Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Mοναδική παράκληση μας είναι να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε, με ένα ενεργό link.

Παρασκευή, 28 Μαΐου 2010

SEXY AND HOT .... ένα πιπίνι άλλο πράγμα


Ολόκληρη η gallery στην Agenda του Rc-Cafe

Μύθοι των Ινδιάνων για τους αστερισμούς

Οι διηγήσεις των Ινδιάνων μπορούν να χωριστούν σε μύθους, παραμύθια και μικρές κωμικές ιστορίες. Οι μύθοι αναφέρουν ιερές πράξεις. Τους διηγούνταν στην έναρξη των θρησκευτικών τελετών και των χορών. Σε μερικές φυλές τους διηγούνταν μόνο όταν άρχιζαν οι πρώτες παγωνιές. Όλοι οι μύθοι είχαν το κοινό ότι, τα υπερφυσικά όντα εμφανίζονται με ανθρώπινη μορφή και δρουν ανάμεσα στους ανθρώπους. Έχουν σα σκοπό να διδάξουν και να προτείνουν ιδανικά. Τα παραμύθια ήταν ανάμεσα στις άλλες διηγήσεις τα περισσότερα. Τα γεγονότα της καθημερινής ζωής μπερδεύονται με θαυμαστά γεγονότα, σύμφωνα με την αντίληψη της ζωής του Ινδιάνου. Για τον Ινδιάνο όλα αυτά τα γεγονότα έπρεπε να παίρνονται στα σοβαρά, και ήταν, από την πιο υψηλή άποψη, απόλυτα αληθινά και αξιόπιστα. Μέσα σε αυτόν τον κόσμο δεν υπήρχαν πραγματικά σύνορα ανάμεσα στους ανθρώπους και τα ζώα, ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο. Το θαυμαστό ήταν για τον Ινδιάνο κάτι ζωντανό. Δεν μετρούσε τον κόσμο με τα περιορισμένα μέσα της λογικής του σημερινού ανθρώπου.

Ο Ινδιάνος μισούσε πάνω απ΄ όλα να λέει καθαρά, οριστικά πράγματα. Το θεωρούσε αυτό βέβηλο και το έβλεπε σαν παραμόρφωση της αλήθειας. Διότι μερικά πράγματα έπρεπε να αφήνονται μόνο στη διαίσθηση. Ο καθένας τα ερμηνεύει με τον τρόπο του, δεν είναι αλήθειες παρά μόνο με την μορφή προτάσεων.

ΜΥΘΟΛΟΓΙΚΕΣ ΤΑΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΙΝΔΙΑΝΙΚΕΣ ΦΥΛΕΣ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΑΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ

Ένα μεγάλο μέρος της θεματολογίας των μύθων των Ινδιάνων, αναφέρεται σε έναν ήρωα ή μια ομάδα ανθρώπων που αναγκάζονται να ταξιδέψουν στον ουρανό είτε ψάχνοντας ουράνια αντικείμενα είτε για να αποφύγουν μια μεγάλη πλημμύρα ή φωτιά πάνω στη Γη. Υπάρχουν πολλοί τρόποι, σύμφωνα με την μυθολογία των Σαλίς, για να ανέβει στους επάνω κόσμους.

Σε μερικές ιστορίες, οι άνθρωποι των άστρων υπνώτιζαν και απήγαγαν κάποιους και κατόπιν τους οδηγούσαν στις ουράνιες κατοικίες τους. Κάποιες άλλες φορές ο ιστός μιας αράχνης γινόταν ο ζωτικός σύνδεσμος. Κάποτε ο ήρωας ρίχνει ένα βέλος που καρφώνεται σε ένα αστέρι. Άλλο ένα βέλος καρφώνεται στην ουρά του πρώτου. Και άλλα βέλη ακολουθούν με τον ίδιο τρόπο μέχρι που σχηματίζεται μια σκάλα που ενώνει τη Γη με τον Ουρανό.

Σε μερικές ιστορίες οι κάτοικοι των ουρανών θέλουν να αποδράσουν. Αυτό το πετυχαίνουν αρκετές φορές με το να σκάβουν για ρίζες. Μια ρίζα φτέρης αν σκαφτεί μπορεί να οδηγήσει κατευθείαν στα υψηλότερα σύννεφα του γήινου κόσμου, που βρίσκονται μόλις κάτω από το στρώμα του χώματος του ουράνιου κόσμου. Κατόπιν ο κεντρικός χαρακτήρας του μύθου συνήθως ύφαινε ένα σκοινί με ίνες από τσουκνίδες ή από βλαστούς κέδρου, και γλιστρούσε προς τα κάτω, αφήνοντας πίσω του τον κόσμο του ουρανού. Κάποιες φορές αφού η επιτυγχάνονταν με αυτόν τον τρόπο η απόδραση το σκοινί που συνέδεε τους δυο κόσμους τραβιόταν, καταστρέφοντας έτσι με συμβολικό τρόπο το πέρασμα και την πιθανότητα να επιστρέψει πάλι πίσω.

Οι Ινδιάνοι ενδιαφέρονταν για τα αστέρια και είχαν πολλούς μύθους που εξηγούσαν τα σχήματα αρκετών αστερισμών, όπως του Ωρίωνα (τα δύο κανό) και την Κασσιόπης (το μεγάλο ελάφι).

Η ΑΦΗΓΗΣΗ ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ

Πολλές φορές, ειδικά τον χειμώνα, οι ιστορίες λέγονταν γύρω από μια μεγάλη φωτιά, δίνοντας στην συγκέντρωση μια μυστικιστική και θρησκευτική σημασία. Σε τέτοιες συγκεντρώσεις όσοι είχαν ταλέντο στην αφήγηση μπορούσαν να επηρεάσουν άμεσα το ακροατήριο τους. Οι αφηγητές ήταν κάθε άλλο από παθητικοί ομιλητές. Έπρεπε να έχουν και αξιόλογες υποκριτικές ικανότητες. Ένας καλός αφηγητής κινείται διαρκώς, αλλάζει εύκολα τις εκφράσεις του προσώπου του, και τον τόνο της φωνής του για μοιάσει στα ζώα ή στα πνεύματα που πρωταγωνιστούν στους μύθους. Διάφοροι ήχοι, σφυρίγματα, χτυπήματα με τα χέρια ήταν το οπλοστάσιο ενός ταλαντούχου παραμυθά έτσι ώστε να μιμηθεί πειστικά τις φωνές της φύσης και των ζώων.

Όταν έπεφτε το σούρουπο και οι ιστορίες άρχιζαν, τα πολύ μικρά παιδιά πήγαιναν για ύπνο, αλλά όλοι οι υπόλοιποι προσκαλούνταν να συμμετάσχουν. Ήταν σημαντικό για τα παιδιά να ακούσουν και να καταλάβουν τους μύθους. Όμως δεν έπρεπε να τα πάρει ο ύπνος, γι' αυτό σε διάφορα σημεία της αφήγησης έπρεπε να φωνάξουν όλα μαζί. Έτσι έδειχναν στους μεγαλύτερους ότι όντως πρόσεχαν τις ιστορίες Η αφήγηση μύθων ήταν ο παραδοσιακός τρόπος διδασκαλίας.

Οι μύθοι ξυπνούσαν την διάθεση και τα κίνητρα για να μιμηθείς τους ήρωες και να γίνεις θαρραλέος, καλός δυνατός, καλός αφηγητής ή αρχηγός. Σε ένα μύθο που εξηγούσε το πως ο ουρανός βρίσκεται τόσο μακριά, όλοι οι άνθρωποι μαζεύτηκαν να τον σπρώξουν προς τα πάνω γιατί αρχικά ήταν πολύ κοντά στη Γη. Ο μύθος αυτό διδάσκει ότι με την συνεργασία πετυχαίνονται μεγάλα κατορθώματα. Άλλες συμβουλές είναι "μην είσαι καυχησιάρης, αλλιώς θα θρηνήσεις σαν το Ελάφι", "πάντα να είσαι σε εγρήγορση, αλλιώς θα σε κοροϊδέψει κάποιος πονηρός, όπως την πάτησε η Φώκια από την Αλεπού", "μην περιφρονείς τους μεγαλύτερους σου", "αν είσαι πάντα ευγενικός με τους φτωχούς, θα έχεις καλή τύχη", "μην κάνεις παρέα με άτομα που ξέρεις πως δεν αξίζουν. Πάντα βρίσκουν τρόπο να σε μπλέξουν και σένα, ενώ είσαι αθώος, όπως ακριβώς η Νυφίτσα έμπλεξε τον μικρό αδερφό της".

Η "τελετή" της διήγησης των μύθων έφερνε τους ανθρώπους και τις οικογένειες πιο κοντά, ισχυροποιώντας τους δεσμούς της κοινότητας. Για τους Ινδιάνους, ήταν κάτι παρόμοιο με την εκκλησία, επειδή κιόλας τα περισσότερα μηνύματα είχαν πνευματικό περιεχόμενο.

Οι μύθοι των Ινδιάνων


1. Σπρώχνοντας τον Ουρανό (Chinook)

Ο Δημιουργός έφτιαξε τον κόσμο από την Ανατολή προς τη Δύση, δίνοντας διαφορετικές γλώσσες στον κόσμο καθώς προχωρούσε. Πέρασε και από το Puget Sound, και εκεί του άρεσε τόσο πολύ που σταμάτησε την δημιουργία και έδωσε τις υπόλοιπες γλώσσες με τη μια.

Ο καινούργιος αυτός κόσμος δεν άρεσε καθόλου στους ανθρώπους, γιατί ο ουρανός ήταν τόσο χαμηλός που χτυπούσαν τα κεφάλια τους συνέχεια. Οι αρχηγοί τους συναντήθηκαν και αποφάσισαν ότι ο ουρανός έπρεπε να σπρωχτεί πιο πάνω. Οι άνθρωποι μαζεύτηκαν και με τη βοήθεια γιγαντιαίων ελάτων, έσπρωξαν με όλη τους τη δύναμη. Συντόνισαν τις προσπάθειές τους χρησιμοποιώντας την παγκόσμια λέξη "για - χου ! " που σημαίνει "σπρώξτε !". Καθώς όλοι έσπρωχναν τον ουρανό, μερικοί κυνηγοί, και τρία ελάφια ήταν πάνω σε ένα ψηλό βουνό. Τυχαία είχαν μείνει εκεί πάνω και έτσι μεταμορφώθηκαν σε αστέρια του αστερισμού της Μεγάλης Άρκτου. Επίσης την ίδια τύχη είχε ένα ψάρι και μερικοί άντρες σε δύο κανό, που έγιναν ο αστερισμός του Ωρίωνα.

2. Η προέλευση του θρόνου της Κασσιόπης (Yakima)

Ένας κακός άνθρωπος ξεγελάει τέσσερα αδέρφια πουλώντας κακοφτιαγμένα βέλη και κατόπιν μεταμορφώνεται σε μεγάλο ελάφι και τους σκοτώνει με τα μεγάλα κέρατά του. Παρόλα' αυτά ο πέμπτος αδερφός έρχεται και αρνείται να κάνει παζάρια για τα ελαττωματικά βέλη. Όταν ο άντρας μεταμορφώνεται σε ελάφι ο πέμπτος αδερφός το σκοτώνει με τα δυνατά του βέλη. Γδέρνει το ζώο και πετάει το δέρμα του στον αέρα όπου αυτό παραμένει ανάμεσα στα αστέρια. Οι τρύπες που δημιούργησαν οι πάσσαλοι, που χρησιμοποίησε ο πέμπτος αδερφός, για να τεντώσει και να αποξηράνει το δέρμα, έγιναν τα άστρα του θρόνου της Κασσιόπης.

3. Ο Αλγκον και η Αστροκόρη (Pawnee)

Μια μέρα ένας Ινδιάνος που τον έλεγαν Άλγκον (Λευκό Γεράκι), ανακάλυψε ένα κυκλικό μονοπάτι από ανθρώπινα χνάρια. Κρύφτηκε σε ένα κοντινό θάμνο και περίμενε. Μετά από λίγο άκουσε μια θειική μουσική από τον ουρανό, και στρέφοντας το κεφάλι ψηλά είδε ένα μαγικό καλάθι που είχε μέσα του δώδεκα όμορφες αδερφές, να πλησιάζει προς τα κάτω. Σαν έφτασαν στη γη, κατέβηκαν στο κυκλικό μονοπάτι, και άρχισαν να χορεύουν πανέμορφους μαγικούς χορούς.

Ο Άλγκον αμέσως ερωτεύτηκε την πιο μικρή από τις κοπέλες, ένα λεπτοκαμωμένο και ντελικάτο πλάσμα. Προσπάθησε να την πιάσει αλλά αυτή του ξέφυγε με τις υπόλοιπες νεράιδες στον ουρανό. Ο κυνηγός όμως δεν πτοήθηκε και την επόμενη μέρα μεταμορφώθηκε σε ποντίκι, κρύφτηκε στην κουφάλα ενός δέντρου μαζί με άλλα ποντίκια και περίμενε. Οι ουράνιες αδερφές εμφανίστηκαν και πάλι και άρχισαν να χορεύουν. Όταν αντιλήφθηκαν τα ποντίκια άρχισαν να τα κυνηγούν. Η μικρότερη κυνήγησε τον Άλγκον, ο οποίος όταν η Αστροκόρη τον πλησίασε αρκετά πήρε την ανθρώπινη μορφή του και την έπιασε. Όταν ο Ινδιάνος έφτασε σπίτι του, παντρεύτηκε αμέσως τη νεράιδα και γρήγορα κέρδισε την αγάπη της γιατί ήταν καλός και ευγενικός.

Η Αστροκόρη όμως αν και αγαπούσε τον άντρα της, δεν μπορούσε να ξεχάσει τους δικούς της. Μια μέρα που την κυρίεψε νοσταλγία, έφτιαξε ένα καλάθι από λυγαριά, όμοιο με αυτό των αδερφών της, τραγούδησε το μαγικό τους τραγούδι και άρχισε να ανεβαίνει, μαζί με τον γιο της στην Αστροχώρα. Εκεί όλοι χάρηκαν που την ξαναείδαν, όμως αυτός που στεναχωρήθηκε πολύ ήταν ο Άλγκον όταν διαπίστωσε τι είχε συμβεί. Κάθε μέρα πήγαινε στο μαγικό μονοπάτι ελπίζοντας ότι η γυναίκα του θα επέστρεφε. Τα χρόνια όμως περνούσαν και κανένα σημάδι δεν παρουσιαζόταν.

Εν τω μεταξύ η γυναίκα του και το παιδί του σχεδόν τον είχαν ξεχάσει. Όταν όμως το αγόρι μεγάλωσε θέλησε να μάθει ποιος ήταν ο πατέρας του. Έτσι κατέβηκαν κάτω στη γη να συναντήσουν τον Άλγκον και να τον προσκαλέσουν να έρθει κι αυτός στην Αστροχώρα. Αφού τον βρήκαν, αυτός χάρηκε πολύ και δέχτηκε την πρόσκληση. Έτσι μεταμορφώθηκε σε Λευκό Γεράκι και από τότε και έπειτα μπορούσε να ταξιδεύει στον ουρανό για βλέπει την γυναίκα του. Στην ιστορία αυτή ο Άλγκον είναι ο Αρκτούρος, οι δώδεκα αδερφές είναι ο αστερισμός του Βόρειου Στέμματος που όμως είναι ανοιχτός αφού η μικρότερη αδερφή τριγυρνάει με τον Άλγκον.

