Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Mοναδική παράκληση μας είναι να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε, με ένα ενεργό link.

Δευτέρα, 28 Μαΐου 2012

Αστροναύτης σε εκκλησία του 12ου αιώνα .

Οταν τα κορίτσια τρώνε μπανάνες .

Εκπληκτικά γκράφιτι .

το μεγαλύτερο γκράφιτι από banksy17
το μεγαλύτερο γκράφιτι από banksy16
το μεγαλύτερο γκράφιτι από banksy15
το μεγαλύτερο γκράφιτι από banksy14
το μεγαλύτερο γκράφιτι από banksy12
το μεγαλύτερο γκράφιτι από banksy11
το μεγαλύτερο γκράφιτι από banksy06

Παλιές φωτογραφίες φαντασμάτων .

φωτογραφία Ancienne ESPRIT fantome 01 Παλιές φωτογραφίες φαντασμάτων
φωτογραφία Ancienne ESPRIT fantome 02 Παλιές φωτογραφίες φαντασμάτων
φωτογραφία Ancienne ESPRIT fantome 03 Παλιές φωτογραφίες φαντασμάτων
φωτογραφία Ancienne ESPRIT fantome 04 Παλιές φωτογραφίες φαντασμάτων
φωτογραφία Ancienne ESPRIT fantome 05 Παλιές φωτογραφίες φαντασμάτων
φωτογραφία Ancienne ESPRIT fantome 06 Παλιές φωτογραφίες φαντασμάτων
φωτογραφία Ancienne ESPRIT fantome 08 Παλιές φωτογραφίες φαντασμάτων
φωτογραφία Ancienne ESPRIT fantome 10 Παλιές φωτογραφίες φαντασμάτων
φωτογραφία Ancienne ESPRIT fantome 12 Παλιές φωτογραφίες φαντασμάτων

Το γρηγορότερο ασανσέρ .

Ανελκυστήρας

Συμπληρώματα διατροφής .


