού, γιατί αυτά τα στοιχεία είναι πασίδηλο ότι στο μέλλον θα αποτελέσουν τον θεμέλιο λίθο για την επωφελή χρησιμοποίησή τους για τα περαιτέρω. Αναφέρομαι στο Human Genome Project (Δημοσιεύσεις στο περιοδικό Nature) και στο Celera Genomics Inc (Δημοσιεύσεις στο περιοδικό Science).

Το κληρονομικό υλικό. Το υλικό που είναι υπεύθυνο για τη διαμόρφωση του εμβρύου στον άνθρωπο είναι τα τμήματα του DNA που περιέχονται στο συγκεκριμένο σπερματοζωάριο και στο συγκεκριμένο ωάριο που συντήκονται μεταξύ τους κατά τη γονιμοποίηση του ωαρίου. Αυτό το μόριο του DNA που προκύπτει από αυτή τη σύντηξη αποτελεί τη γενώμη (γονιδίωμα) του νέου οργανισμού, και που πρόκειται μελλοντικά να μεταβιβασθεί (κατά το ήμισυ), με σπερματοζωάριο είτε με ωάριο (ανάλογα με το φύλο αυτού του οργανισμού), στους απογόνους αυτού του ατόμου, κοκ.

Η Θετική Φυσική Επιλογή. Πάνω στο DNA που περιέχεται στις προβαθμίδες των σπερματοζωαρίων, καθώς και τελικά στα ίδια τα σπερματοζωάρια, καθώς επίσης και στις προβαθμίδες των ωαρίων και στα ίδια τα ωάρια, επιδρούν συνεχώς διάφοροι παράγοντες, όπως ακτινοβολία, χημικές ουσίες και άλλοι, που είναι πιθανόν να προκαλέσουν μικρές είτε και μείζονες αλλοιώσεις στην αλληλουχία ορισμένων αζωτούχων βάσεων (μεταλλάξεις). Το τελικό αποτέλεσμα είναι ότι τα συγκεκριμένα γονίδια που έχουν υποστεί αυτή την αλλοίωση να μη είναι σε θέση να κωδικοποιούν σωστά το πεπτίδιο είτε την πρωτεϊνη που η δομή της καθορίζεται με την παρέμβασή τους.
Ο αριθμός αυτών των αλλοιώσεων είναι πάρα πολύ μεγάλος, η δε επίδρασή τους σε όλες σχεδόν τις περιπτώσεις είναι αρνητική όσον αφορά τη λειτουργία του γονιδίου που την υφίσταται. Επειδή όμως η κατανομή τους αφορά σε ένα τεράστιο αριθμό γεννητικών κυττάρων, η πιθανότητα που υφίσταται μια είτε και περισσότερες από αυτές τις αλλοιώσεις να αφορά το συγκεκριμένο σπερματοζωάριο (είτε και το ωάριο) που τελικά θα χρησιμοποιηθεί για τη δημιουργία ενός νέου οργανισμού είναι πράγματι εξαιρετικά περιορισμένη.
Εξάλλου, είναι γεγονός ότι πάρα πολλές από τις αλλοιώσεις αυτές στο μόριο του DNA μπορούν να επισκευάζονται αυτόματα επί τόπου με μηχανισμούς που δεν κατανοούνται ακόμα πλήρως. Φαίνεται όμως ότι η αυτόματη αυτή επισκευαστική δραστηριότητα δεν είναι επαρκώς (κατά 100%) αποτελεσματική. Κατά συνέπεια, ορισμένα σπερματοζωάρια και ωάρια είναι ενδεχόμενο να περιέχουν DNA που να εμφανίζει ορισμένες εκτροπές από το φυσιολογικό.
Εδώ ενδεικτικά σημειώνουμε ότι ο αριθμός των σπερματοζωαρίων που παράγονται στον άνδρα κατά ολόκληρη τη διάρκεια της ζωής του ανέρχεται σε πολλά τρισεκατομμύρια! Από όλα αυτά τα σπερματοζωάρια τελικά δεν χρησιμοποιείται κανένα (!), είτε χρησιμοποιούνται ένα, δυο, τρία ή τέσσερα, είτε καμιά φορά και λίγο περισσότερα σπερματοζωάρια, με τα οποία τελικά γονιμοποιούνται ανάλογος αριθμός ωαρίων για τη γένεση ανθρωπίνων υπάρξεων! Εξάλλου, στη γυναίκα , κατά ολόκληρη τη διάρκεια της γόνιμης περιόδου της ζωής της ωριμάζουν κάπου 300 ως 400 ωάρια, από αυτά δε τελικά είτε δεν χρησιμοποιείται κανένα, είτε χρησιμοποιούνται ένα, δυο, τρία, τέσσερα είτε και σε μερικές περιπτώσεις κάπως περισσότερα για να εξελιχθούν τελικά, μετά τη γονιμοποίησή τους, σε ανθρώπινα όντα! Εάν μια είτε και περισσότερες αλλοιώσεις του DNA σε σπερματοζωάριο επηρεάζουν δυσμενώς την κινητικότητά του, τότε αυτό το σπερματοζωάριο μάλλον αποκλείεται να προλάβει να γονιμοποιήσει ωάριο!. Αυτό αποτελεί την πρώτη, ας πούμε, βαθμίδα Θετικής Φυσικής Επιλογής, πριν από τη γονιμοποίηση του ωαρίου και τον σχηματισμό του εμβρύου. Αλλά και μετά τη διαμόρφωση του εμβρύου μέσα στη μήτρα, ακολουθεί μια μάλλον αυστηρή περίοδος Θετικής Φυσικής Επιλογής. Πράγματι, η ενδομήτρια ζωή είναι μια ζούγκλα η πλέον κατάλληλη περίοδος για Θετική Φυσική Επιλογή - γιατί κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου η παρουσία οποιασδήποτε ανωμαλίας του DNA του εμβρύου που είναι ασύμβατη με τη ζωή καταλήγει σε θάνατο του κυήματος και την πρόκληση αυτόματης έκτρωσης! Με αυτό τον τρόπο επιτυγχάνεται η διατήρηση στη ζωή εκείνων μόνο των εμβρύων που είναι βιώσιμα, δηλαδή πραγματοποιείται μια Θετική Φυσική Επιλογή με κριτήριο τη βιωσιμότητα του εμβρύου, η οποία βέβαια αποτελεί και την προϋπόθεση για την βιωσιμότητα και το ατόμου που θα προκύψει από αυτό το έμβρυο, χωρίς όμως και να την εξασφαλίζει!

