Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Mοναδική παράκληση μας είναι να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε, με ένα ενεργό link.

Παρασκευή, 26 Οκτωβρίου 2012

Γονείς της χρονιάς .

Κορίτσια απο το Ιρανικό φεις μπουκ .

Συγκρότημα κατοικιών στο Κίεβο .

Πιατιγκορσκ : η πόλη κάτω απο τα σύννεφα .

Το καλύτερο κοστούμι σκύλου .

Γιατί παχαίνουμε ?


Τελικά για ποιον λόγο παχαίνουμε’; ‘Υπάρχει λύση για την καταπολέμηση της παχυσαρκίας’; ‘Γιατί κάποιοι τρώνε λίγο και παχαίνουν’; ‘Εγώ γιατί δεν αδυνατίζω’; ‘Μήπως φταίει το περιβάλλον μου’; Χιλιάδες επιστημονικά περιοδικά προσπαθούν να προσδιορίσουν την αιτία της παχυσαρκίας. Το περιβάλλον και ο γονότυπος αποτελούν τους κυριότερους λόγους που κάποιος έχει υπερβάλλον σωματικό βάρος. Τι ορίζεται όμως ως παχυσαρκία; Παχυσαρκία είναι η παθολογικά αυξημένη εναπόθεση λίπους κατά 20% πάνω από το φυσιολογικό. Αυτή η αύξηση της ποσότητας του σωματικούς λίπους, συνεπάγεται βέβαια και αύξηση του σωματικού βάρους. Οι μηχανισμοί που οδηγούν σε παχυσαρκία είναι ποικίλλοι και όχι πλήρως κατανοητοί.
O πιο απλός και κατανοητός παθολογικός μηχανισμός της παχυσαρκίας είναι η χρόνια αύξηση της θερμιδικής πρόσληψης πάνω από τον βασικό μεταβολικό ρυθμό. Το καθαρό θερμιδικό κέρδος αποθηκεύεται με τη μορφή λίπους, στον λιπώδη ιστό. Το υπερβάλλον σωματικό βάρος στους παχύσαρκους αποτελείται περίπου κατά 75% από λίπος και κατά 25% από άλιπη μάζα. Εφόσον κάθε κιλό αντιπροσωπεύει ενεργειακό απόθεμα 9000 kcal και κάθε κιλό άλιπης μάζας 1000 kcal, η παραπάνω αναλογία αντιπροσωπεύει ενεργειακό απόθεμα περίπου 7000 kcal ανά κιλό σωματικού βάρους. Η περίσσεια του λιπώδους ιστού στο σώμα σχετίζεται τόσο με το μέγεθος, όσο και με τον αριθμό των λιποκυττάρων. Ο αριθμός των λιποκυττάρων αυξάνεται κυρίως κατά την παιδική ηλικία και στα αρχικά στάδια της εφηβείας. Η παχυσαρκία προκύπτει ως αποτέλεσμα της αύξησης του μεγέθους των λιποκυττάρων, του αριθμού τους και τον συνδυασμό αυτών. Με την απώλεια βάρους τα λιποκύτταρα μικραίνουν σε μέγεθος, αλλά ο αριθμός παραμένει σταθερός.
Το σωματικό μας βάρος καθορίζεται κατά 40-70% από το DNA μας. Η γονιδιακή προσέγγιση άρχισε να ερευνάται πρόσφατα. Τα ευρήματα είναι πολλά και με διαφορετική βαρύτητα το καθένα. Εξάλλου δεν είναι τυχαίο που όλοι αναφέρουν πως οι ισχυρές γενετικές συνιστώσες καθορίζουν το καλούπι μας.
