Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Mοναδική παράκληση μας είναι να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε, με ένα ενεργό link.

Κυριακή, 23 Οκτωβρίου 2011

Ασπρομαυρος ερωτισμός .

Το Σεξ σε καιρούς...κρίσης...


Η Νέα τάξη πραγμάτων έφερε  αλλαγες και στην σεξουαλική  ζωή των ανθρώπων εδω μια ...χιουμοριστική απεικονιση της πραγματικοτητας....
χιούμορ,κομικ,εικονογραφημένο,comics,χαλάρα

Η μεγάλη πλημμύρα του Παρισιού το 1910 .

Μεγάλη πλημμύρα του Παρισιού 1910 παράξενη
Μεγάλη πλημμύρα του Παρισιού 1910 παράξενη
Μεγάλη πλημμύρα του Παρισιού 1910 παράξενη
Μεγάλη πλημμύρα του Παρισιού 1910 παράξενη
Μεγάλη πλημμύρα του Παρισιού 1910 παράξενη
Μεγάλη πλημμύρα του Παρισιού 1910 παράξενη
Μεγάλη πλημμύρα του Παρισιού 1910 παράξενη
Μεγάλη πλημμύρα του Παρισιού 1910 παράξενη
Μεγάλη πλημμύρα του Παρισιού 1910 παράξενη

Οι 147 εταιρείες που ελέγχουν τον κόσμο




Την επικέντρωση του πλούτου της παγκόσμιας οικονομίας στα χέρια λίγων πολυεθνικών εταιρειών, κυρίως τραπεζών, επιβεβαιώνει μια σημαντική ανάλυση του Ομοσπονδιακού Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Ελβετίας, ενός από τα κορυφαία πανεπιστήμια του κόσμου, με περισσότερα από 30 Νόμπελ.

Οι αναλυτές του ελβετικού ινστιτούτου απέσπασαν από μια βάση δεδομένων 37.000.000 επιχειρήσεων, απ' όλο τον κόσμο, 43.060 πολυεθνικές με στόχο να εξετάσουν τις μεταξύ τους σχέσεις ιδιοκτησίας.
Εν συνεχεία κατασκεύασαν ένα... μοντέλο προκειμένου να διαπιστώσουν ποιες εξ αυτών ελέγχουν ποιες, μέσω συμμετοχών στο μετοχικό τους κεφάλαιο, καθώς και τα λειτουργικά έσοδα αυτών. Στόχος τους ήταν να χαρτογραφήσουν τη δομή της οικονομικής εξουσίας σήμερα στον πλανήτη.

Βρήκαν τελικά 1.318 εταιρείες με αλληλοσυνδεόμενες ιδιοκτησίες. Κάθε μία από αυτές τις εταιρείες είχε δεσμούς με δύο ή περισσότερες άλλες επιχειρήσεις. Κατά μέσο όρο κάθε μία από τις παραπάνω 1.318 εταιρείες ήταν συνδεδεμένη ιδιοκτησιακά με 20 ακόμη εταιρείες.

Τράπεζες οι περισσότερες

Διαπιστώθηκε ακόμη ότι αν και αυτές οι 1.318 ήταν υπεύθυνες μόλις για το 20% του συνόλου των λειτουργικών εσόδων παγκοσμίως, κατείχαν το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών στις μεγαλύτερες εταιρείες υψηλής κεφαλαιοποίησης του κόσμου και τους μεγαλύτερους βιομηχανικούς κολοσσούς του πλανήτη, ομάδες που αντιπροσωπεύουν ακόμη ένα 60% των παγκόσμιων εσόδων.

Προχωρώντας ακόμη περισσότερο την ανάλυσή τους στο ιδιοκτησιακό δίκτυο των διεθνικών επιχειρήσεων, οι επιστήμονες του ελβετικού ινστιτούτου βρήκαν ότι στην κορυφή υπάρχει μια «σούπερ οντότητα» 147 εταιρείων, ποσοστό μικρότερο του 1%, οι οποίες ήλεγχαν το 40% του συνολικού πλούτου σε αυτό το δίκτυο.

Οι περισσότερες εξ αυτών είναι τράπεζες. Μεταξύ αυτών και τα γνωστά ονόματα του χρηματοπιστωτικού τομέα, όπως η βρετανικές Barclays και Lloyds, οι αμερικανικές JP Morgan και Goldman Sachs, οι γερμανικές Deutsche Bank και Allianz και οι ελβετικές UBS και Credit Suisse.


http://www.teamgr.gr/index.php?option=com_kunena&view=latest&do=latest&Itemid=284

Ζωγραφίστε και διατηρήστε την γάτα σας έτσι με 60.000 χιλ. τον χρόνο !!!!!!