4. Τα Εφτά Αδέρφια (Seneca)

Κάποτε υπήρχαν εφτά αδέρφια που εκπαιδεύονταν για να γίνουν πολεμιστές των της φυλής των Σενέκα. Ο θείος τους κάθονταν κοντά τους και χτυπούσε το τύμπανό του μαθαίνοντας τους τον χορό του πολέμου και τους τρόπους των πολεμιστών. Η μητέρα τους όμως στεναχωριόταν που τα αγόρια της θα γίνονταν πολεμιστές. Όταν ολοκληρώθηκε η εκπαίδευση τους και ήταν έτοιμοι να ξεκινήσουν για τον πόλεμο, τα αδέρφια χόρεψαν, σύμφωνα με το έθιμο γύρω από την κολώνα του πολέμου και πήγαν στην μητέρα τους να ζητήσουν το αποξηραμένο κρέας που θα έπαιρναν για το ταξίδι τους. Η μητέρα τους όμως αρνήθηκε καθώς ήξερε ότι κάποιοι από τους γιους της ίσως δεν γύριζε ποτέ πίσω. Τρεις φορές χόρεψαν γύρω από την κολώνα του πολέμου και τρεις φορές η μητέρα τους αρνήθηκε να τους δώσει το φαγητό τους. Την τέταρτη φορά ο μεγαλύτερος αδερφός άλλαξε το τραγούδι τους και είπε ένα μαγικό τραγούδι. Καθώς το έλεγε τα αδέρφια άρχισαν να ανεβαίνουν προς τον ουρανό. Η μητέρα τους φοβήθηκε ότι θα τους χάσει και άρχισε να τους παρακαλά να κατέβουν.

Ο μεγαλύτερος αδερφός συγκινήθηκε από τις φωνές της κοίταξε προς τα κάτω και έπεσε σαν πεφταστέρι δίπλα στη μητέρα του. Αυτή έτρεξε στο σημείο που έπεσε και τον έψαξε στην τρύπα που δημιούργησε το φλεγόμενο άστρο. Η τρύπα όμως ήταν πολύ βαθιά και δεν υπήρχε τίποτε μέσα της. Κοίταξε προς τα πάνω και είδε ότι οι υπόλοιποι γιοι της είχαν γίνει ένας κύκλος από έξι αστέρια που χόρευαν συνέχεια γύρω από την κολώνα του πολέμου στον ουρανό. Η γυναίκα έχτισε με τα χέρια της ένα σπίτι πάνω από την τρύπα που έγινε στο έδαφος. Από την τρύπα φύτρωσε ένα δέντρο τόσο ψηλό όσο ο πρωτότοκος γιος της. Όταν ένας κυνηγός έκοψε το δέντρο για να δει αν ο χυμός του ήταν τόσο γλυκός, αντί για χυμό έτρεξε αίμα. Η μάνα έδεσε το κόψιμο, έμεινε με το δέντρο και του τραγουδούσε κάθε βράδυ το τραγούδι που έλεγε στον μεγάλο γιο της όταν αυτός ήταν μωρό. Την άνοιξη το δέντρο ξεπέταξε δέσμες από φτερά σαν αυτά που διακοσμούσαν την πολεμική φορεσιά του γιου της. Τα φτερά όμως αυτά ήταν από ξύλο και ήταν οι σπόροι μιας νέας ράτσας δέντρων ένα από τα οποία είναι το πεύκο. Από τα πεύκα οι Σενέκα χρησιμοποιούσαν τον χυμό τους στην κατασκευή κανό και σκοινιών. Οι δέσμες των φτερών σήμερα έγιναν οι κώνοι των πεύκων που ξέρουμε.

Όταν η μητέρα του πεύκου γέρασε και πέθανε, μαζί της πέθανε και το πρώτο πεύκο, και τότε το πνεύμα του μεγαλύτερου από τα αδέρφια πήγε μαζί τους στον ουρανό. Κάθε βράδυ τα Εφτά Αδέρφια (Πλειάδες) ξανά μαζί, χορεύουν ψηλά πάνω από το σπίτι που βρίσκεται το Συμβούλιο των Σενέκα.

5. Γιατί το Αστέρι του Βορρά μένει ακίνητο (Paiute)

Σε μια πάρα πολύ μακρινή εποχή, όταν ο κόσμος ήταν ακόμα πολύ νέος, οι Άνθρωποι του Ουρανού ήταν τόσο ανήσυχοι και ταξίδευαν τόσο πολύ που άφηναν τα ίχνη τους στον ουρανό. Στην εποχή μας αν κοιτάξουμε τον ουρανό σ' όλη τη διάρκεια της νύχτας μπορούμε να δούμε πια πορεία ακολούθησαν. Όμως ένα αστέρι δεν ταξιδεύει. Αυτό είναι το Άστρο του Βορρά. Δεν μπορεί να μετακινηθεί. Παλιά όταν βρίσκονταν στη Γη είχε το όνομα Na-gah, το βουνίσιο πρόβατο, ο γιος του Shinoh. Ήταν γενναίος, τολμηρός και θαρραλέος. Ο πατέρας του δε, ήταν τόσο περήφανος και αγαπούσε τόσο πολύ τον γιο του, που του κρέμασε μεγάλα σκουλαρίκια και από τις δυο πλευρές του κεφαλιού του για να φαίνεται αξιοσέβαστος και μεγαλοπρεπής. Κάθε μέρα ο Na-gah σκαρφάλωνε, σκαρφάλωνε, σκαρφάλωνε. Κυνηγούσε τα πιο ψηλά βουνά, τα σκαρφάλωνε, ζούσε πάνω τους και ήταν ευτυχισμένος.

Κάποια φορά βρήκε μια πολύ υψηλή κορφή. Οι πλαγιές τις ήταν απότομες και λείες, με την κορφή να φτάνει ως τα σύννεφα . Ο Na-gah κοίταξε προς τα πάνω και είπε: "Αναρωτιέμαι τι να υπάρχει εκεί πάνω. Θα σκαρφαλώσω ως το πιο ψηλό σημείο" Το βουνό αυτό όμως τον δυσκόλεψε πολύ γιατί δεν έβρισκε μια χαραμάδα για να γραπωθεί. Τελικά βρήκε μια μεγάλη ρωγμή σε ένα βράχο, μπήκε μέσα και άρχισε να ανεβαίνει. Το περιβάλλον ήταν τόσο σκοτεινό και τρομαχτικό που ο Na-gah για πρώτη φορά στη ζωή του φοβήθηκε, αλλά συνέχισε την πορεία του. Μετά από πολύ προσπάθεια και κούραση είδε ένα αμυδρό φως, σημάδι ότι κόντευε στην έξοδο. "Τώρα είμαι χαρούμενος," φώναξε. "Χαίρομαι που ανέβηκα από την σκοτεινή τρύπα." Κοιτάζοντας γύρω του έμεινε άναυδος από το θέαμα, γιατί διαπίστωσε ότι ήταν πάνω σε μια κορφή, τόσο στενή που με δυσκολία μπορούσε να στρίψει και τόσο ψηλή που ζαλιζόταν. Δεν μπορούσε να μετακινηθεί και έτσι άρχισε να μονολογεί:

"Εδώ θα μείνω μέχρι να πεθάνω," είπε. "Ανέβηκα όμως στο βουνό μου!" Όταν τον είδε ο πατέρας του τον λυπήθηκε και τον μεταμόρφωσε σε ένα αστέρι που θα μπορούσαν όλοι να το δουν. έτσι ο Na-gah έγινε το άστρο που κάθε άνθρωπος μπορεί να δει. Είναι το μόνο άστρο που δεν αλλάζει θέση τη νύχτα. Γι αυτό αποκαλείται "το Σταθερό Αστέρι". Και επειδή πάντοτε δείχνει προς την πραγματική κατεύθυνση του Βορρά, καλείται και "το Άστρο του Βορρά". Εκτός από τον Na-gah υπάρχουν και άλλα βουνίσια πρόβατα στον ουρανό. Είναι η "Μικρή Άρκτος" και η "Μεγάλη Άρκτος". Και αυτές βρήκαν το μεγάλο βουνό που τους κάλεσε στην περιπέτεια. Είδαν τον Na-gah στην κορφή και θέλησαν να τον φτάσουν. Έτσι ο Shinoh, ο πατέρας του Πολικού Αστέρα, τα μετέτρεψε σε άστρα που στον ουρανό φαίνονται να βρίσκονται στους πρόποδες του μεγάλου βουνού. Αυτά πάντα ταξιδεύουν. Στριφογυρίζουν γύρω απ' το βουνό προσπαθώντας να ανακαλύψουν το μονοπάτι που οδηγεί στην κορφή.

6. Πώς το Κογιότ δημιούργησε τον Γαλαξία (Shoshone)

Η ιστορία αυτή αρχίζει την εποχή που το Μεγάλο Μυστήριο ξεκίνησε να φτιάχνει το σύμπαν. Το Μεγάλο Μυστήριο μόλις που είχε αρχίσει να τοποθετεί τα αστέρια στους ουρανούς, όταν διαπίστωσε ότι ήταν μόνος. Αν και είχε πολλές ιδέες σχετικά με τα πράγματα που έπρεπε να δημιουργήσει, η μοναξιά που ένοιωθε ήταν αφόρητη. Έτσι αποφάσισε να δημιουργήσει έναν σύντροφο. Αποφάσισε ότι το πλάσμα που θα έφερνε στη ζωή έπρεπε να είναι έξυπνο, χαρισματικό, με ευχάριστη φωνή και να είναι καλός ακροατής. Επίσης θα έπρεπε να έχει πολύ καλή όραση και να είναι γοργοπόδαρο για να μην μπερδεύεται συνέχεια στα πόδια του. Τέλος θα έπρεπε να ξέρει να λέει αστεία, και να είναι και λιγάκι πονηρός. Έτσι δημιούργησε τον Μικρό Αδερφό Κογιότ.

Για αρκετό καιρό το Μεγάλο Μυστήριο και ο Κογιότ τοποθετούσαν τα αστέρια στον ουρανό και ήταν ικανοποιημένοι. Μια μέρα καθώς ταξίδευαν στους αιθέρες, ο Κογιότ ρώτησε: "Γιατί καταναλώνεις τόσο πολύ χρόνο για να τοποθετείς τα άστρα σε αστερισμούς;"
Το Μεγάλο Μυστήριο απάντησε, "Άκου φίλε μου, βλέπεις εκείνον τον μικροσκοπικό πλανήτη εκεί κάτω; Κάποια μέρα αυτός θα γίνει ένα θαυμάσιο μέρος. Θα υπάρχουν απέραντες πεδιάδες καθώς και ατέλειωτες θάλασσες. Στη στεριά θα κατοικούν εκατοντάδες ζώα όλων των ειδών, που θα μοιάζουν με εσένα αλλά θα είναι και διαφορετικά από εσένα. Θα υπάρχουν ψάρια και άλλα παράξενα πλάσματα στις θάλασσες. Θα δημιουργήσω πολλά είδη πουλιών που θα πετάνε ψηλά στον ουρανό. Όμως το πιο θαυμαστό μου δημιούργημα θα είναι ο άνθρωπος. Ο άνθρωπος θα είναι πολύ έξυπνος. Θα θελήσει να ταξιδέψει σε όλον τον μικρό πλανήτη. Αν και πανέξυπνος θα χάνεται μερικές φορές. Γι αυτό τοποθετούμε τα άστρα σε σχηματισμούς σα οδηγούς για να βρίσκει τον δρόμο του." Μια μέρα, καθώς τοποθετούσαν μια γιγαντιαία κατσαρόλα με νερό στον ουρανό, το Μεγάλο Μυστήριο παρατήρησε ότι ξέχασαν έξω ένα πολύ λαμπερό άστρο.

Ήταν αυτό που το είχαν προορίσει να μπει ακριβώς πάνω από το χείλος της κατσαρόλας για να δείχνει στους ανθρώπους τον Βορρά. Το Μεγάλο Μυστήριο έψαξε και ξανάψαξε στο σακούλι που είχε τα άστρα αλλά δεν μπόρεσε να βρει τον Πολικό Αστέρα, το Άστρο του Βορρά. Έτσι αποφάσισε να γυρίσει πίσω στο σπίτι του για να τον φέρει, αφήνοντας το σακουλάκι με τα άστρα στον Κογιότ. Ο Κογιότ στην αρχή περίμενε το Μεγάλο Μυστήριο να επιστρέψει, όμως σύντομα βαρέθηκε. Για να περάσει η ώρα δάγκωσε το σακουλάκι και άρχισε να διασχίζει τους ουρανούς. Για κακή του όμως τύχη ο σάκος είχε μια μικρή τρύπα με αποτέλεσμα να χύνονται τα άστρα έξω.

Το Μεγάλο Μυστήριο μόλις είδε τι γινόταν φώναξε τόσο πολύ που ο Κογιότ τρόμαξε και άρχισε να τρέχει. Έτρεξε τόσο γρήγορα που έφτασε στο άλλο άκρο του σύμπαντος. Όταν γύρισε να κοιτάξει πίσω του είδε ότι κατά μήκος του ουρανού σχηματίστηκε ένα μεγάλο μονοπάτι από άστρα. Με αυτό τον τρόπο δημιουργήθηκε ο Γαλαξίας. Ο Κογιότ κατάλαβε το λάθος του και ζήτησε από το Μεγάλο Μυστήριο να τον συγχωρήσει. Αυτός τον συγχώρησε, αλλά θα έπρεπε να ζήσει με τις συνέπειες των πράξεών του. Το Μεγάλο Μυστήριο τον έστειλε να ζήσει κάτω στη Γη. Έτσι τέλειωσαν για αυτόν οι εποχές που θα μπορούσε να περπατά ανάμεσα στα άστρα μαζί με το Μεγάλο Μυστήριο.

Αυτός είναι ο λόγος που το πνεύμα του Μικρού Αδερφού Κογιότ, και οι απόγονοί του συχνά στρέφουν το κεφάλι τους στον Γαλαξία και ουρλιάζουν για την μοναξιά τους.

7. Οι Εφτά Αδερφές (Ιowa)

Κάποτε, εφτά νεαρές κοπέλες (Πλειάδες) ενώ έπαιζαν απομακρύνθηκαν χωρίς να το καταλάβουν από το χωριό τους. Μια αγέλη από αρκούδες τις είδε και άρχισε να τις κυνηγάνε. Οι εφτά μικρές βρέθηκαν σε πολύ δύσκολη θέση: ήταν πολύ μακριά για να γυρίσουν πίσω στο χωριό τους και πολύ αργές για να ξεφύγουν από τα ζώα. Το μόνο που μπορούσαν να κάνουν ήταν να ανέβουν στην κορυφή ενός μικρού βράχου και να προσευχηθούν στο βράχο να τις σώσει.

Οι νεαρές κοπέλες είχαν αγνή καρδιά και έτσι το πνεύμα του βράχου άκουσε την προσευχή τους. Ξαφνικά η πέτρα άρχισε να ανυψώνεται, μεταφέροντας τις εφτά κοπέλες στον ουρανό. Οι αρκούδες χίμηξαν στην πέτρα και άρχισαν να σκαρφαλώνουν προς την κορυφή που βρίσκονταν οι νεαρές, αλλά δεν μπόρεσαν να τις φτάσουν. Ο βράχος έφτασε τελικά πολύ ψηλά, και όταν σταμάτησε οι εφτά μικρές αδερφές βρήκαν τις θέσεις τους στο ουράνιο στερέωμα, όπου ακόμη μπορούμε να τις βλέπουμε. Η πέτρα που τις έσωσε υπάρχει ακόμα. Οι Kiowa την αποκαλούν Mateo Tipi, αλλά οι αγγλική μετάφραση είναι "Πέτρα του Διαβόλου", που βρίσκεται στο Γουαϊόμινγκ.

8. Ο Γέρος Άντρας (Iroquois)

Σε μια πολύ παλιά εποχή ζούσε ένας άντρας που είχε φτάσει σε τόσο βαθιά γεράματα που δεν μπορούσε να κυνηγάει πια. Είχε γίνει μπελάς για την οικογένειά του και ένας απόκληρος για τους υπόλοιπους. Ο γέρος γνώριζε πως οι μέρες που του έμεναν ήταν μετρημένες, έτσι με μεγάλο κόπο άρχισε να σκαρφαλώνει ένα ψηλό βουνό με ένα σακίδιο στην πλάτη και το μπαστούνι στο χέρι του. Όταν έφτασε στην κορυφή, άρχισε να τραγουδάει τον ύμνο του θανάτου του, που μιλούσε για το πνευματικό ταξίδι που θα ακολουθούσε μετά το θάνατό του στη Γη. Η φωνή του έφτασε κάτω, μέχρι το χωριό του, και έκανε τους ανθρώπους να παρατήσουν τις δουλειές τους και να στρέψουν το βλέμμα τους στη μοναχική φιγούρα, πάνω στη βουνοκορφή. Ενώ οι άνθρωποι τον παρατηρούσαν, ο γέρος άρχισε να ανεβαίνει προς τον ουρανό. Καθώς ανέβαινε η φωνή του εξασθένιζε και μετά από λίγο κανένας δεν μπορούσε να τον ακούσει. Τελικά πήρε τη θέση του στον ουρανό.

