Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Mοναδική παράκληση μας είναι να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε, με ένα ενεργό link.

Πέμπτη, 12 Μαΐου 2011

Η ΝΕΡΑΙΔΟΣΠΗΛΙΑ ΤΩΝ ΚΑΛΛΙΑΝΩΝ





Φωτογραφική επιμέλεια ΧΡΟΝΟΣ-ΝΑΡΝΙΑ


Σε όλη την Ελλάδα υπάρχουν αρκετές νεραιδοσπηλιες , που η κάθε μια φέρει και μια ιστορία. Η νεραιδοσπηλια των Καλλιανων Ευβοίας έχει την Δική της...Μια ιστορία που δεν υπάρχει πουθενά γραμμένη αλλά πάει από στόμα σε στόμα από γενιά σε γενιά των κτηνοτροφών του ορεινού όγκου της Οχης.
Στην ουσία πρόκειται για στοά αρχαίου ορυχείου και όχι για σπηλιά, αλλά εμείς σας το αναφέρουμε όπως μας το είπαν...
Τι λέει λοιπόν ο μύθος....

Στον ήχο του Πιάνου,



Εφευρέτης του πιάνου είναι ο Ιταλός Μπαρτολομέο Κριστόφορι. Γεννήθηκε στην Πάδοβα το 1655. Καταγόταν από φτωχή οικογένεια και από μικρός έμαθε την τέχνη της κατασκευής μουσικών οργάνων



Ο βασιλιάς των οργάνων κατά τον Λιστ, ο κρουστός αυτοκράτορας των αισθήσεων κατά τον Προκόφιεφ, η ολοκληρωμένη φόρμα κρουστού οργάνου, κατά τον Μιγιό, το αινιγματικό κουτί με τις μακριές χορδές κατά τον Σνίτκε, ό,τι δεν είναι υπερβολή ή δεν είναι καλολογισμός είναι το πιάνο!
Χρειάστηκαν περίπου 300 χρόνια έρευνας ως τη συγκρότηση του μηχανισμού με τον οποίον το γνωρίζουμε σήμερα!


Είναι ένα σόλο μουσικό όργανο, που μπορεί να θεωρηθεί έγχορδο ή κρουστό. Παίζεται με πλήκτρα, τα οποία όταν πατηθούν από τον πιανίστα σηκώνουν σφυράκια που χτυπούν τις χορδές του, παράγοντας έτσι ήχους. Η δυνατότητα να δίνει μια διαφορετική νότα από το κάθε δάχτυλο και να κάνει κάθε νότα απαλή ή δυνατή, δίνει στο πιάνο μια εκπληκτική ποικιλία έκφρασης.
Στις αρχές του 18ου αιώνα τα κλαβίχορδα που βρίσκονταν στα σπίτια μόλις που ακούγονταν εκτός δωματίου, αν και χαρακτηρίζονταν από εκφραστικό ήχο. Στον αντίποδα τα κλαβεσέν, που ικανοποιούσαν χάρη στον διαπεραστικό ήχο αλλά η ποιοτική απόδοσή τους υστερούσε. Οι λάτρεις της μιας σχολής και οι θαυμαστές της άλλης υπεράσπιζαν με πάθος την επιλογή τους, στόχος των κατασκευαστών όμως παρέμενε το να ολοκληρώσουν ένα πληκτροφόρο που να αποδίδει μουσικά, να εκφράζει ωραία αισθήματα και να διαθέτει εύρωστο ήχο. Γράφει ο Κουπρέν το 1713: «Θα ήμουν υπόχρεος εφ' όρου ζωής σε όποιον κατασκεύαζε επιτέλους ένα όργανο που να μου επιτρέπει να παίζω σιγά και δυνατά, και να εξασφαλίζει την έξοδο της έκφρασής μου...».


Και όμως στη Φλωρεντία ο Μπαρτολομέο Κριστοφόρι το 1709 είχε κατασκευάσει ένα όργανο, gravicembalo col piano e forte, επιδιώκοντας να ικανοποιήσει την επιθυμία πολλών μουσικών να παίζουν με ευρεία χρωματική παλέτα, από πολύ σιγά ως (σχετικά έστω) δυνατά. Το νέο στοιχείο ήταν η αντικατάσταση του μηχανισμού με το τσίμπημα της μύτης του φτερού ­ κλαβεσέν ­ από τα γνωστά μας σφυράκια, τον ξύλινο μοχλό που μόλις χτυπήσει πάνω στη μεταλλική χορδή επανέρχεται στην αρχική του θέση επιτρέποντάς της να πάλλεται για λίγο χρόνο μετά. Αν και θεωρείται «εφευρέτης» του σύγχρονου πληκτροφόρου, ο Κριστοφόρι δεν ήταν ο μόνος που κλεισμένος στο εργαστήριο ονειρευόταν το τέλειο όργανο και δαπανούσε ατελείωτο χρόνο στη χειρωνακτική και πνευματική προσπάθεια.
Το πιάνο μπορεί να αποδώσει μουσική είτε ως σόλο όργανο, είτε μέσα σε μια ορχήστρα. Αν και πολλοί πιστεύουν πώς χρησιμοποιείται κυρίως στην κλασική μουσική, το πιάνο κατέχει έναν ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο και στην τζαζ, την μπλουζ και το ροκ εν ρολ, καθώς και στη λαϊκή μουσική όπου είτε κυριαρχεί είτε λειτουργεί ως βοηθητικό για άλλα όργανα.