Το 1994 αναφέρθηκε για πρώτη φορά η πρωτεΐνη λεπτίνη, από το γονίδιο ob, που παράγεται από τον λιπώδη ιστό και διεγείρει την έκκριση ανορεξηγενή νευροπεπτιδίων. Συγκεκριμένα, δίνει μήνυμα στον εγκέφαλο και παράγονται τα κατάλληλα νευροπεπτίδια, ώστε να περιορίσουμε το φαγητό και να αυξήσουμε την δαπάνη ενέργειας, όταν υπάρχει πλεόνασμα λιπώδους ιστού στο σώμα μας. Τα ερευνητικά δεδομένα μέχρι σήμερα αναφέρουν πως η παχυσαρκία είναι αποτέλεσμα της αντίστασης στις φυσιολογικές δράσεις της λεπτίνης. Στον μηχανισμό δράσης της λεπτίνης εμπλέκεται και η JAK-2 πρωτεΐνη, που εκφράζεται από το SH2-B γονίδιο. Σύμφωνα με το ‘Cell Metabolism’ η απουσία αυτής της πρωτεΐνης οδηγεί σε πολυφαγία.
Πρόδρομη ουσία του άξονα υποθαλάμου- υπόφυσης- επινεφριδίων είναι η προ-οπιομελανοκορτίνη, που συμμετέχει στη ρύθμιση της ενεργειακής κατανάλωσης και της λήψης τροφής. Μετάλλαξη της προ-οπιομελανοκορτίνης εμποδίζει την σύνθεση του νευροπεπτιδίου α-MSH, που αναστέλλει την όρεξη στον υποθάλαμο.
Αντικείμενο μελέτης αποτελούν και τα PPARs. Πρόκειται για πυρηνικούς υποδοχείς, που παίζουν σημαντικό ρόλο στην έκφραση γονιδίων για τον μεταβολισμό των λιπιδίων και την ομοιόσταση της γλυκόζης. Τα α, γ και δ PPARs είναι σήμερα γνωστά και παράγονται από τον λιπώδη ιστό, στον σκελετικό μυ και στο ήπαρ. Παίζουν σημαντικό ρόλο στην διαφοροποίηση των λιποκυττάρων, στη λιπογένεση, στην αποθήκευση λίπους, καθώς και στον μεταβολισμό της γλυκόζης. Η PPARγ-2 βρέθηκε αυξημένη στον λιπώδη ιστό των παχύσαρκων ατόμων.
Επομένως, δεν μπορούμε να υπερβούμε το γενετικό μας πεπρωμένο. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε για την αναχαίτιση της παχυσαρκίας είναι να καθιερώσουμε έναν υγιεινό τρόπο ζωής. Η παχυσαρκία, όλοι γνωρίζουμε πως είναι νόσος με διαστάσεις επιδημίας σε όλον τον κόσμο. Οδηγεί σε πληθώρα ασθενειών με αυξημένο ιατρικό και κοινωνικό κόστος. Εδώ και 2.500 χιλιάδες χρόνια, ο Ιπποκράτης και οι συνάδελφοί του, δεν κατάφεραν να πείσουν τους συμπατριώτες τους πως η παχυσαρκία αποτελεί νόσο και μάλιστα πολύ επικίνδυνη. Ο Ιπποκράτης συμβουλεύει τους παχύσαρκους εκείνης της εποχής τα εξής:
  • να εκτελούν κάποια επίπονη εργασία πριν το φαγητό
  • να παίρνουν τα γεύματά τους αμέσως μετά, και όσο ακόμα είναι λαχανιασμένοι και καταπονημένοι από την προσπάθεια
  • να μην πίνουν πριν από τα γεύματα, παρά μόνο κρασί, αραιωμένο και δροσερό
  • να προσθέτουν στα γεύματα σουσάμι και άλλα καρυκεύματα
  • να παίρνουν γεύματα πλούσια σε λιπαρά, ώστε ο κορεσμός να επέρχεται με λιγότερη ποσότητα φαγητού. 
Επίσης,
  • να τρώνε μόνο μία φορά την ημέρα
  • να μην κάνουν μπάνιο
  • να κοιμούνται σε σκληρό κρεβάτι και
  • να κυκλοφορούν γυμνοί όσο περισσότερο μπορούν 
Το τρίπτυχο της σύγχρονης ιατρικής για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας αποτελείται από την υγιεινή διατροφή, την τροποποίηση της διατροφικής συμπεριφοράς και τησωματική δραστηριότητα.

