Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Mοναδική παράκληση μας είναι να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε, με ένα ενεργό link.

Κυριακή, 17 Απριλίου 2011

....Η Κοκα κόλα τα γειαίνει ολα!!!


Θα μπορούσε να είναι η καλύτερη διαφημιση....ακούστε το...
Η Μαντινάδα της Κόκα κόλα  που τα ...γειαινει ολα....απο το 1959

                         

Σύγχρονοι αβορίγινες .

aborigines02 Modern Aborigines
aborigines03 Modern Aborigines
aborigines50 Modern Aborigines
aborigines10 Modern Aborigines
aborigines15 Modern Aborigines

ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΝΙΚΟ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ...


  Ο Νίκος Παπάζογλου  o τραγουδοποιός  με την ιδιαίτερη φωνή , και τα υπέροχα τραγούδια ,δεν είναι πια μαζί μας, πήγε να συναντήσει τον Μανώλη Ρασούλη για να συνεχίσουν να δημιουργούν στην γειτονία των Αγγέλων...
Με συγκλόνισε ο θανατός του οχι μόνο γιατί ήταν απο τους αγαπημένους μου τραγουδοποιούς ....
Τον είχα γνωρίσει προσωπικά, διότι αν και γεννήθηκε και μεγάλωσε στη ΘΕΣ/ΝΙΚΗ  η καταγωγή του ήταν απο την δική μου ιδιαίτερη πατρίδα την ΚΟΡΜΙΣΤΑ ΣΕΡΡΩΝ.....
Ανθρωπος απλός, και καλόκαρδος, χαμηλών τόνων ,με το κόκκινο φουλάρι που δεν αποχωριζόταν ποτέ...
Δυστυχώς η μάχη ,(όπως γίνεται πάντα με τον καρκίνο) ήταν άνιση...

Νικόλα δεν θα σε ξεχάσω-ουμε ποτέ ....

Το αγαπημένο μου.... ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ Στίχοι /μουσική Νίκος Παπάζογλου...
Μα γιατί το τραγούδι ναναι λυπητερό.....

                         


ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ.....

Παράξενοι άνθρωποι .

humanoddities01 Bizarre Human Oddities
humanoddities02 Bizarre Human Oddities
humanoddities03 Bizarre Human Oddities
humanoddities12 Bizarre Human Oddities
humanoddities15 Bizarre Human Oddities
humanoddities16 Bizarre Human Oddities

Eνα φρούτο που το λένε Μούρο...

Όσοι θέλουν να χάσουν τα περιττά τους κιλά, ίσως πρέπει να εντάξουν τα μούρα στη διατροφή τους, καθώς μειώνουν τον αριθμό των λιπωδών κυττάρων στο σώμα έως 73%!.Τα φρούτα εμποδίζουν επίσης την δημιουργία νέων λιπωδών κυττάρων, γεγονός που τα καθιστά ακόμα πιο ισχυρό όπλο στη μάχη εναντίον της παχυσαρκίας.

Τα μούρα, που ήδη θεωρούνται «υπερόπλο» στην μάχη εναντίον της καρδιοπάθειας και του τύπου 2 διαβήτη, περιέχουν υψηλά επίπεδα πολυφαινολών. Οι πολυφαινόλες είναι ομάδες χημικών ουσιών που παρέχουν πολλά οφέλη στην υγεία.

Πειράματα που διεξήγαγαν επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Woman’s του Τέξας έδειξαν πως ο αριθμός των λιπωδών κυττάρων μειώνεται από 27% έως 73%,αναλόγως με την ποσότητα των πολυφαινολών από μούρα που χρησιμοποιείται.

Όπως εξήγησαν στο Συνέδριο Πειραματικής Βιολογίας που διοργανώνει κάθε χρόνο η Αμερικανική Εταιρεία Διατροφής (ASN), χρησιμοποίησαν ιστούς από ποντίκια για να εξετάσουν την επίδραση των πολυφαινολών από μούρα στην ανάπτυξη των λιπωδών κυττάρων και την λιπόλυση (είναι η διάσπαση του λιπώδους ιστού στο σώμα).

Οι ερευνητές καλλιέργησαν τα ιστικά δείγματα και τα εξέθεσαν σε τρεις διαφορετικές δόσεις πολυφαινολών από μούρα, αποκομίζοντας τα εντυπωσιακά αποτελέσματα

Να συμπληρώσω οτι πέρα απο τις ιδιότητες του μούρου για συγκεκριμένη χρήση που αναφέρθηκε στο άρθρο ξέρετε οτι τα μούρα είναι η βάση όλων των φαρμάκων που εχουν βρογχοδιασταλτικές ιδιότητες ?? Αρα λοιπόν κάνουν καλό και στους πνεύμονες...

Εκπληκτικοί σχηματισμοί στον ουρανό .

amazing cloud formations01 Amazing Cloud Formations
amazing cloud formations03 Amazing Cloud Formations
amazing cloud formations05 Amazing Cloud Formations
amazing cloud formations06 Amazing Cloud Formations
amazing cloud formations08 Amazing Cloud Formations
amazing cloud formations09 Amazing Cloud Formations

Εφτά πράγματα που δεν πρέπει να έχεις....




Σύμφωνα με το μεγάλο Ινδό ηγέτη, Μαχάτμα Γκάντι τα παρακάτω συνιστούν τα 7 αμαρτήματα της κοινωνίας. Στην κοινωνία που αυτός οραματίστηκε οι άνθρωποι δεν πρέπει να έχουν:

1. Πλούτο χωρίς μόχθο

2. Απόλαυση χωρίς συναίσθημα

3. Εμπόριο χωρίς ήθος

4. Γνώση χωρίς χαρακτήρα

5. Επιστήμη χωρίς ανθρωπιά

6. Λατρεία χωρίς θυσία

7. Πολιτική χωρίς αρχές

Κυριακή Των Βαΐων



Την Κυριακή των Βαΐων, σε ανάμνηση της θριαμβευτικής εισόδου του Χριστού στα Ιεροσόλυμα, όλοι οι ναοί στολίζονται με κλαδιά από βάγια, ή φοίνικες δηλαδή από άλλα νικητήρια φυτά, όπως δάφνη, ιτιά, μυρτιά και ελιά.
Μετά τη λειτουργία μοιράζονται στους πιστούς.

Η εκκλησία μας καθιέρωσε ήδη από τον 9ο αιώνα το έθιμο αυτό μια και όπως αναφέρει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης «όχλος πολύς...έλαβον τα βαΐα των φοινίκων και εξήλθον εις υπάντησιν αυτώ».


Στα πρώτα χριστιανικά χρόνια, στα Ιεροσόλυμα, ο επίσκοπος έμπαινε στην πόλη
«επί πώλου όνου», αναπαριστάνοντας το γεγονός, ενώ στα βυζαντικά γινόνταν
«ο περίπατος του αυτοκράτορα», από το Παλάτι προς τη Μεγάλη Εκκλησία.
Στη διαδρομή αυτή ο αυτοκράτορας μοίραζε στον κόσμο βάγια και σταυρούς και ο Πατριάρχης σταυρούς και κεριά.
Με τα βάγια οι πιστοί στόλιζαν τους τοίχους των σπιτιών και το εικονοστάσι τους.
Και σήμερα όλες οι εκκλησίες στολίζονται με δαφνόφυλλα ή βάγια.
Τα "βαγιοχτυπήματα"..... τα παλιότερα χρόνια...