Όσον αφορά τη λειτουργία του, πατώντας κάποιο πλήκτρο η χορδή που του αντιστοιχεί "χτυπιέται" από ένα μαλακό σφυράκι καλυμμένο από τσόχα που επιστρέφει πίσω στη θέση του όταν χτυπηθεί η χορδή.
Είναι εντυπωσιακό το ότι στην Ολλανδία τις αρχές μόλις του 17ου αιώνα ­ περίοδο ανεπανάληπτης ακμής της χώρας και εξέλιξης στην τέχνη και στην τεχνική ­ ένας άγνωστος είχε ήδη επιχειρήσει να κατασκευάσει μηχανισμούς, με ξύλινο βραχίονα κολλημένο στο πλήκτρο αλλά με ατελέστερο μοχλό, χωρίς μονωτήρες. Δύο οικογένειες (Ρούκερς, Αντβερπέν) κατασκεύασαν όργανα εντυπωσιακής τελειότητας για τα τότε δεδομένα, τα οποία κοσμούσαν όλα σχεδόν τα γνωστά αριστοκρατικά σπίτια. Η αλήθεια είναι ότι η κατάκτηση του Κριστοφόρι έδωσε φτερά στους σύγχρονους που γρήγορα πληροφορήθηκαν τα χαρμόσυνα νέα όπου και αν ήταν εγκατεστημένοι στον ευρωπαϊκό χώρο. Σε συνεργασία με τους συνθέτες και τους εκτελεστές επιδόθηκαν σε μια πεισματική προσπάθεια αξιοποίησης της νέας επινόησης.


Επιπρόσθετα το πιάνο έχει και δύο πεντάλ κάτω στο κέντρο στο ύψος του πέλματος. Το αριστερό είναι το σιγανό: πατώντας το, σηκώνεται ένας μοχλός που μετακινεί τα σφυράκια κοντύτερα στις χορδές με αποτέλεσμα ο ήχος να είναι σαφώς σιγανότερος. Το δεξί πεντάλ που ονομάζεται πεντάλ διαρκείας ή δυνατό πεντάλ ανασηκώνει τους σιωπητήρες από τις χορδές και διατηρεί τον ήχο.
Στη Γαλλία στα τέλη του αιώνα ένας νεωτερισμός θα παίξει καθοριστικό ρόλο στην επίτευξη του «τέλειου» μηχανισμού του πιάνου. Ο Sebastien Erard, τεχνίτης με μεγάλη πείρα, προτείνει τον μηχανισμό του διπλού χτυπήματος, τον οποίο, με τη συνεργασία δεξιοτεχνών, ολοκληρώνει το 1823, με τοποθέτηση στα πιάνα με οριζόντιο χορδικό σύστημα της «διπλής ρεπετισιόν». Ο μουσικός θα μπορεί να επαναλάβει με μεγάλη ταχύτητα την κρούση του ίδιου πλήκτρου χωρίς να χρειαστεί να το ανασηκώσει εντελώς. Το επόμενο στάδιο είναι το ντύσιμο των ξύλινων σφυριών με δέρμα (και λίγο αργότερα με τσόχα), για να βελτιωθεί επιτέλους αποφασιστικά η ποιότητα του παρεχόμενου ήχου. Στον ίδιο κατασκευαστή αποδίδεται και ο τελειότερος από τους πρώτους συγκροτημένους μηχανισμούς πεντάλ.


Είναι μουσικό όργανο, που μπορεί να θεωρηθεί έγχορδο ή κρουστό. Παίζεται με πλήκτρα, τα οποία όταν πατηθούν από τον πιανίστα σηκώνουν σφυράκια που χτυπούν τις χορδές του, παράγοντας έτσι ήχους. Η δυνατότητα να δίνει μια διαφορετική νότα από το κάθε δάχτυλο και να κάνει κάθε νότα απαλή ή δυνατή, δίνει στο πιάνο μια εκπληκτική ποικιλία έκφρασης. Το πιάνο μπορεί να αποδώσει μουσική είτε ως σόλο όργανο, είτε μέσα σε μια ορχήστρα. Αν και πολλοί πιστεύουν πώς χρησιμοποιείται κυρίως στην κλασική μουσική, το πιάνο κατέχει έναν ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο και στην τζαζ, την μπλουζ και το ροκ εν ρολ, καθώς και στη λαϊκή μουσική όπου είτε κυριαρχεί είτε λειτουργεί ως βοηθητικό για άλλα όργανα.


Τα καλύτερα καθώς και αρκετά ακριβά σε τιμή είναι τα πιάνα με ουρά που είναι μεγάλα όχι μόνο σε μέγεθος αλλά και σε ήχο. Τα όρθια πιάνα είναι ίσως πιο συνηθισμένα γιατί καταλαμβάνουν λιγότερο χώρο αλλά και επειδή είναι λιγότερο ακριβά.
Η ποιότητα ενός πιάνου εξαρτάται από μεγάλο αριθμό ιδιοτήτων. Πρόκειται, σύμφωνα με τον Στάνγουεϊ, για έναν ζωντανό οργανισμό όπου, αν τα ζωτικά σημεία λειτουργούν και συνεργάζονται ικανοποιητικά, όλα πηγαίνουν κατ' ευχήν. Το πιάνο παρέχει ακουστικές και εκτελεστικές δυνατότητες χάρη στα ζωτικά σημεία του.


