Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Mοναδική παράκληση μας είναι να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε, με ένα ενεργό link.

Πέμπτη, 28 Απριλίου 2011

Πώς να είμαστε πάντα στην ώρα μας


Απλές συμβουλές για να αποφύγουμε άσκοπες καθυστερήσεις και αναβολές.
Ο χρόνος είναι χρήμα, όπως λέει ο λαός. Η έλλειψη συνέπειας μπορεί να μας στοιχίσει ακριβά σε επαγγελματικό επίπεδο, αλλά και να μας εκθέσει σε συνεργάτες, φίλους και οικογένεια.

Εάν η τάση μας να μην ολοκληρώνουμε ή να αναβάλλουμε τις δουλειές μας και να καθυστερούμε ακόμη και στα ραντεβού, μάς δημιουργεί προβλήματα, πρέπει να πάρουμε δραστικά μέτρα. Το αμερικανικό περιοδικό Real Simple προτείνει μερικές απλές τακτικές, ώστε να είμαστε πάντα στην ώρα μας.

· Κάνε πρώτα την δύσκολη δουλειά

Για να κάνουμε τα πράγματα στην ώρα τους θα πρέπει να αποφύγουμε κάθε είδους χρονοτριβή. Η πρόταση των ερευνητών λοιπόν, είναι να βάζουμε πρώτη στην λίστα με τις δουλειές της ημέρας την σκληρότερη, ώστε να είμαστε φρέσκοι και υπομονετικοί. Όσο αναβάλλουμε την δύσκολη δουλειά, τόσο οι δυνάμεις μας εξαντλούνται, με αποτέλεσμα αντί για μια ώρα να χρειαστούμε δύο, να αγανακτήσουμε ή και να την μεταθέσουμε για την επομένη, συμπιέζοντας όλο το πρόγραμμά μας.

· Κάνε επανεκκίνηση το μεσημέρι

Ακόμη κι όταν έχουμε οργανώσει το ημερήσιο πλάνο προκειμένου να είναι όλα έτοιμα στην ώρα τους, μπορεί το πρόγραμμά μας να πέσει έξω, με αποτέλεσμα να καθυστερούμε δουλειές που θα έπρεπε να έχουμε κάνει. Για να περιορίσουμε τις καθυστερήσεις, μπορούμε κάθε μεσημέρι, για παράδειγμα στις 14.00, να επανεξετάζουμε το πρόγραμμά μας και να το αναπροσαρμόζουμε, ώστε να προλάβουμε όσα πρέπει να γίνουν, καθώς και ό,τι καινούριο έχει προκύψει. Όταν είναι ακόμα μεσημέρι, έχουμε χρόνο και ενέργεια να ξεκινήσουμε κάτι καινούριο, εάν πάει όμως, 5 το απόγευμα, το πρόγραμμά μας θα πάρει φωτιά.

· Συρρίκνωσε τις δουλειές

Αντί να αποκαρδιωνόμαστε με το πόσα πράγματα δεν προλαβαίνουμε να κάνουμε, ας δώσουμε βάση σε όσα μπορούμε να κάνουμε. Δεν χρειάζεται να χωρέσουμε τα πάντα μέσα σε μια ημέρα. Ας ξεχάσουμε τα ασήμαντα και να δώσουμε βάση σε αυτά που πρέπει να γίνουν. Κι όταν ο όγκος μιας σημαντικής δουλειάς μας τρομοκρατεί, το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να την χωρίσουμε όσο είναι νωρίς σε μικρότερα κομμάτια και να μείνουμε πιστοί στο τι πρέπει να ολοκληρώσουμε και πότε. Μόνο έτσι, θα είμαστε έτοιμοι στην ώρα μας.

· Λογοδότησε σε κάποιον που δεν θες να απογοητεύσεις

Όταν προσπαθούμε να μην απογοητεύσουμε έναν απαιτητικό συνάδελφο, φίλο ή συγγενή συχνά δυσανασχετούμε, γιατί όμως να μην το μετατρέψουμε σε κίνητρο; Μπορούμε να ζητήσουμε να μας ελέγχει κατά διαστήματα, ώστε να μην ξεφεύγουμε από τα χρονικά όρια που έχουμε θέσει οι ίδιοι για τις δουλειές μας. Η πρόταση αυτή στηρίζεται στην λεγόμενη «θετική πίεση», που αφήνει τον φόβο της απογοήτευσης να κάνει την δουλειά του, όπως λένε οι ειδικοί.

· Βάλε το ξυπνητήρι

Εάν έχουμε πρόβλημα ακόμα και στο να ξεκινήσουμε μια απαιτητική εργασία, οι ειδικοί συνιστούν να χρησιμοποιήσουμε το τρικ του δεκαλέπτου. Ρυθμίζουμε το ξυπνητήρι, ώστε να χτυπήσει σε 10 λεπτά, στην διάρκεια των οποίων δουλεύουμε έντονα - σχεδόν με μανία - πάνω στην συγκεκριμένη δουλειά. Μετά το δεκάλεπτο, έχει παρατηρηθεί ότι είμαστε πιο συγκεντρωμένοι στην εργασία μας, με αποτέλεσμα να την τελειώνουμε πιο σύντομα. Επίσης, εάν θέλουμε να είμαστε στην ώρα μας σε ένα ραντεβού, βάζουμε το ξυπνητήρι να χτυπήσει όταν θα πρέπει να ξεκινήσουμε να ετοιμαζόμαστε, καθώς και 10 λεπτά πριν την αναχώρηση, ώστε να ξέρουμε πόσος χρόνος μας απομένει.
ΒΗΜΑ
sourta-ferta

Οι γυναίκες έλκονται από άνδρες με θηλυκά χαρακτηριστικά


Μεγαλύτερο «σουξέ» στις γυναίκες φαίνεται πως έχουν οι άνδρες με στρογγυλεμένα χαρακτηριστικά προσώπου, καθώς πολλές έλκονται περισσότερο από αυτούς παρά από άνδρες με γωνιώδη και αρρενωπά χαρακτηριστικά, σύμφωνα με νέα αμερικανική μελέτη.

Οι ψυχολόγοι Κρίστοφερ Σαΐντ και Αλεξάντερ Τοντόροφ των Πανεπιστημίων Νέας Υόρκης και Πρίνστον αντίστοιχα, που δημοσιεύουν τη έρευνα στο επιστημονικό έντυπο Psychological Science, έκαναν πειράματα με δύο ομάδες ανδρών και γυναικών, στους οποίους έδειξαν χιλιάδες πρόσωπα του αντίθετου φύλου, τα οποία είχαν δημιουργηθεί από ηλεκτρονικό υπολογιστή, έτσι ώστε να έχουν περισσότερα ή λιγότερα αρσενικά ή θηλυκά χαρακτηριστικά.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι περισσότερες γυναίκες προτιμούν άνδρες που από την μία έχουν πιο θηλυκό πρόσωπο και, από την άλλη, πιο αρρενωπό, δηλαδή πιο σκούρο δέρμα, εμφανίζουν δηλαδή μια «σύγχυση» ή μια μεγαλύτερη γκάμα επιλογών στα κριτήρια τους.

Οι άνδρες, από την πλευρά τους, δείχνουν μεγαλύτερη -και πιο αναμενόμενη- προτίμηση σε γυναικεία πρόσωπα με θηλυκά χαρακτηριστικά, ιδίως σαρκώδη χείλη και μεγάλα μάτια.

