Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Mοναδική παράκληση μας είναι να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε, με ένα ενεργό link.

Δευτέρα, 15 Μαρτίου 2010

sexy - hot κουνελάκι



για ολόκληρη την gallery επισκεφτείτε την AGENDA του Rc-Cafe

τηλεφωνική τηλεπάθεια

Σας έχει συμβεί να χτυπήσει το τηλέφωνο σας και χωρίς να κοιτάξετε τον αριθμό στην οθόνη, να ξέρετε ποιος σας καλεί? Έχετε ποτέ σκεφτεί έναν δικό σας άνθρωπο ή κάποιον που έχετε καιρό να μιλήσετε μαζί του και στα επόμενα λεπτά αυτός να σας τηλεφωνήσει?

Ο Rupert Sheldrake είναι βρετανός βιολόγος γνωστός για τις "αιρετικές " του απόψεις γύρω από την επιστήμη. Συνεργάτης του Ινστιτούτου Νοητικών Επιστημών της Καλιφόρνια των ΗΠΑ, ο Sheldrake έγινε γνωστός για την θεωρία του περί "μορφικών πεδίων" ενώ "ταρακούνησε τα νερά " μέσα από τις πειραματικές του έρευνες για την τηλεπάθεια.

O Rupert Sheldrake μεταξύ άλλων μίλησε για την "τηλεφωνική τηλεπάθεια" - δηλαδή την ικανότητα κάποιων ανθρώπων να αντιλαμβάνονται ποιός τους καλεί στο τηλέφωνο πριν ακούσουν την φωνή του ή δουν το νούμερο στην οθόνη τους! Μήπως είστε κι εσείς ένας από αυτούς;

Το πείραμα για την τηλεφωνική τηλεπάθεια.

sheldrake.jpg"Κατά καιρούς άκουγα από πολλούς ανθρώπους να περιγράφουν την ίδια εμπειρία: τηλεφωνούν σε κάποιον φίλο ή γνωστό και εκείνος μόλις ακούσει την φωνή τους τους λέει "Περίεργο, μόλις τώρα σε σκεφτόμουν, χτύπησε το τηλέφωνο και ήσουν εσύ!" Έχουν γίνει δημοσκοπήσεις όπου το περισσότερο από το 80% των ανθρώπων έχουν παρόμοιες εμπειρίες.

Οι περισσότεροι επιστήμονες απαντούν αβασάνιστα "σύμπτωση". Μα πώς μπορούμε να γνωρίζουμε εαν πρόκειται για τυχαίο γεγονός και όχι για τηλεπάθεια, ενα δεν το εξετάσουμε? Έτσι αποφάσισα οτι έπρεπε να κάνουμε ειδικά πειράματα. Το μοντέλο που ακολουθούμε σε αυτά, είναι το ακόλουθο:

Ζητάμε από τον εθελοντή , που συμμετέχει στο πείραμα και υποστηρίζει οτι έχει "τηλεφωνικη τηλεπάθεια", να μας αναφέρει 4 άτομα, με τα οποία θεωρεί οτι επικοινωνεί τηλεπαθητικά. Συνήθως αυτά είναι φιλικά πρόσωπα ή μέλη της οικογένειας του. Μας δίνει λοιπόν τα 4 ονόματα. Εμείς επικοινωνούμε μαζί τους και τους ενημερώνουμε οτι κάποια στιγμή μέσα στην επόμενη μία ώρα θα τους ειδοποιήσουμε να τηλεφωνήσουν στον φίλο τους- δηλαδή τον εθελοντή.

Την ίδια στιγμή κλείνουμε τον εθελοντή σε ένα δωμάτιο όπου υπάρχει μια συσκευή τηλεφώνου χωρίς αναγνώριση κλήσης. Έχουμε βεβαιωθεί ότι ο εθελοντής μας δεν έχει μαζί του κινητό τηλέφωνο ή άλλη ηλεκτρονική συσκευή. Του εξηγούμε οτι την επόμενη μισή ώρα το τηλέφωνο θα χτυπήσει έξι φορές.

Στην άλλη άκρη της γραμμής θα είναι κάποιος από τους 4 φίλους του που μας έχει υποδείξει. Η σειρά που θα τηλεφωνήσουν είναι άγνωστη. Μπορεί κάποιος να καλέσει τρεις φορές συνέχεια π.χ. κι ένας άλλος καθόλου. Αυτό που του ζητάμε είναι μόλις ακούσει τον χτύπο του τηλεφώνου να μας πει ποιος νομίζει οτι τον καλεί. Στην συνέχεια μελετάμε τις απαντήσεις του και αφού αποκλείσουμε την περίπτωση της τυχαίας επιλογής με τον νόμο των πιθανοτήτων, καταλήγουμε στα συμπεράσματα μας. "




"Εννοείται οτι έχουμε αποκλείσει κάθε περίπτωση να καταφέρει ο εθελοντής να μας εξαπατήσει. Αυτό αποκλείεται! Οι άνθρωποι που πραγματοποιούν τις κλήσεις βρίσκονται πολύ μακριά. Δεν υπάρχει καμία πιθανότητα να γνωρίζει ο συνομιλήτης την σειρά που θα τηλεφωνήσουν , διότι επιλέγεται τυχαία με κλήρωση. Δεν υπάρχει τρόπος που θα μπορούσε να τους δει, να τους ακούσει ή να τους μιλήσει χρησιμοποιώντας τις γνωστές ανθρώπινες αισθήσεις του.

Ο μοναδικός τρόπος με τον οποίο θα μπορούσε ο εθελοντής να ξέρει ποιος τον καλεί στο τηλέφωνο είναι η τηλεπάθεια. Εφόσων λοιπόν τα αποτελέσματα υπερβαίνουν τον νόμο των πιθανοτήτων τότε το άτομο είναι τηλεπαθητικό. Οι σωστές προβλέψεις του ξεπερνούν τον παράγοντα τύχη, άρα τα αποτελέσματά του είναι θετικά και έχουν στατιστική σημασία."

"Δεν κάνω ισχυρισμούς! Μελετάω πειραματικά τα "ανεξήγητα φαινόμενα".

" Έχω κάνει πάνω από 1000 πειράματα σχετικά με τη τηλεφωνική τηλεπάθεια. Έχουμε εξετάσει πάνω από 60 ανθρώπους, που οι περισσότεροι από αυτούς παρουσιάζουν θετικά αποτελέσματα αφού πέτυχαν παραπάνω από το ποσοστό τύχης. Δημοσίευσα τα αποτελέσματα στις επιστημονικές επιθεωρήσεις και πριν από λίγα χρόνια κάναμε το πείραμα της τηλεπάθειας live για την τηλεόραση .

Δεν κάνω ισχυρισμούς για τα "ανεξήγητα" φαινόμενα. Τα μελετώ. Πολλοί άνθρωποι λένε οτι έχουν εμπειρίες τηλεπάθειας. Άλλοι τόσοι πιστεύουν οτι τα σκυλιά τους είναι τηλεπαθητικά. Επομένως ποια είναι η σωστή επιστημονική συμπεριφορά;

Κάποιοι από τους συναδέλφους θεωρούν επιστημονική συμπεριφορά να υποκρίνονται , ότι αυτό δεν συμβαίνει. Δεν θεωρούν οτι είναι επιστήμη αλλά ένα είδος δογματισμού. Θα μου επιτρέψουν εγώ να πιστεύω οτι η σωστή επιστημονική συμπεριφορά είναι η μελέτη και η έρευνα."

Πρωτόγονος καρχαρίας αναδύθηκε από την άβυσσο

ΕΝΑΣ ΣΠΑΝΙΟΣ και πρωτόγονος καρχαρίας, που ζει σε βάθος άνω των 600 μέτρων και έχει θεαθεί ελάχιστες φορές ζωντανός, βιντεοσκοπήθηκε από Ιάπωνες ερευνητές, οι οποίοι ειδοποιήθηκαν για την εμφάνιση του πλάσματος από έναν έκπληκτο ψαρά.

Το προσωπικό του Θαλάσσιου Πάρκου Αγουασίμα, στην περιοχή Σιζουόκα νότια του Τόκιο, ενημερώθηκε την Κυριακή από τον ψαρά ότι είχε εντοπίσει κοντά στην επιφάνεια ένα παράξενο πλάσμα σαν χέλι, με αιχμηρά δόντια να προεξέχουν από το πλατύ στόμα του. Δεν επρόκειτο για χέλι, αλλά για τον σπάνιο πτυχωτό καρχαρία (Chlamydoselachus anguineus), ο οποίος ήταν παλαιότερα γνωστός μόνο από απολιθώματα και είχε θεωρηθεί εξαφανισμένο είδος μέχρι την επανεμφάνισή του το 19ο αιώνα.
Ο καρχαρίας, που μεταφέρθηκε σε δεξαμενή με θαλασσινό νερό για μελέτη, ήταν θηλυκός, είχε μήκος 1,6 μέτρα και βάρος 7,5 κιλά. Πέθανε για άγνωστο λόγο λίγες ώρες μετά τη σύλληψή του.
Οι πτυχωτοί καρχαρίες «ζουν σε βάθος από 600 έως 1.000 μέτρα, πολύ βαθύτερα απ’ ό,τι μπορούν να κατέβουν οι άνθρωποι», δήλωσε στο Reuters υπεύθυνος του πάρκου.
«Πιστεύουμε ότι είχε ανέβει κοντά στην επιφάνεια επειδή ήταν άρρωστος, αλλιώς πρέπει να είχε εξασθενίσει επειδή βρισκόταν στα ρηχά»

ΤΟ ΜΥΣΤΉΡΙΟ ΤΗΣ ΜΕΤΑΦΟΡAΣ ΤΩΝ ΑΓΑΛΜAΤΩΝ ΤΩΝ ΝΗΣΙΏΝ ΤΟΥ ΠAΣΧΑ



Ένα από τα μυστήρια που καλύπτουν τα ογκώδη πέτρινα αγάλματα του νησιού του Πάσχα, είναι αυτό της μεταφοράς τους από το σημείο που φτιάχτηκαν στους τόπους που τοποθετήθηκαν. Το 95% των αγαλμάτων που έχουν βρεθεί προέρχονται από το ίδιο λατομείο, αυτό του Rano Raraku. Από τα συνολικά 887 αγάλματα που έχουν βρεθεί, τα 397 βρίσκονται ακόμα στο λατομείο, τα 288 σε σημεία του δρόμου προς τον τελικό προορισμό τους, και τα υπόλοιπα εκεί που τελικά επιλέχτηκε να τοποθετηθούν. Αλλά, είναι πράγματι μεγάλο το αίνιγμα του πώς αυτοί οι πέτρινοι όγκοι έγινε δυνατό να μετακινηθούν και να τοποθετηθούν σε σημεία που απέχουν είκοσι με εικοσιπέντε χιλιόμετρα από το σημείο που λαξεύτηκαν.

Η Patricia Vargas, διευθύντρια του ιδρύματος μελετών των νησιών του Πάσχα, στο πανεπιστήμιο της Χιλής βάζει το ερώτημα : " όταν υπάρχει μια τόσο μεγάλη και εντυπωσιακή παραγωγή αυτών των μεγαλιθικών κατασκευών, σε ένα νησί
εντελώς άγονο και σκεπασμένο μόνο από χλόη, τότε η φαντασία μας κάνει να αναρωτηθούμε τι πραγματικά μπορεί να συμβαίνει ; "

Όπως έχει δείξει η ιστορία, σε όσα μέρη είχαμε τέτοιου είδους μεγαλιθικές κατασκευές, η μεταφορά τους γινόταν με την χρήση κορμών δέντρων, σχοινιών και πολλών ανθρώπων. Στο νησί του Πάσχα, δεν υπάρχουν ίχνη δέντρων που θα μπορούσαν να έχουν χρησιμοποιηθεί. Ή μήπως η σημερινή μορφολογία του νησιού δεν είναι η ίδια με αυτή του παρελθόντος ;

Μέχρι το 1970 κανείς δεν είχε αναφέρει ότι η βλάστηση του νησιού ήταν διαφορετική από την σημερινή. Οι έρευνες που είχαν προηγηθεί και που αφορούσαν από ανασκαφές μέχρι και αναλύσεις γύρης ήταν θετικές γι αυτή την διαπίστωση. Μετά το 1970 πιο σχολαστικές και λεπτομερής έρευνες έρχονταν να ανατρέψουν τα ισχύοντα δεδομένα. Έτσι οι νεώτερες αναλύσεις έδειξαν ότι το διάστημα 1200 με 1600 που κατασκευάστηκαν τα αγάλματα το τοπίο ήταν διαφορετικό.
Η Patricia Vargas συνεχίζει : "υπάρχει η βεβαιότητα ότι στο νησί υπήρχε μια ευρεία ποικιλία δέντρων, υμπεριλαμβανομένου και ενός τεράστιου είδους φοίνικα με πάχους κορμού περίπου ένα μέτρο. Έτσι αν υποθέσουμε ότι το νησί όντως είχε μια διαφορετική βλάστηση, και υπήρχε αφθονία δέντρων και διαφορετικά είδη θάμνων, θα ήταν εύκολο να φτιαχτούν σκοινιά. Το ερώτημα που προκύπτει είναι ο τρόπος και οι μέθοδοι που στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκαν αυτά τα υλικά για την μεταφορά των μεγαλιθικών κατασκευών "

Δεν έχει γίνει ακόμα δυνατό να βγουν συγκεκριμένα συμπεράσματα για το πώς οι κάτοικοι της φυλής Rapa Nai μετακινούσαν τα αγάλματα από το λατομείο προς τις ακτές. Ο μύθος της φυλής θέλει τα αγάλματα να «περπάτησαν», μέχρι το σημείο που τελικά «στάθηκαν» στο πέρασμα των αιώνων. Ο μύθος προφανώς αναφέρεται στη διαδικασία την μεταφοράς τους. Και πράγματι, σε ένα σχέδιο μέλους του πληρώματος ενός Ολλανδικού πλοίου που είχε πλησιάσει το 1728 κοντά στις ακτές του νησιού του Πάσχα, απεικονίζονται άνθρωποι να τραβούν ένα άγαλμα με σκοινιά, πιθανόν σέρνοντάς το πάνω σε κούτσουρα.