Όμως ο Γέρος Άντρας δεν πέθανε, αλλά του ανατέθηκε ένας άλλος ρόλος. Αφού ανέκτησε τις δυνάμεις του, ξεκίνησε να κουβαλάει, κάθε καλοκαίρι, τον Ήλιο στις πλάτες. Γνωρίζει πόσο σημαντικός είναι ο Ήλιος και έτσι τον ανεβάζει ψηλά, σκορπίζοντας ζεστασιά και ζωτικότητα στους ανθρώπους και στις σοδειές τους. Καθώς όμως άρχισαν να φυσούν οι άνεμοι του χειμώνα, οι δυνάμεις του Γέρου Άντρα εξαντλούνται και παρέδωσε το βαρύ φορτίο του στο γιο του. Δυστυχώς όμως και αυτός δεν ξεφεύγει από τον κανόνα που θέλει τους νέους να προσπαθούν με κάθε μέσο να γλυτώσουν από την βαριά εργασία και έτσι μεταφέρει τον Ήλιο χαμηλά στον ουρανό, κάνοντας τις μέρες σύντομες και κρύες. Την κρύα αυτή εποχή ο Γέρος Άντρας φαίνεται την νύχτα, στον αστερισμό που στη Δύση είναι γνωστός σαν Ωρίωνας, με το σακίδιο που είχε για να κουβαλάει τον Ήλιο, άδειο. Αλλά την άνοιξη θα πάρει ξανά τον Ήλιο στους ώμους του για να τον ανεβάσει ψηλά και να φέρει μεγάλες και ζεστές ημέρες.

9. Το Ατέλειωτο Ταξίδι (Tewa)

Σε παλιές εποχές οι άνθρωποι βασίζονταν πάνω σε ένα σοφό άντρα και σπουδαίο πολεμιστή, τον Long Sash. Κάποτε όταν ήρθαν δύσκολοι καιροί, ζήτησαν από τον Long Sash να τους απελευθερώσει από τα προβλήματά τους. Αυτός τους οδήγησε στο Ατέλειωτο Μονοπάτι, τον Γαλαξία.

Δεν είχε περάσει πολύς καιρός και οι άνθρωποι κουράστηκαν και άρχισαν να γκρινιάζουν. Ο Long Sash σταμάτησε κοντά στα δύο λαμπερά άστρα που οι λευκοί καλούν Δίδυμοι και απαίτησε από τους ανθρώπους να τον ακολουθούν γαλήνια ή αν δεν θέλουν να φύγουν. Οι άνθρωποι ονόμασαν το σημείο όπου σταμάτησαν "Τόπο της Απόφασης" και συμβολίζεται από τον αστερισμό του Καρκίνου. Αποφάσισαν να ακολουθήσουν τον αρχηγό τους, αλλά μετά από ένα μακρύ, σχεδόν ατέλειωτο ταξίδι, ξανάρχισαν να διαμαρτύρονται και να αμφιβάλουν για τις ικανότητες του Long Sash. Σταμάτησαν και ο Long Sash έβγαλε τα διακοσμητικά φτερά από το κεφάλι του. Οι άνθρωποι ονόμασαν το σημείο που σταμάτησαν για δεύτερη φορά "Τόπο της Αμφιβολίας". Στο σημείο εκείνο ο Long Sash αφού μπήκε σε έκσταση είδε ένα όνειρο και τελικά οδήγησε τους ανθρώπους στη "Μέση Χώρα", όπου εγκαταστάθηκαν και έζησαν αιώνια.
Ο Long Sash ζει και αυτός εκεί, στα άστρα του Ωρίωνα. Ακόμη και σήμερα το φτερωτό κάλυμμα του κεφαλιού του μπορεί να το δει κανείς στο αστρικό σμήνος που άλλοι καλούν σαν "Εφτά Αδερφές" ή "Πλειάδες"

10. Το Μεγάλο Κυνήγι (Woodland)

Κατά το τέλος της άνοιξης, μια αρκούδα ξύπνησε από την χειμερία νάρκη και άρχισε να τριγυρνά στις βουνοπλαγιές ψάχνοντας για τροφή. Σύντομα έγινε αντιληπτή από τρεις κυνηγούς και το κυνήγι άρχισε. Όπως και η αρκούδα έτσι και οι κυνηγοί ήταν πολύ πεινασμένοι, μετά τον μακρύ και βαρύ χειμώνα. Ο πρώτος κυνηγός κρατούσε μια φαρέτρα και ένα τόξο με το οποίο ήλπιζε πως θα σκοτώσει την αρκούδα. Ο δεύτερος κυνηγός κρατούσε ένα μεγάλο καζάνι στο οποίο ήλπιζε πως θα μαγειρέψει την αρκούδα. Ο τρίτος κυνηγός ακολουθούσε τους υπόλοιπους. Αυτός μάζευε ξύλα που θα χρειάζονταν για να ανάψει μια μεγάλη φωτιά, που θα χρειάζονταν για να ψηθεί ένα τόσο μεγάλο θήραμα.

Όλο το καλοκαίρι οι άντρες κυνηγούσαν την αρκούδα στον ουρανό. Το φθινόπωρο, η αρκούδα είχε χάσει τις δυνάμεις της και ο πρώτος κυνηγός κατάφερε και την σημάδεψε με το τόξο του. Το βέλος σκότωσε την αρκούδα που έπεσε στο χώμα. Οι τρεις άντρες έφαγαν την αρκούδα και άφησαν πίσω το σκελετό της. Καθώς το φθινόπωρο έδινε τη θέση του στο χειμώνα, ο καιρός γινόταν όλο και πιο κρύος. Ο σκελετός της αρκούδας εξακολουθούσε να παραμένει στον ουρανό, αλλά το πνεύμα της μπήκε σε ένα νέο σώμα-στο σώμα μιας άλλης κοιμούμενης αρκούδας. Για όλο τον μακρύ χειμώνα η αρκούδα κοιμόνταν. Όταν ξανάρθε η άνοιξη, το ζώο ξύπνησε και άρχισε να ψάχνει για τροφή. Για άλλη μια φορά την κυνήγησαν και τη σκότωσαν. Το πνεύμα της μπήκε στο σώμα μιας άλλης αρκούδας που κοιμόταν. Και έτσι γίνεται κάθε χρόνο.

11. Ο Ήλιος, η Σελήνη και τα Αστέρια (Ναβάχο)


Στον παρόντα Πέμπτο Κόσμο, οι Πρώτοι Άνθρωποι είχαν τέσσερα φώτα που τα είχαν φέρει από τον κατώτερο κόσμο. Λευκό Φως εμφανιζόταν πάνω από τα Ανατολικά βουνά, Μπλε Φως απλωνόταν πάνω από τα Νότια, Κίτρινο Φως ερχόταν από τις Δυτικές κορυφές και Σκοτάδι από το Νότο. Τα φώτα αυτά ήταν πολύ απομακρυσμένα, δεν μπορούσαν να ζεστάνουν τη Γη και έτσι ο αέρας είχε πάντα την ίδια θερμοκρασία και δε συνέβαιναν εποχιακές αλλαγές, αν και υπήρχε εναλλαγή μεταξύ ημέρας και νύχτας.

"Η ημέρα δε διαρκεί πολύ", οι άνθρωποι παραπονιόντουσαν.
"Χρειαζόμαστε περισσότερο φως". Έτσι η Πρώτη Γυναίκα έστειλε το Θηλυκό Φωτεινό Σκαθάρι στην Ανατολή και είπε στην Αλεπού της Φωτιάς να πάει προς το Νότο, το Φωτεινό Σκαθάρι το έστειλε στη Δύση και την Πυγολαμπίδα στο Βορρά. Κατόπιν όποιος χρειαζόταν περισσότερο φως, αυτοί οι τέσσερις ήταν έτοιμοι να τον βοηθήσουν.
Για αρκετό καιρό το πλάνο αυτό λειτουργούσε καλά, αλλά και πάλι οι Πρώτοι Άνθρωποι διαμαρτύρονταν ότι τα φώτα ήταν πολύ μικρά και τρεμόσβηναν. Έτσι η Πρώτη Γυναίκα σκέφτηκε τον Άνθρωπο-Φωτιά και το Λαμπερό Βουνό του, και του έστειλε ένα μήνυμα ρωτώντας τον αν θα μπορούσε να τη βοηθήσει.
"Ναι," συμφώνησε ο Άνθρωπος - Φωτιά, "Μπορώ να κάνω όλη την περιοχή γύρω από το Βουνό μου να λάμπει, αλλά το φως αυτό δε θα αρκεί για τα μακρινά μέρη και επίσης θα υπάρχει κάπνα."
"Δεν μας αρέσει η λάμψη και η ζέστη που έρχεται από ο Λαμπερό Βουνό", δήλωσαν οι Άνθρωποι. "Η ζέστη ξεραίνει τη Γη και πνιγόμαστε από τους καπνούς!"

Καθώς όλοι διαμαρτύρονταν και κανείς δεν έδειχνε ικανοποιημένος η Πρώτη Γυναίκα αποφάσισε πως έπρεπε να βρει άλλους τρόπους για να δώσει Φως στη Γη. Αφού συμβουλεύτηκε το Συμβούλιο των Σοφών, είπε στους βοηθούς της να φέρουν μια μεγάλη επίπεδη πλάκα από το σκληρότερο και πιο ανθεκτικό πέτρωμα που θα μπορούσαν να βρουν. Αφού επισκέφτηκαν όλα τα βουνά επέστρεψαν με ένα μεγάλο κομμάτι χαλαζία: είχε διπλάσιο μήκος απ' όσο πλάτος, και όταν το τοποθέτησαν μπροστά στη Πρώτη Γυναίκα, αυτή αποφάσισε ότι ήταν αρκετά μεγάλο για να κατασκευάσει δυο κυκλικούς τροχούς με το ίδιο μέγεθος. Είχε ελπίσει να φτιάξει τέσσερις, ένα για κάθε κατεύθυνση, αλλά η πέτρα ήταν πολύ μικρή για τόσα, και μόνο δύο θα μπορούσε να φτιάξει. Αφού η Πρώτη Γυναίκα χάραξε δύο μεγάλους κύκλους στην πλάκα, όλοι άρχισαν να δουλεύουν με πυρόλιθους και πέτρινα σφυριά, κόβοντας τους δυο όμοιους τροχούς. Αυτό δεν ήταν κάτι εύκολο, αφού ο χαλαζίας ήταν σχεδόν τόσο σκληρός όσο και τα εργαλεία που χρησιμοποιούσαν, αλλά τελικά δυο κυκλικοί επίπεδοι δίσκοι ετοιμάστηκαν για το σκοπό τους. Στον πρώτο έβαλαν μια μάσκα με χρώμα μπλε-τυρκουάζ για να παράγει φως και ζέστη, κατόπιν κρέμασαν κόκκινα κοράλλια στους λοβούς των αυτιών της και γύρω από τους άξονες. Ένα κέρατο κρεμάστηκε σε κάθε του πλευρά για να προσφέρει αρσενική αστραπή και αρσενική βροχή. Φτερά από αετούς και άλλα πουλιά δέθηκαν στους άξονες του πρώτου τροχού για να τον μεταφέρουν στους ουρανούς και για να διασκορπίσουν τις ακτίνες του φωτός στις τέσσερις κατευθύνσεις του ορίζοντα. Τέσσερις γραμμές σε ζικ-ζακ, από αρσενικό άνεμο και αρσενική βροχή στέκονταν στην κορυφή, τέσσερις κρέμονταν στον πάτο και τέσσερις ηλιακές κηλίδες τοποθετήθηκαν σα φύλακες που μερικές φορές στεκόταν στο πρόσωπό της και άλλοτε έπαιρναν τις θέσεις τους στις τέσσερις κατευθύνσεις. "Τώρα τελείωσε," είπε ο Πρώτος Άντρας, "και θα το ευλογήσω με ένα μίγμα από γύρη και με το τραγούδι ενός κορυδαλλού που από εδώ και στο εξής θα λέγεται 'η φωνή του ήλιου'."
"Αυτό όμως δεν μπορεί να μείνει εδώ!" φώναξε η Πρώτη Γυναίκα. "Η θέση του είναι στον ουρανό!"

Όμως κανείς δεν είχε ιδέα για το πως θα γινόταν αυτό, μέχρι που ο Πρώτος Άντρας τους πρότεινε ότι θα έπρεπε να μεταφερθεί στην κορυφή του πιο ψηλού βουνού και να τοποθετηθεί στην πιο ψηλή κορυφή, στην άκρη του κόσμου, απ' όπου θα στέλνει το ίδιο φως παντού. Έτσι το μετέφεραν στα Ανατολικά Βουνά και το έδεσαν στον ουρανό με δέσμες κεραυνού. Η Πρώτη Γυναίκα με τους βοηθούς της επέστρεψαν για να διακοσμήσουν και τον δεύτερο πέτρινο τροχό, που είχε το ίδιο μέγεθος με τον πρώτο. Αυτή την φορά όμως δε χρειάζονταν η πέτρα να δίνει ζέστη και φως, αλλά έπρεπε να φέρνει κρύο και υγρασία. Έτσι στόλισαν τη μάσκα της δεύτερης πέτρας με λευκά όστρακα, βάζοντας μια ταινία από κίτρινη γύρη στο πηγούνι της, και έφτιαξαν ένα άξονα από κόκκινο κοράλλι. Φτερά από κίσσα, γεράκι της νύχτας, γαλοπούλα, και πελαργό, έδεσαν στις τέσσερις πλευρές για αντέχει το βάρος της. Στα κέρατά της υπήρχαν θηλυκός κεραυνός και ελαφρές αύρες. Τέσσερις ευθείες γραμμές μπήκαν στην κορυφή, και άλλες τόσες στη βάση, που εξουσίαζαν την καλοκαιρινές βροχές. Κι' αυτός ο τροχός μεταφέρθηκε πάνω στην υψηλότερη Ανατολική κορυφή και δέθηκε στο ουρανό με δεσμίδες κεραυνού.

"Τώρα όλοι πρέπει να είναι ικανοποιημένοι," παρατήρησε η Πρώτη Γυναίκα, καθώς κοιτούσε τους δίσκους. "Έχουμε φως, θερμότητα και υγρασία, όλα προερχόμενα από τον ουρανό." Και πάλι όμως, πολλοί από τους ανθρώπους διαμαρτύρονταν.
"Αυτό δεν είναι σωστό," είπαν. "Αν ο ήλιος μείνει στην ανατολή συνέχεια, θα είναι καλοκαίρι στην περιοχή εκείνη, αλλά και παντοτινός χειμώνας στην άλλη."

"Ο ήλιος πρέπει να κινείται στον ουρανό," συμφώνησε ο Πρώτος Άντρας, "αλλά πως μπορεί να κινηθεί, αφού είναι μόνο πέτρα και καθόλου πνεύμα;" Δύο γέροι και σοφοί άντρες πλησίασαν τις δύο πέτρες και είπαν, "Εμείς θα δώσουμε τα πνεύματά μας στον ήλιο και τη σελήνη, ώστε να έχουν τη δύναμη και τη ζωτικότητα για να κινούνται στον ουρανό."
Το ένα πνεύμα μπήκε στο δίσκο με χρώμα τυρκουάζ και ονομάστηκε "Κουβαλητής του Ήλιου", ενώ το άλλο μπήκε στον λευκό δίσκο και ονομάστηκε "Κουβαλητής της Σελήνης". Αμέσως οι δυο δίσκοι έδειξαν σημεία ζωής και άρχισαν να κινούνται.
"Αλλά πως θα ξέρω που θα κατευθυνθώ και ποια μονοπάτια θα ακολουθώ;" ρώτησαν ο Ήλιος και η Σελήνη.
"Ο αετός καθοδηγείται από τα φτερά της ουράς του," είπε ο Πρώτος Άντρας. "Ο καθένας σας θα πάρει δώδεκα φτερά από την ουρά του αετού, που θα δείχνουν την σωστή πορεία που πρέπει να ακολουθήσετε, και οι αλλαγές στο δρόμο θα δείχνουν τις αλλαγές στις εποχές."
Ο Ήλιος ήταν ο πρώτος που ξεκίνησε το ταξίδι στον ουρανό, ενώ η Σελήνη περίμενε όλη τη μέρα, μέχρι που ο Ήλιος έφτασε τις κορυφές των δυτικών βουνών αλλά εξακολουθούσε να κοιτάζει την χώρα από επάνω. Στο σημείο αυτό η Σελήνη ρώτησε "Τώρα;" Και ο Ήλιος απάντησε, "Τώρα!"

