Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Mοναδική παράκληση μας είναι να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε, με ένα ενεργό link.

Πέμπτη, 1 Μαρτίου 2012

Κορίτσια με μακριά μαλλιά .

Εκθεση παλαιών ατμομηχανών .

Το ανθρώπινο σώμα κάνει τον καλύτερο καμβά .

bodypainting01
bodypainting02
bodypainting03
bodypainting04
bodypainting05

Η γέφυρα των αθανάτων στην Κίνα .

bridge01 Η γέφυρα των Αθανάτων Κίνα

Άρχισαν... το όργανο!

Τα μουσικά σχήματα σε καιρό κρίσης

Άρχισαν το ....όργανο!


Μουσικά σχήματα σε ...περίοδο κρίσης!
 Το συγκεκριμένο βίντεο αναρτήθηκε για χιουμοριστικους λόγους ,το τραγούδι όμως  ειναι πολύ καλό
και ...παρείστικο...προτείνω να το δείτε και να το ακούσετε βεβαίως....



Διαβάστε περισσότερα http://ektiesthisi.blogspot.com/#ixzz1nppPPtjq

Μόνο στην Ινδία .

india11 Αυτό είναι εφικτό μόνο στην Ινδία
india12 Αυτό είναι εφικτό μόνο στην Ινδία
india13 Αυτό είναι εφικτό μόνο στην Ινδία
india14 Αυτό είναι εφικτό μόνο στην Ινδία
india15 Αυτό είναι εφικτό μόνο στην Ινδία
india16 Αυτό είναι εφικτό μόνο στην Ινδία
india18 Αυτό είναι εφικτό μόνο στην Ινδία
india20 Αυτό είναι εφικτό μόνο στην Ινδία
india21 Αυτό είναι εφικτό μόνο στην Ινδία

Τα εννέα μάτια της Google



O καλλιτέχνης Jon Rafman ερμηνεύει το φαινόμενο του Google Street View


9 eyes
Πριν από δύο χρόνια κάτι παράξενο άρχισε να συμβαίνει στις γειτονιές του κόσμου, ιδιαίτερα σε αυτές που ήταν σκοτεινές και άγνωστες. Μία στρατιά από υβριδικά αυτοκίνητα που είχαν το καθένα επάνω τους από ένα στύλο με εννέα κάμερες, έκαναν αθόρυβα, αλλά όχι και κρυφά, την εμφάνιση τους. Δεν ανήκαν σε κάποια κυβέρνηση που θέλησε να καταγράψει τους πολίτες της, αλλά σε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες διαδικυτακών υπηρεσιών, την Google δηλαδή. Το project ονομάζεται «Google Street View» και ξεκίνησε με σκοπό, όπως δηλώνει η εταιρεία, «να οργανώσει τις πληροφορίες του κόσμου και να τις κάνει παγκοσμίως προσβάσιμες και χρήσιμες».
 Εκεί που πολλοί άρχισαν να κατηγορούν την Google για παραβίαση της προσωπικής ζωής, ο καναδός καλλιτέχνης Jon Rafman είδε το ζήτημα από μια διαφορετική ματιά. Για έναν ολόκληρο χρόνο συγκέντρωσε μια μεγάλη συλλογή από φωτογραφίες που τράβηξαν οι εννέα κάμερες του «Google Street View», ονομάζοντας τη «9 eyes», θέλοντας έτσι να ερμηνεύσει την επιρροή που έχουν τελικά οι εικόνες σε αυτόν που τις βλέπει . Για τον Rafman κάθε λήψη αντιπροσωπεύει δύο κόσμους: τον ουδέτερο και αποστασιοποιημένο της Google, και αυτόν που δημιουργείται από την αντίληψη του καθενός μας όταν αναλύουμε τις φωτογραφίες ανάλογα με τις δικές μας εμπειρίες και απόψεις. «Η φωτογραφία (του «Google Street View») έχει μια αυθόρμητη ποιότητα που δεν καταστρέφεται από τις ευαισθησίες ή την ατζέντα του ανθρώπινου φωτογράφου» δηλώνει σχετικά.
 Είναι ποικίλα τα συναισθήματα που αισθάνεσαι όταν βλέπεις τις εικόνες που έχει συλλέξει ο Rafman. Χαρά, συγκίνηση, λύπη, θυμό, αποτροπιασμό και δέος. Από εντυπωσιακές εικόνες τοπίου –σε μέρη που ίσως δεν πάμε και πότε-, μέχρι και περιθωριοποιημένες γειτονιές με βία και όπλα, το «Google Street View» είναι ένα φαινόμενο που δεν γίνεται να αγνοήσεις. Οι κάμερες του απλά καταγράφουν την ιστορία, χωρίς να συμμετέχουν σε αυτή και κάθε λήψη είναι απογυμνωμένη από την όποια ηθική της διάσταση. Αυτή είναι, όμως, η αντιμετώπιση που θα περίμενε κάποιος από την Google. Η ανθρωπιά βρίσκεται στο μάτι του παρατηρητή, δηλαδή σε όλους εμάς που καλούμαστε να γίνουμε μάρτυρες της κοινωνίας, όπως αυτή υφίσταται σε κάθε δρόμο και γωνία.