Είναι όμως αυτό το σχέδιο αρκετό για να εξαχθούν συμπεράσματα ;

Όπως λέει η Patricia Vargas : "αυτό εξαρτάται από το μέγεθος και το ύψος του αγάλματος. Δεδομένου ότι τα αγάλματα που έχουν βρεθεί κυμαίνονται σε ύψος από ένα μέτρο έως δέκα, τότε θα πρέπει να αναζητήσουμε διαφορετικές μεθόδους μεταφοράς. Μερικά ήταν πολύ ψηλά και πολύ εύθραυστα, ενώ άλλα πιο βαριά και από συμπαγή, χωρίς ιδιαίτερο πρόβλημα για την διατήρηση της συνοχής τους.
Θα μπορούσε ένα δεμένο με πολλά σχοινιά άγαλμα και πολλούς ανθρώπους να το τραβούν πράγματι να ολισθαίνει πάνω σε κούτσουρα που θα στρώνονταν τμηματικά και ας ήταν πολύ μεγάλων διαστάσεων".

Μια ερευνήτρια από το Λος Άντζελες δοκίμασε κάτι παρόμοιο και το κατάφερε.
Η αρχαιολόγος Anne Van Tilmberg που αφιέρωσε ένα μεγάλο τμήμα της ζωής της, στην έρευνα του νησιού του Πάσχα, είπε :
¨προσωπική μου εκτίμηση είναι ότι στη μεταφορά των αγαλμάτων χρησιμοποιήθηκε η ίδια τεχνολογία που χρησιμοποιούν οι Πολυνησιακές φυλές για την κατασκευή, μεταφορά και πλεύση των τεράστιων κανό. Έτσι οι κάτοικοι της φυλής Rαpa Noi χρησιμοποιώντας και αυτοί τα εργαλεία,
την τεχνολογία και την πείρα της εφαρμοσμένης μηχανικής των αρχαίων ναυτικών ήταν σε θέση να κατασκευάσουν και να μετακινήσουν κολοσσιαία αγάλματα
.
Στην πραγματικότητα η θεωρία αυτή υποστηρίζει ότι το άγαλμα τοποθετείται σε οριζόντια θέση πάνω σε δύο μεγάλα κούτσουρα που δένονται σ΄ αυτό. Κατόπιν τοποθετώντας άλλα μικρότερα κούτσουρα, κάτω και κάθετα στα δύο μεγάλα, το άγαλμα μπορούσε να κυλήσει με την χρήση των σχοινιών και της ανθρώπινης δύναμη. Μάλιστα θεωρείται ότι το βάρος ενός μέσου αγάλματος του νησιού του Πάσχα δεν είναι ούτε λιγότερο ούτε πολύ βαρύτερο από το βάρος των μεγάλων κανό στη δυτική Πολυνησία.

Η Anne Van Tilmberg μαζί με άλλους συναδέλφους της, διευρύνοντας την πρακτική εφαρμογή με την μορφή πειραμάτων και δοκιμών της θεωρίας αυτής, κατάφεραν να αναπαραστήσουν την δημιουργία και μεταφορά ενός τέτοιου αγάλματος. Χρειάστηκαν 20 άνθρωποι για να το φτιάξουν και 40 για να το μετακινήσουν από το μεγάλου υψομέτρου τραχύ εδάφους στο χαμηλότερο και πιο ομαλό. Υπολογιστικά κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι θα μπορούσαν να ολοκληρώσουν την μετακίνηση σε λιγότερο από 10 μέρες αν ήξεραν από την αρχή τον τρόπο και την εφαρμογή της.
Αν και θεωρούν ότι αυτός ο τρόπος μεταφοράς είναι ο πιο πιθανός, εν τούτοις δεν είναι απόλυτα σίγουροι.

Η Patricia Vargas έχει ακούσει τις πιο απίστευτες θεωρίες για τους τρόπους μεταφοράς. Αυτές ξεκινούν από τρόπους σαν αυτόν της κύλισης σε κούτσουρα, και φτάνουν μέχρι και την σύνδεση με εξωγήινους επισκέπτες. Δηλώνει όμως , ότι δεν είναι σίγουρη για καμιά από αυτές, αφού θεωρεί δεδομένο ότι όλα είχαν να κάνουν από το που πήγαινε το άγαλμα, σε τι έδαφος το μετέφεραν, αλλά και το πόσο ψηλό και εύθραυστο ήταν. "Πιστεύω ότι χρησιμοποιούσαν περισσότερες από μια μεθόδους", ισχυρίζεται η Patricia Vargas. Η ίδια γνωρίζει άλλωστε πολύ καλά ότι ακόμα και η χρήση σύγχρονων μηχανημάτων στη σημερινή εποχή δεν θα απλοποιούσε ένα τέτοιο εγχείρημα. Το βίωσε πολύ καλά όταν το 1992 μαζί με άλλους επιστήμονες επιχείρησαν να αποκαταστήσουν 15 αγάλματα που βρίσκονταν στα ανατολικά του νησιού, στην περιοχή Ahu Tongariti, και που είχαν σκορπιστεί από ένα τσουνάμι το 1960. Πολλά από τα αγάλματα αυτά ζύγιζαν 70 τόνους, και παρά την χρήση ενός υπερσύγχρονου γερανού και την καθημερινή εργασία 40 ατόμων επί 4 χρόνια, με ιδιαίτερες δυσκολίες κατάφεραν να τα αποκαταστήσουν.

Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία για τους ερευνητές ότι οι κάτοικοι της φυλής Rapa Nui είχαν τελειοποιήσει ιδιαίτερα την τέχνη της κίνησης και την τοποθέτησης των
ογκωδών αγαλμάτων χρησιμοποιώντας τρόπους που τώρα θεωρούνται πρωτόγονοι.
Όμως η πείρα και ο ζήλος τους για την παραγωγή αυτών των αγαλμάτων ίσως είχε και κάποια αρνητική συνέπεια. Πολλοί ισχυρίζονται ότι οι διαρκείς προσπάθειές τους (που κάπου έγιναν αυτοσκοπός τους μόλις εγκαταστάθηκαν στο νησί) και που απέβλεπαν στην δημιουργία όλο και μεγαλύτερων αγαλμάτων, ήταν η αιτία της κατάρρευσης του πολιτισμού τους.

Διατροφή, βότανα & κολίτιδα

Η ελκώδης κολίτιδα εμφανίζεται κυρίως σε άτομα ηλικίας 15-25 και 45-55 ετών. Η εμφάνιση της προέρχεται από διατροφικούς, λοιμογόνους και ψυχολογικούς (π.χ. άγχος) παράγοντες. Χαρακτηρίζεται από αιμορραγία στο ορθό, διάρροια συνοδευόμενη με πόνο και ελκωτικές αλλοιώσεις του βλεννογόνου.
Σε περίοδο ύφεσης της νόσου η διατροφή πρέπει να είναι ισορροπημένη. Πρέπει η πρόσληψη λίπους, υδατανθράκων, πρωτεϊνών και βιταμινών να είναι επαρκής.
Επίσης μια διατροφή μειωμένη σε φυτικές ίνες μπορεί να λειτουργήσει ευεργετικά.
Σε περίοδο έξαρσης της νόσου η κατανάλωση πρωτεινών μπορεί να χρειαστεί να αυξηθεί έως και 50%. Αυτό οφείλεται στο ότι πιθανόν να υπάρξουν πρωτεϊνικές απώλειες κατά τη διάρροια.
Τα βότανα μπορούν να μας βοηθήσουν να αντιμετωπίσουμε μία κρίση κολίτιδας, αλλά όπως έχουμε πει πολλές φορές, η χρήση βοτάνων πρέπει να συνδυάζεται και με την κατάλληλη διατροφή.
Ένα μίγμα που μπορεί να μας βοηθήσει αποτελείται από Διοσκορία (3 μέρη), Μυρίκη (2 μέρη), Αγριμόνιο (1 μέρος), ρίζα Σύμφυτου (1 μέρος), Υδραστίδα (1 μέρος), ρίζα Αλθαίας (1 μέρος). Παρασκευάζεται ως αφέψημα. Σιγοβράζουμε 2 κουταλάκια του τσαγιού από το μίγμα για 10 λεπτά, σουρώνουμε και πίνουμε τρεις φορές την ημέρα. Ο συνδυασμός αυτός των βοτάνων καταπραΰνει και επουλώνει τα τοιχώματα του παχέος εντέρου Το Σύμφυτο και η Αλθαία δρουν ως μαλακτικά. Η Μυρίκη, το Αγριμόνιο και το Σύμφυτο δρουν ως στυπτικά και η Διοσκορία ως αντιφλεγμονώδες. Αν χρειασθεί στο μίγμα μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε και αντιμικροβιακά βότανα όπως η Εχινάκια ή το Σκόρδο ανάλογα με την περίπτωση. Αν η κολίτιδα συνοδεύεται από στρες και αγωνία μπορούμε να προσθέσουμε χαλαρωτικά βότανα όπως Τίλιο, Σκουτελάρια ή Βαλεριάνα.

Κουβάτσος Φίλιππος Κλινικός διαιτολόγος-διατροφολόγος

δεν έχει και άδικο ο "Καλλιτέχνης"

Σαν να μου φαίνεται ότι δεν έχει και άδικο ο "Καλλιτέχνης"
.gkilotina.

Τρώει ένα κιλό άμμο για να παραμένει υγιής

Μια ηλικιωμένη γυναίκα, από την Ινδία, αποκάλυψε ότι τρώει ένα κιλό άμμο την ημέρα για να παραμένει υγιής. Η Ram Rati, από την... περιοχή Chinhar, θεωρεί την άμμο ουσιώδες συστατικό της δίαιτας της και έτσι τρώει σε σύνολο ένα κιλό τρεις φορές την ημέρα!

«Όταν ήμουν νέα δοκίμασα και έκτοτε συνεχίζω να την τρώω. Η οικογένεια μου προσπάθησε να με σταματήσει αλλά δεν γίνονταν. Έκτοτε τρώω ένα κιλό ημερησίως,» είπε η 80-χρονη γυναίκα.

«Ο γιατρός είπε ότι αφού δεν έχει προβλήματα υγείας ας συνεχίσει να τρώει την άμμο. Μάλλον της κάνει καλό αφού έχει φτάσει 80 ετών,» είπε η εγγονή της, Shikha.

Νεο blog .... ΛΑΜΠΡΑ-ΝΕΑ


Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ‏



Η μεγαλύτερη φωτογραφία του κόσμου.
Πρόκειται για μια συρραφή περισσότερων από 2000 φωτογραφιών της Γαλλικής πρωτεύουσας.

26 gigapixels που φέρνουν την ''πόλη του φωτός'' στον υπολογιστή σας.Καταπληκτική εικόνα,πανοραμική που σε βοηθά να δεις απίστευτες λεπτομέρειες από το Παρίσι και να ζουμάρεις ατέλειωτα .


Απολαύστε το εδώ:
http://www.paris-26-gigapixels.com/index-en.html

anemomilos

Νεο σεμινάριο cob..

logo


Στα τέλη του Απρίλη θα γίνει το επόμενο εργαστήρι με θέμα τη φυσική δόμηση και το cob. Απευθύνεται σε όσους επιθυμούν μια πρώτη επαφή με το αντικείμενο και κατασκευές μικρής κλίμακας με τη χρήση φυσικών υλικών.

Θεματολογία:

-Τοιχοποιοίες από χώμα (cob, πλιθιά, χώμα και άχυρο κλπ)
- Επιχρίσματα με βάση τον πηλό.
- Χωμάτινα πατώματα.
- Βιοκλιματική αρχιτεκτονική.
- Επιλογή υλικών – Θεωρία του πηλού.

Τόπος: Η Κουτσουπιά του δήμου Μελιβοίας, παραλιακός οικισμός στους πρόποδες του Κίσαβου.

Χρόνος: 23 έως και 25 Απρίλη. Το απόγευμα της 22ης θα γίνει συγκέντρωση για ενημέρωση των συμμετεχόντων.

Διαμονή: Σε ενοικιαζόμενα δωμάτια η σε σκηνή.
Πρόγραμμα δραστηριοτήτων: Στόχος είναι να υπάρχει καθημερινά μια οκτάωρη ενασχόληση με ενδιάμεση διακοπή για θεωρία μπάνιο;; και ελαφρύ γεύμα.

Κόστος συμμετοχής:
90€ ανά άτομο, ποσό που συμπεριλαμβάνει και την διατροφή στο χώρο του εργαστηρίου.

Δηλώσεις συμμετοχής: Για οποιεσδήποτε διευκρινήσεις ή δηλώσεις συμμετοχής τηλεφωνήστε ή στείλτε mail στο οποίο να αναγράφεται κάποιο τηλέφωνο επικοινωνίας.
Τέλος όσοι έρχεστε από την Αθήνα και την Θεσσαλονίκη και επιθυμείτε να μοιραστείτε το αυτοκινητό σας ή το αυτοκίνητο κάποιου άλλου δηλώστε το μήπως και καταφέρουμε να κάνουμε λίγη οικονομία.

περισσότερες πληροφορίες εδω: www.cob.gr

kala-nea.gr

Δείτε ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ αυτό το βίντεο!

Ζωντανή συζήτηση στο Al Jazeera με δύο Έλληνες, τον Κώστα Υφαντή που είναι λέει πρόεδρος του Ελληνικού κέντρου Ευρωπαικών μελετών, τον Τζων Σφακιανάκη – οικονομολόγο και επικεφαλή της τράπεζας Saudi Franzi, και ο οικονομικός αναλυτής Max Keiser ζωντανά απο το Παρίσι.

Χαμός!

Το βίντεο ξεκινάει με τους δύο Έλληνες κυρίους να αναλώνονται στις κλασικές νεοελληνικές κουτοπόνηρες αναλύσεις περι της τραγικότητας και της σοβαρότητας της κατάστασης, πόσο οργισμένος είναι ο κόσμος, τα σκληρά τα μέτρα, πρέπει να τακτοποιήσουμε τα οικονομικά μας, (με ενδιάμεσα κάποια σπαρταριστά στιγμιότυπα) οτι αυτοί που διαδηλώνουν δεν είναι αντιπροσωπευτικό δείγμα της δυσαρέσκειας, οτι πρέπει να δεχτούμε την κατάσταση και οτι ΓΙΑ ΟΛΑ φταίει ο λαός και λοιπά και λοιπά και λοιπά. Πλήρη ταύτιση και συνεννόηση, προφανώς μιλημένοι και προετοιμασμένοι απο τους “δικούς” μας εδώ και στην Ευρώπη.