Τα παλιότερα χρόνια τους τα προμήθευαν τα νιόπαντρα ζευγάρια της χρονιάς ή και μόνο οι νιόπαντρες γυναίκες, για το καλό του γάμου τους.

Πίστευαν πως η γονιμοποιός δύναμη που κρύβουν τα φυτά αυτά θα μεταφερόταν και στις ίδιες και η μια χτυπούσε την άλλη με τα βάγια.
Τα "βαγιοχτυπήματα" σιγά-σιγά άρχισαν να γίνονται και από τις άλλες γυναίκες
και τα παιδιά τις μιμούνταν και όπως χτυπιούνταν μεταξύ τους εύχονταν:
"Και του χρόνου, να μη σε πιάν' η μυίγα".

Δυνάμεις ιαματικές και αποτρεπτικές, μαζί με τις γονιμοποιές, αποδίδονταν
στα βάγια και γι αυτό έπρεπε μετά την εκκλησία όλα να τα "βατσάσουν" για το καλό.
Τα δέντρα, τα περβόλια, τα κλήματα, τις στάνες, τα ζώα, τους μύλους, τις βάρκες.
Από ένα κλαδάκι κρεμούσαν στα οπωροφόρα, για να καρπίζουν και στα κηπευτικά, για να μην τα πιάνει το σκουλήκι.

"Μέσα βάγια και χαρές,
όξω ψύλλοι, κόριζες !"
‘Ολα εξαφανίζονταν από τα σπίτια μόλις μπαίναν τα βάγια.
Κρατούσαν την πρώτη θέση στο εικονοστάσι και μ' αυτά "κάπνιζαν"
οι γυναίκες τα παιδιά για το "κακό το μάτι".


Στη Λέσβο τα παιδιά, μετά την εκκλησία, στόλιζαν ένα δεμάτι από κλαδιά δάφνης με κόκκινα ή πράσινα πανάκια από καινούργιο φουστάνι, κρεμούσαν κι ένα κουδούνι και καθώς πήγαιναν από σπίτι σε σπίτι ψάλλοντας και λέγοντας εξορκισμούς για τους ψύλλους και τα ποντίκια, έδιναν και ένα κλαράκι δάφνης στη νοικοκυρά.
Στο τέλος ζητούσαν και το χάρισμά τους:
"Χρόνια πολλά, εν ονόματι Κυρίου, δό μ' τ' αυγό να φύγω"


Στην Ανατολική Ρωμυλία, τα κορίτσια έφτιαχναν με τα βάγια στεφάνια, τους έδεναν
μια κόκκινη κλωστή και τραγουδώντας όλες μαζί πήγαιναν και τα πέταγαν
στο ρέμα κι όπως έπαιρνε τα στεφάνια το νερό, όποιας πήγαινε μπροστά
εκείνη θα γινόταν "συντέκνησσα". Πρώτη στο γυρισμό, πρώτη στο χορό και
στο δικό της σπίτι η μάνα της θα έφτιαχνε τα φασόλια και θα τις φίλευε όλες,
μαζί με ελιές.


Στη Τήνο, την Κυριακή των Βαΐων, τα παιδιά τριγύριζαν στους δρόμους
κρατώντας μαζί με το στεφάνι τους την "αργινάρα", μια ξύλινη ή και σιδερένια ροκάνα που τη στριφογύριζαν με δύναμη. Μέσα σε εκκωφαντικό θόρυβο κατέληγαν στη θάλασσα, όπου πετούσαν στο στεφάνι στο νερό.
Το έθιμο της περιφοράς των κλαδιών θυμίζει την "ειρεσιώνη", το στολισμένο με καρπούς κλαδί, που στις γιορτές της άνοιξης περιέφεραν στους δρόμους τα παιδιά, στην αρχαιότητα. Τα βάγια τα έπλεκαν σε πάρα πολλά σχέδια: φεγγάρια, πλοία, γαϊδουράκια, το πιο συνηθισμένο όμως ήταν ο σταυρός.
Σε μερικά μέρη τους έδιναν το σχήμα του ψαριού. Ψάρι είχαν σαν σημάδι αναγνώρισης οι πρώτοι χριστιανοί, η λέξη ΙΧΘΥΣ, εξάλλου, προέρχεται από τα αρχικά Ιησούς Χριστός Θεού Υιός Σωτήρ.
Αν και είναι εκόμα σαρακοστή, η εκκλησία την Κυριακή των Βαϊων επιτρέπει το ψάρι. Έτσι και το τραγούδι των παιδιών λέει:


"Βάγια, Βάγια των βαγιών,
τρώνε ψάρι και κολιό,
κι ως την άλλη Κυριακή
με το κόκκινο αυγό ! "


Διαβάστε περισσότερα http://ektiesthisi.blogspot.com/2011/04/blog-post_17.html#ixzz1Jls2Naum

Η ιστορία της λατέρνας,


ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Η λατέρνα είναι ένα αυτόµατο µουσικό όργανο που αν και ογκώδες δεν χρησιµοποιείται µόνο σε κλειστούς χώρους αλλά συχνά µεταφέρεται σε ανοιχτούς χώρους, πλατείες και γειτονιές. Είναι ένα όργανο που δηµιούργησε πολλά συναισθήµατα στους Έλληνες και βοήθησε πολύ στην εξάπλωση και διάδοση ήχων που είναι αγαπητοί ακόµα και σήµερα. Πολλοί έχουν να πουν κάποια ιστορία που ξέρουν ή έχουν ακούσει γύρω από κάποια λατέρνα. Υπήρξαν όµως και πολλά προβλήµατα που την ταλαιπώρησαν µέσα στο πέρασµα του χρόνου µε αποτέλεσµα να την περιθωριοποιήσουν. Επίσης πρόβληµα στην µελέτη της δηµιουργεί η έλλειψη βιβλιογραφίας, µιας και όποια τυχόν υπάρχει είναι ανεπαρκής έως και λανθασµένη. Αυτό συµβαίνει γιατί οι ερευνητές δεν ασχολήθηκαν µε την τέχνη της λατέρνας αλλά προέβησαν σε µια απλή περιγραφή της. Παρόλα αυτά ακόµα και σήµερα υπάρχουν γωνιές και γειτονιές που κάποιος µπορεί να ακούσει και να σιγοτραγουδήσει παλιές αγαπηµένες µελωδίες



ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ Το ξεκίνηµα,

Η πρώτη λατέρνα στην Ελλάδα δηµιουργήθηκε γύρω στα 1880. Τότε η συνεργασία του Έλληνα Ιωσήφ Αρµάου και του Ιταλού Jugepe Turconi απέφερε την λατέρνα. Οι δυο τους πολλοί καλοί φίλοι µε έντονες µουσικές και κατασκευαστικές δεξιότητες έφτιαξαν στην Κωνσταντινούπολη την πρώτη λατέρνα χωρίς τη σιδερένια βάση που είχαν τα πιάνο γιατί υπήρχαν παρόµοια µε τη λατέρνα όργανα στο παρελθόν µε σιδερένια όµως βάση (π.χ. η Ροµβία). Οι δυο τους είχαν δηµιουργήσει ένα συνεταιρισµό όπου είχαν διαχωρίσει τη δουλειά σε δύο κοµµάτια. Ο Turconi ασχολιόταν µε το κατασκευαστικό κοµµάτι ενώ ο Αρµάος µε την καταγραφή, δηλαδή το «σταµπάρισµα» των τραγουδιών


Η εξάπλωση και το τέλος,

Η εξέλιξη ήταν ραγδαία. Αν και στην Κωνσταντινούπολη υπήρξαν µόνο 2-3 κατασκευαστές στην Ελλάδα υπολογίζονται σε 60-80. Υπολογίζεται επίσης ότι την περίοδο πριν τον πόλεµο του 1940 υπήρξαν σε Αθήνα και Πειραιά περίπου 40.000 όργανα και άλλα τόσα µόνο στη Θεσσαλονίκη. Ακόµα εκείνη την περίοδο σε κάθε µαγαζί διασκεδάσεως υπήρχαν 6-7 όργανα. Ο πόλεµος όµως στάθηκε τροχοπέδη σε οποιαδήποτε εξέλιξη της λατέρνας. Αν και ήταν πολύ προσιτή στην αρχή της στη διάρκεια του πολέµου κανείς δεν κοίταζε την διασκέδαση. Επίσης πάρα πολλά όργανα καταστράφηκαν λόγω του όγκου τους. Ο τελευταίος κατασκευαστής όπου έκλεισε το εργαστήριο περίπου στα 1938. Αυτό το µαρτυρούν και οι υπάρχουσες λατέρνες που υπολογίζονται σε νεότερες να είναι εκείνης της εποχής.



Οι προϋποθέσεις για µια νέα δηµιουργία

Μέσα στα χρόνια της ακµής πολλοί ακολούθησαν το πρότυπο του Αρµάου-Turconi και διαχώρισαν την κατασκευή της λατέρνας. Έτσι, σπουδαιότερος «σταµπαδόρος» εξελίχθηκε ο γιος του Αρµάου, Νίκος Αρµάος. Αυτός διέδωσε αργότερα την τέχνη του στο γιο του και αυτός βρήκε µεταλαµπαδευτή τον Αντώνη Νασιόπουλο όπου σε συνεργασία µε τον Βασίλη Ιακωβίδη, κορυφαίο τεχνίτη και κουρδιστή πιάνων, κατασκεύασαν ξανά το 1944 τη λατέρνα. Παράλληλα στις Σέρρες, ο Αναστάσιος Τζίωνης συνεχίζει και αυτός να κατασκευάζει µε παραδοσιακό τρόπο λατέρνες. Αργότερα (το 2001) ο Ιακωβίδης θα πεθάνει, ο Τζίωνης θα αποσυρθεί (σε ηλικία 97 ετών) και µόνος κατασκευαστής θα µείνει ο Νασιόπουλος


ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

Η λατέρνα είναι ένα αυτόµατο µουσικό όργανο που έχει πάρα πολλές οµοιότητες µε το πιάνο. Μάλιστα το χαρακτηρίζουν και αυτόµατο πιάνο. Χωρίζεται σε δύο µέρη: α) το πάνω µέρος που περιλαµβάνει τις χορδές απ’ το πάνω µπαλκόνι µέχρι το κάτω και το ηχείο, β) το κάτω µέρος το κιβώτιο που περιλαµβάνει τον κύλινδρο και τους
µηχανισµούς του. Τα πλήκτρα (τα σφυράκια όπως λένε και στο πιάνο) ανήκουν στο κάτω µέρος, ουσιαστικά όµως αποτελούν αυτοτελές κοµµάτι. Έτσι κάποιος σε ένα µαγαζί θα διάλεγε πρώτα κάποιο πάνω µέρος και µετά το κάτω και θα τα ένωνε. Οι λατέρνες έχουν 33, 35 ή 37 «φωνές» δηλαδή χορδές, και αυτό είναι και το χαρακτηριστικό για να χαρακτηρίσουµε µια λατέρνα µεγάλη ή µικρή αφού ανάλογα µε τις χορδές εξαρτάται και το µέγεθος της τόσο στο ύψος όσο όµως περισσότερο στο πλάτος. Επίσης υπάρχει 1 κουδούνι που δίνει διαφορετικό τόνο στον ήχο. Το κοµµάτι που είναι και αυτό ανεξάρτητο όπως τα πλήκτρα και ουσιαστικά παίζει τα συγκεκριµένα τραγούδια είναι ο κύλινδρος . Οι χορδές καταλαµβάνουν 3,5 οκτάβες
µία από αυτές είναι µπάσα και είναι µη πλήρη οκτάβα (7 χορδές) οι οποίες είναι χάλκινες. Οι χορδές όλες είναι χορδές πιάνου όπως και τα κλειδιά. Γενικά πολλά υλικά είναι υλικά πιάνου. Το πάνω µπαλκόνι είναι από οξιά για να αντέχει τις εντάσεις (περίπου 5 τόνοι), το ηχείο είναι ερυθρελάτη και ο κύλινδρος φλαµούρι για να καρφώνονται σωστά και σταθερά τα καρφιά. Επίσης υπάρχει µία βίδα ρύθµισης ή εντάσεως κάτω από το πληκτρολόγιο που φέρνει το πληκτρολόγιο πιο κοντά ή πιο µακριά απ’ τον κύλινδρο αυξοµειώνοντας την ένταση του παιξίµατος. Μια άλλη βίδα η «ρέγουλα» που βρίσκεται αριστερά απ’ το πληκτρολόγιο το µετακινεί αριστερά ή δεξιά για να ρυθµίζονται οι µετακινήσεις που οφείλονται σε αλλαγές της υγρασίας ισορροπίας των ξύλων. Τέλος, υπάρχει ένας µοχλός ασφάλισης που ελευθερώνει τον κύλινδρο για να µπορεί αυτό να µετακινηθεί. Αξίζει να σηµειωθεί ότι η κατασκευή της λατέρνας διαρκεί περίπου 3 µήνες.


ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

Η λειτουργία της λατέρνας βασίζεται στα 2 µέρη της. Στο πάνω όπου παράγεται ο ήχος µε τις χορδές και στο κάτω όπου ο κύλινδρος θέτει σε κίνηση τα πλήκτρα. Ο κύλινδρος έχει πάνω του καρφωµένα καρφιά (αυτό είναι το λεγόµενο σταµπάρισµα) και γυρνώντας τη µανιβέλα γυρνάει ο κύλινδρος µέσω ενός γραναζιού και ενός στροφάλου. Γυρνώντας λοιπόν ο κύλινδρος ακουµπάνε τα καρφιά του πάνω στα ατσαλάκια (ατσάλινες άκρες 10 περίπου χιλιοστών) που βρίσκονται στην άκρη των πλήκτρων, τα ανασηκώνουν και όταν τα αφήνουν αυτά µε τη βοήθεια ελατηρίων προσκρούουν στις χορδές. Για την αλλαγή τραγουδιού σηκώνεται ο µοχλός ασφαλίσεως και µετακινώντας τον κύλινδρο δεξιά ή αριστερά αλλάζουµε σειρά καρφιών που θα µετακινούν τα πλήκτρα. Η απόσταση µεταξύ 2 πλήκτρων είναι 13 χιλιοστά και έτσι χωράνε µέχρι και 9 τραγούδια σε κάθε κύλινδρο. Η ταχύτητα του τραγουδιού εξαρτάται από το πόσο κοντά µεταξύ τους είναι τα καρφιά, απ’ το ύψος τους και απ’ την κίνηση της µανιβέλας. Έτσι το παίξιµο απαιτεί από τον παίκτη γνώση της σωστής ταχύτητας, σταθερό ρυθµό και µείωση του ρυθµού την τελευταία φορά επανάληψης του τραγουδιού για να φανεί που αυτό τελειώνει. Επίσης απαραίτητη είναι και η συνοδεία ντεφιού.




ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ

Η λατέρνα απαιτεί συχνή συντήρηση και αυτή είναι απαραίτητη για τη σωστή λειτουργία της και την µακροζωία της. Καταρχήν χρειάζεται κούρδισµα κάθε 1 ή 1,5 µήνα λόγω της έλλειψης σιδερένιας βάσης. Το κούρδισµα γίνεται µε διαπασών και είναι απαραίτητο το κούρδισµα ανά οκτάβες. Επίσης χρειάζεται συχνά στο τέλος 2η και 3η φορά κούρδισµα µέχρι να σταθεροποιηθεί. Ακόµα χρειάζεται ρεγουλάρισµα ανάλογα µε το πρόβληµα που µπορεί να δηµιουργηθεί από την αυξοµείωση της υγρασίας. Επίσης συχνά σπάνε πλήκτρα, ατσαλάκια ή χορδές. Χρειάζονται γρασάρισµα τα καρφιά και τα µηχανικά µέρη όπως και λάδωµα. Τέλος, κάθε 2-3 χρόνια µία λατέρνα που παίζει καθηµερινά 8 ώρες χρειάζεται αλλαγή κυλίνδρου γιατί λειώνουν τα καρφιά. Έπειτα δεν πρέπει να εκτίθεται σε ρεύµα και µεγάλες αυξοµειώσεις υγρασίας




ΣΤΟΛΙΣΜΑ

Κύριο χαρακτηριστικό της λατέρνας ήταν και είναι το στόλισµά της. Παλαιότερα αποτελούσε και επάγγελµα καθώς υπήρχαν καταστήµατα που πουλούσαν στολίδια και άλλα είδη. Είχαν σκεπάσµατα από δέρµα σε διάφορα χρώµατα, κοµµένα, ξεγυρισµένα, µε κεντίδια, σκαλισµένα διάτρητα. Αυτές ήταν οι φορεσιές. Υπήρχαν βελούδινα σκεπάσµατα µε ρέλι, χρυσοκεντήµατα µε παραστάσεις (π.χ. 2 κοπέλες να κρατούν την ελληνική σηµαία ή παραστάσεις από µάχες του ’21) Ήταν πολύ φορτωµένες µε χάντρες, κοµπολόγια, εικόνες ακόµα και κέλυφος χελώνας και ότι άλλο σκεφτόταν ο καθένας. Υπήρχαν σεγαριστά σχέδια µε το κλασσικό βυζαντινό σχέδιο και η εικόνα που είχαν στο κέντρο ήταν ή της Μαρίας της Πενταγιώτισσας ή της Ρόζα Εσκενάζυ ή 2-3 ακόµα άλλες. Σπάνια κάποιος έβαζε φωτογραφία από αγαπηµένο ή συγκεκριµένο του πρόσωπο. Τέλος τα πόδια που στηριζόταν η λατέρνα ήταν ξυλόγλυπτα.




ΣΤΑΜΠΑΡΙΣΜΑ

Το σηµαντικότερο ίσως ρόλο στη λατέρνα τον κατέχει ο κύλινδρος. Έτσι ο κατασκευαστής του γινόταν ανέκαθεν διάσηµος και έπρεπε να έχει εξαιρετικές µουσικές ικανότητες. Αυτός ονοµαζόταν «σταµπαδόρος» ή «καρφωτής». Το σταµπάρισµα είναι µια δύσκολη περίπλοκη διαδικασία και δεν απαιτεί µονάχα µουσικές γνώσεις αλλά και τεχνικές. Αφού το τραγούδι αποτυπωθεί σε παρτιτούρα ο σταµπαδόρος βάζει στην εσωτερική µεριά της λατέρνας και πίσω ακριβώς απ’ τη
µανιβέλα ένα ειδικό «ρολόι». Ακριβώς έξω από τη λατέρνα πάλι πίσω από τη
µανιβέλα βιδώνει έναν λεπτοδείχτη και τα ευθυγραµµίζει. Ανάλογα µε τη χρονική αξία που έχει η νότα γυρίζει τη µανιβέλα µέχρι ο λεπτοδείχτης να δείξει την ανάλογη ένδειξη στο ρολόι. Τότε πατάει ελαφρά το πλήκτρο έτσι ώστε το ατσαλάκι στην άκρη να σηµαδέψει ελαφρά τον κύλινδρο. Στην αρχή βάζει τη µια σειρά και µετά τα µπάσα. Αφού τελειώσει και τα 9 τραγούδια ξεκινάει το κάρφωµα. Υπάρχουν 3ων ειδών καρφιά: 1. Πόντοι, καρφιά µήκους 6 χιλιοστών χρησιµοποιούνται για µεγάλες χρονικές αξίες. 2. Τα τέρτσα, καρφιά µήκους 5 χιλιοστών χρησιµοποιούνται κυρίως για τα όγδοα και µπαίνουν σε σειρές. 3. Τρίλιες, καρφιά µήκους 4 χιλιοστών, αιχµηρά προς τα πάνω κοντά, τετραγωνοποιηµένα, µπακιρένια. Για κάθε τύπο καρφιού υπάρχει το ανάλογο ζουµπαδάκι που εξασφαλίζει το ισοϋψές κάρφωµα. Όλη η διαδικασία του τυπώµατος διαρκεί 20-25 ηµέρες. ?ιασηµότερος καρφωτής υπήρξε ο Νίκος Αρµάος. Λόγω της έλλειψης ηχητικών πηγών µπορούσε µόνο ακούγοντας ένα πελάτη να σφυρίζει ένα σκοπό να τον σταµπάρει µε 2 ή 3 τρόπους. Έγραφε πολλά τραγούδια και αρκετά από αυτά έγιναν γνωστά ως τραγούδια άλλων που τους έδινε ο Αρµάος όπως η Φαληριώτισσα, Γαρύφαλλο στ’ αυτί, Φούστα κλαρωτή, Χασάπικο πολίτικο κ.α. Μεγάλος καηµός του ήταν ότι ποτέ δεν κατασκεύασε λατέρνα. Επίσης οι ικανότητές του στην επισκευή ήταν περιορισµένες. Τέλος είχε γίνει πρόσφατα µία προσπάθεια από έναν Θεσσαλονικιό χορδιστή να σταµπάρει µε υπολογιστή τα τραγούδια. Εκτός όµως του ότι αυτή η µέθοδος ήταν εντελώς αντίθετη µε την παράδοση της λατέρνας τελικώς απέτυχε µιας και προέκυψαν προβλήµατα µε τη διαφορετικότητα που είχε το κάθε πληκτρολόγιο και τη µεταφορά του τυπώµατος πάνω στον κύλινδρο.