Θρήνος στο MotoGP για τον Μάρκο Σιμοντσέλι


Μαύρες στιγμές ζει για μια ακόμην φορά ο μηχανοκίνητος αθλητισμός με το χαμό του Μάρκο Σιμοντσέλι, ενός από τους πλέον αγαπητούς και ανερχόμενους αναβάτες του MotoGP. 
  • Ο αγώνας της Μαλαισίας διεκόπη και οι φίλοι των αγώνων ταχύτητας θρηνούν τον θάνατο του 24χρονου Ιταλού.
Στον ενδέκατο γύρο του γκραν πρι της Μαλαισίας, ο Σιμοντσέλι, που εκείνη τη στιγμή ήταν στην... τέταρτη θέση, έχασε τον έλεγχο της Χόντα και έπεσε στο δρόμο των Κόλιν Έντουαρντς και Βαλεντίνο Ρόσι. Ο αγώνας διεκόπη αμέσως και ο Ιταλός (όπως και ο Έντουαρντς) μεταφέρθηκαν με ασθενοφόρο στο ιατρικό κέντρο της πίστας. Αρχικά αναφέρθηκε ότι ο Σιμοντσέλι είχε τις αισθήσεις του, όμως στις 16.56 τοπική ώρα διαπιστώθηκε ο θάνατός του.
Είναι ο δεύτερος θάνατος αναβάτη σε αγώνα του MotoGP τα τελευταία χρόνια. Το Σεπτέμβριο του 2010 έχασε τη ζωή του στο Μιζάνο ο 19χρονος Ιάπωνος Τομιζάβα Σόγια, επίσης με Χόντα.

Μόλις την προηγούμενη βδομάδα, ο πρώην πρωταθλητής του IndySeries, Νταν Γουέλντον, έχασε τη ζωή του στο Λας Βέγκας, κάτι που θυμήθηκε στις δηλώσεις του ο πιλότος της Formula 1, Τίμο Γκλοκ: "Τι άσχημη εβδομάδα, μετά τον Νταν Γουέλντον, τώρα ο Μάρκο Σιμοντσέλι στο Moto GP. Οι σκέψεις μου είναι στην οικογένεια του και στους φίλους του".

Ο Σιμοντσέλι βρισκόταν σε μεγάλη κόντρα με τον Ντάνι Πεδρόσα, με τον Ισπανό να μετανιώνει για όσα είχαν διαδραμνατιστεί τις προηγούμενες μέρες, όταν κόντεψαν να έρθουν στα χέρια σε πάρτι χορηγού: "Αναπαύσου εν ειρήνη αγαπητέ Μάρκο. Συγγνώμη για τις κουβέντες που είχαμε ανταλλάξει".

Η είδηση του θανάτου του Σιμοντσέλι σκόρπισε θλίψη και ξεπέρασε τα όρια του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Ο μπασκετμπολίστας Πάου Γκασόλ και ο ποδοσφαιριστής Αλμπέρτο Τζιλαρντίνο ήταν οι πρώτοι που έστειλαν συλλυπητήρια τηλεγραφήματα, ενώ ανακοινώθηκε ότι στα ματς των ιταλικών πρωταθλημάτων θα τηρηθεί ενός λεπτού σιγή. 


Οι συναθλητές του είναι συγκλονισμένοι από το θάνατο του SuperSic, Παγκόσμιου Πρωταθλητή του 2008 στην κατηγορία των 250cc, με τον Αντρέα Ντοβιτσιόζο να ξεσπά σε λυγμούς πριν ακόμα ανακοινωθεί ότι ο φίλος του άφησε την τελευταία του πνοή στην άσφαλτο της πίστας της Σεπάνγκ.