Το ανοσοποιητικό (ή ανοσιακό) μας σύστημα. Το DNA των γονιδίων που περιέχονται στα γεννητικά μας κύτταρα (σπερματοζωάρια και ωάρια) αποτελεί το υπόστρωμα πάνω στο οποίο τελικά αποτυπώνονται τα αποτελέσματα των τυχαίων αυτών επιδράσεων για τη διαμόρφωση των γονιδίων, δηλαδή της γενώμης, που κληρονομείται στην κάθε επόμενη γενεά. Με βάση τα στοιχεία που περιέχονται σε όλα αυτά τα γονίδια διαμορφώνεται με κάθε λεπτομέρεια και τελεσίδικα ο νέος αυτός οργανισμός που θα αποτελέσει ένα νέο ανθρώπινο όν. Σημαντικά στοιχεία από αυτή τη γενώμη αφορούν τη διαμόρφωση και τον προγραμματισμό των εξαιρετικά περίπλοκων λειτουργιών του σώματος που επιτελούνται για την αποτελεσματική αντιμετώπιση, κατά κύριο λόγο των λοιμικών παραγόντων (παθογόνοι ιοί, παθογόνα μικρόβια, κλπ) αλλά ακόμα και παθολογικών κυττάρων του σώματος, για την εξασφάλιση της επιβίωσης του ατόμου, δηλαδή αφορούν τη δομή και τη λειτουργία του ανοσοποιητικού μας συστήματος.
Εξαιτίας αυτής της λειτουργίας του το ανοσοποιητικό μας σύστημα κατέχει όλως ιδιάζουσα και πρωταρχική θέση αναφορικά με την πραγματοποίηση της Φυσικής Επιλογής όσον αφορά το συγκεκριμένο άτομο. Έτσι, εφόσον το ανοσοποιητικό σύστημα του ατόμου είναι επαρκές, αυτό εξασφαλίζει την επιβίωση αυτού του ατόμου, με αποτέλεσμα την κληρονόμηση αυτού του συστήματος στην επόμενη γενεά, κοκ. Σε αντίθετη περίπτωση (δηλαδή σε ανεπάρκεια του ανοσοποιητικού συστήματος), το άτομο υποκύπτει υπό την επίδραση νοσογόνων παραγόντων και με αυτό τον τρόπο η γενώμη του, με το ανεπαρκές αυτό ανοσοποιητικό σύστημα δεν μπορεί να κληρονομείται στην επόμενη γενεά. Αυτό αποτελεί μια Θετική Φυσική Επιλογή με την οποία εξασφαλίζεται η διατήρηση της αποτελεσματικότητας του ανοσοποιητικού συστήματος στα άτομα της επόμενης γενεάς σε όσο το δυνατόν υψηλότερη και πλέον αποτελεσματική λειτουργική στάθμη.

Η Ιατρογενής Αρνητική Φυσική Επιλογή. Η ανάπτυξή της Ιατρικής, ιδιαίτερα κατά το δεύτερο ήμισυ του 20ού αιώνα υπήρξε θεαματική πέρα από κάθε προσδοκία και πρόβλεψη, με συνέπεια την ενίσχυση της αποτελεσματικότητάς της αναφορικά με την αντιμετώπιση της νόσου, την ανακούφιση από τον πόνο και την προσφορά και την εξασφάλιση χρόνου ζωής (αύξηση του προσδόκιμου επιβίωσης), σε ολοένα και περισσότερα άτομα, υπό απίστευτα βελτιωμένες συνθήκες σε σύγκριση με το παρελθόν.
Εξάλλου, αυτή η ανάπτυξη έχει εδραιώσει και γερά θεμελιώσει όσο ποτέ άλλοτε, τουλάχιστο ανάμεσα στο μεγαλύτερο τμήμα της επιστημονικής κοινότητας, την ορθολογιστική θεώρηση του Φυσικού Κόσμου, του φαινομένου της ζωής και του ανθρώπου, και έχει υποβαθμίσει, διαλύσει και εξανεμίσει τις αφελείς φαντασιώσεις, τις νοσηρές δεισιδαιμονίες, και τους αλλοπρόσαλλους παρανοϊκούς φιλοσοφικούς προσανατολισμούς που άλλοτε κυριαρχούσαν σ' αυτό το χώρο. Έχουμε την αίσθηση ότι επί τέλους στεκόμαστε σε terra firma (στερεό έδαφος), όπου τα πάντα κυριαρχούνται από τη λογική και τον πραγματισμό.

Παρά ταύτα όμως, υπάρχουν και άλλα υψίστης σημασίας στοιχεία, τα οποία εγκυμονούν απίστευτα δυσμενείς και εξόχως καταστροφικές καταστάσεις σ' αυτό το χώρο. Και εξηγούμαι: Πράγματι, η ιατρική προσφέρει σήμερα στο άτομο πολύτιμες υπηρεσίες όσον αφορά την αντιμετώπιση των νόσων και την εξασφάλιση της υγείας και της μακροβιότητας όσον ουδέποτε άλλοτε στο παρελθόν. Φαίνεται δε ότι στο μέλλον οι υπηρεσίες αυτές θα είναι και περισσότερες και πλέον αποτελεσματικές. Τι γίνεται όμως με την ποιότητα και την αποτελεσματικότητα του ανοσοποιητικού συστήματος, καθώς και άλλων στοιχείων της γενώμης που κληρονομούνται σήμερα στην κάθε επόμενη γενεά;

Εδώ τα γεγονότα είναι άκρως απογοητευτικά, και εγκυμονούν πράγματι εφιαλτικές καταστάσεις για το μέλλον του ανθρώπου σ' αυτό τον πλανήτη! Οι ενδείξεις είναι ότι, εφόσον δεν ληφθούν έγκαιρα τα κατάλληλα μέτρα, η κατάσταση που διαμορφώνεται μπορεί να εκτραπεί και να εξελιχθεί σε μη αναστρέψιμη υποβάθμιση και αποδιοργάνωση του ανοσοποιητικού μας συστήματος. Αυτό συμβαίνει γιατί, υπό τις ευνοϊκότερες συνθήκες διαβίωσης που εξασφαλίζονται με την επέμβαση της Ιατρικής, άτομα με ανοσοποιητικό σύστημα που δεν θα είχε την ικανότητα από μόνο του να εξασφαλίσει την επιβίωσή τους, κατορθώνουν να επιβιώνουν και να κληρονομούν το υποβαθμισμένο, μερικώς αναποτελεσματικό τους ανοσοποιητικό σύστημα, στην επόμενη γενεά.