Έτσι ενώ η Σελήνη ήταν έτοιμη να σκαρφαλώσει και αυτή στον ουρανό, το Παιδί-Άνεμος, που στέκονταν ακριβώς πίσω της, σκέφτηκε πως θα την βοηθούσε αν την έσπρωχνε με ένα ελαφρό αεράκι. Το αεράκι αυτό χτύπησε τον "Κουβαλητή της Σελήνης" στην πλάτη και φυσώντας τα δώδεκα φτερά, τα έφερε μπροστά στο πρόσωπό της. Έτσι δεν μπορούσε να δει που πηγαίνει. Γι' αυτό η Σελήνη ακολουθεί παράξενη πορεία στον ουρανό.

Ο Πρώτος Άντρας και η Πρώτη Γυναίκα δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα γι' αυτό και έτσι όλοι επέστρεψαν στην τοποθεσία που κατεργάζονταν τα κομμάτια χαλαζία. Στην κουβέρτα που είχαν αφήσει τους δύο δίσκους, είχαν μείνει πάρα πολλά κομματάκια πέτρας κάθε μεγέθους και σχήματος, μαζί με τη σκόνη που δημιουργήθηκε.
"Κοίτα πόσο πολύ όμορφο πέτρωμα έχει μείνει!" φώναξε ο Πρώτος Άντρας.
Και η Πρώτη Γυναίκα είπε, "Δεν πρέπει να πάει χαμένο! Θα τα χρησιμοποιήσουμε για να φτιάξουμε περισσότερα φώτα στο νυχτερινό ουρανό."

Έτσι πήραν ξανά τα σφυριά και τα εργαλεία τους για να δώσουν σχήμα στα άστρα που έλαμπαν μόνο τη νύχτα." Είχαν μείνει μόνο λίγα μεγάλα κομμάτια χαλαζία, αλλά μυριάδες μικρά, μαζί με τη σκόνη.
Όταν όλα τα αστέρια ήταν έτοιμα να πάρουν τη θέση τους στον ουρανό, η Πρώτη Γυναίκα είπε,

<<ΘΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΩ ΑΥΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΓΡΑΨΩ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΠΟΥ ΘΑ ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ. ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΑΥΤΟΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΓΡΑΦΤΟΥΝ ΣΤΟ ΝΕΡΟ ΑΦΟΥ ΣΥΧΕΧΩΣ ΑΛΛΑΖΕΙ Η ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ, ΟΥΤΕ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΓΡΑΦΤΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟ, ΑΦΟΥ Ο ΑΝΕΜΟΣ ΘΑ ΤΟΥΣ ΕΣΒΗΝΕ ΑΜΕΣΩΣ, ΟΜΩΣ ΑΝ ΓΡΑΦΤΟΥΝ ΣΤΑ ΑΣΤΡΑ ΘΑ ΤΟΥΣ ΔΙΑΒΑΖΟΥΝ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟΥΣ ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ.>>

Αμέσως μετά δημιούργησε ένα σχεδιάγραμμα του ουρανού, στο χώμα, και τοποθέτησε ένα από τα μεγάλα αστέρια στο βορρά. "Αυτό δεν θα κινείται ποτέ!" είπε, "και θα είναι γνωστό σαν την Φωτιά της Βόρειας Κατασκήνωσης. Θα ονομάζεται επίσης "Ο Οδηγός του Ταξιδιώτη" και "Πολικός Αστέρας" ." Μετά τοποθέτησε μεγάλα αστέρια στις υπόλοιπες τρεις κατευθύνσεις και ένα στο ίδιο το κέντρο του σχεδιαγράμματος. "Αυτά θα πρέπει να τοποθετηθούν στις σωστές θέσεις στον ουρανό," είπε ο Άντρας-Φωτιά, που έριξε δύο φλεγόμενα βέλη στον ουρανό ώστε τα ίχνη τους να σχηματίσουν μια σκάλα. Ο Άντρας-Φωτιά είχε τώρα το καθήκον να τοποθετήσει τα άστρα στις σωστές τους θέσεις στο σεντόνι της νύχτας. Πριν σηκώσει το πρώτο, η Πρώτη Γυναίκα σχεδίασε στην άμμο τα μονοπάτια που θα ακολουθούσε το καθένα στην πορεία του στον ουρανό, και ο Πρώτος Άντρας έδεσε ένα φτερό της προσευχής πάνω στο καθένα, δίνοντας τους μια προσευχή για να τραγουδάνε καθώς θα πορεύονταν μόνα στα σχεδιασμένα μονοπάτια.

Ο Άντρας-Φωτιά ξεκίνησε με τον Πολικό Αστέρα και συνέχισε να ανεβαίνει τη σκάλα ως ότου όλα τα μεγάλα άστρα είχαν πάρει τις θέσεις τους, ενώ η Πρώτη Γυναίκα έσμιξε άλλα άστρα σε ομάδες σχηματίζοντας τους αστερισμούς. Ήταν μια πολύ αργή διαδικασία αφού τα κομμάτια ήταν πολλά και η σκάλα πολύ ψηλή. Ενώ όλα αυτά προχωρούσαν, ο Κογιότ παραμόνευε την κάθε κίνηση του Άντρα-Φωτιά. Τότε είδε ένα αρκετά μεγάλο άστρο να είναι ακόμη πεσμένο στην κουβέρτα στο χώμα, και έτσι ρώτησε τον Άντρα-Φωτιά αν θα μπορούσε να το πάρει για δικό του. "Μπορείς να το έχεις," συμφώνησε η Πρώτη Γυναίκα, "αν το τοποθετήσεις ακριβώς πάνω από το βουνό σου. Για κάποιο χρόνο θα είναι αρκετά αμυδρό, αλλά όταν λάμπει δυνατά θα σημαίνει ότι θα αρχίζει η περίοδος του ζευγαρώματός σου." Έτσι ο Κογιότ άρχισε να ανεβαίνει προσεκτικά την σκάλα, πατώντας με τη μια πατούσα του τα σκαλιά και κρατώντας το αστέρι με την άλλη, και τοποθέτησε τον Κάνωβο, στο νότιο ουρανό ακριβώς πάνω από το βουνό του. Οι δύο πρώτοι αστερισμοί που σχεδίασε η Πρώτη Γυναίκα ήταν η Μεγάλη Άρκτος, που στη γλώσσα των Νάβαχο σημαίνει "Κρύος Άντρας από το Βορρά", και την Κασσιόπη την γυναίκα του. Αυτοί οι δύο τοποθετήθηκαν σε δύο αντίθετες πλευρές του Πολικού Αστέρα, που ήταν η εστία του σπιτιού τους. Έτσι περιστρέφονται γύρω της και ποτέ δεν την εγκαταλείπουν για να πέσουν κάτω από τον ορίζοντα. Κανείς άλλος αστερισμός δεν τους πλησιάζει, για να τους χωρίσει. Αυτή η διάταξη των αστερισμών υπόκειται σε ένα νόμο που διατηρείται μέχρι τις μέρες μας. Ο νόμος είναι ότι ένα και μόνο ένα ζευγάρι μπορεί να ζήσει γύρω από μια εστία.

Στη συνέχεια η Πρώτη Γυναίκα σχεδίασε ένα αχνό αστερισμό στο σχήμα δυο αχναριών από λαγό, το ένα να ακολουθά το άλλο. Τοποθετήθηκε στη θέση που στην Δύση βρίσκονται τα άστρα της ουράς του αστερισμού του Σκορπιού. Αυτός είναι ο αστερισμός που κυβερνά το κυνήγι, και κατά τη διάρκεια της άνοιξης ως τις αρχές του καλοκαιριού, κανείς δεν επιτρέπεται να κυνηγήσει κανένα ζώο. Κατά τα τέλη φθινοπώρου, η κυνηγετική περίοδος αρχίζει. Τις εποχές που οι Νάβαχο εξαρτώνταν αποκλειστικά από το κυνήγι για την διατροφή τους, οι νόμοι που τα αφορούσαν ήταν πολύ αυστηροί. Απαγορεύονταν το κυνήγι σε περιόδους ζευγαρώματος και σε περιόδους που τα μικρά ήταν ακόμα με τις μητέρες τους. Καμιά αντιλόπη και κανένα ελάφι κάτω των δυο ετών, δεν σκοτώνονταν.

Το επόμενο σχήμα που έφτιαξε η Πρώτη Γυναίκα ήταν ένας άντρας με φαρδύς ώμους, γερμένος, με τα χέρια στα γόνατά του για να αντέξει το βαρύ φορτίο του θερισμού. Αυτός ο αστερισμός, "ο Θεριστής", προστάζει το λαό να δουλεύει σκληρά την περίοδο του θερισμού έτσι ώστε να έχουν αρκετή τροφή για τον μακρύ και βαρύ χειμώνα.
Το Πουλί-Κεραυνός, που κουβαλά όλα τα σύννεφα στην ουρά του και όλες τις βροχές κάτω από τα φτερά του, ήταν ο επόμενος αστερισμός, μαζί με την Ύδρα, "το κερασφόρο κρόταλο", που ήταν υπεύθυνο για τα υπόγεια κανάλια του νερού. Η τοποθέτηση των αστεριών στις κατάλληλες θέσεις προχωρούσε όλο και πιο αργά, αφού ο Πρώτος Άντρας δεν μπορούσε παρά να πάρει μαζί του λίγα αστέρια κάθε φορά που ανέβαινε τη σκάλα.

Ο Κογιότ άρχισε να ανησυχεί βλέποντας αυτή την αργή διαδικασία. Είπε στην Πρώτη Γυναίκα, "Αυτό παίρνει πάρα πολύ χρόνο! Γιατί δε με αφήνεις να βοηθήσω κι εγώ ; Έτσι θα τελειώσουμε ότι είναι να γίνει δυο φορές πιο γρήγορα!"
Η Πρώτη Γυναίκα απάντησε, "Πάντα κάνεις λάθη και προκαλείς προβλήματα." Αλλά ο Κογιότ επέμενε, λέγοντας, "Θα κάνω ακριβώς ότι μου πεις και θα ακολουθήσω το σχέδιο ακριβώς όπως το δημιούργησες στο έδαφος."

Η Πρώτη Γυναίκα έβαλε δυο πανομοιότυπα άστρα στο σχέδιο της και τα ονόμασε "Οι Δίδυμοι". Τα έδειξε στον Κογιότ και είπε, "Πάρε αυτά τα άστρα και τοποθέτησέ τα κάπου στη Δύση, από όπου θα περπατούν χέρι-χέρι ως το κέντρο του ουρανού."
Έτσι ο Κογιότ σήκωσε τα όμοια άστρα, ένα σε κάθε χέρι, και περπάτησε προς τη σκάλα. Είχε δει τον Πρώτο άντρα να ανεβαίνει τη σκάλα με τη χούφτα του γεμάτη άστρα, και έτσι νόμιζε πως θα μπορούσε να το κάνει κι αυτός. Όμως, όταν είχε διανύσει τη μισή διαδρομή, κατά λάθος κοίταξε κάτω, ζαλίστηκε και παραλίγο να πέσει. Για κακή του τύχη το Παιδί-Άνεμος, πλησίασε σφυρίζοντας για να δει τι έκανε ο Κογιότ, και ταρακούνησε τη σκάλα από την Ανατολή προς τη Δύση. Ο Κογιότ γρήγορα έπιασε και τα δύο άστρα με το αριστερό του χέρι, ελευθερώνοντας το δεξί του για να μπορεί να γαντζωθεί στη σκάλα. Όταν έφτασε στον ουρανό βρήκε εύκολα τη θέση που ήταν για τα άστρα που κουβαλούσε, αλλά όταν τα κοίταξε στη χούφτα του δεν μπορούσε να ξεχωρίσει τα δυο αστέρια αφού τα είχε μπερδέψει. Έτσι δεν ήξερε πιο θα έβαζε δεξιά και πιο αριστερά. Μην έχοντας άλλη λύση έκλεισε τα μάτια του και τα τοποθέτησε στην τύχη. Ξαφνικά ακούστηκε ένας δυνατός κρότος. Κατάλαβε ότι τα είχε βάλει σε λάθος θέση, και αυτά προσπάθησαν να πάρουν τη σωστή. Δυστυχώς όμως είχε απομακρυνθεί απ' αυτά και δεν μπορούσε πια να επέμβει, και έτσι άρχισε να κατεβαίνει βιαστικά τη σκάλα ενώ τα δυο άστρα διασταυρώθηκαν, το ένα μπροστά στο άλλο για να βρουν τη σωστή τροχιά τους. Η Πρώτη Γυναίκα τον περίμενε στη βάση της σκάλας, έξαλλη από θυμό. "Τώρα κοίτα πως τα κατάφερες!" φώναξε. "Αυτά τα δυο άστρα ήταν προορισμένα να εγκαθιδρύσουν την ειρήνη και συναδελφοσύνη μεταξύ όλων των ανθρώπων της Γης. Τώρα θα προκαλέσουν έχθρες και διαμάχες που θα μαστίζουν την ανθρωπότητα παντοτινά. Δε θα ξαναμεταφέρεις άστρα στον ουρανό!"

Ο Κογιότ γκρίνιαζε καθώς απομακρυνόταν, "Δεν έφταιγα εγώ! Το Παιδί-Άνεμος ταρακούνησε τη σκάλα και παραλίγο να γκρεμοτσακιστώ!" Η Πρώτη Γυναίκα του είπε να φύγει καθώς δεν ήθελε πια να την απασχολεί, και συνέχισε να δημιουργεί σχήματα που ο Πρώτος Άντρας έβαζε στον ουρανό. Έφτιαξε την "Πεταλούδα", τον "Κορυδαλλό" που κελαηδούσε για τον Ήλιο κάθε πρωί, τη "Σαύρα", το "Λύκο", τον "Αετό", τον "Σκαντζόχοιρο" που ήταν υπεύθυνος για την ανάπτυξη όλων των δέντρων στα βουνά και τέλος την "Κάμπια". Η Πρώτη Γυναίκα δημιούργησε πολλά ακόμα σχέδια έως ότου δεν υπήρχε ζώο, πτηνό ή έντομο που μα μην έχει το αντίστοιχό του στον ουρανό. Καθώς ο Άνθρωπος-Φωτιά τα κουβαλούσε στον ουρανό, μετέφερε και το δαυλό του, που έκαιγε με κάρβουνο, δεμένο στο αριστερό του μπράτσο. Όταν κάποιο άστρο έμπαινε στη θέση του έδινε μια μικρή φλόγα για να φωτίζει τον σκοτεινό δρόμο που θα ακολουθούσε στον ουρανό. Όλα έδειχναν εντάξει, αλλά καθώς ο Άνθρωπος-Φωτιά κουβαλούσε προς την Ανατολή, ένα άστρο μέτριας λαμπρότητας, τα λουριά λύθηκαν και ο δαυλός έπεσε στο έδαφος. Έτσι δεν είχε άλλο φως να δώσει στο άστρο αυτό. Αφού το έβαλε στη θέση του, έτρεξε γρήγορα προς τα κάτω για να ξαναπάρει το δαυλό, και μετά πάλι προς τα πάνω για να προλάβει να δώσει στο άστρο το φως του. Όμως δεν τα κατάφερε αφού του ήταν αδύνατο να το βρει μέσα στα σκοτεινά μονοπάτια της νύχτας. Αυτό το άστρο ονομάστηκε "Σκοτεινό Αστέρι". Περιτριγυρίζει στον ουρανό και φέρνει κακή τύχη όπου κι αν πάει.