Τι πρέπει να πίνεις στην προπονησή σου .



Για την οικονομία της συζήτησης, ας πάμε κατευθείαν στη απάντηση: Νερό. Είναι  το μόνο πράγμα που χρειάζεσαι αν είσαι ένας από εμάς, ένας κοινός θνητός που πάει γυμναστήριο τακτικά, ασχολείται σοβαρά και δεν περιφέρεται ασκόπως κατακρίνοντας τους πάντες γιατί είναι πολύ φουσκωμένοι, ή πολύ αδύνατοι, ή κάνουν ομαδικά με τις γυναίκες. Και τον απασχολεί το θέμα της ενυδάτωσης.
Προφανώς, δεν ανακαλύψαμε τον τροχό, είναι κάτι που θα σου έχουν επισημάνει όλοι οι προπονητές/γυμναστές που σε είχαν στα χεράκια τους. Ότι για τις περισσότερες μορφές άσκησης χρειάζεσαι μικρές ποσότητες νερού, ας πούμε δύο με τρεις φορές κατά τη διάρκεια μιας ώρας προπόνησης.  Και είχαν απόλυτο δίκιο αφού ούτε στο Tour de France θα διαγωνιστείς ούτε στο Iron Man.
Το θέμα, όμως, είναι ότι όσο περισσότερα ξέρεις για τα διάφορα "ποτά" που κυκλοφορούν εκεί έξω, όσο περισσότερα καταλαβαίνεις για την προπόνηση και τη φυσιολογία του οργανισμού τόσο πιθανότερο είναι να ακολουθήσεις τη συμβουλή και να κάνεις εκείνες τις μικρές διορθώσεις που χρειάζονται για την περίπτωση σου. Εδώ είναι που μπαίνουμε εμείς.

Τα ενεργειακά

Καταρχήν, γιατί όχι ενεργειακά ποτά. Τα μεγάλα ποσά υδατανθράκων, οι διεγερτικές ουσίες τύπου καφείνη, τα αμινοξέα και τα φυτικά συστατικά που περιέχουν, όπως τζινσενγκ, είναι θεωρητικά μια καλή συνταγή για τούρμπο προπονήσεις -δώσε στον οργανισμό ενέργεια και διέγειρε τον για να την αξιοποίησει- αλλά στην πράξη μάλλον απευθύνονται περισσότερο σε προγραμματιστές που ξενυχτάνε πάνω από τον υπολογιστή.
Τα ενεργειακά ποτά φαίνεται να βελτιώνουν κάπως την αερόβια απόδοση, τη συγκέντρωση και τα αντανακλαστικά αλλά η περιεκτικότητα τους σε αμινοξέα και κυρίως καφεΐνη μάλλον έχει τα αντίθετα αποτελέσματα στην απόδοση σου. Παράλληλα, η κατανάλωση πολλών υγρών μπορεί να οδηγήσει σε μειωμένη πρόσληψη υδατανθράκων οπότε μηδέν εις το πηλίκον.
Το πιο σημαντικό, ωστόσο, είναι ότι το τσουνάμι των υδατανθράκων που εισβάλει στον οργανισμό σου αποσταθεροποιεί τα επίπέδα της γλυκόζης στο αίμα. Δεν το θες αυτό για γενικότερους λόγους υγείας και για την αποφυγή συμπτωμάτων όπως ναυτία, ζάλη και πονοκέφαλοι.

Τα ισοτονικά

Τα ισοτονικά ποτά είναι η απάντηση, ή καλύτερα μέρος της απάντησης. Σε μεγάλης διάρκειας προπονήσεις χάνεις ηλεκτρολύτες (Νa, K, Cl, Mg) που είναι απαραίτητοι για τη λειτουργία των μυών, ενέργεια και σωματικά υγρά. Αυτές τις απώλειες προσπαθούν να καλύψουν τα ισοτονικά και το περιεχόμενο τους διαφέρει μόνο στις  επιμέρους ποσότητες  Παράλληλα κυκλοφορούν στην αγορά διάφορες σκόνες που διαλύονται σε νερό για να κάνεις το δικό σου mix.
Για αερόβια αθλήματα με μεγάλη διάρκεια (ποδόσφαιρο, τένις, μπάσκετ) αλλά και για όλους τους τύπους προπόνησης με σύντομα διαλλείματα ξεκούρασης, τα αθλητικά ποτά μπορούν να διατηρήσουν της ισορροπίας των υγρών του σώματος αλλά και τα επίπεδα ενέργειας στο ήπαρ και στους μυς που είναι απαραίτητα για την εκτέλεση της προπόνησης. 
Εδώ, όμως, γίνονται δύο λάθη. Πρώτον δε γνωρίζεις ποιο ακριβώς ισοτονικό χρειάζεσαι ή πως θα προσαρμόσεις αυτό που έχεις στην προπόνηση σου. Αυτό οι επαγγελματίες αθλητές το καταφέρνουν μετά από ατελείωτες προσπάθειες τύπου δοκιμή-λάθος, ακολουθώντας τις προτάσεις των προπονητών τους και κάνοντας μικρές διορθώσεις. 
Δεύτερον περιμένεις να διψάσεις ενώ η λογική στην κατανάλωση τους είναι μικρές ποσότητες σε τακτά χρονικά διαστήματα πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την προπόνηση. Το να κατεβάζεις ένα μπουκαλάκι ισοτονικό που αγόρασες από το περίπτερο φεύγοντας από το γυμναστήριο όχι μόνο δεν είναι η λύση, είναι άσκοπη σπατάλη χρημάτων.