Λέγοντας συμπληρώματα διατροφής εννοούμε τασκευάσματα εκείνα που περιέχουν σε καθαρή καισυμπυκνωμένη μορφή διατροφικά στοιχεία όπωςβιταμίνεςμέταλλα και ιχνοστοιχεία κατά κύριο λόγο. Στα συμπληρώματα ωστόσο κατατάσσονται ακόμη βότανα, φυτικές ίνες, αμινοξέα και ένζυμα. Το κοινό χαρακτηριστικό όλων αυτών, είναι ότι αποτελούν συστατικά που σκοπό έχουν να συμπληρώσουν την διατροφή και όχι να την αντικαταστήσουν. Διευκρινίζεται ως εκ τούτου ότι, βάση του ορισμού, ένα σκεύασμα που χρησιμοποιείται για αντικατάσταση γεύματος, ακόμη και αν έχει την καλύτερη αναλογία υδατανθράκων-πρωτεϊνών-λιπαρών, δεν μπορεί να θεωρηθεί συμπλήρωμα. Τα συμπληρώματα μπορούν να είναι φυσικά ή συνθετικά, ανάλογα με την προέλευση των συστατικών τους, διαθέσιμα σε σκόνη, ταμπλέτες, (μαλακές) κάψουλες, υπογλώσσια ή σε υγρή μορφή.
Η χρήση των συμπληρωμάτων διατροφής ξεκίνησε για την αντιμετώπιση των ελλείψεων σε μικρο-θρεπτικά συστατικά, που διαπιστώνονταν από την συμπτωματολογία τους π.χ.χειλίτιδασκορβούτο κ.ά. Με την εξέλιξη στην επιστήμη της διατροφής, οι διατροφικές ελλείψεις μπορούσαν να ανιχνευθούν πολύ νωρίτερα από την εκδήλωση της συμπτωματολογίας και έτσι τα συμπληρώματα έχουν τύχει εκτενέστερης χρήσης. Σήμερα, η επάρκεια σε θρεπτικά συστατικά ορίζεται πλέον σε ένα υψηλότερο όριο, που όχι μόνο προστατεύει από ελλείψεις, αλλά προάγει και τη γενικότερη υγεία, μέσω της πρόληψης των χρόνιων νοσημάτων.
Υπάρχουν μερικά ζητήματα που προκύπτουν από την συμπληρωματική χρήση θρεπτικών συστατικών, όπως η βιοδιαθεσιμότητα και η απορρόφησή τους. Μια βιταμίνη, για παράδειγμα, μέσα σε ένα τρόφιμο ή στο ευρύτερο γεύμα, συνυπάρχει με άλλα διατροφικά στοιχεία, τα οποία και καθορίζουν την τελική αξιοποίησή της από τον ανθρώπινο οργανισμό. Είναι προφανές, ότι κανένα συμπλήρωμα δεν μπορεί να αντιγράψει το φυσικό αυτό περιβάλλον της βιταμίνης! Το ερώτημα λοιπόν που γεννάται, είναι αν επιθυμούμε ή όχι ισοδύναμη πρόσληψη της βιταμίνης από τη συμπληρωματική μορφή, σε σύγκριση με το φυσικό τρόφιμο. Έτσι, για έναν μέσο υγιή άνθρωπο, το πιθανότερο είναι ότι τα συμπληρώματα δεν έχουν θέση στη διατροφή του. Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο και στις περιπτώσεις των χορτοφάγων, των εγκύων, των ηλικιωμένων, των αναιμικών ασθενών κ.ά. Συνεπώς, η ηλικία, η διατροφική κατάσταση, το ιατρικό ιστορικό, το περιβάλλον του ασθενούς, αλλά και η φυσική δραστηριότητα, είναι μερικοί από τους παράγοντες που καθορίζουν το ποιο συμπλήρωμα, σε ποια μορφή και σε ποια δόση μπορεί ή πρέπει να λαμβάνεται από τον ενδιαφερόμενο.
Το επόμενο ζήτημα που προκύπτει, αφορά στα ανώτερα όρια ασφαλούς πρόσληψης ενός συστατικού και στην πιθανότητα της τοξικότητας. Συνεχίζοντας το προηγούμενο παράδειγμα, διευκρινίζεται ότι, τα υπόλοιπα διατροφικά στοιχεία του τροφίμου μπορεί να βοηθούν την απορρόφηση της βιταμίνης, μπορεί όμως και να τη δυσχεραίνουν. Στην τελευταία περίπτωση, οφείλεται και το γεγονός ότι η εμφάνιση τοξικών αντιδράσεων από υπερβολική κατανάλωση ενός συστατικού είναι σπάνια, αν όχι ανύπαρκτη, όταν το άτομο τρέφεται με φυσικά τρόφιμα. Αντίθετα, η πιθανότητα αυτή είναι πιο αυξημένη, αν λαμβάνεται το συστατικό σε καθαρή και συμπυκνωμένη μορφή. Ωστόσο, έρευνα που έγινε στην Αμερική, παρακολουθώντας και επιβεβαιώνοντας αναφορές που έγιναν στο κέντρο δηλητηριάσεων για ανεπιθύμητες ενέργειες, λόγω της χρήσης συμπληρωμάτων, έδειξε ότι επρόκειτο για προβλήματα μικρής επικινδυνότητας. Σε κάθε περίπτωση, όλα τα σκευάσματα συμπληρωμάτων διατροφής οφείλουν να αναγράφουν προτεινόμενη δοσολογία που να εξασφαλίζει επαρκώς την ασφάλεια κατανάλωσης, καθώς και τις πιθανές αντενδείξεις.
