Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Mοναδική παράκληση μας είναι να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε, με ένα ενεργό link.

Κυριακή, 14 Μαρτίου 2010

sexy - hot που κολάζει





για ολόκληρη την gallery επισκεφτείτε την AGENDA του Rc-Cafe

γονίδιο «πυροδοτεί» την παχυσαρκία


Περισσότερες ενδείξεις ότι οι άνθρωποι που έχουν μια παραλλαγή ενός συγκεκριμένου γονίδιου εμφανίζουν αυξημένη πιθανότητα να γίνουν παχύσαρκοι έχουν τώρα οι επιστήμονες.

Ερευνητική ομάδα από το πανεπιστήμιο College London βρήκε ότι τα παιδιά που έχουν μια ή δυο παραλλαγές του γονιδίου FTO είναι πιο πιθανό να τρώνε υπερβολικά με αποτέλεσμα να γίνουν παχύσαρκα.

Αρκετές μελέτες στο παρελθόν έχουν επισημάνει τον ρόλο του συγκεκριμένου γονιδίου ως παράγοντα που αυξάνει τις πιθανότητες παχυσαρκίας. Υπολογίζεται ότι περισσότεροι από τους μισούς Ευρωπαίους είναι φορείς τουλάχιστον μιας από τις παραλλαγές του γονιδίου FTO.

Στην μελέτη που έκαναν οι Βρετανοί επιστήμονες συμμετείχαν 131 παιδιά ηλικίας από 4 έως 5 ετών. Οι ερευνητές έδωσαν στα παιδιά να φάνε γλυκά και μπισκότα, διαπιστώνοντας ότι όσοι εθελοντές είχαν μια ή δυο παραλλαγές του γονιδίου ήταν περισσότερο πιθανό να καταναλώσουν όλο το γεύμα τους ακόμη και εάν είχαν χορτάσει. Τα αποτελέσματα της μελέτης δημοσιεύονται στο επιστημονικό έντυπο International Journal of Obesity.

«Αυτή η μελέτη μας δίνει περισσότερες πληροφορίες για το γεγονός ότι κάποια παιδιά ανταποκρίνονται με θέρμη στα ‘σημάδια’ που στέλνει το σώμα τους και τα οποία τα ενθαρρύνουν να συνεχίζουν να τρώνε ακόμη και όταν έχουν χορτάσει. Η γνώση του πως λειτουργούν τα γονίδια αποτελεί το πρώτο βήμα για να μειώσουμε αυτές τις αρνητικές επιδράσεις. Τα παιδιά που εμφανίζουν μεγαλύτερο κίνδυνο να είναι φορείς των συγκεκριμένων γονιδίων θα μπορούσαν να βοηθηθούν εάν οι γονείς τους κρατούσαν όλους τους γευστικούς πειρασμούς εκτός σπιτιού», σχολιάζει ο επικεφαλής της μελέτης καθηγητής Jane Wardle.

Σύμφωνα με την Sara Hiom, από το Ίδρυμα Έρευνας για τον καρκίνο της Μεγάλης Βρετανίας, «είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι δεν θα εμφανίσουν παχυσαρκία όλα τα παιδιά που φέρουν αυτά τα ‘υψηλού κινδύνου’ γονίδια. Υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που παίζουν ρόλο, όπως οι διατροφικές συνήθειες των γονέων».

Παλαιότερες μελέτες αναφέρουν ότι τα παιδιά που έχουν μια συγκεκριμένη παραλλαγή του FTΟ καταναλώνουν κατά μέσο όρο 100 θερμίδες περισσότερες σε κάθε γεύμα. Μάλιστα, είναι πιθανότερο να τρώνε φαγητά που περιέχουν πολλά λίπη και ζάχαρη. Ωστόσο, σύμφωνα με άλλη μελέτη, η έντονη σωματική δραστηριότητα μπορεί να αμβλύνει την επίδραση που έχουν οι παραλλαγές αυτές σε όσους ανθρώπους είναι φορείς.

Η παχυσαρκία είναι μια νόσος που έχει συνδεθεί με πολλά προβλήματα υγείας, όπως καρδιαγγειακή νόσο, σακχαρώδη διαβήτη και αυξημένη πιθανότητα να εμφανίσουν κάποιες μορφές καρκίνου.

Aσκαλος ... Ένας ποταμός μυστήριο

Η ύπαρξη τόπων, περιοχών, γεωλογικών ιδιομορφιών, τα κρυμμένα ποτάμια, οι απρόσμενες λίμνες, οι ανεξερεύνητες σπηλιές, είναι κάτι που γοητεύει τον αναζητητή του άγνωστου και τον λάτρη της περιπέτειας. Η περίπτωση του Aσκαλου ποταμού στην Εύβοια είναι ξεχωριστή. Ένας ποταμός μυστήριο, που πηγάζει από το πουθενά - φαινομενικά τουλάχιστον - , που καταλήγει να χάνεται μέσα στις δασωμένες πλαγιές των βουνών και των κάμπων της περιοχής, με κάποια μικρά και μεγάλα ρυάκια του να εμπλουτίζουν τον Μεσσάπιο ποταμό στην πορεία για την διέξοδο του στον βόρειο Ευβοϊκό.
Περιηγητές, φυσιολάτρες, κυνηγοί, στην διάβα τους στο δάσος, βρίσκονται ξαφνικά και ενώ περπατούν πάνω σε στρώματα από πευκοβελόνες, σε συστάδες από φτέρες και ανάμεσα σε θάμνους, να βουλιάζουν σε μικρές υδάτινες συγκεντρώσεις, που εμφανίζονται εντελώς απρόσμενα....!

Ο προσδιορισμός της θέσης των πηγών του Άσκαλου ποταμού δεν είναι εύκολος, αλλά μάλλον αδύνατος. Εκτός από έναν τυχαίο εντοπισμό. Πάντως βρίσκεται σε μια έκταση περίπου 50000 στρεμμάτων βόρεια - βορειανατολικά του χωριού Πλατάνα, κάπου πάνω στην οροσειρά της Πυξαριάς.
Συγκεντρώνοντας στοιχεία γι΄ αυτή την αναζήτηση είχαμε μαρτυρίες 17 κατοίκων της περιοχής αλλά και άλλες
απλές συζητήσεις . Οι ηλικίες αυτών που προσφέρθηκαν να συζητήσουν το θέμα κυμαίνονταν μεταξύ 35 και 68 ετών.
Τα γενικό συμπέρασμα που βγήκε από την επαφή με αυτούς τους ανθρώπους, ήταν ότι κανείς τους δεν ήταν σε θέση να υποδείξει ένα συγκεκριμένο σημείο σαν την πηγή του Άσκαλου ποταμού, ενώ είναι σαφής η ύπαρξη σύγχυσης ανάμεσα στην πηγή και στις διάφορες συγκεντρώσεις των νερών που πηγάζουν από αυτόν.
Ενώ κάποιοι λοιπόν υποστήριξαν ότι βρέθηκαν σε σημεία με στάσιμο νερό, κάποιοι άλλοι μιλούσαν για δυναμική έξοδο του νερού από βραχώδη σημεία, ενώ μερικοί έκαναν λόγο για ανάβλυσμα των υδάτων από το εσωτερικό σπηλιών μέσα στα βράχια.

Μάλιστα ένας από τους μάρτυρες - ίσως αυτός που βρέθηκε πιο κοντά στην αλήθεια - έκανε μια εντυπωσιακή περιγραφή γι αυτό που είδε. Υποστήριξε ότι βρέθηκε σε μια μικρή λίμνη περίπου 100 τ.μ. με διαυγές νερό όπου μπόρεσε να διακρίνει πάρα πολλά μικρά ψάρια, χωρίς να είναι σε θέση να πει το είδος τους, Δίπλα και σχεδόν πάνω στη λίμνη στα τοιχώματα ενός μεγάλου βράχου, υπήρχε μια τρύπα με άνοιγμα 1,50μ ύψος και 2,50μ πλάτος. Εισχώρησε στο εσωτερικό της όπου αντίκρισε μια τεράστια σπηλιά , ο θόλος της οποίας έφτανε τα 8 μέτρα, το εσωτερικό της ( πού ήταν γεμάτο νερό εκτός από κάποια σημεία στις άκρες ) πρέπει να έφτανε τα 1000 τ.μ., ενώ δεν μπορούσε να προσδιορίσει το βάθος των νερών. Αντιλήφθηκε όμως κατά τη παραμονή του στο εσωτερικό της σπηλιάς το πέταγμα νυχτερίδων, ενώ άκουσε ουρλιαχτά σαν του σκύλου, κάτι που παραπέμπει ή σε βίδρες ή σε άγρια σκυλιά που έχουν θεαθεί στην περιοχή. (Αυτός ήταν και ο λόγος της εσπευσμένης αποχώρησής του από την σπηλιά)
Στην έξοδο της σπηλιάς, στον χώρο που συγκεντρώνονταν τα νερά πριν αρχίσουν να κυλούν προς το δάσος διέκρινε πολλά ψάρια χωρίς να μπορεί να πει για τι είδος πρόκειται. ( Αυτό ίσως και να δίνει εξήγηση για την έκπληξη που προκαλούσε σε κυνηγούς η εύρεση νεκρών ψαριών μέσα στο δάσος).
Επίσης κατάλαβε ότι από το εσωτερικό της σπηλιάς ξεκινούσαν πολλά ακόμα φυσικά τούνελ που μέχρι ενός ύψους ήταν πλημμυρισμένα με νερό.

Όλη η περιοχή ήταν γεμάτη από βρύα και άλλους φυτικούς οργανισμούς που αναπτύσσονται σε λίμνες, ποτάμια κλπ.
Ο συγκεκριμένος μάρτυρας προσδιορίζει το σημείο, περίπου 15 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του χωριού Πλατάνα, στις πλαγιές της οροσειράς της Πυξαριάς, και σε αρκετό υψόμετρο καθώς η περιοχή ήταν καλυμμένη από ψηλά έλατα. Βρέθηκε στο σημείο αυτό, καθώς μάζευε φυτά για χρήση στην βοτανική θεραπεία ασθενειών. Δεν μπορούσε να περιγράψει την διαδρομή που ακολούθησε αφού το σημείο αναφοράς του δεν ήταν κάποιο μονοπάτι, αλλά κάποιες βραχώδης κορυφές και το χωριό Πλατάνα που άφησε πίσω του.

Aλλοι μάρτυρες τοποθετούν την πηγή αρκετά χαμηλότερα 8 έως 10 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του λόφου Καστρί, σε δασοσκεπείς, δύσκολα προσπελάσιμες περιοχές - εξαιτίας της πυκνής βλάστησης και τις επικίνδυνες κατακρυμνήσεις του εδάφους - και ισχυρίζονται ότι βρέθηκαν σ΄ αυτήν ενώ κυνηγούσαν. Μιλούσαν για ακανόνιστα ρυάκια που έβγαιναν από το πουθενά και διαχύνονταν μέσα στο δάσος. Σε όλες τις περιπτώσεις το νερό είναι πάρα πολύ κρύο και αυτό συμβαίνει ακόμα και το καλοκαίρι.

Στο σημείο αυτό και επειδή αναφερόμαστε στο καλοκαίρι , πρέπει να σταθούμε σε ένα ανεξήγητο γεγονός που συμβαίνει και αφορά την ύπαρξη νερών στην περιοχή σε σχέση με τις εποχές : Είναι δυνατό να μην υπάρχουν νερά στην περιοχή - κυρίως σε αυτή που εξετάζουμε - εν μέσω μιας έντονης βροχερής χειμερινής περιόδου, και αντίθετα να υπάρχει πληθώρα υδάτων κατά την διάρκεια της καλοκαιρινής περιόδου που ακολουθεί έναν ήπιο χειμώνα και μια συνηθισμένη άνοιξη, που χαρακτηρίστηκαν από ένα χαμηλό ποσοστό βροχοπτώσεων. Αυτό δείχνει ότι η "δράση" του Άσκαλου ποταμού εξαρτάται και από άλλους παράγοντες, άγνωστους αυτή την στιγμή σε μας, αλλά σίγουρα έξω από τους συνηθισμένους......!
Ανεξάρτητα αν αυτό επηρεάζει ή όχι τη "δράση" του ποταμού, θεωρούμε σκόπιμο να να τονίσουμε την ύπαρξη κοντά στην περιοχή που εξετάζουμε ατέλειωτων σηράγγων εξόρυξης μεταλλεύματος της Λάρκο. Το βάθος και η πολυπλοκότητά τους τρομάζει ! Παράλληλα αρκετά πιο βόρεια βρίσκονται οι τεράστιες αλλά και εντυπωσιακές καταβόθρες του συγκροτήματος Σκαλιστίρι. Κάποιες από αυτές έχουν πλημμυρίσει από νερό και έχουν δημιουργηθεί χαώδης , με τεράστιο βάθος λίμνες.

