Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Mοναδική παράκληση μας είναι να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε, με ένα ενεργό link.

Παρασκευή, 25 Ιουνίου 2010

SEXY AND HOT .... κορμάρα



Ολόκληρη η gallery στην Agenda του Rc-Cafe

πως να παγώσετε γρήγορα τις μπύρες σας...

Σας ήρθαν ξαφνικες επισκεψεις και δεν εχετε παγωμενες μπύρες για όλους;
Δεν υπαρχει λογος να απελπιζεστε. Με 6 απλες κινησεις θα εχετε παγωμενες μπυρες σε μολις 3 λεπτα.

1. Τοποθετιστε τις μπυρες σε μια κατσαρολα.
2. Βαλτε στην κατσαρολα τοσα παγακια οσα χρειαζονται για να καλυφθουν οι μπυρες.
3. Γεμιστε την κατσαρολα με νερο.
4. Ριξτε μεσα 2 κουπες αλάτι.
5. Ανακατεψτε καλα, ετσι ωστε να διαλυθει το αλατι.
6. Τοποθετηστε την κατσαρολα στο ψυγειο.

Μετα απο 3 λεπτα βγαλτε την κατσαρολα και απολαυστε εσεις και οι καλεσμενοι σας παγωμενη μπυριτσα.



Στην υγεια σας
beer-gr

Η οικολογική συνείδηση στην αρχαία ελληνική φιλοσοφία

Η οικολογία, ως όρος, ως αντικείμενο μελέτης αλλά και ως κοινωνική και πολιτιστική ανάγκη, πήρε μία σημαντική θέση κι έκταση, μόνο στον αιώνα μας. Κι αυτό δεν είναι συμπτωματικό. Η βιομηχανική επανάσταση, η καταναλωτική κοινωνία κι ο υπερπληθυσμός ήταν οι αιτίες που ανάγκασαν την κοινωνία να συνειδητοποιήσει τις αρχές, τις αξίες και την σπουδαιότητα της οικολογίας.

Η εκτεταμένη μόλυνση του περιβάλλοντος, η μαζική καταστροφή της χλωρίδας και της πανίδας, το φαινόμενο του θερμοκηπίου, η "τρύπα" του όζοντος, το ενεργειακό πρόβλημα ήταν κάποιες από τις αιχμές του οικολογικού προβλήματος που ανάγκασε τις κυβερνήσεις, τους κοινωνικούς φορείς κι ακόμα και τους απλούς ανθρώπους να προβληματιστούν σοβαρά αρχίζοντας να μελετούν σε βάθος τους φυσικούς και βιολογικούς νόμους και να παίρνουν κάποια μέτρα για την επαναφορά της φυσικής ισορροπίας.

Όπως, όμως, συμβαίνει, και πρέπει να συμβαίνει, σε αυτές τις περιπτώσεις, ο προβληματισμός κινήθηκε και γύρω από την αιτία της δημιουργίας αυτού του προβλήματος μέσα στην ίδια την ανθρώπινη νοοτροπία και συμπεριφορά, στα πλαίσια των σύγχρονων πολιτισμικών αξιών και συμπεριφορών. Γεννήθηκαν ερωτήματα όπως π.χ. "Γιατί ο άνθρωπος αγνοεί ότι δυναμιτίζει τις βάσεις της ύπαρξής του;". "Η εργαλειακή και εγωιστική συμπεριφορά του ανθρώπου απέναντι στο φυσικό περιβάλλον είναι γέννημα του σύγχρονου πολιτισμού ή υπήρχε ανέκαθεν σε λανθάνουσα κατάσταση;". "Ποιος ήταν, και είναι, ο ρόλος της φιλοσοφίας, της επιστήμης, της τέχνης και της θρησκείας στην γέννηση κι εξέλιξη αυτού του φαινομένου;".

Μία από τις θεωρίες που κυριαρχεί στον κύκλο των ευαισθητοποιημένων, πάνω σε αυτό το θέμα, ανθρώπων είναι ότι όλοι οι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι, εξαιρώντας ίσως κάποιους από τους προσωκρατικούς, έσπειραν και πότισαν το "σπέρμα" του ανθρώπου - εκμεταλλευτή της φύσης. Μέσα σε αυτήν την θεωρία, η χριστιανική και μουσουλμανική θρησκεία συνηγορούν και επιβραβεύουν αυτήν την ανθρωποκεντρική τάση της αρχαίας φιλοσοφίας. Επιστέγασμα σε αυτήν την θεωρία είναι η αντίληψη ότι οι προ-φιλοσοφικές, αρχαϊκές και πρωτόγονες μορφές κουλτούρας και νοοτροπίας όπως π.χ. στους Σαμάνους, στους Ινδιάνους, στους Μαύρους της Αφρικής, στους προέλληνες κ.α. είναι οι μόνες που σέβονται την φύση ως μητέρα - τροφό του ανθρώπου και της συμπεριφέρονται ως μία ζωντανή, αξιοσέβαστη θεότητα.

Αυτή η θεωρία που έχει συναντήσει πολλούς υποστηρικτές έχει πολλά αληθινά στοιχεία αλλά και πολλές υπεραπλουστευμένες γενικεύσεις που μας απομακρύνουν από την αλήθεια.

Σε αυτήν την εργασία θα εξετάσουμε την σχέση της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας με την φιλοσοφία των αρχών της οικολογίας και θα δείξουμε ότι, αυτή , δεν είναι μία ανθρωποκεντρική φιλοσοφία αντίθετη με την οικολογική φιλοσοφία αλλά, αντιθέτως, συμπεριλαμβάνει, τις οικολογικές αρχές, μέσα σε μία γενικότερη μυστηριακή κοσμοθεωρία.

Μύθος και Λόγος

Η εσωτερική φιλοσοφία, αυτή η φιλοσοφία που μας βοηθάει να επιλύσουμε τα αινίγματα της ζωής και να συνθέσουμε τις αντιφάσεις, γίνεται ο οδηγός μας στην μελέτη ενός ακανθώδους ζητήματος που έχει άμεση σχέση με την οικοφιλοσοφία. Η εσωτερική φιλοσοφία μας διδάσκει ότι ο άνθρωπος είναι ένα σύνθετο ον που περνάει στάδια εξέλιξης μέσα από κύκλους εκατομμυρίων ετών και υπόκειται σε αμετάβλητους κοσμικούς νόμους. Ένας από αυτούς τους νόμους είναι ο νόμος του Ρυθμού ή αλλιώς του "Εκκρεμούς". Λόγω αυτού του νόμου, η ανθρωπότητα ταλαντεύεται ανάμεσα σε ψυχικούς και ιδεολογικούς πόλους. Ένα ζευγάρι αυτού του είδους των πόλων είναι το ζευγάρι Μύθος - Λόγος.

Ο Μύθος ανήκει σε εκείνη την φάση της συνείδησης του ανθρώπου που, πολύ εύστοχα, ο Κ. Καστανέντα την ονομάζει "Σιωπηλή Γνώση". Σε αυτόν τον πόλο η ανθρωπότητα αισθάνεται ένα με την φύση και "νιώθει", ασυνείδητα, τα αόρατα "σύμβολα" που κρύβει μέσα της. Η ανθρωπότητα λατρεύει τους Ήρωες, συντονίζεται με τους κύκλους και τους ρυθμούς του περιβάλλοντος, νιώθει την μία Ζωή που εμψυχώνει το παν, επαναλαμβάνει τις τελετουργίες της φύσης και πεθαίνει και γεννιέται χωρίς προκαταλήψεις κι άσκοπους πόνους.

Ο άλλος πόλος, ο Λόγος, που ο Κ. Καστανέντα ονομάζει ως "Λογική" υποδηλώνει τον κόσμο του θετικισμού, της επιστήμης, της ανάλυσης, του εμπορίου, της γραμματικής και της αριθμητικής. Είναι ο κόσμος της νόησης ή, καλύτερα, της νοημοσύνης.

Κατά καιρούς, η ανθρωπότητα περνάει από τον έναν πόλο στον άλλον χωρίς ποτέ να αισθάνεται ολοκληρωμένη διότι η ολοκλήρωση βρίσκεται στον "γάμο" αυτού του ζευγαριού. Υπάρχουν δύο γέφυρες που συνδέουν την μία θέση με την άλλη. Η μία γέφυρα που μας οδηγεί από την "Λογική" προς την "Σιωπηλή Γνώση" ονομάζεται "καθαρή κατανόηση". Η άλλη γέφυρα που μας οδηγεί από την "Σιωπηλή Γνώση" προς την "Λογική" ονομάζεται "έννοια". Αυτοί οι όροι που χρησιμοποιεί ο Κ. Καστανέντα, δανεισμένοι από την θρησκεία του αρχαίου Μεξικού, είναι οι "γέφυρες" που χρησιμοποιεί και η αρχαία ελληνική φιλοσοφία.

ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ: Η Γέφυρα ανάμεσα στον Μύθο και στον Λόγο.