Αχτίδες στα ποτάμια των ονείρων μας


…Κείνα τα φθινοπωρινά απογεύματα που τα βήματα σε φέρνουν εδώ, κοντά στα παλιά λημέρια, δίπλα στα μονοπάτια των αναμνήσεων των παιδικών χρόνων. Εδώ που η σκέψη φτερουγίζει λεύτερη στα χρόνια τα αγνά, τα ανέμελα, τότε που τα όνειρα και οι προσδοκίες μας είχαν χρώμα, διαφάνεια, λάμψη, όταν η ορμή μας για ένα καλύτερο κόσμο γίνονταν η ίδια ποταμός, προτού ο χρόνος και οι διαψεύσεις να σκιάσουν κάμποσο την ατίθαση καρδιά εκείνης της ξάστερης νιότης.  Εδώ, το Χθες φαίνεται σα να κουρσεύει το Σήμερα, μα η “απαγωγή” σε τούτα τα άγια μέρη έχει κάτι από Ζωή και από Ελπίδα για το Αύριο. Το ποτάμι τραβάει τον αιώνιο δρόμο του, αλλά να που οι αχτίδες εξακολουθούν να το συντροφεύουν…  

Οι συνταγές της πείνας - Τι έτρωγαν οι Ελληνες την εποχή της κατοχής .



Τα …γκουρμέ της Κατοχής
Γαϊδουροκεφαλές …φιλέτο, χόρτα γιαχνί και σαρδέλες για δώρο
Τέτοιο καιρό, πριν από 70 περίπου χρόνια, τον Απρίλη του 1941, οι Γερμανοί έμπαιναν στην Αθήνα (27 Απρίλη) και ξεκινούσε για την Ελλάδα η κατοχή. Μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα, τα τρόφιμα εξαφανίζονται, η πείνα γίνεται μόνιμος σύντροφος του ελληνικού πληθυσμού με αποτέλεσμα περίπου 40.000 συμπατριώτες μας να χάσουν τη ζωή τους το χειμώνα του ΄41 – ΄42.

Γιατί τα θυμηθήκαμε όλα αυτά;
Τα φαγητά που έτρωγε ο κόσµος στη γερµανοκρατούµενη Αθήνα, οι «Συνταγές της… πείνας» (εκδόσεις Οξυγόνο 2011), είναι το αντικείµενο πρωτότυπης ιστορικής έρευνας της γνωστής ιστορικού Ελένης Νικολαΐδου*, που αναδεικνύει ανάγλυφα ιστορίες καθηµερινής τρέλας στην κατεχόµενη πόλη.

Στα χρόνια της Κατοχής, τα χόρτα ήταν στο επίκεντρο των συνταγών στα αλµυρά φαγητά και η σταφίδα στα γλυκά
«Παίρνετε τις ντοµάτες, αν τις βρείτε, τις λειώνετε, τις βράζετε και µετά ρίχνετε τις ελιές: 5 µε 6 ελιές για κάθε άτοµο της οικογένειας. Να µια νόστιµη σούπα που δεν την είχατε σκεφτεί πριν». Τέτοιου τύπου συµβουλές έδιναν καθηµερινά οι εφηµερίδες της Κατοχής, καθώς οι ελλείψεις προϊόντων, οι αστρονοµικές τιµές, η µαύρη αγορά έκαναν την επιβίωση δύσκολη και έφερναν την ασιτία προ των πυλών.

Αν σε κάποιον είχε περισσέψει από το µεσηµέρι ένα πιάτο φασολάκια γιαχνί, ο περίφηµος Νίκος Τσελεµεντές στη στήλη του σε εφηµερίδα πρότεινε: «Ψιλοκόψτε το περίσσευµα, ρίξτε το στην κατσαρόλα, ρίξτε και αρκετό νερό, βάλτε και µερικές ελιές και έτοιµη η σούπα». Στην εξαιρετικά ενδιαφέρουσα έρευνά της µε τίτλο «Οι συνταγές της… πείνας», η ιστορικός Ελένη Νικολαΐδου παρουσιάζει όλες τις λεπτοµέρειες της δύσκολης καθηµερινότητας του Αθηναίου στην Κατοχή µαζί µε περισσότερες από εβδοµήντα σελίδες µε τις συνταγές που χρησιµοποιούσαν τότε οι άνθρωποι για να στρώνουν ένα τραπέζι, έστω και εκ των ενόντων. Φασολάκια χωρίς φασόλια, µουσταλευριά χωρίς… µούστο, βλίτα ογκρατέν, βλιτοκεφτέδες, βιεννέζικο «νόκερλ» από πατάτες, λάχανο µε κάστανα, µελιτζάνεςµε πουρέ πατάτας, κολοκύθια γεµιστά µε τραχανά, σπανακοπίλαφο, σέσκουλα πουρέ, κυδωνόπαστο, µαρµελάδα πορτοκάλι χωρίς ζάχαρη, τσάι πορτοκαλιού.