Το 1998 και 1999 σύχναζε στην περιοχή ένα ζευγάρι ψαραετών ( Pandion Haliaetus ), που η ύπαρξή και η διαβίωσή τους είχε να κάνει οπωσδήποτε με την ύπαρξη υδάτινων περιοχών και φυσικά με την παρουσία των οργανισμών που ζουν σ' αυτές ( ψάρια, βατράχια κλπ.) Αυτά αποτελούν την κυριότερη τροφή των ψαραετών.
Το ζευγάρι χάθηκε ξαφνικά το καλοκαίρι του 1999. Σίγουρα δεν είναι τυχαίο ότι εκείνη την εποχή παρατηρήθηκαν οι λιγότερες συγκεντρώσεις νερών στην περιοχή. Προφανώς η τροφική αλυσίδα διαταράχθηκε, και τα αρπακτικά αναζήτησαν αλλού τροφή.
Η εμφάνιση αυτού του είδους του αετού στην περιοχή αποτελεί ένα πολύ σημαντικό στοιχείο της έρευνας για τον Άσκαλο ποταμό, καθώς είναι σίγουρο ότι δεν θα υπήρχε περίπτωση να βρίσκεται στην περιοχή αν δεν υπήρχε επαρκής ποσότητα νερού ικανή να κρατήσει ποτάμιους οργανισμούς και με δυνατότητα αναπαραγωγής τους.

Η ύπαρξη υπόγειων νερών, ποταμών ή λιμνών, είναι δεδομένη σε όλο τον κόσμο. Άλλωστε, το ανάβλυσμα του νερού σε κάποια περιοχή, προϋποθέτει την συγκέντρωση και πορεία του στο υπέδαφος. Η διαμόρφωση πολλών σπηλιών και υπόγειων υδάτινων τούνελ, είναι το αποτέλεσμα της συνεχούς ροής για την έξοδο προς την επιφάνεια. Πολλές φορές γινόμαστε μάρτυρες κατακρυμνήσεων βουνοπλαγιών και καθίζησης μεγάλων εδαφικών εκτάσεων. Η έρευνα δείχνει ότι μετά από έντονες βροχοπτώσεις είναι δυνατόν να παρουσιαστεί μια ¨υπερχείλιση " των χώρων του υπεδάφους, όπου η γεωλογική διαμόρφωση τους, τους κάνει να παίρνουν τον χαρακτήρα των φυσικών υπόγειων δεξαμενών νερού, με αποτέλεσμα την βίαιη διέξοδο προς την επιφάνεια. Αυτό δημιουργεί ξαφνικές μετακινήσεις χωμάτινων όγκων με καταστροφικές κάποιες στιγμές συνέπειες.
Στην περίπτωση όμως του Άσκαλου ποταμού υπάρχει μια ιδιαιτερότητα, που θέλει την εμφάνιση και την απουσία του να είναι αντίθετες με τις κλιματολογικές συνθήκες της περιόδου που προηγείται. Πλημμυρίζει στην ανομβρία, χάνεται στις βροχοπτώσεις ! Αυτό είναι ανεξήγητο .....!

Αυτή η ιδιαιτερότητα δεν συμβαίνει μόνο εδώ. Ένα αντίστοιχο φαινόμενο παρατηρείται στο άλλοτε φημισμένο στην αρχαιότητα νησί των άφθονων νερών και της οργιώδους βλάστησης την Κέα. Αυτά τα αγαθά έχουν πια χαθεί για το νησί αλλά το φαινόμενο στην σπηλιά που μόναζε ο Άγιος Τιμόθεος είναι συγκλονιστικό. Μέσα στο εσωτερικό της σπηλιάς να τρέχουν ποσότητες νερού κατά την διάρκεια του καλοκαιριού, να σταματούν τον χειμώνα, και να επαναλαμβάνεται αυτό το επόμενο καλοκαίρι.

Στην περιοχή της Μεσσάπιας, που παίρνει τον όνομά της από τον Μεσσάπιο ποταμό που την διασχίζει ενδεχομένως να υπάρχουν κάποιας μορφής γεωλογικές διαμορφώσεις πέρα από τις γνωστές. Κάποιοι μελετητές έχουν υποστηρίξει ότι στον παρελθόν η περιοχή ήταν λίμνη, ενώ υπάρχει και η άποψη που θέλει υπόγεια φυσικά τούνελ να διασχίζουν την οροσειρά της Πυξαριάς και να καταλήγουν στα ανατολικά στην μεριά του Αιγαίου. Αυτό κατά κάποιο τρόπο επιβεβαιώνει και τα όσα υποστήριξε ο μάρτυρας για την ύπαρξη τούνελ μέσα στην σπηλιά που βρέθηκε. Αυτό θα μπορεί πράγματι να συμβαίνει, καθώς είναι γνωστό ότι σε σημεία των ακτών από τον Λιμνιώνα μέχρι τη Χιλιαδού, το θαλασσινό νερό είναι αρκετά πιο κρύο από την θερμοκρασία του φυσιολογικά κρύου νερού ενός ανοιχτού πελάγους. Ίσως στις ακτές της περιοχής να καταλήγουν κάποιοι αφανείς υπόγειοι ποταμοί από το εσωτερικό του υπεδάφους του νησιού της Εύβοιας.

Τη στιγμή που γράφεται αυτό το άρθρο, βρίσκεται σε διαρκή εξέλιξη στην περιοχή ένα φαινόμενο μοναδικό στον κόσμο. ( Ίσως έχει ξανασυμβεί παλιότερα, μια φορά στην Κίνα σε συγκεκριμένη περιοχή ). Μιλάμε για την έντονη , ανησυχητική σεισμική δραστηριότητα που έχει ξεκινήσει πριν ενάμιση χρόνο στην κεντρική Εύβοια, με επίκεντρο την περιοχή των Ψαχνών. Θεωρείται μοναδικό, καθώς το μεγάλο χρονικό διάστημα που αυτό διαρκεί, αλλά και η μορφή της σεισμικής ακολουθίας, που αντί να υπάρχει μια εκτόνωση και μια μείωση της συχνότητας και του μεγέθους των σεισμών, συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο ! Οι επιστήμονες δεν είναι σε θέση να δώσουν μια ερμηνεία, απλά παρακολουθούν το φαινόμενο και κάνουν εκτιμήσεις. Έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα, ότι στην περιοχή υπάρχουν πάρα πολλά νεοδημιουργηθέντα ρήγματα, και ένα από αυτά περνά ακριβώς κάτω από την πόλη των Ψαχνών, και μάλιστα σε βάθος μόλις εννιά χιλιόμετρα.

Δεν θα είμαστε εμείς αυτοί που θα πουν ότι το φαινόμενο τη σεισμικής δραστηριότητας στην περιοχή συνδέεται ή προκαλεί τις εμφανίσεις και τις εξαφανίσεις των νερών του Άσκαλου ποταμού. Πάντως θα ήταν λάθος να απορρίψουμε και την περίπτωση αυτή. Οι όποιες εξελίξεις στην περιοχή, αλλά και οι επιστημονικές έρευνες που γίνονται αυτή την στιγμή, ίσως να δώσουν μια ερμηνεία....

Ένα ψάρι που το έλεγαν Τilapia

ΕΝΑ ψάρι του Νείλου θα μπορούσε να αποτελέσει σύμφωνα με Κενυάτες ερευνητές σημαντικό όπλο στον αγώνα που δίνεται για την ανάσχεση της εξάπλωσης της ελονοσίας, καθώς καταναλώνει και κατ' επέκταση μειώνει τον αριθμό των κουνουπιών

που μεταφέρουν το επικίνδυνο παράσιτο της μεταδοτικής ασθένειας. Το συγκεκριμένο είδος ψαριού (tilapia) -το οποίο καταναλώνεται από τους Κενυάτες- εισήχθη σε εγκαταλειμμένες λίμνες εκτροφής ψαριών στα δυτικά της χώρας. Καταναλώνοντας προνύμφες κουνουπιών το ψάρι κατόρθωσε να μειώσει τους αριθμούς των δύο βασικών κουνουπιών-φορέων της ελονοσίας σε ποσοστό μεγαλύτερο του 94%.

Στη μελέτη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση BMC Public Health οι υπογράφοντες ερευνητές τονίζουν πως αυτό το είδος ψαριού θα μπορούσε να αποτελέσει σημαντικό όπλο στον περιορισμό της εξάπλωσης της ελονοσίας, καθώς τα κουνούπια γίνονται ολοένα και πιο ανθεκτικά στα εντομοκτόνα, αναφέρει το BBC. Η . προτίμηση του ψαριού του Νείλου στα κουνούπια ήταν γνωστή από το 1917, όμως αυτή είναι η πρώτη φορά που δημοσιοποιούνται καταγεγραμμένα επιστημονικά στοιχεία για το ρόλο του στον περιορισμό του πληθυσμού των κουνουπιών, υπογραμμίζουν οι ερευνητές.

Η ελονοσία ή μαλάρια είναι μια ασθένεια, η οποία παλαιότερα ευθυνόταν για εκατομμύρια θανάτους, αλλά πλέον σήμερα ενδημεί μόνο σε τροπικές και υποτροπικές περιοχές. Ετησίως πεθαίνουν από ελονοσία ένα έως τρία εκατομμύρια άνθρωποι. Το 70% είναι παιδιά κάτω των πέντε ετών. Η ασθένεια προκαλείται από παράσιτα της ελονοσίας, τα οποία μπαίνουν στο ανθρώπινο αίμα με τσίμπημα από μολυσμένο κουνούπι.

Η ελονοσία είναι σήμερα ενδημική σε μια ευρεία ζώνη περί του Ισημερινού, σε περιοχές της Αμερικής, σε πολλά μερη στην Ασία και στο μεγαλύτερο κομμάτι της υποσαχάριας Αφρικής (όπου και καταγράφεται το 90% των θανάτων). Δεν είναι όλα τα κουνούπια φορείς της ελονοσίας. Τα κουνούπια του γένους Anopheles (ανωφελείς κώνωπες) μπορεί να είναι φορείς, και ιδιαίτερα τα Anopheles gambiae.

Εφημερίδα Φιλελεύθερος

Γεννηθήτω… LED!

Πάνω από ένα αιώνα μετά την ίδρυσή του, πριν 119 χρόνια (το 1891), ο ολλανδικός κολοσσός Philips «ποντάρει» για μια ακόμη φορά σοβαρά στους ημιαγωγούς. Αυτή την φορά όμως φιλοδοξεί να τους αξιοποιήσει ως πηγή φωτός.

Η εταιρία, που σήμερα παράγει περίπου μια στις τέσσερις λάμπες και άλλες πηγές φωτός που υπάρχουν στον κόσμο, είχε πωλήσει τη μονάδα των ημιαγωγών της το 2006, λόγω σκληρού ανταγωνισμού από την Ασία. Όμως αυτή τη φορά έχει επενδύσει πάνω από 4 δισ. ευρώ για να υπερασπιστεί την ηγετική θέση της διεθνώς, με αιχμή τις φωτοδιόδους LED (Light-Emitting Diodes), τις οποίες θεωρεί ότι αποτελούν το μέλλον του φωτισμού παγκοσμίως, καθώς εξοικονομούν ενέργεια και βοηθούν στην μείωση της εκπομπής «αερίων του θερμοκηπίου», άρα μετριάζουν την κλιματική αλλαγή.

Η εταιρία θεωρεί δεδομένη στην παγκόσμια αγορά φωτισμού τη σταδιακή μετάβαση από τις λάμπες πυράκτωσης στις LED. Οι τελευταίες έχουν ήδη γίνει γνωστές ως δείκτες (λαμπάκια) που αναβοσβήνουν στις περισσότερες ηλεκτρονικές καταναλωτικές συσκευές.

Όπως δήλωσε ο διευθύνων σύμβουλος της Philips Νιλς Χάβερκορν, σύμφωνα με τα ξένα πρακτορεία, ως το 2015 η αγορά φωτισμού LED θα έχει ξεπεράσει σε αξία τις συμβατικές πηγές φωτός.

Στο τέταρτο τρίμηνο του 2009, τα προϊόντα LED για πρώτη φορά ξεπέρασαν το 10% των συνολικών πωλήσεών της. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της εταιρίας, το 2009 οι LED αποτέλεσαν το 6% - 8% των παγκόσμιων πωλήσεων προϊόντων φωτισμού, συνολικής αξίας 45 - 50 δισ. ευρώ (από αυτές τα 6,5 δισ. ευρώ ήσαν πωλήσεις της Philips).

Το πρώτο LED, φτιαγμένο από δίοδο (τσιπάκι) κατασκευάστηκε το 1962 και ήταν ουσιαστικά ένα κόκκινο φωτάκι. Τώρα πια η τεχνολογία έχει αναπτυχθεί, ώστε να παράγει χρωματιστό φως σε όλη τη χρωματική γκάμα. Τα πλεονεκτήματα των φωτοδιόδων περιλαμβάνουν την μεγαλύτερη διάρκεια ζωής σε σχέση με τις κοινές λάμπες, την μεγαλύτερη ενεργειακή αποδοτικότητα (μέχρι και 80% σε σχέση με τις κοινές λάμπες), καθώς και την φιλικότητα προς το περιβάλλον (δεν περιέχουν υδράργυρο).