Η αρχαία ελληνική φιλοσοφία είναι αυτός ο τομέας της ανθρώπινης δημιουργικής ερμηνείας που στηρίζει τις δύο γέφυρες ανάμεσα στον Μύθο και στον Λόγο. Εκπροσωπεί την γεφυρωματική λειτουργία ανάμεσα στην αρχαϊκή μυθική σκέψη και στην λογική, θετικιστική σκέψη που αρχίζει, μόλις τότε, να ανατέλλει. Αυτή η ιδιότητα της ελληνικής εσωτερικής φιλοσοφίας είναι και η υπεύθυνη για τις, κατά καιρούς, παρεξηγήσεις και μονόπλευρες ερμηνείες που της έχουν αποδοθεί.

Η προγενέστερη ορφική θεολογία και μυθολογία ανήκει περισσότερο στον χώρο του μυστηρίου και του μύθου. Ο Ορφέας, ο "Θεολόγος", όπως τον ονομάζουν, συχνότερα οι αρχαίοι φιλόσοφοι, είναι ο αδιαμφισβήτητος αγγελιοφόρος των θεών. Ελάχιστοι τολμούν να τον αμφισβητήσουν, κι αυτοί απλώς δηλώνουν ότι δεν τον καταλαβαίνουν αν και είναι σίγουροι ότι η ορφική θεολογία κρύβει πολλά περισσότερα από αυτά που μπορούν να γίνουν άμεσα κατανοητά. Οι ορφικοί ύμνοι είναι γεμάτοι από σημεία, σύμβολα και μυστήριο, είναι γεμάτοι από την "Σιωπηλή Γνώση". "Σιωπηλή" είναι διότι δεν εξηγεί, δεν αποδεικνύει, δεν "μιλάει" θετικιστικά και λογικά. "Γνώση" είναι διότι, αν και δεν εξηγεί, συμπεριλαμβάνει την απόκρυφη μυστηριακή διδασκαλία για το πνεύμα, την ύλη, τον θεό και τα δημιουργήματά του, διδασκαλία την οποία παρέδωσαν, κατά τον μύθο, οι θεοί στους ανθρώπους.

Η προσωκρατική φιλοσοφία, κατ' αρχήν, είναι αυτή που αρχίζει να εισάγει την "έννοια" ως μία γέφυρα που οδηγεί από την "Σιωπηλή Γνώση" προς την "Λογική", από τον Μύθο προς τον Λόγο. Οι προσωκρατικοί, ήδη μυημένοι στα Μυστήρια της εποχής τους, παραλαμβάνουν την μυστική δοξασία και προσπαθούν να γίνουν οι λογικοί ερμηνευτές της. Αυτή η λογική ερμηνεία απέχει, ωστόσο, πάρα πολύ από αυτήν που σήμερα εννοούμε ως λογική - αποδεικτική διαδικασία. Χωρίς να "ξεριζώνονται" από το μυστηριακό τους έδαφος, οι προσωκρατικοί, απλώνουν τα φύλλα τους και τα κλαδιά τους στον χώρο της λογικής, δίνοντας, ως καρπούς, τις έννοιες. Αυτές οι έννοιες μολονότι ανήκουν στον χώρο της λογικής έχουν ωριμάσει με τους χυμούς και τα στοιχεία από το "μυστηριακό έδαφος".

Αρκεί ακόμη και μία επιπόλαια και γρήγορη ανάγνωση των κειμένων και των βιογραφικών στοιχείων που αφορούν τους προσωκρατικούς για να διαπιστώσουμε, αν δεν έχουμε παρωπίδες, ότι οι προσωκρατικοί σέβονται το "μυστήριο" κι ότι οι λεγόμενες "ερμηνείες" τους και οι κοσμογονικές τους "αρχές" και τα "στοιχεία" δεν είναι παρά μυστηριακά δόγματα περιτυλιγμένα από ένα "μανδύα" λογικών εννοιών κι επεξηγήσεων.

Μέσα σε αυτήν την διαδικασία ζεύξης των δύο αυτών τρόπων σύλληψης του Όλου, οι προσωκρατικοί εισάγουν στον κόσμο των εννοιών και την οικολογική οπτική, τις αρχές που, σήμερα, θα τις ονομάζαμε αρχές της οικολογικής φιλοσοφίας.

Προσωκρατικοί και Οικολογία

Κατ' αρχήν μία κοινή συνισταμένη εργασία των προσωκρατικών είναι η παρατήρηση του περιβάλλοντος, οι ρυθμοί, οι μεταλλαγές των φυσικών στοιχείων, καθώς και οι κυκλικές, φυσικές διαδικασίες. Αυτά είναι τα δώρα των προσωκρατικών που τα χρησιμοποιεί και η σημερινή επιστήμη της οικολογίας, όντας εργαλεία της επιστήμης της.

Ο Θαλής, αυτός ο πρωτοπόρος της φιλοσοφίας ενώ φαίνεται να είναι ένας μεγάλος γεωμέτρης, μαθηματικός κι αστρονόμος, ωστόσο φαίνεται να είναι κι αυτό που σήμερα θα λέγαμε πανθεϊστής ή ακόμα κι ανιμιστής ή υλοζωιστής. Μία φράση που αποδίδεται συχνά στον Θαλή είναι: "ο κόσμος είναι γεμάτος θεούς". Ο Θαλής, έτσι συμβιβάζει και συνενώνει τις νοητικές επιστήμες με την εσωτερική θρησκευτική αντίληψη ότι ο κόσμος δεν είναι άψυχος αλλά ότι τρέφεται, εμψυχώνεται και καθοδηγείται από θεούς, όπου θεοί είναι αυτά που ονομάζονται στον εσωτερισμό Στοιχειακά, Άγγελοι, Πλανητικά Πνεύματα κ.α.

Στον Αναξίμανδρο αποδίδονται τα παρακάτω λόγια:

"και η μήτρα από την οποία γεννήθηκαν τα πράγματα είναι η ίδια με αυτή στην οποία αποσυντίθενται όπως είναι αναγκαίο να γίνει, γιατί τιμωρούνται κι επανορθώνουν αμοιβαία για την αδικία, σύμφωνα με την τάξη του χρόνου". (Σιμπλίκιος, εις Φυσικά 24,13).

Αυτή η φράση του Αναξίμανδρου μας δείχνει ότι τα αντίθετα μέσω της διαδοχικής υπεροχής του ενός πάνω στο άλλο αποτελούν τους κινητήριους πόλους της εξέλιξης και της αλλαγής. Η "τάξη του χρόνου" υποδηλώνει έναν νόμο που έχει καθολική ισχύ και που ελέγχει τις προθεσμίες και την "πληρωμή των χρεών" που έχουν προκληθεί από "αδικίες".

Αυτή η αρχή, ενώ δεν παύει να έχει καθολική ισχύ, μπορεί μα αποδειχτεί ότι ισχύει και στις ισορροπίες των οικοσυστημάτων. Στα οικοσυστήματα δεν υπάρχουν μονόπλευρες και μονοπολικές διεργασίες. Όλα βρίσκονται σε μία κατάσταση δυναμικής ισορροπίας. Η καταστροφή, η αποδόμηση και η δημιουργία, η αναδόμηση είναι συνεχείς και εναλλασσόμενες διαδικασίες. Η γέννηση των νέων οργανισμών ισχύει μόνο αν υπάρχει ο θάνατος των γερασμένων μορφών, διότι το υλικό της σύνθεσης των νέων όντων προέρχεται από το ίδιο υλικό στο οποίο αποσυντίθενται τα όντα, ή όπως έλεγε ο Αναξίμανδρος "η μήτρα από την οποία γεννήθηκαν τα πράγματα είναι η ίδια με αυτή στην οποία αποσυντίθενται".

Αυτή την κατάσταση δυναμικής ισορροπίας που, την μεγάλη της σημασία, την αντιλήφθηκε η επιστήμη της Οικολογίας στα τέλη του αιώνα μας υπόκειται, για τον Αναξίμανδρο σε μία "τάξη του χρόνου", δηλαδή υπόκειται σε χρονικές περιόδους. Αυτή η παρατήρηση του Αναξίμανδρου απαντά και στους σημερινούς, παρατηρούμενους βιόκυκλους και βιορυθμούς των οικοσυστημάτων. Όπως έχει π.χ. παρατηρηθεί ότι σε κάθε ανοιχτό βιολογικό σύστημα υπάρχουν περίοδοι στην αύξηση και στην μείωση των πληθυσμών των ειδών που, αυτό περιέχει.

Η άγνοια της δύναμης αυτής της εξισορροπιστικής αρχής οδήγησε τον δυτικό πολιτισμό στο να επενδύσει ενέργεια και χρόνο σε επιλογές μονόδρομους, όπως π.χ. η επιλογή του ορυκτού πλούτου ως η βασική ενέργεια του πολιτισμού αγνοώντας ή παραβλέποντας το γεγονός ότι ο κύκλος ζωής αυτού του ορυκτού πλούτου μετριέται σε εκατομμύρια χρόνια.