Τα χόρτα ήταν στο επίκεντρο των συνταγών στα αλµυρά και η σταφίδα στα γλυκά. Η σταφίδα άλλωστε, λόγω της µεγάλης θερµιδικής της αξίας, έσωσε κόσµο στην Κατοχή.

Επιπλέον, όλα αυτά είχαν όνοµα και µάλιστα ευφάνταστο: λέγονταν «πολεµικά εδέσµατα».

Μπορεί και να τα… ξαναχρειαστούµε, λέει µεταξύ σοβαρού και αστείου η συγγραφέας Ελένη Νικολαΐδου που, εκτός από το ότι συµβουλεύτηκε µια εκτενή βιβλιογραφία, αποδελτίωσε τρεις εφηµερίδες της εποχής: τα «Αθηναϊκά Νέα», την «Καθηµερινή» και τη «Βραδυνή». Ενώ ταυτόχρονα κατέγραψε και το βασικό χρονολόγιο της κατοχικής Αθήνας µε τις διαδικασίες παράδοσης της πόλης, τις τρεις κυβερνήσεις (Τσολάκογλου, Λογοθετόπουλου, Ράλλη) της περιόδου αυτής, τις πρώτες απεργίες των δηµοσίων υπαλλήλων, τις πρώτες αντιστασιακές ενέργειες, τις µαζικές εκτελέσεις. Το αποτέλεσµα είναι εντυπωσιακό. Διαβάζοντας µαθαίνουµε λ.χ. ότι παγωτά και πάστες φτιάχνονταν από σταφιδίνη. Και ότι είδος µεγάλης κατανάλωσης ήταν η σταφιδόπαστα που φτιάχνεται από µαύρες σταφίδες και μοιάζει µε κέικ.
Διαβάζουµε ότι στα περισσότερα εξοχικά κέντρα οι πελάτες τότε προσέρχονταν µε τα φαγητά τους. Και ότι δεν ήταν λίγα τα εξοχικά κέντρα που νοίκιαζαν τα καθίσµατά τους µε µοναδική υποχρέωση του πελάτη να πάρει ένα ποτήρι κρύο νερό.
Στα Χαυτεία υπήρχαν ζαχαροπλαστεία που πωλούσαν γλυκίσµατα ακατάλληλα προς βρώση, κατασκευασµένα µε τσουένι (ρίζα κέθρου) και άλλες επιβλαβείς ουσίες. Το σαπούνι ήταν σπάνιο. Κάποιοι αετονύχηδες πωλούσαν νέο είδος σαπουνιού που, αν το χρησιµοποιούσες, κατέστρεφες τα ρούχα σου ή βρώµιζες το σώµα σου χειρότερα από πριν.

Οι γάµοι γίνονταν µε µαύρα κουφέτα! Επειδή τα κουφέτα ήταν πανάκριβα και δυσεύρετα, έφτιαχναν κουφέτα από καμένη ζάχαρη.

Ως νόστιµο χειµωνιάτικο φρούτο οι άνθρωποι κατανάλωναν κούµαρα. Τα κούµαρα έχουν γλυκιά γεύση, αλλά είναι γεµάτα µε σκληρούς σπόρους και πρέπει να τρώγονται σε µια συγκεκριµένη φάση ωρίµανσης, ενώ δεν αντέχουν σχεδόν καθόλου µετά τη συγκομιδή.

Οι τιµές των βιβλίων δεκαπλασιάστηκαν µέσα στους πρώτους µήνες του 1942. Κι επειδή από τους πρώτους ήδη µήνες της Κατοχής είχαν επιταχθεί τα αυτοκίνητα, η βενζίνη είχε έλλειψη και τα µέσα µεταφοράς σπάνιζαν, οι Αθηναίοι διένυαν τις περισσότερες αποστάσεις µε τα πόδια. Τα γαϊδούρια έγιναν της µόδας, αλλά ένα γαϊδουράκι κόστιζε όσο κόστιζε προπολεµικά µια µοτοσυκλέτα. Αργότερα τα έσφαζαν κι αυτά για το κρέας τους.