Το πιάνο ονομάστηκε έτσι διότι μπορούσε να παίζει "πιάνο" (piano) που στην ιταλική γλώσσα -και σύμφωνα με τους μουσικούς όρους- σημαίνει σιγά. Τα πρώτα πιάνα, τα πιανοφόρτε, όπως ονομάζονταν, (δηλαδή δυνατά-σιγά), εφευρέθηκαν γύρω στα 1700.
Τα σύγχρονα πιάνα απαντώνται με δύο σχήματα: το όρθιο υπηρετεί τις ανάγκες της καθημερινής ζωής, το πιάνο με ουρά τις ανάγκες της αισθητικής, μουσικής επικοινωνίας. Και οι δύο τύποι πιάνου αποτελούνται από ηχείο, σώμα υποστήριξης, πλαίσιο, χορδές, πληκτρολόγιο, πεντάλ και βασικό μηχανισμό. Η έκταση ήχου αγγίζει τα 88 πλήκτρα. Πάνω στο πλαίσιο ακουμπά η ηχητική τράπεζα, το ηχείο. Αποτελείται από ξύλο έλατου και μαντέμι. Οι χορδές δραστηριοποιούνται από τα σφυράκια, ολοκληρώνοντας τον κρουστικό μηχανισμό, μεταδίδουν μέσω ενός «καβαλάρη» το παλμικό τους άθροισμα και το ηχείο διαχέει τον ήχο στο περιβάλλον. Ο καβαλάρης τοποθετείται σε καθορισμένο σημείο του ηχείου. Πάνω του περνά το πίσω μέρος της χορδής και τον πιέζει. Τα σημερινά πιάνα διαθέτουν έναν καβαλάρη για τις χαμηλότονες χορδές και έναν για τις υψηλότονες.


Όσον αφορά τη λειτουργία του, πατώντας κάποιο πλήκτρο η χορδή που του αντιστοιχεί κρούεται από ένα μαλακό σφυράκι καλυμμένο από τσόχα που επιστρέφει πίσω στη θέση του όταν χτυπηθεί η χορδή. Επιπρόσθετα το πιάνο έχει και δύο ή τρία πεντάλ κάτω στο κέντρο στο ύψος του πέλματος. Το αριστερό είναι το σιγανό (una corda): πατώντας το, σηκώνεται ένας μοχλός που στα όρθια πιάνα μετακινεί τα σφυράκια κοντύτερα στις χορδές με αποτέλεσμα ο ήχος να είναι σαφώς σιγανότερος ενώ στα πιάνα με ουρά κινεί τα σφυράκια παράλληλα με τις χορδές έτσι ώστε να χτυπούν μόνο την μία από τις διπλές και τριπλές χορδές (εξ ου και το όνομα una corda - μια χορδή) κάνοντας τον ήχο πάλι πιο απαλό. Το δεξί πεντάλ, που ονομάζεται πεντάλ διαρκείας ή δυνατό πεντάλ, ανασηκώνει τους σιωπητήρες από τις χορδές και διατηρεί τον ήχο.


Τα περισσότερα έργα για πιάνο είναι γραμμένα αποκλειστικά γι' αυτό (έργα για πιάνο), ωστόσο έχουν γραφεί και αρκετά έργα στα οποία το πιάνο συμμετέχει σε συμφωνική ορχήστρα είτε ως όργανο με προεξάρχοντα ρόλο (κονσέρτα για πιάνο) είτε και ως απλό όργανο της ορχήστρας.


Το εκκλησιαστικό όργανο, που κάποτε θεωρούνταν «ο βασιλιάς των οργάνων», είναι ένα αερόφωνο πληκτροφόρο. Ο αέρας διοχετεύεται στους αυλούς του με μηχανικό τρόπο. Οι αυλοί ελέγχονται από δύο ή περισσότερα πληκτρολόγια και μια σειρά ποδόπληκτρα. Η αυξομείωση στον όγκο φωνής των σύγχρονων επιτυγχάνεται με τους διάφορους ρυθμιστικούς θαλάμους που ενεργοποιούνται με πεντάλ. Με τον πολυχρωματικό του ήχο, το εκκλησιαστικό όργανο μπορεί να γεμίσει ένα τεράστιο χώρο. Ηλεκτρικά ενισχυόμενα πληκτροφόρα, που μιμούνται εκκλησιαστικά όργανα και άλλα ηχοχρώματα, γνωρίζουν σήμερα ευρύτατη διάδοση και χρήση. Έχουν ανακαλυφθεί διάφορες μέθοδοι παραγωγής ήχου, όπως οι παλλόμενες μεταλλικές γλωττίδες, οι ταλαντωτές, και πρόσφατα η σύνθεση με ψηφιακές κυμματομορφές.








Τραγούδι για έξυπνα μωρά,

Τραγουδώντας στα μωρά παραδοσιακά νανουρίσματα και παιδικά τραγουδάκια τα βοηθάτε να αυξήσουν τις μαθησιακές τους ικανότητες..