Οι συμβατικές λάμπες πυράκτωσης θα απαγορευτούν σταδιακά από την ΕΕ ως το 2012. Περίπου 16 δισεκατομμύρια συμβατικοί λαμπτήρες αναμένεται να αντικατασταθούν διεθνώς με LED μέσα στις επόμενες δεκαετίες. Η εταιρία iSuppli εκτιμά ότι ως το 2013, παρά την οικονομική κρίση, οι παγκόσμιες πωλήσεις LED θα έχουν φτάσει τα 15 δισ. ευρώ. Οι βασικοί ανταγωνιστές της Philips είναι η γερμανική Osram (θυγατρική της Siemens), η αμερικανική General Electric, η ιαπωνική Sharp και η κορεατική Samsung.

Μια ποιοτική LED που μπορεί να βγάλει «θερμό» φως (το οποίο προτιμούν οι πιο πολλοί καταναλωτές), μπορεί να παραχθεί μόνο από μεγάλες εταιρίες όπως η Philips και είναι ακριβή υπόθεση: κοστίζει περίπου 46 δολάρια για να παραχθούν 1.000 «λούμεν» (μονάδα έντασης του φωτός) έναντι μόλις 25 δολ. για 1.000 λούμεν «ψυχρού» φωτός. Έως το 2015, σύμφωνα με εκτιμήσεις του υπουργείου Ενέργειας των ΗΠΑ, το κόστος παραγωγής LED «θερμού» φωτός αναμένεται να έχει μειωθεί δραστικά στα 4 δολάρια ανά 1.000 λούμεν, έναντι 2 δολαρίων ανά 1.000 λούμεν για τις «ψυχρές» LEE, που θα έχουν περίπου το μισό κόστος.

Σήμερα, για μια κοινή λάμπα πυράκτωσης, το κόστος είναι μόνο 0,29 δολ. ανά 1.000 λούμεν. Μέχρι το 2013 αναμένεται ότι το κόστος παραγωγής μιας LED θα είναι χαμηλότερο από το κόστος κατασκευής μιας λάμπας φθορισμού, οι οποίες από τη δεκαετία του ΄80 αποτέλεσαν την πρώτη εναλλακτική λύση στις λάμπες πυράκτωσης.

Το κόστος αντικατάστασης μιας τέτοιας κοινής λάμπας με μια LED αναμένεται να αποσβεστεί σε περίπου δύο χρόνια. Ήδη οι LED χρησιμοποιούνται περισσότερο σε εστιατόρια και λόμπι ξενοδοχείων, χάρη στη διακοσμητική χρησιμότητά τους επειδή αλλάζουν χρώμα φωτός, αλλά στα εργοστάσια οι συμβατικές λάμπες καλά κρατούν ακόμα.

Για τα νοικοκυριά υπάρχει ήδη μια μεγάλη ποικιλία επιλογών από λάμπες πυράκτωσης, φθορισμού, αλογόνου, φωτοδιόδους κ.α. Τα καταστήματα λιανικής πώλησης λαμπτήρων διεθνώς υιοθετούν με αργό ρυθμό τις LED και αναμένεται ότι θα χρειαστούν πέντε έως έξι χρόνια μέχρι οι φωτοδίοδοι να έχουν ευρεία κυκλοφορία.

Αγελάδες έβγαλαν ροζ γάλα!

Ροζ γάλα άρχισαν να παράγουν ξαφνικά οι αγελάδες ενός Βρετανού κτηνοτρόφου, απειλώντας τον με καταστροφή, αφού κανένας δεν πίστευε ότι το γάλα ήταν αγνό, χωρίς την προσθήκη χρώματος. Σύμφωνα με τον ιδιοκτήτη των αγελάδων αιτία ήταν η μεγάλη κατανάλωση καρότων!
.
Είναι γνωστό ότι η υπερκατανάλωση καρότων οδηγεί σε καροτενεμία, ασθένεια που περνά όταν κάποιος σταματήσει να τρώει πολλά καρότα. Επειδή όμως, το εν λόγω κηπευτικό είναι η βασική τροφή των ζώων, ο Βρετανός αγρότης έπρεπε να βρει μια λύση. Και αυτή ήταν να τρώνε λευκά καρότα, μια ποικιλία που φύεται στη Μέση Ανατολή. Το κόστος όμως, ήταν μεγάλο, αλλά – ευτυχώς γι’ αυτόν- βρήκε καλλιεργητές λευκών καρότων στη Γαλλία, οπότε αγόρασε σπόρο και τώρα τα καλλιεργεί στα δικά του χωράφια.
.
Myday.gr

Θαλάσσια χελώνα... μαραθωνοδρόμος

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ. Μια θαλάσσια χελώνα κολύμπησε ούτε λίγο ούτε πολύ 12.774 ναυτικά μίλια (περίπου 20.500 χλμ.) και έφθασε από την Ινδονησία στο Ορεγκον των ΗΠΑ!

Το ανακοίνωσαν επιστήμονες της αμερικανικής Εθνικής Υπηρεσίας Θαλάσσιας Αλιείας, οι οποίοι εντόπισαν τις κινήσεις της μέσω δορυφόρου. Πρόκειται για μια από τις μεγαλύτερες σε απόσταση μεταναστεύσεις που έχει κάνει ποτέ σπονδυλωτό ζώο.

Οι θαλάσσιες χελώνες είναι οι μεγαλύτερες σε μέγεθος και βρίσκονται διάσπαρτες σε διάφορους ωκεανούς: έχουν εντοπιστεί στα ανοιχτά της Αργεντινής, της Τασμανίας, της Αλάσκας και της Νέας Σκωτίας στον Καναδά.

ΤΟ ΒΗΜΑ

Κι αν η άφιξη μας "εκεί", θεωρηθεί εισβολή;

Νίκος Κατσαρός
Χημικός στο Εθνικό Κέντρο Έρευνας Φυσικών Επιστημών «ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ»

«Εάν η μορφή ζωής η οποία υπάρχει σε αυτόν τον πλανήτη τον οποίο θα επισκεφθεί ο άνθρωπος είναι πιο εξελιγμένη από εμάς, τότε είναι πολύ πιθανόν, να το θεωρήσουν αυτό ως εισβολή, και να το θέσουν σε κάποια μορφή διαστημικής καραντίνας διότι ενδεχόμενα να φοβηθούν ότι μεταφέρει μικρόβια ή μεταφέρει χημικά, βιολογικά, πυρηνικά τα οποία μπορούν να απειλήσουν τον δικό τους τον πλανήτη. Και επομένως, θα δεχτούν τον άνθρωπο με μεγάλη επιφυλακτικότητα εώς ότου βεβαιωθούν ότι δεν πρόκειται να μολυνθεί ο δικός τους ο πλανήτης, αλλά και να διαπιστώσουν συγχρόνως ποιες είναι οι προθέσεις αυτού του εισβολέα.»

Σταμάτης Κριμιζής
Επίτιμος Διευθυντής Τμήματος Διαστημικής Φυσικής Πανεπιστημίου John Hopkins, εκπρόσωπος της Ελλάδας στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος (ESA)

«Αυτή είναι μάλλον κοινωνιολογική ερώτηση. Κατά τη γνώμη μου τουλάχιστον δεν πρόκειται να μας απασχολήσει τις επόμενες λίγες χιλιάδες χρόνια.»



Αθηνά Κουστένη
Αστροφυσικός στο Αστεροσκοπείο των Παρισίων, Πρωταρχικός Επιστημονικός Σύμβουλος για την αποστολή της ESA στον Τιτάνα

«Ή να αντιμετωπιστεί ο άνθρωπος σαν επικίνδυνος "εξωγήινος" θα έλεγα. Ναι, γιατί όχι; Αν εσείς βρισκόσασταν σε αυτή τη θέση, τι θα κάνατε; Δηλαδή εγώ νομίζω ότι είναι θέμα ισοζύγιων δυνάμεων. Αν πάμε κάπου με ένα τεράστιο διαστημόπλοιο και κατεβάσουμε πεντακόσια τανκς μπορεί να μας θεωρήσουν ως κατακτητές. Αν και σε εμάς συνέβαινε το ίδιο, το ίδιο θα σκεφτόσασταν. Τώρα αν πάμε κάπου αλλού και βρούμε έναν τρόπο να επικοινωνήσουμε πριν να φτάσουμε σε αυτόν τον πλανήτη με τα όντα που μπορεί να υπάρχουνε εκεί, και να υπάρξει κάποια ανταλλαγή, μπορεί να καταφέρουμε να τους πείσουμε ότι δεν πηγαίνουμε σαν κατακτητές. Για εμένα, έτσι μόνο μπορεί να γίνει αυτή η συνάντηση με θετικό τρόπο.»

Ξενοφών Μουσσάς
Διευθυντής Τμήματος Εργαστηρίου Αστροφυσικής Πανεπιστημίου Αθηνών, Αναπληρωτής Καθηγητής Φυσικής Διαστήματος

«Σίγουρα υπάρχει και αυτή η όψη, αλλά νομίζω είμαστε πολύ μακριά από μια τέτοια περίπτωση.»


Σταμάτης Αλαχιώτης
Καθηγητής Γενετικής Πανεπιστημίου Πατρών

«Με τη γνώση, τη λογική και τον εγκέφαλο που έχουμε, εάν κάνουμε αναλογικές διερευνήσεις, εκείνο που μπορούμε να πούμε είναι το εξής:
- Εάν ο άνθρωπος κατάφερνε κάποτε να πάει σε έναν άλλο πλανήτη στον οποίο υπάρχουν άλλα όντα, θα υπήρχε πρόβλημα εάν το επίπεδο εξέλιξης θα ήταν τέτοιο που θα προκαλούσε ανταγωνισμό.
- Εάν δεν υπάρξει ανταγωνισμός, δεν θα υπάρχει και πρόβλημα κακών σχέσεων ή επιπτώσεων. Δεν ανταγωνίζεται δηλαδή ο άνθρωπος το ποντίκι, έτσι;
- Εάν εκεί τα όντα είναι πολύ πιο νοήμονα από εμάς, δε θα τους ενοχλήσει.
- Εάν εμείς είμαστε πιο νοήμονες από αυτά και δεν το αντιλαμβάνονται, πάλι δε θα υπάρχει πρόβλημα.
- Εάν είμαστε στο ίδιο επίπεδο τότε θα υπάρξει πρόβλημα.
Άλλωστε, πολλοί πιστεύουν ότι μπορεί να υπάρχουν "εξωγήινοι", εντός ή εκτός εισαγωγικών, οι οποίοι μας παρακολουθούν και δεν έρχονται σε επαφή μαζί μας διότι μας θεωρούν ως ένα ζωολογικό κήπο.
Και εδώ μπαίνει η συζήτηση για την αστροβιολογική θεώρηση της ζωής με τη θεωρία της Πανσπερμίας. Την κοσμοζωική θεωρία δηλαδή όπου η ζωή εμφανίστηκε από άλλο πλανήτη του ηλιακού μας συστήματος με μικροβιακή μορφή και μετά εξελίχθηκε πάνω στη Γη (γι΄ αυτό έχει και τη βιοχημική μοναδικότητα). Έπειτα, όλα τα είδη έχουμε τον ίδιο κώδικα και όλα τα βιοχημικά βασικά χαρακτηριστικά είναι ίδια, και επομένως θα μπορούσε να συμβεί."

"Θεωρητικά πάλι, εγώ είμαι της άποψης ότι η ζωή εμφανίστηκε στη Γη μέσα σε μια χλιαρή λιμνούλα, μια φορά μόνο, και έχει μονοκλουτεϊκή προέλευση. Αλλά το πρόβλημα εάν μπορεί να προέλθει ζωή από άλλο πλανήτη (έστω του ηλιακού μας συστήματος), ανάγεται στο αν υπήρξε ζωή ποτέ εκεί, διότι αν δεν υπήρξε από πού να έρθει; Αλλά αν υποθέσουμε ότι υπήρξε, το άλλο πρόβλημα είναι αν θα μπορούσε να ταξιδέψει στο διάστημα. Σε μια αποστολή του διαστημοπλοίου Survivor 3, μη επανδρωμένο, το οποίο άγγιξε τη Σελήνη απλώς, όταν επέστρεψε βρέθηκε σε ένα κομμάτι μονωτικού της κάμερας, στρεπτόκοκκος και στην αρχή πίστεψαν ότι είχε έρθει από τη Σελήνη. Η ανάλυση όμως έδειξε ότι είχε παρυσφρήσει πριν την εκτόξευση και έτσι επανήλθε. Άρα ταξίδεψε, μπορεί επομένως να ταξιδέψει.
Παλιότερα ο Αρένιος είχε τη θεωρία ότι μπορεί να έρθει μια μικροβιακή ζωή στη Γη μέσα από τη πίεση μιας φωτεινής ακτινοβολίας. Υπάρχουν διάφορα σενάρια για την εξωγήινη ζωή και είναι πολύ πιο περίπλοκα από το να αποδεχθούμε ότι η ζωή έγινε με προβιοτικές συνθήκες πάνω στη Γη. Στα εργαστήρια άλλωστε έχουν συνθέσει όλα τα μακροβιομόρια σχεδόν με προβιοτικές συνθήκες.Έχουν γίνει πολλά νέα τέτοια πειράματα από το 1952, πολλά είναι αρκετά προχωρημένα και επομένως εγώ πιστεύω ότι η πιθανότητα να έχει προέρθει η ζωή στη Γη από άλλον πλανήτη του ηλιακού μας συστήματος είναι αρκετά μεγάλη.»