Πολύ πιθανόν και η ανάπτυξη της σύγχρονης ιατρικής που εξαφάνισε πολλές αρρώστιες κι επιτέθηκε στους μικροοργανισμούς με τα αντιβιοτικά της, να οδήγησε σε μία νέα διαταραχή της ισορροπίας και ίσως γι' αυτό να γεννιούνται νέες ασθένειες και να επανακάμπτουν οι, σχεδόν, εξαφανισμένες ασθένειες. Όπως αποδείχτηκε, η επιλογή της, οδήγησε σε μία νίκη απέναντι στους μικροοργανισμούς, πρόσκαιρη όμως, διότι η "τάξη του χρόνου" επανορθώνει τις αδικίες οδηγώντας τους μικροοργανισμούς σε αντεπίθεση δημιουργώντας νέες μορφές τους που αναπροσαρμόζονται συνεχώς στα νέα και πιο ισχυρά αντιβιοτικά.

Αυτή η επιτακτική ανάγκη για δυναμική ισορροπία που εξάγεται ως συμπέρασμα από την φράση του Αναξίμανδρου, συναντάται και στην μυθολογία των αρχαίων Ελλήνων, όπου όταν ο Ασκληπιός, από οίκτο, άρχισε να ανασταίνει νεκρούς, ο Δίας παρεμβαίνει και τον διατάζει να σταματήσει επειδή ο Άδης κινδύνευσε να μείνει χωρίς εργασία. Αυτό το παράδειγμα δείχνει, επίσης, πως συνυφαίνεται αρμονικά η μυθολογία με την φιλοσοφική ερμηνεία.

Ο Ξενοφάνης είναι ένας από τους προσωκρατικούς φιλοσόφους ο οποίος με την φιλοσοφία του και τις παρατηρήσεις του πάνω στη φύση κτυπάει τον ανθρωποκεντρισμό. Στον Ξενοφάνη αποδίδονται τα δύο παρακάτω αποσπάσματα που μας τα σώζει ο Κλήμης της Αλεξανδρείας:

"Οι Αιθίοπες λένε ότι οι θεοί τους είναι πλακουτσομύτηδες και μαύροι, οι Θράκες ότι οι δικοί τους θεοί είναι γαλανομάτηδες και κοκκινοτρίχηδες". (Κλήμης, Στρωματείς, VII, 22).

"Αλλά αν τα βόδια και τα άλογα ή τα λιοντάρια είχαν χέρια ή μπορούσαν να σχεδιάσουν με τα χέρια τους και να κάνουν τα έργα που κάνουν οι άνθρωποι, τα άλογα θα απεικόνιζαν τους θεούς σαν άλογα, τα βόδια σαν βόδια και θα έκαναν το σώμα τους σαν το δικό τους". (Κλήμης, Στρωματείς V, 109,3).

Ο Ξενοφάνης τολμάει να ταρακουνήσει με σαρκασμό και ειρωνεία, την τάση των ανθρώπων να κρίνουν τα πάντα μόνο με βάση την δική τους αντίληψη και να αδυνατούν να κατανοήσουν το "Όλο" ή, τουλάχιστον, να σεβαστούν την φυσιολογική διαφορετικότητα. Αυτός ο ανθρωποκεντρισμός είναι, ίσως, η πιο ισχυρή αιτία που οδήγησε σε αντιπαλότητα όχι μόνο τους διάφορους πολιτισμούς, τις φυλές και τις θρησκείες μεταξύ τους αλλά που οδήγησε και σε ρήξη τις σχέσεις του ανθρώπου με το φυσικό του περιβάλλον. Η υιοθέτηση της άποψης του Ξενοφάνη, θα βοηθούσε τον άνθρωπο να σεβαστεί τους, διαφορετικούς από αυτόν, οργανισμούς, και θα τον οδηγούσε στην εύρεση του κοινού καλού όλου του περιβάλλοντος. Δυστυχώς η αναζήτηση ενός βραχυπρόθεσμου κέρδους για τον ίδιο τον άνθρωπο προκάλεσε την ανισορροπία του οικοσυστήματος και την αντίδρασή του απέναντι στις αντί-οικολογικές επιλογές του ανθρώπου.

Ο Ηράκλειτος δείχνει να συμφωνεί με τον Ξενοφάνη όταν λέει ότι:

"Το θαλασσινό νερό είναι το πιο καθαρό και το πιο μολυσμένο. Για τα ψάρια είναι πόσιμο κι ευεργετικό, αλλά για τους ανθρώπους μη-πόσιμο και βλαβερό". (Ιππόλυτος, Ελ., IX, 10,5).

Το ίδιο συμπέρασμα βγαίνει και από μία άλλη ρήση του:

"Ο Θεός είναι μέρα και νύχτα, χειμώνας και καλοκαίρι, χόρταση και πείνα, αλλάζει όπως η φωτιά, όταν ανακατεύεται με διάφορα μυρωδικά, ονομάζεται ανάλογα με την μυρωδιά του καθενός από αυτά". (Ιππόλυτος, Ελ., IX, 10,8).

Η άποψη του Ηράκλειτου για την σχετικότητα των αξιών, του καλού και του κακού βρίσκει απήχηση και στον τομέα του περιβάλλοντος και της βιολογίας. Η δυστυχία, η αρρώστια, ο θάνατος, οι σεισμοί, οι καταστροφές καθώς και όλοι οι υπόλοιποι "εχθροί" της ευημερίας των ανθρώπων είναι όψεις του Όλου, ίσως για εμάς "σκοτεινοί" και καταστροφικοί αλλά όχι για το Όλο, το οποίο περιλαμβάνει όλα τα αντίθετα μέσα του. Ο Θεός του Όλου αλλάζει μορφές σαν την φωτιά και δίνει σχετική αξία σε κάθε αρχή που περιλαμβάνει, μόνο για ορισμένο χρόνο για να την αντικαταστήσει με την αντίθετή της αρχή στην "τάξη του χρόνου", όπως θα έλεγε ο Αναξίμανδρος.

Αυτή την αντιπαλότητα και τον ανταγωνισμό που σήμερα θα τον ονομάζαμε "δυναμική ισορροπία των οικοσυστημάτων", ο Ηράκλειτος, την ονόμαζε "πόλεμο".

"Πρέπει να ξέρουμε ότι ο πόλεμος είναι κοινό φαινόμενο και το δίκιο σημαίνει ανταγωνισμό κι ότι όλα συμβαίνουν σύμφωνα με τον ανταγωνισμό και την αναγκαιότητα". (Ωριγένης, Κατά Κέλσου, VI, 42).

"Το δίκιο σημαίνει ανταγωνισμός" λέει ο Ηράκλειτος κι εκεί όπου υπάρχει ζωντανός ανταγωνισμός, όπου τα αντιμαχόμενα μέρη υπακούουν στις περιόδους και τους ρυθμούς της "αναγκαιότητας", αυτά συμβιώνουν μέσω του ανταγωνισμού, χωρίς το ένα μέρος να κυριαρχεί ολοκληρωτικά πάνω στο άλλο.

Η αποδοχή, από τον σύγχρονο πολιτισμό, του μύθου της "γραμμικής προόδου" κατέστειλε την ολιστικότερη αρχή του ανταγωνισμού ή της "αρμονίας μέσω των αντιθέτων", της δυναμικής ισορροπίας. Με την προσαρμογή όλων των μορφών της επιστήμης και της τεχνικής στον μύθο της γραμμικής και συνεχόμενης προόδου, ο άνθρωπος "ξεριζώθηκε" από το περιβάλλον κι απαίτησε την πλήρη υποταγή της φύσης σε αυτόν. Υπερυψώνοντας τον εαυτό του, έξω από την φύση και τους νόμους της, θεώρησε τους ανθρώπινους νόμους και τις αξίες ως καλύτερα και ιδανικότερα και προσπάθησε να επιβάλλει το δικό του "δίκαιο" παραγνωρίζοντας αυτό που υποστήριξε ο Ηράκλειτος, ότι το "δίκιο σημαίνει ανταγωνισμός".
Πλάτωνας

Ο Πλάτωνας, όσο κι αν πολλοί μελετητές διατείνονται για το αντίθετο, υποστηρίζει τις γενικότερες αρχές της οικολογίας, ίσως σε ακόμη μεγαλύτερο και ριζοσπαστικότερο βαθμό απ' ότι σήμερα κάνουν πολλοί θεωρητικοί της οικολογίας. Αυτό αναγνωρίζεται στις απόψεις του για την δημιουργία και την φύση του κόσμου. Σε αντίθεση με την Ιουδαϊκή και Χριστιανική άποψη - την οποία θα την συγκρίνουμε, εκτενέστερα, με την εσωτερική φιλοσοφική άποψη, αργότερα - όλος ο κόσμος, για τον Πλάτωνα, δημιουργήθηκε για να είναι όμοιος με τον Θεό. Συνεπώς αυτό το προνόμιο δεν ανήκει μόνο στον άνθρωπο.