Εξαπολύει μικρά μαύρα βέλη που προκαλούν πόνο και αρρώστια, και λένε πως αν κάποιος ενώ ταξιδεύει τη νύχτα νοιώσει έναν οξύ πόνο στους ώμους ή στην πλάτη, τότε σημαίνει ότι το "Σκοτεινό Άστρο" είναι κάπου κοντά. Όταν ο Άνθρωπος-Φωτιά επέστρεψε στη Γη, η Πρώτη Γυναίκα δεν ήξερε αν θα έπρεπε να του αναθέσει και άλλους αστερισμούς να κουβαλήσει. Δεν είχαν μείνει και πολλά μεγάλα κομμάτια στην κουβέρτα που θα μπορούσαν να γίνουν άστρα, αλλά ένας σωρός από σκόνη είχε απομείνει. Γέμισε τη χούφτα τον Άνθρωπου-Φωτιά με μικρά κομματάκια, και αυτός άρχισε να ανεβαίνει. Όταν είχε διανύσει τη μισή διαδρομή παρατήρησε ότι τα κομμάτια που είχε ήταν πολύ μικρά και πολυάριθμα για να αποτελέσουν ξεχωριστά άστρα, και έτσι έδωσε στο καθένα μια φωτιά και τα πέταξε στον ουρανό. Εκεί μπορούμε ακόμα να τα δούμε σαν μικρά αστρικά σμήνη που αντιπροσωπεύουν τα μικρά πλάσματα της Γης που φεγγοβολούν, όπως οι πυγολαμπίδες.

Καθώς ο Άνθρωπος-Φωτιά κατέβαινε από τη σκάλα, ο Κογιότ ανέβηκε στην κουβέρτα και αρπάζοντας την από τις δυο άκρες της την τίναξε στον αέρα, στέλνοντας τη σκόνη κατά μήκος του νυχτερινού ουρανού, σχηματίζοντας ένα μεγάλο τόξο που έφτανε από τον ένα ορίζοντα στον άλλον. Έτσι σχηματίστηκε ο Γαλαξίας. Οι Νάβαχο πιστεύουν ότι είναι ένα μονοπάτι για τα πνεύματα που ταξιδεύουν μεταξύ Γης και Ουρανού, με κάθε μικρό άστρο να είναι μια πατημασιά. Η Πρώτη Γυναίκα είπε, "Τώρα οι νόμοι που ο λαός μας θα χρειαστεί έχουν αποτυπωθεί στον ουρανό και όλοι μπορούν να τους δουν. Ένας άνθρωπος από κάθε γενιά πρέπει να μαθαίνει αυτούς τους νόμους ώστε να τους εξηγήσει και στους υπόλοιπους και, όταν αυτός γεράσει, πρέπει να μεταφέρει τη γνώση αυτή σε έναν νεότερο ο οποίος θα είναι ο επόμενος Δάσκαλος. Οι εντολές που είναι γραμμένες στα άστρα πρέπει παντοτινά να είναι σεβαστές !"
Στις μέρες μας, μόνο οι σαμάνοι των Νάβαχο ξέρουν τους αστερισμούς και μπορούν να εξηγήσουν τους νόμους που αντικατοπτρίζουν

Θα φτάνουμε 100 χρονών με ένα... χάπι;


Ο διευθυντής του ινστιτούτου και επικεφαλής της έρευνας δρ Νιρ Μπαρζιλάι ισχυρίζεται ότι ανακάλυψε τα τρία «γονίδια της μακροζωίας» στο DΝΑ 500 εβραίων Ασκεναζίμ της Νέας Υόρκης, δηλαδή εβραίων με καταγωγή από την Κεντρική και την Ανατολική Ευρώπη, με μέσον όρο ηλικίας τα 100 έτη, παρά τον συχνά ανθυγιεινό τρόπο ζωής τους. Μετά την ανάλυση 2 εκατ. γενετικών δεικτών των εθελοντών απομονώθηκαν τρία γονίδια που μπορούν να παρατείνουν τη διάρκεια ζωής ακόμη και μετά την ηλικία των 100 ετών.

« Σε ποσοστό 30% από αυτούς ήταν υπέρβαροι ή παχύσαρκοι και άλλο ένα 30% κάπνιζε δύο πακέτα την ημέρα επί περισσότερα από 40 χρόνια. Παρ΄ όλα αυτά επειδή έφεραν τα “γονίδια της μακροζωίας”,είχαν προστατευτεί από τις τραγικές συνέπειες αυτών των συνηθειών » υποστηρίζει ο δρ Μπαρζιλάι.

Δύο από αυτά τα γονίδια προάγουν την παραγωγή της αποκαλούμενης καλής χοληστερόλης, η οποία μειώνει τον κίνδυνο των καρδιακών παθήσεων, ενώ το τρίτο προλαμβάνει τον διαβήτη.

Επιπλέον οι μελέτες έδειξαν ότι τα άτομα που διαθέτουν και τα τρία αυτά γονίδια έχουν 80% λιγότερες πιθανότητες να αναπτύξουν Αλτσχάιμερ και άλλες θανατηφόρες ασθένειες που συνδέονται με το γήρας. Είναι εκπληκτικό ότι ενώ το προσδόκιμο ζωής καθορίζεται κατά 80% από τον τρόπο ζωής και κατά 20% από τα γονίδια, στη συγκεκριμένη έρευνα αποδείχτηκε ότι τα γονίδια παίζουν καθοριστικό ρόλο.
eglimatikotita

Η Christina Aguilera επιστρέφει πιο sexy από ποτέ !




αναδημοσίευση από assoss

ΚΟΝΤΡΑΜΠΑΣΟ


ΤΕΧΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Το κοντραμπάσο είναι το ογκοδέστερο (κράτημα οργάνου) και πιο βαθύφωνο από τα τέσσερα της οικογένειας του βιολιού. Για λόγους τεχνικής στο παίξιμο έχουν διατηρηθεί χαρακτηριστικά της viola da gamba, από την οποία και εξελίχθηκε κατά το 16ο αιώνα. Το συνηθέστερο μέγεθος σκάφους του κοντραμπάσου (για κλασική ορχήστρα) είναι το λεγόμενο 3/4 και ανέρχεται στα 115 cm (κράτημα οργάνου).

ΗΧΟΙ, ΚΛΙΜΑΚΕΣ

Oι τέσσερις χορδές του κουρδίζονται σε αποστάσεις τετάρτης στις νότες:

ΜΙ1 ΛΑ1 ΡΕ ΣΟΛ

Η έκταση των ήχων του καλύπτει πάνω από τρεις οκτάβες , από το ΜΙ1 μέχρι το σολ1. Υπάρχουν παραλλαγές του οργάνου με τρεις και με πέντε χορδές. Το κοντραμπάσο είναι το κατεξοχήν όργανο για τη δημιουργία ηχητικού υποβάθρου και ο ήχος του είναι γεμάτος και υποβλητικός . To pizzicato αυτού του οργάνου δίνει το χαρακτηριστικό ρυθμό στα κομμάτια της Jazz. Μερικές φορές εκτελούνται με το κοντραμπάσο διπλοί φθόγγοι.

Για το δοξάρι του κοντραμπάσου υπάρχουν δύο παραλλαγές: Το γαλλικό που μοιάζει με αυτό του βιολοντσέλου, αλλά είναι μικρότερο και ανθεκτικότερο και το γερμανικό που προέρχεται ιστορικά από το δοξάρι της viola da gamba και πιάνεται πλευρικά . 'Ολοι οι γερμανόφωνοι κοντραμπασίστες μαθαίνουν παραδοσιακά αυτό το κράτημα του δοξαριού.


ΜΟΥΣΙΚΗ ΓΙΑ ΚΟΝΤΡΑΜΠΑΣΟ

Την εποχή του μπαρόκ κρατούσε το κοντραμπάσο κυρίως το συνεχές βάσιμο .'Αλλα συνήθη όργανα για το συνεχές βάσιμο ήταν το βιολοντσέλο και το τσέμπαλο. Αν και αρχικός προορισμός αυτού του οργάνου ήταν να υποστηρίξει με τον ήχο του άλλες φωνές, σημαντικοί συνθέτες, ανάμεσά τους και δεξιοτέχνες του κοντραμπάσου, δημιούργησαν πολύ αξιόλογα έργα γι' αυτό το όργανο, με αποτέλεσμα να υπάρχουν τώρα περί τα 250 πρωτότυπα κοντσέρτα για κοντραμπάσο. 'Ετσι δημιουργεί ηχητικό υπόβαθρο και γεμίζει τα περάσματα.
Ο Μπετόβεν χρησιμοποιεί τα κοντραμπάσα στην έναρξη του τελευταίου μέρους της 9ης συμφωνίας για να επαναλάβουν το χαρακτηριστικό μοτίβο της Ωδής στη Χαρά. Στο τρίτο μέρος της 5ης συμφωνίας έχει ενσωματώσει ο ίδιος συνθέτης ένα δεξιοτεχνικό κομμάτι για τα κοντραμπάσα, στο οποίο σημειωτέον εξετάζονται όλοι όσοι σπουδάζουν αυτό το όργανο. Πρώτα δίνουμε εδώ αυτό το κομμάτι της συμφωνίας μόνο με κοντραμπάσα και στη συνέχεια επαναλαμβάνεται με όλα τα όργανα.

Ο Μπετόβεν έχει συνθέσει επίσης ένα σεπτέτο για κλαρινέτο, φαγκότο, κόρνο και 4 έγχορδα. Στη Φανταστική Συμφωνία του Μπερλιόζ εισάγεται το δεύτερο μέρος με αρπέζ των βιολοντσέλων και κοντραμπάσων και ένα μοτίβο της άρπας , ενώ λίγο μετά τα έγχορδα κλείνουν τη μελωδία με πιτσικάτο στο ρυθμό του βάλς. Στην Παθητική Συμφωνία του Τσαϊκόφσκυ κλείνει το πρώτο μέρος με πιτσικάτο σε κατιούσα κλίμακα των εγχόρδων, ενώ το θλιμμένο φινάλε καταλήγει, αρχικά με ισοκράτημα και στο τέλος με πιτσικάτο των κοντραμπάσων.

Σημαντικές συνθέσεις για κοντραμπάσο έχει δημιουργήσει ο δεξιοτέχνης του οργάνου Τζιοβάνι Μποτεζίνι. Στο κοντσέρτο για τσέλο, κοντραμπάσο και ορχήστρα σε σολ μείζονα του συνθέτη, το πρώτο andante είναι σε ρυθμό βαλς, ενώ το έργο κλείνει με ένα alegretto. Στο κοντσέρτο για κοντραμπάσο και έγχορδα σε σι ελ. του ίδιου συνθέτη, παίζει το σολιστικό όργανο την καντέντσα του πρώτου μέρους. Σημαντικά έργα έχει ο Μποτεζίνι επίσης για πιάνο και κοντραμπάσο, όπως την Ταραντέλα σε λα ελ. , την Ελεγία σε ρε μείζ. και τη Μελωδία σε μι ελ.

Ο Ντε Μπουαμορτιέ έχει συνθέσει μία σονάτα για τσέλο και κοντραμπάσο και οι Ντβόρζακ και Γιάνατσεκ από ένα κουιντέτο για το κοντραμπάσο. Το όργανο αυτό εντυπωσιάζει με τον ήχο του επίσης στο τρίτο μέρος της πρώτης συμφωνίας του Μάλερ. Στο σύγχρονο συμφωνικό έργο Μονοπάτι των Λέξεων του Γκαρίντο παίζει το κοντραμπάσο σόλο. Στο επόμενο κομμάτι σύγχρονης ελληνικής μουσικής ακούγεται το κοντραμπάσο, αρχικά με δοξάρι σόλο, στη συνέχεια πιτσικάτο σε τρίο

Γιατί η Ψυχή μοιάζει σαν την πεταλούδα;

Η πεταλούδα στους παραδοσιακούς πολιτισμούς ήταν σύμβολο της ψυχής, επειδή αλλάζει από γήινη κάμπια, μέσω διάλυσης σε ουράνιο φτερωτό πλάσμα.

Υποδηλώνει αναγέννηση και ανάσταση και όπως και ο διπλός πέλεκυς είναι ένα σύμβολο της Μεγάλης Θεάς.

Οι Ελληνες απεικόνιζαν την Ψυχή των νεκρών σαν μικρά φτερωτά όντα, ως πτηνά, νυκτερίδες, χρυσαλλίδες, τα οποία καλούνται και "ψυχές".

Στην Ινδία μία άσπρη πεταλούδα είναι ένα πνεύμα νεκρού, ενώ στον Χριστιανισμό ήταν σύμβολο Ανάστασης, επειδή τα στάδια της ανάπτυξής της είναι ζωή, θάνατος και Ανάσταση. Μερικές φορές απεικονίζεται στο χέρι του Χριστού.

Από τις Μυκήνες του 1500πΧ, προέρχεται αυτή η πεταλούδα, που αντιπροσωπεύει την Μεγάλη Μητέρα. Οπως και εκείνη, έτσι και η πεταλούδα, περιέχει μέσα της όλες τις προηγούμενες ενσαρκώσεις, και την υπόσχεση των μελλοντικών γεννεών. Το σχήμα θυμίζει τον Μινωικό διπλό Πέλεκυ

Εκατό κυβερνοεπιθέσεις ανά δευτερόλεπτο!


Ο παγκόσμιος Ιστός (Web) δέχεται ένα κύμα ολοένα πιο εξελιγμένων τεχνολογικά κυβερνο-επιθέσεων από χάκερ και άλλους κυβερνο-εγκληματίες. Περισσότερες από 100 επιθέσεις εξαπολύονται κάθε δευτερόλεπτο εναντίον των υπολογιστών του πλανήτη, σύμφωνα με την εταιρία Symantec.

Αν και οι περισσότερες από αυτές τις επιθέσεις δεν προκαλούν κανένα πρόβλημα, η ετήσια έκθεση της Symantec για το 2009 εκτιμά ότι μια επίθεση ανά περίπου 4,5 δευτερόλεπτα όντως επηρεάζει κάποιον προσωπικό υπολογιστή κάπου στη Γη, σύμφωνα με το BBC.

Η εταιρία αναφέρει ότι το 2009 υπήρξε κατακόρυφη αύξηση 71% στην κυκλοφορία κακόβουλου λογισμικού μέσω διαδικτύου σε σχέση με το 2008. Αυτό σημαίνει ότι πάνω από τους μισούς (51%) συνολικά ιούς και τα άλλα κακόβουλα προγράμματα (π.χ. trojans) που κυκλοφορούν στον κυβερνο-χώρο, ενεργοποιήθηκαν εντός του 2009....Συνολικά η Symantec εντόπισε περίπου 2,9 εκατομμύρια είδη κακόβουλων προγραμμάτων (malware) πέρυσι. Η αύξηση αυτή, κατά την εταιρία, διευκολύνθηκε από το γεγονός ότι είναι πιο πολύ πιο εύκολο για έναν αρχάριο χάκερ να δημιουργήσει το δικό του κακόβουλο πρόγραμμα (καμία φορά απλώς για «πλάκα»!).

Μερικά από τα σχετικά «εργαλεία» προγραμματισμού διατίθενται δωρεάν, ενώ άλλα κοστίζουν πολλά χρήματα (για παράδειγμα, το δημοφιλές πρόγραμμα “Zeus” (Ζευς) κοστίζει περίπου 700 δολάρια). Μερικά από αυτά τα προγράμματα δημιουργίας κακόβουλου λογισμικού έχουν γίνει τόσο πετυχημένα, που μερικοί δημιουργοί τους προσφέρουν μέχρι και τηλεφωνική τεχνική υποστήριξη στους πελάτες-χάκερ!

Στη διάρκεια του 2009, σύμφωνα με τη Symantec, περισσότερες από 90.000 παραλλαγές του προγράμματος «Ζευς» κυκλοφόρησαν. Το πρόγραμμα αυτό χρησιμοποιεί ηλεκτρονικά μηνύματα “spam” για να δελεάσει χρήστες να επισκεφθούν ιστοσελίδες-παγίδες από όπου τα θύματα, εν αγνοία τους, «κατεβάζουν» κακόβουλο λογισμικό στον υπολογιστή τους. Συχνά αυτό επιτρέπει στους χάκερ να στήνουν ολόκληρα δίκτυα «ελεγχόμενων» υπολογιστών (botnets), τα οποία μετά χρησιμοποιούν για την αποστολή “spam” και ο φαύλος κύκλος συνεχίζεται. Η Symantec εκτίμησε ότι πέρυσι σχεδόν 7 εκατ. PCs ήσαν ακούσια «μέλη» κάποιου τέτοιου botnet.