Τα νανουρίσματα και τα παιδικά τραγουδάκια ενισχύουν τις νοητικές ικανότητές τους

Συμβουλή προς τους νέους γονείς: αν θέλετε το παιδί σας να μιλήσει γρήγορα και σωστά, να αποκτήσει ευκολία στην έκφραση και να γίνει πρώτος μαθητής, καλό είναι να αρχίσετε να του τραγουδάτε από την πρώτη κιόλας μέρα της γέννησής του.

Αυτό υποστηρίζει η Σάλι Γκόνταρντ Μπλάιθ, σύμβουλος νευροαναπτυξιακής εκπαίδευσης και διευθύντρια του Ινστιτούτου Νευροφυσιολογικής Ψυχολογίας της Βρετανίας στο καινούργιο βιβλίο της που πρόκειται να κυκλοφορήσει σύντομα.

Ακούγεται ίσως αυτονόητο _ είναι μια από τις παραδοσιακές «συνταγές» που θα σας δώσει οποιαδήποτε γιαγιά για να μεγαλώσετε ευτυχισμένα παιδιά _ όμως η κυρία Μπλάιθ έχει διαπιστώσει από την εμπειρία της ότι τα πράγματα τελικά δεν είναι ακριβώς έτσι.

Θεωρεί ότι οι σημερινοί γονείς κατά τη διάρκεια των πρώτων χρόνων της ζωής των παιδιών τους δίνουν μεγαλύτερη έμφαση στην ανάγνωση, τη γραφή και την αριθμητική παραμελώντας το τραγούδι. Και όμως, όπως τονίζει, αυτή η μορφή επικοινωνίας είναι εκείνη που θα βοηθήσει το παιδί σε όλα τα παραπάνω «χτίζοντας» γερές βάσεις για τη σωστή νοητική και συναισθηματική ανάπτυξή του.

Νανουρίσματα και τραγουδάκια

«Το να τραγουδούν οι γονείς παραδοσιακά νανουρίσματα και παιδικά τραγουδάκια στα μωρά ήδη προτού μάθουν να μιλούν αποτελεί έναν ουσιώδη προπομπό για τη μετέπειτα εκπαιδευτική επιτυχία και τη συναισθηματική υγεία τους» γράφει.

«Το τραγούδι είναι ένας ειδικός τύπος λόγου. Τα νανουρίσματα και τα παιδικά τραγουδάκια κάθε πολιτισμού εμπεριέχουν την «υπογραφή» της μελωδίας και των τόνων μιας μητρικής γλώσσας, προετοιμάζοντας το αυτί, τη φωνή και τον εγκέφαλο του παιδιού για τη γλώσσα».

24 σημάδια για να καταλάβεις ότι μεγάλωσες

1. Τα φυτά στη γλάστρα σου είναι όλα ζωντανά και κανένα δεν είναι προς κάπνισμα.

2. Αποκλείεται να κάνεις σεξ σε παιδικό κρεβάτι.

3. Το ψυγείο περιέχει περισσότερο φαγητό από μπύρα.

4. Έξι η ώρα το πρωί είναι η ώρα που ξυπνάς και όχι η ώρα που πας για ύπνο.

5. Ακούς το αγαπημένο σου τραγούδι στο Σούπερ Μάρκετ.

6. Παρακολουθείς τον καιρό στις ειδήσεις

7. Οι φίλοι σου παντρεύονται και παίρνουν διαζύγιο αντί να τα 'φτιάχνουν' και να 'χωρίζουν'.

8. Οι διακοπές σου από 130 ημέρες γίνονται 14.

9. Με τζιν και πουλόβερ δεν θεωρείσαι πια καλοντυμένος.

10. ΕΣΥ είσαι αυτός που τηλεφωνάει στην αστυνομία να σταματήσει τα παλιόπαιδα που κάνουν πάρτυ.

11. Οι μεγαλύτεροι συγγενείς σου αισθάνονται άνετα λέγοντας βρώμικα ανέκδοτα παρουσία σου.

12. Δεν ξέρεις πια τι ώρα κλείνει το Έβερεστ.

13. Ταΐζεις το σκύλο σου ισορροπημένη σκυλοτροφή αντί για McDonalds.

14. Πονάει η πλάτη σου όταν κοιμάσαι στον καναπέ.

15. Δεν κοιμάσαι πια από τις 5 το απόγευμα μέχρι τις 10 το βράδυ.

16. Δείπνο και σινεμά είναι ολόκληρο το ραντεβού αντί για την αρχή του.

17. Πέντε σουβλάκια τρεις η ώρα τα ξημερώματα σου χαλάνε το στομάχι αντί να στο φτιάξουν.

18. Πηγαίνεις στο φαρμακείο για αντιοξειδωτικά και κρέμες προσώπου αντί για προφυλακτικά και τεστ εγκυμοσύνης.

19. Ένα μπουκάλι κρασί των 3 ευρώ δεν είναι πια 'καλό πράγμα'.

20. Τρως πρωινό...το πρωί.

21. Η φράση 'Δεν θα ξαναπιώ τόσο' αντικαθίσταται από την φράση 'Δεν μπορώ πια να πιω όπως έπινα'.