Σαρδέλες για δώρο
Στις γιορτές, οι Αθηναίοι συνέχιζαν να ανταλλάσσουν επισκέψεις, αλλά για δώρα έδιναν τρόφιµα. Τα καταστήµατα πλάσαραν στις βιτρίνες ως καλύτερα δώρα µεγάλες στολισµένες σακούλες που περιείχαν δύο κοµµάτια µαντολάτο, δύο κοµµάτια παστέλι, πενήντα φιστίκια, πενήντα αµύγδαλα κ.ο.κ. Οι βασιλόπιτες από χαρουπάλευρο και σταφίδες κόστιζαν µια περιουσία. Τα Χριστούγεννα του 1941 ένα µαγαζί πωλούσε για πρωτοχρονιάτικο δώρο παστές σαρδέλες. Ο καθένας πωλούσε ό,τι µπορούσε. Κατάστηµα που προπολεµικά πωλούσε µόνο ηλεκτρικά είδη τώρα δίπλα στην ηλεκτρική συσκευή είχε ένα µικρό, πανάκριβο γλυκό,50 δραχµές το κοµµάτι. Και τα γνωστά ανθοπωλεία της Βασιλίσσης Σοφίας στη Βουλή πουλούσαν επίσης µελιτζάνες, κολοκυθάκια και παντζάρια…

Γάτες και σκύλοι
Τον πρώτο χειµώνα της Κατοχής εξαφανίστηκαν από την Αθήνα γάτες και σκύλοι για ευνόητους λόγους. Η Αστυνοµία συνέλαβε κάποιον που προσπαθούσε να πουλήσει σκύλο ράτσας «λουλού» ως αρνάκι γάλακτος. Αλλος συνελήφθη να πουλάει κοκκινιστές γάτες στην κατσαρόλα, ενώ µια γάτα ήταν γδαρµένη και την πωλούσε για κουνέλι. Σε µια συνοικία της Αθήνας, τον Ασύρµατο, µια γυναίκα έσφαζε σκυλιά, τα µαγείρευε και τα πουλούσε ως φαγητό. Οταν πιάστηκε, είχε µαγειρέψει έναν σκύλο µε κολοκυθάκια. Το σκληρό κρέας είχε βάλει σε υποψίες έναν πελάτη που µασούσε το κρέας και δεν µπορούσε να το καταπιεί.

Σύμφωνα με την Ελένη Νικολαΐδου το Μάρτιο του 1942 συνελήφθη κάποιος που είχε µαζί του τρεις γαϊδουροκεφαλές και τις πήγαινε σε εστιατόριο. Ο εν λόγω πολίτης έσφαζε συστηµατικά γαϊδούρια και τα καλύτερα κοµµάτια των ζώων τα πωλούσε σε πολυκατοικίες του Κολωνακίου ως… µοσχαρίσια φιλέτα. Τα λιγότερο καλά τα πήγαινε σε άλλες συνοικίες. Στην Καισαριανή διέθεταν κατά σύστηµα το κοινό αλογίσιο κρέας, το οποίο γινόταν ανάρπαστο. Ο Τύπος, µάλιστα, δεν δίστασε να επιδοκιµάσει την πρακτική: «Σ’ όλον τον κόσµον τρώγεται τοάλογον. Και εφ’ όσον έχει επιστηµονικώς διαπιστωθεί ότι είναι κατάλληλον προς βρώσιν είναι ακατανόητον, µε τας σηµερινάς µάλιστα δυσχερείας, να το κρατάµε µακριά από τις κουζίνες µας»

http://www.teamgr.gr/index.php?option=com_kunena&view=latest&do=latest&Itemid=284