Οι πιο πρόσφατες ενδείξεις δείχνουν ότι οι πιο επαγγελματίες κυβερνο-εγκληματίες έχουν αλλάξει την τακτική τους και πλέον «ψαχουλεύουν» στα κοινωνικά δίκτυα, ώστε να πάρουν πληροφορίες σχετικά με εργαζόμενους σε διάφορες εταιρίες και μετά να τους στείλουν ειδικά στοχευμένα “spam”.

Εξάλλου, εκτός από τις ανεπτυγμένες χώρες, και ορισμένες αναπτυσσόμενες χώρες, όπως η Βραζιλία και η Ινδία, αποτελούν πια κατ’ εξοχήν στόχους των χάκερ, καθώς οι χρήστες σε αυτές τις χώρες δεν έχουν ακόμα την επίγνωση των κινδύνων που ελλοχεύουν στο διαδίκτυο.

by busy bee

ροκας δεν γίνεσαι... γεννιέσαι



αφιερωμένο εξαιρετικά....

Πρόβλημα δυσάρεστης αναπνοής;

Πρόβλημα δυσάρεστης αναπνοής;
Το παράκανες με το τζατζίκι; Ιδού οι πιο δυνατοί διατροφικοί σου σύμμαχοι για ευχάριστη και καθαρή αναπνοή, σύμφωνα με τον Λάμπρο Συντώση, αναπληρωτή καθηγητή Διατροφής-Διαιτολογίας του Χαροκοπείου Πανεπιστημίου.

Μαστίχα: Προσφέρει καθαρή αναπνοή και απορροφά την περιττή υγρασία του στόματος. Προστίθεται σε φυσική μορφή, σε τσίχλα, οδοντόκρεμες, διαλύματα πλύσης και αποσμητικά στόματος. Στη μαγειρική προσδίδει διακριτικό άρωμα σε πιάτα με κρέας.

Γλυκάνισος: Δροσίζει την αναπνοή. Οι αποξηραμένοι σπόροι του μπορούν να χρησιμοποιηθούν για αφεψήματα.

Δυόσμος: Χρησιμοποίησε τα αρωματικά του φύλλα στη μαγειρική – σε φαγητά, γλυκίσματα και ροφήματα (μπορείς να τα προσθέσεις σε τσάι).

Μέντα:
Δίνει ευχάριστη αναπνοή ως αφέψημα, ως καρύκευμα στη μαγειρική και ως αρωματικό στη ζαχαροπλαστική (σοκολατάκια, καραμέλες).

Γαρίφαλο: Τα καρφάκια του μπορούν να χρησιμοποιηθούν εκτός από τη μαγειρική, για ζεστά ροφήματα με έξοχη γεύση και άρωμα – τέλειο για τον καφέ ή τη ζεστή σοκολάτα.

Κόλιαντρο, εστραγκόν, ευκάλυπτος, τριαντάφυλλο: Καταπολεμούν τη δυσάρεστη αναπνοή. Μπορείς είτε να τα μασήσεις είτε να παρασκευάσεις από αυτά ζεστά ροφήματα.

Γιαούρτι: Μία μερίδα του καθημερινά φαίνεται να περιορίζει την εμφάνιση δυσάρεστης αναπνοής που προκαλείται από τα βακτηρίδια του στόματος.
shape

Ο απόλυτος φορτιστής αυτοκινήτου

STK.jpg

Ο αναπτήρας του αυτοκινήτου έχει εξελιχθεί τα τελευταία σε ένα από τα πιο χρήσιμα αξεσουάρ των τεσσάρων τροχών, καθώς μεταμορφώθηκε σταδιακά σε πρίζα για την φόρτιση των αμέτρητων gadgets που κυκλοφορούν στην αγορά. Αν, μάλιστα, είστε από τους τύπους που έχουν αναγάγει σε προσωπική υπόθεση τη συλλογή συσκευών υψηλής τεχνολογίας, είναι βέβαιο ότι δε σας φτάνει μία πρίζα για τη φόρτιση των μωρών σας.

Κάπου εδώ πιάνει δουλειά το STK της Santok. Συνδέστε το στον αναπτήρα και θα έχετε στη στιγμή δύο 12V πρίζες, καθώς και δύο θύρες USB για να φορτίζετε το MP3 player ή οτιδήποτε άλλο αντλεί ρεύμα από USB.

Το μόνο που λείπει από το site της Santok είναι η τιμή του STK. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι θα κινείται σε λογικά επίπεδα, γιατί κάτι πρέπει να κάνουμε με αυτές τις λαίμαργες μπαταρίες των μικροσυσκευών μας...

Πηγή: Santok

H “παράξενη” σειρά φωτογραφιών του Levi van Veluw,

Η σειρά φωτογραφιών του Levi van Veluw, αποτελείται από αυτοπροσωπογραφίες οι οποίες και φωτογραφήθηκαν από τον ίδιο: μια one-man διαδικασία.

Η σειρά φωτογραφιών του Levi van Veluw, αποτελείται από αυτοπροσωπογραφίες οι οποίες και φωτογραφήθηκαν από τον ίδιο: μια one-man διαδικασία.

Τα έργα του αποτελούν μια στοιχειώδη μεταφορά τροποποίησης του ανθρώπινου προσώπου ως αντικειμένου, συνδυάζοντας την με άλλες στιλιστικά στοιχεία για τη δημιουργία ενός τρίτου εικαστικού αντικειμένου με μεγάλο οπτικό αντίκτυπο.

Το έργο που βλέπετε, συνεπώς, δεν είναι ένα πορτρέτο, αλλά μια εικόνα με πλούσιες οπτικές πληροφορίες όπως το χρώμα, τη μορφή, την υφή, και το περιεχόμενο. Η εικόνα περιέχει την ιστορία της δημιουργικής της διαδικασίας, με τον καλλιτέχνη να ισορροπεί ενδιάμεσα στο τελικό αποτέλεσμα (υποκείμενο) και τις πρώτες ύλες (αντικείμενο).

Ως δημιουργός αλλά και ως “αντικείμενο” των εικόνων του, ο Levi van Veluw εξηγεί τη μέθοδό του: «Κάθομαι μπροστά από έναν καθρέφτη με πολλά αντικείμενα και ιδέες. Εκείνη την ημέρα, η διαδικασία παίρνει μορφή, και σιγά-σιγά μπορώ να δημιουργήσω ένα νέο αντικείμενο που βρίσκω ενδιαφέρον. ”

Φακός που φορτίζει σε 1,5 λεπτό

LightForLife3.jpg

Η 5.11 Tactical είναι μια αμερικάνικη εταιρεία που φτιάχνει εξοπλισμό για την αστυνομία και τα άλλα σώματα ασφαλείας στις ΗΠΑ. Βέβαια, αυτό δε σημαίνει ότι γυρίζει την πλάτη στους ιδιώτες, καθώς κυκλοφορεί κάθε τόσο προϊόντα στη λιανική αγορά. Το τελευταίο gadget της εταιρείας ακούει στο όνομα Light for Life και είναι ένας φακός με LED που διαθέτει μερικά πολύ ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά.

Αντί για μια συμβατική μπαταρία, ο νέος φακός είναι εξοπλισμένος με έναν ultracapacitor (υπερπυκνωτή). Αν δεν έχετε ξανακούσει αυτό τον όρο, να σας ενημερώσουμε ότι πρόκειται για συσσωρευτές υψηλής τεχνολογίας, που έχουν την ιδιότητα να φορτίζουν σε δευτερόλεπτα. Έτσι, ο Light for Life φορτίζει πλήρως μέσα σε 1,5 λεπτό.

Η διάρκεια ζωής του υπολογίζεται από 5.11 Tactical σε 50.000 φορτίσεις, οπότε αν τον φορτίζετε καθημερινά, θα χρειαστεί να αλλάξετε μπαταρία το 2144. Το μόνο αρνητικό είναι η τιμή του: 122 ευρώ είναι αρκετά λεφτά για ένα φακό, αλλά αν κάνουμε την αναγωγή στο χρόνο ζωής, μιλάμε για 0,2 cents την ημέρα.

Πηγή: CNET

Black & White ρολόι τοίχου

bw1.jpg

Αν είστε αμετανόητος οπαδός του μινιμαλισμού, τότε είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα βρείτε πολύ ενδιαφέρουσα την ιδέα του Ρώσου σχεδιαστή Vadim Kibardin. Το Black & White Clock είναι ένα πολύ απλό ρολόι τοίχου, το οποίο αποτελείται από τέσσερα ανεξάρτητα ψηφία, διαστάσεων 6x11 εκατοστά το καθένα.

Ουσιαστικά, μιλάμε για μια συλλογή από OLED οθόνες, οι οποίες συνδυάζονται για να απεικονίσουν την ώρα. Αυτό που κάνει το ρολόι του κ. Kibardin να ξεχωρίζει, είναι ότι περιλαμβάνεται αισθητήρας που είναι σε θέση να καταλαβαίνει πόσο φως υπάρχει στο χώρο. Έτσι, κατά τη διάρκεια της ημέρας οι αριθμοί εμφανίζονται με μαύρο χρώμα, ενώ τη νύχτα έχουν ένα λευκό φως.

Το ρολόι είναι σε φάση concept, με το σχεδιαστή να ψάχνει για επενδυτή.

Πηγή: kibardindesign


SEXY AND HOT .... AAA


Ολόκληρη η gallery στην Agenda του Rc-Cafe

“Αισθανόμαστε με τον Εγκέφαλο;

by Πολίτης της Μπανανίας

Λίγα λόγια για το θέμα – Ο τελικός εγκέφαλος

Το μεγαλύτερο μέρος του εγκεφάλου «κάθεται» στο πάνω μέρος του υπόλοιπου εγκεφάλου, κάπως σαν το «καπέλο» του μανιταριού πάνω στο στέλεχός του. Το επάνω μέρος του εγκεφάλου έχει γκρίζα, ιδιαίτερα πτυχωτή επιφάνεια, τον εγκεφαλικό φλοιό, ο οποίος περιλαμβάνει κέντρα νευρώνων για τη σκέψη, την προσωπικότητα, τις αισθήσεις και τις εκούσιες κινήσεις.


Tο εγκεφαλικό στέλεχος

Συνδέει τον εγκέφαλο με τον νωτιαίο μυελό. Ελέγχει ζωτικούς μηχανισμούς όπως την αναπνοή, τον καρδιακό ρυθμό, την πίεση του αίματος και την πέψη. Ελέγχει τον κύκλο ύπνου/εγρήγορσης.

Η παρεγκεφαλίδα

Βρίσκεται κάτω από τον τελικό εγκέφαλο, εκατέρωθεν από το εγκεφαλικό στέλεχος. Ελέγχει τους μυς για να γίνονται εκλεπτυσμένες κι ακριβείς κινήσεις.

Μεταιχμιακό σύστημα

Βρίσκεται κάτω από τον τελικό εγκέφαλο, είναι μια συλλογή δομών σε σχήμα δαχτυλιδιού που παίζει σημαντικό ρόλο στην έκφραση των ενστίκτων της επιβίωσης, τα κίνητρα και τα συναισθήματα. Διαμεσολαβεί στην επιρροή της διάθεσης στην εξωτερική συμπεριφορά κι έχει ζωτικής σημασίας ρόλο στο να διατηρεί τις εσωτερικές συνθήκες του σώματος σταθερές.

Συστήματα που εμπλέκονται στο πώς αισθανόμαστε

Αμυγδαλή: Θυμός, λύπη, φόβος, αηδία, αντίδραση πάλης ή φυγής

Μετωπιαίος φλοιός: Συνειδητότητα, αίσθηση του εαυτού

Μεταιχμιακό σύστημα: Οσμή

Εγκεφαλικός φλοιός: Γεύση

Βρεγματικοί λοβοί: Αφή

Oι νευρώνες επικοινωνούν μεταξύ τους με χημικό τρόπο, με την έκλυση χημικών ουσιών, των νευροδιαβιβαστών από τον προσυναπτικό στον μετασυναπτικό νευρώνα.

Οσμή

Είναι 10.000 φορές πιο αναπτυγμένη από την αίσθηση της γεύσης. Βοηθάει στην αναγνώριση κινδύνων, όπως ο καπνός και βοηθάει στο να ευχαριστηθούμε το φαγητό και το ποτό. Οι νευρώνες της όσφρησης συνδέονται άμεσα με το συναισθηματικό κέντρο του εγκεφάλου, και γι? αυτό σπανίως οι αντιδράσεις μας στις οσμές είναι ουδέτερες ?είτε κρίνουμε ότι μας αρέσουν είτε όχι. Η όσφρηση συνδέεται με τις αναμνήσεις από πρόσωπα και καταστάσεις και μια συγκεκριμένη οσμή μπορεί να μας κάνει να θυμηθούμε κάτι. Στην ασθένεια του Alzheimer η αίσθηση της όσφρησης υπολειτουργεί.

Έρωτας-ναρκωτικό

Βασικό ρόλο στην επιλογή συντρόφου παίζει και?η μυρωδιά του άλλου: οι φερομόνες που εκκρίνει κάθε άτομο καθορίζουν το αν θα υπάρξει έντονη ερωτική έλξη. Το ερωτικό πάθος διαρκεί από 18 μήνες μέχρι 3 χρόνια (ίσως γιατί στη σαβάνα χρειαζόταν τόσος καιρός μέχρι το παιδί να μπορέσει να κερδίσει σχετική αυτονομία και να μη χρειάζεται τόσο τους γονείς). Η κατάσταση του?ερωτευμένου εγκεφάλου σχετίζεται με τη χημική ουσία φενυλεθυλαμίνη (ΡΕΑ), η οποία παράγεται στον εγκέφαλο σε μεγάλες ποσότητες στην εποχή του έντονου πάθους, και έχει δράση παρόμοια με αυτή της αμφεταμίνης ή του speed. Η ΡΕΑ συγκεντρώνεται στις άκρες των συναπτικών νεύρων, βοηθώντας τα ηλεκτρικά σήματα να περάσουν γρήγορα το κενό (σύναψη) από το ένα εγκεφαλικό νεύρο στο άλλο. Η υψηλή συγκέντρωσή της προκαλεί αισθήματα ευφορίας κι ενέργειας.

Όπως όλα τα ωραία πράγματα, κι αυτή η αίσθηση έχει ένα τέλος: μετά από ένα χρονικό διάστημα τα νευρωνικά κύτταρα συνηθίζουν στις ασυνήθιστα υψηλές συγκεντρώσεις ΡΕΑ και το άτομο προσγειώνεται. Το πρώτο πάθος κι ερωτική τρέλα δίνουν τώρα τη θέση τους στο συναισθηματικό δέσιμο του ζευγαριού. Σε αυτή τη φάση ο εγκέφαλος του ατόμου εκκρίνει περισσότερες ενδορφίνες, ενδογενείς «μορφίνες» του εγκεφάλου, με δράση εντελώς διαφορετική από αυτή που είχαν προηγουμένως οι «αμφεταμίνες»: βοηθούν στην αίσθηση χαλάρωσης και ηρεμίας, ενώ παράλληλα μειώνουν τον πόνο και το άγχος.

Ο εγκέφαλος των ερωτευμένων

Οι Andreas Bartels και Semir Zeki του University College του Λονδίνου εντόπισαν τις εγκεφαλικές περιοχές που διεγείρονται όταν κάποιος είναι ερωτευμένος. Έβαλαν ερωτοχτυπημένους εθελοντές σε μηχανήματα εγκεφαλικής απεικόνισης: βρήκαν ότι μόνο ένα μικρό μέρος του εγκεφάλου εμπλέκονταν στον έρωτα σε σχέση, για παράδειγμα, με τη φιλία. Άλλο εντυπωσιακό εύρημα ήταν ότι οι εγκεφαλικές περιοχές που ενεργοποιούνται στον έρωτα διαφέρουν από αυτές που ενεργοποιούνται σε άλλες συναισθηματικές καταστάσεις, όπως ο θυμός ή ο φόβος. Ο εγκέφαλος του ερωτευμένου μοιάζει με αυτόν του ατόμου που έχει πάρει κοκαϊνη! Ο έρωτας με λίγα λόγια χρησιμοποιεί τους ίδιους νευρωνικούς μηχανισμούς που τίθενται σε λειτουργία κατά τη χημική εξάρτηση!