Πράγματι, μια τέτοια κατάσταση έχει αρχίσει να εμφανίζεται και να εδραιώνεται, για ένα σημαντικό τμήμα του ανθρώπινου πληθυσμού, ήδη από τις αρχές του 19ου αιώνα, και αιφνίδια να γιγαντώνεται και να κορυφώνεται κατά το δεύτερο ήμισυ του 20ού αιώνα. Με απλά λόγια: πριν από την έναρξη του 19ου αιώνα, επιδημίες όπως της ευλογιάς, διαδέχονταν η μια την άλλη και σάρωναν την Ευρώπη κάθε 22 ως 25 χρόνια, δηλαδή κάθε φορά που το ποσοστό των μη ανοσοποιημένων νεαρών ατόμων εξαιτίας των επιδημιών που είχαν προηγηθεί, υπερέβαινε τον κρίσιμο ουδό στο γενικό πληθυσμό. Με αυτό τον τρόπο, το ένα τρίτο περίπου των ατόμων που προσβάλλονταν από τη νόσο υπέκυπταν, με αποτέλεσμα η υποβαθμισμένη γενώμη, όσον αφορά την αποτελεσματικότητα του ανοσοποιητικού συστήματος, να μη είναι δυνατόν να κληρονομείται στην επόμενη γενεά. Το τελικό αποτέλεσμα βέβαια συνίστατο στη διατήρηση των τμημάτων της γενώμης που κωδικοποιούν τα στοιχεία που αποτελούν το ανοσοποιητικό σύστημα σε όσο το δυνατό υψηλότερο και πλέον αποτελεσματικό βαθμό ετοιμότητας και δραστικότητας.
Μολαταύτα, αυτός ο μηχανισμός της θετικής φυσικής επιλογής έπαυσε βαθμιαία να ενεργοποιείται και να λειτουργεί, με την εφαρμογή αρχικά του δαμαλισμού (μετά τα πειράματα του Jenner, 1796 1798), και στη συνέχεια με τη χρήση και άλλων εμβολίων έναντι πολλών λοιμωδών νόσων. Στη συνέχεια, από τα μέσα της δεκαετίας του 1940, προστίθεται και η ευρεία χρήση των αντιμικροβιακών φαρμάκων (και κατά κύριο λόγο των αντιβιοτικών), με συνέπεια την έτι περαιτέρω ανακούφιση του ανοσοποιητικού συστήματος όσον αφορά την επιτυχή αντιμετώπιση αυτών των νόσων. Το αποτέλεσμα βέβαια συνίσταται στην επιβίωση μεγάλου αριθμού ατόμων στα οποία το ανοσοποιητικό σύστημα δεν θα μπορούσε από μόνο του να αντιμετωπίσει επιτυχώς τη νόσο, η δε υποβαθμισμένη αυτή γενώμη να κληρονομείται στους απογόνους.

Επίσης, ένας σημαντικός αριθμός αυτοάνοσων νόσων, όπως είναι, για παράδειγμα ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου Ι, καθώς επίσης και πάρα πολλές άλλες νόσοι που βασικά οφείλονται σε δυσλειτουργίες ορμονικών παραγόντων και μεταβολικών οδών, καθώς και οι ψυχικές νόσοι, αντιμετωπίζονται σήμερα από την Ιατρική κατά τέτοιο τρόπο ώστε οι πάσχοντες να επιβιώνουν μέχρι την ώριμη ηλικία, αλλά και πέρα από αυτή, με αποτέλεσμα αυτά τα άτομα να αποκτούν απογόνους στους οποίους κληροδοτούνται αυτά τα υποβαθμισμένα γονίδια που είναι υπεύθυνα για την εμφάνιση των νοσηρών αυτών καταστάσεων. (Σήμερα είναι γνωστά περισσότερα από 500 κληρονομικά μεταβολικά νοσήματα, που το καθένα οφείλεται σε δυσλειτουργία ενός είτε και περισσότερων γονιδίων. - Μονογονιδιακές και πολυγονιδιακές νόσοι). Με αυτό τον τρόπο, αυτά τα γονίδια, με την πάροδο του χρόνου διασπείρονται και επεκτείνονται από γενεά σε γενεά σε ολοένα και μεγαλύτερα τμήματα του πληθυσμού, με αποτέλεσμα την υποβάθμιση της κοινής δεξαμενής της γενώμης του ανθρωπίνου είδους όσον αφορά το ανοσοποιητικό σύστημα. Με την ίδια διαδικασία ενισχύονται και μεταδίδονται επίσης και πλήθος άλλων γονιδίων, που το καθένα είναι υπεύθυνο για την εμφάνιση μιας είτε και περισσοτέρων μορφολογικών και λειτουργικών ανωμαλιών και διαταραχών.

Εξάλλου, σημαντική επίπτωση
προς την ίδια κατεύθυνση της Ιατρογενούς αυτής Αρνητικής Φυσικής Επιλογής έχουν ήδη και τα αποτελέσματα των επεμβάσεων της χειρουργικής αποκατάστασης διαφόρων συγγενών ανωμαλιών, η οποία καθιστά μεν το πάσχον άτομο ικανό να επιβιώσει, αλλά παράλληλα διευκολύνει και εξασφαλίζει την κληρονόμηση σε απογόνους των ελαττωματικών γονιδίων στα οποία και οφείλεται η συγγενής του ανωμαλία.

Με αυτή τη διαδικασία,
στοιχεία της γενώμης που έχουν διαμορφωθεί, και βελτιωθεί με τις διεργασίες της Φυσικής Επιλογής, μέσα σε χρονικά διαστήματα που εκτείνονται σε πολλά εκατομμύρια χρόνια, μπορούν να αποδυναμώνονται, να υποβαθμίζονται και τελικά να απαλείφονται μέσα σε χρονικά πλαίσια σχετικά μικρού αριθμού γενεών.
Αλλά αυτή η αρνητική διεργασία δεν αφορά μόνο τη βιολογική υπόσταση του ανθρώπου αλλά συνεπάγεται και την αποδιοργάνωση της κοινωνικής και της οικονομικής του ζωής. Αυτό γιατί με την προοδευτική επέκταση της Αρνητικής αυτής Φυσικής Επιλογής, ο αριθμός των ατόμων που θα έχουν ανάγκη από την άμεση, συνεχή και επιτακτική ιατροφαρμακευτική περίθαλψη συνεχώς θα διογκώνεται, και πολύ φοβούμαι ότι τελικά η δαπάνη γι' αυτή την περίθαλψη θα προσεγγίζει τα όρια του εθνικού εισοδήματος !
Γι' αυτό αυτή η κατάσταση της εδραίωσης της διεργασίας της Ιατρογενούς αυτής Αρνητικής Φυσικής Επιλογής σε πληθυσμούς που έχουν το προνόμιο να εξυπηρετούνται από την Ιατρική, και ιδιαίτερα όταν αυτή είναι υψηλής στάθμης, δηλαδή έχει υψηλό δείκτη αποτελεσματικότητας, θα παραστεί ανάγκη, στο άμεσο μέλλον να αρχίσει να αντιμετωπίζεται κατά τρόπον αποτελεσματικό. Και ο τρόπος αυτός τελικά δεν βλέπω να είναι άλλος από τον τεχνητό εμπλουτισμό της κοινής δεξαμενής της γενώμης του ανθρώπινου είδους με τα κατάλληλα στοιχεία, και γενικότερα με την κατάλληλη τροποποίησή της, δηλαδή με τη δημιουργία γενετικά μεταλλαγμένων ατόμων με την εφαρμογή του γενετικού προγραμματισμού. Με άλλα λόγια, πρέπει να καταστεί σαφές ότι η διεργασία της Θετικής Φυσικής Επιλογής για τον άνθρωπο, τουλάχιστο όσον αφορά κατά κύριο λόγο το ανοσοποιητικό του σύστημα, από εδώ και εμπρός δεν μπορεί να αποδώσει θετικά αποτελέσματα, δεν έχει μέλλον. Απ' εναντίας μάλιστα, η φυσική επιλογή από μόνη της, όπως πραγματοποιείται σε πληθυσμούς που εξυπηρετούνται αποτελεσματικά από την Ιατρική, μόνο υποβάθμιση της γενώμης μπορεί να επιφέρει και γι' αυτό επιβάλλεται η αντικατάστασή της με την τεχνητή επέμβαση της γενετικής μηχανικής, με ό,τι αυτό συνεπάγεται !!