Σύμφωνα με τους ψυχολόγους, η έρευνα δείχνει ότι η έλξη στα δύο φύλα δεν είναι διαμετρικά αντίθετη. Όπως είπαν, η ελκυστικότητα ενός προσώπου αποδεικνύεται ότι είναι πιο πολύπλοκη από ό, τι είχαν δείξει προηγούμενες έρευνες.
newsbomb.gr
sourta-ferta

Υποβρύχια σπήλαια στο Μεξικό .

Vivid Underwater Caves   awesome 2
Vivid Underwater Caves   awesome 2
Vivid Underwater Caves   awesome 2
Vivid Underwater Caves   awesome 2
Vivid Underwater Caves   awesome 2
Vivid Underwater Caves   awesome 2

....Τι είναι η αγάπη?



Μία λέξη που έχουμε πεί όλοι πάνω κάτω, που έχουμε πονέσει για αυτήν και έχουμε δυσκολευτεί τόσο μα τόσο να καταλάβουμε το βάθος της, διατυπώνεται με τον απλούστατο λόγο των παιδιών με τον πιο όμορφο και συνάμα γοητευτικό τρόπο, δίνοντας της μία γλυκιά ερμηνεία:

Ρεβέκκα, 8 ετών: 'Όταν κάποιος σε αγαπά, ο τρόπος που προφέρει το όνομά σου είναι διαφορετικός. Ξέρεις ότι το όνομά σου είναι ασφαλές στο στόμα του'.

Βασίλης, 4 ετών: 'Αγάπη είναι όταν ένα κορίτσι βάζει άρωμα κι ένα αγόρι άφτερ σέιβ και μετά βγαίνουν έξω μαζί και μυρίζουν ο ένας τον άλλον'.

Κάρολος, 5 ετών: 'Αγάπη είναι όταν βγαίνεις για φαγητό και δίνεις στον άλλο τις μισές τηγανιτές σου πατάτες χωρίς να του ζητάς να σου δώσει κι αυτός από τις δικές του'.

Χριστίνα, 6 ετών: 'Αγάπη είναι αυτό που σε κάνει να χαμογελάς όταν είσαι κουρασμένη'

Λευτέρης, 4 ετών: 'Αγάπη είναι όταν η μαμά φτιάχνει καφέ για τον μπαμπά και πίνει πρώτα μια γουλιά εκείνη για να δει αν τον πέτυχε'.

Δανιήλ, 7 ετών: 'Αγάπη είναι όταν φιλιέσαι όλη την ώρα. Μετά βαριέσαι να φιλιέσαι αλλά θέλεις να είσαι συνέχεια μαζί με τον άλλον και να μιλάτε. Η μαμά μου και ο μπαμπάς μου έτσι κάνουν. Κι όταν φιλιούνται εμένα μου φαίνεται αηδία'.

Αιμιλία, 8 ετών: 'Αγάπη είναι όταν είσαι στο δωμάτιό σου τα Χριστούγεννα κι ανοίγεις τα δώρα. Αν σταματήσεις το άνοιγμα... θ' ακούσεις την αγάπη'.

Πάνος, 7 ετών: 'Αν θέλεις να μάθεις να αγαπάς καλύτερα, πρέπει να ξεκινήσεις από έναν... φίλο που δεν χωνεύεις'.

Τζένη, 8 ετών: 'Αγάπη είναι όταν λες σ' ένα αγόρι ότι σου αρέσει το πουκάμισό του, κι αυτός το φοράει μετά κάθε μέρα'.

Θωμάς, 7 ετών'Σε μία σχολική εκδήλωση και πριν παίξω πιάνο, μ' έπιασε φόβος πάνω στη σκηνή. Τότε κοίταξα κάτω και είδα τον μπαμπά μου να με χαιρετάει χαμογελώντας. Ήταν ο μόνος που το έκανε αυτό. Τότε μου πέρασε ο φόβος'.

Μαρία, 8 ετών: 'Η μαμά μου με αγαπάει πιο πολύ απ' όλους. Κανένας άλλος δεν έρχεται να με φιλήσει όταν πέφτω για ύπνο'.

Κλαίρη, 6 ετών: 'Η αγάπη είναι όταν η μαμά δίνει στον μπαμπά το καλύτερο κομμάτι από το φαγητό'.


Διαβάστε περισσότερα http://ektiesthisi.blogspot.com/2011/04/blog-post_2657.html#ixzz1KnK3Z3OA

Τατουάζ διάσημων γυναικών .

Female Celebrities And Their Tattoos   celebs
Female Celebrities And Their Tattoos   celebs
Female Celebrities And Their Tattoos   celebs
Female Celebrities And Their Tattoos   celebs
Female Celebrities And Their Tattoos   celebs
Female Celebrities And Their Tattoos   celebs

ΜΙΑ ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΕΣΩΣΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ.......


Ηταν ενας φτωχός Σκωτσέζος αγρότης που λεγόταν Φλέμινγκ. Μια μέρα, που  δούλευε στον αγρό για το ψωμάκι τους, άκουσε μια κραυγή που ζητούσε βοήθεια από ένα κοντινό έλος. Πέταξε τα εργαλεία του και όρμησε στο έλος.
Κι εκεί, χωμένο μέχρι το στήθος του στη μαύρη λασπουριά, βρισκόταν ένα κατατρομαγμένο αγόρι που ούρλιαζε και πάλευε για να γλιτώσει από ένα σίγουρο, αργό και τρομαχτικό θάνατο. Ο αγρότης κ. Φλέμινγκ έσωσε το νεαρό.
Την άλλη μέρα ένα αστραφτερό αμάξι έφτασε στην αυλή του αγρότη κι ένας κομψοντυμένος ευγενής κατέβηκε και συστήθηκε σαν ο πατέρας του παιδιού που έσωσε ο κ. Φλέμινγκ.
«Θα ήθελα να σας προσφέρω κάτι», είπε ο ευγενής, «σώσατε τη ζωή του παιδιού μου.»
«Όχι, δεν μπορώ να δεχτώ αμοιβή για ό,τι έκανα», απάντησε ο Σκοτσέζος αγρότης και δεν δέχτηκε την προσφορά.
Τη στιγμή εκείνη ο γιος του αγρότη πρόβαλε από το σπιτάκι τους. «Γιος σας είναι;», ρώτησε ο ευγενής.
«Μάλιστα,» απάντησε ο γεωργός γεμάτος περηφάνια.
«Έχω να σας προτείνω κάτι. Επιτρέψτε μου να τον πάρω μαζί μου και να του προσφέρω μια καλή μόρφωση 
Αν ο νεαρός μας μοιάζει έστω και λίγο του πατέρα του, θα γίνει κάποιος για τον οποίο θα μπορούμε να είμαστε περήφανοι.»
Και τελικά έτσι έγινε.
Τα χρόνια πέρασαν, ο γιος του αγρότη αποφοίτησε από την Πανεπιστημιακή Ιατρική Σχολή St.Maryʼs του Λονδίνου, και προχώρησε μέχρι που έγινε πασίγνωστος σε όλο τον κόσμο με το όνομα ΣερΑλεξάντερ Φλέμινγκ, αυτό που ανακάλυψε την πενικιλίνη.
Μερικά χρόνια αργότερα ο γιος του ευγενούς αρρώστησε από πνευμονία και σώθηκε από την πενικιλίνη.
Το όνομα του ευγενούς; Λόρδος Ράντολφ Τσόρτσιλ, πατέρας του Σερ
Γουίνστον Τσόρτσιλ


Διαβάστε περισσότερα http://ektiesthisi.blogspot.com/2011/04/blog-post_27.html#ixzz1KnKsa6KB

Η εκκλησία που πέφτει στην Ρωσία .