Και μόλις τελειώνουν οι νεοελληνικές δικαιολογίες, παραλαμβάνει ο Keiser και τους κάνει ΡΕΖΙΛΙ!

Και δείτε τι έγινε! Ο άνθρωπος, εξερράγη ο άνθρωπος! ΕΞΕΡΡΑΓΗ για πράγματα που έπρεπε να έχουμε επαναστατήσει εμείς εδώ και χρόνια! Θα έπρεπε να ντρεπόμαστε ρε.

Ευχαριστώ πραγματικά τον χρήστη fbobolas που μέσω του twitter μετέδωσε το εξαίρετο βίντεο και το omadeon.wordpress που απο το κανάλι του στο YouTube ανέβασε το βίντεο με Ελληνικούς υπότιτλους.

bananiagr

Περί χρόνου....

Ενα συνοπτικό χρονικό των ιδεών μας για τον χρόνο

Τι σχέση μπορεί να έχει η εύπλαστη υποκειμενική εμπειρία του χρόνου που βιώνουμε καθημερινά με τον «απανθρωποποιημένο», δηλαδή τον μαθηματικοποιημένο χρόνο της επιστήμης;
Αρκεί να ανατρέξει κανείς στην ιστορία των ανθρώπινων ιδεών σχετικά με τον χρόνο για να διαπιστώσει τη μετάβαση από τον κυκλικό χρόνο των αρχαίων Ελλήνων στον τελεολογικό και γραμμικό χρόνο των Εβραίων-Χριστιανών, και από αυτόν στον μαθηματικοποιημένο άχρονο χρόνο της κλασικής φυσικής. Είτε ως ποτάμι που ρέει ατέρμονα, όπως ήθελε να τον βλέπει ο Ηράκλειτος, είτε ως ακίνητος σκοτεινός ωκεανός μέσα στον οποίο φαίνεται να ταξιδεύει το Σύμπαν, όπως ακράδαντα πίστευε ο Πλάτωνας, ο «χρόνος» υπήρξε ανέκαθεν η πιο σκοτεινή, ασαφής και αινιγματική κατηγορία της ανθρώπινης σκέψης.
Ο κλασικός αιωνόβιος Χρόνος
Η σύλληψη της έννοιας του «χρόνου» αποτελούσε ένα από τα μεγαλύτερα φυσικά και μεταφυσικά προβλήματα της αρχαιοελληνικής σκέψης. Απ' ό,τι φαίνεται, στην κοσμογονία των Ορφικών υπάρχει ήδη κάποια μυθολογική ταύτιση του Χρόνου με τον Κρόνο (Θεό-πλανήτη), του οποίου η κυκλική περιφορά καθορίζει τη γένεση, τον θάνατο και την αναγέννηση των πάντων.......
Κατόπιν, οι Πυθαγόρειοι, πιθανά επηρεασμένοι από τους Ορφικούς, θα περιγράψουν τον χρόνο ως «σφαίρα που περικλείει τα πάντα», τον τοποθετούν δηλαδή στην εξώτερη σφαίρα του ουράνιου θόλου ως σκοτεινό ενορχηστρωτή της κοσμικής αρμονίας των σφαιρών.
Με τον Παρμενίδη αρχίζει η διαφοροποίηση του είναι από το γίγνεσθαι. Ο,τι πραγματικά υπάρχει, το ον σύμφωνα με τον Παρμενίδη, είναι αιώνιο: χωρίς αρχή και τέλος (αγέννητο και άφθαρτο). Μια εντυπωσιακή ιδέα που θα γονιμοποιήσει όλες τις μετέπειτα ιδεαλιστικές αντιλήψεις στην επιστήμη (αστρονομία, μαθηματικά) αλλά και στη φιλοσοφία της αρχαιότητας.
Ωστόσο, το κείμενο όπου το πρόβλημα του χρόνου, δηλαδή της σχέσης τού είναι με το γίγνεσθαι, τίθεται σε όλο του το φιλοσοφικό μεγαλείο είναι ο «Τίμαιος» του Πλάτωνος. Σε αυτό το ύστερο έργο του, ο Πλάτων περιγράφει τον χρόνο ως «κινητή εικόνα της αιωνιότητας». Με αυτή την υποβλητική μεταφορά ο Πλάτων επιχειρεί να αναβαθμίσει, δηλαδή να εκκοσμικεύσει την κυρίαρχη αντίληψη της εποχής περί κυκλικού χρόνου. Και το εντυπωσιακό είναι ότι το πετυχαίνει μαθηματικοποιώντας την!
Το επόμενο βήμα θα το πραγματοποιήσει ο Αριστοτέλης ορίζοντας τον χρόνο ως «τον αριθμό της κίνησης σύμφωνα με το πριν και το μετά»: η ταύτιση του χρόνου με τη μέτρηση της κίνησης στον χώρο έχει ήδη συντελεστεί. Πολύ αργότερα, κατά τον 17ο αιώνα, από αυτή τη γεωμετρικοποίηση της κίνησης θα προκύψει η επαναστατική ιδέα του «απόλυτου χρόνου»!
Ο νεωτερικός άχρονος χρόνος
Ολοι οι πρωταγωνιστές της μεγάλης επιστημονικής επανάστασης (Καρτέσιος, Γαλιλαίος και Νεύτων) θα στηρίξουν το αντιαριστοτελικό οικοδόμημα της νέας φυσικής φιλοσοφίας πάνω σε αυτήν ακριβώς την αριστοτελική ιδέα του χρόνου ως μετρήσιμης ποσότητας της κίνησης στον χώρο. Πρόκειται, ωστόσο, για τη μαθηματικοποίηση μιας γραμμικής και όχι πλέον κυκλικής σύλληψης του χρόνου. Σπάζοντας όμως τον κύκλο του χρόνου αυτοί οι φυσικοί φιλόσοφοι δημιούργησαν μια βαθιά τομή στην ανθρώπινη εμπειρία του χρόνου. Εκτοτε οι άνθρωποι είναι καταδικασμένοι να ζουν σε έναν γραμμικό συμμετρικό «φυσικό» χρόνο μολονότι οι ίδιοι εξακολουθούν να βιώνουν την υποκειμενική εμπειρία ενός ασύμμετρου «αφύσικου» χρόνου, όπου το πριν προηγείται πάντοτε του μετά.
Για την κλασική φυσική ο χρόνος δεν κυλάει προς μία κατεύθυνση, δεν παράγει τίποτα νέο. Οπως το έθεσε ο Νεύτων στην εισαγωγή του μεγάλου βιβλίου του «Philosophiae Naturalis Principia Mathematica»: «Ο απόλυτος, αληθινός και μαθηματικός χρόνος, αφ' εαυτού και από την ίδια του τη φύση, ρέει ομοιόμορφα χωρίς να εξαρτάται από τίποτα το εξωτερικό...». Με άλλα λόγια, ο υποκειμενικός χρόνος που βιώνουν οι άνθρωποι, για τον Νεύτωνα αλλά και για ολόκληρη την κλασική επιστήμη, είναι μια ψευδαίσθηση που δεν έχει καμία απολύτως σχέση με τον απόλυτο κοσμικό χώρο και χρόνο. Ετσι όμως στον πυρήνα της νεωτερικής επιστήμης παρεισφρέει δόλια η πλατωνική εικόνα του χρόνου ως κινούμενου ειδώλου της αιωνιότητας.
Η ιδέα ενός απόλυτου χρόνου όχι μόνο άντεξε σθεναρά, αλλά και κυριάρχησε στην επιστημονική σκέψη για περισσότερο από τρεις αιώνες. Ωσπου στις αρχές του εικοστού αιώνα ένας νεαρός φυσικός ανέτρεψε το μεγαλοπρεπές οικοδόμημα της κλασικής φυσικής. Πράγματι, το 1905 η ειδική θεωρία της σχετικότητας του Αλμπερτ Αϊνστάιν ανέτρεψε τις νευτώνειες έννοιες του απόλυτου χώρου και χρόνου. Δεν κατάφερε όμως να αποκαταστήσει τον ενεργό και δημιουργικό ρόλο του χρόνου στη διαμόρφωση της θεμελιώδους δομής της ύλης (υποατομικά σωματίδια) αλλά και στην εξέλιξη του ορατού μας Σύμπαντος! Εξάλλου, όπως θα εκμυστηρευθεί ο ίδιος ο Αϊνστάιν σε ένα περίφημο γράμμα του: «Η διάκριση ανάμεσα σε παρελθόν και σε μέλλον αποτελεί μόνο μια ψευδαίσθηση, έστω κι αν πρόκειται για μια επίμονη ψευδαίσθηση».
Αν όμως ο χρόνος είναι απλώς μια παράμετρος στη φυσική περιγραφή του Σύμπαντος, αν αποτελεί απλώς μία διάσταση στο τετραδιάστατο συνεχές που ονομάζεται «χωρόχρονος», δηλαδή μια επιπλέον μαθηματική συντεταγμένη που αυξάνεται ή μειώνεται από το άπειρο παρελθόν στο άπειρο μέλλον, τότε γιατί το Σύμπαν δεν είναι στατικό αλλά συνεχώς εξελίσσεται; Γιατί ο χρόνος φαίνεται να είναι ασύμμετρος και χωρίζεται σε παρελθόν, παρόν και μέλλον; Τέλος, γιατί όλα τα πολύπλοκα φυσικά συστήματα, συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων, περιέχουν καταγεγραμμένο στη δομή τους μόνο το παρελθόν αλλά όχι το μέλλον τους;
Η συνειδητοποίηση ότι το Σύμπαν δεν είναι στατικό αλλά εξελίσσεται διαρκώς δημιουργώντας νέες πιο σύνθετες δομές υποδεικνύει επίσης τη δημιουργική και απολύτως φυσική δράση του χρόνου πάνω στην οργάνωση του Σύμπαντος. Η μη αναστρεψιμότητα στη φύση αποτελεί όχι μόνο την εκδήλωση της δημιουργικής δράσης του χρόνου πάνω στα πολύπλοκα φυσικά συστήματα, αλλά και την ουσιαστική προϋπόθεση για την εμφάνιση όλων των εξελικτικών φαινομένων: από την κοσμολογική εξέλιξη μέχρι τη βιολογική εξέλιξη της ζωής και από τη νοητική εξέλιξη στο ζωικό βασίλειο μέχρι την ανθρώπινη ιστορία.

ostria
ΜΠΛΑΚΠΟΥΛ. Ενα σπανιότατο χταπόδι με μόνο έξι πλοκάμια που βρέθηκε στις ακτές της Βόρειας Ουαλλίας έχει βάλει σε σκέψη τους βρετανούς επιστήμονες οι οποίοι, πάντως, σε πρώτη φάση έσπευσαν να το βαφτίσουν, δίνοντάς του το όνομα Χένρι.

Είναι το πρώτο εξαπόδι που έτυχε να φθάσει σε επιστημονικό εργαστήριο και, σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις των ειδικών του Κέντρου Θαλάσσιας Ζωής στο Μπλάκπουλ, η ιδιομορφία του είναι αποτέλεσμα γενετικής μετάλλαξης- με απλά λόγια τα δύο πλοκάμια που του λείπουν δεν τα έχασε σε ατύχημα. Ο Χένρι έχει εγκατασταθεί σε γυάλινο ενυδρείο και εντός των ημερών θα μπορεί να τον θαυμάσει και το κοινό. Είναι γνωστό ότι τα χταπόδια έχουν τρεις καρδιές και γαλάζιο αίμα, αλλά μόνο ο Χένρι έχει έξι πόδια.


ΤΟ ΒΗΜΑ

Ανεμοστροβιλος στις ΗΠΑ



windmo

Πρωταθλητές του σεξ οι Eλληνες

Οι Έλληνες παραμένουν πρωταθλητές του σεξ ή έτσι, τουλάχιστον, δηλώνουν οι ίδιοι, σύμφωνα με έρευνα της βιομηχανία προφυλακτικών Durex, τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιεύονται σήμερα στον αυστραλιανό τύπο.

Η εν λόγω εταιρία ρώτησε συνολικά 26.000 ανθρώπους σε δεκάδες χώρες, πόσο συχνά κάνουν έρωτα και αν είναι ικανοποιημένοι με την ερωτική τους ζωή,

Πρώτοι ήρθαν οι Έλληνες με ένα ποσοστό 87% να δηλώνει ότι κάνει έρωτα, τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα. Ακολουθούν οι Βραζιλιάνοι (82%) και οι Ρώσοι (80%).

Την χειρότερη επίδοση έχουν οι Ιάπωνες (37%) ενώ οι Αυστραλοί εμφανίζονται να στερούνται το σεξ. Η Αυστραλία είναι στις έξι πιο στερημένες σεξουαλικά χώρες του κόσμου. Μόνο το 60% δηλώνει ότι κάνει έρωτα μια φορά την εβδομάδα αλλά έχουν καλύτερη επίδοση από τους Αμερικανούς και τους Βρετανούς. Αν και η πλειονότητα των ερωτηθέντων δηλώνει ότι θεωρεί το σεξ απολαυστικό και καθοριστικής σημασίας για μια ισορροπημένη ζωή, εντούτοις λίγοι, δηλώνουν ικανοποιημένοι.

Παγκοσμίως μόνο το 44% των ερωτηθέντων δηλώνει ικανοποιημένο με την ερωτική του ζωή και μόνο το 48% δηλώνει ότι φτάνει σε οργασμό. Το 25% των ανδρών δήλωσε ότι έχει πρόβλημα με την στύση και το 29% με την διατήρησή της κατά την ερωτική επαφή.

Σύμφωνα με εκπρόσωπο της Durex, η πρώτη σεξουαλική επαφή σχετίζεται με την μελλοντική απόλαυση του σεξ. Από την έρευνα προκύπτει ότι το 37% των ερωτηθέντων θεωρεί καθοριστικής σημασίας για την ερωτική του ζωή την πρώτη του σεξουαλική εμπειρία.

