Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Mοναδική παράκληση μας είναι να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε, με ένα ενεργό link.

Δευτέρα, 18 Ιουλίου 2011

Λάθος ταρίχευση .

Workings Of A Stoned Taxidermist   animals 2
Workings Of A Stoned Taxidermist   animals 2
Workings Of A Stoned Taxidermist   animals 2
Workings Of A Stoned Taxidermist   animals 2
Workings Of A Stoned Taxidermist   animals 2
Workings Of A Stoned Taxidermist   animals 2

Nelson Rolihlahla Mandela, γεννημένος 18, Ιούλη, 1918

Ιούνιος 2010, ο Νέλσον Μαντέλα επιστρέφει στο κελί του,

" Δεν υπάρχει τίποτα σαν την επιστροφή σε ένα χώρο που παραμένει αμετάβλητος και είναι σαν να μην άλλαξε τίποτα, εκτός απο σένα τον ίδιο".
Η εκπαίδευση είναι το πιο ισχυρό όπλο που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε για να αλλάξετε τον κόσμο. "Για να είσαι ελεύθερος δεν πρέπει  απλώς να αποτινάξεις τις αλυσίδες σου, αλλά να ζεις με τρόπο που σέβεται και ενισχύει την ελευθερία των άλλων. "
Εάν μιλήσετε σε ένα άτομο σε μια γλώσσα που κατανοεί,  πηγαίνει στο μυαλό του. Αν μιλήσω στη "γλώσσα" του,  πηγαίνει προς την καρδιά του.
Εάν θέλετε  την ειρήνη με τον εχθρό σας, θα πρέπει να συνεργαστείται με τον εχθρό σου. Στη συνέχεια, γίνεται το σύντροφό σας.
Ηαγαπημενη φράση του Μαντέλα ειναι
 «hamba kahle», η οποία σημαίνει «να προχωρείς αργά».
Ο μαύρος ηγέτης, τον οποίο οι βιογράφοι στο μέλλον θα τον χαρακτηρίσουν «αιώνιο αντάρτη», ακολούθησε βήμα βήμα το πεπρωμένο του. Γεννήθηκε στις 18 Ιουλίου 1918 στο Μβέζο, ένα μικρό χωριό της Νότιας Αφρικής στην επαρχία Τρανσκέι, στις όχθες του ποταμού Μπάσε. Ο πατέρας του, ο Γκάντλα Χένρι Μπακανιάσουα, είχε

οριστεί αρχηγός του χωριού από τον βασιλιά της φυλής Τέμπου. Οταν ήρθε στον κόσμο ο γιος του, άρχισε να τον αποκαλεί με το όνομα «Ρολιλάλα», το οποίο σημαίνει «αυτός που τραβά το κλαδί ενός δέντρου». Στην τοπική διάλεκτο της επαρχίας Τρανσκέι όμως «Ρολιλάλα» σημαίνει «ταραχοποιός» και ενδεχομένως ο πατέρας του μόλις αντίκρισε το παιδί του να διάβασε στα μάτια του και το πεπρωμένο του.

Ηταν γύρω στο 1943 όταν ξεκίνησε να πηγαίνει σε συνελεύσεις της Συμβουλευτικής Επιτροπής Συνοικισμού αλλά και του Εθνικού Αφρικανικού Κογκρέσου. Το 1947 εκλέγεται στην Εκτελεστική Επιτροπή του Εθνικού Αφρικανικού Κογκρέσου και όταν αργότερα θα καταλάβει το αξίωμα του προέδρου του ΕΑΚ δεν θα σταματήσει ούτε λεπτό να αγωνίζεται ενάντια στο απαρτχάιντ. Ούτε και όταν θα καταδικαστεί ­ στην ηλικία των 46 χρόνων ­ σε ισόβια φυλάκιση. Ηταν στις 12 Ιουνίου 1964 (είχε συλληφθεί από το 1961), στην Πρετόρια, όπου δικάστηκε για προδοσία. Εκείνη την ημέρα 2.000 άνθρωποι είχαν συγκεντρωθεί κρατώντας πανό και πινακίδες με συνθήματα συμπαράστασης. Σε κάποιο σημείο της δίκης, στην οποία μιλούσε τέσσερις ώρες ασταμάτητα, είπε: «Αφιέρωσα τη ζωή μου στον αγώνα του λαού της Αφρικής. Εχω πολεμήσει εναντίον της λευκής κυριαρχίας και έχω πολεμήσει εναντίον της μαύρης κυριαρχίας. Αγαπώ την ιδέα μιας ελεύθερης και δημοκρατικής κοινωνίας στην οποία όλοι θα ζουν αρμονικά μαζί και θα έχουν ίσες ευκαιρίες. Είναι ένα ιδανικό που ελπίζω να ζήσω και να επιτύχω. Αλλά, αν χρειαστεί, τότε είναι και ένα ιδανικό για το οποίο είμαι έτοιμος να πεθάνω».