Η λύση

Γι΄αυτό ξαναγυρνάμε στο νεράκι του θεού που έχει ότι χρειάζεσαι. Ή αν είσαι πιο προχωρημένος σε ένα  συνδυασμό νερού / ισοτονικού με μικρές ποσότητες φρούτων που θα εξασφαλίσουν καλύτερη πρόσληψη υδατανθράκων, ότι στομάχι και έντερο δε θα μείνουν άδεια και έχουν καλύτερη γεύση.
Πως τα βάζεις στην προπόνηση σου; Πάρε για παράδειγμα το Ρότζερ Φέντερερ που στα τριανταφεύγα βγάζει πέντε ώρες αγώνα στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο. Το πρόγραμμα ενυδάτωσης που ακολουθεί είναι αυστηρό: Δύο γουλιές νερό και δύο γουλιές ισοτονικού σε κάθε αλλαγή, plus μία μπουκιά μπανάνα κάθε τρία ή πέντε σετ.
Ή το Ναδάλ. Πάνω κάτω τα ίδια με λίγο μεγαλύτερες ποσότητες αφού έχει περισσότερα κιλά. Θα προπονηθείς σε συνθήκες ζέστης; Βάλε λίγο περισσότερο ισοτονικό στην εξίσωση. Θα παίζεις μπασκετάκι όλο το απόγευμα; Βάλε λίγο περισσότερο φρούτο.
Αν αυτά είναι αρκετά για τους αθλητές του πιο απαιτητικού ίσως αθλήματος στον κόσμο είναι και για σένα.

Σταμάτησε να φοβάται τον κόσμο λόγω του σκύλου του .



Πρόκειται για τη συγκινητική ιστορία του 7χρονου Owen, ο οποίος γεννήθηκε με μια σπάνια ασθένεια, το σύνδρομο Schwartz-Jampel, που τον έκανε από πολύ νωρίς να διαφέρει από τα υπόλοιπα παιδιά της ηλικίας του.
Η σπάνια γενετική πάθηση, τον ανάγκαζε να έχει τεντωμένους τους μύες του, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να κυκλοφορήσει σε ανοικτούς χώρους, να μην μπορεί κοινωνικοποιηθεί και στο τέλος να γίνει αγοραφοβικός.
Απόμακρος από τον κόσμο, δεν είχε παρέες, μέχρι τη στιγμή που στη ζωή του μπήκε ο Haatchi, ένα γερμανικό Shepherd, το οποίο είχε και αυτό μία ιδιαιτερότητα, καθώς του έλειπε το ένα πόδι.
Το ξεκίνημα της ζωής του Haatchi ήταν εξίσου δύσκολο με αυτό του νέου του ιδιοκτήτη. Ο μόλις 15 μηνών σκύλος έχασε το πόδι του, όταν τον χτύπησε τρένο.
Βρέθηκε δίπλα στις σιδηροδρομικές γραμμές λίγες ημέρες μετά το ατύχημα και μεταφέρθηκε στον κτηνίατρο. Παρά τις προσπάθειες ο γιατρός δεν κατάφερε να σώσει το πόδι του και την ουρά του, ακρωτηριάζοντάς τα.
Τα δύο άτυχα πλάσματα έγιναν αχώριστοι φίλοι, βλέποντας ο ένας στο πρόσωπο του άλλου ένα πιστό σύντροφο, ικανό να τους βοηθήσει να ξεπεράσουν τα προβλήματά τους.
Ο Haatchi βρήκε ένα σπίτι και μία οικογένεια, ενώ ο μικρός άρχισε να βγαίνει έξω, να επιθυμεί να πάει στο σχολείο και να παίρνει μέρος σε διαγωνισμούς και αθλήματα με τους υπόλοιπους συμμαθητές του.
Ο ένας στέκεται στο πλευρό του άλλου όλη την ημέρα και δεν αποχωρίζονται ούτε ένα λεπτό. Η πορεία της υγείας του 7χρονου έχει βελτιωθεί αισθητά και οι γονείς του δηλώνουν ευτυχισμένοι για το ''φύλακα-άγγελο'' του γιου τους.
Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Μονο μην ξεχνάτε να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε , με ένα ενεργό link.
Link directory