Η ΛΑΤΕΡΝΑ ΣΤΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΠΟΧΗ

Στη σύγχρονη εποχή η λατέρνα είναι πολύ παραµερισµένη και αρκετά σπάνιο θέαµα.
Η ζήτηση είναι αρκετά περιορισµένη σε συλλέκτες και κάποιους ελάχιστους µουσικούς. Στην περιοχή της Αττικής υπάρχουν µόνο 8-9 περιπλανώµενοι εκ των οποίων 1 στον Πειραιά, 3 στην Αθήνα, 1 στην Γλυφάδα όπως και κάποιοι γύφτοι οι οποίοι όµως περιπλανώνται σε ολόκληρη την Ελλάδα. Επίσης σε µαγαζιά διασκέδασης πολύ σπάνια βρίσκονται λατέρνες αφού οι δίσκοι, τα γραµµόφωνα και τα Juke box παραµέρισαν τελείως τη λατέρνα µετά το 40. Οι πωλήσεις πλέον γίνονται σπάνια και συνήθως όχι κατόπιν παραγγελίας αλλά αγοράζονται έτοιµα κοµµάτια. Τα τραγούδια τα οποία ταυτίστηκαν µε τη λατέρνα όπως η Φραγκοσυριανή, Γαρύφαλλο στ’ αυτί, Το Τραµ το τελευταίο, Οι θαλασσιές οι χάντρες, παραµένουν στο ρεπερτόριο και των καινούργιων οργάνων και υπάρχουν κάποιες προσθήκες σε τραγούδια του Μίµη Πλέσσα ή του Λευτέρη Παπαδόπουλου









Αναρτημενο Απο Melwdo στο Forum TeamGR, Δειτε περισσοτερα θεματα

Δώστε χαρά σε ένα παιδί,

Γιατί ένα παιχνίδι ή ένα βιβλίο ίσως να μη μπορεί να αλλάξει τον κόσμο, αλλά σίγουρα θα φωτίσει με χαρά ένα παιδικό πρόσωπο

Με παιχνίδια και παιδικά βιβλία σε καλή κατάσταση

Την Κυριακή 17 Απριλίου φορέστε το καλύτερο χαμόγελό σας και κάντε μια βόλτα στην πλατεία Ελευθερίας στο Νέο Ψυχικό. Μαζί σας να έχετε φροντίσει να πάρετε παιχνίδια και παιδικά βιβλία σε καλή κατάσταση. Προορίζονται για παιδιά που τα έχουν πραγματικά ανάγκη. Γιατί ένα παιχνίδι ή ένα βιβλίο ίσως να μη μπορεί να αλλάξει τον κόσμο, αλλά σίγουρα θα φωτίσει με χαρά ένα παιδικό πρόσωπο, γεγονός που κάνει αυτόν τον κόσμο λίγο πιο όμορφο.

Την εκδήλωση διοργανώνουν οι Bestistas (ακροατές – εθελοντές θετικής δράσης του ραδιοφωνικού σταθμού BEST 92.6), η Plan Toys και ο δήμος Φιλοθέης – Ψυχικού. Από τις 11 το πρωί έως τις 3 το μεσημέρι, όλη η πλατεία θα είναι ένα party για μικρούς και μεγάλους.

Αναδημοσιευση Απο Βημα

Greecelands

Η αναγέννηση της Γκράβας,

Εικόνα του σχολικού συγκροτήματος της Γκράβας όπως θα δείχνει μετά την ανάπλαση

Το σχέδιο για τις αρχιτεκτονικές αλλαγές στο σχολικό συγκρότημα

Ανάπλαση του μεγαλύτερου σχολικού συγκροτήματος στην Ελλάδα, της περίφημης Γκράβας στο Γαλάτσι, μελετάει το υπουργείο Παιδείας σε συνεργασία με τους δήμους Αθηναίων και Γαλατσίου.

Τα σχολεία του συγκροτήματος επί του παρόντος έχουν εκσυγχρονιστεί μόνο ψηφιακά, με την τοποθέτηση σύγχρονων υπολογιστών και διαδικτυακών πινάκων στις σχολικές αίθουσες. Κατά τα άλλα πληρούν τις προδιαγραφές ενός μαθητικού γκέτο, όπως χαρακτηριζόταν πάντα από την σχολική κοινότητα και τους περιοίκους, που έστελναν τα παιδιά τους εκεί.

Η υπουργός Παιδείας κυρία Αννα Διαμαντοπούλου, είχε σήμερα, Πέμπτη, συνάντηση με το δήμαρχο της Αθήνας κ. Γ. Καμίνη και τον δήμαρχο Γαλατσίου κ. Κυρ. Τσίρο για τα θέματα ανάπλασης του σχολικού συγκροτήματος της Γκράβας.

Μεγάλοι σταρ στην Αθήνα για τους Special Olympics,


Ξεπέρασε κάθε όριο η συμμετοχή των εθελοντών

Η μεγαλύτερη αθλητική διοργάνωση της χρονιάς γίνεται στην Αθήνα και απέχουμε 72 ημέρες από την έναρξή της που έχει οριστεί για τις 25 Ιουνίου. Οι Παγκόσμιοι Αγώνες 2011 - Special Olympics, στους οποίους συμμετέχουν αθλητές με διανοητική αναπηρία, είναι πλέον προ των πυλών. «Οι Αγώνες ξεπέρασαν τις προσδοκίες σε ο, τι αφορά την προσέλκυση εθελοντών. Φτάσαμε τους 25.000, περίπου 3.000 παραπάνω από όσους χρειαζόμασταν», είπε η Πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής κ. Ιωάννα Δεσποτοπούλου σε ενημερωτική εκδήλωση για τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης που θα καλύψουν τους Αγώνες.
Παράλληλα, όπως έγινε γνωστό, τρανταχτά ονόματα του διεθνούς σταρ σίστεμ, όπως ο Στίβι Γουόντερ, η Βανέσσα Ουίλλιαμς, ο κινέζος σταρ του ΝΒΑ Γιάο Μινγκ, αλλά και ο πρώην ηθοποιός και νυν κυβερνήτης της Καλιφόρνια, έχουν δηλώσει ότι θα έρθουν το καλοκαίρι στην Αθήνα για τους Special Olympics.