Ο Νέλσον Μαντέλα φυλακίστηκε στη νήσο Ρόμπεν χωρίς να έχει την παραμικρή ιδέα για το τι μέλλει γενέσθαι. Κάθε κελί είχε μια λευκή κάρτα κρεμασμένη απέξω με το όνομα και τον αριθμό που είχε κάθε κατάδικος στη φυλακή. Η κάρτα του μαύρου ηγέτη έγραφε, «Ν. Μαντέλα 466/64», που σήμαινε ότι ήταν ο 466ος κρατούμενος που είχε φθάσει στο νησί το 1964. Δεν έχασε όμως ποτέ την ψυχραιμία του και όταν του έδωσαν τη στολή του φυλακισμένου είπε στον φρουρό: «Δεν έχω φορέσει πιο κομψό ριγέ κουστούμι». Σημαδιακή για τη ζωή του Νέλσον Μαντέλα ήταν η 11η Φεβρουαρίου 1990. Ηταν η μέρα που βγήκε από τις φυλακές Βίκτορ Βέρστερ της Νότιας Αφρικής αποφασισμένος να σβήσει με μια μονοκονδυλιά την οργή ­ αλλά όχι τη μνήμη ­ για τα χρόνια που πέρασε στο κελί. Ηταν έτοιμος για συνδιαλλαγή με τους ανθρώπους του απαρτχάιντ για να οδηγήσει τους μαύρους στη μεγάλη νίκη ύστερα από τέσσερα χρόνια, στις 10 Μαΐου 1994, στις πρώτες δημοκρατικές εκλογές που τον ανέδειξαν πρόεδρο.

Μια αναδρομή στη ζωή του Νέλσον Μαντέλα αρκεί για να δικαιωθεί η προνοητικότητα που επέδειξε ο πατέρας του. Εκδιώκεται από το πανεπιστήμιο όταν πρωταγωνιστεί σε μια διαδήλωση. Εξεγείρεται στην προσπάθεια να τον παντρέψουν με το ζόρι και φεύγει για το Γιοχάνεσμπουργκ. Το 1944 καταγγέλλει το Αφρικανικό Εθνικό Κογκρέσο ως «αντιδραστικό» και ιδρύει μια ριζοσπαστική νεολαία. Εξι χρόνια αργότερα ορίζεται γραμματέας της οργάνωσης για το Τρανσβάαλ και συγκροτεί ένα ευρύ μέτωπο κατά του απαρτχάιντ. Αντέχει 28 χρόνια στη φυλακή, αρνείται τις προτάσεις των ρατσιστών για απελευθέρωση υπό όρους και όταν τελικά βρίσκει την ελευθερία του κάνει την τελευταία του επανάσταση: χωρίζει με τη γυναίκα του, τη Γουίνι, και παντρεύεται ξανά.

Όταν το νερό αρχίζει να βράζει, είναι ανόητο να σβήνουμε τη φωτιά
Nelson Rolihlahla Mandela, γεννημένος 18, Ιούλη, 1918

Διαβάστε περισσότερα http://ektiesthisi.blogspot.com/2011/07/nelson-rolihlahla-mandela-18-1918.html#ixzz1SRcRfZgJ

Μις Ριφ 2011.







Ρυτίδες ....προάγγελος οστεοπόρωσης!