"Ήταν αγαθός [ο Δημιουργός], στο αγαθό δε, κανείς φθόνος δεν γεννιέται ποτέ για κανένα πράγμα. Επειδή, λοιπόν, ήταν χωρίς φθόνο θέλησε να γίνουν όλα όσο το δυνατόν όμοια με τον εαυτό του". (Τίμαιος, 29 e)

Ο κόσμος είναι ένας ζωντανός οργανισμός. Δεν υπάρχει διαχωρισμός ζωντανών όντων και νεκρής φύσης. Το Παν είναι ζωντανό.

"Τοιουτοτρόπως, λοιπόν, σύμφωνα με τον πιθανό συλλογισμό πρέπει να λέμε ότι ο κόσμος αυτός, ο οποίος είναι αληθινά ζωντανό ον, έμψυχο και προικισμένο με νου, γεννήθηκε από την πρόνοια του Θεού". (Τίμαιος, 30 b).

Ο κόσμος και η φύση έχουν αυτάρκεια και αυτοσυντηρούνται. Η ανακύκλωση είναι η βασική αρχή του κόσμου. Ό,τι καταστρέφεται γίνεται η βάση για την δημιουργία του νέου.

"Αλήθεια ο κόσμος έχει κατασκευαστεί κατά τρόπο ώστε να δίνει ο ίδιος στον εαυτό του τροφή ό,τι από τον εαυτό του καταστρέφεται..." (Τίμαιος, 31 a).

Στωικισμός

Στον Στωικισμό έχουμε την συνέχεια της πλατωνικής παράδοσης. Από τα κείμενα που έχουν σωθεί αντιλαμβανόμαστε ότι ο Στωικισμός ανάγει σε βασική αρχή το να ζεις σύμφωνα με την Φύση και τον συνυπάρχοντα Λόγο.

Αυτές οι έννοιες δεν αναλύονται αλλά λαμβάνονται ως δεδομένες. Εξ άλλου ο Στωικισμός δεν φημίζεται για την ενασχόληση με τα θεωρητικά σχήματα και τις νοητικές αναλύσεις πάνω σε κοσμολογικά και μεταφυσικά ζητήματα.

Ακόμη, όμως, και μέσα από την ηθική του διδασκαλία διαβλέπουμε τον σεβασμό του για το Όλο, την αδελφική συνύπαρξη όλων των όντων και τον σεβασμό στην φύση του κάθε είδους.

Νεοπλατωνισμός

Ο Νεοπλατωνισμός με κυρίαρχο εκπρόσωπο τον Πλωτίνο επανέρχεται στην θεωρητική, δογματική Πλατωνική παράδοση. Στις "Εννεάδες" συναντούμε ένα σπάνιο και όμορφο απόσπασμα όπου η φύση, προσωποποιημένη, παρουσιάζει τον εαυτό της, την προέλευσή της και το έργο της.

"Εάν κάποιος ρωτούσε: ένεκα τίνος δημιουργεί; Και η φύση ήθελε να ακούσει τον ερωτώντα και να απαντήσει, σίγουρα θα έλεγε:

Δεν θα έπρεπε να με ρωτάς αλλά να καταλάβεις από μόνος, σωπαίνοντας όπως κι εγώ σωπαίνω και δεν συνηθίζω να μιλώ. Τι πρέπει λοιπόν να καταλάβεις; Ότι το δημιούργημά μου είναι ένα θέαμα δικό μου, της σιωπούσας, ένα αντικείμενο θέασης που προέκυψε εκ φύσεως κι έχει λάβει από εμένα - η οποία επίσης προέκυψα από μία τέτοια θέαση - την τάση να θεάται. Και η θέασή μου δημιουργεί το βλεπόμενο όπως ακριβώς ιχνογραφούν οι μαθηματικοί μόνον εφόσον θεώνται. Και ενώ εγώ βέβαια δεν ιχνογραφώ αλλά μόνο βλέπω, προκύπτουν οι γραμμές των σωμάτων κάπως σαν βροχόπτωση. Με εμένα δεν συμβαίνει τίποτε διαφορετικό από εκείνο που συμβαίνει με την μητέρα μου και τους γονείς μου. Κι εκείνοι προέκυψαν από μία τέτοια θέαση". (Εννεάδες, ΙΙΙ 8,4).

Ο Πλωτίνος παρακάτω ερμηνεύει τα λόγια της Φύσης.

"Τι σημαίνουν ετούτα; Σημαίνουν ότι η επονομαζόμενη "φύση" είναι ψυχή, γέννημα μιας ανώτερης ψυχής που ζει εντονότερα και σωπαίνοντας ασκεί εντός εαυτής την θέαση, όχι στραμμένη προς τα κάτω ούτε και προς τα πάνω, αλλά ιστάμενη εκεί που βρίσκεται μέσα στον εντός εαυτής - σκέπτεσθαι και αυτοσυναισθάνεσθαι. Και μέσα σε αυτήν την αυτοκατανόηση και αυτοσυναίσθηση θεάται όσα είναι μεθύστερα του εαυτού της κατά τις δυνάμεις της. Και τώρα πια δεν ζητά τίποτε άλλο μιας κι έχει γεννήσει ένα θέαμα λαμπερό και χαριτωμένο". (Εννεάδες, ΙΙΙ 8,5).

Ο Πλωτίνος αναγνωρίζει στην "Φύση" την αυτοσυνείδηση και την αυτοκατανόηση και την ψυχική της υπόσταση. Επίσης, της αναγνωρίζει την ικανότητα της γέννησης του φυσικού κόσμου, "ένα θέαμα λαμπρό και χαριτωμένο". Αυτή είναι μία ισχυρή απόδειξη ότι το αρχαιοελληνικό εσωτερικό, φιλοσοφικό ρεύμα βλέπει την φύση ως ένα είδος παγκόσμιας "ψυχής" που γεννά, συντηρεί και διοικεί τους φυσικούς οργανισμούς, ως ένα Όλο. Αυτή η δεύτερη ψυχή, βέβαια είναι γέννημα μιας ανώτερης ψυχής και λαμβάνει από αυτήν τους "λόγους" και τα "σπέρματα" των όντων τα οποία "ντύνει" με το υλικό τους "ένδυμα".

Τα σφάλματα στην φύση έχουν κι αυτά την αιτία τους. Η αιτία, όπως λέει ο Πλωτίνος, είναι η αδύναμη θέαση (δηλαδή η γέννηση) των όντων.

"Τα σφάλματα, τόσο κατά την γέννηση των πραγμάτων όσο και κατά το πράττειν, προέρχονται από το ότι οι θεώμενοι απομακρύνονται από το μοντέλο που θεώνται". (Εννεάδες, ΙΙΙ, 8,7).

Η φύση, δηλαδή, ως το τελευταίο γέννημα μιας σειράς γενεών δεν μπορεί να έχει τόσο ισχυρή δύναμη για να γεννά τα πλάσματά της όπως ακριβώς τα έχει παραλάβει, ως "πρότυπους λόγους" από την "μητέρα-ψυχή". Έτσι σε αυτήν την γενετική αναπαραγωγή, τα υλικά στοιχεία δεν υπακούουν και η συναρμογή τους είναι ασθενική με αποτέλεσμα να υπάρχουν βιολογικές ανωμαλίες και σφάλματα.

Κέλσος: Ελληνική Φιλοσοφία και Χριστιανισμός

Την καλύτερη, όμως, παρουσίαση της οικολογικής αντίληψης που είχε η αρχαιοελληνική φιλοσοφία την κάνει ο νεοπλατωνικός κι εκλεκτικός φιλόσοφος Κέλσος (2ος αιώνας μ.Χ).

Ο Κέλσος, διαβλέποντας την αλματώδη ανάπτυξη της χριστιανικής θρησκείας γράφει ένα βιβλίο όπου προσπαθεί να αντιπαραβάλλει την ελληνική φιλοσοφία με τις αντιλήψεις και τις ιδέες που πηγάζουν από την χριστιανική κοσμοθεωρία. Το σημαντικό, εδώ, είναι ότι ο Κέλσος δεν θέλει να προβάλλει κάποια δική του προσωπική άποψη ή θεωρία αλλά να αναδείξει τις ιδέες και τις αρχές του εκλεκτικισμού της αρχαιοελληνικής φιλοσοφίας.

Σε ένα αρκετά εκτενές απόσπασμα του βιβλίου του ειρωνεύεται και σαρκάζει τις αντιλήψεις του Χριστιανισμού για τον ρόλο του ανθρώπου στο σύμπαν καθώς και την σχέση ανθρώπου και ζώων.