Ντοπαμίνη κι ευχαρίστηση

Σύμφωνα με τον Larry Young, ερευνητή των κοινωνικών δεσμών στο πανεπιστήμιο Emory στην Ατλάντα, ο εγκέφαλος διαθέτει ένα σύστημα ανταμοιβής που βοηθά ανθρώπους και ζώα να κάνουν αυτό που πρέπει:να τρώνε, να πίνουν, να αναπαράγουν. Άνθρωποι και ζώα έχουν αυτές τις συμπεριφορές επειδή έτσι αισθάνονται καλά. Αυτό συμβαίνει διότι στον εγκέφαλο εκλύεται ντοπαμίνη, χημική ουσία που συνδέεται με την ευχαρίστηση.

Πώς αντιδρούν άνδρες και γυναίκες στον έρωτα; Η διαφορά είναι στο κεφάλι τους!

Η Δρ. Helen Fisher, ανθρωπολόγος και ειδική στην αγάπη στο πανεπιστήμιο Rutgers μελέτησε τι συμβαίνει στον ανθρώπινο εγκέφαλο στα πρώτα στάδια του έρωτα. Με τους συναδέλφους της Lucy Brown, νευροεπιστήμονα στο Albert Einstein Medical College, και τον ψυχολόγο Arthur Aron, στο State University της Νέας Υόρκης, ανέλυσαν τις μαγνητικές τομογραφίες 17 ερωτευμένων εθελοντών.

Βρέθηκε ότι στις ερωτευμένες γυναίκες ενεργοποιήθηκε ο κερκοφόρος πυρήνας, εγκεφαλική περιοχή που συνδέεται με τη μνήμη, τα αισθήματα και την προσοχή, το διάφραγμα -επίσης ονομάζεται «κέντρο ευχαρίστησης»- καθώς και ο οπίσθιος βρεγματικός φλοιός που εμπλέκεται στην παραγωγή νοερών εικόνων. Αντίθετα, στους άνδρες ενεργοποιήθηκαν οι περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με τον οπτικό φλοιό, την επεξεργασία οπτικών ερεθισμάτων, καθώς και την περιοχή που ρυθμίζει τη σεξουαλική διέγερση.

Σύμφωνα με την Δρα Fisher, οι διαφορές στον εγκέφαλο των δυο φύλων μπορούν να εξηγηθούν από την εμπειρία της σαβάνας και το πώς τα ένστικτα επιβίωσης από τότε μεταφέρθηκαν με Δαρβινικούς όρους στη σύγχρονη εποχή. Για εκατομμύρια χρόνια οι άνδρες εξετάζουν μια γυναίκα κοιτάζοντας την: είναι υγιής, νέα, ικανή για τεκνοποίηση; Άρα, ενεργοποιούνται οι οπτικές περιοχές του ανδρικού εγκεφάλου. Αντίστοιχα, για εκατομμύρια χρόνια οι γυναίκες εξετάζουν αν ένας άνδρας μπορεί να γίνει καλός γονιός, σύζυγος και φροντιστής, που σημαίνει ότι πρέπει να θυμούνται τι τους υποσχέθηκε προηγουμένως κι αν κράτησε την υπόσχεσή του?κι αυτός είναι ο λόγος που οι γυναίκες θυμούνται περισσότερες λεπτομέρειες από την αρχή της ερωτικής σχέσης απ ότι οι άντρες.

Mυρωδιές και Διάθεση

Μπορεί διαφορετικές οσμές να επηρεάζουν τη διάθεση ή την απόδοση του ανθρώπου;

«Ναι», σύμφωνα με την Δρα. Rachel Herz, καθηγήτρια ψυχολογίας στο πανεπιστήμιο Brown, αλλά για απροσδόκητους λόγους. Πράγματι, οι οσμές επηρεάζουν τη διάθεση του ανθρώπου, την απόδοσή του στην εργασία του και γενικότερα τη συμπεριφορά του. Παρόλα αυτά, δε λειτουργούν πάνω μας σαν φάρμακο, αλλά εμείς λειτουργούμε βάσει αυτών, μέσω της εμπειρίας μας με τις διάφορες μυρωδιές. Αυτό σημαίνει ότι για να προκαλέσει μια οσμή κάποια αντίδραση στον άνθρωπο, αυτός θα πρέπει να έχει καταρχήν μάθει να τη συνδέει με κάποιο γεγονός. Αυτή η εξήγηση του πώς μας επηρεάζουν οι οσμές βασίζεται στη συνειρμική μάθηση, σύμφωνα με την Δρα. Herz, δηλαδή τη διαδικασία κατά την οποία ένα γεγονός ή πράγμα συνδέεται με κάτι άλλο εξαιτίας της προηγούμενης εμπειρίας του ατόμου. Στην όσφρηση η διαδικασία έχει ως εξής: το άτομο μυρίζει μια νέα οσμή στο πλαίσιο ενός ανεξάρτητου ερεθίσματος, πχ μια επέμβαση στο νοσοκομείο, η οποία στη συνέχεια προκαλεί μια ανεξάρτητη συναισθηματική αντίδραση, όπως άγχος. Η οσμή γίνεται στη συνέχεια ένα εξαρτημένο ερέθισμα για τη νοσηλευτική εμπειρία και αποκτά την ικανότητα να προκαλεί την εξαρτημένη αντίδραση του άγχους, όποτε η οσμή αυτή απαντάται στο μέλλον. Αυτός ο μηχανισμός εξηγεί πώς οι διάφορες οσμές είναι υποκειμενικά ευχάριστες ή δυσάρεστες, καθώς επίσης και το πώς προκαλούν συναισθήματα και αλλαγές στη διάθεση.

Εγκέφαλος και Όσφρηση

Μυρίζουμε από τη μύτη αλλά επεξεργαζόμαστε τις οσμές στον εγκέφαλο! Γνωρίζουμε ότι τα νευρολογικά υποστρώματα της όσφρησης εξειδικεύονται στη συνειρμική μάθηση και τη συναισθηματική επεξεργασία. Οι οσφρητικοί βολβοί είναι τμήμα του μεταιχμιακού συστήματος (σχετίζεται με το συναίσθημα) και συνδέονται άμεσα με μεταιχμιακές δομές που επεξεργάζονται συναισθηματικές πληροφορίες (αμυγδαλή) και συνειρμική μάθηση (ιππόκαμπος). Κανένα άλλο αισθητηριακό σύστημα δεν έχει τη στενή αυτή σχέση με τις νευρωνικές περιοχές του συναισθήματος και της συνειρμικής μάθησης. Επομένως, υπάρχει σημαντική νευρολογική βάση για το λόγο που οι οσμές προκαλούν συναισθηματικούς συσχετισμούς.

Πότε ξεκινάει η αναγνώριση οσμών;

Σύμφωνα με έρευνες σε παιδιά και σε ενήλικες από διαφορετικές χώρες, η αναγνώριση οσμών φαίνεται να ξεκινά πριν τη γέννηση, όταν τα γευστικά στοιχεία από τις τροφές του μητρικού διαιτολογίου ενσωματώνονται στο αμνιακό υγρό και απορροφώνται από το έμβρυο. Σε έρευνες όπου οι μητέρες κατανάλωναν κατά την κύηση προϊόντα με χαρακτηριστική μυρωδιά, όπως σκόρδο, καπνό τσιγάρου ή αλκοόλ, τα βρέφη τους, όταν γεννήθηκαν, προτιμούσαν αυτές τις μυρωδιές σε σχέση με τα βρέφη που δεν είχαν εκτεθεί σε αυτές τις οσμές. Αυτές οι προτιμήσεις που μαθαίνονται από νωρίς επηρεάζουν τις προτιμήσεις του παιδιού σε φαγητά και γεύσεις κατά την παιδική ηλικία. Ας μην ξεχνάμε ότι η γεύση παράγεται κυρίως από την οσμή, ενώ η αίσθηση της γεύσης συνεισφέρει στην αίσθηση του αλμυρού, ξινού, γλυκού, πικρού και αρωματικού. Το τάισμα, πέρα από την πρόσληψη θρεπτικών συστατικών αποτελεί ευκαιρία για στενή φυσική επαφή και συναισθηματικό ?δέσιμο? ανάμεσα στη μητέρα και το παιδί. Έτσι, ο ρόλος του συναισθήματος είναι ξεκάθαρος στη συνειρμική μάθηση στο πλαίσιο του φαγητού.

Μπορεί η ίδια οσμή να είναι ευχάριστη για κάποιους και δυσάρεστη για άλλους;

Στα μέσα της δεκαετίας του 60 έρευνα στη Βρετανία προσκάλεσε ενήλικες να εκτιμήσουν πόσο τους άρεσαν διάφορες οικείες οσμές, και παρόμοια έρευνα διεξήχθη στις ΗΠΑ το 70. Και στις δυο έρευνες συμπεριλαμβανόταν η οσμή από δένδρο που ευδοκιμεί στα βόρεια κλίματα (wintergreen). Οι βρετανοί αξιολόγησαν την οσμή αυτή ως μία από τις χειρότερες, ενώ οι αμερικανοί ως την καλύτερη! Που έγγειται η διαφορά; Στην…ιστορία! Στη Βρετανία η οσμή του wintergreen σχετίζονταν με ιατρική παρέμβαση, μια που αυτή ήταν η μυρωδιά ενός αναλγητικού ευρέως χρησιμοποιούμενου κατά το 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ αντίθετα, στις ΗΠΑ η οσμή του wintergreen είναι αποκλειστικά η οσμή μέντας μια δημοφιλούς καραμέλας που έχει πολλές θετικές συσχετίσεις.

Τι συμβαίνει με τις άσχημες μυρωδιές; Δεν τις κρίνουν όλοι ως δυσάρεστες. Οι αμερικανικές στρατιωτικές υπηρεσίες προσπάθησαν να κατασκευάσουν μια «βόμβα δυσωδίας», (περιλαμβάνοντας ακόμα και μυρωδιά στρατιωτικής τουαλέτας!) που θα ήταν εξίσου δυσώδης για άτομα από διαφορετικά πολιτισμικά πλαίσια, πράγμα που στάθηκε αδύνατο, διότι διαφορετικοί άνθρωποι και πολιτισμικά πλαίσια έχουν άλλες αντιλήψεις περί δυσώδους.

Γιατί ορισμένες μυρωδιές είναι άμεσα απωθητικές;

Ορισμένες έντονες μυρωδιές (αμμωνία) προκαλούν ερεθισμό των νεύρων του προσώπου σε διαφορετικό βαθμό, και ο υποκειμενικός διαχωρισμός ανάμεσα στην οσμή καθαυτή και τον νευρικό ερεθισμό δεν είναι ξεκάθαρος. Αυτή η περίπτωση εξηγεί για ποιό λόγο μυρίζοντας κανείς κάτι το βρίσκει άμεσα απωθητικό.

Αλλά και το πλαίσιο στο οποίο απαντάται μια οσμή έχει ιδιαίτερη σημασία. Αν νομίζετε ότι πρόκειται να πιείτε κρασί αλλά κατά λάθος πάρετε το νεροπότηρο, θα έχετε μια έντονη αντίδραση για το τόσο κακής χρονιάς κρασί που μόλις δοκιμάσατε!

Συναισθηματική μάθηση οσμών

Η Δρ. Herz διεξήγαγε μια έρευνα για να διαπιστωθεί αν οι αντιδράσεις προς τις οσμές μαθαίνονται ως λειτουργία του συναισθηματικού πλαισίου στο οποίο απαντώνται για πρώτη φορά. Στο εργαστήριο, μια νέα μυρωδιά συνδυάστηκε είτε με θετική είτε αρνητική συναισθηματική εμπειρία. Τα άτομα που συμμετείχαν στο πείραμα αξιολόγησαν τη μυρωδιά ανάλογα με τη συνοδό εμπειρία: όσοι είχαν ανάλογη θετική εμπειρία, αξιολόγησαν θετικά και τη μυρωδιά, ενώ όσοι είχαν αρνητική εμπειρία, αξιολόγησαν αρνητικά τη μυρωδιά.

Οσμές, διάθεση και συμπεριφορά

Έρευνες δείχνουν ότι οι μυρωδιές που αρέσουν σε κάποιον τον κάνουν να αισθάνεται καλά, ενώ αυτές που δεν του αρέσουν τον κάνουν να αισθάνεται άσχημα. Οι συναισθηματικές αντιδράσεις τεκμηριώνονται με φυσιολογικές μετρήσεις, όπως αγωγιμότητα του δέρματος, καρδιακός παλμός, ρυθμός βλεφαρίσματος. Οι οσμές επηρεάζουν τη διάθεση και η διάθεση επηρεάζει το πώς σκεφτόμαστε και πώς ενεργούμε (συμπεριφορά). Στο επίπεδο της σκέψης, η διάθεση επηρεάζει τη δημιουργικότητα και οι άνθρωποι με θετική διάθεση έχουν μεγαλύτερη δημιουργικότητα απ? ότι άτομα με κακή διάθεση. Σε διάφορα πειράματα, παρουσία ευχάριστων οσμών που δημιουργούν θετική διάθεση, οι συμμετέχοντες έβρισκαν δημιουργικές λύσεις σε διάφορα προβλήματα απ? ότι όταν έπρεπε να σκεφτούν παρουσία δυσάρεστων οσμών.

Επεκτείνοντας αυτά τα ευρήματα, σημαντικός είναι ο τρόπος με τον οποίο η διάθεση επηρεάζει τη σκέψη και μεταφράζεται σε συμπεριφορά. Πληθώρα ερευνών δείχνουν ότι η θετική διάθεση συνδέεται με αύξηση της παραγωγικότητας, της αποδοτικότητας και διάθεση να βοηθήσουμε άλλους, ενώ η αρνητική διάθεση μειώνει τις παραπάνω συμπεριφορές. Η κοινωνική συμπεριφορά και η παραγωγικότητα αυξάνονται σε περιβάλλον με ευχάριστο άρωμα. Μυρίζοντας φρεσκοψημένο κέικ και καφέ, οι άνθρωποι σε πειράματα ήταν διατεθημένοι να βοηθήσουν έναν άγνωστο σε σχέση με συμμετέχοντες που δεν είχαν εκτεθεί σε ανάλογες μυρωδιές. Όταν ο εργασιακός χώρος είναι αρωματισμένος ευχάριστα, οι εργαζόμενοι αναφέρουν μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση, υψηλότερους στόχους και καλύτερες στρατηγικές επίλυσης προβλημάτων. Αντίθετα, οι άσχημες οσμές στον εργασιακό χώρο επιφέρουν τα αντίθετα αποτελέσματα.

eugenfound.edu.gr

Κουραδολεξικό

TheClueless.pngΟι κουράδες απέκτησαν και ονομασίες! Κάθε μία έχει χρόνια τη χάρη αλλά δεν είχε το όνομα! Το παρόν άρθρο έρχεται να δώσει φως στο τούνελ!!!

Κουράδα «φάντασμα» :
Ξέρεις οτι υπάρχει κουράδα. Ίχνη της θα βρεις στο χαρτί υγείας και τίποτα στη λεκάνη.

Κουράδα «κομμάντο» :
Γλυστράει τόσο ομαλά και καθαρά που δεν τη νιώθεις. Κάνενα ίχνος στο χαρτί, πρέπει να κοιτάξεις στη λεκάνη για να σιγουρευτείς οτι βγήκε.

Κουράδα «βδέλλα» :
Μοιάζει πολύ με τη ζεστή πίσσα. Σκουπίζεις τον πισινό σου 12 φορές και ακόμα δεν έχει καθαρίσει. Στο τέλος αναγκάζεσαι να βάλεις κωλόχαρτο στο εσώρουχό σου για να μη λερωθείς. Αυτό το είδος κουράδας αφήνει λεκέδες στη λεκάνη ακόμα και μετά από δυο φορές καζανάκι.