Από την ίδια έρευνα προκύπτει ότι οι άνθρωποι σε ολόκληρο τον κόσμο γίνονται όλο και πιο τολμηροί όσον αφορά τις σεξουαλικές τους συνήθειες. Επί παραδείγματι, το πιο συνηθισμένο μέρος στο οποίο κάνουν έρωτα εκτός της κρεβατοκάμαρας είναι το αυτοκίνητο (50%), οι τουαλέτες (39%), η κρεβατοκάμαρα των γονέων (36%) και το πάρκο (31%)

Nα προστατευθεί το γεράκι της Ελλάδας

Κείμενο: Κώστας Παπακωνσταντίνου

Νεοσσός Μαυροπετρίτη φωτο: Π.ΛατσούδηςΥπάρχουν πάνω από 200 είδη αρπακτικών πουλιών στον κόσμο. Ανάμεσα σε αυτά ο μαυροπετρίτης ξεχωρίζει για τη συναρπαστική ζωή που κάνει. Αυτό δεν οφείλεται τόσο στον τρόπο που περνά το χειμώνα στη Μαδαγασκάρη και τα άλλα νησιά του Ινδικού Ωκεανού. Οφείλεται κυρίως στη μοναδική στρατηγική που έχει αναπτύξει όταν φωλιάζει.

Αφού επιστρέψει τον Απρίλιο στη Μεσόγειο δεν ετοιμάζεται για αναπαραγωγή όπως τα άλλα πουλιά. Περνά τον καιρό του περιπλανώμενος ανάμεσα στις νησίδες, τα μεγαλύτερα νησιά και την ηπειρωτική Ελλάδα, φτάνοντας ακόμη και στις ψηλές βουνοκορφές της Πίνδου και του Καϊμάκτσαλαν. Όλη αυτή την περίοδο, όπως και τον χειμώνα, κυνηγά βασικά έντομα.

Ξαφνικά, κάπου στα μέσα Ιουλίου, τα πάντα αλλάζουν. Πλησιάζει η περίοδος αναπαραγωγής και τα γεράκια μαζεύονται στις αποικίες στις νησίδες. Τα αυγά γεννιούνται και μέσα σε δυο - τρεις εβδομάδες συμβαίνει μια «εσωτερική» αλλαγή. Ο μαυροπετρίτης, από ράθυμος ευμεγέθης «μυγοχάφτης» που ασχολιόταν με τζιτζίκια και νυχτοπεταλούδες, μεταμορφώνεται σε έναν δεινό κυνηγό πουλιών που στήνει μια θανάσιμη παγίδα πάνω από τη Μεσόγειο. Τα μεταναστευτικά πουλιά, που από τον Αύγουστο διασχίζουν καθημερινά τη Μεσόγειο κατά εκατομμύρια είναι μια πλούσια πηγή τροφής για να μεγαλώσουν τα μικρά αλλά να φάνε και οι γονείς...

Η μέθοδος κυνηγιού που εφαρμόζουν οι μαυροπετρίτες είναι απλή αλλά προφανώς αποτελεσματική. Κάθε πρωί αφήνουν τις νησίδες και απλώνονται πάνω από τη θάλασσα περιμένοντας τα μεταναστευτικά μικροπούλια. Δημιουργούν κάτι σαν μια «φονική κουρτίνα» από κυνηγούς έτοιμους να εφορμήσουν στα θύματά τους. Φυσικά τα μικροπούλια δεν είναι ανόητα. Γνωρίζουν πολύ καλά τον κίνδυνο για αυτό φροντίζουν να ταξιδεύουν πάντα τη νύχτα. Την ημέρα θα σταθμεύσουν στο πρώτο νησί που θα βρουν. Όμως τα πουλιά είναι τόσα πολλά, τα απρόοπτα του μεταναστευτικού ταξιδιού επίσης πολλά (αντίξοες καιρικές συνθήκες, λάθος ώρα αναχώρησης κλπ.) και τελικά κάθε πρωί είναι βέβαιο πως πολλά μικροπούλια θα βρίσκονται ακόμα στον αέρα.

Έτσι εξηγείται γιατί φωτο: Σ.Μπουρδάκης δεν φωλιάζουν μαυροπετρίτες στην ηπειρωτική Ελλάδα. Εκεί τα μικροπούλια βρίσκουν αμέσως καταφύγιο στη στεριά. Ο μαυροπετρίτης κυνηγά αποκλειστικά πάνω από τη θάλασσα. Σε μερικές περιοχές όπως στα Αντικύθηρα και την Κύπρο, οι μαυροπετρίτες κυνηγούν και το σούρουπο πιάνοντας τα μεταναστευτικά που απερίσκεπτα αφήνουν την ασφάλεια του νησιού ανυπόμονα να αρχίσουν το νυχτερινό τους ταξίδι.

Ο μαυροπετρίτης είναι σημαντικός για την Ελλάδα γιατί απλά είναι το μόνο είδος πουλιού από το οποίο φιλοξενούμε τόσο μεγάλο μέρος του παγκόσμιου πληθυσμού (σχεδόν το 75% - ποσοστό εκπληκτικό). Γιατί όμως η Ελλάδα έχει αυτό το προνόμιο;

Κανείς δεν ξέρει στα σίγουρα. Είναι βέβαιο όμως πως συμβαίνουν δύο πράγματα:

  • Υπάρχει ένα τεράστιο ρεύμα μεταναστευτικών πουλιών.
  • Υπάρχουν άφθονες περιοχές φωλιάσματος (νησίδες και βραχώδεις ακτές).

Σε περιοχές όπου οι χώροι φωλιάσματος βρίσκονται κοντά σε καλά περάσματα μεταναστευτικών πουλιών (ΒΑ Κρήτη, ανατολικές Κυκλάδες, Αντικύθηρα) οι μαυροπετρίτες μπορεί να συγκεντρώνονται σε μεγάλες αποικίες. Δε συνεργάζονται όμως μεταξύ τους στο κυνήγι. Το κάθε γεράκι κυνηγά για λογαριασμό του. Εκείνο μάλιστα που συνήθως προβληματίζει τον κάθε γονέα δεν είναι το πώς θα πιάσει κάποιο πουλί, αλλά το πώς θα το πάει στη φωλιά χωρίς να το του το αρπάξουν οι άλλοι.

Ένα ακόμη ερώτημα είναι το γιατί οι μαυροπετρίτες φωλιάζουν το φθινόπωρο και όχι την άνοιξη αφού και τότε περνούν μεταναστευτικά πουλιά. Και πάλι κανείς δεν ξέρει στα σίγουρα αλλά και πάλι είναι βέβαιο πως συμβαίνουν δύο πράγματα:
  • Το φθινόπωρο περνούν πολύ περισσότερα μικροπούλια αφού προστίθενται και τα νεαρά (και άπειρα...) πουλιά που γεννήθηκαν την άνοιξη.
  • Την εποχή που φωλιάζει ο μαυροπετρίτης επικρατούν συνήθως μελτέμια που βοηθούν πολύ στο κυνήγι. Γυρίζοντας το σώμα τους κόντρα στο σταθερό βόρειο άνεμο, τα γεράκια μπορούν και ανεμοπορούν ξεκούραστα περιμένοντας τη λεία τους.

Ο μαυροπετρίτης είναι ένα πολύ χαρακτηριστικό πουλί ιδιαίτερα όταν τον δει κανείς στο φυσικό του χώροΜαυροπετρίτης φωτο: Τ.Δημαλέξης που είναι τα βράχια και το πέλαγος. Οι αγελαίες του συνήθειες
και η γελαστή φωνή του (ένα συνεχές «κι, κι, κι, κι, κι, κι, κι...») τον διακρίνουν από οτιδήποτε άλλο. Το μόνο παρόμοιο είδος στο Αιγαίο είναι ο πετρίτης Falco peregrinus ο οποίος όμως είναι πολύ πιο γεροδεμένο πουλί με πιο κοντά φτερά και πιο ανοιχτόχρωμος. Αντίθετα ο μαυροπετρίτης, ακόμη και τα πουλιά της λεγόμενης ανοιχτόχρωμης φάσης, είναι πολύ σκούρος. Εκεί όπου μπορεί να υπάρξει πρόβλημα στην αναγνώριση είναι όταν το καλοκαίρι πουλιά της ανοιχτόχρωμης φάσης βρεθούν σε ασυνήθιστα μέρη όπως πάνω από δάση στην ηπειρωτική Ελλάδα. Εκεί μπορεί πραγματικά να τα μπερδέψει κανείς με τον δεντρογέρακα Falco subbuteo ο οποίος πάντως είναι μικρότερος, με πιο κοντή ουρά και πιο ανοιχτόχρωμος από κάτω.

Όταν δει κανείς τους μαυροπετρίτες κατά εκατοντάδες πάνω από μια νησίδα, ή όταν δει ολόκληρα κοπάδια να κάνουν μπάνιο σε κάποια μικρή τεχνητή λίμνη των νησιών (μια πολύ προσφιλής τους συνήθεια) είναι δύσκολο να πιστέψει ότι αυτό το πουλί είναι πιο «σημαντικό» για την Ελλάδα από, ας πούμε, τον χρυσαετό που τόσο σπάνια τον βλέπουμε. Πρέπει ωστόσο να καταλάβουμε πως ενώ για τον Χρυσαετό, όπως και για πολλά άλλα αρπακτικά, υπάρχουν άλλες χώρες όπου αυτά μπορούν να επιβιώσουν καλύτερα, για τον μαυροπετρίτη δεν υπάρχει άλλο καταφύγιο. Όπως μάλιστα συμβαίνει με τα αγελαία είδη, οι «καλοί» αριθμοί σε καμία περίπτωση δεν εξασφαλίζουν την διατήρησή τους. Αρκεί ένα τοπικό πρόβλημα, μια αρρώστια, μια δηλητηρίαση ή οτιδήποτε άλλο για να έχουμε μαζική εξαφάνιση.

Άγρια σπαράγγια

sparagi.jpg (19994 bytes)Τα σπαράγγια αναφέρονται στην ελληνική μυθολογία. Ήταν από τα αγαπημένα εδέσματα των Αρχαίων Ελλήνων και με τους βλαστούς τους στόλιζαν τις νύφες, στους γάμους. Οι Ρωμαίοι τα θεωρούσαν φαγητό πολυτελείας. Τα σπαράγγια αναφέρουν τόσο ο Διοσκουρίδης όσο και ο Θεόφραστος με την ονομασία Ασφάραγος. Ο Πλίνιος τα θεωρούσε αφροδισιακά λαχανικά.

Είναι μονοκότυλα, πολυετή, αναρριχώμενα ή θαμνώδη φυτά, αυτοφυή ή καλλιεργούμενα ως λαχανικά ή καλλωπιστικά. Στη χώρα μας υπάρχουν αρκετά αυτοφυή είδη, όπως ο Α. officinalis, που βγαίνει σε άγονες, αμμώδεις περιοχές της Θεσσαλίας, Ιόνιων νησιών και Β. Ελλάδας και οι ποικιλίες του καλλιεργούνται σε εμπορική κλίμακα, ο Α. maritimus, που συναντούμε στα παράλια, ο Α. stipularis στα νησιά του Αιγαίου, ο Α. aphyllus στην Κεφαλλονιά, Κρήτη και αλλού με κοινό όνομα σπαραγγούδι ή φρύγανο, ο Α. acutifolius που υπάρχει σε όλη την Ελλάδα και στην Κύπρο, όπου λέγεται κουτσαγρέλι, ο Α. verticulatus στα βουνά της Πελοποννήσου και Β. Ελλάδας, ο Α. albus στην Κρήτη, κ.ά.

Το σπαράγγι έχει ρίζωμα που διακλαδίζεται στο χώμα και από το οποίο βγαίνουν τα όρθια ή αναρριχώμενα στελέχη του, που έχουν χρώμα λευκό, πράσινο ή κοκκινωπό και τα οποία τρώγονται. Πρακτικά, δεν έχει λειτουργικά φύλλα, αυτά που βρίσκονται στα στελέχη του είναι βράκτια και μοιάζουν με λέπια. Τη φωτοσύνθεση έχουν αναλάβει πράσινοι, λεπτοί βλαστοί, που λέγονται φυλλοκλάδια. Είναι δίοικο φυτό και ανθίζει το καλοκαίρι. Τα άνθη του είναι μικρά, λευκά ή πρασινοκίτρινα και βγαίνουν μεμονωμένα. Οι καρποί είναι ρόγες, με χρώμα πράσινο, λευκό ή κοκκινωπό.

Περιέχει μαγνήσιο, φωσφόρο, ασβέστιο, κάλιο, μαγγάνιο, κοβάλτιο, βιταμίνες και την ασπαραγίνη, διουρητική ουσία. Το αφέψημα ή το εκχύλισμα της ρίζας του πίνεται ως διουρητικό, αρκεί να μην είναι ερεθισμένο το ουροποιητικό σύστημα. Με το χυμό, που μαζεύεται από το κοπάνισμα των κορυφών των βλαστών του, γίνεται σιρόπι που πίνεται και αυτό ως διουρητικό (είναι περισσότερο δραστικό).

Οι τρυφεροί βλαστοί του μαζεύονται από τέλη Μαρτίου μέχρι το Μάιο, σε άγονες και ακαλλιέργητες περιοχές, κοντά στο νερό, και τρώγονται ωμοί, ως ορεκτικό, με λάδι και ξίδι ή βράζονται και συνοδεύουν διάφορα πιάτα, σκέτοι ή με σάλτσες. Οι κορυφές των βλαστών του προστίθενται σε σαλάτες, ως γαρνιτούρα.

«Σβύνονται» τα υποθαλάσσια βιβλία φυσικής ιστορίας

της Πελης Σουσιοπούλου

«H θερμοκρασία του νερού των ωκεανών σήμερα βρίσκεται στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων αιώνων»
«Η εγκατάσταση των Ευρωπαίων και η αποψίλωση της αυστραλιανής γης στα τέλη του 19ου αιώνα αύξησαν τις ποσότητες ιζημάτων που αποπλένονταν στην κοραλλιογενή λιμνοθάλασσα»
«Οι υγρές χρονιές είναι όλο και πιο υγρές, ενώ τα χρόνια με ξηρασία, όλο και πιο ξηρά»

Αυτά, και άλλα γεγονότα της περιβαλλοντικής ιστορίας του πλανήτη μας για πολλούς αιώνες, έχουν καταγράψει, χωρίς να δέχονται αμφισβήτηση από διάφορους «σκεπτικιστές», οι κοραλλιογενείς ύφαλοι του πλανήτη στα δικά τους βιβλία ιστορίας.