Έναν ακόμα λόγο για να μην συμπαθούμε τις ρυτίδες, ανακάλυψαν επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Γέιλ. Σε μελέτη με γυναίκες ηλικίας απο 40-50, διαπίστωσαν πως όσο πιο βαθιές είναι, τόσο χαμηλότερη είναι η οστική πυκνότητα και τόσο μεγαλύτερος ο κίνδυνος κατάγματος.
Τα ευρήματα αυτά, που παρουσιάστηκαν στο ετήσιο συνέδριο της αμερικανικής Ενδοκρινολογικής Εταιρείας, στη Βοστώνη, παρατηρούνται για πρώτη φορά, σύμφωνα με την επικεφαλής ερευνήτρια δρ. Lubna Pal.
«Στις γυναίκες που βρίσκονται λίγο πριν ή την αρχή της εμμηνόπαυσης, η εμφάνιση του δέρματος μπορεί να δώσει μια πρώτη εικόνα για την σκελετική υγεία – μια σχέση που έως τώρα δεν είχε περιγραφεί», είπε.
«Η πληροφορία αυτή, παρέχει τη δυνατότητα να διακρίνουμε με μια ματιά, εάν μια γυναίκα διατρέχει αυξημένο κίνδυνο κατάγματος, επειδή έχει μειωμένη οστική πυκνότητα».
Οι εθελόντριες της μελέτης, βαθμολογήθηκαν με βάση τις ρυτίδες στο πρόσωπο και στον λαιμό τους, με το βάθος και τον αριθμό των ρυτίδων τους να λαμβάνονται υπ’ όψιν. Μετρήθηκε επίσης, η σφριγηλότητα του δέρματος στο μέτωπο και στα μάγουλα, ενώ όλες υποβλήθηκαν και σε μέτρηση οστικής μάζας (είναι η κλασσική εξέταση για την διάγνωση της οστεοπόρωσης).
Καμία από τις εθελόντριες δεν είχε υποβληθεί σε πλαστική αισθητική επέμβαση, κατά το παρελθόν.
Η ανάλυση όλων των στοιχείων έδειξε, πως υπάρχει ισχυρή συσχέτιση ανάμεσα στην βαθμολογία των ρυτίδων και την οστική πυκνότητα: όσο υψηλότερη η βαθμολογία των ρυτίδων, τόσο χαμηλότερη η οστική μάζα.
Επιπλέον, η συσχέτιση ήταν ανεξάρτητη από άλλους παράγοντες, όπως η ηλικία. Οσο πιο σφριγηλό ήταν το δέρμα, τόσο μεγαλύτερη ήταν η οστική μάζα των εθελοντριών.
Η δρ. Pal, παραδέχτηκε πως η βιολογική αιτία της συσχέτισης δεν είναι σαφής, αλλά εξήγησε πως δέρμα και οστά, έχουν κοινά δομικά συστατικά, όπως οι πρωτεΐνες. Καθώς μεγαλώνουμε, τα συστατικά αυτά αλλάζουν, με αποτέλεσμα να αλλάζει η υφή του δέρματος αλλά και η σύσταση των οστών.
Πηγή: www.tanea.gr

Οταν τα κορίτσια ξεπερνούν τα όρια .

Girls Crossing The Freaky Line   bizarre
Girls Crossing The Freaky Line   bizarre
Girls Crossing The Freaky Line   bizarre
Girls Crossing The Freaky Line   bizarre
Girls Crossing The Freaky Line   bizarre

....Ιστορίες που διδάσκουν....

 