Fallen Church   bizarre
Fallen Church   bizarre
Fallen Church   bizarre
Fallen Church   bizarre

Androids και Windows 7 καταγράφουν τις κινήσεις σας


Μετά τις πρόσφατες αποκαλύψεις για την Apple και την καταγραφή των συντεταγμένων των κινητών σε αρχείο σε iPhone/iPad, στο χορό μπαίνουν και τα κινητά Androids και Windows 7, τα οποία κάνουν πάνω-κάτω το ίδιο, με τη διαφορά ότι δεν αποθηκεύουν τα αρχεία με τις ευαίσθητες πληροφορίες στο κινητό, αλλά στέλνουν την πληροφορία απευθείας στους servers.

Σύμφωνα με άρθρο που δημοσιεύτηκε στο CNET, τα Windows 7 κινητά μεταδίδουν στη Microsoft μικρά πακέτα πληροφοριών για τα Wi-Fi δίκτυα πέριξ της συσκευής και τις ενίοτε συντεταγμένες του κινητού και φυσικά του κατόχου του, τα οποία, όμως, δεν αποθηκεύονται στο κινητό και μάλιστα μη κρυπτογραφημένα, όπως στην περίπτωση των λειτουργικών iOS.
ΠΗΓΗ: EXTRATECH.GR
sourta-ferta

Απεβίωσε ο ευφερέτης του <ηλεκτρονικού υποβολέα> (autocue)


autocue,teleprompterΣε ηλικία 91 ετών έφυγε από τη ζωή ο εφευρέτης του autocue (ή teleprompter για τους Βρετανούς), Χιούμπερτ Σλάφλι Τζούνιορ. Αν και δεν κατέλαβε ποτέ δημόσιο αξίωμα, επηρέασε τη σύγχρονη πολιτική και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης όσο ελάχιστοι.
Το 1950 η 20th Century Fox τού ζήτησε να κατασκευάσει έναν «ηλεκτρονικό υποβολέα», ένα μηχάνημα που θα βοηθούσε τους ηθοποιούς να θυμούνται τα λόγια τους. Η συσκευή που έφτιαξε χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στα γυρίσματα σαπουνόπερας.
Το 1952 ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ, Χέρμπερτ Χούβερ χρησιμοποίησε autocue στο συνέδριο του ρεπουμπλικανικού κόμματος και από τότε χρησιμοποιήθηκε απ’ όλους τους πολιτικούς.

Από τον πάπυρο στο ηλεκτρονικό χαρτί ,


Η μεγαλύτερη πρόκληση για τους σημερινούς επιστήμονες είναι η αναμέτρησή τους με τον Τσάι Λουν και τον Γουτεμβέργιο. Ο πρώτος ήταν ο Κινέζος οραματιστής , μέλος της Δυναστείας Χάου, ο οποίος εφηύρε το χαρτί το 105 π.Χ. Ο δεύτερος, ήταν ο Γερμανός οραματιστής, ο «πατέρας» της τυπογραφίας. Και τα δύο αυτά ονόματα στοιχειώνουν ακόμα, - αλλά όχι για πολύ – τους οραματιστές του ψηφιακού μας κόσμου. Το χαρτί έθεσε τέλος στην κυριαρχία του πάπυρου και της περγαμηνής ήδη από το 12 αι. μ.Χ. Το στοίχημα των σημερινών επιστημόνων είναι πλέον αν το χαρτί θα υποκύψει στο χαρτί του μέλλοντος , το ηλεκτρονικό «χαρτί».


Οι πρώτες προσπάθειες ξεκίνησαν στα μέσα της δεκαετίας του ΄70 και φαίνεται πως τώρα είμαστε αρκετά κοντά στη νέα επανάσταση στο υλικό γραφής, στο πρωτοποριακό ηλεκτρονικό «χαρτί», το οποίο σε μια σελίδα σχήματος Α4 θα φιλοξενεί μια ολόκληρη εφημερίδα, η οποία στη συνέχεια με τη σειρά της θα εξαφανίζεται για να «τυπωθεί»-εμφανιστεί ηλεκτρονικά πάνω της νέο υλικό!
Οι μεγαλύτερες εταιρείες Πληροφορικής συναγωνίζονται για τη νέα εφεύρεση-δυνατότητα-επαναστατική καινοτομία. Ακόμη και η γνωστή για τα ελαστικά της εταιρεία Bridgestone έχει δραστηριοποιηθεί σ΄αυτόν τον τομέα και πρόσφατα ανακοίνωσε ότι κατά το επόμενο χρονικό διάστημα θα βγάλει στην παραγωγή το πιο λεπτό e-paper, το οποίο θα έχει πλαστικό υπόστρωμα, θα είναι εύκαμπτο, θα διπλώνεται, θα έχει πάχος 29 χιλιοστά και δυνατότητα απεικόνισης 4.096 χρωμάτων!
Ενδέχεται επομένως σε μερικά χρόνια από τώρα να ξεχάσουμε την υφή του χαρτιού όπως το έχουμε συνηθίσει. Οι επιστήμονες επιμένουν ότι το ηλεκτρονικό χαρτί θα μοιάζει με ζελατίνα, η οποία γεμίζει με κείμενα και πληροφορίες μέσω ασυρμάτου δικτύου από το διαδίκτυο.



Μορφή και λεπτομερής περιγραφή του ηλεκτρονικού χαρτιού

Η ζελατίνα, δηλαδή η κύρια επιφάνεια του ηλεκτρονικού χαρτιού, μοιάζει με πολύ μικρή μεμβράνη και έχει σχήμα σελίδας Α4 και επάνω της θα αποτυπώνεται όλη η δυνατή πληροφορία. Θα έχει έτσι κάποιος τη δυνατότητα να διαβάζει, για παράδειγμα, όλες τις εφημερίδες ή τα περιοδικά που βρίσκονται στο διαδίκτυο, στη συνέχεια θα τυλίγει το «χαρτί» και θα το βάζει στην τσέπη του.
Το ηλεκτρονικό «χαρτί» θα έχει βέβαια αντικαταστήσει το μελάνι γιατί έχει ενσωματωμένη μεμβράνη με ηλεκτρονικό «μελάνι», το e-ink, το οποίο επινοήθηκε το 1997 στο ΜΙΤ.
Έντεκα χρόνια μετά, η εξέλιξη του ηλεκτρονικού χαρτιού είναι αξιοθαύμαστη, αφού πρόκειται για τεχνολογία απεικόνισης με υψηλή ανάλυση και αντίθεση ίδια με αυτή του τυπωμένου χαρτιού.