Ανοίγουν τα μουσεία στους... σκύλους

ΦΛΩΡΕΝΤΙΑ : Η Τοσκάνη θα μετατραπεί σε παράδεισο για τους σκύλους και τους ιδιοκτήτες τους. Σύμφωνα με νέα διάταξη που θα αρχίσει να ισχύει από τον Ιούνιο, θα επιτρέπεται η είσοδος των τετράποδων στις γκαλερί, στα θέατρα, στα εστιατόρια, στους κινηματογράφους, στα ταχυδρομεία, στα μουσεία και στις παραλίες. Ο νόμος, ο οποίος ακυρώνει προηγούμενη απαγόρευση που ίσχυε για χρόνια, προτάθηκε από τους Πράσινους. «Καταρρίπτουμε τα εμπόδια που χωρίζουν τον άνθρωπο από τον καλύτερό του φίλο» δήλωσε ο Φάμπιο Ροτζιολάνι του κόμματος των Πρασίνων και επικεφαλής της τοπικής Επιτροπής Υγείας, προσθέτοντας ότι «οι περισσότεροι κάτοικοι της Τοσκάνης συμφωνούν με τα νέα μέτρα, τα οποία είναι εναρμονισμένα με τους κανονισμούς της πόλης που απαγορεύουν τις διακρίσεις ή τη βάναυση συμπεριφορά εναντίον των κατοικίδιων ζώων».

Προκειμένου να μην υπάρξουν κίνδυνοι για τη δημόσια υγεία, τα κατοικίδια θα πρέπει να έχουν το απαραίτητο σχετικό πιστοποιητικό από τον κτηνίατρο, ενώ αν παραστεί ανάγκη τα σκυλιά θα πρέπει να έχουν φίμωτρο. Παράλληλα, οι ιδιοκτήτες τους θα πρέπει να είναι σε θέση να διασφαλίσουν ότι τα κατοικίδιά τους δεν θα ενοχλούν τη δημόσια τάξη.

Το μόνο σημείο στο οποίο δεν θα εφαρμοστεί ο νόμος είναι το θέατρο «Μουσικός Μάιος», δηλαδή η Οπερα της Φλωρεντίας, «για ευνόητους λόγους», όπως δήλωσε ο κ. Ροτζιολάνι, τονίζοντας ότι «πρέπει να έχουμε και λίγη κοινή λογική».

Ο νέος νόμος ισχύει για όλα τα κατοικίδια ζώα, αλλά στην πράξη θα αφορά κυρίως τα σκυλιά. Οι οργανώσεις για την προστασία των δικαιωμάτων των ζώων ευελπιστούν ότι θα ασκηθεί πίεση για παρόμοιους νόμους και σε άλλες περιοχές της Ιταλίας, ακόμη και στη Ρώμη.


ΤΟ ΒΗΜΑ

MΗΧΑΝΟΒΙΟΙ ΚΑΙ ΜΗ, ΑΠΟΛΑΥΣΤΕ ΤΟ. BMW S1000RR. ΔΕΝ ΞΑΝΑΓΙΝΕ!


Κάνει τα 0-100km/h σε 2.9 δευτερόλεπτα! και ακούγεται απίστευτα. Σπίτι, δοκιμάστε μόνο το πρώτο......






exypno

Φτάνουμε στην αθανασία στα επόμενα 20 χρόνια

No_death.png Ο άνθρωπος ανέκαθεν ήθελε να κατακτήσει το μυστήριο του θανάτου. Άλλοι για να καταλάβουν πού πάμε μετά τον σωματικό μας θάνατο και άλλοι για να βρουν πώς να τον νικήσουν. Οι δεύτερη ομάδα ανθρώπων μπορεί να χαρεί πλέον γιατί τα πρώτα ουσιαστικά βήματα προς την νίκη κατά του θανάτου έχουν γίνει.

Καθόλη την διάρκεια του ανθρώπινου είδους, πολλοί προσπαθούσαν μέσω της θρησκείας να καθυσηχάσουν τους εαυτούς τους σε όσον αφορά το θάνατο. Μέσω της "μετενσάρκωσης, "της μεταθάνατο ζωής", τον "παράδεισο" και την "κόλαση" έβρισκαν και βρίσκουν καταφύγιο για να κρυφτούν από τους φόβους τους.

Η επιστήμη όμως είχε άλλα σχέδια. Μέσω διάφορων αλλαγών που κάνανε επιστήμονες σε κύτταρα ποντικιών κατάφεραν να μειώσουν και να σταματήσουν την διαδικσία της γήρανσης. Δυστυχώς λόγω των αλλαγών προκλήθηκαν πολλοί όγκοι και άλλα προβλήματα υγείας, τα οποία εν τέλη σκότωσαν τα ποντίκια.Παρόλα αυτά, οι βιολοόγοι είναι σίγουροι ότι όλα τα προβλήματα θα μπορέσουν να ξεπεραστούν και ότι μέχρι το 2040 θα έχουμε τα πρώτα αθάνατα θηλαστικά.

Ο όρος "αθάνατοι" είναι λίγο υπερβολικός, αφού θα συνεχίσουμε να πεθαίνουμε από αρρώστιες ή τραυματισμούς, αλλά και πάλι, η έλλειψη του παράγοντα "ηλικία" μας κάνει σαφέστατα πιο ασφαλείς.

Η τιμή της αθανασίας είναι προφανές ότι θα είναι υπέρογκη αρχικά, αλλά ίσως κάποια μέρα να γίνει κάτι τόσο συνηθισμένο που όλοι θα μπορούμε να το έχουμε.

Γυμνή άσκηση

Ένα γυμναστήριο στην Ολλανδία πρόκειται να δημιουργήσει τμήματα γυμνής άσκησης τις Κυριακές.

Ο ιδιοκτήτης του γυμναστηρίου αναφέρει: «Οι άνθρωποι γδύνονται για να μπουν στην σάουνα, γιατί όχι και για να γυμναστούν;»

Η ιδέα αυτή του ήρθε όταν δύο γυμνιστές πήγαν στο γυμναστήριο του και ζήτησαν τέτοια τμήματα.

Ο De Man είπε ότι αρκετοί πελάτες του αντέδρασαν ενώ κάποιοι ανησύχησαν για το θέμα της υγιεινής.

«Φυσικά η υγιεινή θα είναι ένα πολύ σημαντικό θέμα. Κάθε όργανο γυμναστικής θα πρέπει να απολυμαίνεται μετά από κάθε μάθημα επιπλέον θα χρησιμοποιούνται καλύμματα σε καθίσματα», τονίζει ο De Man.

pathfinder.gr

Αγριοζοχός

110agriozohos.JPG (98947 bytes)Ανήκει στην οικογένεια των Asteraceae και άλλες ονομασίες του είναι Πικρίθρα ή Κουφολάχανο. Είναι ετήσιο, ποώδες φυτό, που φτάνει από 20-50 εκατ. ύψος. Η ρίζα του είναι βαθιά, απλή ή διακλαδισμένη. Η ρίζα, οι βλαστοί και τα φύλλα του περιέχουν γαλακτώδη χυμό. Από την κορυφή της ρίζας βγαίνουν τα φύλλα του σε ρόδακα. Το σχήμα τους δεν είναι απόλυτα ίδιο, πάντως γενικά είναι επιμήκη, οδοντωτά, με λοβούς, μεγάλο, κόκκινο μίσχο και παχύ, κόκκινο κεντρικό νεύρο. Το χρώμα τους είναι σκουροπράσινο, γυαλιστερό στην πάνω επιφάνεια και ανοιχτότερο στην κάτω. Πολύ συνηθισμένα είναι τα κόκκινα στίγματα στα φύλλα τους.