Τρικαλινοί παίζουν την καραγκούνα κάτω από το hollywood .

Ο μύθος του 8ωρου ύπνου .



Όλο και περισσότερες αποδείξεις έρχονται στο φως της δημοσιότητας, που ανατρέπουν όσα γνώριζες για τον οκτάωρο ύπνο.
Στις αρχές του 1990, ο ψυχίατρος Thomas Wehr έκανε ένα πείραμα που έμελε να τον κάνει διάσημο (στους ερευνητικούς κύκλους τουλάχιστον), με μια ομάδα ανθρώπων που παρέμεναν στο σκοτάδι για 14 ώρες κάθε μέρα για ένα μήνα, προκειμένου να μελετήσει τις συνήθειες του ύπνου τους.
Αν και τα υπό μελέτη μέλη της ομάδας δυσκολεύτηκαν αρχικά να βρουν το ρυθμό τους στον ύπνο, τελικά, την τέταρτη εβδομάδα κατάφεραν να οργανώσουν ένα πολύ συγκεκριμένο πρόγραμμα: κοιμόντουσαν για 4 ώρες και μετά ξυπνούσαν για μια ή δυο ώρες πριν ξαναπέσουν σε ένα δεύτερο τετράωρο κύκλο ύπνου.
Οι ερευνητές εντυπωσιάστηκαν από τα αναπάντεχα ευρήματα, που έρχονται σε αντίθεση με όσα πιστεύουμε για την υποτιθέμενη ανάγκη μας να κοιμόμαστε 8 συνεχόμενες ώρες κάθε νύχτα.
Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που ειπώνεται κάτι παρόμοιο. Το 2001, ο ιστορικός Roger Ekrich του Virginia Tech δημοσίευσε μια μελέτη που χρειάστηκε 16 χρόνια για να ολοκληρωθεί, από την οποία προέκυψαν πλούσιες ιστορικές αποδείξεις που ενισχύουν την άποψη ότι ο ανθρώπινος ύπνος στο παρελθόν (από την εποχή του Ομήρου ακόμα) γινόταν σε δυο κύκλους: οι άνθρωποι κοιμόντουσαν για 4 ώρες, ύστερα ξυπνούσαν για 1 ή 2 ώρες και ξανακοιμόντουσαν για άλλες 4 ώρες. Ό,τι ακριβώς δηλαδή έκαναν και οι συμμετέχοντες στο πείραμα του Wehr.
«Δεν είναι μόνο οι αναφορές, αλλά και ο τρόπος που γίνονται, σαν να επρόκειτο για κάτι εντελώς συνηθισμένο», τονίζει ο Ekrich.
Κατά το διάστημα ανάμεσα στους δυο ύπνους, οι άνθρωποι ήταν αρκετά ενεργητικοί. Συχνά σηκώνονταν, καπνιζαν, κάποιοι μπορεί να επισκέπτονταν τους γείτονες, αλλά οι περισσότεροι παρέμεναν στο κρεβάτι, έγραφαν ή προσεύχονταν. Μάλιστα το 15ο αιώνα υπήρχαν και ειδικές προσευχές για το διάστημα ανάμεσα στους δυο κύκλους ύπνου.
Και αυτές τις ώρες δεν τις περνούσαν εντελώς μόνοι. Μπορεί να μιλούσαν με το σύντροφό τους ή να έκαναν σεξ.
Ένας Γάλλος γιατρός του 16ου αιώνα μάλιστα συμβουλεύει τα ζευγάρια ότι η καλύτερη ώρα να συλλάβουν δεν ήταν στο τέλος μιας μακράς και κουραστικής ημέρας, αλλά μετά «τον πρώτο ύπνο», όταν θα ήταν πιο ξεκούραστοι και θα το απολάμβαναν περισσότερο.