Μία γυναίκα που φορούσε ένα ξεθωριασμένο καρό φουστάνι με το σύζυγό της, ντυμένο με ένα φτωχικό κοστούμι, κατέβηκαν από το τρένο στη Βοστώνη και κατευθύνθηκαν προς το γραφείο του προέδρου του Πανεπιστημίου Harvard. Δεν είχαν ραντεβού.
Η γραμματέας μπορούσε να καταλάβει από την πρώτη στιγμή ότι τέτοιοι επαρχιώτες δεν είχαν καμία δουλειά στο Harvard.
"Θα θέλαμε να δούμε να δούμε τον πρόεδρο" είπε ο άντρας με χαμηλή φωνή.
"Θα είναι απασχολημένος όλη μέρα" απάντησε η γραμματέας κοφτά.
"Θα περιμένουμε" απήντησε η γυναίκα.
Για ώρες η γραμματέας τους αγνοούσε, ελπίζοντας ότι κάποια στιγμή θα απογοητευτούν και θα φύγουν.
Καθώς όμως είδε ότι δεν έφευγαν, η γραμματέας αποφάσισε να ενοχλήσει τον πρόεδρο, παρόλο που δεν το ήθελε με τίποτα.
"Ίσως αν τους δείτε για ένα λεπτό, να φύγουν" του είπε!
Εκείνος αναστέναξε με αγανάκτηση και έγνεψε θετικά. Κάποιος τόσο σημαντικός όσο αυτός
σίγουρα δεν είχε το χρόνο να δέχεται ανθρώπους ντυμένους με ξεθωριασμένα καρό φουστάνια και φτωχικά κοστούμια. Ο πρόεδρος στράφηκε προς το ζευγάρι με ύφος βλοσυρό και αλαζονικό.
Η γυναίκα του είπε "Είχαμε έναν γιο που φοίτησε στο Πανεπιστήμιό σας για ένα χρόνο. Το αγαπούσε και ήταν πολύ ευτυχισμένος εδώ. Αλλά δυστυχώς πριν από ένα χρόνο σκοτώθηκε απρόσμενα. Ο άντρας μου και εγώ θα θέλαμε να χτίσουμε ένα μνημείο για αυτόν στο χώρο του Πανεπιστημίου."
Ο πρόεδρος δεν συγκινήθηκε καθόλου. Αντιθέτως εκνευρίστηκε.
"Κυρία μου" απάντησε με αναίδεια "δεν μπορούμε να βάζουμε αγάλματα για κάθε άνθρωπο που φοίτησε στο Harvard και πέθανε. Αν το κάναμε, τότε αυτό το μέρος θα έμοιαζε με νεκροταφείο."
"Οχι" απάντησε γρήγορα η γυναίκα, "δεν θέλουμε να στήσουμε ένα άγαλμα. Σκεφτήκαμε να δωρήσουμε ένα κτίριο στο Harvard."
Ο πρόεδρος γύρισε τα μάτια του. Έριξε μία ματιά στο ξεθωριασμένο καρό φουστάνι και το φτωχικό κοστούμι και φώναξε: "Ένα κτίριο! Έχετε ιδέα πόσο κοστίζει ένα κτίριο; Έχουμε περισσότερα από επτάμισι εκατομμύρια δολάρια σε κτίρια εδώ στο Harvard."

Για μία στιγμή η γυναίκα έμεινε σιωπηρή. Ο πρόεδρος χαμογέλασε χαιρέκακα. Ίσως ήρθε η ώρα να τους ξεφορτωθεί. Η γυναίκα στράφηκε προς τον άντρα της και είπε ήρεμα:
"Μόνο τόσα χρειάζονται για να φτιάξει κανείς ένα πανεπιστήμιο; Γιατί δεν φτιάχνουμε το δικό μας τότε;"
Ο σύζυγος έγνεψε θετικά. Το πρόσωπο του προέδρου κιτρίνισε και καταλήφθηκε από σύγχυση.
Ο κύριος και η κυρία Leland Stanford σηκώθηκαν όρθιοι και βγήκαν έξω. Ταξίδεψαν μέχρι το Palo Alto στην Καλιφόρνια όπου ίδρυσαν το Πανεπιστήμιου που φέρει το όνομά τους, το Πανεπιστήμιο Stanford, στη μνήμη ενός γιού τον οποίο το Harvard είχε ξεχάσει.
Ποτέ δεν κρίνουμε τους άλλους  απο  τα ρούχα που φοράνε  ας μην ξεχνάμε οτι ο Χριστός φορούσε μόνο ενα χιτώνα...

Διαβάστε περισσότερα http://ektiesthisi.blogspot.com/2011/07/blog-post_12.html#ixzz1SRdGwVTL

Το Google αλλάζει το μυαλό μας!


Το Google αλλάζει το μυαλό μας!
Το Google και οι άλλες μηχανές αναζήτησης αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η ανθρώπινη μνήμη, υποστηρίζει νέα μελέτη,

ΛΑΛΙΝΑ ΦΑΦΟΥΤΗ

Ερευνα δείχνει ότι αναδιοργανώνει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η μνήμη μας,

Οι μηχανές αναζήτησης όπως το Google μάς δίνουν καθημερινά χιλιάδες λύσεις και διευκολύνουν τη ζωή μας. Μήπως όμως παράλληλα αλλάζουν το μαυλό μας; Φαίνεται πως ναι, σύμφωνα με νέα μελέτη η οποία υποστηρίζει ότι το Internet έχει άμεσο αντίκτυπο στον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η μνήμη μας.

Η έρευνα, η οποία είναι η πρώτη η οποία εξετάζει την επίδραση των μηχανών αναζήτησης στην ανθρώπινη μνήμη, διενεργήθηκε από ψυχολόγους των πανεπιστημίων Κολούμπια και Χάρβαρντ καθώς και του Πανεπιστημίου του Γουισκόνσιν.