Μπορεί το ηλεκτρονικό χαρτί να αντικαταστήσει το συμβατικό;

Στο ερώτημα αυτό η απάντηση δεν είναι εύκολη, αν και οι επιστήμονες επιμένουν ότι οι εξελίξεις τα επόμενα χρόνια θα είναι ραγδαίες. Το ηλεκτρονικό χαρτί προσφέρεται περισσότερο για τις εφημερίδες και λιγότερο για τα βιβλία, με τα οποία ο αναγνώστης έχει μια τελείως διαφορετική σχέση. Το μεγάλο του πλεονέκτημα είναι ότι μπορεί να «γραφτεί» και να «σβηστεί» άπειρες φορές, ενώ, χάρη στην υψηλή ανάλυση, η ανάγνωση είναι εύκολη με οποιοδήποτε φωτισμό.
Δεν προκαλείται γι αυτό πρόβλημα στα μάτια. Οι ερευνητές υπολογίζουν ότι οι μελλοντικές, άμεσες εφαρμογές του, θα είναι, για παράδειγμα, στα σούπερ μάρκετ, όπου θα καταργηθούν οι ετικέτες για την αναγραφή των τιμών, σε πίνακες ανακοινώσεων και αφίσες, σε καταστήματα για την αναγραφή πληροφοριών για προϊόντα, σε εστιατόρια για τους τιμοκαταλόγους και στις υπαίθριες διαφημίσεις. Άμεση εκτιμάται ότι θα είναι και η εφαρμογή του στις εφημερίδες, λιγότερο, όμως, άμεση στα περιοδικά και στα βιβλία.
Βέβαια, οι εραστές του παραδοσιακού χαρτιού και του παραδοσιακού μελανιού, θέτουν μια σημαντική και άκρως ανθρώπινη και ρομαντική παράμετρο στους ερευνητές: αν και οι e-paper εφημερίδες, περιοδικά και βιβλία μπορούν να αλλάξουν τα πάντα στο χώρο του χαρτιού και της τυπογραφίας, δεν μπορούν να αντικαταστήσουν την ικανοποίηση σημαντικών αισθήσεων. Την ικανοποίηση της αίσθησης της αφής και της αίσθησης της όσφρησης που σου προσφέρει, μεταξύ άλλων, ένα καλοτυπωμένο βιβλίο.

www.e-telescope.gr



Ιεροκλής Μιχαηλίδης:Όλη αυτή η βλακεία των reality δεν υποφέρεται,


Τι παρακολουθεί μανιωδώς και τι απεχθάνεται από την μικρή οθόνη, όπως είναι σήμερα, ο Ιεροκλής Μιχαηλίδης; «Μου αρέσει το «Νησί». Κατά τα άλλα όμως θα πεθάνουμε στα reality. Τα βαριέμαι. Άλλα με απωθούν, άλλα με θλίβουν, και κάποια με εξοργίζουν. Ίσως όμως να είμαι εγώ παράξενος και ανόητος. Δεν περιμένω βέβαια από την τηλεόραση να μου δείχνει συνεχώς ντοκιμαντέρ, ούτε να έχει διαρκώς πνευματικά προϊόντα υψηλής ποιότητας, από την άλλη όμως και όλη αυτή η βλακεία δεν υποφέρεται. Μια καλή σαχλαμάρα, αλήθεια, θα μου αρκούσε αλλά ούτε αυτή υπάρχει».

Πηγή: Τηλεθεατής

Greecelands

........O Kήπος των ευχών....


Μια φορά και ένα καιρό, ήταν ένας πολύ παράξενος και ίσως και λίγο ανισόρροπος πολεμιστής. Ως στόχο στην ζωή του, είχε να ανακαλύψει το λάδι για το καντήλι των άστρων! Κάπως έτσι ξεκίνησε πριν πολλά χρόνια, να ταξιδεύει μέσα σε δίνες , να αναζητάει αινίγματα με την ελπίδα να βρει εκείνο το αρχαίο λάδι!
Αν τελικά το βρήκε; Ουδείς γνωρίζει πέρα από αυτόν !Το σίγουρο είναι ότι μέσα από τα ταξίδια, του διδάχτηκε να παίζει με την τράπουλα του κόσμου !
Κάποτε η μοίρα του τον έφερε στα μονοπάτια που οδηγούν στον κήπο των ευχών. Όμως, ο κήπος έβγαζε ένα μυστηριώδες άρωμα θλίψης!Χμ,είμαι βέβαιος ότι από εδώ πέρασε ο παλιός μου εχθρός , ο ύπνος των ποιητών !
Μπορώ να αναγνωρίσω τα πατήματα του στο χώμα του κήπου .
Ξαφνικά ανάμεσα από τα αιωνόβια δέντρα, ξεχώρισε μία μορφή, κοντοστάθηκε πιστεύοντας πως είχε έρθει αντιμέτωπος με τον εχθρό του, όμως καθώς πλησίαζε την μορφή είδε μια κυρά . Να ρωτήσω κάτι δεσποσύνη, αποκρίθηκε ξύνοντας το κεφάλι όλο απορία . Με λένε κυρά του κήπου!Τότε εσύ θα ξέρεις για ποιον λόγο τα λουλούδια του κήπου βγάζουν το άρωμα της θλίψης ;
Είναι γιατί όλα κάποτε παύουν να υπάρχουν, έτσι σιγά σιγά μπορεί να πάψει κάποτε και ο κήπος. Ξέρεις δεν το νομίζω αυτό, βλέπεις στα ταξίδια μου συνάντησα πολλά πράγματα, που οι άνθρωποι θεωρούν, είτε πως δεν υπάρχουν, είτε πως έχουν χαθεί για πάντα .Όμως η αλήθεια είναι ότι αν κοιτάξουμε την φύση γύρω μας, τότε θα διαπιστώσουμε πώς τίποτα δεν χάνετε , απλώς αλλάζει μορφή και συνεχίζει να υπάρχει ωσπου και πάλι να αλλάξει μορφή, δες την κάμπια όταν χαθεί ,γίνετε πεταλούδα.Φυσικά οι υπόλοιπες κάμπιες δεν το κατανοούν αυτό, ακόμα και αν η πεταλούδα πετάει γύρω τους και αυτό γιατί η φυσιολογία τους, η αντίληψη τους, είναι εκπαιδευμένη να βλέπει σαν κάμπια όχι σαν πεταλούδα . Αλλά δεν μας δείχνει μόνο η φύση ότι τίποτα δεν πάει χαμένο.
Μια σειρά από επιστήμες μας δείχνουν μέσα από μαθηματικούς κανόνες ότι όλα κάποτε αλλάζουν δομή ή μορφή αλλά ουσιαστικά δεν χάνονται απλώς μεταβάλλονται τα στοιχεία . Φυσικά υπάρχει και η θεωρία ότι το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον δεν στέκονται σε μια ευθεία γραμμή ,αλλά ότι συμβαίνουν ταυτόχρονα .Άρα αν δεν υπάρχει ουσιαστικά χρόνος ,τότε δεν υπάρχει και τέλος ή μήπως εμείς οι άνθρωποι ορίζουμε τον χρόνο, ώστε να μπορέσουμε να γράψουμε την λέξη τέλος σε καταστάσεις που σαν κάμπιες δεν μπορούμε να αντιληφθούμε .
Και αν δεν μπορούμε να αντιληφθούμε ή να κατανοήσουμε αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει ; Μοιάζουμε σαν τα ψάρια στον βυθό που δεν μπορούν να κατανοήσουν τον κόσμο της στεριάς και φανταστείτε πως αν ένα άλλο ψάρι γύρναγε και μίλαγε σε εκείνα τα ψάρια που δεν μπορούν να κατανοήσουν την στεριά όχι για τον κόσμο της στεριάς αλλά ότι εκτός του κόσμου της στεριάς, υπάρχει πάνω από αυτόν ένας άλλος κόσμος που ακόμα και αυτοί που ζουν στην στεριά δεν τον ξέρουν ,τον κόσμο των άστρων, τι νομίζετε πως θα απαντούσαν τα άλλα ψάρια ;
Ρε σύ τα έμαθες ο Μήτσος ο σαργός πρέπει να έφαγε δόλωμα, μας λέει ότι υπάρχει ένας κόσμος που λέγετε στεριά και πάνω από αυτόν ζουν διάφορα πλάσματα και δεν φτάνει αυτό, λέει ότι πάνω από αυτόν υπάρχει ένας άλλος κόσμος που δεν τον αντιλαμβανόμαστε ούτε εμείς ούτε οι στεριανοί !
Ένα σου λέω κέφαλε τον έχω δει να κουβεντιάζει πολύ με τον χταπόδι , ύποπτο! Ρώτα την σουπιά να σου πει, ήταν στο ίδιο θαλάμη μαζί του. Φυσικά και καμία σουπιά, χταπόδι ή κέφαλος δεν μπορούν να αντιληφτούν ή να κατανοήσουν την πραγματικότητα που ίσως κατανόησε το ψάρι! Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει ο κόσμος της στεριάς ,των άστρων κλπ.Με την ίδια λογική λοιπόν κυρά του κήπου αυτό που εμείς θεωρούμε τέλος σε μία κατάσταση, είναι ουσιαστικά η μετάβαση ενός πράγματος σε μία κατάσταση που η δική μας αντίληψη δεν μπορεί απλώς να κατανοήσει ή και να δει. Ουσιαστικά το τέλος είναι μετάβαση!