Γιώργος Ροδάκης
Αναπληρωτής Καθηγητής Μοριακής και Εξελικτικής Βιολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών

«Για να απαντηθεί ένα τέτοιο ερώτημα θα πρέπει να δεχτούμε ότι ισχύουν όλα όσα αναφέραμε στα προηγούμενα ερωτήματα, ενώ εγώ διατηρώ τις αμφιβολίες μου για το αν ισχύουν.»

Διονύσης Σιμόπουλος
Διευθυντής «ΕΥΓΕΝΙΔΕΙΟ ΠΛΑΝΗΤΑΡΙΟ»

«Λέτε να εκφέρω κοινωνιολογική άποψη για έναν άλλον πολιτισμό. Εδώ έχουμε προβλήματα με τις κοινωνιολογικές αναλύσεις του ανθρώπινου γένους. Φανταστείτε λοιπόν τι μπορούμε να εκτιμήσουμε για τις κοινωνιολογικές εκτιμήσεις των εξωγήινων. Πιστεύω ότι είναι τελείως αδύνατο να απαντήσει κανείς σε μια τέτοια ερώτηση.»

Σταύρος Παπαμαρινόπουλος
Καθηγητής Γεωφυσικής Πανεπιστημίου Πατρών

«Όταν δεν υπάρχει επιστημονική ηθική, όταν δεν υπάρχει πολιτική ηθική, είναι προφανές ότι ο άνθρωπος μπορεί να το κάνει αυτό : να εισβάλει σε έναν άλλο πλανήτη σαν κατακτητής! Το έχει κάνει στον ίδιο του το πλανήτη! Ελπίζουμε ότι δε θα το κάνει και σε άλλους.»



Παναγιώτα Πρέκα
Επίκ. Καθηγήτρια Αστροφυσικής Πανεπιστημίου Αθηνών

«Μέχρι στιγμής δεν υπήρξε τέτοιο πρόβλημα. Έχουμε «επισκεφθεί» τους περισσότερους πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος. Να αντιστρέψω το ερώτημα: εμείς εδώ οι γήινοι πως θα δεχόμασταν μια τέτοια κατάσταση; Ποτέ κανείς δεν ξέρει αλλά αυτή την στιγμή θα έλεγα ότι όλο αυτό είναι ένα ωραίο σενάριο.»

Χρίστος Γούδης
Διευθυντής Ινστιτούτου Αστρονομίας και Αστροφυσικής, καθηγητής στον Τομέα Θεωρητικής και Μαθηματικής Φυσικής, Αστρονομίας και Αστροφυσικής, Πανεπιστήμιο Πατρών

«Δεν είναι θέμα "εισβολέα". Είναι θέμα πραγματικότητας. Έτσι έκανε ο άνθρωπος όταν πήγε στην Αφρική, όταν πήγε στην Αμερική. Πήγε εκεί ως κατακτητής.Ο υπέρτερος πολιτισμός είναι και ο πολιτισμός ο οποίος είναι και καταστροφικός ως προς τις κουλτούρες και το περιβάλλον άλλων ανθρώπων ή άλλων όντων. Άλλωστε είναι γνωστό το λεγόμενο σύνδρομο της κατσαρίδας, και βεβαίως λειτουργεί αμφίδρομα αυτό: Δεν είναι ότι θα πάμε εμείς εκεί, μπορεί αυτοί να έρθουν εδώ, και μπορεί να μας αντιπαθούν ή να τους αντιπαθούμε. Δηλαδή αν πάμε κάπου και βλέπουμε τεράστιες κατσαρίδες δίπλα μας, εκείνο το οποίο θα πρέπει ενστικτωδώς να κάνουμε είναι να πατάμε την κατσαρίδα.Δεν μας κάνει τίποτα η κατσαρίδα, αλλά έχουμε μία άπωση για αυτή.Γι΄αυτό πολλοί λένε για το λεγόμενο σύνδρομο της κατσαρίδας.Οταν το κοσμικό τηλέφωνο χτυπήσει και κάποιος μας ειδοποιήσει ότι είναι εκεί πάνω, ας μην απαντήσουμε, μπορεί να είναι επικίνδυνο.»

Μιχάλης Τσαμπαρλής
Επικ. Καθηγητής Τμήματος Αστροφυσικής Πανεπιστημίου Αθηνών

«Λογικό δεν είναι; Αλλά δεν θα είναι κατακτητής. Και αυτό είναι μια ανθρώπινη έννοια. Δηλαδή αν εδώ έρθει κάποιος θα είναι ή επισκέπτης ή κατακτητής ή καλός ή κακός ή όλα αυτά τα διαφορετικά μαζί. Αλλά σίγουρα θα πρέπει να περιμένει κανείς ότι αν πάει σε κάποιον και του χαλάσει το περιβάλλον και κατακτητή να μην τον πούνε, θα είναι ίσως ενοχλητικός. Και θα κοιτάξει ή να σε μελετήσει ή να σε εξουθενώσει.»

Συντάκτης: Όλγα Τάντου
pylestv

Οικολογία Μαυροπετρίτη:

Ο Μαυροπετρίτης είναι ένα σκουρόχρωμο, μεσαίου μεγέθους μεταναστευτικό γεράκι με μακριές φτερούγες το οποίο εμφανίζεται στη Μεσόγειο τον Απρίλιο, επιστρέφοντας από τις περιοχές διαχείμασης του στην Ανατολική Αφρική και ιδιαίτερα τη Μαδαγασκάρη (Cramp & Simmons 1980, Beaman & Madge 1998 και Clark 1999). Τα ενήλικα απαντώνται σε δύο χρωματικές φάσεις: μία σκούρα, σχεδόν ολόμαυρη και μία, πιο συνηθισμένη, ανοιχτή φάση στην οποία το σώμα είναι ανοιχτό καστανοκόκκινο με επιμήκεις ραβδώσεις. Πάντως, σε συνθήκες πεδίου ακόμη και η ανοιχτόχρωμη φάση δείχνει ένα πολύ σκούρο, σχεδόν μαύρο πουλί. Έχει αγελαίες συνήθειες ενώ μεμονωμένα άτομα μπορούν να μπερδευτούν με τον Πετρίτη (Falco peregrinus), που είναι όμως πιο γεροδεμένος και με πιο κοντή ουρά.
Μαυροπετρίτης Falco eleonorae Κοινό όνομα: Μαυροπετρίτης
Οικογένεια: Falconidae
Είδος: Falco eleonorae


Η Ελλάδα θεωρείται ως η πιο σημαντική χώρα για τη διατήρηση και την επιβίωση του Μαυροπετρίτη αφού γνωρίζουμε πλέον ότι φιλοξενεί κατά την περίοδο της αναπαραγωγής πάνω από το 85% του παγκόσμιου πληθυσμού (Dimalexis et al 2007) που εκτιμάται στα 14,700 - 15,400 ζευγάρια. Παλαιότερες εκτιμήσεις έκαναν λόγο για το 70% (Walter 1979) και το 75% του παγκόσμιου πληθυσμού, το ένα τρίτο του οποίου αναπαράγεται στις νησίδες της Κρήτης (BirdLife International 1999, Ristow 1991).

Στην Ελλάδα ο Μαυροπετρίτης εμφανίζεται από τον Απρίλιο με τα μεγαλύτερα σε ηλικία άτομα να ζευγαρώνουν και να καταλαμβάνουν θέσεις φωλιάσματος σχηματίζοντας χαλαρές αποικίες ήδη από το Μάη. Εξαιτίας όμως της χαμηλής διαθεσιμότητας τροφής στις περιοχές φωλιάσματος, κυνηγά συνήθως σε μεγάλες αποστάσεις κατά τη διάρκεια της ημέρας και μόνον μερικά άτομα επιστρέφουν στις αποικίες τη νύχτα. Πράγματι, τη συγκεκριμένη περίοδο θεωρείται ότι η έκταση στην οποία δραστηριοποιούνται τα γεράκια μιας αποικίας μπορεί να ξεπερνά τα 1.000 km2. Έτσι, στην αρχή της αναπαραγωγικής περιόδου Μαυροπετρίτες μπορεί να παρατηρηθούν και στην ηπειρωτική Ελλάδα ακόμη και σε ψηλά βουνά μακριά από τις ακτές διότι, τα νησιά που φιλοξενούν αναπαραγωγικές αποικίες δεν μπορούν να στηρίξουν με τροφή τα άτομα. Μάλιστα ώριμα άτομα που περιπλανιούνται στην ηπειρωτική Ελλάδα μπορεί να μπερδευτούν και με άλλα είδη γερακιών.

Η δίαιτα του Μαυροπετρίτη μέχρι και τα τέλη Ιουλίου οπότε έχει ολοκληρωθεί η ωοτοκία, αποτελείται κυρίως από μεγάλα έντομα όπως πεταλούδες, ιπτάμενα μυρμήγκια, λιβελλούλες, τζιτζίκια και σκαθάρια τα οποία συλλαμβάνει στον αέρα με τα νύχια του, επάνω από τα νησιά ή τη θάλασσα (Ristow & Wink 1994, Ristow 2001). Κατά τη διάρκεια της επόμενης περιόδου και μέχρι τον Οκτώβριο, τρέφεται αποκλειστικά με μεταναστευτικά πουλιά, μία πηγή τροφής που, θεωρητικά, είναι ανεξάντλητη.

Μετά την αναπαραγωγή του, δηλαδή κατά το τέλος Οκτώβρη με αρχές Νοέμβρη, πετά προς Ανατολική Αφρική και ιδιαίτερα Μαδαγασκάρη όπου διαχειμάζει επιστρέφοντας σε μια κατά βάση εντομοφαγική δίαιτα.

Αναπαραγωγή: To ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του Μαυροπετρίτη είναι ότι αναπαράγεται πολύ πιο αργά σε σχέση με τα άλλα πουλιά.

Συγκεκριμένα η αναπαραγωγική του περίοδος αρχίζει πολύ πιο καθυστερημένα (Ιούλιο) εν συγκρίσει με τα άλλα μεταναστευτικά πουλιά με συνέπεια να μπορεί να συμπεριλάβει στη διατροφή του την πληθώρα των μεταναστευτικών ειδών ορνιθοπανίδας που πετούν πάνω από τη λεκάνη της Μεσογείου κατά τα τέλη του Καλοκαιριού και με κατεύθυνση προς Νότο (Walter 1979, Wink et al. 1991). Για το λόγο αυτό, από τον Αύγουστο μέχρι τα μέσα Οκτωβρίου δεν παρατηρούνται γενικά μετακινήσεις του Μαυροπετρίτη μεταξύ του νησιού που αναπαράγεται και της ηπειρωτικής χώρας, -με εξαίρεση τις ημέρες με άπνοια (Ristow et al. 1983)- αφού τα ώριμα άτομα και οι νεοσσοί τρέφονται με πουλιά από το φθινοπωρινό μεταναστευτικό κύμα.

Το είδος φωλιάζει βασικά σε φυσικές κοιλότητες βράχων που εντοπίζονται σε μικρές νησίδες, σε γκρεμούς νησίδων και μεγαλύτερων νησιών αλλά και σε εσωτερικά βράχια. Μάλιστα θεωρείται ότι παρουσιάζει σταθερή χρήση της θέσης φωλιάσματος και μονογαμικές συνήθειες, αλλά σύμφωνα πάντα με τα υπάρχοντα στοιχεία, παρουσιάζεται το φαινόμενο του διασκορπισμού των νεαρών κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής τους. Έτσι σύμφωνα με τον Ristow et al. (1979) περίπου το 90% των νεαρών ατόμων που δεν αναπαράγονται κατά τα πρώτα 2 με 3 χρόνια της ζωής τους απουσιάζουν από την αποικία καταγωγής τους κατά την περίοδο από Μάιο-Οκτώβριο αλλά εγκαθίστανται σ' αυτήν τα επόμενα χρόνια.

Κάθε ζευγάρι Μαυροπετρίτη γεννά από 1 έως 3 αυγά ενώ οι νεοσσοί εκκολάπτονται τέλη Αυγούστου, οπότε υπάρχει όπως προαναφέρθηκε ένα τεράστιο μεταναστευτικό ρεύμα πουλιών που παρέχουν μία εύκολα προσβάσιμη και άφθονη πηγή τροφής. Οι νεοσσοί πτερώνονται μετά από 35 μέρες και έτσι, από τα μέσα Οκτωβρίου οι πληθυσμοί αρχίζουν να μεταναστεύουν προς την Ανατολική Αφρική και τη Μαδαγασκάρη όπου διαχειμάζουν.