Ορισμένα είδη κοραλλιών, μεγαλώνοντας με ρυθμό 1-2 εκατοστών το χρόνο, φθάνουν σε ύψος πολλά μέτρα και περιέχουν ετήσιους δακτυλίους παρόμοιους με αυτούς των δένδρων.

Για να διαβαστούν οι αλλαγές στο φυσικό περιβάλλον που καταγράφονται στους δακτυλίους αυτούς, αφαιρείται από το κέντρο της αποικίας των κοραλλιών ένα σωληνοειδές τμήμα. Ο κοραλλιογενής ιστός που την περιβάλλει κλείνει γρήγορα την τρύπα που δημιουργείται.

Ανάλυση με ακτίνες Χ των τμημάτων αυτών του πυρήνα, αποκαλύπτει την ετήσια διαβάθμιση στην πυκνότητα του σκελετού που αποτελείται από ανθρακικό ασβέστιο, και κάθε χρονιά μπορεί να χρονολογηθεί ξεκινώντας από την εξωτερική λωρίδα, τη χρονιά δηλαδή που συλλέχθηκε το κοράλλι.

Ο σκελετός του κοραλλιού ακόμη καταγράφει διάφορους γεωχημικούς ανιχνευτές του νερού, όπως το delta18O, που καταγράφει τη θερμοκρασία και την αλατότητα του νερού, ή γεγονότα πλημμυρών από ποταμούς, οπότε το θαλάσσιο νερό αναμιγνύεται με γλυκό νερό.

(φωτ.: © Australian Antarctic Division 2008)

Απέραντες ωκεάνιες πολιτείες

Οι κοραλλιογενείς ύφαλοι είναι τα πιο θαυμαστά θαλάσσια οικοσυστήματα, και μοναδικά, τόσο για την ποικιλία των ζωντανών οργανισμών που τα αποτελούν, όσο και για τις τεράστιες κατασκευές που δημιουργούν.

Στην καρδιά του κοραλλιογενούς υφάλου βρίσκεται η αμοιβαία σχέση εξάρτησης ανάμεσα στο ζώο κοράλλι και στα μονοκύτταρα φύκια ζωοξανθανέλλες, που προμηθεύουν τα κοράλλια με τροφή. Η σχέση αυτή επιτρέπει στα κοράλλια να χτίσουν τους σκελετούς τους από ανθρακικό ασβέστιο με ρυθμούς πιό γρήγορους από τις φυσικές δυνάμεις της διάβρωσης, δημιουργώντας έτσι τον κοραλλιογενή ύφαλο.

Οι κατασκευές αυτές, συγκολλημένες με τα κοραλλοφύκη, γίνονται σύνθετα ενδιαιτήματα που στεγάζουν μια απέραντη ποικιλία χλωρίδας και πανίδας. Για παράδειγμα, ο μεγάλος Κοραλλιογενής Ύφαλος της Αυστραλίας αποτελείται από περισσότερα από 360 είδη κοραλλιών, και κατοικείται από 1500 είδη ψαριών, 4000 είδη μαλακίων, 800 είδη εχινόδερμων, αστεριών και αχινών, 400 είδη σφουγγαριών ... τόπος αναπαραγωγής φαλαινών ... και ο κατάλογος δεν έχει τέλος ... Μάλιστα ακόμη και σήμερα ανακαλύπτονται συνεχώς καινούρια είδη (www.coml.org).

Ανυπολόγιστες οι απειλές για τους υφάλους

Ήδη από πολλές δεκαετίες χτυπάει συναγερμός για τους κοραλλιογενείς υφάλους. Αίτια η υπερεκμετάλλευσή τους, η ρύπανση, οι αυξανόμενες θερμοκρασίες και η προοδευτική οξίνιση των ωκεανών, αποτελέσματα όλα της ανθρώπινης δραστηριότητας.

Ίχνη λεύκανσης (αποχρωματισμού) των κοραλλιών, όπως αυτής του 1998, είναι εξαιρετικά σπάνια κατά τους περασμένους αιώνες.

Η λεύκανση των κοραλλιών που οφείλεται στην απώλεια των ζωοξανθανελλών σε ασυνήθιστα υψηλές θερμοκρασίες του νερού, μπορεί να καταλήξει σε θάνατο του κοραλλιού. Η συχνότητα των περιπτώσεων λεύκανσης που επηρεάζουν μεγάλες περιοχές υφάλων έχει αυξηθεί σε πρόσφατες δεκαετίες και συνδέεται σαφώς με την παγκόσμια υπερθέρμανση, αλλά και με την οξίνιση των νερών. Το 1998 πέθανε το 16% των κοραλλιών της γης.

(Φωτ.: Κοράλλια που έχουν υποστεί λεύκανση θα πεθάνουν, αν δεν επανεποικισθούν σύντομα από τις συμβιωτικές άλγες.
© 2003. Reef Futures. Courtesy Ray Berkelmans, Australian Institute of Marine Science.)

Η οξίνιση των ωκεανών είναι μια πιό ύπουλη απειλή που πλήγει την καρδιά του υφάλου.

Μετρήσεις της ποσότητας του ανθρακικού ασβεστίου που συσσωρεύεται κάθε χρόνο από τα κοράλλια δείχνουν ότι μέχρι τη δεκαετία του ’80 ο ρυθμός της ασβεστοποίησης αυξανόταν αντίστοιχα με την άνοδο της θερμοκρασίας του νερού. Όμως ανησυχητικές είναι οι ενδείξεις ότι, παρά την αύξηση της θερμοκρασίας του νερού, ο ρυθμός ασβεστοποίησης των κοραλλιών σήμερα φαίνεται να επιβραδύνεται.

Οι θαλάσσιοι οργανισμοί που παράγουν ασβέστιο απορροφούν ιόντα ασβεστίου και ανθρακικού άλατος από το θαλασσινό νερό για να κατασκευάσουν τους σκελετούς και τα κελύφη τους. Καθώς οι ωκεανοί σαν σφουγγάρια απορροφούν το υπερβάλλον διοξείδιο του άνθρακα από την ατμόσφαιρα (υπολογίζεται ότι έως 30% του ανθρωπογενούς διοξειδίου του άνθρακα που εκπέμπεται στην ατμόσφαιρα απορροφάται από τους ωκεανούς), δημιουργείται ένα ασθενές οξύ, το ανθρακικό οξύ, προϊόντα του οποίου δεσμεύουν τα ανθρακικά ιόντα, ώστε μειώνεται το pH και υπάρχουν λιγότερα ελευθερα ιόντα ανθρακικού άλατος. Έτσι όμως τα κοράλλια και τα κοραλλιοφύκη παθαίνουν ένα είδος «οστεοπόρωσης» και δυσκολεύονται να παράγουν ανθρακικό ασβέστιο, ώστε οι δομές των υφάλων εξασθενούν και καταστρέφονται ευκολότερα από τη φυσική διάβρωση και τους όλο και ισχυρότερους τροπικούς κυκλώνες.

Καθώς δεν διαθέτουμε μακροχρόνιες παρατηρήσεις της χημείας των ωκεανών, δεν είναι βέβαιο το εύρος και η κλίμακα που θα έχουν οι βιολογικές συνέπειες της οξίνισης των ωκεανών. Σε συνδυασμό όμως με την αλλαγή του κλίματος, θα υπάρξουν αλλαγές στα κοράλλια, πιθανά μείωση της ποικιλίας των οργανισμών που συνθέτουν τα μοναδικά και πλούσια αυτά θαλάσσια οικοσυστήματα, αλλά και οικονομικές και κοινωνικές επιδράσεις.

Ακόμη και ζώα όπως θαλάσσιοι αχινοί, σαλιγκάρια και καβούρια που ως προνύμφες κατασκευάζουν σκελετούς ή κελύφη από ανθρακικό ασβέστιο ίσως αντιμετωπίσουν πρόβλημα επιβίωσης, ενώ έρευνες δείχνουν ότι τα κελύφη μικροσκοπικών θαλάσσιων οργανισμών στο Νότιο Ωκεανό έχουν γίνει λεπτότερα...

Υπάλληλοι ξενοδοχείου... ζεσταίνουν τους πελάτες

«Κρύο κρύο, καιρός για δύο», λέει ο λαός. Ωστόσο για τους υπευθύνους των ξενοδοχείων Holiday Inn, το κρύο μάλλον δε συνεπάγεται τον… καιρό για δύο, αλλά καιρό… από τρεις και πάνω.

Συγκεκριμένα, εξαιτίας της βαρυχειμωνιάς που πλήττει τη Μεγάλη Βρετανία, τα στελέχη των εν λόγω ξενοδοχείων στο Λονδίνο και σε άλλες μεγάλες βρετανικές πόλεις ανακοίνωσαν την απόφασή τους να προσλάβουν προσωπικό για να ζεσταίνει στην κυριολεξία τους πελάτες του, όσες ημέρες ακόμη διαρκέσει το κύμα κακοκαιρίας.

Άνδρες και γυναίκες – που απαρτίζουν το προσωπικό που έχει ήδη προσληφθεί – μεταβαίνουν στο δωμάτιο του πελάτη ντυμένοι με τις πυτζάμες τους και ξαπλώνουν μαζί του στο κρεβάτι του για τουλάχιστον πέντε λεπτά, μέχρις ότου το κρεβάτι του θαμώνα αλλά κυρίως ο ίδιος ο θαμώνας… ζεσταθεί!

Το μέτρο γνωρίζει ήδη τεράστια απήχηση, αν και πολλοί είναι εκείνοι που συνδέουν το… ζέσταμα με άλλες πιο… πονηρές διαδικασίες.

«Είναι σα να βάλουμε δεξιά και αριστερά ένα βραστό μπουκάλι νερό», δήλωσε η υπεύθυνη των Ηoliday Inn, Jane Βednall. Η συγκεκριμένη αλυσίδα αριθμεί περισσότερα από 4.000 ξενοδοχεία σε ολόκληρο τον κόσμο. Οσο για την ευρηματικότητα των διευθυντικών του στελεχών; Αυτή παραμένει ασχολίαστη…

sexy - hot τα κόκκινα τα sexy τα εσώρουχα της



για ολόκληρη την gallery επισκεφτείτε την AGENDA του Rc-Cafe

Λίνους Τόρβαλντς, το αντίθετο του Μπίλ Γκέιτς

Δεκαέξι χρόνια μετά, ο άνθρωπος που έφερε την επανάσταση του ελεύθερου λογισμικού έχει κάθε λόγο να αισθάνεται δικαιωμένος

Φθινόπωρο 1991, Ελσίνκι. Με τις κουρτίνες μονίμως κλειστές και τα μάτια καρφωμένα στην οθόνη, χωρίς καμία κοινωνική ζωή πλην της ευκαιριακής μπιροποσίας με άλλους φανατικούς προγραμματιστές, ο Λίνους Τόρβαλντς δεν πατούσε καν στα μαθήματα της σχολής ηλεκτρονικών υπολογιστών του Πολυτεχνείου του Ελσίνκι. Ο 22χρονος σουηδόφωνος Φινλανδός ήταν απόλυτα απορροφημένος από μια πρόκληση που επιτέλους τού κίνησε το ενδιαφέρον.

Ο Τόρβαλντς πάσχιζε να δημιουργήσει ένα νέο λειτουργικό σύστημα που να είναι τόσο σταθερό στον οικιακό υπολογιστή του όσο ήταν το Unix στους υπολογιστές του Πολυτεχνείου. Όταν τελείωσε, είχε στα χέρια του το Linux, ένα ακατέργαστο διαμαντάκι. Αντί να προσπαθήσει να το γυαλίσει μόνος του ή με έναν-δυο συνεταίρους και στη συνέχεια να το μοσχοπουλήσει, ο Τόρβαλντς δημοσίευσε όλη του τη δουλειά στο Ιντερνετ, επέτρεψε στους πάντες να το χρησιμοποιήσουν και ζήτησε να του προτείνουν βελτιώσει. Το αποτέλεσμα δικαίωσε τη παροιμία για το καλό και τον γιαλό. Ο Τόρβαλντς προσέφερε κάτι στην κοινότητα των χρηστών και αυτό που επέστρεψε (και συνεχίζει κάθε μέρα να επιστρέφει) στα χέρια του είναι απείρως μεγαλύτερο.

Ο συμμετοχικός σχεδιασμός έδωσε φτερά στο Linux (εξάλλου, η μασκότ του φτερωτή είναι κι αυτή: ο μικρός πιγκουϊνος Tux) και μετέτρεψε τον Τόρβαλντς σε θρύλο ενός κινήματος που, δεκαέξι χρόνια μετά, συγκινεί το πιο αταίριαστο μείγμα απολιτίκ προγραμματιστών, αριστερών οπαδών της κοινωνικής ιδιοκτησίας, πολυεθνικών εταιρειών και κυβερνήσεων. Κάποιοι υιοθέτησαν το Linux γιατί το θεωρούν πιο ασφαλές και αξιόπιστο, άλλοι γιατί πιστεύουν οτι το λογισμικό, όπως και η επιστημονική γνώση, πρέπει να είναι κοινό κτήμα, άλλοι πάλι απλώς για να γλιτώσουν τα πρόστιμα που θα μπορούσε να επιβάλει η εφορία αν ανακάλυπτε "σπασμένο" εμπορικό λογισμικό στους υπολογιστές τους.

Πριν από μερικές εβδομάδες, η κυβέρνηση της Ολλανδίας έγινε η τελευταία που ζήτησε από τις υπηρεσίες της να χρησιμοποιούν ανοιχτό λογισμικό - δηλαδή προγράμματα γραμμένα με τις αρχές του ανοιχτού σχεδιασμού που προώθησε ο Τόρβαλντς ή γραμμένα από τον ίδιο τον Τόρβαλντς. (Για να είμαστε δίκαιοι, ο γκουρού του ελεύθερου λογισμικού, ήδη από το 1983, δεν είναι ο Τόρβαλντς αλλά ο Ρίτσαρντ Στόλμαν του ΜΙΤ, που συνέβαλε και στην ανάπτυξη προγραμμάτων που προσαρμόστηκαν στο Linux.)