Ποια είναι όμως η δραστικότητα των συμπληρωμάτων διατροφής; Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα τις περισσότερες φορές δεν είναι καθόλου εύκολη, δεδομένου ότι υπάρχουν πολλά συμπληρώματα, σε πολλές μορφές, για πολλές χρήσεις σε διάφορες καταστάσεις. Αντίστοιχα, υπάρχουν και πολλά ερευνητικά πρωτόκολλα που εφαρμόζονται στις μελέτες και που καθιστούν δύσκολη τη σύγκριση μεταξύ των αποτελεσμάτων.
Αναφέρεται ένα ενδεικτικό παράδειγμα που αφορά τον σχεδιασμό των μελετών: Στηριζόμενοι σε πολλές επιδημιολογικές έρευνες, που ανέφεραν προστατευτική δράση των πλούσιων σε β-καροτένιο και βιταμίνη Α φρούτων και λαχανικών στο καρκίνο, επιστήμονες προχώρησαν σε μία διπλά τυφλή-τυχαιοποιημένη έρευνα (από τις πιο καλοσχεδιασμένες έρευνες) με συμπληρωματική χορήγηση των βιταμινών αυτών σε άτομα με προδιάθεση σε καρκίνο. Το αποτέλεσμα έδειξε το αντίθετο από το αναμενόμενο-ότι τα άτομα που έπαιρναν το συμπλήρωμα είχαν μεγαλύτερο συχνότητα εμφάνισης της νόσου τελικά από αυτούς που δεν το έπαιρναν!
Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν και συμπληρώματα για τα οποία τα ερευνητικά στοιχεία συγκλίνουν προς μία κατεύθυνση. Τέτοια παραδείγματα είναι οι διαλυτές φυτικές ίνες και η επίδρασή τους στο πεπτικό σύστημα, τα συμπληρώματα φυλλικού οξέος, κατά την πρώιμη περίοδο της εγκυμοσύνης, για την ομαλή δόμηση του νευρικού συστήματος του εμβρύου, τα συμπληρώματα σιδήρου, σε άτομα με σιδηροπενική αναιμία, τα συμπληρώματα σιδήρου και βιταμίνης Β12 στους αυστηρά χορτοφάγους κ.ά.
Φαίνεται λοιπόν, ότι υπό ορισμένες συνθήκες και σε συγκεκριμένες καταστάσεις τα συμπληρώματα μπορούν να είναι ακόμη και απαραίτητα. Είναι άραγε το ίδιο δικαιολογημένη και η συστηματική λήψη συμπληρωμάτων από υγιή άτομα που τρέφονται σωστά;
Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν έρευνες που δείχνουν ότι τα εδάφη που αποτελούν τον πρώτο κρίκο της τροφικής αλυσίδας, παγκοσμίως έχουν φτωχύνει σε μεταλλικά στοιχεία. Το αν αυτές οι ελλείψεις μεταφράζονται και σε διατροφικές ελλείψεις όμως, είναι αμφίβολο. Σύμφωνα με το Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, οι πιο κοινές διατροφικές ελλείψεις που παρατηρούνται παγκοσμίως είναι της βιταμίνης Α, του ιωδίου και του σιδήρου. Σε ατομικό επίπεδο, είναι απαραίτητο να γίνεται λεπτομερής διατροφική αξιολόγηση και λήψη ιατρικού ιστορικού, πριν καταλήξει κάποιος στο συμπέρασμα ότι η διατροφή από μόνη της φτάνει ή όχι.
Συνοψίζοντας, τα συμπληρώματα διατροφής φαίνεται να είναι ασφαλή, αν και δεν είναι πάντοτε απαραίτητα. Πριν αγοράσετε ένα συμπλήρωμα διατροφής, ζητήστε τη συμβουλή ενός ειδικού, γιατρού ή διαιτολόγου, που εμπιστεύεστε και θα αξιολογήσει επαρκώς την κατάστασή σας. Φροντίστε και οι ίδιοι τον εαυτό σας ρωτώντας τον ιατρό για το συμπλήρωμα που σας πρότεινε, αγοράζοντας μόνο επώνυμα συμπληρώματα απόσοβαρές εταιρείες, ενώ προσέξτε να μην παραβιάζετε τις οδηγίες χρήσης τους. Και πάνω από όλα, δώστε προτεραιότητα στη διατροφή σας, με προϊόντα όπως μας τα δίνει ηφύση!