πουλια του αιγαίου μας ... Γαλαζοκότσυφας

Η πρώτη συνάντηση με έναν Γαλαζοκότσυφα είναι συνήθως μια αξέχαστη εμπειρία, ειδικά την άνοιξη που το πτέρωμα του αρσενικού παίρνει ένα μοναδικό μεταλλικό γαλάζιο χρώμα. Ο Γαλαζοκότσυφας απαντά και στα βουνά της ηπειρωτικής Ελλάδας, όπου ο χρωματισμός του έρχεται συχνά σε ζωηρή αντίθεση με το ορεινό τοπίο. Αντίθετα τα παράκτια βράχια του Αιγαίου, σφηνωμένα ανάμεσα σε θάλασσα και ουρανό, δείχνουν να του ταιριάζουν καλύτερα. Ο Γαλαζοκότσυφας είναι ένα από τα πιο διαδεδομένα πουλιά στο Αιγαίο και αυστηρά επιδημητικός. Φωλιάζει σε ασφαλείς σχισμές ανάμεσα στα βράχια. Από τα τέλη του χειμώνα το αρσενικό αρχίζει το μελωδικό τραγούδι του, που συχνά το χαίρονται οι ψαράδες που βρίσκονται στη θάλασσα κοντά του. Η εμφάνιση και το τραγούδι του Γαλαζοκότσυφα τον κάνουν ένα από τα πιο αξιοπρόσεκτα πουλιά στα μέρη όπου ζει. Απ' ό,τι φαίνεται, αυτός είναι ο πολυτραγουδισμένος Πετροκότσυφας της ελληνικής παράδοσης.

A. Bonetti

Αγριόκρινος

11iris.JPG (29463 bytes)Ανήκει στην οικογένεια των Ιριδωδών (Iridaceae) και άλλες ονομασίες του είναι Κρινάκια ή Κρίνοι. Είναι πολυετές φυτό διακρινόμενο για τα θεαματικά πανέμορφα άνθη του. Τα φύλλα του είναι γραμμοειδή, μήκους έως 70 εκ. και πλάτους έως 3,5 εκ. και χρώματος πράσινα ανοιχτά. Σχηματίζει συνήθως 3-5 μεγάλα και εντυπωσιακά άνθη, που βγαίνουν στην κορυφή ενός ψηλού στελέχους. Έχουν χρώμα ελαφρά μπλε προς το ιώδες, και αποτελούνται από έξη όμοια σέπαλα ανά τρία προς τρία. Τα εξωτερικά γυρισμένα προς τα κάτω κι εφοδιασμένα κατά μήκος της μεσαίας γραμμής με μικρές κίτρινες τρίχες όρθια και τρία εσωτερικά γυρισμένα προς τα κάτω.

Χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα για το ανθοδοχείο εξ αιτίας των όμορφων λουλουδιών του και την υπέροχη ευωδιά τους. Επειδή ανθίζει τέλος του Απρίλη με τ' άνθη του στόλιζαν τον Επιτάφιο καθώς και την εικόνα του Αγίου Γεωργίου, που γιόρταζε εκείνη την περίοδο.

Με την ονομασία Ίριδα οι Αρχαίοι Έλληνες είχαν βαφτίσει μια δευτερεύουσα θεά του Ολύμπου, αγγελιοφόρο των θεών, κόρη του Θαύμαντα και της Ωκεανίδας, που είχε αδελφές τις Αρπυίες, την Αελλώ και την Άρκη. Όταν οι θεοί ήθελαν να ορκιστούν στο νερό της Στυγός, την έστελναν να γεμίσει το χρυσό σταμνί της. Στο πέρασμά της φανερώνονταν στο θόλο του ουρανού εφτά υπέροχα χρώματα. Γι' αυτό θεωρήθηκε η προσωποποίηση του ουράνιου τόξου. Ένα άλλο θλιβερό της καθήκον ήταν να κόβει τα μαλλιά του μετώπου στις ετοιμοθάνατες, που βασανίζονταν, για να πεθάνουν πιο γρήγορα, ενώ ο Όμηρος λέει ότι με παράκληση του Αχιλλέα ειδοποίησε τον Ζέφυρο και το Βοριά να φυσήξουν περισσότερο για να δυναμώσουν οι φλόγες, που έκαιγαν το κορμί του φίλου του Πάτροκλου. Στη φαρμακευτική συνιστάται σαν τονωτικό ελαφρό των βρόγχων, που βοηθά τις αποχρέμψεις.

Οι φάλαινες του Αιγαίου

Ολοκληρώθηκε στα τέλη Νοεμβρίου η φθινοπωρινή ερευνητική αποστολή από τη θαλάσσια ερευνητική ομάδα του Αρχιπελάγους, για την καταγραφή των πληθυσμών των θαλάσσιων θηλαστικών στο ανατολικό Αιγαίο με τη συνεργασία εξειδικευμένων επιστημόνων από πανεπιστήμια του εξωτερικού. Αντικείμενο της έρευνας ήταν η φάλαινα Φυσητήρας (Physeter macrocephalus), είδος το οποίο για χιλιάδες χρόνια μεταναστεύει διαπλέοντας το Αιγαίο και κοσμεί διαρκώς με την παρουσία του τις ελληνικές θάλασσες.


Η έρευνα πραγματοποιήθηκε με τα σκάφη του Αρχιπελάγους “Νηρέας” και “Πηνελόπη”, καθώς και με σκάφος της περιοχής, που συμμετέχει κατά καιρούς εθελοντικά στις δράσεις του Αρχιπελάγους. Οι περιοχές έρευνας ήταν το κεντρικό, βόρειο και ανατολικό Αιγαίο και πιο συγκεκριμένα η περιοχή από Αμοργό έως το πέρασμα μεταξύ Μυκόνου - Ικαρίας (δυτικά της Χίου), και το βαθύ θαλάσσιο φαράγγι στην περιοχή ανάμεσα στη Χίο και την Ικαρία. Κατά τη διάρκεια της αποστολής, όπου καλύφθηκαν περισσότερα από 2000 ναυτικά μίλια, καταγράφηκαν σε 49 προσεγγίσεις, 27 διαφορετικοί φυσητήρες. Καταγράφηκε ο αριθμός, το γένος, η ηλικιακή ομάδα και η μεταναστευτική συμπεριφορά των πληθυσμών. Επίσης έγινε φωτο-ταυτοποίηση, ακουστική καταγραφή και επεξεργασία των ήχων επικοινωνίας.
Η μελέτη αυτών των σπάνιων θαλάσσιων θηλαστικών είχε ανέκαθεν αντικειμενικές δυσκολίες, λόγω της ιδιαίτερης φυσιολογίας και συμπεριφοράς των φυσητήρων (πρόκειται για είδος που μεταναστεύει συνεχώς και περνά αρκετό χρόνο κάτω από το νερό και σε μεγάλα βάθη) και απαιτήθηκε η συνδυαστική και συγκροτημένη προσπάθεια από 3 σκάφη και μεγάλο αριθμό ερευνητών και εθελοντών επιστημόνων.

Τα δεδομένα που συγκεντρώθηκαν θα προστεθούν στη διαρκή έρευνα που υλοποιεί το Αρχιπέλαγος τα τελευταία 12 χρόνια στα θαλάσσια θηλαστικά σε διάφορες περιοχές των ελληνικών θαλασσών, με στόχο να προσφέρει μία όσο το δυνατόν πληρέστερη εικόνα της κατάστασης των πληθυσμών αυτών των σπάνιων ειδών στις θάλασσές μας.

Οι φυσητήρες των ελληνικών θαλασσών, συνεχίζουν να αποτελούν στις μέρες μας ένα άγνωστο είδος για το ευρύ κοινό, γεγονός που φανερώνει την άγνοια που επικρατεί για αυτή τη μοναδική κλειστή θάλασσα και τη σπάνια πανίδα και χλωρίδα που φιλοξενεί. Αν και η διεθνής επιστημονική κοινότητα αναγνωρίζει ότι οι ελληνικές θάλασσες και κυρίως το Αιγαίο στηρίζουν τους σημαντικότερους εναπομείναντες πληθυσμούς θαλάσσιων θηλαστικών στη Μεσόγειο, η απουσία στοιχειωδών μέτρων διαχείρισης, σε συνδυασμό με το χαμηλό επίπεδο περιβαλλοντικής παιδείας, συνθέτουν ένα πολύ επικίνδυνο σκηνικό για την επιβίωση αυτής της τεράστιας φυσικής και ιστορικής κληρονομιάς.

Η ιδιαίτερα υψηλή κίνηση εμπορικών πλοίων χωρίς ουσιαστικό κεντρικό έλεγχο, η απουσία αποτελεσματικού πλάνου αντιμετώπισης πιθανού θαλάσσιου ατυχήματος και η αυξανόμενη ρύπανση των θαλάσσιων οικοσυστημάτων δεν αφήνει πολλά περιθώρια αισιοδοξίας.
Απαιτείται η άμεση εφαρμογή ουσιαστικών και λειτουργικών μέτρων προστασίας
των θαλασσών (όπως εφαρμόζονται στα περισσότερα αναπτυγμένα κράτη του κόσμου) για να προληφθεί και να αντιμετωπιστεί ένα πιθανώς ολέθριο θαλάσσιο ατύχημα.

Οφείλουμε να συνειδητοποιήσουμε ότι το μέλλον του Φυσητήρα και των άλλων σπάνιων ειδών στα ελληνικά θαλάσσια οικοσυστήματα διακυβεύεται καθημερινά και καθορίζεται τις τελευταίες δεκαετίες από καθαρά τυχαίους παράγοντες. Η επικίνδυνη και ανεύθυνη συμπεριφορά, σε συνδυασμό με την εκούσια μετατόπιση της περιβαλλοντικής ανησυχίας σε άλλα μήκη και πλάτη του πλανήτη, απειλούν καθημερινά το προσδόκιμο ζωής του ελληνικού θαλάσσιου πλούτου.


Η βιολογία του Φυσητήρα (Physeter macrocephalus)


Η φάλαινα φυσητήρας είναι το μεγαλύτερο σε μέγεθος είδος θαλάσσιου θηλαστικού που συναντάται τακτικά στις ελληνικές θάλασσες.

Οι αρσενικοί ξεπερνούν τα 18 μέτρα σε μήκος και τους 50 τόνους σε βάρος, ενώ οι θηλυκοί έχουν μέσο μήκος 12 μέτρα και βάρος 20 τόνους. Παρά το μεγάλο μέγεθός τους, δεν αποτελεί κανένα κίνδυνο για τον άνθρωπο.

Είναι είδος μεταναστευτικό και πελαγικό, και η διάρκεια ζωής τους ξεπερνά τα 70 έτη. Τα θηλυκά σχηματίζουν κοινωνικές ομάδες με τα νεότερα άτομα, ενώ τα αρσενικά ζουν μοναχικά.

Ο φυσητήρας χαρακτηρίζεται από την ικανότητα του να καταδύεται σε βάθη που ξεπερνούν τα 2000 μέτρα και η παραμονή του στον βυθό μπορεί να διαρκέσει περισσότερο από 1 ώρα. Αναδύεται στην επιφάνεια και παραμένει περίπου 10 λεπτά για να εξασφαλίσει τις απαραίτητες αναπνοές πριν την επόμενη κατάδυση.

Ξεχωρίζει για τον ιδιαίτερα εξελιγμένο εγκέφαλό του και για την σύνθετη ικανότητα επικοινωνίας και την πολύπλοκη κοινωνική συμπεριφορά του.

Τρέφεται κυρίως με μεσοπελαγικά κεφαλόποδα και βαθύβια ψάρια, είδη που δεν μπορεί να εκμεταλλευτεί ο άνθρωπος. Έτσι η υπεραλίευση που έχουν δεχθεί τα τελευταία χρόνια οι ελληνικές θάλασσες, δεν επηρεάζει ιδιαίτερα τον Φυσητήρα. Οι κύριοι παράγοντες που απειλούν τους πληθυσμούς τους είναι η ρύπανση των θαλασσών, καθώς και οι προσκρούσεις με πλοία.

Οπτική και ακουστική καταγραφή ομάδας Φυσητήρων

Ο Φυσητήρας αναδύεται για να αναπνεύσει και παραμένει στην επιφάνεια της θάλασσας για 10 περίπου λεπτά

Καταγραφή ομάδας Φυσητήρων δυτικά της Σάμου (στο βάθος διακρίνεται το βουνό "Κερκετέας")

Αναστασία Μήλιου,
Υδροβιολόγος, Συντονίστρια Δράσεων Προστασίας του Αρχιπελάγους, Ι.ΘΑ.Π.Ε.Α

Swirl το πλυντήριο που δε χρειάζεται ρεύμα!