- Αλλά ποιος σου είπε ότι όλα παύουν;

- Ένας άλλος οδοιπόρος που μου συστήθηκε ως ο ύπνος τον ποιητών .

-Αχα,καλά το φαντάστηκα ! Και προς τα πού πήγε;

-Ακολούθησε την δύση , είναι ώρα να πηγαίνω ελπίζω την επόμενη φορά, που θα περάσω να έχει ανθήσει ο κήπος των ευχών, βλέπεις κάθε κήπος είναι σημαντικό να έχει καρπούς, γιατί πολλές φορές χρειάζεται να δώσεις καρπούς ή σπόρους σε άλλους ,αν λοιπόν ο κήπος είναι χωρίς καρπούς επηρεάζει και τους οδοιπόρους αλλά και αυτούς που από τον δικό σου κήπο θέλουν να πάρουν σπόρους για να φτιάξουν τον δικό τους. Βλέπεις πόσο συνδεδεμένα είναι όλα μεταξύ τους!Όλα ανακινούνται σε αυτόν τον κόσμο ακόμα και το πως έχεις τον δικό σου κήπο επηρεάζει τους άλλους!Πως λοιπόν σε έναν τέτοιο κόσμο να υπάρχει τέλος; Αυτά ήταν τα τελευταία λόγια του πολεμιστή ανέβηκε στο άλογο του και κινήθηκε προς την δύση για μια ακόμα περιπέτεια ,μία ακόμα αναζήτηση.


Τι απέγινε στον κήπο; Ποιος ξέρει η ίδια η ιστορία θα δείξει………


ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ





Η Ιταλία βραβεύει την Χαρούλα Αλεξίου,


Για την πορεία της στον χώρο της μουσικής, την ευρύτερη προσφορά της στον ευρωπαϊκό πολιτισμό, αλλά και την ιδιαίτερη σχέση που έχει με την ιταλική μουσική, θα βραβεύσει η Ιταλία, την Χαρούλα Αλεξίου.

Άλλωστε στην γειτονική χώρα την αποκαλούν ως την "πιο μεγάλη τραγουδίστρια της Ελλάδας" και η βράβευσή της με "Χρυσό Κρίνο" μας κάνει περήφανους. Το όνομά της θα βρίσκεται δίπλα σε άλλα εξίσου σημαντικά όπως της Κλαούντια Καρντινάλε, του Ρομπέρτο Μπενίνι, της Λεζ Βανέσα κ.α.

Σχετικά με τον γάμο,



Είπαν για τον γάμο...Εάν έχετε διαφορετική άποψη ...καταθέστε την.












18ος Πανελλήνιος διαγωνισµός μαθητικών εντύπων Οι δηµοσιογράφοι του µέλλοντος ,


Οσοι πιστεύουν πως οι µαθητές του Δηµοτικού δεν µπορούν να εκφράσουν τους προβληµατισµούς τους και να ασχοληθούν µε θέµατα της επικαιρότητας και προβλήµατα της καθηµερινότητας, δεν χρειάζεται παρά µόνο να ρίξουν µία µατιά στα θέµατα που γράφουν στις εφηµερίδες τους. Οι µικροί ρεπόρτερ για µία ακόµη φορά έκλεψαν τις εντυπώσεις στον 18ο Πανελλήνιο Διαγωνισµό Μαθητικών Εντύπων των «ΝΕΩΝ». Οι φετινές συµµετοχές ξεπέρασαν τις 400, από τις οποίες οι 120 ήταν από δηµοτικά σχολεία. Το επίπεδο των θεµάτων ήταν εξαιρετικά υψηλό, γεγονός που έκανε το έργο της κριτικής επιτροπής δύσκολο. Εντυπωσιακό είναι πως οι λιλιπούτειοι δηµοσιογράφοι καταπιάνονται µε το θέµα της οικονοµικής κρίσης, παρά το νεαρό της ηλικίας τους.

Φέτος για πρώτη χρονιά, στον διαγωνισµό παίρνουν µέρος και οι online εφηµερίδες – συνολικά 15. Τα µέλη της κριτικής επιτροπής είναι οι δηµοσιογράφοι των «ΝΕΩΝ»: Μηνάς Βιντιάδης, Μανώλης Πιµπλής, Δηµήτρης Πεφάνης και η γραφίστρια Κατερίνα Μαρούσιτς.

Πάνω από 400 οι συµµετοχές µε ιδιαίτερα υψηλό επίπεδο σε έντυπα από όλη την Ελλάδα

ΤΑ ΒΡΑΒΕΙΑ
ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ «ΦΥΛΛΟ ΚΑΙ ΦΤΕΡΟ», 15ο Δηµοτικό Σχολείο Ρεθύµνου
Επιλέχθηκε ως καλύτερη εφηµερίδα Δηµοτικού και στο πρωτοσέλιδό της ξεκινά µε ένα δυνατό θέµα, που απασχολεί τους περισσότερους µαθητές στη χώρα µας: Η πίεση που νιώθουν από το σχολείο, τις εξωσχολικές δραστηριότητες και τα φροντιστήρια. «Συνεχώς κάτι έχουµε να κάνουµε», γράφουν. Το µεγάλο τους αφιέρωµα, µάλιστα, αφορά το σχολείο του χθες και του σήµερα. Παίρνουν συνεντεύξεις από τους µεγάλους και περιγράφουν το σχολείο µίας περασµένης εποχής. Δεν είναι όµως το µόνο θέµα. Με έναν ευφάνταστο τίτλο «Το ξύλο βγήκε από τον Παράδεισο, ας βγει και από τη ζωή µας» µιλούν για τη βία ως µέσο τιµωρίας.

ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΜΦΑΝΊΣΗ «ΟΙ ΜΙΚΡΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ», Δηµ. Σχολείο Βοχαϊκού
Είναι το χριστουγεννιάτικο τεύχος τους. Οι «µικροί δηµοσιογράφοι» του Δηµοτικού Σχολείου Βοχαϊκού είναι οπαδοί της ρήσης «το λακωνίζειν εστί φιλοσοφείν», αφού κατάφεραν µέσα σε µόνο λίγες σελίδες να γράψουν για πολλά θέµατα. Φυσικά, στο πρωτοσέλιδό τους φιλοξενούνται τα χριστουγεννιάτικα έθιµα από διάφορες χώρες του κόσµου:

Δανία, Σουηδία, Ινδία. Δεν ξεχνούν βέβαια και το περιβάλλον, γι’ αυτό άλλωστε και γράφουν για τα σκουπίδια και την ανακύκλωση.

ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ «ΤΑ ΤΥΠΑΚΙΑ», Ελληνογαλλική Σχολή Ουρσουλινών
Τι σχέση µπορεί να έχει ένας ποδοσφαιρικός αγώνας µε τη Μάχη του Μαραθώνα; Οι περισσότεροι θα απαντούσαν καµία. Υπάρχει όµως και κάποιος που θεωρεί πως η ιστορική µάχη θα µπορούσε να περιγραφεί µε ποδοσφαιρική ορολογία. Ο Βαγγέλης είναι µαθητής της Δ’ τάξης και φυσικά το πάθος του δεν είναι άλλο από το ποδόσφαιρο. Γι’ αυτό και µε έναν έξυπνο τρόπο γράφει για τη Μάχη του Μαραθώνας, λες και περιγράφει έναν κρίσιµο αγώνα της στρογγυλής θεάς. «“Αθηναίοι - Πέρσες: 1-0”. 2.500 χρόνια πριν, οι Πέρσες αποφάσισαν να παίξουν ένα παιχνίδι εκτός έδρας. Οι Αθηναίοι υποδέχθηκαν τους φιλοξενούµενους στο µεγάλο ανοιχτό γήπεδο του Μαραθώνα...», γράφει µε µοναδικό τρόπο. Η συνέχεια στο κείµενο του Βαγγέλη...

Ανθρώπινο τσίρκο,


Η κοινωνία που χάνει το µέτρο του χιούµορ και τα όρια µεταξύ χλεύης και πλάκας χάνει τον αυτοσεβασµό της. Ανέδειξε νέους πρωταγωνιστές το τσίρκο της Αννίτας Πάνια. Τον «Αχ, Κούλα» - Γιάννη, την Κούλα αυτοπροσώπως και την ανταγωνίστριά της, επονοµαζόµενη και «αντιπρόσωπο» από µια δική της ατάκα
∆εν είναι η πρώτη φορά που η Αννίτα εµφανίζεται παραγωγόςπαράδοξων ατραξιόν, µεπρωταγωνιστές ανθρώπους πασιφανώς ευάλωτους µπροστάστηγοητεία της κάµερας και της δηµοσιότητας, µε τρόπο ζωής και συµπεριφοράς πουέχουν µιαπαραδοξότητα γιατί προέρχονται από τις «γκρίζες»ζώνεςενόςκοινωνικού περιθωρίου.

Είτε ηφτώχεια είτετα βιώµατα και οι αντιξοότητες της ζωής είτε ηπαραδοξότητα τωνχαρακτήρων έχουνωςαποτέλεσµα να καλλιεργούνταιιδιόµορφεςσυµπεριφορές, εκείνοόµωςπου παρατηρεί κάποιος είναιότι ουδείς εκ των πρωταγωνιστών στις ατραξιόν των «Παρατράγουδων» δείχνει ναέχει τονπλήρη έλεγχο τηςαρένας στηνοποία επιδεικνύει τη«διαφορετικότητά» του για να απολαύσει ο ίδιος µια στιγµή τη θέρµη των τηλεοπτικών προβολέων που νοµίζειότι αντικαθιστούν την κοινωνική«αγκαλιά» και τοφιλοθέαµον αυθεντικές κανιβαλικές απολαύσεις και την ένοχη χλεύη απότην ασφάλεια του καναπέ.