Πόσο ληγούρια είμαστε ?

Γιατί οι γυναίκες ζούν περισσότερο απο τους άντρες ?


Ο μέσος άνδρας τρέχει πιο γρήγορα από μια γυναίκα ή σηκώνει μεγαλύτερα βάρη, αλλά σε τελευταία ανάλυση το ισχυρό φύλο είναι οι γυναίκες, αφού ζουν πιο πολύ.
Σε όλο τον κόσμο οι γυναίκες ζουν κατά μέσο όρο περισσότερο από τους άνδρες (γύρω στα πέντε χρόνια) και το ζήτημα απασχολεί χρόνια τώρα τους επιστήμονες, οι οποίοι τώρα πια φαίνεται να πλησιάζουν στη λύση του αινίγματος.
Η αιτία φαίνεται πως είναι ότι οι άνδρες είναι γενετικά πιο «αναλώσιμοι» σε σχέση με το υποτιθέμενο ασθενές φύλο, με άλλα λόγια οι γυναίκες ζουν πιο πολλά χρόνια λόγω της ανώτερης βιολογίας τους (που έχει να κάνει τελικά με το ότι γεννάνε) και όχι του υποτιθέμενου λιγότερου στρες σε σχέση με τους άνδρες στη ζωή τους.
Αν και με το πέρασμα του χρόνου, η «ψαλίδα» στο προσδόκιμο ζωής φαίνεται να κλείνει κάπως, παρόλα αυτά τον τελευταίο λόγο τελικά τον λένε πάντα οι γυναίκες – στην κυριολεξία. Μάλιστα, όσο πιο προχωρημένη είναι η ηλικία, τόσο μεγαλύτερη είναι η απόκλιση στο προσδόκιμο ζωής ανάμεσα στα δύο φύλα.
Στην ηλικία των 85 ετών υπάρχουν κατά μέσο όρο έξι γυναίκες για κάθε τέσσερις άνδρες, ενώ στην ηλικία των 100 ετών υπάρχουν υπερδιπλάσιες γυναίκες που τα έχουν εκατοστήσει σε σχέση με άνδρες. Και φυσικά δεν είναι τυχαίο ότι ο άνθρωπος που είναι γνωστό ότι μέχρι σήμερα έζησε περισσότερα χρόνια από κάθε άλλον, ήταν μια γυναίκα, η γαλλίδα Ζαν Καλμάν, η οποία πέθανε το 1997 σε ηλικία 122 ετών και 164 ημερών.
Μέχρι σήμερα έχουν δοθεί διάφορες -όχι ευρέως αποδεκτές- ερμηνείες για την υπεροχή των γυναικών και την μειονεξία των ανδρών: ότι οι άνδρες κάνουν πιο απαιτητικές από σωματική άποψη εργασίες, άρα φθείρονται περισσότερα βιολογικά, ή ότι εμπλέκονται σε πιο ριψοκίνδυνες ή επιβλαβείς δραστηριότητες από τις γυναίκες (πόλεμος, καυγάδες, κάπνισμα, περισσότερο αλκοόλ, χειρότερη διατροφή κ.α.), άρα πάνε γυρεύοντας να πεθάνουν μια ώρα αρχύτερα.
Οι ερμηνείες αυτές ουσιαστικά έχουν ένα επίμαχο κοινό σημείο: ότι οι άνδρες έχουν περισσότερο στρες στη ζωή τους και αυτό τους «σκοτώνει» νωρίτερα (φυσικά οι φεμινίστριες πάντα έλεγαν ότι οι «γυναικείες» δουλειές σε ένα νοικοκυριό είναι εξίσου δύσκολες και ίσως δεν είναι τυχαίο ότι -στατιστικά- οι παντρεμένοι ζουν αρκετά περισσότερο από τους εργένηδες).
Η νέα θεωρία, που κερδίζει έδαφος και φιλοδοξεί να ρίξει φως σε ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια της ανθρώπινης βιολογίας, διατυπώθηκε από τον καθηγητή Τομ Κέρκγουντ του πανεπιστημίου του Νιούκασλ, κορυφαίο γεροντολόγο διεθνώς, σύμφωνα με τη βρετανική “Ιντεπέντεντ” και το αμερικανικό περιοδικό “Scientific American”.
Ο βρετανός επιστήμονας υποστηρίζει ότι το γυναικείο σώμα είναι πιο ικανό να εκτελεί τις εργασίες «συντήρησης ρουτίνας» που απαιτεί ένας οργανισμός, προκειμένου να διατηρεί υγιή και ζωντανά τα κύτταρά του. Με τον τρόπο αυτό καθυστερεί τη γήρανση και τον θάνατο, παρά τη διαδεδομένη αντίληψη -ιδιαίτερα στους κύκλους των αισθητικών και της βιομηχανίας καλλυντικών, που παίρνουν υπόψη μόνο τις αλλαγές στο δέρμα- ότι οι άνδρες γερνάνε πιο αργά από τις γυναίκες.