Τα αποτελέσματά της, που δημοσιεύτηκαν στην επιθεώρηση «Science», υποδηλώνουν ότι ο τρόπος με τον οποίο ο εγκέφαλός μας «αποθηκεύει» τις διάφορες πληροφορίες έχει αλλάξει αισθητά εξ αιτίας της «σιγουριάς» ότι για κάποιες από αυτές θα βρούμε την απάντηση online.

Εξωτερική μνήμη

Σύμφωνα με τους ειδικούς το Internet έχει εξελιχθεί σήμερα σε μια κυρίαρχη μορφή αυτού που η ψυχολογία αποκαλεί «μεταβατική μνήμη» _ αναμνήσεις οι οποίες βρίσκονται «έξω» από το μυαλό μας αλλά ξέρουμε πού και πώς μπορούμε να έχουμε πρόσβαση σε αυτές. Παλαιότερα τον ρόλο αυτό είχαν «ειδήμονες» στον περίγυρο μας ή τα βιβλία στη βιβλιοθήκη μας. Σήμερα τον έχει αναλάβει το Διαδίκτυο και μάλιστα με πολύ πιο ισχυρή παρουσία.

«Με την έλευση των μηχανών αναζήτησης αναδιοργανώνουμε τον τρόπο με τον οποίο θυμόμαστε» δήλωσε η Μπέτσι Σπάροου του Πανεπιστημίου Κολούμπια, μια εκ των συγγραφέων της μελέτης.

Βρεφική όραση με όριο ταχύτητας,

Η όραση των μωρών είναι 10 φορές πιο αργή από εκείνη των ενηλίκων, σύμφωνα με νέα επιστημονικά ευρήματα,

ΕΙΡΗΝΗ ΒΕΝΙΟΥ

Τα μωρά ως την ηλικία των 15 μηνών δεν αντιλαμβάνονται τις γρήγορα εναλλασσόμενες εικόνες,

Όραση περιορισμένης ταχύτητας έχουν τα μωρά ως την ηλικία των 15 μηνών, καθώς δεν αντιλαμβάνονται τις γρήγορα εναλλασσόμενες εικόνες όπως οι ενήλικες, σύμφωνα με νέα μελέτη αμερικανών ειδικών από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Ντέιβις.

Προς μεγάλη τους έκπληξη οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι παρά το γεγονός ότι τα μικρά παιδιά μπορούν να διακρίνουν κινήσεις και φωτεινές αναλαμπές, δεν έχουν τη δυνατότητα να εστιάζουν σε συγκεκριμένα αντικείμενα ή άτομα κατά τη γρήγορη εναλλαγή σκηνών. Παρατήρησαν μάλιστα ότι η οπτική τους αντίληψη είναι 10 φορές πιο αργή σε σχέση με εκείνη των ενηλίκων.

Ο χάρτης της κοινωνικής δικτύωσης,

Οι χρήστες του Twitter (μπλε), του Flickr (κόκκινο) ή των δυο ταυτοχρόνως (λευκό) ανά την Ευρώπη. Credit: Eric Fischer,

ΛΑΛΙΝΑ ΦΑΦΟΥΤΗ

Οι εικόνες του Eric Fischer απεικονίζουν τη χρήση του Twitter και του Flickr ανά την υφήλιο,


Γη,
Οι χρήστες του Twitter (μπλε), οι χρήστες του Flickr (κόκκινο) και οι χρήστες των δυο τόπων κοινωνικής δικτύωσης ταυτοχρόνως (λευκό). Credit Eric Fischer

Ευρώπη,
Οι χρήστες του Twitter (μπλε), οι χρήστες του Flickr (κόκκινο) και οι χρήστες των δυο τόπων κοινωνικής δικτύωσης ταυτοχρόνως (λευκό). Credit Eric Fischer.

ΗΠΑ,
Οι χρήστες του Twitter (μπλε), οι χρήστες του Flickr (κόκκινο) και οι χρήστες των δυο τόπων κοινωνικής δικτύωσης ταυτοχρόνως (λευκό). Credit Eric Fischer

Νέα Υόρκη,
Οι χρήστες του Twitter (μπλε), οι χρήστες του Flickr (κόκκινο) και οι χρήστες των δυο τόπων κοινωνικής δικτύωσης ταυτοχρόνως (λευκό). Credit Eric Fischer

Οι ταινίες τελείωσαν, ο μύθος συνεχίζεται,





Του Άκη Καπράνου,

Ο διοπτροφόρος μάγος αποχαιρετά τους θαυμαστές του, τώρα που και οι ταινίες ολοκληρώνουν τον κύκλο τους. Οκτώ ταινίες για επτά βιβλία. Μια ενδιαφέρουσα πρωτιά. Αν και αυτό δεν είναι δα και το σημαντικότερο ρεκόρ της κινηματο-γραφικής σειράς.