FREE photo hosting by Fih.grΣτις περιοχές όπου δεν υπάρχει εύκολη πρόσβαση σε νερό, το πλύσιμο των ρούχων είναι μια κοπιαστική εργασία. Το Swirl είναι μια ιδέα για τη διευκόλυνση των ανθρώπων που ζουν σε αυτές τις περιοχές. Δε χρειάζεται ρεύμα και αποτελείται από το κάδο, σε μορφή μεγάλη μπάλας, και από το χερούλι που βοηθά στη μεταφορά.
Τα ρούχα τοποθετούνται στο κάδο και στη συνέχεια το Swirl δουλεύει σαν καροτσάκι μέχρι φτάσετε στο νερό.
Αφού τοποθετηθεί νερό στη επιστροφή και καθώς σπρώχνετε, γίνεται η πλύση.
Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί σαν αποθηκευτικός χώρος, ή για την απλή μεταφορά νερού.





sexy - hot παιχνίδια μπροστά από το τζάκι






για ολόκληρη την gallery επισκεφτείτε την AGENDA του Rc-Cafe

Σε τροχιά Αρθουρ Κλαρκ

Ηθελε να τον θυμούνται ως συγγραφέα, αν και η συμβολή του στην ανάπτυξη του συστήματος δορυφορικών επικοινωνιών ήταν σημαντική. Αφησε εντολή να ταφεί χωρίς θρησκευτική τελετή και μολονότι είχε υπερβεί τα 90 πίστευε ότι δεν είχε ενηλικιωθεί

Σε μια σειρά δοκιμίων που άρχισαν να δημοσιεύονται από το 1958 σε διάφορα περιοδικά και συγκεντρώθηκαν το 1962 σε τόμο με τίτλο Προφίλ του μέλλοντος ο Αρθουρ Κλαρκ αναφερόταν εκτενώς σε ένα πλήθος πιθανών εφευρέσεων. Εξέχουσα θέση ανάμεσα στις ευφάνταστες αλλά διόλου εξωπραγματικές, όπως αποδείχθηκε, ιδέες του είναι και αυτή για την «παγκόσμια βιβλιοθήκη», τη δημιουργία της οποίας τοποθέτησε στο έτος 2005. Το πρόγραμμα ψηφιοποίησης όλων των βιβλιοθηκών από την εταιρεία Google λοιπόν αποτελεί εφαρμογή μιας ιδέας αυτού του εμπνευσμένου οραματιστή και χαλκέντερου επιστήμονα και συγγραφέα.

Πρώτα συγγραφέας
Πλήρης ημερών (στα 91 του χρόνια) έφυγε την περασμένη Τετάρτη ο Αρθουρ Κλαρκ. Είχε φροντίσει από πολύν καιρό ν' αφήσει οδηγίες σχετικά με τα της ταφής του, που θα έπρεπε να έχει αυστηρά κοσμικό χαρακτήρα. «Απολύτως καμία θρησκευτική τελετουργία που να σχετίζεται με οποιοδήποτε δόγμα δεν πρέπει να συνοδεύσει την κηδεία μου» ήταν η γραπτή εντολή του - αυτονόητη για έναν άνθρωπο ο οποίος είχε πει παλαιότερα ότι η θρησκεία υπήρξε «το αναγκαίο κακό στην παιδική ηλικία του είδους μας».

Οταν κάποτε ρωτήθηκε από τους δημοσιογράφους, η πολυσχιδής αυτή προσωπικότητα είπε ότι από όλες του τις δραστηριότητες για ένα μόνο πράγμα θα ήθελε να τον θυμούνται: το συγγραφικό του έργο. Οχι για τις εξερευνήσεις του τού υποβρύχιου κόσμου, ούτε για τη συμβολή του στην ανάπτυξη του συστήματος δορυφορικών επικοινωνιών, αλλά για τα μυθιστορήματα και τα διηγήματά του. Για αυτά άλλωστε έγινε παγκοσμίως γνωστός. Ωστόσο ο επιστήμονας Κλαρκ δεν μπορεί να αγνοηθεί. Ενα παράδειγμα και μόνον αρκεί: Οι γεωστατικοί δορυφόροι (που κινούνται σε τροχιά 33.000 χλμ. πάνω από τον Ισημερινό) προέκυψαν από δική του ιδέα - όπως και από τις σχετικές αναλύσεις του. Γι' αυτό άλλωστε και η τροχιά τους ονομάζεται τροχιά Κλαρκ.

Κλαρκ, Λεμ και Ασίμοφ
Την παγκόσμια φήμη την οφείλει στο συγγραφικό του έργο, αλλά αποφασιστικό ρόλο γι' αυτό έπαιξε ο κινηματογράφος. Ειδικότερα η κλασική ταινία του Στάνλεϊ Κιούμπρικ «2001, η Οδύσσεια του Διαστήματος» που βγήκε στις αίθουσες το 1968. Το ομώνυμο μυθιστόρημα, το οποίο ο Κλαρκ έγραψε ταυτοχρόνως με το σενάριο, υπήρξε μία από τις μεγαλύτερες παγκόσμιες επιτυχίες. Σήμερα πολλοί τον θεωρούν, μαζί με τον Ασίμοφ, τον μεγαλύτερο συγγραφέα επιστημονικής φαντασίας. Αυτό βεβαίως είναι υπερβολικό, γιατί άλλοι τόσοι θα έλεγαν ότι το Σολάρις του Στανισλάβ Λεμ είναι ισάξιο (ή και ανώτερο) από την Οδύσσεια του Διαστήματος και η βασισμένη στο μυθιστόρημα του Λεμ ταινία του Ταρκόφσκι εφάμιλλη τουλάχιστον της ταινίας του Κιούμπρικ.

Δεν πρέπει επίσης να λησμονεί κανείς ότι τόσο τα ρομπότ του Ασίμοφ όσο και η ιδέα περί τεχνικής νοημοσύνης του Κλαρκ, που αποτελεί κεντρικό θέμα στην Οδύσσεια του Διαστήματος, έχουν την απαρχή τους σε θεατρικό έργο του Τσέχου συγγραφέα Κάρελ Τσάπεκ των αρχών του 20ού αιώνα, στον οποίο οφείλεται και η πατρότητα της λέξης ρομπότ. (Τα ρομπότ τα συνέλαβε ο ευφυής Τσέχος ως ένας είδος μαριονετών της τεχνολογίας.) Η αλληλεπίδραση όμως επιστήμης και λογοτεχνίας (και τέχνης γενικότερα) είναι, όπως θα έλεγε ο Κίπλινγκ, «μια άλλη ιστορία». Επί του προκειμένου, οι ομοιότητες και οι διαφορές δεν έχουν και τόση σημασία, γιατί η περίπτωση του Αρθουρ Κλαρκ σηματοδοτεί την πορεία του μεταπολεμικού κόσμου στην πιο μεγάλη του ίσως στιγμή: την κατάκτηση του Διαστήματος.

Το καλοκαίρι του 1969, έναν χρόνο μετά την έκδοση της Οδύσσειας του Διαστήματος, οι κάτοικοι του πλανήτη μας παρακολουθούσαν με κομμένη την ανάσα στις τηλεοράσεις τους τον Λιούις Αρμστρονγκ, τον πρώτο άνθρωπο που πατούσε το πόδι του στη Σελήνη. Ήταν μια νέα θαυμαστή εν πολλοίς εποχή και ο Αρθουρ Κλαρκ ανήκε σε όσους την προανήγγειλαν.

Μακριά από τις δυτικές μητροπόλεις
Και όμως αυτός ο οραματιστής που συνέδεσε το όνομά του με τόσες επιστημονικές κατακτήσεις, τις μετέτρεψε σε γοητευτικές αφηγήσεις ικανές να συγκινήσουν τους πάντες σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης, ο άνθρωπος της εποχής του που ερχόταν από το μέλλον ή καλύτερα που έφερε το μέλλον σε ένα παρόν όπου η ανθρωπότητα εξακολουθεί να ταλαιπωρείται από τις παιδικές της ασθένειες και αμαρτίες (τον πόλεμο, την υπανάπτυξη, τα φυλετικά μίση και τη φτώχεια), επέλεξε να ζήσει από το 1956 στη Σρι Λάνκα (τότε ονομαζόταν Κεϋλάνη) και να πεθάνει στην πρωτεύουσά της, το Κολόμπο.

Για τον ίδιο ήταν σημαντικότερο να ζει σε μια περιοχή του πλανήτη όπου ο ενάλιος πλούτος δεν έχει ακόμη καταστραφεί και δεν είναι τόσο έντονα τα προβλήματα των σύγχρονων δυτικών μητροπόλεων (ατμοσφαιρική και ηχητική ρύπανση, συνωστισμός, άγχος). Είχε μεγαλύτερη σημασία και από το γεγονός ότι η αμερικανική Υπηρεσία Αεροναυτικής και Διαστήματος τον είχε ανακηρύξει επίτιμο μέλος της και από το χρίσμα του ιππότη που έλαβε το 2000 «για τις υπηρεσίες του στη λογοτεχνία». Η απόφαση είχε ληφθεί το 1998, αλλά έπειτα από επιθυμία του Κλαρκ η σχετική τελετή έλαβε χώρα στο Κολόμπο δύο χρόνια αργότερα. Αιτία ήταν το δημοσίευμα της βρετανικής εφημερίδας ταμπλόιντ «The Sunday Mirror» που τον κατηγορούσε για παιδεραστία. Η έρευνα της αστυνομίας της Σρι Λάνκα απέδειξε ότι η κατηγορία ήταν ανυπόστατη.

«Δεν ενηλικιώθηκε ποτέ»
Από τα πάμπολλα βιβλία που δημοσίευσε όσο ζούσε (ο Κλαρκ έγραφε κατά ριπάς, και μάλιστα υπήρχαν περιπτώσεις όπου εξέδιδε και τρία βιβλία τον χρόνο) ξεχωρίζουν οι τέσσερις Οδύσσειές του: η 2001, Η Οδύσσεια του Διαστήματος (1968), η Οδύσσεια 2010 (1982), η Οδύσσεια 2061 (1988) και η Τελική Οδύσσεια 3001 (1997). Ακόμη, τα μυθιστορήματα Οι πηγές του Παραδείσου (1979), Ραντεβού με τον Ράμα (1972) και Ο κήπος του Ράμα (1991). Από τα αναρίθμητα άρθρα, δοκίμια και μελέτες του είναι δύσκολο να ξεχωρίσει κανείς κάποιο. Ας σημειώσω μόνο ότι το από πολλές πλευρές σημαδιακό βιβλίο του Η εξερεύνηση του Διαστήματος το εξέδωσε το 1951.
Στις 27 Δεκεμβρίου πέρυσι, με τη συμπλήρωση των 90 του χρόνων, ο Αρθουρ Κλαρκ έγραψε στο βίντεο ένα μήνυμα με το οποίο αποχαιρετούσε τους φίλους του. Ήδη τα αναπνευστικά προβλήματα από τα οποία ταλαιπωρούνταν τον τελευταίο καιρό είχαν γίνει πιο έντονα και έβλεπε ότι το τέλος ήταν κοντά. Δεν είναι γνωστό τι θα γραφεί στην πλάκα του τάφου του, αλλά είναι πολύ πιθανόν αυτό που είπε όταν τον ρώτησαν κάποτε: «Δεν ενηλικιώθηκε ποτέ, αλλά δεν σταμάτησε να μεγαλώνει».

Α. ΒΙΣΤΩΝΙΤΗΣ
ΤΟ ΒΗΜΑ

Το χυδαίο γερμανικό βίντεο (le grassier video allemand)


ΠΡΟΣΟΧΗ. N Α Ι ! Είναι αληθινό ! Μεταδόθηκε από το κράτικο κανάλι της γερμανικής ARD στις 26/2/2010, στην εκπομπή κάποιου πολύ κομψού «κυρίου» ονόματι Harald Schmidt. Παρακολουθήστε το και τα συμπεράσματα δικά σας...


clopy-paste

Ζητείται ετοιμοθάνατος για μουμιοποίηση!

Δεν είναι λίγες οι φορές που έχουμε αναρωτηθεί πόσο χαμηλά ακόμη θα πέσουν οι τηλεοπτικοί σταθμοί, κυνηγώντας την περίφημη τηλεθέαση. Η είδηση αυτή όμως ξεπερνάει και την πιο αρρωστημένη φαντασία: τηλεοπτικός σταθμός ετοιμάζει ριάλιτι με κεντρικό ήρωα έναν ετοιμοθάνατο ο οποίος θα δεχτεί να γίνει μούμια!

Η ιδέα δεν ανήκει - ευτυχώς- σε ελληνικό δίκτυο (όχι πως θα "πέφταμε και από τα σύννεφα"!) αλλά στο βρετανικό Channel 4 , παρακαλώ. Το concept του ριάλιτι είναι το ακόλουθο: ένας άνθρωπος ο οποίος έχει λίγους μήνες ζωής και είναι καταδικασμένος σε θάνατο, θα κάνει συμφωνία με τον σταθμό ότι δέχεται να υποβληθεί σε μετά θάνατον μουμιοποίηση!

Η εταιρείας παραγωγής Fulcrum TV που έχει την ιδέα, συνεργάζεται με επιστήμονες στη Βόρεια Αγγλία οι οποίοι υποστηρίζουν ότι έχουν ανακαλύψει τα μυστικά της μουμιοποίησης που εφάρμοζαν οι αρχαίοι Αιγύπτιοι. Η τέχνη αυτή ήταν μέχρι σήμερα ένα άλυτο μυστήριο και τώρα,λένε, ήρθε η ώρα να δει το φως!