Ελληνοκύπριος σεφ μαγειρεύει στην Αυστραλία για την βασίλισσα της Αγγλίας


Χαλούμι με καρπούζι θα προσφερθεί στη βασίλισσα Ελισάβετ στο επίσημο δείπνο της Συνόδου Κορυφής των αρχηγών των κρατών-μελών της Βρετανικής Κοινοπολιτείας που θα γίνει αυτό το μήνα στην Πέρθη της Αυστραλίας.
Πως προέκυψε το χαλούμι; Λόγω της ελληνοκυπριακής καταγωγής του αρχιμάγειρα, ο οποίος επελέγη για να προετοιμάσει το δείπνο που θα παραθέσει η Αυστραλή πρωθυπουργός, Τζούλια Γκίλαρντ, στην βασίλισσα Ελισάβετ και σε 50 αρχηγούς κρατών-μελών της Κοινοπολιτείας (Αυστραλία, Βρετανία, Καναδάς, Ινδία, Κύπρος, και δεκάδες άλλες χώρες).
Ο Κώστας Σιμάτος είναι ο επικεφαλής της αφρόκρεμας των σεφ που θα μαγειρέψουν για μερικούς από τους πιο σημαντικούς ηγέτες του πλανήτη που θα παρακαθίσουν στο δείπνο της 29ης Οκτωβρίου.
<<Το δείπνο>>, μας λέει ο ίδιος <<θα έχει αυστραλιανό χρώμα. Ορεκτικά, θαλασσινά (γαρίδες, αστακούς κ.α.) και από κρέας μόνο αρνάκι. Το χοιρινό και το βοδινό δεν είναι στο μενού επειδή κάποιοι από τους ηγέτες είτε δεν τρώνε το χοιρινό (μουσουλμάνοι) είτε δεν τρώνε το βοδινό (Ινδοί).
Όσο για το χαλούμι ο κ. Σιμάτος λέει πως το επέλεξε για να δώσει μια <<ελληνοκυπριακή πινελιά>> στο δείπνο.
<<Προσωπικά>>, μας λέει, <<δεν μου άρεσε το καρπούζι. Ο παππούς μου ήταν αυτός που με παρότρυνε να το τρώω με χαλούμι και βρίσκω τον συνδυασμό εντυπωσιακό. Ελπίζω να εντυπωσιαστεί και η βασίλισσα καθώς και οι άλλοι 50 ηγέτες>>.
Ο 42χρονος Κώστας Σιμάτος γεννήθηκε στο Γιοχάνεσμπουργκ της Νότιας Αφρικής και οι γονείς του προέρχονται από την Ελλάδα και την Κύπρο. (O πατέρας είναι Κεφαλλονίτης και η μητέρα Κύπρια).
<<Μεγάλωσα μέσα σε ελληνικό περιβάλλον στο Γιοχάνεσμπουργκ>> μας τονίζει.
Μετά τις σπουδές του εργάστηκε στη Νότια Αφρική και ακολούθως στα Χίλτον του Κουβέϊτ <<την εποχή που έκανε την εισβολή ο Χουσεϊν>>.
Εκεί έφτασε να μαγειρεύει και για την βασιλική οικογένεια του Κουβέϊτ.
Από το 1994 εγκαταστάθηκε στην Πέρθη της Δυτικής Αυστραλίας και αν και έχει μαγειρέψει για πολλές διασημότητες από όλο τον κόσμο, χαρακτηρίζει το δείπνο της 29ης Οκτωβρίου << την πιο μεγάλη πρόκληση της καριέρας του>>

Ο αδελφός της Μαdonna είναι άστεγος και ζει κάτω από μια γέφυρα


Madonna, Μαντόνα, Άντονι Τσικόνε, άστεγος, Μίτσιγκαν, διάσημη, κρυοπαγήματα
Ο μεγαλύτερος αδελφός της Madonna, ο 55χρονος Άντονι Τσικόνε, ισχυρίζεται ότι είναι άστεγος εδώ και ένα χρόνο και πως αναγκάζεται να ζει κάτω από μια γέφυρα στο Μίτσιγκαν για να επιβιώσει.
Ο Άντονι λέει πως έγινε άστεγος όταν έχασε τη δουλειά του στο οινοποιείο που έχει ο πατέρας τους στο Σάτον του Μίτσιγκαν.
Μάλιστα πρόσφατα ο Άντονι έδωσε και μια συνέντευξη όταν δημοσιογράφοι τον εντόπισαν να περιμένει στην ουρά για ένα δωρεάν γεύμα σε συσσίτιο εκκλησίας στο Μίτσιγκαν και δήλωσε «Όλη μου η οικογένεια με εγκατέλειψε» ενώ τόνισε πως αυτό που ζει μπορεί να συμβεί στον οποιοδήποτε και πρόσθεσε «Πέρσι το χειμώνα έπαθα κρυοπαγήματα, ενώ ένας φίλος μου έχασε όλα του τα δάχτυλα από το κρύο... Για να επιβιώσω μαζεύω μπουκάλια και κάνω... περίεργες δουλειές» ... ενώ για την διάσημη αδελφή του είπε «Νομίζετε ότι δεν έχω αναρωτηθεί δισεκατομμύρια φορές γιατί εγώ δεν έχω να φάω, ούτε έχω καν σπίτι την ώρα που η αδελφή μου βγάζει δισεκατομμύρια σε χρήμα;... Με εγκατέλειψαν στην πιο δύσκολη στιγμή της ζωής μου»
Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Μονο μην ξεχνάτε να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε , με ένα ενεργό link.
Link directory