Σκεφτείτε ότι τα φιλμ της έχουν ξεπεράσει σε σύνολο εισπράξεων αυτά του Τζέιμς Μποντ (που προπορεύονται περίπου τριάντα χρόνια - αν λάβουμε βεβαίως υπόψη μας την ανατίμηση του δολαρίου, μάλλον «χάνει» ο μικρός) ενώ, σύμφωνα με γκάλοπ του έγκυρου «The Book Magazine», η Τζ. Κ. Ρόουλινγκ είναι η «σημαντικότερη βρετανίδα συγγραφέας εν ζωή». Ο άμοιρος Τέρι Πράτσετ μετά βίας κατόρθωσε να «κρεμαστεί» στη δεύτερη θέση. Ολα αυτά ακούγονται σαχλά και αδιάφορα στους φανατικούς της σειράς που έχουν εξασφαλίσει τα πολυπόθητα εισιτήρια για την προβολή της τελευταίας ταινίας του franchise περιμένοντας τη νύχτα της ζωής τους.

Τρεις αστέρες στα πόδια της,


Της Μαίρης Αδαμοπούλου,

Και μόνο το όνομά της στη μαρκίζα αρκεί για να ξεπουληθούν τα εισιτήρια. Η «Δεσπονίς όχι», η οποία εγκατέλειψε τον Νουρέγιεφ, αντιμετωπίστηκε ως προδότρια από τους Γάλλους και προκάλεσε επανάσταση στον χορό, εξακολουθεί να εμπνέει διάσημους χορογράφους


Το κοινό της είχε εξαντλήσει και το τελευταίο εισιτήριο για την πρεμιέρα της νέας της παράστασης «6.000 μίλια μακριά» προ ημερών στο Λονδίνο. Μόλις ανέβηκε στη σκηνή οι κριτικοί άρχισαν να υποκλίνονται στο ταλέντο της και σήμερα, παρά τα 46 της χρόνια, τη χαρακτηρίζουν ως «μία από τις εκπληκτικότερες χορεύτριες της εποχής μας». Η επαναστάτρια που αναδιαμόρφωσε τον κόσμο του μπαλέτου Σιλβί Γκιγιέμ όμως, δεν επαναπαύεται στις δάφνες της. Εξακολουθεί να προετοιμάζεται για κάθε επόμενη εμφάνισή της με σπαρτιατική πειθαρχία και να νιώθει έναν κόμπο στο στομάχι πριν ανέβει στη σκηνή.
«Η χειρότερη στιγμή είναι πριν από την παράσταση», λέει η Παριζιάνα που κατάφερε μέσα σε ελάχιστο χρόνο να κατακτήσει την κορυφή με το ταλέντο της και να παραμείνει εκεί παρά τις ιδιαιτερότητες του χαρακτήρα της, οι οποίες της έχουν χαρίσει το παρατσούκλι «Δεσποινίς όχι». «Ολα βρίσκονται στο φουλ κι εσύ αισθάνεσαι ότι το σώμα σου δεν ακολουθεί και πως δεν θα τα καταφέρεις».

Η Οπερα που ήρθε από το μέλλον,


Της Έφης Φαλίδα,

Η Οπερα Γκουανγκζού είναι ένα ιδιαίτερο μνημείο για την ιστορία της Κίνας αλλά και για τη φημισμένη καριέρα της Ζάχα Χαντίντ