22. Το 90% του χρόνου που ξοδεύεις μπροστά στο κομπιούτερ είναι για δουλειά.

23. Δεν ξεκινάς να πίνεις από το σπίτι για να κάνεις οικονομία στα μπαρ.

24. Διάβασες αυτή την λίστα δουλεύοντας και ελπίζοντας ότι σύντομα θα βρείς το χρόνο να το στείλεις στους φίλους σου που έχουν μεγαλώσει επίσης...
http://spring-anoixi.blogspot.com/2011/05/24.html

Η ιστορία της ινσουλίνης



Ο σακχαρώδης διαβήτης αναφέρεται για πρώτη φορά στον πάπυρο Ebers, πριν από 3.500 χρόνια. Παρόλα αυτά, τα αίτιά του παρέμεναν άγνωστα μέχρι τον 20ο αιώνα. Πριν από το 1920 η μοναδική αντιμετώπιση ήταν η εφαρμογή διαιτολογίου χωρίς υδατάνθρακες και πλούσιου σε πρωτεΐνες. Η επιβίωση των περισσοτέρων διαβητικών ασθενών υπό αυτές τις συνθήκες δεν ήταν μεγαλύτερη του ενός έτους.

Στα τέλη του 18ου αιώνα εμφανίστηκαν ενδείξεις ότι το πάγκρεας έχει κάποια σχέση με τον διαβήτη. Το 1889 πειράματα του Minkowski και von Mering αποκάλυψαν ότι η αφαίρεση του παγκρέατος στους σκύλους προκαλεί τα συμπτώματα του διαβήτη (πολυουρία, πολυδιψία και απώλεια βάρους) και μετά από λίγο καιρό τον θάνατο

Το 1870, ο Paul Langerhans, περιέγραψε στη διδακτορική του διατριβή, τα νησίδια του..
παγκρέατος που αργότερα, προς τιμήν του, πήραν το όνομά του. Το 1910 οι Sharpey και Shafer από το Εδιμβούργο μελέτησαν τα ειδικά κύτταρα του παγκρέατος (νησίδια του Langerhans) και υπέθεσαν ότι από το πάγκρεας των διαβητικών μπορεί να λείπει μια μοναδική ουσία που πρότειναν να ονομαστεί ‘ινσουλίνη’.

Σημαντική θέση στην ελκυστική ιστορία της ινσουλίνης, έχουν και οι:

Gregor Ludwig. Το 1906 στο Βερολίνο, θεράπευσε μερικώς με παγκρεατικό εκχύλισμα διαβητικά σκυλιά. Ήταν ο πρώτος που χρησιμοποίησε αλκοόλ αντί για νερό για τη λήψη παγκρεατικού εκχυλίσματος. Το εκχύλισμα αυτό, δεν ήταν καθαρό, με αποτέλεσμα να ανεβάζει σημαντικά τη θερμοκρασία των σκύλων.

E.L. Scott. Από το 1911 έως το 1912 στο Πανεπιστήμιο του Chicago, χρησιμοποίησε υδάτινα εκχυλίσματα παγκρέατος σε πειραματόζωα και παρατήρησε μικρή μείωση της γλυκοζουρίας.

Israel Kleiner. Παρουσίασε παρόμοια αποτελέσματα στο Πανεπιστήμιο Rockfeller το 1919, αλλά η δουλειά του διεκόπη από τον Α Παγκόσμιο πόλεμο.

Nicolae Paulescu. Το 1921 δημοσίευσε ενδιαφέρουσες εργασίες για τα δικά του επιτυχή πειράματα με εκχυλίσματα από το πάγκρεας τα οποία παρασκεύαζε ο ίδιος.

Ήταν το 1921 όταν οι ερευνητές από τον Τορόντο του Καναδά Frederick Banting και Charles Best με την βοήθεια του καθηγητού βιοχημείας J. B. Collip, απομόνωσαν την ινσουλίνη και απέδειξαν ότι η έγχυσή της διορθώνει τις μεταβολικές διαταραχές των σκυλιών με παγκρεατεκτομή.

Τον Ιανουάριο του 1922 ένας διαβητικός 14 ετών, ο Leonard Thompson ήταν ο πρώτος ασθενής που έκανε μια ένεση με ινσουλίνη στο νοσοκομείο του Toronto. Η κατάσταση του βελτιώθηκε θεαματικά και η είδηση της ινσουλίνης έκανε γρήγορα το γύρο του κόσμου. Οι Banting και Macleod έλαβαν για τις εργασίες τους το βραβείο Νόμπελ Ιατρικής. Η ημερομηνία των γενεθλίων του Frederick Banting, 14 Νοεμβρίου, έχει οριστεί ως η Παγκόσμια ημέρα του Σακχαρώδη Διαβήτη.



Διαβάστε περισσότερα http://ektiesthisi.blogspot.com/2011/05/blog-post_11.html#ixzz1M7TSP3M8

Kολλιτσίδες ή ..."ωτοστοπατζήδες"....