Κουράδα «δεύτερη ευκαιρία» :
Έχεις χέσει, έχεις σκουπιστεί και είσαι έτοιμος να σηκωθείς όταν αντιλαμβάνεσαι ότι τελικά...έχεις κι άλλο!

Κουράδα «εγκεφαλικό» :
Αυτό το είδος σκότωσε τον Έλβις. Δεν βγαίνει μέχρι να ιδρώσεις ολόκληρος, να τρέμεις και να κοκκινίσεις από το σφίξιμο. Προσοχή, προκαλεί εγκεφαλικό!

Κουράδα «GILLY DIET» :
Χέζεις τόσο πολύ που χάνεις 5 κιλά.

Kουράδα άμεσης δράσης ή αλλιώς γνωστή σαν την κουράδα «αβγό»:
Σε 10 δευτερόλεπτα πρέπει να έχεις κάτσει στη λεκάνη, γιατι αυτή η κουράδα βγαίνει κατευθείαν. Τις περισσότερες φορές έχει βγει το κεφάλι της απέξω πριν καλά καλά κατεβάσεις το παντελόνι σου. Έτσι νιώθεις ένα αβγό ανάμεσα στα πόδια σου.

Κουράδα «Κινγκ Κονγκ» :
Αυτή η κουράδα είναι τόσο μεγάλη που είσαι σίγουρος ότι δεν πρόκειται να πέσει αν δεν τη κόψεις σε μικρότερα κομμάτια. Αυτό το είδος συνήθως συμβαίνει όταν είσαι σε σπίτι άλλου.

Κουράδα «ΒΙG SPLASH» :
Αυτή η κουράδα χτυπάει το νερό πλαγίως και κάνει ένα μεγάλο SPLASH που βρέχονται τα κωλομέρια σου!

Κουράδα «Λόγια του αέρα» :
Κάθεσαι επί ώρες και κλάνεις, αλλά σκατό γιοκ!

Κουράδα τσιμέντο ή αλλιώς "Oh my God!" :
Εύχεσαι να είχες πάρεις αναισθητικό πριν βγάλεις αυτή την κουράδα!

Κουράδα «χέλι» :
Αυτή η κουράδα είναι μαλακιά και με διάμετρο όσο ο αντίχειρας και είναι πάνω από 50cm.

Κουράδα «φελλός» :
Ακόμα και μετά το τρίτο καζανάκι, ακόμα επιπλέει ατάραχο. ΔΕΝ ΦΕΥΓΕΙ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ! Επίσης συμβαίνει όταν είσαι σε σπίτι φίλων.

Κουράδα «ο καυτερός Μεξικάνος» :
Ξέρεις οτι θα ξαναφάς όταν ο κώλος σου σταματάει να σε καίει.

Κουράδα του μπεκρή :
Φαινόμενο που παρατηρείται μια μέρα μετά από βραδιά μπύρας. Σε νορμάλ φάση, οι κουράδες σας δεν μυρίζουν πολύ, αλλά αυτή είναι ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ΒΡΩΜΕΡΗ! Και συνήθως είναι κάποιος απέξω που περιμένει να μπει στο μπάνιο. Αυτό το είδος επίσης συναντάται όταν είστε σε ξένο σπίτι.

Κουράδα «η τρομαγμένη χελώνα» ή κουράδα στρουθοκάμηλος :
Η συγεκριμένη κουράδα απλά ξεμυτίζει λίγο και μετά ξαναμπαίνει γρήγορα μέσα!

Κουράδα «Βungee jumping» :
Αυτή η κουράδα θα κρεμαστεί όλη από τον κώλο σας μεχρι να πέσει στο νερό.

Κουράδα «το δαχτυλίδι της φωτιάς» :
Το συναντούμε όταν έχεις φάει πραγματικά πικάντικο φαγητό και νιώθεις τον κώλο σου σαν αναπτήρα, έτοιμο να κάψει τα πάντα στην τουαλέτα.

Κουράδα του σακάτη :
Είναι το είδος της κουράδας που σε καθιστά ανάπηρο, όταν μετά από μιας ώρας χέσιμο τα πόδια σου έχουν μουδιάσει από τη μέση και κάτω.

Κουράδα «τώωωωρα βρήκε;» :
Είναι η κουράδα που σε πετυχαίνει όταν είσαι κολλημένος στην κίνηση μέσα στο αμάξι σου.

Κουράδα «μαλλιοτράβηγμα» :
Είναι το είδος της κουράδας που τραβάει τις τρίχες του κώλου καθώς βγαίνει.

Κουράδα «παλίρροια» :
Ονομάζεται η τεράστια κουράδα που βγάζεις και όταν πατάς το καζανάκι βλέπεις το νερό να ανεβαίνει με μανία μέχρι να γεμίσει όλη λεκάνη.

Τοξική κουράδα :
Είναι το είδος της κουράδας που σε κάνει να λιποθυμήσεις και να πέσεις από την λεκάνη και στη συνέχεια να ξυπνήσεις σε καραντίνα!

Κουράδα «Χειροβομβίδα» :
Είναι το είδος της κουράδας που βγαίνει σε χιλιάδες κομμάτια το δευτερόλεπτο με εκρήξεις σκατών που γεμίζουν όλη τη λεκάνη.

Κουράδα «9 μποφώρ» :
Όταν κάθεσαι και κλάνεις για πολλή ώρα και δυνατά που δεν χρειάζεσαι πια χέσιμο.

Κουράδα «ΟΧΙ ΡΕ ΠΟΥΣΤΗ!» :
Χέζεις τόσο πολύ που σκουπίζεσαι μανιωδώς και τελικά μένεις χωρίς χαρτί, φωνάζοντας «ΟΧΙ ΡΕ ΠΟΥΣΤΗ!».

Κουράδα «χωρίς τέλος» :
Είναι το σκατό που συνεχίζει να βγαίνει σαν μπιζέλι και όταν ξεκινάς να σκουπίζεσαι το στομάχι σου γουργουρίζει και ΞΑΝΑΧΕΖΕΣΑΙ! Η διαφορά με την κουράδα δεύτερης ευκαιρίας είναι ότι αναφέρεται σε 3-4 συνεχόμενες φορές!

Κουράδα «Αγγούρι» :
Είναι το είδος της κουράδας που νιώθεις σαν να κάθισες σε ποδήλατο χωρίς σέλα. Συνήθως αυτή η αίσθηση κρατάει για ώρες.

Κουράδα «Η νύφη και τα παρανυφάκια» :
Είναι η οικογένεια κουράδων που στην αρχή βγαίνει το μεγαλύτερο σκατό (νύφη) και στη συνέχεια τα μικρότερα (παρανυφάκια).

Κουράδα "Καθιστική διαδήλωση" :
Είναι η κουράδα των δυσκοίλιων! Δεν βγαίνει με τίποτα, αν δεν βελτιωθούν οι συνθήκες διαβίωσής της! Προσοχή, αν δεν θέλει να βγει, μ-η-ν την πίεσετε! Δεν παίρνει από λόγια! Κίνδυνος να μετατραπεί σε κουράδα "εγκεφαλικό".Απαραίτητα εργαλεία : Εφημερίδα, περιοδικό, nintendo, psp ίσως και laptop και πολλή υπομονή.

Κουράδα "Λαθρεπιβάτης" :
Αυτη η κουραδα(ενα κομματι της εστω) που βγαινει μαζι με την κλανια χωρις να το περιμενεις. (ευχαριστώ τον φίλο του Τίμου)

Κουράδα της χαράς ή αλλιως κουράδα "κλόουν" :
Αυτή η κουράδα συναντάται σε χαρές και πανηγύρια, όταν από το πολύ γέλιο μας φεύγουν βρώμικες ποσότητες με αποτέλεσμα να λερωθούμε. Η κουράδα αυτή συνήθως ακολουθεί μετά απο 2-3 κλανίτσες και γούρλωμα των ματιών.

Η κατασκευή του αεροσκάφους Florida One


Δείτε, σε λιγότερο από 3 λεπτά, την κατασκευή του αεροσκάφους "Florida One" της "Southwest Airlines", από την Boeing.


Τα αντηλιακά μπορεί να τα μετατραπούν σε μεταλλαξιογόνες ενώσεις!


Προσοχή όχι μόνο ως προς την έκθεση στον ήλιο αλλά και τη συνεχή χρήση των αντηλιακών, συνιστούν οι ειδικοί, καθώς τα διάφορα σκευάσματα που χρησιμοποιούνται για να απορροφούν την υπεριώδη ακτινοβολία μπορεί με την πάροδο του χρόνου να μετατραπούν σε μεταλλαξιογόνες ενώσεις.

«Τα συστατικά των σκευασμάτων που προφυλάσσουν από την υπεριώδη ακτινοβολία με τη διαρκή χρήση και με την παρατεταμένη έκθεση στον ήλιο μπορεί να μετατραπούν σε τοξικά παράγωγα με τη δράση της ακτινοβολίας UV και την παρουσία δραστικών μορφών οξυγόνου», επισημαίνει η αναπληρώτρια καθηγήτρια της Φαρμακευτικής Σχολής του ΑΠΘ Ελένη Ρέκκα με αφορμή την ομιλία της με θέμα την «Επίδραση και αντιμετώπιση του οξειδωτικού στρες στο δέρμα» που θα παρουσιάσει στην 1η επιστημονική ημερίδα «Γήρανση δέρματος, παράγοντες που την προκαλούν και μέθοδοι αντιμετώπισης», την οποία διοργανώνει αύριο στη Θεσσαλονίκη το Τμήμα Αισθητικής και Κοσμητολογίας ΑΤΕΙΘ και η Ελληνική Εταιρεία Κοσμητολογίας.

Η υπεριώδης ακτινοβολία του ήλιου σε συνδυασμό με τις ουσίες που βρίσκονται πάντα στο δέρμα και προκαλούν φωτοευαισθητοποίηση, είναι ο σημαντικότερος παράγοντας οξειδωτικού στρες στην επιδερμίδα. «Οξειδωτικό στρες», όπως εξηγεί η κ. Ρέκκα, «είναι η διαταραχή της ισορροπίας μεταξύ των οξειδωτικών και των αντιοξειδωτικών διαδικασιών του οργανισμού προς όφελος των οξειδωτικών. Δηλαδή τα τρόφιμα που καταναλώνουμε αξιοποιούνται από τον οργανισμό είτε για τη σύνθεση των δομικών μορίων του είτε για την παραγωγή ενέργειας και αυτό γίνεται με την οξείδωση των συστατικών των τροφών από το εισπνεόμενο οξυγόνο και τη δράση ορισμένων ενζύμων. Με αυτό τον τρόπο καταναλώνεται το 98% του οξυγόνου, ενώ το υπόλοιπο 2% ανάγεται μερικώς και έτσι προκύπτουν οι καλούμενες "δραστικές μορφές οξυγόνου" οι οποίες κάτω από ορισμένες συνθήκες μπορούν να καταστούν τοξικές και να προκαλέσουν σοβαρές βλάβες σε ζωτικής σημασίας συστατικά του οργανισμού. Ο οργανισμός όμως αναπτύσσει αμυντικούς αντιοξειδωτικούς μηχανισμούς προς αποφυγή ή επιδιόρθωση των βλαβών. Έτσι διατηρείται ισορροπία μεταξύ των οξειδωτικών και των αντιοξειδωτικών λειτουργιών. Η διαταραχή αυτής της ισορροπίας οδηγεί στο οξειδωτικό στρες».

Το οξειδωτικό στρες, το οποίο είναι συνέπεια των αλυσιδωτών αντιδράσεων των ελεύθερων ριζών, δεν σημαίνει υποχρεωτικά νόσο, είναι όμως μια ασταθής κατάσταση, η οποία, εάν συνεχιστεί, θα οδηγήσει σε κάποια βλάβη και νόσο από ελαφρά έως εξαιρετικά σοβαρή.

«Η υπεριώδης ακτινοβολία δεν περιέχει τόση ενέργεια ώστε να δημιουργήσει ελεύθερες ρίζες, όπως κάνει η ιονίζουσα ακτινοβολία. Σαφώς όμως είναι βλαπτική, λόγω της έμμεσης παραγωγής δραστικών μορφών οξυγόνου, μέσω φωτοευαισθητοποιητικών ουσιών. Τέτοιες ουσίες μπορεί να υπάρχουν σε καλλυντικά, ορισμένα φάρμακα, π.χ. φαινοθειαζίνες, και σε προϊόντα μικροοργανισμών που συνήθως απαντούν στο δέρμα, κυρίως ατόμων που πάσχουν από ακμή (Propionibacterium acnes). Φωτοευαισθητοποιητές είναι και μερικά φυτικής προέλευσης υλικά, όπως από τον κατιφέ (καλεντούλα), το φωτοευαισθητοποιό α-τερθειενύλιο, που χρησιμοποιείται ως εντομοκτόνο, και από το υπερικό, η ισχυρά φωτοευαισθητοποιητική ουσία υπερικίνη. Αλλά και αρκετά κοινά τρόφιμα, όπως το σέλινο και ο μαϊντανός, έχουν φωτοευαισθητοποιητικά συστατικά, που από μόνα τους φυσικά, με κατανάλωση αυτών των τροφίμων, δεν δημιουργούν πρόβλημα, θα μπορούσαν όμως να δράσουν αθροιστικά σε συνδυασμό με άλλες φωτοευαισθητοποιητικές ουσίες», προσθέτει η κ. Ρέκκα.

Ισχυρότατο οξειδωτικό και παράγοντας πρόκλησης οξειδωτικού στρες είναι το όζον, που δημιουργείται στα κατώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας από τα καυσαέρια των αυτοκινήτων. Άλλοι παράγοντες οξειδωτικού στρες είναι οι ρύποι του περιβάλλοντος, όπως τα διοξείδια του αζώτου κι του θείου, οι συνήθειες του σύγχρονου τρόπου ζωής, όπως το κάπνισμα και εμμέσως η διατροφή με επεξεργασμένα τρόφιμα.

«Το δέρμα των περισσοτέρων ανθρώπων είναι εκτεθειμένο στο περιβάλλον: στο ατμοσφαιρικό οξυγόνο, σε αερίους ρύπους, π.χ. όζον, διοξείδια του θείου και του αζώτου. Στο δέρμα εφαρμόζονται διάφορες χημικές ουσίες με κρέμες, διαλύματα, αλοιφές, τοξικά υλικά του νερού, π.χ. χλώριο, διαλυμένα μεταλλικά ιόντα, αποσμητικά και αντιιδρωτικά που περιέχουν άλατα αργιλίου, προϊόντα βακτηρίων του δέρματος ή άλλα που περιέχονται και απεκκρίνονται με τον ιδρώτα. Πολλά από τα σώματα αυτά μπορούν να προκαλέσουν ή να καταλύσουν αλυσιδωτές αντιδράσεις ελευθέρων ριζών» εξηγεί η κ. Ρέκκα.

Για την προφύλαξη από τις ελεύθερες ρίζες συνιστάται σωστή διατροφή, η κατανάλωση τροφίμων που είναι πλούσια σε αντιοξειδωτικές ενώσεις όπως η βιταμίνης Ε (σπανάκι και άλλα φυλλώδη πράσινα λαχανικά, ελιές , ξηροί καρποί) και C (φρούτα), καροτενοειδή, λυκοπένιο, φλαβονοειδή και ανθοκυάνες, δηλαδή φρούτα και λαχανικά, αν είναι δυνατόν ωμά, λίγο κρασί, κατά προτίμηση κόκκινο, τσάι και σοκολάτα. Επίσης συνιστάται προσεκτική και βαθμιαία έκθεση στον ήλιο, ώστε να δοθεί στο δέρμα η ευκαιρία να συνθέσει την προστατευτική μελανίνη, αλλά και προσεκτική και με φειδώ χρήση προστατευτικών φίλτρων κατά της ακτινοβολίας UVA. Έχει βρεθεί στο παρελθόν ότι ουσίες που βρίσκονται σε σκευάσματα για το δέρμα για να απορροφούν την υπεριώδη ακτινοβολία, με την έκθεση στον ήλιο μετατρέπονται σε μεταλλαξιογόνες ενώσεις.
http://www.i-reportergr.com/

24newslines
Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Μονο μην ξεχνάτε να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε , με ένα ενεργό link.
Link directory