O 37χρονος σήμερα Λίνους έχει φάει τα βραβεία και τις διακρίσεις με το κουτάλι. Το όνομα του βρίσκεται στα χείλη εκατομμυρίων προγραμματιστών και χρηστών σε όλο τον κόσμο, το περιοδικό ΤΙΜΕ τον έχει χαρακτηρίσει "μια από τις σημαντικότερες ηγετικές φυσιογνωμίες των τελευταίων 60 χρόνων", ενώ προς τιμήν του έχει βαφτιστεί κι ένας αστεροειδής. Όμως, ίσως η πιο τιμητική εξέλιξη για τον χαμηλών τόνων Σκανδιναβό είναι η διαπίστωση ότι ο ίδιος γίνεται όλο και πιο ασήμαντος για τη λειτουργία του συστήματος του.

Ο γητευτής των "γάτων"

Σήμερα, το δημιούργημα του μοιάζει λιγότερο με πολύτιμο λίθο και περισσότερο με τζίνι που βγήκε από το μπουκάλι κι έφθασε παντού, ενεργοποιώντας τις δημιουργικές δυνάμεις χιλιάδων ανθρώπων. Πλέον, μόνο το 2% του κώδικα που βρίσκεται στον πυρήνα του Linux έχει γραφτεί από τον ίδιο τον Τόρβαλντς. Περίπου 50 άνθρωποι, που βρίσκονται στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα και εναλάσσονται ανάλογα με τη διάθεσή τους, για δουλειά και τις ικανότητές τους, έχουν αναλάβει τους βασικούς τομείς ανάπτυξης του λειτουργικού συστήματος, ενώ υπάρχουν άλλοι 5.000 παγκοσμίως που αναφέρονται σε αυτούς. Το όλο σύστημα λειτουργεί με την αρχή "ας νικήσει ο καλύτερος (κώδικας)".

Ο Τόρβαλντς συντονίζει την εξέλιξη του κεντρικού πυρήνα, αλλά όχι ολόκληρου του Linux, που πλέον δεν έχει μια μόνο έκδοση, αλλά πολλά "δέντρα" και παρακλάδια. Όταν τον παρομοίασαν με βοσκό, εκείνος χαμογέλασε και είπε ότι το ποίμνιό του αποτελείται από γάτες - όσο μπορεί κανείς να κουμαντάρει ένα κοπάδι έξυπνες, ανεξάρτητες γάτες, άλλο τόσο μπορεί να ορίσει την δυναμική παγκόσμια κοινότητα των προγραμματιστών. Από την άλλη, όλοι ξέρουμε πόσο διαφορετικά συμπεριφέρονται οι γάτες στον άνθρωπο που έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη τους...

Πρόσφατα, ένας Αμερικανός δημοσιογράφος τον ρώτησε αν μετάνιωσε που δεν κράτησε για λογαριασμό του τα πνευματικά δικαιώματα του Linux, ώστε να πάρει το δρόμο του Μπιλ Γκέιτς, του Πιερ Ομιντιάρ και άλλων μεγιστάνων της νέας τεχνολογίας, των οποίων η περιουσία μετριέται σε δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια και όχι απλώς (...) σε εκατομμύρια, όπως του Τόρβαλντς. "Ζω πάρα πολύ άνετα, έχω μεγάλο σπίτι, με ωραίο κήπο και ελάφια που κατά καιρούς εμφανίζονται και μου τρώνε τα τριαντάφυλλα - της γυναίκας μου της αρέσουν περισσότερο τα τριαντάφυλλα, εμένα τα ελάφια, κι έτσι είμαστε όλοι ευχαριστημένοι. Έχουμε τρεις κόρες και ξέρω ότι μπορώ να πληρώσω την εκπαίδευσή τους - τι άλλο χρειαζόμαστε;", απάντησε. "Αν είχα φτιάξει εταιρεία, θα είχα αποτύχει."

Όχι οτι δεν υπάρχουν εταιρείες που επωφελούνται τα μέγιστα από την επιτυχία του Linux. Κολοσσοί όπως η Intel, η Hewlett Packard, η ΙΒΜ και η Sun Microsystems στηρίζουν το Linux και συμβάλλουν ενεργά στη διαδικασία ανάπτυξής του. Μόνο και μόνο ότι ο Τόρβαλντς έχει πείσει εταιρείες που βάσισαν την ευημερία τους στις πατέντες να αναπτύξουν προγράμματα που αντιγράφονται, διαδίδονται και τροποποιούνται ελεύθερα είναι μια τεράστια νίκη για αυτή τη διαφορετική νοοτροπία.

Με ανοιχτά χαρτιά

Σαν καλός Σκανδιναβός, ο Τόρβαλντς υποβαθμίζει διαρκώς τη δική του συμβολή και υπογραμμίζει ότι αυτό που πρεσβεύει στον προγραμματισμό δεν είναι παρά μόνον αυτό που ισχύει από την εποχή του Διαφωτισμού στην επιστήμη: συνεχείς συζητήσεις μεταξύ των επιστημόνων με ανοιχτά χαρτιά, αντί για μυστικά συστατικά και απόκρυφες συνταγές που ταιριάζουν στη μαγεία και την αλχημεία.

Σύμφωνα με αυτήν την παρομοίωση, ο αρχι-αλχημιστής των ημερών μας δεν είναι άλλος από τον Μπιλ Γκέτις και τα χιλιοκλειδωμένα προγράμματα της Microsoft, που εξακολουθούν να κατέχουν το κυρίαρχο μερίδιο στην αγορά λογισμικού. Ο Τόρβαλντς, ομοίως ξανθωπός, στρουμπουλός και διοπτροφόρος, αλλά νεότερος και κατά την ταπεινή μας άποψη γοητευτικότερος από τον Γκέιτς, δεν θέλει να υπερτονίζει την κόντρα αυτή. "Μερικοί άνθρωποι παθιάζονται υπερβολικά με τη Microsoft", λέει. "Εμένα δεν μου φαίνεται δα και τόσο ενδιαφέρουσα."

Γενικά ο Τόρβαλντς δεν θέλει να ιδεολογικοποιεί αυτό που κάνει, τουλάχιστον όχι δημοσίως. Οι γονείς του ήταν μέλη ριζοσπαστικών φοιτητικών οργανώσεων τη δεκαετία του '60, ενώ πολλοί από τους πιο ένθερμους χρήστες του ελεύθερου λογισμικού έχουν πολύ πιο ξεκάθαρη στάση εναντίον του μοντέλου που θρέφει μονοπώλια σαν τη Microsoft. Όμως ο ίδιος, κάτοικος ΗΠΑ εδώ και μια δεκαετία, προτιμά να εστιάζει στη δουλειά του. Αν η διάδοση του Linux και γενικότερα του ελεύθερου λογισμικού συνεχιστεί, τότε σύντομα θα μπορεί να μιλήσει κανείς για δραματική αλλαγή παραδείγματος, για κατάργηση των κλειστών προτύπων και απελευθέρωση των σύγχρονων εργαλείων της πληροφορίας. Κι όμως, εκείνος επιμένει ότι δεν έχει μεγάλα οράματα...

Πηγή :
Κ της Καθημερινής

Η σελήνη δημιουργήθηκε από φυσική πυρηνική έκρηξη στη Γη

Μια νέα ολλανδική επιστημονική θεωρία, που θυμίζει λιγάκι ταινία επιστημονικής φαντασίας, υποστηρίζει ότι η Σελήνη δεν δημιουργήθηκε, όταν ένα μεγάλο ουράνιο σώμα προσέκρουσε στον πλανήτη μας, σύμφωνα με την κυρίαρχη σήμερα αντίληψη, αλλά από μια φυσική πυρηνική έκρηξη στον μανδύα, δηλαδή στο εσωτερικό της Γης, η οποία εκτόξευσε στο διάστημα έναν τεράστιο πίδακα υλικών από το υπέδαφος του πλανήτη μας.

Το πρόβλημα με την κυρίαρχη θεωρία της πρόσκρουσης είναι ότι, όπως δείχνουν οι προσομοιώσεις σε υπολογιστές, το φεγγάρι θα έπρεπε να αποτελείται κατά 80% από τα υλικά του άγνωστου σώματος που έπεσε στη Γη και μόνο κατά 20% από τα υλικά του πλανήτη μας. Όμως η Σελήνη, σύμφωνα τις αναλογίες ισοτόπων τόσο των ελαφρών (οξυγόνου, πυρίτιου, ποτάσσιου), όσο και των βαρύτερων στοιχείων (χρωμίου, νεοδύμιου κ.α.) που έχουν βρεθεί στους σεληνιακούς βράχους, έχει σχεδόν ταυτόσημη γεωλογική σύνθεση με τη γήινη.

Μια εναλλακτική υπόθεση για το σχηματισμό της Σελήνης, σύμφωνα με την οποία δικαιολογείται η Γη και το φεγγάρι να έχουν παρόμοια γεωλογική σύσταση, προτάθηκε από τον Γεώργιο Δαρβίνο (γιό του διάσημου Καρόλου), το 1879. Με βάση αυτή την θεωρία, η Γη και ο μετέπειτα δορυφόρος της αρχικά αποτελούσαν μια ενιαία μάζα λιωμένου βράχου, η ταχύτητα περιστροφής του οποίου ήταν τέτοια, ώστε η βαρύτητα ήταν μόλις οριακά μεγαλύτερη από τις κεντρόφυγες δυνάμεις. Έτσι, θα αρκούσε ένα ελαφρό "χτύπημα" για να ξεκολλήσει ένα κομμάτι του λιωμένου βράχου, να εκτιναχθεί στο διάστημα, να μπει σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη μας και να αποτελέσει τη Σελήνη. Όμως η θεωρία αυτή απορρίφθηκε τελικά, επειδή κανείς επιστήμων δεν μπορούσε να φανταστεί κάποια ενδογενή γήινη πηγή ενέργειας που χρειαζόταν για να "σπρώξει" το φεγγάρι μακριά από τη Γη.

Τώρα, η θεωρία αυτή αποκτά καινούρια ορμή, χάρη σε δύο ολλανδούς επιστήμονες, τον Ρομπ ντε Μέιτζερ του νοτιοαφρικανικού πανεπιστημίου του Δυτικού Ακρωτηρίου και τον Βιμ βαν Βέστρενεν του πανεπιστημίου του Άμστερνταμ, οι οποίοι πιστεύουν ότι βρήκαν ακριβώς αυτή την απαιτούμενη πηγή ενέργειας. Όπως υποστηρίζουν, επρόκειτο για μια φυσική πυρηνική έκρηξη, η οποία προκλήθηκε όταν συγκεντρώθηκαν μεγάλες ποσότητες βαρέων ραδιενεργών στοιχείων, όπως το θόριο και το ουράνιο, στο σύνορο ανάμεσα στο μανδύα και τον πυρήνα του πλανήτη μας. Τελικά, όπως πιστεύουν, προκλήθηκε μια αλυσιδωτή πυρηνική αντίδραση και μια τεράστια πυρηνική έκρηξη, η οποία "έσπρωξε" ένα κομμάτι της Γης στο διάστημα με την μορφή δορυφόρου.

Η άποψη ότι η Γη έγινε ένας φυσικός πυρηνικός γεω-αντιδραστήρας, σύμφωνα με τους ολλανδούς επιστήμονες, δεν είναι τόσο απίθανη, καθώς όπως αναφέρουν, τέτοιοι γεω-αντιδραστήρες έχουν εντοπιστεί στο παρελθόν στον πλανήτη μας, όπως π.χ. στην περιοχή Όκλο στη Δημοκρατία της Γκαμπόν στη Δυτική Αφρική, όπου εκτιμάται ότι βρισκόταν σε λειτουργία πριν από 1,5 έως 2 δισ. χρόνια.

Την υπόθεση ύπαρξης φυσικών γεω-αντιδραστήρων πρώτος προέβαλε ο αμερικανός γεωφυσικός Μάρβιν Χέρντον, ο οποίος υποστήριξε ότι το βαρύτερο στοιχείο της φύσης, το ουράνιο, βούλιαξε σταδιακά στον πυρήνα της Γης και σχημάτισε ένα φυσικό αντιδραστήρα διαστάσεων πολλών χιλιομέτρων. Όμως ακόμα κι αυτός, αντίθετα με τους ολλανδούς ερευνητές, δεν πιστεύει, όπως δήλωσε, ότι ο γεω-αντιδραστήρας μπορούσε ποτέ να δημιουργηθεί στο όριο μεταξύ μανδύα και πυρήνα, γιατί το ουράνιο τελικά θα κατέληγε λόγω βάρους μέσα στον πυρήνα της Γης.

Όμως η καινοφανής θεωρία έχει ήδη προκαλέσει γενικότερο σκεπτικισμό και αντιδράσεις στους επιστημονικούς κύκλους, σύμφωνα με το New Scientist. "Πώς ξέρουν ότι πράγματι η θερμότητα από το γεω-αντιδραστήρα (σ.σ. αν υπήρξε) θα εκτίναξε την ύλη από τη Γη στο διάστημα, όπως υποθέτουν;", αναρωτήθηκε ο αστροφυσικός του πανεπιστημίου Πρίνστον των ΗΠΑ Ρίτσαρντ Γκοτ. "Η όλη ιδέα δεν είναι λογική από φυσική άποψη", δήλωσε ο πλανητικός φυσικός Ντέηβιντ Στίβενσον του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Καλιφόρνιας (Caltech).