Σύμφωνα με τον Κέρκγουντ, υπάρχουν πλέον επαρκή επιστημονικά στοιχεία για να υποστηριχθεί ότι ουσιαστικά οι άνδρες είναι βιολογικά πιο «αναλώσιμοι» από τις γυναίκες, επειδή τα κύτταρα του σώματός τους δεν είναι προγραμματισμένα να διαρκούν τόσο όσο των γυναικών.
Η λεγόμενη «θεωρία του αναλώσιμου σώματος» (που πρωτοεμφανίστηκε πριν από χρόνια) τείνει πλέον να γίνει η κυρίαρχη επιστημονική θεωρία σχετικά με το γιατί γερνάμε και γιατί οι γυναίκες ζουν πιο πολύ.
Η θεωρία αναφέρει ότι αν και τα γονίδια είναι αθάνατα και μπορούν να ζήσουν για πάντα, με το να περνάνε από τη μια γενιά στην άλλη, το σώμα φθείρεται επειδή είναι σχεδιασμένο (γενετικά προγραμματισμένο) από την εξέλιξη και την φυσική επιλογή να ζει μόνο όσο χρειάζεται για να μεταφέρει τα γονίδια στην επόμενη γενιά, συνεπώς είναι αναλώσιμο.
Το σώμα, όπως ένα αυτοκίνητο, χρειάζεται “συνεργείο”, δηλαδή συνεχή κυτταρική συντήρηση για να ανανεώνεται, όμως με το πέρασμα του χρόνου διάφορα “σφάλματα” (βλάβες του DNA) συσσωρεύονται στα κύτταρα και τους ιστούς. Έτσι γερνάμε, επειδή το σώμα μας δεν μπορεί να αποφύγει τα γενετικά λάθη. Αυτά τα “σφάλματα”, που σιγά-σιγά γίνονται όλο και περισσότερα, είναι πια πολύ δαπανηρά από ενεργειακή άποψη για την επιδιόρθωσή τους, γι’ αυτό τελικά το σώμα μας υποκύπτει και πεθαίνει.
Το πότε αυτό -ο θάνατος- θα συμβεί, εξαρτάται από το πόση προσπάθεια το σώμα καταβάλλει για να συντηρήσει και να επιδιορθώσει τα σφάλματά του. Και σε αυτό φαίνεται πως οι γυναίκες υπερτερούν, επειδή χρειάζονται μικρότερη προσπάθεια. Αυτό συμβαίνει επειδή στους ανθρώπους, όπως και στα περισσότερα άλλα είδη ζώων, η κατάσταση του σώματος του θηλυκού είναι πολύ σημαντική για την αναπαραγωγική επιτυχία.
Το έμβρυο πρέπει να τραφεί μέσα στην μητέρα του και το νήπιο να την θηλάσει, πράγματα που εξηγούν γιατί το γυναικείο σώμα πρέπει να είναι πιο ανθεκτικό στον χρόνο από το ανδρικό.
Οι βιολόγοι έχουν πια βρει στοιχεία ότι τα θηλυκά στα περισσότερα είδη ζουν περισσότερο από τα αρσενικά. Τα πειράματα που έγιναν στο εργαστήριο του Κέρκγουντ, επίσης έδειξαν ότι τα θηλυκά έχουν καλύτερα συστήματα συντήρησης και επιδιόρθωσης του οργανισμού τους.
Άλλες μελέτες έχουν ακόμα βεβαιώσει ότι τα κύτταρα που προέρχονται από το σώμα ενός θηλυκού, είναι καλύτερα στο να αποκαθιστούν τη ζημιά σε ένα σώμα, σε σχέση με τα κύτταρα που προέρχονται από το σώμα ενός αρσενικού.
Σημειωτέον ότι τα αρσενικά (π.χ. γάτες και σκυλιά) ζουν περισσότερο από τα μη ευνουχισμένα, ενώ κάτι ανάλογο φαίνεται πως συμβαίνει και με τους ευνούχους άνδρες, σύμφωνα με το βρετανό επιστήμονα, επειδή η μεγάλη ποσότητα τεστοστερόνης (που έχει ένας φυσιολογικός άνδρας) κάνει κακό στο προσδόκιμο ζωής του.
[via]
Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Μονο μην ξεχνάτε να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε , με ένα ενεργό link.
Link directory