Mου έγινε "κολλιτσίδα" λέμε για κάποιον ο οποίος μας γίνεται φορτικός. Ξέρετε πως το γνωστό και πολύ βολικό αυτοκόλλητο στα ρούχα με τον ήχο ... "χρατς χρούτς"πηγή έμπνευσης ήταν οι ...κολλιτσίδες? Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά και ας ξεκινησουμε μαθαίνοντας λίγα πράγματα για την κολλιτσίδα...και ποιος εμπνεύστηκε απο αυτήν...

Στην πραγματικότητα με τον όρο κολλιτσίδα αναφερόμαστε στους καρπούς ορισμένων φυτών που χάρη στα περίτεχνα αγκάθια τους καταφέρνουν να γαντζώνονται στα ρούχα μας και να μην ξεκολλάνε από εκεί παρά μόνο μετά από αρκετή προσπάθεια και υπομονή.

Πολλές φορές μας έχει τύχει μετά απο εναν περίπατο στην εξοχή (αυτό κυρίως όταν πηγαίναμε εκδρομές με το σχολείο να γεμίζουμε με τις γνωστές ..κολλιτσίδες...)
 Πράγματι οι κολλιτσίδες είναι οι διασημότεροι στον κόσμο φυτικοί λαθρεπιβάτες. Στο εξωτερικό γι' αυτά τα φυτά υπάρχει ο όρος "Hitchhiker plants" που σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει φυτά "ωτοστοπατζήδες", ωστόσο νομίζω ότι ο όρος λαθρεπιβάτες τους ταιριάζει καλύτερα.
 Ορισμένα φυτά δεν βασίζονται σε έντομα ή πουλιά για την μεταφορά των σπόρων τους - προφανώς δεν τους αρέσουν τα αεροπορικά ταξίδια - αλλά χρησιμοποιούν χερσαία ζώα, κυρίως θηλαστικά για να ταξιδέψουν τσάμπα.
Έτσι αρκετά φυτά ανέπτυξαν καρπούς με μηχανισμούς προσκόλλησης (αγκάθια, κλπ) τέτοιους ώστε να αποτελέσουν πηγή έμπνευσης για διάφορες εφευρέσεις.
 Η ικανότητα αυτών των καρπών να προσκολλώνται επιδέξια στο δέρμα και τις τρίχες των θηλαστικών είναι φοβερή...

Η αξιοθαύμαστη εφεύρεση του Velcro 
Μια ημέρα το 1948, ένας ερασιτέχνης Ελβετός
 ορειβάτης και φυσιοδίφης, ο George de Mestral, πήγε έναν περίπατο στη φύση με το σκυλί του σε ένα λιβάδι γεμάτο αγριόχορτα. Γυρνώντας στο σπίτι του πρόσεξε ότι αυτός και ο σκύλος του είχαν γεμίσει κολλιτσίδες. Γεμάτος περιέργεια, ο Mestral πήγε στο μικροσκόπιό του και επιθεώρησε μία από τις πολλές κολλιτσίδες που κολλήθηκαν στα ρούχα του. Είδε τους πολυάριθμους μικρούς γάντζους που επέτρεψαν στους σποροφόρους καρπούς να προσκολληθούν τόσο σταθερά στις μικροσκοπικές θηλιές στο ύφασμα των ρούχων του. Στον Mestral γεννήθηκε μια θαυμάσια ιδέα. Αποφάσισε να σχεδιάσει ένα νέο συνδετήρα ρούχων δύο πλευρών που θα εφάπτονταν η μία με την άλλη. Η υφή της μίας πλευράς θα ήταν τσιγκελωτή όπως στις κολλιτσίδες και η άλλη πλευρά θα ήταν ύφασμα με μαλακίες θηλιές όπως τα ρούχα που φορούσε. Θα ήταν μια διαφορετική εκδοχή του φερμουάρ. Από τις δύο λέξεις velour (μαλακό ύφασμα) και crochet (τσιγκελάκι) γεννήθηκε και το όνομα της νέας εφεύρεσης "Velcro" Η εφεύρεση μετά από πολλές δοκιμές κατοχυρώθηκε σαν ευρεσιτεχνία το 1955 και σήμερα η βιομηχανία Velcro αξίζει δισεκατομμύρια.

Διαβάστε περισσότερα http://ektiesthisi.blogspot.com/2011/05/k_10.html#ixzz1M7SlB7kx

Μπαταρία κινητών τηλεφώνων η φωνή μας,

Χάρις σε νέα τεχνολογία το κινητό τηλέφωνο φορτίζεται καθώς μιλάτε σε αυτό

Νέα τεχνολογία επιτρέπει τη φόρτιση μέσω της ομιλίας

Μια επαναστατική τεχνολογία υπόσχεται να βάλει τέλος στο πρόβλημα της φόρτισης των κινητών τηλεφώνων με τον πλέον απλό και αποδοτικό τρόπο. Το κινητό θα φορτίζεται όταν ο κάτοχος του το χρησιμοποιεί. Την τεχνολογία ανέπτυξαν ερευνητές στην Νότιο Κορέα και μετατρέπει τον ήχο σε ηλεκτρική ενέργεια.

Σύμφωνα μάλιστα με τους ερευνητές όσο πιο δυνατά μιλάει κάποιος όταν χρησιμοποιεί το κινητό του τηλέφωνο τόσο πιο γρήγορα φορτίζεται η συσκευή. Αυτό βέβαια σημαίνει ότι η φόρτιση των κινητών με την φωνή θα είναι ιδιαίτερα ενοχλητική για όσους βρίσκονται κοντά σε όσους φορτίζουν την συσκευή τους φωνητικά.