Ο Γκοτ έθεσε το ερώτημα γιατί κάτι ανάλογο δεν συνέβη στην Αφροδίτη, η οποία έχει παρόμοια μάζα και γεωλογική σύνθεση με τη Γη, αλλά δεν διαθέτει δορυφόρο σαν τη Σελήνη. Επίσης, όπως δήλωσε, υπάρχει μια απλή απάντηση στο γιατί η Σελήνη έχει ίδια γεωλογική σύνθεση με τη Γη: επειδή το ουράνιο σώμα σαν τον Άρη (το οποίο μερικοί ονομάζουν "Θεία"), που κάποτε προσέκρουσε στον πλανήτη μας, είχε δημιουργηθεί από υλικά, τα οποία είχαν συντεθεί σε ίδια απόσταση από τον ήλιο με τα υλικά της αρχέγονης Γης. Έτσι, όταν αυτό προσέκρουσε στον πλανήτη μας και σχημάτισε τη Σελήνη, μαζί με γήινα υλικά που εκτοξεύτηκαν από κοινού στο διάστημα, η γεωλογική σύνθεση του δορυφόρου δεν διέφερε από της Γης. Συνεπώς το σενάριο πρόσκρουσης -με βάση αυτή τη θεωρία- δεν χρειάζεται να ανατραπεί. Τουλάχιστον προς το παρόν

Ρε λίγη τσίπα και ντροπή επιτέλους! Τόση λοβοτομή σας έχουν κάνει;

Πόσο πιο χαμηλά θα πέσει πια η νοημοσύνη κάποιων σε αυτή την χώρα; Ρε σας κοροϊδεύουν μέσα στα μούτρα σας και δεν βγάζετε άχνα, δεν ντρεπόμαστε λίγο;

Αυτό το άχρηστο πανηγύρι της Eurovision πάτε και πλουτίζετε με το να στέλνετε SMS σαν το κοπάδι; Αυτό που θα χρυσοπληρώσετε τον άλλο μήνα στην ΔΕΗ; Και μου το έχετε ονομάσει και ΘΕΣΜΟ; Θεσμός απο που και ως που; Θεσμός είναι ιδέες σαν την οικογένεια, θεσμός είναι ο εορτασμος μια εθνικής γιορτής, ανοίξτε κανα λεξικό την πίστη μου μέσα, να δείτε τι σημαίνει θεσμός. Άκου θεσμός το τσίρκο με τις τρελές, με τα πάρτι των εκατομμυρίων, με τις πολιτικές επιρροές κάτω απο το τραπέζι.Κάτι κάναμε με την Παπαρίζου (αφου έφαγε ΤΗΝ λάσπη μέχρι να κερδίσει), δεν είναι κάθε μέρα του Αι Γιαννιού, στις τρύπες σας που καβαλήσατε και το καλάμι εκεί στην ΕΡΤ.

Δεν έκατσα να το δω εννοείται, είδα τα βίντεο που ξεφύτρωσαν μετά, τι το θελα. Μας κοροιδεύουν μέσα στα μούτρα μας για τα ΚΛΕΜΜΕΝΑ; Που έχουν το θράσος να βάζουν την Ψυχράμη που τραγουδούσε με το ανοιχτό στόμα του ροφού παίζοντας το και R n B και Soul singer τρομάρα της και την είχαν ντυμένη σαν πεινασμένη και άστεγη που και καλά κρύωνε απο την αφραγκιά και την κρίση, σατιρίζοντας τους ΦΤΩΧΟΥΣ και τους ΑΣΤΕΓΟΥΣ, αυτοί που να παρακαλάνε και να προσεύχονται να μην φτάσουν εκεί σε μία χώρα που έχει χιλιάδες άστεγους, εκατομμύρια κάτω απο τα όρια της φτώχειας, και ανθρώπους να ψάχνουν στα σκουπίδια; Δεν έπρεπε ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΑΣΤΕΙΟ να ακουμπήσουν τέτοιο θέμα! Και δεν μιλάει κανένας; Δεν αντιδράει κανένας; Έχουν πέσει τόσο τα αντανακλαστικά που πλέον αυτά όχι μόνο έχουν γίνει αποδεκτά, αλλά απο κάποιους θα τύχουν και υπεράσπισης; Παρα μόνο τα πρόβατα έστελναν τα SMS για να πλουτίζουν αυτοί και βγήκαν και διαμαρτυρήθηκαν στα μπλογκς με οργή όχι για να παραπάνω αλλά γιατί δεν τους άρεσε το γυφτοτουρκομπουζουκοποπ του Αλκαίου, που η εισαγωγή του θύμιζε καραγκιόζη, και τα μαυροντυμένα τεκνά έκαναν “ΟΥ” σαν τους μπαμπούλες και τους 300 στην ταινία; Που οι υπόλοιποι τραγουδιάρηδες ξεπατίκωσαν ότι είχαν και δεν είχαν απο το στυλ της Beyonce, απο την μουρλοκακόμοιρη αίσθηση μόδας που διακατέχει την Lady Gaga, παρα μόνο βασίλεψε η κλεψιά, η φτήνια, το πιθηκέ ξεπατίκωμα της κάθε δυτικής wannabe φλωριας; Δεν υπάρχει μια φρέσκια ιδεά σε αυτόν τον άμοιρο τόπο που είχε την γκαντεμιά να μας έχει για γεωγραφικούς της κατοίκους, ή το σύστημα τους πάει όλους στον πάτο;

Λίγη τσίπα ρε, λίγη οργή, κάτι δεν σας έχει μείνει; Τελείως σας έχουν αδειάσει πια;

*Πολίτης της Μπανανίας (για γερά στομάχια και ωτοασπίδες στα αυτιά)

Οι άνδρες πιο γρήγοροι στο «σ'αγαπώ»

girlwithboy-underwater Θεωρείται σχεδόν δεδομένο ότι οι άνδρες, συγκριτικά με τις γυναίκες, εκφράζουν πιο δύσκολα και πιο αργά τα συναισθήματά τους απέναντι στο αντίθετο φύλο, Και όμως, πρόσφατη έρευνα αποκαλύπτει ότι οι άνδρες λένε πιο γρήγορα το «σ’ αγαπώ».
Συγκεκριμένα και σύμφωνα με την έρευνα της εταιρείας μετρήσεων YouGov, οι άνδρες χρειάζονται επτά μήνες για να «ανοιχθούν», ενώ οι γυναίκες οκτώ. Από την έρευνα, η οποία καταρρίπτει έτσι έναν πολύ μεγάλο μύθο γύρω από τις σχέσεις, προκύπτει ακόμα ότι, όσον αφορά στο φλερτ, οι άνθρωποι άνω των 55 είναι πιο ενεργοί και περιπετειώδεις σε σχέση με τις υπόλοιπες ηλικιακές ομάδες

Alex : Ένας φορητός υπολογιστής για.. αρχάριους

Να μία καλή είδηση για όσους δεν τα πηγαίνουν και τόσο καλά με την τεχνολογία γενικά και ειδικότερα με τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Ο Alex, είναι ένας νέος φορητός υπολογιστής, με απλουστευμένες λειτουργίες, που αναμένεται να κάνει την εμφάνισή του στην αγορά σύντομα, λύνοντας τα χέρια στους «ερασιτέχνες» χρήστες της τεχνολογίας.

Βασισμένο στο λειτουργικό σύστημα Linux, το laptop, βγαίνει με πιο απλές στη χρήση λειτουργίες, που αφορούν, μεταξύ άλλων, στα e-mail, την αναζήτηση στο διαδίκτυο, την επεξεργασία εικόνων και το λογισμικό τύπου office.

Σύμφωνα με το βρετανικό πρακτορείο, BBC, οι δημιουργοί του Alex, επιδιώκουν να αποδείξουν πως οι «λιτές» λειτουργίες του, θα αποτελέσουν την εναλλακτική πρόταση απέναντί στα πιο «πολύπλοκα» λειτουργικά συστήματα, Windows και Mac.

«Ο Alex δε σχεδιάστηκε για να αποτελέσει τον super υπολογιστή», δήλωσε ο Barney Morrison-Lyons, επικεφαλής του τεχνολογικού τμήματος της Broadband Computer Company, που κρύβεται πίσω από τη δημιουργία του.

«Η ιδέα πίσω από τη δημιουργία του Alex ήταν να φτιάξουμε έναν υπολογιστή απλό και ευχάριστο στη χρήση», δήλωσε ο Andy Hudson, ένας από τους ιδρυτές της εταιρείας, ενώ ο συνιδρυτής, Harry Drnec δήλωσε : «Είμαστε ο μικρός τύπος.. το ξέρουμε αυτό».

Σύμφωνα με εκπροσώπους της εταιρείας, περισσότερα από 2,5 εκατομμύρια δολάρια έχουν επενδυθεί για την επιτυχία του εγχειρήματος.

Όσοι θα έχουν το συγκεκριμένο laptop, θα μπορούν μέσω ενός USB stick, που θα έχει κωδικοποιημένα δεδομένα, να βλέπουν το περιβάλλον του υπολογιστή τους από οποιοδήποτε άλλον Alex υπολογιστή.

Ακόμη, θα περιλαμβάνει πρόγραμμα anti-virus, ενώ θα δίνει την επιλογή στους χρήστες του, να εκμεταλλευτούν 10 GB χώρο σε server της εταιρίας.

Σύμφωνα με τον Rory Cellan-Jones, από το BBC, πρόκειται για μία πολύ αισιόδοξη σύλληψη.

«ΟAlex στοχεύει σε τρία πράγματα : πρώτον να προσελκύσει νέους χρήστες του internet, δεύτερον, να συστήσει στο κοινό ένα νέο και πιο ακριβό τρόπο χρήσης των υπολογιστών και τρίτον.. να κλέψει λίγη από την ισχύ της Microsoft», υπογράμμισε ο ίδιος.

Υπάρχουν άγγελοι;

H εικόνα ενός αγγέλου να κατεβαίνει από τον ουρανό, να επισκέπτεται το σπίτι ενός ετοιμοθάνατου, να παίρνει την ψυχή του και να εγκαταλείπουν μαζί τα εγκόσμια είναι μια εικόνα που μέχρι χθες συναντούσαμε σε εκκλησιαστικά κείμενα, αλλά από σήμερα βλέπουμε και σε βίντεο που προκαλεί σοκ και δέος σε όποιον το παρακολουθεί. Αναφερόμαστε σ’ ένα περίεργο και συγχρόνως ανερμήνευτο και αξιοθαύμαστο γεγονός που συνέβη στο Βελιγράδι και έχει αποτυπωθεί σε βίντεο. Κυκλοφορεί μέσα από το Διαδίκτυο, έχει κάνει μεγάλη εντύπωση σε όσους το βλέπουν και φυσικά προκαλεί σοκ. Κάποιος Σέρβος πολίτης...

την ώρα που ο ήλιος δύει, μαγεμένος από την όμορφη εικόνα των χρωμάτων, καταγράφει το δειλινό με την κάμερα που έχει το κινητό του τηλέφωνο. Αθελά του καταγράφει το θάνατο ενός συνανθρώπου του. Τι έχει συμβεί; Στο βίντεο-μυστήριο έχει καταγράψει τις σκιές ενός αγγέλου κι ενός ανθρώπου που μόλις παρέδωσε την ψυχή του! Το σχετικό βίντεο δείχνει καθαρά τον άγγελο να κατεβαίνει από τον ουρανό, να εισέρχεται σε μια πολυκατοικία από τη στέγη της και σε δευτερόλεπτα να αρχίζει πάλι να ανεβαίνει, να φθάνει στην οροφή, να εξέρχεται και να ανέρχεται προς τον ουρανό. Μόνο που στην έξοδο ή καλύτερα στην άνοδο οι φωτεινές σκιές που έχουν καταγραφεί είναι δύο! Ολο περιέργεια ο Σέρβος πολίτης επισκέφθηκε την πολυκατοικία για να πληροφορηθεί τι είχε συμβεί και έκπληκτος έμαθε ότι πριν από λίγο ένας άνθρωπος εκεί μέσα είχε πεθάνει!



Τη ερμηνεία αυτή ασπάζεται ο μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβρόσιος, ο οποίος και φιλοξένησε το βίντεο στο διαδικτυακό ημερολόγιό του: «Τα μεγαλεία του Θεού μόνον απλοϊκές ψυχές μπορούν να τα αποδεχθούν», αναφέρει ο σεβασμιότατος και συνεχίζει: «Ο Πανοικτίρμων και Φιλάνθρωπος Θεός σε κάθε εποχή και με πολλούς κάθε φορά τρόπους αποκαλύπτει κάτι από το μεγαλείο του, ώστε οι “καθαροί τη καρδία” να ωφελούνται. Δηλαδή, να βεβαιώνουν την πίστη τους και να υποτάσσωνται με μεγαλύτερη προθυμία στον Ουράνιο Πατέρα μας.

Ποιο ρόλο έπαιξε η κατάρα της "μούμιας" στο ναυάγιο του Τιτανικού"?

Ο θρύλος λέει ότι η "καταραμένη μούμια" ήταν το σώμα της Πριγκίπισσας του Amen-Ra η οποία έζησε στα 1500 π.χ. Μετά τον θάνατό της το άψυχο σώμα μουμιοποιήθηκε, τοποθετήθηκε μέσα σε ένα ξύλινο φέρετρο και θάφτηκε στις ακτές του Νείλου.

Όταν στις αρχές του 1890 στην περιοχή αυτή πραγματοποιήθηκαν αρχαιολογικές ανασκαφές, ανάμεσα στα ευρήματα ήταν και το κασόνι με την μούμια της πριγκίπισσας του Amen-Ra.

Λίγους μήνες αργότερα τρεις πάμπλουτοι Άγγλοι φίλοι που βρίσκονταν για δουλειές στην Αίγυπτο, επισκέφτηκαν τον χώρο των ανασκαφών. Ο ένας από αυτούς μετά από πολύωρο παζάρι κατάφερε τελικά να αγοράσει την μούμια για την προσωπική του συλλογή . Την επόμενη ημέρα ο αγοραστής της σαρκοφάγου εξαφανίστηκε μυστηριωδώς κατά τη διάρκεια μιας εκδρομής στην έρημο, ενώ ο ένας από τους άλλους δύο φίλους του πυροβολήθηκε κατά λάθος (!) από έναν Αιγύπτιο με αποτέλεσμα να χάσει το δεξί του χέρι.

Ο τρίτος της παρέας επιστρέφοντας στην Αγγλία πήρε μαζί του την μούμια ως ενθύμιο του χαμένου φίλου του. Δυο μέρες μετά πληροφορήθηκε ότι ο οικονομικός του διευθυντής είχε υπεξαιρέσει ένα μεγάλο τμήμα της περιουσίας του, αφήνοντας τον χρεωμένο κατά χιλιάδες λίρες. Λίγους μήνες αργότερα έχοντας κυρήξει πτώχευση , πούλησε την σαρκοφάγο προκειμένου να εξασφαλίσει λίγα χρήματα.