Από το ρόδακα των φύλλων βγαίνουν ανθοφόροι βλαστοί, και στην κορυφή τους τα άνθη, σε κεφαλωτές ταξιανθίες, που περιέχουν πολλά γλωσσοειδή ανθίδια, κίτρινου χρώματος. Οι καρποί περιέχουν πολλούς σπόρους, που είναι εφοδιασμένοι με πολλά νήματα στην κορυφή τους, που λειτουργούν ως εξαρτήματα πτήσης και δίνουν στην ταξικαρπία σφαιρικό, χνουδωτό σχήμα. Με το φύσημα του ανέμου, οι σπόροι αποχωρίζονται και διασπείρονται σε σχετικά μεγάλη απόσταση, εξασφαλίζοντας την εξάπλωση του φυτού.

Ο ζοχός είναι διαφορετικό είδος (Sonchus oleraceus), της ίδιας οικογένειας, διαφορετικός μορφολογικά από τον αγριοζοχό. Υπάρχει και αυτός σε όλη την Ελλάδα, με τα κοινά ονόματα τσόχος ή σφογκός.

Ο αγριοζοχός είναι πολύ κοινό χόρτο, σε όλη τη χώρα, και τον βρίσκουμε σε καλλιεργημένα ή χέρσα χωράφια, όχθες ή παρυφές δρόμων. Στα καλλιεργημένα χωράφια θεωρείται ζιζάνιο, επειδή πολλαπλασιάζεται πολύ εύκολα και μεγαλώνει πολύ, παρεμποδίζοντας την ανάπτυξη των καλλιεργειών. Μαζεύεται από αρχές φθινοπώρου μέχρι τέλη άνοιξης. Η γεύση του είναι πικρή, απαλύνεται όμως λίγο με το βράσιμο και την προσθήκη λεμονιού στο σερβίρισμα. Οι αγριοζοχοί, λόγω της ιδιαίτερης γεύσης τους, προσφέρονται μόνοι τους σε χορτοσαλάτες. Είναι δυνατό να συμμετέχουν με άλλα, γλυκά χόρτα, σε χορτόπιτες

Το ps3 αποκτά το δικό του motion controller



ΟΠΩΣ ΤΟ WII

Ειναι κάτι το οποίο έλειπε απο το PS3 και χάρισε στο WII τη μεγάλη επιτυχία του. Ενα χειριστήριο που επιτρέπει την ανίχνευση κίνησης και έτσι τη χρήση του σε παιχνίδια όπως το μποξ, το τένις κλπ. Το PS3 παρουσίασε και το δικό του το οποίος σύντομα θα βγει στην αγορά




troktiko

Ελεύθερη διακίνηση τραγουδιών στο διαδίκτυο


"Η ιδέα ξεκίνησε λίγο πριν κλείσουν το gamato.info αλλά τώρα μας πεισμώσατε να την εφαρμόσουμε σε μεγαλύτερο ρυθμό. Μέσω του τρωκτικού και των myspace - facebook ψάχνουμε ΌΛΕΣ τις μπάντες που θέλουν να δώσουν για ελεύθερο download την όποια δουλειά τους ( επίσημη και μη κυκλοφορία ). Όσες μπάντες θέλουν να δώσουν για ΔΩΡΕΑΝ κατέβασμα την όποια δουλειά...

τους, μπορούν να επικοινωνήσουν μαζί μας στο info@rockap.gr να μας στείλουν το εξώφυλλο του δίσκου τους καθώς και το link που βρίσκεται ο δίσκος. Εμείς θα το δημοσιεύσουμε και θα υπάρχει μόνιμα στην στήλη Mp3 της σελίδας μας.

Επίσης κοιτάξτε και αυτό εδώ http://www.rockap.gr/?p=4172 ... έρχονται και διάφορες συλλογές τις οποίες θα μοιράζουμε ελεύθερα από την σελίδα!!!"

http://www.rockap.gr/?p=4172

ΒΑΡΕΑ ΜΕΤΑΛΛΑ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ. SOS





Μπορεί το ποσοστό του υδραργύρου στα αλιεύματα που ψαρεύονται στο Αιγαίο (0,2mg/κιλό) να είναι το μικρότερο σε σχέση με την υπόλοιπη Μεσσόγειο, εν τούτοις δεν παύει να είναι απειλητικό. Ένα σύνολο και από άλλες χημικές ουσίες που παραμένουν αδιάσπαστες, και έχουν την τάση να συγκεντρώνονται στους λιπωδης ιστούς των θαλασσίων οργανισμών, περνούν στον ανθρώπινο οργανισμό μέσω της κατανάλωσης με σοβαρά και μη αναστρέψιμα αποτελέσματα. Σαν τέτοιες ουσίες θεωρούνται εκτός από τον υδράργυρο, το κάδμιο, ο ψευδάργυρος και ο μόλυβδος. Όλες αυτές οι χημικές ενώσεις είναι βαρέα μέταλλα, και ιδιαίτερα τοξικά τόσο για τους ζωντανούς οργανισμούς όσο και για τα φυτά., όταν βρίσκονται πάνω από ένα συγκεκριμένο όριο ασφαλείας.

Η αιτία της μόλυνσης είναι καθαρά ανθρωπογενής. Η λειτουργία περίπου 9.400 βιομηχανιών περιμετρικά της λεκάνης της Μεσογείου, σε συνδυασμό με την απελευθέρωση σ΄ αυτή περισσότερο από 1.100.000 τόνων επικίνδυνων ουσιών ετησίως , τείνει να δημιουργήσει τραγικές καταστάσεις ικανές να επαληθεύσουν ακόμα και τα πιο εφιαλτικά σενάρια οικολογικής καταστροφής. Βιομηχανίες πάσης μορφής, διακίνησης πετρελαιοειδών, χημικών υλών, κλπ, παρά την νομοθεσία τόσο την Ευρωπαϊκή, όσο και την Εθνική, συμβάλουν στο μεγαλύτερο οικολογικό έγκλημα εις βάρος της άλλοτε περιβαλλοντικά ακέραιης Μεσογείου. Οι ουσίες αυτές αφορούν 85.000 τόνους βαρέων μετάλλων, 900.000 τόνους φωσφόρου, 200.000 τόνους αζώτου και 47 τόνους πολυκυκλικών αρωματικών υδρογονανθράκων. Το αποτέλεσμα της σταδιακής συσσώρευσής τους στον ανθρώπινο οργανισμό προκαλεί καρκίνο, παθήσεις του νευρικού συστήματος, εξασθένηση της αμυντικής ικανότητας του οργανισμού καθώς και σοβαρή μείωση της αναπαραγωγικής δυνατότητας.
Η συμμετοχή και της γεωργίας στην παραπάνω μόλυνση είναι σημαντική, αφού τεράστιες ποσότητες των παραπάνω ουσιών όπως και φυτοφαρμάκων φτάνουν στις ακτές και στην ανοιχτή θάλασσα μέσα τις ποτάμιας οδού. Η περίπτωση της χρήσης του DDT είναι χαρακτηριστική.