"Ισχυρίζονται [οι Χριστιανοί] ότι τα πάντα δημιουργήθηκαν από τον Θεό για χάρη του ανθρώπου, ενώ εμείς υποστηρίζουμε ότι δεν έγιναν και δεν γίνονται, ούτε για χάρη των ανθρώπων ούτε για χάρη των ζώων. Κι ούτε είναι έργα του Θεού οι βροντές κι οι αστραπές κι οι βροχές. Ακόμα κι αν δεχόταν κανείς ότι τα φαινόμενα αυτά είναι έργα του Θεού, γιατί θα έπρεπε να βρέχει για χάρη του ανθρώπου (για να μπορεί δηλαδή ο άνθρωπος να έχει τροφή), κι όχι για χάρη των δένδρων ή των αγκαθιών ή των χόρτων; (...)

(...) Μα, θα μου πείτε, οι άνθρωποι είναι ανώτεροι από τα ζώα, διότι ζούνε σε πόλεις κι έχουν κράτη κι αξιώματα κι εξουσίες. Ε, λοιπόν, σιγά το πράμα. Και τα μυρμήγκια και οι μέλισσες το ίδιο. Οι μέλισσες - τουλάχιστον αυτές - έχουν αρχηγό, διαβαθμίσεις, περίθαλψη, κάνουν πολέμους, εξοντώνουν τους ηττημένους, χτίζουν πόλεις, ακόμα και προάστια. Τα μυρμήγκια από τους αποθηκευμένους σπόρους κόβουν τα φύτρα για να μην βλαστήσουν, έτσι ώστε να τους μείνουν για ένα χρόνο. Επίσης, τα νεκρά μυρμήγκια τα αποθέτουν σε έναν τόπο που έχουν ξεχωρίσει, ειδικά για αυτόν τον σκοπό, κι ο τόπος αυτός είναι για αυτά κάτι ανάλογο με τα δικά μας μνήματα. Επίσης όταν συναντιούνται, έχουν τρόπο να συνεννοούνται μεταξύ τους και να μην χάνουν τον δρόμο τους, χρησιμοποιούν φυσικά την δική τους γλώσσα, έχουν την δική τους λογική και νοήματα και συλλογικούς σκοπούς και σημαινόμενα. (...)

(...) Βλέπουμε, λοιπόν, ότι δεν δημιουργήθηκαν τα πάντα για χάρη του ανθρώπου, όπως δεν δημιουργήθηκαν για χάρη του λιονταριού ή του αετού ή του δελφινιού. Ο κόσμος δημιουργήθηκε από τον Θεό κατά τρόπο ώστε όλα τα μέρη του να συμβάλλουν στην ολοκλήρωση και την τελειότητά του. Τα πάντα έχουν υπολογιστεί ώστε να εξυπηρετούν όχι το ένα το άλλο, αλλά το όλον. Κι ο Θεός για αυτό ενδιαφέρεται, κι έτσι το όλον δεν το εγκαταλείπει η πρόνοια και δεν εξελίσσεται προς το χειρότερο, ούτε ο Θεός αποφασίζει ύστερα από κάποια χρονική περίοδο απραξίας να το στρέψει προς τον εαυτό του, ούτε και εξοργίζεται με τους ανθρώπους, όπως δεν εξοργίζεται με τους πιθήκους ή τα ποντίκια". (Αληθής Λόγος, 87-89).

Οι παραπάνω φράσεις θα μπορούσαν κάλλιστα να υπάρχουν στα σύγχρονα εγχειρίδια οικολογίας και δείχνουν τον σεβασμό που έχει η εσωτερική φιλοσοφική παράδοση για το Όλο και την αλυσίδα των όντων.

Δυστυχώς, απ' ότι διαφαίνεται, η χριστιανική αντίληψη για την φύση ήταν, και ίσως παραμένει, μία παράφωνη νότα στις οικοφιλοσοφικές αξίες. Ίσως έπαιξε έναν σημαντικό ρόλο για να βρει ο ανθρώπινος εγωισμός πρόσφορο έδαφος και να "αλώσει" τον φυσικό πλούτο ανατρέποντας χιλιόχρονες ισορροπίες.

Ο Ψελλός, αυτός ο επιφανής θεωρητικός και δογματικός του χριστιανισμού, επιβεβαιώνει ξεκάθαρα τις παραπάνω σκέψεις, σχολιάζοντας τα "Λόγια" ή αλλιώς τους "Χαλδαϊκούς Χρησμούς". Τα "Λόγια" ήταν κείμενα και διδασκαλίες που υποδέχτηκαν θερμά όλοι οι φιλόσοφοι που μελετούσαν και σέβονταν την αρχαιοελληνική φιλοσοφία και, μάλιστα, πολλοί, όπως ο Πρόκλος, τα χρησιμοποιούσαν ευρέως ως θεωρητικά στηρίγματα στις αναλύσεις τους και στα κείμενά τους.

Ο Ψελλός, γράφοντας σε χριστιανούς που θέλουν να μάθουν τι πρεσβεύουν τα "Λόγια" λέει τα παρακάτω.

"Μεταξύ των παραινέσεων, οι περισσότερες συμφωνούν με τις δικές μας εξηγήσεις, άλλες όμως απορρίπτονται. Έτσι, ενώ για την σαφώς υποστηριζόμενη άποψη της πίστης μας, η ορατή δημιουργία έγινε για τον άνθρωπο, ο Χαλδαίος δεν παραδέχεται την άποψη αυτή. Για αυτόν τα ουράνια όντα κινούνται αιωνίως από το έργο της ανάγκης και όχι για χάρη μας". ("Χαλδαϊκά Λόγια, σελ. 300).

Η Ιστορία γι' ακόμη μία φορά, όπως αποδεικνύεται δεν εξελίσσεται σύμφωνα με μία γραμμική πρόοδο. Αξίες, αρετές και αλήθειες της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας, δυστυχώς, απορρίφθηκαν και ξεχάστηκαν όταν το "άστρο" του χριστιανισμού άρχισε να λάμπει.

Ίσως ήρθε η στιγμή για να ξαναβυθιστούμε στο γόνιμο ελληνικό πνεύμα και να ανασύρουμε κι άλλες αξίες, αλήθειες και ιδέες που μας είναι απαραίτητες για να βρούμε τον δρόμο που θα μας βγάλει από τα σύγχρονα, ψυχολογικά, κοινωνικά, εκπαιδευτικά και πολιτικά μας αδιέξοδα

Φασόλια: η τροφή που όλοι χρειαζόμαστε

Φασόλια: η τροφή που όλοι χρειαζόμαστε
Eάν δε λατρεύεις το Tex-Mex φαγητό, τότε μάλλον δε μαγειρεύεις φασόλια πολύ συχνά. Μάλιστα, οι περισσότερες από εμάς τρώμε σε ποσότητα μόλις ένα φλιτζάνι την εβδομάδα – πολύ λιγότερη από αυτήν των τριών φλιτζανιών που συστήνουν οι διεθνείς διατροφικές οδηγίες.

Μπορεί να πιστεύεις πως έχεις σοβαρούς λόγους για να αποφεύγεις τα φασόλια –είναι γλυκερά και πολτώδη, σου δημιουργούν αέρια ή απλώς δεν ξέρεις πώς να τα μαγειρέψεις– μόλις, όμως, δεις πόσο υγιεινά είναι, ίσως το ξανασκεφτείς. Με τις μόλις 100 θερμίδες που σου δίνει το μισό φλιτζάνι, παίρνεις ταυτόχρονα αρκετές πρωτεΐνες, φυτικές ίνες, σίδηρο, φυλλικό οξύ, κάλιο και ασβέστιο. Όλα τους θρεπτικά στοιχεία που έχουν ζωτική σημασία για τη γυναικεία ευεξία. Με τις σωστές τεχνικές προετοιμασίας, τα φασόλια μπορεί να γίνουν πιο γευστικά και να μαγειρευτούν πιο εύκολα απ' ό,τι φανταζόσουν. Σου εξάψαμε την περιέργεια; Διάβασε παρακάτω.

Βασίσου στα κονσερβοποιημένα
Είναι τόσο θρεπτικά όσο και αυτά που μαγειρεύεις μόνη σου. Επιπλέον, η διαδικασία κονσερβοποίησης εξουδετερώνει το μεγαλύτερο μέρος του δύσπεπτου αμύλου των φασολιών, οπότε τα κονσερβοποιημένα δύσκολα θα σου προκαλέσουν αέρια ή φούσκωμα. Επειδή, ωστόσο, περιέχουν 350 με 500 ml νατρίου ανά μισό φλιτζάνι, καλύτερα να τα στραγγίζεις και τα ξεπλένεις πριν τα χρησιμοποιήσεις. Έτσι, θα μειώσεις την περιεκτικότητά τους σε νάτριο κατά 40%.