Χονγκ Κονγκ - Παγκοσμίως φθηνότερο για ίντερνετ και τηλέφωνο,

Το Χονγκ Κονγκ ήταν η φθηνότερη από τις επτά πόλεις που συμμετείχαν στην έρευνα -συμπεριλαμβανομένων της Σανγκάης, της Νέας Υόρκης, του Λονδίνου και της Κοπεγχάγης

Πρόκειται για μία από τις πιο ανταγωνιστικές αγορές τηλεπικοινωνιών στον κόσμο

Το Χονγκ Κονγκ είναι μία από τις φθηνότερες πόλεις στον κόσμο για υπηρεσίες τηλεφώνου και Ίντερνετ, ενώ μεταξύ των πιο ακριβών είναι το Τόκιο και η Σιγκαπούρη, σύμφωνα με έρευνα που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα.

Οι δέκα καλύτερες τροφές για την ενίσχυση του εγκεφάλου!


Βιταμίνες, μέταλλα, ιχνοστοιχεία και φυσικά νερό είναι απαραίτητα για να λειτουργεί σωστά ο εγκέφαλος. Πέρα από τη σοκολάτα και το κόκκινο κρασί, που όπως ανακαλύφθηκε πρόσφατα βοηθούν τα εγκεφαλικά μας κύτταρα να λειτουργούν αποτελεσματικότερα, πρόσφατες βρετανικές έρευνες ανέδειξαν τις δέκα καλύτερες τροφές για και να παραμένει νέα η φαιά ουσία του εγκεφάλου για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.

Κολοκυθόσποροι για ψευδάργυρο

Μόλις μια χούφτα κολοκυθόσπορων την ημέρα είναι ο, τι χρειάζεται κανείς για να λάβει την συνιστώμενη ημερησία ποσότητα ψευδάργυρου, ιχνοστοιχείου ζωτικού για την ενίσχυση της μνήμης και των διεργασιών της σκέψης.

Μπρόκολο για βιταμίνη Κ

Το μπρόκολο εκτός από πολύ υγιεινό αποτελεί σημαντική πηγή βιταμίνης Κ, που είναι γνωστό ότι ενισχύει τις γνωστικές λειτουργίες και βελτιώνει τις διανοητικές ικανότητες.

Ξηροί καρποί για βιταμίνη Ε

Μελέτη που δημοσιεύτηκε στην Αμερικανική Εφημερίδα Επιδημιολογίας υποστηρίζει ότι η πρόσληψη μιας καλής ποσότητας βιταμίνης Ε μπορεί να βοηθάει στη διατήρηση της μνήμης. Βιταμίνη Ε έχουν όχι μόνο οι ξηροί καρποί, αλλά και τα πράσινα λαχανικά, οι σπόροι, τα αυγά και τα αναποφλοίωτα όσπρια.

Λάδι ηράνθεμου (νυχτολούλουδου) και L - Καρνοσίνη

Σύμφωνα με μελέτη του πανεπιστημίου της Οξφόρδης, τα συμπληρώματα διατροφής με έλαια θαλασσινών ψαριών και νυχτολούλουδου βοηθούν τα παιδιά να αποκτούν καλύτερες διανοητικές ικανότητες.
Παράλληλα, η L - Καρνοσίνη, ένα ισχυρό αντιοξειδωτικό που βρίσκεται στο κοτόπουλο, το άπαχο κόκκινο κρέας έχει βρεθεί ότι βοηθάει στην απομάκρυνση του ενδεχόμενου εμφάνισης άνοιας και Αλτσχάιμερ.

Τροφές ολικής αλέσεως

Βεβαιωθείτε ότι συμπεριλαμβάνετε ότι συμπεριλαμβάνετε στη διατροφή σας τροφές ολικής αλέσεως, όπως δημητριακά ή ζυμαρικά, καθώς το φολικό οξύ, η βιταμίνη Β12 και η βιταμίνη Β6 που περιέχουν έχει βρεθεί ότι ενισχύουν την βραχυπρόθεσμη μνήμη.

Λιπαρά ψάρια για Ωμέγα-3

Τα απαραίτητα λιπαρά ωμέγα-3 που βρίσκονται στα ψάρια και το ψαρόλαδο, του ξηρούς καρπούς και τους λιναρόσπορους είναι απολύτως απαραίτητα για την εύρυθμη λειτουργία του νευρικού συστήματος. Τα ψάρια επίσης περιέχουν ιώδιο, ιχνοστοιχείο που βελτιώνει την πνευματική καθαρότητα.