Σύμφωνα με τα μέχρι στιγμής γνωστά στοιχεία περί βαλσάμωσης, τα όργανα του σώματος των νεκρών αφαιρούνταν και φυλάσσονταν σε βάζα . Στη συνέχεια το σώμα αποξηραινόταν με υδροξείδιο του νατρίου και μετά τυλιγόταν με ύφασμα, για να τοποθετηθεί στη σαρκοφάγο. Τότε μόνο το πνεύμα του νεκρού ήταν έτοιμο να ταξιδέψει στον "άλλο κόσμο".

Το Channel 4, όχι μόνο έχει ενθουσιαστεί με το concept και δέχεται να το χρηματοδοτήσει, αλλά προχώρησε και σε δημοσίευση σχετικής αγγελίας για να δηλώσουν συμμετοχή οι υποψήφιοι - μελλοθάνατοι- παίκτες!

Η αγγελία αναφέρει: "Επιθυμούμε πολύ να μιλήσουμε με κάποιον ο οποίος, καθώς βρίσκεται αντιμέτωπος με μια νόσο τελικού σταδίου και όλες τις σχετικές συνέπειες, θα σκεφτόταν να υποβληθεί στην αρχαία αιγυπτιακή διαδικασία της βαλσάμωσης".

Από την Falcrum τονίζεται πως δεν θα δοθεί χρηματική αμοιβή στον παίκτη που θα επιλεγεί ή την οικογένειά του, γιατί οι δικηγόροι της εταιρείας θεωρούν πως κάτι τέτοιο δεν θα ήταν σωστό!

Δημοσιογράφος βρετανικής εφημερίδας παριστάνοντας τον ενδιαφερόμενο παίκτη, επικοινώνησε με την εταιρεία παραγωγής και ζήτησε λεπτομέρειες. Ακούστε τι του απάντησαν:

"Επιθυμούμε να καταγράψουμε με την κάμερα τη ζωή σας τους επόμενους μήνες. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσει το κοινό να σας γνωρίσει και να αναπτύξει συναισθηματικό δεσμό μαζί σας. Γνωρίζουμε ήδη την τεχνική της μουμιοποίησης αφού την έχουμε εφαρμόσει σε μεγάλο αριθμό γουρουνιών - όσο μακάβριο κι αν σας ακούγεται! Έχουμε μάλιστα σκεφτεί να παραχωρήσουμε την μουμιοποιημένη σορό σε μουσείο όπου θα εκτίθεται για κάποιο διάστημα ώστε να κατανοήσει καλύτερα το κοινό τη διαδικασία της μουμιοποίησης. Σε κάθε περίπτωση πάντως σκοπεύουμε να κρατήσουμε για τουλάχιστον 2 χρόνια το βαλσαμωμένο σώμα για να βεβαιωθούμε πως όλα έγιναν σωστά. Στην συνέχεια θα το δώσουμε στους δικούς σας για ταφή".

Συντάκτης: Γιάννης Μούτσος

Καλλιστεία για τη Miss.. Φυλακισμένη στη Ρωσία!

Τελικά οι γυναίκες παντού σκαρφίζονται πρωτότυπες ενδιαφέρουσες ιδέες για να περάσει ευχάριστα ο χρόνος τους. Ετσι σε μια γυναικεία φυλακή στη Ρωσία σκέφτηκαν να διοργανώσουν καλλιστεία με μπικίνι και τους απαραίτητους διαγωνισμούς.
Και φυσικά όπου υπάρχουν γυναίκες η επιτυχία είναι αναμενόμενη ακόμη και μέσα στη φυλακή!

prison_girls1 prison_girls2 prison_girls4
prison_girls5 prison_girls6 prison_girls8
prison_girls9 prison_girls10 prison_girls12

H ηλικια των ψαριων


Το λεπι του γονου μετα την γεννηση ειναι λεπτο και πλατυ. Με το μεγαλωμα του ψαριου μεγαλωνει και το λεπι με προσθηκες που γινονται πανω σ’ αυτο ως εξης:

Στην περιφερεια καθε λεπιου φυτρωνουν καθε χρονο δυο μικροσκοπικες ζωνες. Η μια ειναι φωτεινη και φαρδεια. Αναπτυσεται το καλοκαιρι που βρισκει τροφη το ψαρι γι’αυτο και μεγαλωνει περισσοτερο. Και η αλλη ειναι στενη και σκουρα και αναπτυσεται το χειμωνα.

Οσες λοιπον σκουρες ζωνες εχει ενα λεπι,τοσους χειμωνες εχει ζησει το ψαρι του οποιου εξεταζουμε το λεπι.
Στα χρονια που θα βρουμε θα προσθεσουμε και τους καλοκαιρινους μηνες που περασαν απο τον καιρο που γεννηθηκε ως τον πρωτο χειμωνα που δειχνει το λεπι.
Αυτο το βρισκουμε οταν ξερουμε το μηνα που γονιμοποιουνται τα αυγα του ειδους των ψαριων που εξεταζουμε το λεπι.
Τα λεπια που μεταχειριζομαστε γι’ αυτη τη δουλεια τα βγαζουμε απο την ραχη.
Τα καθαριζουμε τριβοντας τα στα δακτυλα μας μεσα σε χλιαρο νερο.
Τελος τα κολλαμε οπως ειναι υγρα σε ενα τζαμι για να τα διαβασουμε καλυτερα.

Να μερικα παραδειγματα απο γνωστα ψαρια οπου βλεπουμε το μηκος τους και την ηλικια τους απο το fishbase:

Μελανουρι 33 cm-11 ετων,
Κεφαλος 76 cm -9 ετων,
Λαβρακι 76 cm -15 ετων,
Σαλπα 45 cm -11 ετων,
Μουρμουρα 37 cm -10 ετων,
Λιθρινι 43 cm -11 ετων,
Χανος 27 cm -7 ετων,
Μπαρμπουνι 26 cm -8 ετων,

κτλ κτλ....

Ευκολα καταλαβαινει κανεις πως τα ψαρια δεν ειναι χθεσινη υποθεση αλλα εχουν ξοδεψει πολλα χρονια πριν εμεις τα πιασουμε πχ με τα αγκιστρακια μας.

Για σκεφτειτε λιγο ποσα και ποσα δεν εχουν δει και περασει αυτα τα ψαρια επι τοσα χρονια,ποσους κινδυνους φυσικους και ανθρωπινους εχουν ξεπερασει, οσπου να ξεγελαστουν και οχι απο χαζομαρα αλλα απο ΠΕΙΝΑ η ΑΓΡΙΟ ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΟ ΕΝΣΤΙΚΤΟ πεσουν στην παγιδα μας.

ηχητική αντιβαρύτητα;


τα τελευταία χρόνια πολλοί φιλόδοξοι ερευνητές έχουν ριχτεί στο κυνήγι του «Αγίου Δισκοπότηρου» της σύγχρονης επιστήμης, της αντιβαρύτητας. Η νίκη πάνω στη βαρύτητα υπόσχεται να αλλάξει το πρόσωπο του κόσμου μας, προσφέροντας Ελεύθερη Ενέργεια και πανεύκολη μετακίνηση με αντιβαρυτικά σκάφη. Για πολλούς η αντιβαρύτητα ανήκει στη σφαίρα της επιστημονική φαντασίας. Όχι όμως και για τους ερευνητές του παράδοξου, οι οποίοι ισχυρίζονται πως η αντιβαρύτητα είναι γνωστή από την αρχαιότητα, καθώς έχει χρησιμοποιηθεί για ανύψωση ογκολίθων και για την κατασκευή μεγαλιθικών μνημείων, ακόμη και της φημισμένης πυραμίδας του Χέοπα.




Στη μυθολογία αλλά και στην ιστορία έχουν αναφερθεί ανυψώσεις και μετεωρίσεις αντικειμένων μέσω κατάλληλων ηχητικών κυμάτων. Οι Θιβετιανοί μάλιστα μοναχοί θεωρούνται ειδήμονες σε αυτό. Δεν είναι μυστικό πως οι Θιβετιανοί μοναχοί μπορούσαν να ανυψώσουν με διάφορους ήχους βαρείς ογκόλιθους πάνω σε ψηλά βουνά. Αυτό το εκπληκτικό φαινόμενο είναι αποτέλεσμα της γνώσης των διαφόρων ηχητικών κραδασμών, που καταδεικνύουν πως ένα δονούμενο και συμπυκνωμένο ηχητικό πεδίο μπορεί να εξουδετερώσει τη δύναμη της βαρύτητας.

Στο βιβλίο του Henry Kjelson "Οι Χαμένες Τεχνικές", περιγράφεται μια σκηνή ανύψωσης ογκολίθων με τη βοήθεια ηχητικών σημάτων! Συγκεκριμένα το 1939 ένας Σουηδός γιατρός, ο δρ Jarl, κατέφθασε στο Θιβέτ για να θεραπεύσει έναν μεγάλο λάμα. Για το σκοπό αυτό φιλοξενήθηκε σ¶ ένα μοναστήρι, που περιβαλλόταν από υψηλούς γκρεμούς. Μια μέρα, σ¶ ένα λιβάδι δίπλα στο γκρεμό, έγινε μάρτυρας μιας διαδοχικής ανύψωσης ογκολίθων μετά μουσικής! Έκθαμπος ο ορθολογιστής Σουηδός γιατρός παρατήρησε έναν-έναν τους ογκόλιθους να ανυψώνονται και να μετακινούνται σε απόσταση 500 μέτρων, καθώς άρχιζε το «κονσέρτο» των Θιβετιανών μοναχών.

Στα πρώτα τέσσερα λεπτά δεν συνέβη τίποτε. Κατόπιν όμως, καθώς αυξάνονταν η ταχύτητα τυμπανοκρουσίας και οι ψαλμωδίες των μοναχών, ο ογκόλιθος άρχισε να κουνιέται και να ταλαντώνεται και ξαφνικά ν¶ απογειώνεται στον αέρα με μια αυξανόμενη ταχύτητα και να κατευθύνεται μπροστά στην τρύπα μιας σπηλιάς! Η σκηνή αποτυπώθηκε σε φωτογραφικά φιλμ, που όμως κρατήθηκαν διαβαθμισμένα στο Λονδίνο μέχρι τη δεκαετία του 1990...
Η σκηνή αυτή δεν ήταν παρά μια επίδειξη ηχητικής αντιβαρύτητας για την οποία χρησιμοποιήθηκαν 13 τύμπανα κι 8 σάλπιγγες, μήκους 3,12 μέτρων η κάθε μια. Προφανώς οι προσευχές που έψελναν οι μοναχοί και ο θρησκευτικός τους ζήλος δεν είχαν καμιά άμεση επίδραση στο γεγονός της ανύψωσης των βράχων. Αυτή οφειλόταν στη γνώση του μυστικού της γεωμετρικής τοποθέτησης των μουσικών οργάνων σε σχέση με τους βράχους που επρόκειτο να ανυψωθούν και από τον αρμονικό συντονισμό των τύμπανων και των σαλπίγγων. Η συνδυασμένη δυνατή ψαλμωδία των ιερέων με ένα ορισμένο ύψος και ρυθμό μπορεί να συνείσφερε κάτι στο συνολικό φαινόμενο. Η ομάδα των συνδυασμένων ηχητικών κυμάτων, που παρήχθησαν με αυτό το τρόπο, προκάλεσε μια αντιβαρυτική επίδραση στο σημείο εστίασής τους, δηλαδή στη θέση των βράχων, καθώς και κατά μήκος της τροχιάς που αυτοί κινήθηκαν.

Για τους ερευνητές της αντιβαρύτητας οι μοναχοί του Θιβέτ έδειξαν το δρόμο για την κατασκευή αντιβαρυτικού σκάφους με ηχητική προώθηση. Για να γίνει αυτό εφικτό χρειάζεται να συμπληρωθεί ένας γεωμετρικός κύκλος ηχητικών γεννητριών και να υπάρχει στο κέντρο του ένας κατάλληλα τοποθετημένος δίσκος, ο οποίος και θα δημιουργεί την αντιβαρύτητα. Δεν είναι ξεκάθαρο αν γίνονται σήμερα τέτοια πειράματα. Το σίγουρο πάντως είναι πως όλο και περισσότεροι επιστήμονες συμφωνούν πως τα σκάφη του μέλλοντος θα βασίζονται στην αντιβαρύτητα. Αυτό άλλωστε κάνουν ήδη, σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, και τα UFO...