Ο νέος ιδιοκτήτης της μούμιας, φορτωμένος με την κακοτυχία της είδε την ζωή του να αλλάζει δραματικά. Λίγες ημέρες μετά την αγορά της η γυναίκα του με τα δυο παιδιά τους σκοτώθηκαν σε ατύχημα ενώ την επόμενη εβδομάδα από την κηδεία τους, το σπίτι του καταστράφηκε ολοσχερώς από πυρκαγιά. Η μούμια δεν έπαθε τίποτε γιατί φυλασσόταν σε ειδική προθήκη στο γραφείο του. Σύμφωνα πάντα με τον θρύλο περί "μούμιας του Τιτανικού", αμέσως μετά την τραγωδία που τον χτύπησε, ο άνδρας αποφάσισε να δωρίσει την σαρκοφάγο στο Βρετανικό Μουσείο.

Μάνος Χατζιδάκις, Οδός Ονείρων

Ο Μάνος Χατζιδάκις (23 Οκτωβρίου 1925 – 15 Ιουνίου 1994) ήταν ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες μουσικοσυνθέτες. Το έργο του θεωρείται πως συνέδεσε τη λόγια με τη λαϊκή μουσική και περιλαμβάνει δεκάδες ηχογραφήσεις πολλές από τις οποίες αναγνωρίζονται σήμερα ως κλασικές.

Περίοδος 1925 - 1944

Ο Μάνος Χατζιδάκις γεννήθηκε στην Ξάνθη, γιος του δικηγόρου Γεωργίου Χατζιδάκι και της Αλίκης Αρβανιτίδου. Σύμφωνα με τον ίδιο κληρονόμησε από τη μητέρα του «όλους τους γρίφους που από παιδί μ' απασχολούν και μέχρι σήμερα κάνω προσπάθειες να τους λύσω. Χωρίς τους γρίφους της δεν θα 'μουν ποιητής...». Η μουσική του εκπαίδευση ξεκινά σε ηλικία τεσσάρων ετών και περιλαμβάνει μαθήματα πιάνου από την αρμενικής καταγωγής πιανίστρια Αλτουνιάν. Παράλληλα, εξασκείται στο βιολί και το ακορντεόν.

Ο Χατζιδάκις εγκαθίσταται οριστικά στην Αθήνα, με την μητέρα του, το 1932 και έπειτα από το χωρισμό των γονέων του. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1938, ο πατέρας του πεθαίνει σε αεροπορικό δυστύχημα, γεγονός που σε συνδυασμό με την έναρξη του Β' Παγκοσμίου πολέμου επιφέρει μεγάλες οικονομικές δυσχέρειες στην οικογένεια και αναγκάζει τον Χατζιδάκι να εργαστεί από αρκετά νεαρή ηλικία.

Συγχρόνως επεκτείνει τις μουσικές του γνώσεις παρακολουθώντας ανώτερα θεωρητικά μαθήματα με τον Μενέλαο Παλλάντιο, την περίοδο 1940 - 1943, ενώ ξεκινά και σπουδές Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, τις οποίες όμως δεν θα ολοκληρώσει. Την ίδια περίοδο συνδέεται με άλλους καλλιτέχνες και διανοούμενους, μεταξύ των οποίων ο Νίκος Γκάτσος, οι ποιητές Γιώργος Σεφέρης, Οδυσσέας Ελύτης, Άγγελος Σικελιανός και ο ζωγράφος Γιάννης Τσαρούχης



Περίοδος 1945 - 1966

Η πρώτη εμφάνιση του Χατζιδάκι ως συνθέτη πραγματοποιείται το 1944 με τη συμμετοχή του στο έργο Τελευταίος Ασπροκόρακας του Αλέξη Σολωμού, στο Θέατρο Τέχνης του Κάρολου Κουν. Στη σχολή του Θεάτρου Τέχνης, ο Χατζιδάκις θα παρακολουθήσει και μαθήματα υποκριτικής, αν και τελικά ο ίδιος ο Κουν θα τον αποτρέψει. Η συνεργασία του με το Θέατρο Τέχνης θα διαρκέσει περίπου δεκαπέντε χρόνια και αποφέρει μουσική για σημαντικό αριθμό έργων του σύγχρονου θεάτρου..

Το 1946 καταγράφεται και η πρώτη του εργασία για τον κινηματογράφο, στην ταινία Αδούλωτοι Σκλάβοι και στα επόμενα χρόνια συνθέτει μουσική για πολλές ελληνικές ή ξένες ταινίες. Ειδικά για την μουσική της ταινίας Το ποτάμι (1959) θα κερδίσει το μουσικό βραβείο του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Το 1950 θα αποτελέσει ιδρυτικό στέλεχος και καλλιτεχνικό διευθυντή του Ελληνικού Χοροδράματος της Ραλλούς Μάνου, όπου παρουσιάζει τα τέσσερα μπαλέτα του, Μαρσύας (1950), Έξι Λαϊκές Ζωγραφιές (1951), Το Καταραμένο Φίδι (1951) και Ερημιά (1958).

Παράλληλα με το Ελληνικό Χορόδραμα, η τραγωδός Μαρίκα Κοτοπούλη αναθέτει στον Χατζιδάκι την σύνθεση της μουσικής για τις Χοηφόρες (1950) από την Ορέστεια του Αισχύλου. Το γεγονός αυτό αποτελεί την αρχή της ενασχόλησης του Χατζιδάκι με πολλές αρχαίες τραγωδίες και κωμωδίες, μεταξύ των οποίων η Μήδεια (1956), ο Κύκλωπας (1959), οι Βάκχες (1962), οι Εκκλησιάζουσες (1956), η Λυσιστράτη (1957) και οι Όρνιθες (1959). Την ίδια εποχή, ο Χατζιδάκις συνεργάζεται και με τον Άγγελο Σικελιανό προκειμένου να συνθέσει τη μουσική για την τελευταία του τραγωδία Ιπποκράτης.

Το 1960 του απονέμεται το βραβείο Όσκαρ για το τραγούδι Τα παιδιά του Πειραιά, από την ταινία του Ζυλ Ντασέν Ποτέ την Κυριακή, το οποίο συμπεριλαμβάνεται και στα δέκα εμπορικότερα τραγούδια του 20ού αιώνα. Ο ίδιος ο Χατζιδάκις, θεωρεί πως η ελαφρά μουσική του για τον κινηματογράφο του προσδίδει μια «ανεπιθύμητη λαϊκότητα» την οποία δεν αποδέχεται και φθάνει στο σημείο να αποκηρύξει μεγάλο μέρος της.

Σημαντικός σταθμός στο έργο του Χατζιδάκι για το θέατρο αποτελεί ακόμα η παράσταση Οδός Ονείρων (1962) σε σκηνοθεσία Αλέξη Σολωμού και πρωταγωνιστή το Δημήτρη Χορν.

Την περίοδο 1963-1966 διευθύνει την «Πειραματική Ορχήστρα Αθηνών» – της οποίας είναι και ιδρυτής -- και στο σύντομο χρονικό διάστημα της λειτουργίας της δίνει 20 συναυλίες με πρώτες παρουσιάσεις δεκαπέντε έργων ελλήνων συνθετών.



Περίοδος 1967 - 1971

Το 1966 ο Μάνος Χατζιδάκις επισκέπτεται την Αμερική προκειμένου να ανεβάσει στο Broadway με τον Ζυλ Ντασέν και την Μελίνα Μερκούρη τη θεατρική διασκευή του Ποτέ την Κυριακή με τον τίτλο Illya Darling. Κατά την παραμονή του στην Αμερική έρχεται σε επαφή με την ποπ και ροκ αμερικανική μουσική σκηνή, γεγονός που έχει σαν αποτέλεσμα την ηχογράφηση του κύκλου τραγουδιών Reflections σε συνεργασία με το συγκρότημα New York Rock and Roll Ensemble. Παράλληλα ξεκινά τη σύνθεση λιμπρέτων για τρία μουσικά έργα (Μεταμορφώσεις, Όπερα για Πέντε, Ντελικανής) ενώ ηχογραφεί και το Χαμόγελο της Τζοκόντας, ένα από τα περισσότερο γνωστά έργα του.

Περίοδος 1972 - 1989

Το 1972, επιστρέφει στην Αθήνα και τον επόμενο χρόνο ιδρύει το μουσικό καφεθέατρο «Πολύτροπο», το οποίο επιδιώκει, σύμφωνα με τον ίδιο, «μια τελετουργική παρουσίαση του τραγουδιού, μ' όλα τα μέσα που μας παρέχει η σύγχρονη θεατρική εμπειρία». Η περίοδος αυτή, μέχρι το τέλος της ζωής του, θεωρείται η περισσότερο ώριμη στην μουσική του σταδιοδρομία και σηματοδοτείται με την ηχογράφηση του Μεγάλου Ερωτικού.

Με το πέρας της στρατιωτικής δικτατορίας διορίζεται «Αναπληρωτής Γενικός Διευθυντής» της Λυρικής Σκηνής για το διάστημα 1975 - 1977 ενώ την περίοδο 1975 - 1982 αναλαμβάνει καθήκοντα Διευθυντή της Κρατικής Ορχήστρας καθώς και Διευθυντή του κρατικού ραδιοσταθμού Τρίτο Πρόγραμμα. Η παρουσία του στο Τρίτο Πρόγραμμα αποτελεί μέχρι σήμερα σημείο αναφοράς και ίσως την ποιοτικότερη περίοδο του ραδιοσταθμού.

Το 1979 ο Χατζιδάκις καθιερώνει τις «Μουσικές Γιορτές» στα Ανώγεια της Κρήτης, που περιλαμβάνουν τοπικούς λαϊκούς χορούς και τραγούδια. Τον επόμενο χρόνο εγκαινιάζει και τον «Μουσικό Αύγουστο» στο Ηράκλειο, ένα καλλιτεχνικό Φεστιβάλ με κύριο στόχο την παρουσίαση νέων ρευμάτων τόσο στη μουσική όσο και στο χορό, τον κινηματογράφο, τη ζωγραφική και το θέατρο. Την περίοδο 1981 - 1982 διοργανώνει επίσης τους «Μουσικούς Αγώνες» στην Κέρκυρα, ένα μουσικό διαγωνισμό για νέους Έλληνες συνθέτες.

Αξιοσημείωτη είναι και η συμμετοχή του στην έκδοση του πολιτιστικού περιοδικού Το Τέταρτο (1985 - 1986), το οποίο καταγράφει τα καλλιτεχνικά και κοινωνικά δρώμενα μέσα από τις πολιτικές τους διαστάσεις. Παράλληλα, συστήνει το 1985, την ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρεία «Σείριος», η οποία λειτουργεί μέχρι σήμερα.

Περίοδος 1990 - 1994

Στα τέλη του 1989 ο Χατζιδάκις ιδρύει την «Ορχήστρα των Χρωμάτων» με σκοπό να παρουσιάσει έργα που συνήθως δεν καλύπτονται από τις συμβατικές συμφωνικές ορχήστρες. Ο ίδιος ο Χατζιδάκις διηύθυνε την ορχήστρα μέχρι το τέλος της ζωής του δίνοντας συνολικά είκοσι συναυλίες και δώδεκα ρεσιτάλ ελληνικού και διεθνούς ρεπερτορίου. Το 1991, σε συνεργασία με τον Δήμο Καλαμάτας διοργανώνει επίσης τους «Πρώτους Αγώνες Ελληνικού Τραγουδιού Καλαμάτας».

Πέθανε στις 15 Ιουνίου του 1994 και ετάφη στην Παιανία.

Το «γυναικείο Viagra» αυξάνει τη σεξουαλική επιθυμία!

Μετά την επιτυχία του Viagra, που έφερε πολύ μεγάλα κέρδη στις φαρμακοβιομηχανίες και έλυσε το πρόβλημα χιλιάδων ανδρών, οι επιστήμονες επικεντρώθηκαν στη δημιουργία ενός αντίστοιχου χαπιού για τις γυναίκες, οι οποίες σε ποσοστό μέχρι και 26% εμφανίζουν μειωμένη σεξουαλική επιθυμία.

Σύμφωνα με την ιατρική κοινότητα, η έρευνα προς αυτή την κατεύθυνση άρχισε να αποδίδει καρπούς καθώς ένα νέο χάπι, γνωστό ως «γυναικείο Viagra» φαίνεται πως μπορεί να αυξήσει σε σημαντικό βαθμό τη λίμπιντο των γυναικών.

Το συγκεκριμένο φάρμακο αρχικά δημιουργήθηκε ως αντικαταθλιπτικό, ωστόσο στην πορεία διαπιστώθηκε ότι είχε ευεργετικές δραστηριότητες ειδικά σε ό,τι αφορά τη σεξουαλική επιθυμία.

Αυτό αποδείχτηκε μάλιστα από τις κλινικές δοκιμές που διεξήχθησαν πρόσφατα για την πιστοποίηση της αποτελεσματικότητας του χαπιού.

Ειδικότερα, από τις κλινικές μελέτες προέκυψε ότι οι γυναίκες στις οποίες χορηγήθηκε το νέο φάρμακο για έξι μήνες, είχαν ικανοποιητικές σεξουαλικές εμπειρίες.

Αντίθετα οι γυναίκες στις οποίες χορηγήθηκε ψευδοφάρμακο για αντίστοιχο χρονικό διάστημα, δεν παρουσίασαν καμία διαφορά στη σεξουαλική τους δραστηριότητα.

Οι γιατροί που συμμετείχαν στην έρευνα υποστηρίζουν ότι το «γυναικείο Viagra» μπορεί να αποτελέσει αποτελεσματική θεραπεία για τη χαμηλή λίμπιντο, ένα πρόβλημα που εκτιμάται ότι επηρεάζει περίπου το 9% με 26% των γυναικών ανάλογα με την ηλικία ή άλλους παράγοντες όπως η εμμηνόπαυση.
Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Μονο μην ξεχνάτε να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε , με ένα ενεργό link.
Link directory