Η Ζάχα Χαντίντ επιδεικνύει το τελευταίο της επίτευγμα: το κτίριο της Οπερας στην περιοχή Γκουανγκζού στη Νότια Κίνα. Που σύμφωνα με τον ειδικό στα αρχιτεκτονικά θέματα των «New York Times» Νικολάι Ουρούσοφ είναι ένα φαινόμενο της εποχής μας. Καθώς σε έναν μη-τόπο δημιουργήθηκε ένα εντυπωσιακό αρχιτεκτονικό περίβλημα, χωρίς να έχει συσταθεί ο αντίστοιχος πολιτιστικός οργανισμός για να τον φιλοξενήσει. Ενώ το καλλιτεχνικό πρόγραμμα της Οπερας Γκουανγκζού δεν παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
Και επειδή μιλάμε για την Κίνα, μία υπερδύναμη που βρίσκεται στο βρεφικό στάδιο της σύγχρονης πολιτιστικής της ανάπτυξης, το έργο της Ζάχα Χαντίντ υπέστη κατά την κατασκευή του τις κακοτεχνίες των ανειδίκευτων εργατών που διαθέτει η περιοχή. Ωστόσο η Οπερα Γκουανγκζού δεν παύει να είναι «Ζάχα». Εχει όλα τα χαρακτηριστικά του ρευστού, μελλοντολογικού ύφους της και το σχήμα της θυμίζει ένα σύμπλεγμα βράχων πάνω στο ποτάμι που την επιφάνειά τους διάβρωσαν τα υδάτινα ρεύματα. Είναι επίσης ένα θαυμάσιο υπόδειγμα του πώς ένα μοναδικό κτίσμα μπορεί να αναστήσει ένα ετοιμοθάνατο αστικό περιβάλλον, στρέφοντας άμεσα την προσοχή στην ενέργεια που περιβάλλει το αρχιτεκτόνημα. Κι έτσι ο παρατηρητής να δει με άλλα μάτια τη γύρω περιοχή.
Το έργο αυτό είναι η αντεκδίκηση της Ζάχα Χαντίντ σε μία άρνηση του παρελθόντος. Στα μέσα των 90s η ανερχόμενη σταρ αρχιτέκτονας είχε κερδίσει στον διεθνή αρχιτεκτονικό διαγωνισμό για τον σχεδιασμό της Οπερας του Κάρντιφ στην Ουαλία. Ωστόσο η ουαλική κυβέρνηση αρνήθηκε να πληρώσει τη Χαντίντ για τα σχέδιά της και το έργο δόθηκε σε ένα κατώτερο αρχιτεκτονικό ταλέντο. Η έκβαση αυτή ήταν καταστροφική για τη Χαντίντ και θεωρήθηκε «φιάσκο» στην ιστορία της σύγχρονης αρχιτεκτονικής.

Γονίδιο «ένοχο» για τους δύσκολους καρκίνους του μαστού,

Ενα γονίδιο που αποτελεί «κλειδί» για την εμφάνιση ...δύστροπων καρκίνων του μαστού, ανακάλυψαν αμερικανοί ειδικοί ανοίγοντας τον δρόμο για νέες θεραπείες,

Ονομάζεται PHGDH και συνδέεται με το 70% των ανθεκτικών στις ορμονοθεραπείες όγκων,

Ένα γονίδιο το οποίο συνδέεται με το 70% των ανθεκτικών στις ορμονοθεραπείες καρκίνων του μαστού, εντοπίστηκε από αμερικανούς ερευνητές.

Επιστήμονες από το Ινστιτούτο Βιοϊατρικής Ερευνας Γουάιτχεντ στη Μασαχουσέτη αναφέρουν με δημοσίευσή τους στην επιθεώρηση «Nature» ότι για την ανακάλυψη αυτή χρησιμοποίησαν μια νέα τεχνική με την οποία ήταν σε θέση να ελέγξουν ταυτοχρόνως εκατοντάδες γονίδια. Το γεγονός αυτό είναι άκρως σημαντικό καθώς η μέθοδός τους είναι πολύ πιο γρήγορη σε σύγκριση με τις υπάρχουσες οι οποίες ελέγχουν ένα γονίδιο τη φορά και αναμένεται ότι θα έχει σημαντική επίδραση στο πεδίο της ανάπτυξης θεραπειών.

Ορμονική «πυροδότηση» του καρκίνου

Οι ορμόνες μπορούν να «πυροδοτήσουν» την ανάπτυξη όγκων στον μαστό και έτσι έχουν αναπτυχθεί φάρμακα που παρεμβαίνουν σε αυτή τη διαδικασία όπως η ταμοξιφένη και οι αναστολείς της αρωματάσης – οι συγκεκριμένες θεραπείες είναι αποτελεσματικές στις περιπτώσεις ορμονοεξαρτώμενων καρκίνων του μαστού.
Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Μονο μην ξεχνάτε να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε , με ένα ενεργό link.
Link directory