Σύμφωνα με τον Ekrich η συνήθεια του διακεκομένου ύπνου άρχισε να υποχωρεί στο τέλος του 17ου αιώνα, αρχικά στις ανώτερες αστικές τάξεις της βόρειας Ευρώπης. Μέσα στα επόμενα 200 χρόνια πέρασε και στην υπόλοιπη δυτική κοινωνία και μέχρι τη δεκαετία του 1920 είχε αποβληθεί εντελώς από τη συλλογική μας συνείδηση.
Σε αυτό συνέβαλε σε μεγάλο βαθμό ο φωτισμός στους δρόμους και στα σπίτια αλλά και τα καφενεία, τα οποία κάποιες φορές παρέμεναν ανοιχτά όλη τη νύχτα.
Όσο πιο «φωτεινή» γινόταν η νύχτα τόσο περισσότερο αυξάνονταν οι δραστηριότητες κατά τη διάρκειά της και μειώνονταν οι ώρες που οι άνθρωποι αφιέρωναν στην ανάπαυσή τους.
Ο ιστορικός Craig Koslofsky στο νέο του βιβλίο «Evening’s Empire», εξηγεί:
«Πριν τον 17ο αιώνα, η νύχτα ήταν συνυφασμένη με τους ανθρώπους του περιθωρίου, εγκληματίες, πόρνες και μέθυσους. Ακόμα και οι εύποροι που μπορούσαν να αγοράσουν κερί για να έχουν φως τη νύχτα, είχαν άλλους, καλύτερους τρόπους να ξοδέψουν τα χρήματά τους. Δεν υπήρχε κανένας λόγος να ξενυχτήσουν, ούτε κύρος ούτε κοινωνική αξία που να συνδέεται με το ξενύχτι».
Η νοοτροπία αυτή άλλαξε όταν την περίοδο των διωγμών όταν Καθολικοί και Προτεστάντες άρχισαν να δρουν κρυφά τη νύχτα για να μην γίνουν αντιληπτοί. Έτσι, το ξενύχτι «αναβαθμίστηκε» και έγινε πλέον συνήθεια και «αξιοσέβαστων» άνθρωπων.
Η μόδα πέρασε σταδιακά και στην ευρύτερη κοινωνία. Παρ’ όλ’ αυτά, μόνο όσοι μπορούσαν να αντέξουν το κόστος των κεριών μπορούσαν να ξενυχτήσουν. Με το φως στους δρόμους όμως, η «κοινωνικοποίηση» τις νυχτερινές ώρες άρχισε να επεκτείνεται και στις λιγότερο προνομιουχες κοινωνικές τάξεις.
Το Παρίσι ήταν η πρώτη πόλη στον κόσμο που φώτισε τους δρόμους της, το 1667, χρησιμοποιώντας κεριά σε γυάλινες λάμπες. Ακολούθησε η Lille, τον ίδιο χρόνο, και το Amsterdam δυο χρόνια αργότερα, το οποίο χρησιμοποίησε την πολύ πιο αποτελεσματική, σε σχέση με το κερί, λάμπα λαδιού.
Το Λονδίνο φωτίστηκε αρκετά αργότερα, το 1684, αλλά μέχρι το τέλος του αιώνα περισσότερες από 50 μεγάλες ή μικρότερες ευρωπαϊκες πόλεις είχαν πλέον φωτιστεί.
Η νυχτερινή ζωή έγινε της μόδας και το να περνάς τις ώρες σου στο κρεβάτι για να ξεκουραστείς ήταν απλώς χάσιμο χρόνου.