Θεώρησέ τα λαχανικά
Μπορεί να αποτελούν πλούσια πηγή πρωτεϊνών και να χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο του κρέατος, συνυπολογίζονται όμως και στις πέντε μερίδες λαχανικών που πρέπει να τρως ημερησίως. Ανάμειξε ένα φλιτζάνι οποιασδήποτε ποικιλίας με μεγάλες ποσότητες ψιλοκομμένου σέλινου, πράσου, στρογγυλής πιπεριάς και λίγο ιταλικό ντρέσινγκ για ένα νοστιμότατο πιάτο. Θα σου παράσχει σχεδόν τέσσερις μερίδες λαχανικών. Εναλλακτικά, δοκίμασε άσπρα φασόλια ως συνοδευτικό στο μοσχάρι ή το κοτόπουλο.

Δοκίμασέ να τα μαγειρέψεις απ' την αρχή
Πράγματι, το μαγείρεμα των ξερών φασολιών μπορεί να διαρκέσει μία ώρα ή και παραπάνω, όμως μπορείς να τα αφήσεις να σιγοβράσουν χωρίς να τα κοιτάς συνέχεια. Για καλύτερα αποτελέσματα, άφησέ τα αποβραδίς σε μπολ με νερό για να φουσκώσουν. Φρόντισε να προσθέσεις το αλάτι σχεδόν όταν το φαγητό σου θα είναι έτοιμο.

Πειραματίσου με νέες γεύσεις
Δοκίμασε να αναμείξεις φασόλια μπαρμπούνια με κύβους καβουρντισμένης κολοκύθας, σοταρισμένα κρεμμύδια, κύμινο, σκόρδο και χυμό λεμονιού. Ή πρόσθεσε άσπρα φασόλια στα μακαρόνια και ανακάτεψε με ελαιόλαδο, σκόρδο, ψιλοκομμένες ελιές και τριμμένο τυρί. Μια άλλη γρήγορη επιλογή: ψιλόκοψε μερικά κόκκινα κρεμμύδια και κόκκινες στρογγυλές πιπεριές και ανακάτεψέ τα με μαύρα φασόλια, μάνγκο κομμένο σε κύβους και την αγαπημένη σου σάλτσα για σαλάτες. Θυμήσου, είτε σε κονσέρβα είτε ξερά, τα φασόλια παίρνουν τη γεύση οποιασδήποτε τροφής με την οποία συνδυάζονται. Οι εναλλακτικές είναι άπειρες.

shape

Ο Νεύτωνας προέβλεψε ότι το Τέλος του Κόσμου θα έρθει το 2060

Ο Ισαάκ Νιούτον (Νεύτωνας) υπήρξε ένας πολυπράγμων επιστήμονας και άνθρωπος του πνεύματος που είναι κυρίως γνωστός για την ασχολία του στη Φυσική και τα Μαθηματικά. Λιγότερο γνωστή όμως είναι η ενασχόλησή του με την Αλχημεία αλλά και με την αποκρυπτογράφηση της Βίβλου, απ' την οποία συμπέρανε ότι το τέλος του Κόσμου θα συμβεί το 2.060 μ.Χ.

Το θέμα αποκαλύφθηκε από κάποιους ακαδημαϊκούς στην Ιερουσαλήμ, μετά την ανακάλυψη κάποιων χειρογράφων του Νεύτωνα. Ο Νεύτωνας προφητεύει μεταξύ άλλων ότι, η Δευτέρα Παρουσία του Ιησού θα έρθει εν μέσω πολέμου και επιδημίας πανώλης και ότι θα εγκαθιδρυθεί μια χιλιετής βασιλεία των αγίων πάνω στη Γη.

Ένας μάλιστα απ' τους αγίους αυτούς θα είναι ο ίδιος ο Νεύτωνας.

Το σύνολο των αποκαλύψεων αποτελεί το θέμα ενός ντοκιμαντέρ του BBC με τίτλο "Newton: The Dark Heretic" («Νεύτωνας: ο Σκοτεινός αιρετικός».

SOUPA.GR

Μεταλλαγμένες σφήκες προστάτιδες των καλλιεργειών

Οι επιστήμονες προσπαθούν να τροποποιήσουν γενετικώς τις εικονιζόμενες μικροσκοπικές σφήκες Νasonia και να τις ρίξουν στη μάχη της προστασίας των καλλιεργειών (ΕΡΑ/ JΑΝ-ΡΕΤΕR ΚΑSΡΕR)

Αμερικανοί επιστήμονες προτείνουν τη δημιουργία ενός «παγκόσμιου στρατού» από γενετικώς τροποποιημένες σφήκες που θα εξαπολύονται στις καλλιέργειες και θα εξοντώνουν τα παράσιτα, τα επιβλαβή ζωύφια και έντομα που τις καταστρέφουν. Σύμφωνα με τους επιστήμονες οι σφήκες αυτές θα βοηθήσουν τα μέγιστα στην αύξηση της παραγωγής τροφής τον 21ο αιώνα.

Επιστήμονες του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Σαν Φρανσίσκο κατάφεραν να αποκωδικοποιήσουν το γονιδίωμα τριών ειδών σφήκας και υποστηρίζουν ότι μπορούν να τις τροποποιήσουν γενετικώς. Οι σφήκες αυτές έχουν πολύ μικρό μέγεθος, 1-2 χιλιοστά, και έχουν την ικανότητα να παραλύουν και τελικά να εξοντώνουν άλλα έντομα, ανάμεσα στα οποία και ορισμένα από εκείνα που αποτελούν εχθρούς των καλλιεργειών. Στόχος των ερευνητών είναι να δημιουργήσουν σφήκες που θα ασχολούνται αποκλειστικά με τον εντοπισμό και την εξόντωση κάθε εντόμου και ζωύφιου που καταστρέφει τις καλλιέργειες. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, το κέρδος θα είναι διπλό αφού θα διασώζονται οι καλλιέργειες και αυτό θα γίνεται με απόλυτα φυσικό τρόπο, χωρίς τη χρήση φυτοφαρμάκων.

«Η αποκωδικοποίηση που κάναμε θα αποτελέσει ένα πολύτιμο εργαλείο στην προσπάθεια προστασίας των καλλιεργειών. Οι περισσότεροι δεν έχουν αντιληφθεί την αξία αυτών των σφηκών και της συμβολής τους στην προστασία των καλλιεργειών. Κάθε χρόνο οι σφήκες αυτές βοηθούν στη σωτηρία καλλιεργειών αξίας πολλών δισ. δολαρίων» αναφέρει ο Κρις Σμιθ, μέλος της ερευνητικής ομάδας. Οι ερευνητές αποκωδικοποίησαν το γονιδίωμα της σφήκας του είδους Νasonia και ευελπιστούν ότι, εκτός των άλλων, η αποκωδικοποίηση θα οδηγήσει στην ανάπτυξη νέων θεραπειών για ασθένειες που μεταδίδουν στον άνθρωπο διάφορα έντομα.

Οι ερευνητές προσπαθούν τώρα να αναλύσουν τη χημική σύσταση του δηλητηρίου που χρησιμοποιούν οι συγκεκριμένες σφήκες για να παραλύουν τα θύματά τους. Μάλιστα οι ερευνητές ευελπιστούν ότι η «αποκωδικοποίηση» και του δηλητηρίου θα οδηγήσει στην ανάπτυξη νέων φαρμάκων για διάφορες ασθένειες.
αναδημοσίευση από gewponoi.com

Κατοικία “όνειρο” στη Μαδρίτη

Η Pozuelo de Alarcón της Μαδρίτης, θεωρείται η πιο ακριβή και χλιδάτη περιοχή της Ισπανικής πρωτεύσουσας αφού πολλές πολυτελείς βίλες δεσπόζουν περικυκλωμένες από ένα δάσος με πεύκα. Οι κάτοικοι εκεί μπορεί να είναι πολιτικοί, ποδοσφαιριστές της Real Madrid, celebrities και επιχειρηματίες.

Κατοικία "όνειρο" 1
Ανάμεσα στις πολυτελείς βίλες, υπάρχει μια η οποία έχει σχεδιαστεί από το Ισπανικό αρχιτεκτονικό γραφείο A-cero, γνωστό για τη χρήση υλικών όπως πέτρα και μάρμαρο, αλλά επίσης για τη μεγαλειώδη πολυτέλεια που έχουν τα έργα του.

Παρακάτω δείτε μια συλλογή με φωτογραφίες από τη κατοικία “όνειρο”, ένα από τα πολλά φαντασικά έργα του γραφείου.

Φαίνεται πως οι Ισπανοί και συγκεκριμένα οι Μαδριλένοι λατρεύουν τη μοντέρνα αρχιτεκτονική, αφού αρκετά αρχιτεκτονικά αριστουργήματα που έχουμε κατά καιρούς παρουσιάσει, βρίσκονται στην Ισπανική πρωτεύουσα

αναδημοσίευση από news24plus

SEXY AND HOT .... άλλο πράγμα


Ολόκληρη η gallery στην Agenda του Rc-Cafe

Sex & The Mundial







by agenda-gr

Κρασί με λίγο αλκοόλ

Κρασιά με χαμηλούς αλκοολικούς βαθμούς

Νέες τεχνικές μειώνουν το αλκοόλ στα κρασιά, ελαττώνοντας παράλληλα και την απειλή του χανγκόβερ. Εξακολουθούν όμως τα κρασιά αυτά να είναι εξίσου απολαυστικά; Στην ερώτηση αυτή, η Τζέμα Σόουμς των βρετανικών «Σάντεϊ Τάιμς» απαντά αρνητικά. Μαζί με τρεις φίλες της πέρασαν μια απογοητευτική βραδιά με δύο γερμανικά ρίζλινγκ (Dr. Loosen, αλκοόλ 7,5%).

