Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Mοναδική παράκληση μας είναι να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε, με ένα ενεργό link.

Πέμπτη, 7 Απριλίου 2011

Κλαίνε, ωρέ, οι ράπερ;


Βραδιά ραπ χωρίς πικάπ και υπολογιστές, αλλά µε «γυµνά» τραγούδια και αισθήµατα ήταν εκείνη που διοργάνωσε το MTV για τους Going Through
Συγγνώµη, αλλά τι είναι αυτό που γυαλίζει στα µάτιατουNivo;

Βούρκωσε ο Nivo;

Ε, ναι λοιπόν, και οι ράπερ κλαίνε. Και οι Going Through έχουν ψυχή, ραπάρουν και συγκινούνται. Μπορεί να µη χρειάστηκε να βγάλουµε τα χαρτοµάντιλα, αλλά µια φόρτιση στον αέρα υπήρχε. Ορατή.

MTV unpluggedµε Going Through η περίσταση. Οι φαν – οι διακόσιοιπενήντα που κέρδισαν την είσοδό τους µε διαγωνισµό – κάθησαν σε µαξιλάρια µπροστά στη σκηνή,µια ανάσα από τα παλικάρια.

Απόσταση µηδέν δηλαδή καιάλλη τόση από τα τραγούδια που ήταν «γυµνά»,δηλαδή χωρίς σκρατς, λούπες, πικάπ, κοµπιούτερ και λοιπά ηχητικά εφέ. Τα τραγούδια ενορχηστρωµένα διαφορετικά. Είχαν κάνειδουλειά τα παιδιά.

Στη µια άκρη, αριστερά, ο DJ Rico µπροστά σε πιάνο µε ουρά, στην άλλη ο Μιχάλης Παπαθανασίου στα πλήκτρα και αυτός. Στο µικρόφωνο και στο σκαµπό ο Νivo (που, όπως λέει και ο στίχος, «δεν είναι ο Κάνιε, δεν είναι ο Τζέι, αλλά είναι ο Νίνο που τα λέει»). Βοηθητικά φωνητικά, κιθάρες, µπάσο, ντραµς, κρουστά – όλα σε σκηνικό unplugged, σαν να βρίσκεσαι στο σαλόνι του σπιτιού ανάµεσα σε πολυθρόνες, λαµπατέρ και κουνηµένες, µπροστά σε κόκκινο φόντο, κορνίζες.

Είναι σαν ναγυρνάς στην παλιάγειτονιά, είπεοράπερ.Να εδώ κοντά (στοΘέατρο Χώρα της οδού Αµοργού που γίνεται το λάιβ), στην Κυψέλη, ήταν που ο Νίκος και ο Μιχάλης – Βουρλιώτης καιΠαπαθανασίου – πριν από περίπου δύο δεκαετίες ξεκινούσαν, λέει, το ταξίδι.

Από τα 17 – των Going Through – χρόνια µάζεψαν λοιπόν και έπαιξαν διαφορετικά 14 τραγούδια.

Για θυµήσου! Θυµήθηκε ο Nivo τον Guru (που έφυγε πέρυσι από τη ζωή) και είχαν ηχογραφήσει µαζί στη Νέα Υόρκη, θυµήθηκε και τον Βλάσση Μπονάτσο. Αφιερωµένο στη µνήµη του το «Γαρύφαλε, Γαρύφαλε», που είχαν πει µαζί και που «από τότε που έφυγε ο Βλάσσηςδεν το είχαµε ξαναπεί». Ανέβηκε καιο Φίλιππος Τσεµπερούλης στη σκηνή µε το σαξόφωνο (ένα σαξόφωνο που κλαίει) και αµέσως µετά ένα µικρό µπρέικ γιατί «µας πήραν τα ζουµιά»… Εχουναυτότο καλό τα unplugged sessions. Κάνουν και µια ψυχανάλυση µε την ευκαιρία, καθώς γυρνάς στο παρελθόν και σκαλίζεις, γι’αυτό τα λένε και sessions εξάλλου. Καλούν τον καλλιτέχνη να «ανοιχτεί». Και ο Nivo θυµάται τον παππού Αβραάµ και τα ντουλάπια του που έψαχνε καικάπου βρήκε, λέει, δίσκο από τα ‘70s του Αρη Σαν, Ελληνα στην Αστόρια, άκουσε και εµπνεύστηκε από αυτόν το «Πολλά προβλήµατα» – που το είπε κιόλας επί τόπουµε την Ελισάβετ Σπανού.

Η οποία δεν ήταν η µόνη γκεστ της βραδιάς. Ηρθαν και ο Ισορροπιστής (στο «Γυναίκες πολλές»), το Θηρίο, ο Αλχηµιστής (στα «∆ώδεκα παρά» και «∆ώδεκα ακριβώς») και η Σαββέρια Μαριόλα. Με τον Stan (νέο αίµα στο Family Label) είπαν το «Θέλω να γυρίσω στα παλιά, στην παλιά µου γειτονιά», όπου ο Νivo περπάτησε νοερά σε Αγία Βαρβάρα και ∆ραπετσώνα και έτσι unplugged «µας πήραν πάλι τα ζουµιά»…

Unplugged ιστορία

Τα unplugged σόου

του ΜΤV έχουν τη δική τους ιστορία, από τα ‘90s.
Από τότε που µπήκαν οι Nirvana στο στούντιο χωρίς ηλεκτρισµό και άλλοι πολλοί, από τον Ερικ Κλάπτον ώς τους Οasis, τον Μποµπ Ντίλαν κ.ά. Ενώ η ∆έσποινα Βανδή ήταν το πρώτο unplugged του ελληνικού ΜΤV.

Αναδημοσιευση Απο τα Νεα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Μονο μην ξεχνάτε να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε , με ένα ενεργό link.
Link directory