«Φαίνεται ότι οι άνθρωποι άρχισαν να ενδιαφέρονται έντονα για τον χρόνο και την αποτελεσματικότητα πριν το 19ο αιώνα, πριν δηλαδή τη βιομηχανική επανάσταση», λέει ο Ekirch, «αλλή η εκβιομηχάνιση της κοινωνίας έκανε αυτή την τάση ακόμα ισχυρότερη».
Την νέα τάση στήριζαν και οι επιστήμονες. Σε μια ιατρική επιθεώρηση του 1829 οι ειδικοί συμβούλευαν τους γονείς να πιέζουν τα παιδιά τους να μην κοιμούνται σε δυο κύκλους, αλλά ένα συνεχόμενο οκτάωρο.
Σήμερα φαίνεται ότι οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν πλέον προσαρμοστεί καλά στον 8ωρο ύπνο, αλλά ο Ekirch πιστεύει ότι πολλά από τα προβλήματα ύπνου που πληθαίνουν στην εποχή μας, μπορεί να έχουν τις ρίζες τους στη φυσική ανάγκη του ανθρώπου να κοιμάται σε δυο κύκλους, αλλά και στην επίδραση του τεχνητού φωτός.
Δεν είναι τυχαίο ότι τα προβλήματα αϋπνίας έκαναν την πρώτη εμφάνισή τους στο τέλος του 19ου αιώνα, την ίδια περίοδο δηλαδή που άλλαξαν οριστικά οι συνήθειες του ύπνου.
Την άποψη αυτή συμμερίζεται και ο Russell Foster, καθηγητής κιρκάδιας νευροεπιστήμης στην Οξφόρδη.
«Πολλοί άνθρωποι ξυπνάνε κατά τη διάρκεια της νύχτας, πανικοβάλλονται και δεν μπορούν να ξανακοιμηθούν, αλλά τους εξηγώ ότι απλώς επιστρέφουν στις φυσιολογικές συνήθειες που είχε κάποτε ο άνθρωπος», λέει ο Foster και τονίζει την ανάγκη να δοθεί από τους επιστήμονες μεγαλύτερη βαρύτητα στον ύπνο:
«Το 30% τουλάχιστον των ιατρικών προβλημάτων σχετίζεται άμεσα ή έμμεσα με τα προβλήματα ύπνου. Παρ’ όλ’ αυτά, στην εκπαίδευση των γιατρών δεν δίνεται τόση σημασία, ενώ υπάρχουν πολύ λίγα κέντρα που ερευνούν τον ύπνο», επισημαίνει ο καθηγητής.
Ισχυρίζεται μάλιστα ότι η περίοδος ανάμεσα στους δυο ύπνους μπορεί να έπαιξε σημαντικό ρόλο στη ρύθμιση του στρες. «Σήμερα ξοδεύουμε λιγότερο χρόνο στην ξεκούραση και συνεχώς πιεζόμαστε να τα προλάβουμε όλα. Δεν είναι σύμπτωση ότι στη σύγχρονη ζωή όλο και περισσότεροι άνθρωπο υποφέρουν από άγχος, στρες, κατάθλιψη και καταφεύγουν σε κατάχρηση ουσιών και αλκοόλ».
Την επόμενη φορά που θα ξυπνήσεις λοιπόν κατά τη διάρκεια της νύχτας, σκέψου τους προγόνους σου, της προ-βιομηχανικής εποχής, και χαλαρωσε. Μπορεί αυτό που σου συμβαίνει να σου κάνει τελικά καλό!