Eurovision 2011:Σκάνδαλο με διαρροή αποτελεσμάτων;


Μια διαρροή «βόμβα» είδε το φως της δημοσιότητας την Τρίτη, η οποία δείχνει ποιες θέσεις παίρνει κάθε χώρα στον πρώτο ημιτελικό της Eurovision. Ο πρώτος ημιτελικός θα πραγματοποιηθεί το βράδυ της Τρίτης, στο Ντίσελντορφ της Γερμανίας.
Λίγες ώρες έχουν απομείνει μέχρι ο Λούκας Γιώρκας με τον Stereo Mike να ανέβουν στη σκηνή να τραγουδήσουν το «Watch my dance» και να δώσουν τον καλύτερό τους εαυτό για να περάσουν στον τελικό του Ευρωπαϊκού Διαγωνισμού το Σάββατο. Σύμφωνα με ρεπορτάζ της εκπομπής «Super Star», την Τρίτη διέρρευσε η λίστα με τις χώρες που πρόκειται να περάσουν στον τελικό απόψε και σύμφωνα με αυτήν, η Ελλάδα περνάει 5η.
Σύμφωνα με πληροφορίες που φτάνουν στο Tv nea όμως η λίστα με τις υποτιθέμενες χώρες που πέρασαν είναι εικονική και όχι πραγματική.
Πάμε να δούμε την λίστα...

1)Αζερμπαϊτζάν
2)Ουγγαρία
3)Νορβηγία
4)Πολωνία
5)Ελλάδα
6)Γεωργία
7)Τουρκία
8)Ρωσία
9)Φιλανδία
10)Αλβανία


Φράουλα,


Τίποτα δεν θα αντικαταστήσει ποτέ τη γεύση της, τη ζουμερή σάρκα της που λιώνει στο στόμα, το άρωμά της και την απέραντη ευχαρίστηση που δίνει όταν ξανάρχεται n ώρα της συγκομιδής.
Iστορία της φράουλας

Οι Ρωμαίοι γνώριζαν τη φράουλα, αλλά δεν την είχαν καλλιεργήσει στους κήπους τους. Κι όμως το επιστπμονικό όνομά της, fragsris chiloensis, μας έρχεται από τα Λατινικά. Οι Ευρωπαίοι γείτονές μας, λιγότερο λαίμαργοι, προτίμησαν να την κρατήσουν στο έδαφος, να έρπεται, δείχνοντας έτσι μια κάποια αχαριστία μπροστά στα εξαίρετα γευστικά προτερήματα αυτού του υπέροχου φρούτου.



Τον Μεσαίωνα θα αρχίσουν οι πρώτες καλλιέργειες της μικρής άγριας φράουλας, που ερχόταν από τις Άλπεις, της μόνης που ήταν γνωστή εκείνη την εποχή. Με την υβριδοποίπσή της με άλλα ευρωπαϊκά είδη και με το χρόνο, n ποιότητά της θα βελτιωνόταν. Ωστόσο, το φρούτο αυτό παραμένει μικρό παρά το νέο αίμα που της έφερε τον 170 αιώνα το αμερικάνικο είδος που ήρθε από τη Βιρτζίνια.



Όμως, n πραγματική επανάσταση στην ιστορία της φράουλας θα γίνει έναν αιώνα αργότερα χάρη σε φυτά που έφερε από τη Χιλή ο αξιωματικός του ναυτικού, Φρεζιέ. Έτσι, θα γεννηθούν οι πρώτες μεγάλες φράουλες που είναι και n βάση για τις περίπου 600 ποικιλίες τις οποίες απολαμβάνουμε σήμερα.



Ο καρπός της φράουλας

Μια φράουλα δεν είναι ένας πραγματικός καρπός... τουλάχιστον για τους βοτανολόγους. Οι πραγματικοί καρποί είναι αυτοί οι μικροί κίτρινοι κόκκοι που υπάρχουν κατά δεκάδες στnv επιφάνεια τnς φράουλας. Όμως, γι' αυτούς που ακούγοντας και μόνο τn λέξn φράουλα νιώθουν το στόμα τους να γεμίζει σάλια, όλα αυτά δεν έχουν καμιά σnμασία.

Τάρτα φράουλας με τραγανή βάση,


Αγαπημένη γαλλική συνταγή. Όταν οι φράουλες είναι στην εποχή τους, η νοστιμιά γίνεται ακαταμάχητη.
συστατικά
"500 γραμμ. φράουλες, πλυμένες και καθαρισμένες
Για τη ζύμη
150 γραμμ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
90 γραμμ. βούτυρο φρέσκο σε θερμοκρασία δωματίου
90 γραμμ. ζάχαρη κρυσταλλική
1-2 κ.σ γάλα φρέσκο
κ.γ. αλάτι

Για την κρέμα
300 γραμμ. γάλα φρέσκο
200 ml κρέμα γάλακτος 35% λιπαρά
100 γραμμ. ζάχαρη
50 γραμμ. κoρν φλάουρ
1 αβγό
2 κρόκους αβγού
1 λοβό βανίλιας κομμένο στη μέση"
οδηγίες

1. Προθερμάνετε το φούρνο στους 180ο C.

2. Για τη ζύμη: κοσκινίστε το αλεύρι και ανακατέψτε με τη ζάχαρη και το αλάτι. Κόψτε το βούτυρο σε κομματάκια και χρησιμοποιώντας τα δάχτυλά σας, τρίψτε το με το αλεύρι μέχρι να γίνει σαν χοντρά ψίχουλα. Προσθέστε στο τέλος το γάλα και ζυμώστε ελαφρά, αλλά όχι πολύ, για να μην γίνει πολύ ελαστική η ζύμη.
Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Μονο μην ξεχνάτε να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε , με ένα ενεργό link.
Link directory