Πλέκοντας καλάθια,


Πρόκειται για μια από τις αρχαιότερες τέχνες και μάλιστα μέχρι σήμερα δεν έχει γνωρίσει σημαντικές αλλαγές στις τεχνικές και στα υλικά που χρησιμοποιούνται. Η καλαθοπλεκτική χάνεται στα βάθη των αιώνων και μάλιστα καλάθια που συναντάμε στη σημερινή εποχή παρουσιάζουν ομοιότητες με καλάθια που πλέκονταν στην Αίγυπτο κατά την αρχαιότητα.
Στην κοινότητα Βαρυκού στο νομό Φλώρινας από τους δέκα καλαθάδες που υπήρχαν πριν μερικές δεκαετίες, σήμερα έχουν απομείνει μόνο πέντε, ενώ η δουλειά μειώνεται χρόνο με το χρόνο. Με τη μυρωδιά της ξυλόσομπας να κυριαρχεί στο μικρό αυτό χωριό, επισκεφθήκαμε δύο από τους καλαθάδες, τον μεγαλύτερο σε ηλικία και εμπειρία και τον νεότερο που ασχολείται με την λαϊκή αυτή τέχνη. «Ο κόσμος τώρα προτιμάει τα πλαστικά, που είναι φθηνά, αλλά δεν καταλαβαίνουν ότι έχουν λιγότερο χρόνο ζωής και είναι εντελώς ανθυγιεινά», τονίζει ο 65χρονος καλαθοπλέκτης Τάσος Παπαστεργίου, ο οποίος ξεκίνησε να πλέκει καλάθια από το 1978. Όλα αυτά τα χρόνια, από το μικρό του εργαστήριο και μετά από εκατοντάδες ώρες χειρωνακτικής εργασίες, παράχθηκαν χιλιάδες πανέρια δια χειρός του κ. Τάσου, ο οποίος με συντροφιά τα τσιγάρα από την κασετίνα του και καθισμένος σε ένα χαμηλό καρεκλάκι για να φτάνει τις βέργες και να δουλεύει πιο εύκολα, συντηρεί την οικογένειά του.
Έμαθε τη δουλειά από το θείο του και όταν πήγαινε στο εργαστήριό του, αναρωτιόταν «σε καλούπια τα βάζει αυτά και βγαίνουν όλα ίδια»; Όπως λέει ο κ. Τάσος δεν πίστευε ποτέ πως θα κατάφερνε να πλέξει καλάθι, όμως μια εβδομάδα μετά την πρώτη του επαφή με την καλαθοπλεκτική και όταν ο θείος του έλειπε από το εργαστήριο, πήρε την απόφαση και την πρωτοβουλία να φτιάξει μόνος του καλάθι. Όχι μόνο τα κατάφερε, αλλά στη συνέχεια πήρε τη μεγάλη απόφαση να ξεκινήσει μόνος του, έχοντας την πρώτη ύλη, με στόχο να γίνει καλύτερος.
«Αρχικά έφτιαξα πανέρια και παραγάδια, όπως λέγονται, και μάλιστα ξεκίνησα από τα δύσκολα» λέει ο κ. Τάσος. Η καλαθοπλεκτική είναι τέχνη που βασίζεται καθαρά στη λεπτομέρεια και τη χειρωνακτική εργασία. Από τη συγκομιδή των βεργών από ιτιές, μέχρι και την τελευταία πινελιά στην πλέξη του καλαθιού. Το δυσκολότερο κομμάτι, όπως λέει ο κ. Τάσος, και το πιο βασικό στο καλάθι είναι ο πάτος, που «είναι κάτι σαν τα θεμέλια του σπιτιού, αν δεν έχει καλά θεμέλια δεν είναι δεμένο σωστά» λέει ο κ. Τάσος. Κάθε άνοιξη, περίπου στις 20 Απριλίου, οι ιτιόβεργες υγραίνονται και ξεκινά η συγκομιδή για να είναι εύκολο το ξεφλούδισμα. Στη συνέχεια η βέργα αποφλοιώνεται (ασπρίζεται όπως λένε οι καλαθοπλέκτες), ξεραίνεται για να μην μαυρίσει και όταν ξεκινά η επεξεργασία της βρέχεται για να είναι ευλύγιστη. Κάθε καλάθι αποτελείται το λιγότερο από 120 βέργες, εκτός του πάτου, ο οποίος είναι ξεχωριστό κομμάτι του…έργου.
Στα τριανταένα χρόνια δουλειάς του, ο κ. Παπαστεργίου, έχει κατασκευάσει διαφόρων ειδών και σχημάτων καλάθια και κατασκευές, από πανέρια μικρά και μεγάλα, μέχρι καλάθια για πικ νικ, για άπλυτα ρούχα και αποθήκευση αντικειμένων, για μπομπονιέρες και βάσεις λαμπάδων για γάμους και βαφτίσια, διακοσμητικά για γλάστρες ακόμη και πολυθρόνες και καναπέδες!
Κάθε χρόνο παράγονται στο Βαρυκό περίπου χίλια καλάθια από κάθε καλαθοπλέκτη. Δυστυχώς όμως η παραδοσιακή αυτή λαϊκή τέχνη χάνεται, μιας και οι νεότεροι δεν θέλουν να ασχοληθούν με… «γύφτικη δουλειά», όπως τονίζει χαρακτηριστικά ο κ. Παπαστεργίου. «Όποιος βγαίνει στη σύνταξη σταματάει τη δουλειά και αυτό ήταν. Οι νέοι ούτε κατά διάνοια θέλουν να ασχοληθούν με την καλαθοπλεκτική και αυτό φάνηκε από νωρίς, όταν στο χωριό έγιναν σεμινάρια καλαθοπλεκτικής και σε αυτά συμμετείχαν περίπου τριάντα άτομα, κανείς, όμως, δεν αποφάσισε να ξεκινήσει να φτιάχνει καλάθια», τονίζει ο κ. Τάσος. Το γεγονός αυτό τον στεναχωρεί ιδιαίτερα, βλέποντας την παραδοσιακή αυτή λαϊκή τέχνη να μην έχει μέλλον.
Απογοητευμένος από τη συμπεριφορά της πολιτείας και της αυτοδιοίκησης, ο κ. Παπαστεργίου, ένας από τους τελευταίους καλαθοπλέκτες, τονίζει πως δυστυχώς κανείς δεν αποδεικνύει με πράξεις πως θέλει να στηρίξει την καλαθοπλεκτική, αφού, όπως λέει, «τόσα χρόνια μπορούσε η πολιτεία να προωθήσει και να ενισχύσει την τέχνη αυτή και να μας βοηθήσει να παράγουμε περισσότερο. Τα καλάθια μας δεν είναι μόνο διαφήμιση για την περιοχή, για να τα επιδεικνύουν σε εκθέσεις και εκδηλώσεις, είναι μια τέχνη στην οποία βασιζόμαστε για να ταΐσουμε τις οικογένειές μας. Αυτό απ’ ότι φαίνεται δεν το έχουν καταλάβει οι καρεκλοκένταυροι και δεν μας βοήθησαν καθόλου. Πριν κάποια χρόνια ενδιαφέρθηκα να μπω σε ένα πρόγραμμα για να προσλάβω και δυο υπαλλήλους και να παράγω περισσότερο. Εκτός του μέχρι να μάθω περί τίνος πρόκειται δυσκολεύτηκα πολύ, οι όροι του προγράμματος κάθε άλλο παρά βοηθούν έναν παραγωγό ειδών λαϊκής τέχνης να επεκτείνει την επιχείρησή του. Δεν υπάρχει ευελιξία με αποτέλεσμα ο καθένας μόνος του να τραβά τον δικό του Γολγοθά». Επίσης, όπως προσθέτει «ενώ καλέστηκα πολλές φορές να εκπαιδεύσω νέους στην τέχνη σε Ροδόπη και Θεσσαλονίκη, οι δικοί μας άρχοντες φαίνεται πως δεν θέλουν να ασχοληθούν με εμάς».
Ο κ. Παπαστεργίου βλέπει φέτος για πρώτη φορά όπως λέει, το τηλέφωνο του να μην χτυπάει για νέες παραγγελίες. Ήδη, έχει μείνει μεγάλος αριθμός πανεριών στο εργαστήριό του, τα οποία πρέπει να δοθούν για να βγουν τα χρήματα της χρονιάς και να καλυφθούν τα έξοδά. Αντιλαμβανόμενος, λοιπόν, τη νέα κατάσταση, ξεκίνησε τη δική του αναζήτηση ως προμηθευτής, προκειμένου να βρει αγοραστές των καλαθιών του στη Θεσσαλονίκη κυρίως. Όπως λέει όμως,, οι αγοραστές δεν ενδιαφέρονται μιας και προτιμούν τα κατά πολύ φθηνότερα κινέζικα πλαστικά. Άλλωστε η τιμή του κιλού είχε φθάσει στο 1,5€ και φέτος κυμαίνεται στα 90 λεπτά του €. Αποτέλεσμα αυτού είναι πολλοί αγρότες, οι οποίοι καλλιεργούσαν ιτιόβεργες και ασχολούνταν με το εμπόριο του συγκεκριμένου είδους να οργώσουν τις εκτάσεις τους και να προχωρούν σε άλλες καλλιέργειες γιατί «δεν βγαίνουν».
Ο 50χρονος καλαθοπλέκτης από το Βαρυκό Νίκος Τάσης, ο νεώτερος καλαθοπλέκτης στο Βαρυκό κι ένας από τους πέντε εναπομείναντες, δεν είναι ιδιαίτερα αισιόδοξος για το μέλλον της τέχνης τους και για το λόγο αυτό δεν παρακινεί τους νεότερους να ασχοληθούν, καθώς θεωρεί «φυσιολογικό το να μην θέλει να συνεχίσει και να ασχοληθεί κάποιος με την καλαθοπλεκτική, γιατί πολύ απλά δεν έχει καλό μεροκάματο. Πρέπει να δουλεύεις πάνω από 12 ώρες για να βγάλεις 50 με 60 €. Δουλεύοντας 8ωρο, δεν υπάρχει περίπτωση να βγάλεις τα έξοδά σου. Μου λένε πως στην Πτολεμαΐδα ζητούν βοηθό τεχνίτη για πέρασμα μαρμάρων, με 8ωρο και 60€ μεροκάματο και δεν πηγαίνει κανείς. Να πάω εγώ τους λέω χίλιες φορές καλύτερα θα είναι».
«Μάθε τέχνη και άστηνε» λέει στα παιδιά του ο κ. Τάτσης, θέλοντας να τους δώσει να καταλάβουν ότι δεν μπορείς να ζήσεις οικογένεια, φτιάχνοντας καλάθια. Ο ίδιος ξεκίνησε να ασχολείται με την καλαθοπλεκτική από το 1982, ακολουθώντας αναγκαστικά, όπως τονίζει, τα βήματα του πατέρα, μετά την μεγάλη κρίση που αντιμετώπισε η γούνα και άφησε άνεργους πολλούς γουνεργάτες. Από τότε μέχρι και σήμερα, η καλαθοπλεκτική είναι η κύρια του απασχόληση μιας και καλλιεργεί και βέργες, την πρώτη ύλη των καλαθιών.
«Είμαι απογοητευμένος από την αποδοτικότητα της δουλειάς αυτής, συνεχίζω όμως γιατί δεν μπορώ να κάνω κάτι άλλο σήμερα» τονίζει ο κ. Τάτσης. Ο ίδιος παράγει το λιγότερο τρια μεγάλα πανέρια ή πέντε μικρά την ημέρα. Αν παραχθούν περισσότερα δεν μπορεί να διατεθεί το προϊόν, με αποτέλεσμα να παρουσιάζει ζημιά η επιχείρηση. Καλό υλικό και καλή βέργα είναι μια από τις βασικές προϋποθέσεις για να γίνει ένα καλό παραδοσιακό καλάθι.
«Μπορεί να είμαι απογοητευμένος από την απόδοση της λαϊκής αυτής τέχνης, αλλά αναγκαστικά θα συνεχίσω να ασχολούμαι μέχρι να βγω σύνταξη. Για μένα η τέχνη αυτή είναι δουλειά και επιβίωση» λέει με κουρασμένο ύφος ο κ. Τάτσης.