Ο ρόλος της καφείνης στον αθλητισμό .


καφεΐνη (1,3,7-τριμεθυλοξανθίνη) είναι μια φυσική ένωση που βρίσκεται σε πολλές από τις τροφές και τα ποτά που καταναλώνουμε σε καθημερινή βάση, όπωςο καφές, το τσάι, τα αναψυκτικά τύπου κόλα, το κακάο και η σοκολάτα. Επίσης βρίσκεται σε πολλάσυμπληρώματα διατροφής, ακόμη και σε διεγερτικά φάρμακα που χορηγούνται χωρίς συνταγή γιατρού. Η καφεΐνη μέχρι πρόσφατα εμπεριεχόταν στη λίστα των απαγορευμένων ουσιών του κώδικα αντι-ντόπινγκ της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, υπό τη διευκρίνιση ότι ως θετικό τεστ θεωρούνταν αυτό στο οποίο η συγκέντρωσή της στα ούρα ήταν μεγαλύτερη από τα 12 μg/ml.Με βάση τους νέους κανονισμούς αντι-ντόπινγκτης Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής η καφεΐνη δε θεωρείται πλέον απαγορευμένη ουσία.
Η καφεΐνη απορροφάται πλήρως, μέσα σε 1 ώρα μετά την καταναλωσή της καιδιαμοιράζεται σε όλους τους ιστούς του σώματος, επιτυγχάνοντας παρόμοιες σταθερές συγκεντρώσεις στο πλάσμα, καθώς και στο ενδοκυττάριο και εξωκυττάριο υγρό ποικίλλων ιστών του σώματος. Ο μεταβολισμός της πραγματοποιείται στο ήπαρ, όπου μετατρέπεται κυρίως σε παραξανθίνη, θεοφυλλίνη και θεοβρωμίνη.
Φυσιολογικές και μεταβολικές δράσεις καφεΐνης:
  1. Απελευθέρωση κατεχολαμινών, όπως επινεφρίνης και νορεπινεφρίνης σε επίπεδο ηρεμίας, αλλά και κατά την άσκηση.
  2. Αύξηση της λιπόλυσης στον λιπώδη και μυϊκό ιστό. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα τηναύξηση της συγκέντρωσης των ελεύθερων λιπαρών οξέων πλάσματος και σε μικρότερο βαθμό της γλυκερόλης, τόσο κατά την ηρεμία, όσο και κατά την άσκηση. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της άσκησης, δεν φαίνεται αύξηση στην πρόσληψη ελεύθερων λιπαρών οξέων από τους μύες ή στους ρυθμούς εμφάνισης ή εξαφάνισης ελεύθερων λιπαρών οξέων και γλυκερόλης όλου του σώματος. Οι περισσότερες μελέτες έχουν δείξει αποτυχία της καφεΐνης στο να μειώνει το αναπνευστικό πηλίκο. Κατά συνέπεια, δεν φαίνεται να αυξάνει την οξείδωση του λίπους κατά την άσκηση είτε σε όλο το σώμα είτε στους ενεργούς μύες.
  3. Καταβολισμός γλυκογόνου. Έχει προταθεί, ότι η αυξημένη διαθεσιμότητα ελεύθερων λιπαρών οξέων για οξείδωση, κατά τη διάρκεια μέτριας έντασης άσκηση, οδηγεί σε εξοικονόμηση γλυκογόνου. Τα αποτελέσματα των ερευνών σε αυτό τον τομέα είναι αμφιλεγόμενα. Κάποιες μελέτες έχουν δείξει ότι η εξοικονόμηση γλυκογόνου περιορίζεται μόνο στα πρώτα 15-20 λεπτά της άσκησης. Κάποιες άλλες, έχουν δείξει ότι μόνο ένα μέρος των εξεταζόμενων παρουσίαζε εξοικονόμηση γλυκογόνου κατά τα πρώτα 15 λεπτά της άσκησης μετά την κατανάλωση καφεΐνης, σε σχέση με εικονικό σκεύασμα, ενώ σε κάποιους άλλους δεν παρουσιάστηκε εξοικονόμηση γλυκογόνου.