H Σκάρλετ μετακόμισε στου Σον,


Το πιο καυτό ζευγάρι του Χόλιγουντ ζει πλέον στο ίδιο σπίτι

Έπειτα από τρεις μήνες σχέσης η Σκάρλετ Γιόχανσον και ο Σον Πεν αποφάσισαν να μείνουν μαζί σύμφωνα με δημοσίευμα του αμερικάνικου περιοδικού «Us».

Η 26χρονη σταρ του Χόλιγουντ έχει ήδη μετακομίσει στην $3.8 εκατομμυρίων βίλα που διαθέτει ο αγαπημένος της στο Μαλιμπού.

«Τώρα που συγκατοικούν προτιμούν να μένουν σπίτι, μακριά από τους παπαράτσι γι' αυτό και αποφεύγουν τις δημόσιες εμφανίσεις» δήλωσε φίλος του ζευγαριού στο περιοδικό.

Σύμφωνα με την ίδια πηγή το ζευγάρι λατρεύει να περνάει χρόνο μαζί μαγειρεύοντας ή κάνοντας παρέα με τα παιδιά του Πεν -από τον γάμο του με την Ρόμπιν Ράιτ- την 20χρονη Ντίλαν και τον 17χρονο Χόπερ, ενώ συχνά καλούν σπίτι τους καλούς τους φίλους Όουεν Γουίλσον και Χαβιέ Μπαρδέμ.

Η ανάσταση του Τζέιμς Μποντ,


Η 23η ταινία στον δρόμο για τις αίθουσες τον Νοέμβριο του 2012

Η Sony Pictures Entertainment θα διανέμει για λογαριασμό της Metro Goldwyn Meyer την 23η κατά σειρά επίσημη ταινία Τζέιμς Μποντ σύμφωνα με δημοσίευμα του έγκυρου αμερικανικού περιοδικού Entertainment Weekly. Η ταινία που ήδη βρίσκεται στο στάδιο της προπαρασκευής έχει αποκτήσει συγκεκριμένη ημερομηνία διανομής στις 9 Νοεμβρίου του 2012, ενώ η σύμπραξη των δυο μεγάλων στούντιο έδωσε τέλος στην μεγάλη μάχη για τα δικαιώματα διανομής της 23ης ταινίας Μποντ που ξεκίνησε όταν η MGM άρχισε να ανακάμπτει έχοντας περάσει ένα τσουνάμι οικονομικής κρίσης στο εσωτερικό της.

Θυμίζουμε ότι πέρσι τέτοια εποχή ,η MGM είχε ανακοινώσει την επ’ αόριστον αναβολή των γυρισμάτων της 23ης ταινίας στην οποία, θα πρωταγωνιστήσει τελικά και πάλι ο Ντάνιελ Κρεγκ (που έχει υποδυθεί τον βρετανό πράκτορα στο «Casino Royale» και στο «Quantum of Solace».Το «πάγωμα του κινηματογραφικού Τζέιμς Μποντ δεν σήμανε διάλειμμα στις δραστηριότητες του Ντάνιελ Κρεγκ μπροστά από την κάμερα . Ο ηθοποιός εμφανίζεται δίπλα στον Χάρισον Φορντ στο γουέστερν επιστημονικής φαντασίας «Cowboys and aliens» που θα δούμε το καλοκαίρι αλλά και στο αμερικανικό ριμέικ της σουηδικής ταινίας «Το κορίτσι με το τατουάζ».

Προς το παρόν δεν έχει αλλάξει η απόφαση να σκηνοθετήσει την 23η ταινία ο Σαμ Μέντες του «American beauty» και του «Δρόμου της επανάστασης» αλλά δεν είναι βέβαιη ακόμα η συμμετοχή του ισπανού ηθοποιού Χαβιέρ Μπαρδέμ και του ουαλλού Ρέιφ Φάινς. H σωτηρία της 23ης ταινίας ανοίγει ακόμη περισσότερο τα φτερά της Sony Pictureς Entertainment η οποία συμφώνησε και στην συνχρηματοδότηση της αμέσως επόμενης ,24ης.

Το μπουζούκι και η ιστορία του,


Το Μπουζούκι είναι λαουτοειδές έγχορδο λαϊκό μουσικό όργανο, με αχλαδόσχημο αντηχείο (σκάφος) από επιμήκεις ξύλινες λουρίδες, τις ντούγιες, και μακρύ βραχίονα, το μπράτσο ή μάνικο με κλειδιά στην άκρη για το χόρδισμα (κούρδισμα). Κατά μήκος του βραχίονα υπάρχουν λεπτά μεταλικά ελάσματα, κάθετα προς τον επιμήκη άξονα του βραχίονα, που σφηνώνονται σε μία λεπτή σχισμή και λέγονται τάστα. Τα διαστήματα ανάμεσα στα τάστα, οριοθετούν την απόσταση του ημιτονίου




Διαθέτει τρεις ή τέσσερις διπλές, και σε ορισμένες περιπτώσεις μονές, χορδές τις οποίες χτυπά ο μουσικός με ένα μικρό πλήκτρο την πένα. Αρχικά το μπουζούκι έφερε τρία ζεύγη μεταλλικών χορδών κουρδισμένες σε τόνους ΡΕ-ΛΑ-ΡΕ (υπάρχουν επίσης αναφορές για επτάχορδα ή και οκτάχορδα τριφωνικά μπουζούκια πάλι σε χόρδισμα ΡΕ-ΛΑ-ΡΕ, με τη διαφορά ότι η μπάσα ΡΕ και άλλοτε και η ΛΑ αποτελούνταν από 3 χορδές), ενώ αργότερα απέκτησε τέταρτο ζεύγος και κούρδισμα ΝΤΟ-ΦΑ-ΛΑ-ΡΕ (πάλι ανά ζεύγος). Παλιότερα τα κουρδίσματα (ντουζένια) άλλαζαν ανάλογα με τον μουσικό δρόμο (μακάμ) της εκτελούμενης μελωδίας. Οι τρόποι αυτοί διατηρήθηκαν μέχρι τον μεσοπόλεμο και χάθηκαν σταδιακά, οριστικά δε με την επικράτηση του τετράχορδου. Σύμφωνα με τον αείμνηστο Άκη Πάνου, μπουζούκι είναι μόνο το τρίχορδο ενώ το άλλο, το τετράχορδο, το ονόμαζε ο ίδιος τετράφωνο