ΥΔΡΑΡΓΥΡΟΣ ΠΑΝΤΟΥ.

Οι παραπάνω μορφές μόλυνσης δεν είναι χαρακτηριστικό μόνο της Μεσογείου. Πρόσφατες έρευνες έχουν δείξει ότι ακόμα και σε περιοχές που θεωρητικά είναι απρόσιτες από βιομηχανίες και η μετάβαση σ΄ αυτές προϋποθέτει διάσχιση εκατοντάδων ή και χιλιάδων μιλίων, η ανίχνευση βαρέων μετάλλων, όπως υδραργύρου, είναι ανεξήγητα υπαρκτή. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι 650 κάτοικοι της περιοχής Quaanaag της Γροιλανδίας. Στους κατοίκους αυτής της θεωρητικά παρθένας περιοχής, που χρειάζεται ελικόπτερο για την προσέγγισή της, ανιχνεύθηκε υδράργυρος στον οργανισμό τους δώδεκα φορές περισσότερο από το όριο που έχει βάλει η αρμόδια ομοσπονδιακή υπηρεσία των ΗΠΑ. Είναι ολοφάνερο ότι ο υδράργυρος αυτός δεν παρήχθη από τους ίδιους μιας και οι δραστηριότητές τους σχετίζονται μόνο με το ψάρεμα. Υπάρχει όμως στα θαλασσινά που καταναλώνουν καθημερινά, κάτι που αποδεικνύει ότι τα βαρέα μέταλλα « ταξιδεύουν » στη θάλασσα από τις μολυσμένες περιοχές στις καθαρότερες μολύνοντάς τες. Η παγκοσμιοποίηση του προβλήματος είναι δεδομένη.
Πάρα πολλές κυβερνήσεις αντιλαμβανόμενο τον σοβαρό για την υγεία κίνδυνο, υποστηρίζουν την μείωση της κατανάλωσης ψαριών. Κάτι τέτοιο φυσικά είναι δύσκολο αφού περίπου το 1/6 του παγκόσμιου πληθυσμού, ειδικά στις παραθαλάσσιες περιοχές τρέφεται με ψάρια.
Μια πρόσθετη ανησυχία προκαλεί και η γέννηση παιδιών που έχουν ποσοστά υδραργύρου στο αίμα τους. Οι εμπειρογνώμονες υπολογίζουν το ποσοστό αυτό σε 11% στη Γαλλία. Στην Αμερική 630.000 μωρά γεννιούνται κάθε χρόνο με υδράργυρο στο αίμα.

Η καθημερινότητα εκθέτει τον άνθρωπο απέναντι στον υδράργυρο. Από το χώρο εργασίας του, μέχρι και τις διαδικασίες εξασφάλισης της υγείας του ( π.χ. οδοντιατρική προετοιμασία στην υγιεινή του στόματος, εμβόλια ). Εκτιμάται ότι η έκθεση του ανθρώπου στον υδράργυρο, σε συνδυασμό με την λήψη του μέσω των θαλασσινών δρα πολλαπλασιαστικά για την ανάπτυξη επικίνδυνων ασθενειών στον οργανισμό.

Τι προκαλούν τα βαρέα μέταλλα στον οργανισμό :

Ψευδάργυρος: Βλάβες στο νευρικό σύμπτωμα, που μπορεί να οδηγήσουν και στον θάνατο.

Κάδμιο:Καρκίνος στα οστά και στα νεφρά
Ψευδάργυρος : Χτυπά ζωτικά όργανα και την όραση ( αίμα, πεπτικό σύστημα, μάτια, νεφρά, πνεύμονες, πάγκρεας και σύστημα αναπαραγωγής).

Μόλυβδος: Επηρεάζει την ανάπτυξη του εγκεφάλου των ποδιών, δημιουργεί καρδιακές επιπλοκές στους ενήλικες, ενώ πιστεύει ότι δημιουργεί καρκινικούς όγκους στον εγκέφαλο, το στομάχι και στους πνεύμονες. Βρίσκεται σε πολύ μεγάλες ποσότητες στα μύδια που μαζεύονται σε όλη την Μεσογειακή λεκάνη.

Μια καλά σχεδιασμένη συνταξιοδότηση

FREE photo hosting by Fih.grΈξω από το Bristol Zoo της Αγγλίας υπάρχει ένα πάρκινγκ για
150 αυτοκίνητα και 8 λεωφορεία.
Για 35 χρόνια, τα τέλη στάθμευσης του διαχειριζόταν ένας πολύ ευχάριστος υπάλληλος.
Τα τέλη αυτά ήταν: £1 για τα αυτοκίνητα ($ 1,40), £5 για λεωφορεία (περίπου $ 7)
Μια μέρα, μετά από 35 χρόνια στα οποία ποτέ δεν έλειψε, ούτε για μια ημέρα, από την εργασία του, πολύ απλά δεν ξαναεμφανίστηκε.
Έτσι η Διαχείριση του ζωολογικού κήπου κάλεσε το Δημοτικό Συμβούλιο και ζήτησε να τους στείλουν άλλον υπάλληλο στάθμευσης.
Το Συμβούλιο έκανε κάποια έρευνα και απάντησαν ότι το πάρκινγκ ήταν ευθύνη του ίδιου του ζωολογικού κήπου.
Ο ζωολογικός κήπος ενημέρωσε το Συμβούλιο ότι ο υπάλληλος ήταν υπάλληλος του Δήμου.
Το Δημοτικό Συμβούλιο απάντησε, ότι ο υπάλληλος δεν υπήρξε ποτέ στην κατάσταση μισθοδοσίας του Δήμου.
Εν τω μεταξύ, αραγμένος στη βίλα του, κάπου στις ακτές της Ισπανίας ήταν ο άνθρωπος που είχε προφανώς εγκαταστήσει ένα μηχάνημα εισιτήριων εντελώς μόνος του και που απλώς άρχισε να εμφανίζεται κάθε μέρα, μαζεύοντας τα τέλη στάθμευσης,
υπολογίζεται περίπου 560 δολάρια την ημέρα – για 35 χρόνια..
Υποθέτοντας 7 ημέρες την εβδομάδα, το ποσό αυτό ανέρχεται σε πάνω από 7 εκατομμύρια δολάρια!
Και κανείς δεν γνωρίζει καν το όνομά του..

sexy - hot Κοκκινομάλλα παίζει με τον φωτογραφικό φακό




για ολόκληρη την gallery επισκεφτείτε την AGENDA του Rc-Cafe

Βελονισμός, «η καλύτερη λύση για τους πόνους στη μέση»

Ο βελονισμός είναι πιο αποτελεσματικός από τις συμβατικές θεραπείες στην αντιμετώπιση του χρόνιου πόνου στη μέση, προκύπτει από σχετικά μεγάλη μελέτη στη Γερμανία. Το περίεργο όμως είναι ότι την ίδια αποτελεσματικότητα φάνηκε να έχει και ο... ψεύτικος βελονισμός.