Σωκράτης Μουτίδης
www.kozani.tv


mageia beta2 (δεσμός download),

Λίμνη Κόμο, μεσογειακή ομορφιά,


Καλλιτεχνικοί θησαυροί, γαλήνη και έμπνευση, σε ένα υποβλητικό τοπίο

Λίγο έξω από το Μιλάνο, η λίμνη Κόμο μάς προκαλεί να την εξερευνήσουμε. Ανάμεσα στις απότομες στροφές, γύρω από τα σκούρα νερά της λίμνης, μικρά χωριουδάκια ξεπηδούν μέσα από την καταπράσινη, μεσογειακή βλάστηση. Στο φόντο βρίσκονται ψηλές χιονισμένες βουνοκορφές. Μια ρομαντική περιπέτεια ξεκινάει.
Απολαύστε τη μοναδική εμπειρία
Επιδοθείτε σε γουίντ σέρφινγκ ή θαλάσσιο σκι. Νοικιάστε ένα ταχύπλοο και ζητήστε να κάνετε μια στάση στη βίλα Μπαλμπιανέλο, όπου γυρίστηκε η τελευταία σκηνή της περιπέτειας του Τζέιμς Μποντ, Καζίνο Ρουαγιάλ. Επιβιβαστείτε στο φεριμπότ, σταματήστε στο Μπελάτζιο, στη Βαρένα και στο Μενάτζιο και ανακαλύψτε μοναδικούς καλλιτεχνικούς θησαυρούς. Εναλλακτικά, ξαπλώστε αναπαυτικά, πλάι στη λίμνη, και αναπνεύστε τον καθαρό αέρα.



Μία από τις ομορφότερες λίμνες στην Ευρώπη και η τρίτη μεγαλύτερη στην Ιταλία, η Κόμο βρίσκεται 40 χλμ. βόρεια του Μιλάνου – απόσταση μίας ώρας. Αγαπημένος προορισμός διάσημων προσωπικοτήτων από τον 19ο αιώνα, όταν ευρωπαίοι συγγραφείς και καλλιτέχνες «ανακάλυψαν» και αγάπησαν τον τόπο που τους παρείχε, απλόχερα, έμπνευση με την απαράμιλλη ομορφιά του.
Σήμερα πολλοί τζετ σέτερ εξακολουθούν να φλερτάρουν με τη λίμνη, ενώ ο χολιγουντιανός σταρ Τζορτζ Κλούνεϊ έχει αγοράσει μια έπαυλη στις όχθες της.

Τι να δείτε
Γύρω από τη λίμνη βρίσκεται το Μπελάτζιο, με τις εντυπωσιακές βίλες, τα φυτεμένα με κατακόκκινα γεράνια μπαλκόνια, τις γκαλερί και τις επώνυμες μπουτίκ να στολίζουν τα γραφικά, πλακόστρωτα καλντερίμια. Περπατήστε στην παραλιακή προμενάντ με τα ανθισμένα παρτέρια. Σφιχταγκαλιασμένα ζευγάρια ανταλλάσσουν όρκους αιώνιας αγάπης με φόντο τη λίμνη, ενώ για τους λιγότερο ρομαντικούς παραδοσιακές τρατορίες υπόσχονται μαγικές γαστριμαργικές εμπειρίες με θαλασσινούς και μη πειρασμούς.

Τα γαρίφαλα ευωδιάζουν ακόµη και 37 χρόνια µετά,


Κρατώντας ένα κόκκινο γαρίφαλο ο Πορτογάλος µε την µπλούζα του Τσε πήρε χθες µέρος, µαζί µε χιλιάδες συµπατριώτες του, στη µεγάλη συγκέντρωση που έγινε στην κεντρική λεωφόρο Λιµπερτάδε της Λισαβώνας, για την 37η επέτειο από την Επανάσταση των Γαριφάλων. Στις 25 Απριλίου 1974 αριστεροί αξιωµατικοί του στρατού µε επικεφαλής τον λοχαγό Οτέλο ντε Καρβάλιο οργάνωσαν κίνηµα για την ανατροπή της 50χρονης σαλαζαρικής δικτατορίας.

«Εσείς που ήσασταν μεταξύ 26 Απριλίου και 9 Μαίου 1986;»,


Στον πυρηνικό σταθμό του Τσερνόμπιλ, στην τότε Σοβιετική Ένωση, το ρολόϊ σταμάτησε την 26η Απριλίου του 1986, στις 1:23:58, όταν μια σειρά εκρήξεων προκάλεσε αυτό που μετέπειτα χαρακτηρίστηκε ως η μεγαλύτερη τεχνολογική καταστροφή του 20ου αιώνα.

25 χρόνια μετά την -μέχρι πρότινος- μεγαλύτερη πυρηνική καταστροφή στην ιστορία της ανθρωπότητας, θυμηθήκαμε, λόγω της ημέρας, κι ένα email που κυκλοφορούσε πριν από περίπου έναν μήνα, με τίτλο: «Εσείς που ήσασταν μεταξύ 26 Απριλίου και 9 Μαίου 1986;».

Όποιος ακολουθούσε το link που παρέθετε το μήνυμα, μπορούσε να παρακολουθήσετε την προσομοίωση που είχε κατασκευάσει το Γαλλικό Ινστιτούτο Ραδιοπροστασίας και Πυρηνικής Ασφάλειας (IRSN), η οποία αναπαριστά τη διασπορά της ραδιενέργειας από τον πυρηνικό αντιδραστήρα του Τσερνομπίλ.

Βάση των επιστημονικών μετρήσεων του ινστιτούτου IRSN, η ραδιενέργεια έφτασε στη χώρα μας στις 2 Μαΐου και μέχρι τις 9 Μαΐου (ημέρα κατά την οποία ολοκληρώνεται το simulation), το ραδιενεργό νέφος βρισκόταν σταθερά και πάνω από την Ελλάδα...

Δείτε την προσομοίωση:



Δείτε το video της Greenpeace "Fallout - Chernobyl 25 years later" για τη ζωή, σήμερα, στα χωριά της Ουκρανίας:





Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Μονο μην ξεχνάτε να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε , με ένα ενεργό link.
Link directory