Διατροφή, βότανα & οστεοπόρωση

Η οστεοπόρωση είναι ένα πρόβλημα που εμφανίζεται όλο και συχνότερα τα τελευταία χρόνια και η εμφάνιση της οφείλεται σε πολλούς παράγοντες. Εμφανίζεται συχνότερα στις γυναίκες ειδικά μετά την εμμηνόπαυση. Η οστεοπόρωση εμφανίζεται με 2 κλινικούς τύπους : τον τύπο Ι που εμφανίζεται συχνότερα σε γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση (50-65 ετών) και τον τύπο 2 που εμφανίζεται σχετικά το ίδιο σε γυναίκες και άντρες (>75 ετών). Η διάγνωση της οστεοπόρωσης γίνεται με τη μέτρηση της οστικής πυκνότητας.
Μια ισορροπημένη διατροφή καθώς και η άσκηση μπορούν να συμβάλλουν στην πρόληψη της οστεοπόρωσης.
Μια διατροφή φτωχή σε ασβέστιο μπορεί να οδηγήσει σε εμφάνιση της οστεοπόρωσης. Απαιτούνται καθημερινά 300mg ασβεστίου ημερησίως για να καλυφθούν οι απώλειες από το έντερο. Μετά την εμμηνόπαυση οι ανάγκες σε ασβέστιο για τις γυναίκες αυξάνονται μέχρι και τα 1500mg ημερησίως. Η απαραίτητη ποσότητα ασβεστίου (300mg) μπορεί να προσληφθεί με την κατανάλωση 2 μερίδων γαλακτοκομικών ημερησίως (γάλα, γιαούρτι, τυρί κλπ.).
Για την απορρόφηση του ασβεστίου είναι απαραίτητη η βιταμίνη D η οποία προέρχεται κυρίως από φυτικές πηγές και την χοληκαλσιφερόλη που δημιουργείται με τη δράση της υπεριώδους ακτινοβολίας στο δέρμα του ανθρώπου. Η πρόσληψη υπερβολικής ποσότητας πρωτεΐνης καθώς και λίπους προκαλεί αύξηση της απέκκρισης του ασβεστίου και πρέπει να αποφεύγεται. Η πρόσληψη φυτικών ινών δεν επηρεάζει σημαντικά την απορρόφηση του ασβεστίου ενώ η αυξημένη πρόσληψη νατρίου οδηγεί σε αυξημένη απέκκριση ασβεστίου αυξάνοντας έτσι τον κίνδυνο εμφάνισης οστεοπόρωσης. Επίσης η καφεΐνη καθώς και το αλκοόλ όταν η κατανάλωση δεν γίνεται με μέτρο αυξάνουν ραγδαία την απέκκριση ασβεστίου στα ούρα και κατά συνέπεια τον κίνδυνο εμφάνισης οστεοπόρωσης. Τέλος υπάρχουν κάποια μέταλλα (μαγνήσιο), ιχνοστοιχεία (φθόριο, σίδηρος, χαλκός ψευδάργυρος, μαγγάνιο) και κάποιες βιταμίνες (βιταμίνη C και βιταμίνη K) τα οποία προσλαμβάνονται μέσω μίας ισορροπημένης διατροφής και δρουν προστατευτικά κατά της οστεοπόρωσης.
Βότανα που έχουν θετική δράση στην οστεοπόρωση είναι το εκουϊζέτο, η μαλοτίρα και η σπιρουλίνα. Κατά την αρχαιότητα χρησιμοποιούσαν και την Αρτεμισία το αβροβότανο.

Μηνακάκη Κωνσταντίνα Κλινικός διαιτολόγος-διατροφολόγος

Simon & Garfunkel..... Sounds of Silence

Ένα από τα μεγαλύτερα ντουέτα όλων των εποχών είναι αναμφισβήτητα οι Simon and Garfunkel.

Το ντουέτο αυτό ξεκίνησε την καριέρα του από το κινηματογραφικό έργο "Ο Πρωτάρης" με τον Ντάστιν Χόφμαν στην πρώτη του κινηματογραφική εμφάνιση.
Η Αν Μπάνκροφτ έπαιζε τον ρόλο της Mrs Robinson μιας σαραντάρας που ερωτεύτηκε το αγόρι της κόρης της.

Το ομώνυμο τραγούδι "Mrs Robinson" έγινε παγκόσμια επιτυχία και ανέδειξε το μεγάλο αυτό ντουέτο.

Ακολούθησαν και άλλα μεγάλα τραγούδια μερικά από τα οποία θα ακούσουμε πιο κάτω.



Ας δούμε όμως την πορείο του Paul Simon που ήταν και ο συνθέτης των μεγαλύτερων επιτυχιών:

Η ιστορία του Paul Simon μοιάζει σαν παραμύθι, ξεκίνησε το 1957 μαζί με τον Art Garfunkel στο ντουέτο Tom & Jerry όταν εμφανίσθηκαν για πρώτη φορά στο αμερικάνικο τσαρτ των singles με το Hey, Schoolgirl σε ηλικία 16 ετών. Μετά από μια διακοπή περίπου δύο ετών, το 1965 φτιάχνουν με την επιστροφή του Paul από την Αγγλία, το ντουέτο Simon & Garfunkel, o Paul γράφει τα τραγούδια και κάνει τα φωνητικά σε ένα από τα σημαντικότερα ονόματα της σύγχρονης μουσικής σκηνής. Το 1971 ακολουθεί προσωπική καριέρα, ηχογραφεί σημαντικά άλμπουμ και κερδίζει αρκετά βραβεία grammy με το Still Crazy After All These Years. Στη συνέχεια γράφει μουσική για την ταινία One Trick Pony, κυκλοφορεί ένα ακόμα καλό ποπ άλμπουμ με το Hearts And Bones και το 1986 ασχολείται με την Αφρικάνικη μουσική με το εντυπωσιακό Graceland που του χαρίζει για μια ακόμα φορά το βραβείο grammy σαν άλμπουμ της χρονιάς. Το 1990 κυκλοφορεί το Rhythm Of The Saints, αυτή τη φορά με βάση τον ήχο της Βραζιλιάνικης μουσικής. Μετά από δύο σχετικά μέτρια στούντιο άλμπουμ, αυτές τις μέρες επιστρέφει με έναν από τους δίσκους της χρονιάς σε ηλικία 65 ετών το Surprise και είναι πραγματικά έκπληξη το πόσο καλά συνεργάζεται με τον Brian Eno που συμμετέχει σε όλο το άλμπουμ. Είναι η έκτη δεκαετία που ο Paul Simon εμφανίζεται στην μουσική επικαιρότητα, 50 χρόνια σχεδόν μετά την πρώτη του εμφάνιση.
Στο άλμπουμ εκτός του Eno που βάζει την δικιά του σφραγίδα στον ηλεκτρονικό ήχο φέρνοντας στην μνήμη μας το My Life In The Bush Of Ghosts, συμμετέχουν και οι Herbie Hancock, ο οποίος πέρισυ είχε συμπεριλάβει το I Do It For Your Love του Simon, στο άλμπουμ του με τις διασκευές με τίτλο Possibilities, ο κιθαρίστας Bill Frisell και ο ντράμερ Steve Gadd. Καταπληκτικό το Everything About It Is A Love Song, πολύ καλό το Beautiful που συνδυάζει την ικανότητα του Eno στην ηλεκτρονική μουσική που πάντα βλέπει το μέλλον, με την ακουστική κιθάρα του Paul Simon, υπάρχει ακόμα το υποψήφιο για όσκαρ το 2002, Father and Daughter ( το έχασε από τον Eminem) και αρκετά ακόμα τραγούδια που θα κάνουν πολλούς νέους μουσικούς να ζηλέψουν.

Ήρθαν τα «πράσινα» προφυλακτικά


Αφού κατέκτησαν τους τομείς των τροφίμων, του πρετ α πορτέ και των καλλυντικών, τα βιολογικά προϊόντα κάνουν πλέον την είσοδό τους και στο… σεξ. Μετά τα οικολογικά sex toys, έφτασαν και τα «πράσινα» προφυλακτικά.


Πρόκειται άραγε για τέχνασμα του μάρκετινγκ ή για πραγματική οικολογική ανησυχία; Δύσκολο να πει κανείς, αφού οι κατασκευαστές των προφυλακτικών δεν αποκαλύπτουν τη σύνθεση των υλικών τους. Η ιστορία του βιολογικού προφυλακτικού άρχισε πριν από μερικά χρόνια στη Σουηδία με την RFSU, μια Ένωση για τη σεξουαλική εκπαίδευση. Ήταν ο πρώτος φορέας που ασχολήθηκε με την παραγωγή «φυσικών» προφυλακτικών- τα Νam Νam (με φράουλα), τα Βirds΄n΄Βees (χρώματος πράσινου), τα Μamba. Μπορεί κανείς να τα βρει στο Ίντερνετ αλλά και σε φαρμακεία.


Ποια είναι όμως η διαφορά των «πράσινων» προφυλακτικών της RFSU από τα κλασικά προφυλακτικά; Η μάρκα υπόσχεται ότι τα προφυλακτικά της είναι από αγνό φυτικό λατέξ, κάτι που, ειρήσθω εν παρόδω, ισχύει για όλα τα προφυλακτικά, εκτός από εκείνα από πλαστικό (πολυουρεθάνη), τα οποία απευθύνονται σε όσους είναι αλλεργικοί στο λατέξ. Αντίθετα όμως από τα παραδοσιακά, η επεξεργασία των οποίων γίνεται με χημικά προϊόντα, τα προφυλακτικά της RFSU δεν περιέχουν παρά φυσικές πρόσθετες ουσίες. Δηλαδή η εταιρεία χρησιμοποιεί φυσικά λιπαντικά και συντηρητικά; Αν υπάρχουν, δεν διευκρινίζει ποια.


Εκτός από τα «πράσινα», υπάρχουν πλέον και τα «ηθικά» προφυλακτικά, τα οποία διαφημίζονται ως προϊόντα «ηθικού εμπορίου». Η βρετανική μάρκα French Letter έχει λανσάρει από πέρυσι προφυλακτικά κατασκευασμένα στη Γερμανία, η πρώτη ύλη των οποίων προέρχεται από παραγωγούς καουτσούκ της Νότιας Ασίας που συμμετέχουν στη συμφωνία Fair Deal Τrading, η οποία τους εξασφαλίζει αξιοπρεπείς τιμές για το προϊόν τους. Επίσης η French Letter συσκευάζει «με το χέρι» τα προϊόντα της όχι στο συνηθισμένο τετράγωνο κουτάκι, αλλά σε μικρά σακουλάκια με ζωηρά χρώματα που θα μπορούσαν κάλλιστα να περιέχουν τσάι. Με τη συσκευασία αυτή στοχεύει στις γυναίκες, επειδή «αντιλαμβανόμαστε πως συχνά οι γυναίκες είναι αυτές που τα αγοράζουν», λέει στη «Λιμπερασιόν» ο Μάρτιν Μπάκλεϊ, διευθυντής της εταιρείας.


Από το έντερο στο καουτσούκ


Ο πρόγονος του προφυλακτικού είναι το τυφλό έντερο του αρνιού. Η χρήση του για την αποφυγή της σύλληψης ανάγεται στην αρχαιότητα και μεταδόθηκε από τους Έλληνες στους Ρωμαίους. Στα τέλη του 19ου αιώνα, η γαλλική εταιρεία αδιάβροχων Μacintosh άρχισε να παράγει προφυλακτικά από καουτσούκ. Τουλάχιστον όμως έως τον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο, όταν αγόραζε κάποιος προφυλακτικό ήταν σαν να αγοράζει κάποιο παράνομο προϊόν- η διακίνηση γινόταν στις πίσω αίθουσες των μπαρ και των μπιλιαρδάδικων. Μετά τον Πόλεμο, ο Νεοϋορκέζος κατασκευαστής Μερλ Γιανγκς λανσάρισε το Τrojan, στο πακέτο του οποίου εικονίζεται «μια τρωική περικεφαλαία, σύμβολο της συνετής αρρενωπότητας», γράφουν οι Μπεατρίς Φοντανέλ και Ντανιέλ Βολφρόμ στο βιβλίο τους «Μικρή ιστορία του προφυλακτικού» που κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο στη Γαλλία (Εκδ. Stock). Η Τrojan άντεξε ακόμη και στο Μεγάλο Κραχ του 1929 και το 1937 πούλησε στις ΗΠΑ 500 εκατ. προφυλακτικά. Η βρετανική ομόλογός της, η Durex (από τις λέξεις «durability, reliability, excellence», δηλαδή «αντοχή, αξιοπιστία, υπεροχή»), κατέκλυσε αργότερα την αγορά. Σήμερα η Durex αντιπροσωπεύει το 35% της παγκόσμιας αγοράς σε 150 χώρες.


Κάθε χρόνο παράγονται στον κόσμο 15 δισ. προφυλακτικά, των οικολογικών περιλαμβανομένων.


Σε αριθμούς




  • 98% των προφυλακτικών κατασκευάζονται από φυσικό λατέξ, τα υπόλοιπα από πολυουρεθάνη για τους αλλεργικούς στο λατέξ

  • 35% της παγκόσμιας αγοράς προφυλακτικών κατέχει σήμερα η Durex

  • 15 δισ. προφυλακτικά παράγονται κάθε χρόνο στον κόσμο

  • 18,6 δισ. προφυλακτικά θα χρειάζονται το 2015 οι αναπτυσσόμενες χώρες, σύμφωνα με μα μελέτη
Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Μονο μην ξεχνάτε να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε , με ένα ενεργό link.
Link directory