Μόλις το ένα τέταρτο των ασθενών που έλαβαν φάρμακα ή ακολούθησαν άλλες αγωγές ένιωσαν καλύτερα, ενώ οι μισοί από τους εθελοντές που έκαναν βελονισμό παρουσίασαν βελτίωση που διήρκεσε μήνες. Αυτό ίσχυε ακόμα και για τους ασθενείς στους οποίους έγινε ψεύτικος βελονισμός (placebo), κατά τον οποίο οι βελόνες εισάγονταν σε τυχαία σημεία και λιγότερο βαθιά από το κανονικό.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Μπόχουμ αδυνατούν να εξηγήσουν πλήρως το φαινόμενο. Είτε οποιοδήποτε τρύπημα με βελόνες μειώνει πραγματικά τον πόνο, είτε οι ασθενείς νιώθουν καλύτερα επειδή τους έχει υποβληθεί η ιδέα ότι θα βελτιωθούν.

Σε κάθε περίπτωση, «ο βελονισμός αποτελεί μια πολλά υποσχόμενη και αποτελεσματική επιλογή θεραπείας για τον χρόνιο πόνο της μέσης» γράφουν οι ερευνητές στην επιθεώρηση Archives of Internal Medicine.

H έρευνα, η μεγαλύτερη που έχει πραγματοποιηθεί ως σήμερα για την αξία του βελονισμού στους πόνους της μέσης, πραγματοποιήθηκε σε δείγμα 1.100 ασθενών, οι οποίοι είχαν γύρω στις 30 συνεδρίες βελονισμού ή συμβατικής θεραπείας για διάστημα έξι μηνών.

Η συμβατική θεραπεία περιλάμβανε μεταξύ άλλων παυσίπονα, ενέσεις και μασάζ. Από το πείραμα αποκλείστηκαν οι περιπτώσεις πόνου στη μέση λόγω καταγμάτων, όγκων, σκολίωσης και εγκυμοσύνης.

Η μελέτη δεν εξέτασε τον μηχανισμό δράσης της παραδοσιακής κινεζικής πρακτικής, ωστόσο τα συμπεράσματα βρίσκονται σε συμφωνία με την θεωρία ότι τα μηνύματα πόνου που φτάνουν στον εγκέφαλο μπορούν να εξουδετερωθούν από αντίθετα ερεθίσματα, εκτιμούν οι ερευνητές.

Σύμφωνα με τις αρχές της κινεζικής ιατρικής, στο ανθρώπινο σώμα υπάρχουν εκατοντάδες σημεία που συνδέονται με οδούς, ή μεσημβρινούς, μέσα στους οποίους ρέει η ενέργεια «Τσι». Οι βελόνες ξεμπλοκάρουν το Τσι και εξισορροπούν τις αντίθετες δυνάμεις του «γιν» και του «γιανγκ».

Newsroom ΔΟΛ

Δυσκοιλιότητα,διατροφή & βότανα

Η δυσκοιλιότητα και τα συμπτώματα που τη συνοδεύουν επηρεάζουν μεγάλο μέρος του πληθυσμού του δυτικού κόσμου. Η δυσκοιλιότητα επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες και εμφανίζεται πιο συχνά στις γυναίκες. Ο σύγχρονος τρόπος ζωής καθώς και η διατροφή συμβάλλουν στην εμφάνιση της δυσκοιλιότητας.
Μια διατροφή χαμηλής περιεκτικότητας σε φυτικές ίνες, η περιορισμένη πρόσληψη νερού, τα ακατάστατα γεύματα, το έντονο άγχος και η περιορισμένη φυσική δραστηριότητα είναι κάποιοι από τους παράγοντες που οδηγούν στο φαινόμενο της δυσκοιλιότητας.
Η καθημερινή πρόσληψη φυτικών ινών (διαλυτών και αδιάλυτων) πρέπει να είναι τουλάχιστον 25γρ. και να προέρχονται από την κατανάλωση φρούτων και λαχανικών (π.χ. 2 πλούσιες σαλάτες και 5-6 φρούτα ημερησίως). Ταυτόχρονα πρέπει να καταναλώνουμε και επαρκείς ποσότητες νερού. Η αύξηση της φυσικής δραστηριότητας θα βοηθήσει επίσης με το πρόβλημα της δυσκοιλιότητας. Κάποιοι άνθρωποι μπορεί να ανακουφιστούν και με την προσθήκη λίπους στη δίαιτα (λάδι, βούτυρο κλπ.) κάτι που θα βοηθήσει να γίνουν τα κόπρανα πιο μαλακά.
Τα δαμάσκηνα και ο χυμός τους φαίνεται να βοηθούν στο πρόβλημα της δυσκοιλιότητας. Κάποιοι άνθρωποι ανακουφίζονται και από την κατανάλωση πίτουρου σε δοσολογία που ποικίλει από 1 κγλ. έως 4-6 κ.σ. την ημέρα το οποίο πρέπει να συνοδεύεται και από επαρκή πρόσληψη νερού για να είναι αποτελεσματικό.
Τα βότανα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την ανακούφιση της δυσκοιλιότητας είναι η αλόη, το αγριμόνιο, ο βασιλικός, ο βασιλικός πολτός, το κύμινο, το λινάρι, η μηλιά, η πικραγγουριά, οι σπόροι άρεκας (bing lang), ο ασφόδελος (zhi mu), το μοσχοκάρυδο, η ψίχα του βερίκοκου (xing ren), η βερόνικα, η κάσσια (fan xie ye), το κόκαλο σουπιάς (hai piao xiao), ο κράταιγος (shan zha), η μανόλια (huo po), το αρωματικό ξύλο (mu xiang), ο πάπυρος (xiang fu), το κυνόροδο, η σπιρουλίνα, το πράσινο νεράντζι (zhi shi), το ραπάνι (lai fu zi), η ρεμάνια (shu di huang), το ρήο (da huang), ο λιναρόσπορος, το κουκούτσι ροδάκινου (tao ren), το μπολντό, η νταμιάνα, τα φύλλα συνναμικής, το ταραξάκο, η φραγκουλιά, τα φύλλα Αιγύπτου, το rou cong rong, το suo yang, το zi hua di ding, το gua lou pi και το gua lour en.

Μηνακάκη Κωνσταντίνα Κλινικός διαιτολόγος-διατροφολόγος

Εμείς είμαστε η Αποκάλυψη!

Μία πρόσφατη θεωρία υποστηρίζει πως εμείς οι ίδιοι θα ρίξουμε την τελευταία σταγόνα στο ποτήρι που λέγεται Γη. Αυτή η άποψη δεν είναι καινούργια άλλα πρόσφατα ξαναεμφανίστηκε, ίσως σαν μια εναλλακτική για το γνωστό σε όλους 2012.