«Είχαν γεύση σαν να ήταν γεμάτα με γλυκαντικές ουσίες χαμηλής θερμιδικής αξίας», γράφει η Βρετανίδα δημοσιογράφος. Επιπλέον τα κρασιά αυτά δεν τους προκάλεσαν καμιά αίσθηση. «Συνήθως, όταν ανοίγει το πρώτο μπουκάλι, το δωμάτιο γεμίζει μ΄ ένα αίσθημα ανακούφισης και μια υποψία χαράς».

Όμως με τα δύο κρασιά χαμηλού αλκοόλ, «ήταν σαν πίναμε αρωματισμένο νερό». Παρέμεινε εντελώς νηφάλια όλη τη βραδιά και την επομένη, μολονότι είχε πιει ένα ολόκληρο μπουκάλι, δεν είχε καθόλου πονοκέφαλο, «ήταν σαν να είχα πιει μόνο ένα ποτηράκι». Από την άλλη βέβαια, γιατί να έχει τις παρενέργειες, πίνοντας «αρωματισμένο νερό»; Άλλωστε, αν κάποιος θέλει να μειώσει το αλκοόλ του κρασιού που πίνει, μπορεί πάντα να το νερώσει ελαφρώς χωρίς να χάσει τη γεύση- ή να το κάνει «σπρίτσερ», προσθέτοντάς του σόδα, όπως οι Αυστριακοί και οι Γερμανοί.

Η χρησιμότητα

Ωστόσο τα κρασιά χαμηλής περιεκτικότητας σε αλκοόλ μπορεί να είναι χρήσιμα για κάποιον που το ελαφρύ αίσθημα ευφορίας και ζάλης από την οινοποσία δεν συνιστά σημαντικό συστατικό της βραδιάς του. Και όσο οι τεχνολογίες για την παραγωγή των κρασιών αυτών θα βελτιώνονται, τόσο θα καλυτερεύει και η γεύση τους.

Τούτων λεχθέντων, στους περισσότερους ανθρώπους – όπως άλλωστε και στην Τζέμα Σόουμς των «Σάντεϊ Τάιμς» – το κρασί αρέσει τόσο για τη γεύση του όσο και για την ευφορία που προκαλεί. Χαλάλι το χανγκόβερ, αν το διασκεδάσαμε την προηγούμενη βραδιά…

Ωστόσο δεν χρειάζεται να πάτε στα κρασιά με 7,5% αλκοόλ. Σήμερα η συνήθης περιεκτικότητα είναι γύρω στο 13% και αρκετά κόκκινα φθάνουν το 15%. Επιλέξτε λοιπόν από τον κατάλογο ένα κρασί με αλκοόλ 11% ή 12%. Μπορεί η διαφορά να μη μοιάζει σημαντική, όμως είναι.

«Ενώ με 12,5% αλκοόλ ένα ζευγάρι μπορεί εύκολα να πιει ένα μπουκάλι κόκκινο κρασί και να είναι μια χαρά, με 14,5% το ίδιο ζευγάρι θα αισθάνεται μεθυσμένο», λέει ο Μπαρτόλομιου Μπρόντμπεντ, εισαγωγέας κρασιών στο Σαν Φρανσίσκο.

Ποιες μέθοδοι χρησιμοποιούνται

Το αλκοόλ στα κρασιά προέρχεται από τη ζάχαρη που περιέχουν τα σταφύλια. Όσο πιο ώριμα είναι τόσο περισσότερη ζάχαρη έχουν, άρα τόσο υψηλότερης περιεκτικότητας σε αλκοόλ θα είναι το κρασί.

Το αλκοόλ μπορεί να διατηρηθεί σε χαμηλά επίπεδα σταματώντας τη ζύμωση και αφήνοντας ζάχαρη στο κρασί. Έτσι φτιάχνουν οι Γερμανοί τα γλυκά κρασιά τους με 8,5% αλκοόλ και οι Ιταλοί τα Μoscato d΄ Αsti με 4-5%.

Ένα άλλο κόλπο είναι να γίνεται ο τρύγος όταν τα σταφύλια δεν έχουν ακόμη ωριμάσει εντελώς- όμως έτσι υπάρχει κίνδυνος το κρασί να μην έχει αρώματα και η γεύση του να είναι όξινη.

Τρίτον, το αλκοόλ μπορεί να αφαιρεθεί με μια ειδική μέθοδο που αποκαλείται «αντίστροφη ώσμωση».

Τέταρτον και συνηθέστερο είναι το κρασί απλώς να νερώνεται πριν από την εμφιάλωσή του.
gewponoi

Τα 5 μεγαλύτερα ..... τοπωνύμια στον κόσμο.

Πόσο μεγάλο μπορεί να είναι ένα όνομα μιας περιοχής, χωριού, ή πόλης? Πριν βιαστείτε να απαντήσετε, ρίξτε μια ματιά παρακάτω...

1. Taumatawhakatangihangakoauauotamateahaumaitawhitiu r-ehaeaturipukakapikimaungahoronukupokaiwhenuakitana tahu.

Αν καταφέρατε να το διαβάσετε, μπράβο σας. Με τον επιβλητικό αριθμό των 105 γραμμάτων, είναι επίσημα το μακρύτερο τοπωνύμιο του κόσμου. Είναι το όνομα ενός λόφου, στην γλώσσα των Μαορί, ο οποίος βρίσκεται στο νότιο Κόλπο του Hawke στη Νέα Ζηλανδία.

2. Llanfairpwllgwyngyllgogerychwyrndrobwllllantysilio gogogoch

Είναι ένα χωριό στο νησί Anglesey στην Ουαλία. Είναι το μεγαλύτερο αναγνωρισμένο όνομα στο Ηνωμένο Βασίλειο (58 γράμματα).

3. Chargoggagoggmanchauggagoggchaubunagungamaugg

Είναι μια λίμνη στην πόλη Webster στην Μασαχουσέτη (45 γράμματα).

4. Pekwachnamaykoskwaskwaypinwanik

Αυτή η λίμνη έχει το ρεκόρ για το μακρύτερο τοπωνύμιο στον Καναδά. Η λίμνη βρίσκεται στο Manitoba και Νούναβουτ. Συνολικά περιέχει 31 γράμματα.

5. Mamungkukumpurangkuntjunya

Είναι ένας λόφο στη Νότια Αυστραλία και είναι επίσημα η μεγαλύτερη γεωγραφική ονομασία στη χώρα με 26 γράμματα.

Bonus : Krung Thep Mahanakhon Amon Rattanakosin Mahinthara Yuthaya Mahadilok Phop Noppharat Ratchathani Burirom Udomratchaniwet Mahasathan Amon Piman Awatan Sathit Sakkathattiya Witsanukam Prasit.

Και όμως, όλες αυτές οι λέξεις, δεν είναι τίποτε άλλο από το επίσημο όνομα της Μπανγκόκ, Ταϊλάνδη!!!

Μαστίχα Χίου

Μαστίχα ονομάζεται η αρωματική φυσική ρητίνη που εξάγεται από το μαστιχόδεντρο (Pistacia lentiscus var. Chia)


1. Το φυτό

Το φυτό της μαστίχας, ο σχίνος, (επιστημονικά Pistacia lentiscus var. Chia) (οικογένεια Anacardiaceae), είναι θάμνος αειθαλής ύψους 2-3 μέτρων που αναπτύσσεται αργά και παίρνει την πλήρη ανάπτυξή του μετά από 40-50 χρόνια. Ζει πάνω από 100 χρόνια. Η παραγωγή της μαστίχας δεν είναι δυνατή παρά μόνο έπειτα από τον 5ο χρόνο μετά την φύτευσή του.

Ο σχίνος είναι φυτό ανθεκτικό, ευπαθές όμως στην παγωνιά που μπορεί να σκάσει τις φλέβες του κορμού του, όπως και στην κακότεχνη εκμετάλλευσή του, που μπορεί να στερέψει την πολύτιμη ρητίνη από τον εξωτερικό φλοιό του.
Νέες φυτείες προέρχονται από κλαδιά παλιών δένδρων (μοσχεύματα) και οι παλιές ανανεώνονται με καταβολάδες ή παραφυάδες.

Σχίνοι ή δένδρα αυτής της οικογένειας αποτελούν κύριο στοιχείο της Μακκίας βλάστησης των παραμεσογείων χωρών, αλλά μόνο στην Χίο, δένδρο και φύση σε μία μαγική συνταγή χαρίζουν την ευχαρίστηση, την ανακούφιση και την γιατρειά μέσα από τα πολύτιμα δάκρυα της μαστίχας.