  4. Προαγωγή της νευρομυικής λειτουργίας στους σκελετικούς μύες και αύξηση του βαθμού ενεργοποίησης των κινητικών μονάδων.
  5. Διέγερση του κεντρικού νευρικού συστήματος, μειώνοντας έτσι την αίσθηση της κούρασης κατά την άσκηση, πιθανότατα μέσω του μπλοκαρίσματος των υποδοχέων αδενοσίνης.
Οι ευεργετικές επιδράσεις της καφεΐνης μπορούν να παρατηρηθούν σε παρατεταμένης διάρκειας άσκηση, με δόσεις πολύ μικρότερες από αυτές που απαιτούνταν στο παρελθόν για ένα θετικό τεστ σε έναν έλεγχο αντι-ντόπινγκ. Υπάρχουν πολυάριθμες μελέτες οι οποίες δείχνουν μια ευεργετική επίδραση της καφεΐνης στην αθλητική απόδοση σε αγωνίσματα αντοχής. Για παράδειγμα, οι Graham και Spriet χρησιμοποίησαν κορυφαίους δρομείς αποστάσεων ως εθελοντές και βρήκαν ότι η καφεΐνη (δόση: 9 mg/kg σωματικού βάρους)βελτίωσε τον χρόνο τρεξίματος μέχρι εξάντλησης στο 85% της VO2max από 49,2 λεπτά μετά από εικονικό σκεύασμα σε 71 λεπτά μετά τη χρήση καφεΐνης, μια βελτίωση της τάξης του 44%. Παρόμοια αποτελέσματα φάνηκαν μετά από εξαντλητική ποδηλατική δοκιμασία. Συνεπώς, οι ευεργετικές επιδράσεις της καφεΐνης, μπορούν να παρατηρηθούνσε διάφορους τύπους άσκησης (π.χ. ποδηλασία και τρέξιμο).
Δεν φαίνεται όμως να βελτιώνουν την απόδοση σε αγωνίσματα υπερ-αντοχής όπως 21 χλμ. τρέξιμο και 100 χλμ. ποδηλασία. Αν και το κλασικό πρωτόκολλο για την κατανάλωση καφεΐνης ήταν μία δόση των 5-6 mg/kg σωματικού βάρους, η οποία καταναλωνόταν 1 ώρα πριν την έναρξη της δοκιμασίας, πιο πρόσφατες μελέτες δείχνουν βελτιώσεις στην αθλητική απόδοση ακόμα και όταν η κατανάλωση της γίνεται αμέσως πριν τη δοκιμασία ή κατά τη διάρκεια της άσκησης είτε προς το τέλος της άσκησης ακόμη και σε χαμηλότερες δόσεις (2-3 mg/kg σωματικού βάρους). Κατά τον τρόπο αυτό, δεν φαίνεται να υπάρχει δοσοεξαρτώμενη σχέση ανάμεσα στην πρόσληψη καφεΐνης και την αθλητική απόδοση. Δηλαδή από τη στιγμή που οι ευεργετικές επιδράσεις της καφεΐνης εμφανιστούν σε μια χαμηλή δόση (2-3 mg/kg σωματικού βάρους), δεν υπάρχουν περαιτέρω βελτιώσεις με την αύξηση της χορηγούμενης δόσης (π.χ. 6 mg/kg σωματικού βάρους).
Αν και υπάρχει μεγάλη διακύμανση στην απέκκριση καφεΐνης από άτομο σε άτομο, φαίνεται πως η πρόσληψη σε ποσότητες μικρότερες των 6 mg/kg σωματικού βάρους είναι απίθανο να οδηγήσουν σε συγκεντρώσεις στα ούρα μεγαλύτερες των 12 μg/ml. Συνήθως, τόσο μεγάλες συγκεντρώσεις καφεΐνης στα ούρα παρατηρούνται όταν η κατανάλωση καφεΐνης ξεπερνά τα 9 mg/kg σωματικού βάρους. Βέβαια, η μορφή με την οποία χορηγείται στον οργανισμό παίζει σημαντικό ρόλο, αφού μόνο όταν χορηγείται σε μορφή κάψουλας φαίνεται να βελτιώνει τον χρόνο έως την εξάντληση, σε αντίθεση με τον ντεκαφεΐνέ καφέ στον οποίο προστίθεται καφεΐνη ή τον συνηθισμένο καφέ.