Καταγωγή

Ορισμένοι μελετητές θεωρούν ότι προέρχεται από την τουρκική μουσική παράδοση. Οι περισσότεροι όμως δέχονται την τουρκική προέλευση μόνο της ονομασίας - αν και είναι πιθανόν η λέξη να προέρχεται απο τη περσική λέξη "tambur-e bozorg" που σημαίνει "μεγάλος ταμπουράς" με μετατροπή του ήχου "rg" σε "k" στην Ελληνική και τη Τουρκική - ενώ θεωρούν το όργανο ένα είδος μετεξέλιξης της αρχαιοελληνικής πανδούρας. Σύμφωνα με αυτή την άποψη, το μπουζούκι που κατέχει πρωταγωνιστικό ρόλο στη λαϊκή ορχήστρα, έχει σχήμα, διαστάσεις και διάταξη χορδών, ίδια περίπου εδώ και χιλιάδες χρόνια. Πέρασε από τους αρχαίους Έλληνες στους Βυζαντινούς, επέζησε στην Τουρκοκρατία και η άνθησή του στις μέρες μας πέρασε πρώτα από μια περίοδο αμφισβήτησης στις αρχές του αιώνα. Οι παραλλαγές αυτού του αρχαίου οργάνου ήταν αρκετές μέσα στα χρόνια της ζωής του και είχε τα ονόματα πανδούρα ή πανδουρίδα, τρίχορδον, ταμπουράς, θαμπούρα, ταμπούριν, ψαλτήριον, μπουζούκι και πολλά άλλα ακόμη με τα οποία ονομάζονταν και άλλα μικρότερα ή μεγαλύτερα όργανα της ίδιας οικογένειας, των ταμπουράδων. Στην πραγματικότητα ήταν απλώς μικροτροποποιήσεις και παραλλαγές του ίδιου βασικού οργάνου, του ταμπουρά. Ο μουσικολόγος και κριτικός Φοίβος Άνωγειανάκης περιγράφει την πορεία του ταμπουρά και την ιστορία του ονόματός του ως τις μέρες μας. Για τη βυζαντινή εποχή οι πηγές είναι πολλές, καθώς η πανδούρα και το κανονάκι, ήταν από τα βασικότερα όργανα για τη διδασκαλία της βυζαντινής εκκλησιαστικής μουσικής, όπως τονίζει ο αρχιεπίσκοπος Χρύσανθος στο βιβλίο του για την βυζαντινή μουσική



Πώς καθιερώνεται ως εθνικό όργανο,

Κι εδώ έχουμε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα για το ρόλο του τυχαίου στην Ιστορία, τις μονάκριβες κοινωνικές στιγμές όπου όλο το σύμπαν συνωμοτεί για να ξεπηδήσει το νέο, να συμβούν τα γεννητούρια. Ο Μάρκος άκουσε τον μπουζουξή Αϊβαλιώτη, τέλη του 1925 στα κρατητήρια και είπε μόνος του ότι «εγώ αν δεν μάθω μπουζούκι, θα κόψω τα χέρια μου με το μπαλτά». Ήδη στην Αμερική ηχογραφούσαν με μπουζούκι. Το 1931 ο Χαλκιάς ηχογραφεί το «μινόρε του τεκέ», οργανικό χωρίς λόγια. Οι φωνογραφητζήδες έχουν γίνει επάγγελμα απ’ το 1928 (Κηρομύτης). Έτσι αυτό το μινόρε που έχει διαδοθεί απ’ τους φωνόγραφους και τα παιξίματα του Μ. Βαμβακάρη (Μπιθικώτσης) γίνεται η αιτία να ασχοληθεί με το μπουζούκι μια ολόκληρη γενιά που θα το καθιερώσουν σαν το πρωτότυπο εθνικό όργανο του ελληνισμού τον 20ό αιώνα. Ο Γιάννης Παπαϊωάννου, ήταν μεσημέρι στη ταβέρνα του Γκινόπουλου στις Τζιτζιφιές και κολάτσιζε με τα ρούχα της δουλειάς (σοβαντζής). «Άκουσα ένα δίσκο που είχε βγάλει στην Αμερική ο Χαλκιάς... Μόλις το άκουσα τρελάθηκα... Τέτοιο σόλο δεν πρόκειται να ξαναγεννήσει η φύση... Αμέσως άλλαξα γνώμη, παράτησα τη κιθάρα (που ψιλοέπαιζα) και είπα να πάρω μπουζούκι... έτσι πήρα το μπουζούκι κι έγινα ο Παπαϊωάννου». Ο Χιώτης έπαιζε κιθάρα με το συγκρότημα «Άσπρα πουλιά» του Κ. Μπέζου. Στη συνέχεια καταπιάνεται με τον πρωτόγνωρο ήχο του μινόρε του Χαλκιά και καταπιάνεται με το μπουζούκι. Τέλος το 1932 αρχίζουν συστηματικά οι ηχογραφήσεις με μπουζουκομπαγλαμάδες, με το Μπάτη και το Μάρκο Βαμβακάρη. Έτσι η συνομωσία έληξε, με το νέο μουσικό όργανο και το νέο τύπου στίχο να γίνεται το τεράστιο κύμα που αγκάλιασε όλες τις πλευρές ενός έθνους, από κάτω προς τα πάνω κι έγινε ένα απ’ τα βασικά χαρακτηριστικά της ελληνικής ταυτότητας. Μπουζούκι ίσον η πραγματική Ελλάδα κι όχι αυτή που έχει στο κεφάλι του κάθε ευφάνταστος χαραμοφάης



Σύγχρονη ιστορία,

Από το τέλος του 19ου αιώνα το μπουζούκι άρχισε να εξαφανίζεται σταδιακά από την ελληνική δημοτική μουσική και, όταν σχηματίσθηκαν τα δύο βασικά ορχηστικά σχήματα, η κομπανία στην στεριανή Ελλάδα (κλαρίνο, βιολί, λαγούτο, σαντούρι) και η ζυγιά στα νησιά (βιολί-λαούτο ή βιολί-λύρα), το μπουζούκι έμεινε εκτός. Από εδώ και πέρα όμως ξεκίνησε μια νέα ακμή. Στο 2ο μισό του 19ου αιώνα ανιχνεύονται οι ρίζες του ρεμπέτικου τραγουδιού, το οποίο άρχισε να αποδίδεται με τη συνοδεία μπουζουκιού, αλλά όχι αποκλειστικά, όπως έγινε αργότερα. Στα 1935 σχηματίσθηκε η πρώτη επαγγελματική ρεμπέτικη κομπανία (το συνηθισμένο σχήμα με δύο μπουζούκια, μια κιθάρα κι ένα μπαγλαμά ή και παραλλαγές). Στην κομπανία συμμετείχαν ο Μάρκος Βαμβακάρης,που έπαιζε μπουζούκι και τραγουδούσε, ο Στράτος Παγιουμτζής που τραγουδούσε κυρίως, ο Ανέστης Δελιάς που έπαιζε μπουζούκια, κιθάρα και τραγουδούσε, και ο Γιώργος Μπάτης που έπαιζε μπαγλαμά και τραγουδούσε. Το ρεμπέτικο, αυτό το μουσικό είδος ταυτίσθηκε με το μπουζούκι και το όργανο αυτό τελειοποιήθηκε και αξιοποιήθηκε στα χέρια μεγάλων εκτελεστών ανάμεσα στους οποίους ήταν οι Βαμβακάρης, Τσιτσάνης, Παπαϊωάννου, Χιώτης, Μητσάκης και πολλοί άλλοι. Η μεγάλη αλλαγή στην τεχνική του μπουζουκιού έγινε από τον Μανώλη Χιώτη, που εισήγαγε το τετράχορδο μπουζούκι με το σύγχρονο κούρδισμα, στη δισκογραφία και στο πάλκο τη δεκαετία του 1950. Το τετράχορδο, ως πιο πολυφωνικό, δίνει τη δυνατότητα για περισσότερες και πιο πλούσιες συγχορδίες ενώ, επειδή έχει περισσότερες χορδές, διευκολύνει τον εκτελεστή να παίζει τις κλίμακες κάνοντας μικρότερες διαδρομές στην ταστιέρα με τα δάχτυλα του αριστερού χεριού