Το αξιοπρόσεκτο είναι, ότι ενώ σχίνοι υπάρχουν σε όλο το νησί η παραγωγή της μαστίχας γίνεται μόνο στο νότιο τμήμα της Χίου, στα Μαστιχόχωρα. Όχι άδικα λοιπόν η Χίος ταυτίζεται με την Μαστίχα. Υπάρχει μάλιστα η εκδοχή ότι το όνομα Χίος είναι φοινικικής προέλευσης και σημαίνει «μαστίχα».

Η καλλιέργεια , η συλλογή και η επεξεργασία της μαστίχας καλύπτει χρονικά όλες τις εποχές του χρόνου και συνδυάζεται με άλλες παραδοσιακές καλλιέργειες και κυρίως εκείνη της ελιάς. Αποτελεί μια οικογενειακή απασχόληση, κατά την οποία αξιοποιείται η εργατική δύναμη των γυναικών & των παιδιών.
Γενάρη και Φλεβάρη γίνεται το κλάδεμα των χαμηλών κλαδιών, Μάρτη και Απρίλη το σκάψιμο και μέχρι το τέλος της άνοιξης έχουν ολοκληρωθεί οι εργασίες περιποίησης του φυτού. Το καλοκαίρι είναι η εποχή της παραγωγής & συλλογής της μαστίχας, που ξεκινά με την προετοιμασία του εδάφους τον Ιούνιο.

Στην αρχή, ο σχίνος «ξύνεται» απομακρύνονται δηλαδή από την περιοχή κάτω από το δένδρο, τα ζιζάνια, φύλλα & χώματα. Ακολουθεί το «φροκάλημα» το σκούπισμα της ίδιας περιοχής με κοινές σκούπες ή πρόχειρες «φροκαλιές» φτιαγμένες από θυμάρι και αγριόσπαρτο.

Κατόπιν γίνεται το «ασπροχωμάτισμα» ή «αμούδισμα» η κάλυψη του καθαρισμένου εδάφους με λευκό, ψιλοκοσκινισμένο χώμα που μαζεύεται από κοντινές περιοχές και το καθιστά πια έτοιμο να δεχτεί τα δάκρυα της μαστίχας.

Το χάραγμα του σχίνου, το «κέντημα» είναι μια τέχνη που παραμένει σχεδόν απαράλλακτη από αιώνες. Χρησιμοποιείται ένα αιχμηρό & αυλακωτό εργαλείο, το «κεντητήρι» και το πρώτο χάραγμα «το ρήνιασμα» γίνεται αρχές Ιουλίου με λίγες αραιές κεντιές χαμηλά στον κορμό. Κάθε 6-8 ημέρες επαναλαμβάνεται το χάραγμα με περισσότερες και πιο πυκνές κεντιές και μετά την πρώτη συλλογή στο δεύτερο δεκαπενθήμερο του Αυγούστου της χονδρής μαστίχας από το έδαφος, ακολουθεί το δεύτερο μάζεμα, που αφορά στο υπόλοιπο της μαστίχας, κυρίως ψιλά δάκρυα είτε από τον κορμό, είτε από το έδαφος.

Το μάζεμα πρέπει να ολοκληρωθεί πριν από τα πρωτοβρόχια, γιατί η βροχή θαμπώνει & μαυρίζει την μαστίχα, ενώ η νεροποντή μπορεί να το παρασύρει μακριά, εξανεμίζοντας τις ελπίδες και τους κόπους όλου του χρόνου.

Από τον Οκτώβρη μέχρι τον Δεκέμβρη μια πρώτη επεξεργασία γίνεται στο σπίτι.
Η μαστίχα κοσκινίζεται για να απομακρυνθούν φύλλα & χώματα και πλένεται με φυσικό σαπούνι ελαιολάδου. Τα μεγάλα & μέτρια δάκρυα καθαρίζονται με μαχαιράκι ή με βελόνα, προτού παραδοθούν, μέσω του τοπικού Συνεταιρισμού, στην Ένωση Μαστιχοπαραγωγών Χίου για περαιτέρω καθαρισμό, συσκευασία & προώθηση στο εμπόριο.

Ο μαστιχοφόρος σχίνος ή μαστιχόδεντρο

Η μαστίχα είναι μια φυσική ρητίνη που βγαίνει από τον κορμό του μαστιχόδεντρου. Το χρώμα της είναι υπόλευκο – υποκίτρινο και είναι ημιδιαφανής εώς διαφανής. Το μαστιχόδεντρο ευδοκιμεί αποκλειστικά και μόνο στη Νότια Χίο. Παίρνει την πλήρη ανάπτυξή του στα 40-50 χρόνια και ζει περίπου 100. Από τον 5ο έως τον 6ο χρόνο δίνει τη ρητίνη και μετά τον 15ο παράγει από 60-250γρ και σε σπάνιες περιπτώσεις 400γρ. Η αποκλειστική παραγωγή της στο νησί της Χίου οφείλεται σύμφωνα με θεωρίες στο εύκρατο κλίμα της περιοχής και στα υποθαλάσσια ηφαίστεια και στο ασβεστολιθικό έδαφος. Έχουν γίνει προσπάθειες να καλλιεργηθεί ο μαστιχοφόρος σχίνος και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας καθώς και σε άλλα κράτη, αλλά χωρίς επιτυχία.

Οι ιδιότητες της μαστίχας είχαν ανακαλυφθεί από τα αρχαία χρόνια. Οι πρώτες αναφορές προέρχονται από τον Ηρόδοτο τον 5ο αιώνα π.χ.. Πολλοί αρχαίοι συγγραφείς αναφέρονται στις θεραπευτικές ιδιότητες της μαστίχας όπως ο Πλίνιος, Ο Θεόφραστος, ο Διοσκουρίδης και ο Γαληνός. Οι φαρμακευτικές της ιδιότητες ήταν γνωστές και στον Ιπποκράτη. Στην αρχαία Ρώμη χρησιμοποιούσαν οδοντογλυφίδες από Μαστιχόδεντρα για να λευκαίνουν τα δόντια τους. Στην αρχαία Ελλάδα μασούσαν το αποξηραμένο ρητινώδες υγρό που έρεε από το φλοιό του μαστιχόδεντρου. Επίσης βρέθηκαν ιατρικές συνταγές στις οποίες φαίνεται πως χρησιμοποιούσαν τη μαστίχα σε διάφορες ασθένειες. Η παραγωγή της μαστίχας γίνεται από τον Ιούνιο εώς το Σεπτέμβριο. Η γεύση της μαστίχας στην αρχή του μασήματος είναι μάλλον πικρή στη συνέχεια όμως εξαφανίζεται και το ειδικό της άρωμα προσδίδει μια ιδιαίτερη γεύση. Η σκληρότητά της οφείλεται σε πολλούς παράγοντες όπως η θερμοκρασία, ο χρόνος έκθεσης της μαστίχας και το μέγεθος που έχει το δάκρυ.

Η Μαστίχα

Πολλοί αρχαίοι συγγραφείς αναφέρονται στις θεραπευτικές ιδιότητες της μαστίχας:
· Μάρκελος Εμπειρικός (4ος-5ος αιώνας Π.Χ.) συνταγή για φλόγωση στομάχου, εντέρων και συκωτιού.
· Ορειβάσιος Σαρδηνίας (4ος αιώνας Π.Χ.) Η μαστίχα είναι φάρμακο για την ουροδόχο κύστη και το στομάχι.
· Γαληνός (2ος αιώνας Π.Χ.) ανεβάζει τις συνθήκες του αίματος και θεραπεύει τον χρόνιο βήχα.
· Σκριμπόνιους Λάργκους (1ος αιώνας Π.Χ.) Η μαστίχα είναι καλή για στομάχι, έντερα, συκώτι.
Αναφορές στην μαστίχα και τις θαυματουργές ιδιότητες της, κάνουν επίσης και άλλοι αρχαίοι συγγραφείς όπως ο Πλίνιος, ο Θεόφραστος, ο Διοσκουρίδης, ο Παύλος της Αίγινας κ.α
gewponoi

Δείτε την σέξι φωτογράφιση της νικήτριας των playmate!

Η νικήτρια των Playmate, Κάτια Δέδε δεν πρόλαβε να κερδίσει στο διαγωνισμό ομορφιάς και έκανε την πρώτη της σέξι φωτογράφιση για λογαριασμό μηνιαίου περιοδικού. Η Κάτια έκανε την πρώτη σέξι φωτογράφισή της μετά τη νίκη της και από ότι φαίνεται… το ‘χει! Άλλωστε όνειρό της είναι να γίνει το επόμενο “Next Top Model”. Απολαύστε την φωτογράφισή που έκανε για το «Esquire»...


αναδημοσίευση από thenewsbus
Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Μονο μην ξεχνάτε να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε , με ένα ενεργό link.
Link directory