Η επικρατέστερη θεωρία είναι αυτή του 3ου Παγκόσμιου Πολέμου. Μεταξύ ποιών θα γίνει, είναι αγνωστο . Αυτό στο οποίο συμφωνού όλοι είναι ότι δεν θα κρατήσει πολύ, αν μια από τις υπερδυνάμεις του κόσμου χρησιμοποιήσει τα πυρηνικά της όπλα!

Άλλη θεωρία είναι ότι η τρύπα του όζοντος θα ανοίξει τόσο πολύ που θα μας κάψουν οι ακτίνες του ήλιου. Και στις 2 περιπτώσεις η Γη θα γίνει μια μεγάλη έρημος αλλά ίσως κάποιοι από εμάς καταφέρουν να επιζήσουν.

Ίσως είναι και αυτό μία ακόμα θεωρία όπως πολλές άλλες. Αλλά αν το δούμε λίγο πιο προσεκτικά, είναι πολύ πιο πιθανή να γίνει από τις περισσότερες άλλες.

Σκεφτείτε την ζωή χωρίς όλες τις δεδομένες ανέσεις που έχουμε σήμερα, έναν κόσμο που το νερό και η τροφή θα είναι σαν το χρυσάφι, έναν κόσμο που θα επικρατεί ο νόμος της ζούγλκας και γενικά έναν κόσμο που θα μοιάζει με μια απέραντη έρημο.

Δεν θα είναι η πρώτη φορά που ο άνθρωπος θα κάνει κακό στον εαυτό του. Υπάρχουν δεκάδες παραδείγματα ιστορικής σημασίας και εκατομμύρια παραδείγματα αυτοκατστροφής (σε συλλογικό και ατομικό επίπεδο). Απλά ας ελπίζουμε ότι αν συμβεί δεν θα είναι το μοιραίο - και τελευταίο - λάθος μας

Περιμένει το 19ο παιδί της

Στην περίπτωση της οικογένειας Ντουγκάρ, ο όρος "πολύτεκνη" είναι πολύ λίγος για να τη χαρακτηρίσει. Η Μισέλ, σύζυγος του Τζιμ Μπομπ Ντουγκάρ περιμένει μόλις το... 19ο παιδί τους.

(Αριστερά το σπίτι τους)



Θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο ερχομός του 19ου παιδιού έρχεται λίγους μήνες μετά την είδηση, ότι ο πρωτότοκος γιός της οικογένειας, ο Τζος, περιμένει με τη σύζυγό του Άννα, τη γέννηση του πρώτου τους παιδιού.

Σίγουρα η σύζυγος του Τζος Ντουγκάρντ τρομάζει για το μέλλον βλέποντας την οικογένεια του άντρα της. Μόλις 18 θα μένουν...

(Πηγή: Abc News)

πουλια του αιγαίου μας ... Κατσουλιέρης

Το βιαστικό του τρέξιμο στο έδαφος, το ευδιάκριτο λοφίο και η χαρακτηριστική φωνή σε συνδυασμό με τη μόνιμη παρουσία του όλο τον χρόνο, κάνουν τον Κατσουλιέρη ίσως το πιο τυπικό πουλί των κάθε είδους χερσότοπων. Απαντά στα περισσότερα από τα μεγάλα νησιά του Αιγαίου και στις μικρές βραχονησίδες γύρω απ' αυτά. Είναι γενικά μοναχικό είδος. Το αρσενικό οριοθετεί την επικράτειά του με το τραγούδι του που αρχίζει από τα μέσα του χειμώνα. Επειδή, όμως, εκεί όπου ζει συνήθως δεν υπάρχουν ψηλά σημεία απ' όπου να μπορεί να ακούγεται καλύτερα, σηκώνεται ψηλά στον αέρα και τραγουδά φτεροκοπώντας επιτόπου, όπως κάνουν όλα τα είδη κορυδαλλών. Το τραγούδι του, μελωδικό και φλύαρο, περιλαμβάνει και μιμήσεις τραγουδιών άλλων ειδών πουλιών που ζουν ή περνούν από την περιοχή του. Ο αρσενικός Κατσουλιέρης τα ακούει με προσοχή, αποτυπώνει τη φωνή τους και τη χρησιμοποιεί για να εμπλουτίσει το δικό του τραγούδι. Έτσι, το ανοιξιάτικο τραγούδι του Κατσουλιέρη πάνω σε μια μικρή βραχονησίδα μπορεί να είναι μάρτυρας της παρουσίας κάποιων ειδών πουλιών που είχαν περάσει νωρίτερα.

A. Bonetti

πουλια του αιγαίου μας ... Νησιώτικη Πέρδικα

Η Νησιώτικη Πέρδικα διαφέρει από την Πετροπέρδικα (Alectoris graeca) της ηπειρωτικής Ελλάδας μόνο σε λίγες λεπτομέρειες του πτερώματος και στη φωνή. Από την εποχή που πρωτοεμφανίζεται στις κυκλαδικές τοιχογραφίες της αρχαιότητας αποτέλεσε, όπως και η Πετροπέρδικα, σύμβολο ομορφιάς και ευρωστίας. Άλλωστε και τα δύο είδη είναι τα πιο πολυτραγουδισμένα ελληνικά πουλιά.

Όπως μαρτυρούν πολλοί περιηγητές, οι Νησιώτικες Πέρδικες αφθονούσαν στο Αιγαίο από την αρχαιότητα μέχρι και τον 19ο αιώνα, σε σημείο που κατά τόπους, όπως στην Αίγινα, να δημιουργούν πρόβλημα στις καλλιέργειες. Το είδος έπαιζε σημαντικό ρόλο και στη διατροφή των κατοίκων και σε μέρη όπως η Κύθνος, η Κέα και η Ανάφη, γινόταν εξαγωγή αυγών και πουλιών. Υπάρχουν ακόμη πολλές μαρτυρίες από τον 16ο και 17ο αιώνα που αναφέρονται στην περδικοτροφία στη Χίο.

Η σημερινή κατάσταση ελάχιστα θυμίζει το λαμπρό παρελθόν της Νησιώτικης Πέρδικας στο Αιγαίο. Σε πολλά νησιά έχει σχεδόν εκλείψει, ενώ οι πληθυσμοί της, εκτός λίγων εξαιρέσεων, είναι παντού μικροί και συνεχώς μειώνονται. Οι βασικές αιτίες αυτής της αλλαγής είναι το εντατικό παράνομο κυνήγι και η εγκατάλειψη των παραδοσιακών καλλιεργειών σιταριού που της προμήθευαν τροφή.

Γ. Ρουσσόπουλος


Γ. Φραγκιαδάκης


Φ. Κατσιγιάννης

Τα περδικόπουλα αφήνουν τη
φωλιά πολύ γρήγορα μετά την
εκκόλαψη και ακολουθούν σαν
κλωσσόπουλα τη μητέρα τους.
Ο εξαιρετικός κρυπτικός
χρωματισμός τους είναι η καλύτερη
άμυνα απέναντι στα αρπακτικά.
Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Μονο μην ξεχνάτε να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε , με ένα ενεργό link.
Link directory