Κατασκευαστικά στοιχεία,

Από κατασκευαστική άποψη τα μπουζούκια μπορούν να έχουν διαφορές μεταξύ τους όχι μόνο στον αριθμό των χορδών αλλά και σε άλλα χαρακτηριστικά, π.χ. μήκος μάνικου, πλάτος, ύψος, βάθος του ηχείου ή σκάφους, το πλάτος των ξύλινων φετών του σκάφους. Τις διαφορές αυτές καθορίζει ο κατασκευαστής που με την εμπειρία του και ανάλογα με τον ήχο που θέλει να βγάζει το όργανο, τροποποιεί τα λειτουργικά στοιχεία του για να πετύχει πιο οξύ, πιο βαθύ ή πιο βαρύ ήχο



Το μέγεθος και το είδος του ηχείου παίζουν ρόλο στην τονικότητα του οργάνου ενώ το μήκος του μάνικου, και κατ' επέκταση των χορδών, δίνουν τη διαφορά στην τονικότητα του οργάνου. Εννοείται ότι κάθε μήκος μάνικου έχει διαφορετικό πλάτος τάστων αφού όλα τα μπουζούκια έχουν τον ίδιο αριθμό τάστων. Μεγάλη σημασία στον ήχο έχει και η ποιότητα των ξύλων από τα οποία είναι κατασκευασμένο το όργανο. Για την κατασκευή του σκάφους θεωρείται ότι καλύτερα ξύλα είναι της μουριάς, της απιδιάς, της κερασιάς, της ακακίας, της φτελιάς κι ακολουθούν της καρυδιάς, του πλάτανου, της καστανιάς. Το ξύλο του σκάφους πρέπει να είναι συμπαγές, ιδιότητα που έχουν εκείνα τα ξύλα που προέρχονται από δέντρα βραδείας ανάπτυξης. Το καπάκι του σκάφους πρέπει να είναι από κέδρο ή έλατο (κατά προτίμηση ερυθρελάτη) και να είναι, αν είναι δυνατόv, μονοκόματο. Το καπάκι είναι που παίζει τον κύριο ρόλο στον ήχο γιατί αυτό πάλλεται και ενισχύει και παρατείνει τους παλμούς των χορδών. Στην ποιότητα του ήχου παίζει ρόλο ο λούστρος και η επεξεργασία του λουστραρίσματος. Καλύτερος είναι ο φυσικός λούστρος από γομαμαλάκκα που είναι περασμένος με το χέρι σε πολλά στρώματα, με τον παραδοσιακό τρόπο. Έτσι οι επιφάνειες των ξύλων γίνονται πιο συμπαγείς και πιο ανακλαστικές, πέρα από το καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα



Το μάνικο πρέπει να είναι από πολύ ξερό και σκληρό ξύλο για να μη σκευρώσει κι απομακρύνει τις χορδές από την ταστιέρα, οπότε το όργανο γίνεται φάλτσο και δυσκολόπαιχτο. Για να το πετύχουν αυτό οι οργανοκατασκευαστές χρησιμοποιούν διάφορες τεχνικές κι ο καθένας έχει τα δικά του μυστικά. Μπορεί κανείς να βάλει μέσα στο μάνικο μια μεταλλική βέργα που αυξάνει την αντοχή στο σκεύρωμα αλλά προσθέτει πολύ βάρος. Τέτοιας κατασκευής είναι τα λεγόμενα "βιομηχανικά" μπουζούκια. Το καλύτερο ξύλο για μάνικο είναι το σφενδάμι, η φτελιά και η καρυδιά. Η πλάκα που κάθεται πάνω στο μάνικο και σ' αυτήν σφηνώνονται τα συρμάτινα τάστα πρέπει να είναι πολύ σκληρό, συμπαγές, ανθεκτικό ξύλο αλλά και όμορφο. Τα καλύτερα για αυτή τη θέση είναι ο έβενος, ο παλίσανδρος, το πυξάρι και η τριανταφυλιά, ανάλογα με το χρώμα που θέλουμε να έχει η ταστιέρα (ο έβενος μαύρο, ο παλίσανδρος κοκκινιάρικο σκούρο, η τριανταφυλλιά καστανοκόκκινο με όμορφα νερά και το πυξάρι ανοιχτόχρωμο). Τέλος έρχονται τα διακοσμητικά στοιχεία που προσθέτουμε στο μπουζούκι. Αυτά, όσο πιο πολλά είναι, τόσο ο ήχος γίνεται πιο μουντός. Γι' αυτό θα ακούσετε τον καλύτερο ήχο από τα λιτά μπουζούκια, πιο καθαρό και πιο "καμπανάτο". Μπορεί, βέβαια, ένα μπουζούκι να έχει διακοσμητικά από φυσικά υλικά (ξύλο, σεντέφι, ελεφαντόδοντο, ταρταρούγα) και να είναι και "πλουμιστό" και καθαρόηχο. Αυτό έγκειται στη μαστοριά του κατασκευαστή



Ξακουστός κατασκευαστής ήταν ο περιβόητος Ζοζέφ που έφτιαξε μπουζούκια για τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες. Λέγεται ότι το πρώτο τετράφωνο το έφτιαξε αυτός, στις αρχές της δεκαετίας του 1950, κατά παραγγελία και υποδείξεις του Μανώλη Χιώτη.

Ένα ξεχωριστό είδος τρίχορδου μπουζουκιού, με πολύ βαθύ και μακρύ αλλά στενής επιφάνειας καπακιού, που βγάζει έναν ιδιαίτερο ήχο, είναι το γόνατο. Γόνατο έπαιζε ο μεγάλος Στράτος Παγιουμτζής στην "τετράδα του Πειραιώς", την πρώτη ρεμπέτικη κομπανία που ίδρυσε ο Μάρκος Βαμαβακάρης όπως προαναφέρεται.

Άλλο είδος, πάλι τρίχορδο, είναι το μισομπούζουκο ή μεσομπούζουκο. Αυτό έχει μικρότερο ηχείο που το σχήμα του είναι σχεδόν ημισφαίριο (κι όχι αχλαδόσχημο) και το μάνικό του είναι λίγο κοντύτερο (έχει μήκος χορδών 60 ή 62 εκατοστά).











Αναρτημενο Απο Melwdo, Forum TeamGR
Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Μονο μην ξεχνάτε να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε , με ένα ενεργό link.
Link directory