Ένας άλλος πιθανός παράγοντας που καθορίζει την αποτελεσματικότητα της καφεΐνης είναι η κατάσταση καφεΐνης στους εθελοντές. Σε πολλές μελέτες, οι εθελοντές απείχαν από τη χρήση καφεΐνης για 2-4 μέρες πριν από το πείραμα. Αυτή η περίοδος αποχήςβασιζόταν σε κάποιες έρευνες που δεν ανέφεραν επιδράσεις καφεΐνης στην επινεφρίνη ή στα επίπεδα ελεύθερων λιπαρών οξέων στο αίμα, αν οι εθελοντές απείχαν λιγότερο από μία ημέρα. Όμως, σε μια πρόσφατη μελέτη, οι Graham και Spreat υποστήριξαν ότι η αποχή από την καφεΐνη δεν φαίνεται να έχει συνέπειες στην απόδοση και ότι οι εθελοντές μπορούν να καταναλώνουν προϊόντα καφεΐνης μέχρι και την ημέρα του αγώνα. Επιπλέον, η καφεΐνη έχει κατηγορηθεί ότι έχει διουρητική επίδραση και έτσι θεωρητικά η αυξημένη απώλεια νερού πριν από την άσκηση μπορεί να βλάψει την απόδοση σε ζεστό επιβάλλον με υγρασία, πιθανότατα εξαιτίας της μείωσης του ρυθμού εφίδρωσης και της συνακόλουθης αύξησης της θερμοκρασίας του σώματος. Ωστόσο, οι έρευνες δεν έχουν δείξει αλλαγές στο ρυθμό εφίδρωσης, στον όγκο του πλάσματος ή στη θερμοκρασία του σώματος, μετά από πρόσληψη καφεΐνης. Επίσης έχει βρεθεί ότι η κατανάλωση αθλητικών ποτών με καφεΐνη κατά τη διάρκεια της άσκησης δεν αυξάνει την παραγωγή ούρων.
Η βιοχημική βάση της αύξησης της απόδοσης, μετά από κατανάλωση καφεΐνης, έγκειται στις επιδράσεις της απευθείας στο κεντρικό νευρικό σύστημα ή και στις άμεσες επιδράσεις της στους σκελετικούς μύες. Με λίγα λόγια, επιδρά στο κεντρικό νευρικό σύστημα, με τρόπο ώστε να μειώνεται η ένταση των διαφόρων σημάτων κόπωσηςκατά την άσκηση και προκαλεί αύξηση του βαθμού ενεργοποίησης των κινητικών μονάδων και προαγωγή της νευρομυικής λειτουργίας στους σκελετικούς μύες.
Γενικά, οι μελέτες δεν έχουν δείξει μείωση στην απόδοση μετά από την πρόσληψη καφεΐνης. Όμως, σε αρκετές μελέτες ορισμένοι εθελοντές είχαν αρνητικές αντιδράσεις στην καφεΐνη και, επομένως, χειρότερη απόδοση. Εάν κάποιος σκέφτεται να χρησιμοποιήσει την καφεΐνη ως πιθανό εργογόνο βοήθημα, είναι καλό να πειραματιστεί με τη χρήση τηςστην προπόνηση, πριν τη χρησιμοποιήσει σε κάποιο αγώνα. Συντάξτε ένα αρχείο με τα συναισθήματα σας και τους χρόνους σας μετά την προπόνηση, ώστε να μπορείτε να συγκρίνετε τις διαφορές.
Η καφεΐνη φαίνεται να αποτελεί ένα αποτελεσματικό εργογόνο βοήθημα σε δόσεις ασφαλείς για την υγεία. Βέβαια, ορισμένοι εθελοντές θεωρούν τη λήψη καφεΐνης ένατεχνητό μέσο ενίσχυσης της απόδοσης, που παραβαίνει τους ηθικούς κανόνες. Επομένως, η απόφαση της χρήση της καφεΐνης ως εργογόνο βοήθημα υπόκειται στα πιστεύω και τη νοοτροπία του κάθε αθλητή.

Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Μονο μην ξεχνάτε να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε , με ένα ενεργό link.
Link directory