Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Mοναδική παράκληση μας είναι να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε, με ένα ενεργό link.

Πέμπτη, 9 Μαΐου 2013

Μεγαλύτερη Οχήματα στον κόσμο

Τα κορίτσια του καλοκαιριού .

A-Bikini-Season-2
Bikini-Season-29

3D Printed πυροβόλησε το όπλο με επιτυχία

Street Art

Πορτρέτα Σε Μελάνι Και Φύλλα

Γνωριμία με το… αλεύρι και τους τύπους του

Γνωριμία με το... αλεύρι και τους τύπους του (1)

Το αλεύρι μοιάζει να είναι μια απλή, λευκή σκόνη, που αποτελεί την πρώτη ύλη για την παρασκευή πολλών τροφών. Κι όμως, η δημιουργία του δεν είναι τόσο απλή και οι κατηγορίες του και η ποιότητά του ποικίλουν. Ας το γνωρίσουμε…
Αποτελεί το κύριο συστατικό του ψωμιού –και πολλών ακόμη τροφών- το οποίο είναι βασικό τρόφιμο σε πολλές χώρες και η διαθεσιμότητα και η επάρκειά του, αποτελεί συχνά ένα σημαντικό οικονομικό και πολιτικό ζήτημα.
Το αλεύρι είναι μια λεπτή σκόνη που δημιουργείται από δημητριακά ή άλλα αμυλούχα φυτά, ύστερα από άλεσμα σπόρων και δημητριακών. Συνηθέστερα παράγεται από το σιτάρι, αλλά και από το καλαμπόκι, τη σίκαλη, το κριθάρι, και το ρύζι. Μπορεί επίσης να παραχθεί από όσπρια, όπως και από σόγια, ρύζι, αμύγδαλα και καρπούς δέντρων.
Χρησιμοποιούμε το αλεύρι κυρίως σε μείγμα με νερό, για την παρασκευή διάφορων ζυμών, που με τη σειρά τους χρησιμοποιούνται για την παρασκευή διαφόρων ειδών μαγειρικής και ζαχαροπλαστικής. Το συστατικό του αλευριού που συμβάλλει περισσότερο στην συνεκτικότητα της ζύμης είναι οι πρωτεΐνες και κυρίως η γλουτένη. Τα δυο βασικά είδη των πρωτεϊνών του αλεύρου είναι η μη-γλουτένη (15%, δεν σχηματίζει ζυμάρι) και η γλουτένη (85%, σχηματίζει ζυμάρι).
Οι ποιότητες και οι κατηγορίες των αλεύρων διακρίνονται από τον τρόπο του αλέσματος, το βαθμό κοσκινίσματος και την ποιότητα του σιταριού και των άλλων δημητριακών, απ’ όπου προέρχονται. Από άποψη ποιότητας του σιταριού, τα άλευρα διακρίνονται σε άλευρα σκληρού σιταριού, μαλακού σιταριού και ημίσκληρου. Στα παραγόμενα άλευρα από σκληρό σιτάρι υπάγεται και το σιμιγδάλι.
Αν νιώθετε «χαμένοι» μπροστά στις τόσες κατηγορίες αλεύρου που βρίσκετε στο super market, διαβάστε μερικά σημαντικά για το αλεύρι, την ποιότητα και τις κατηγορίες του…,
  • Σκληρό αλεύρι
Γνωριμία με το... αλεύρι και τους τύπους του (3)
Το σκληρό αλεύρι είναι πλούσιο σε γλουτένη και προσδίδει ελαστικότητα στη ζύμη. Έχει υποκίτρινο χρώμα, κυρίως λόγω των καροτενοειδών, αν και μερικές φορές υπόκειται σε λεύκανση. Είναι ιδανικό για να φτιάχνουμε ψωμί (αφού δίνει όγκο και ελαστικότητα στο ζυμάρι), για να ανοίγουμε φύλλο για πίτες και γενικά για ζύμη (αν και ανοίγει δυσκολότερα).
  • Μαλακό αλεύρι
Το αλεύρι από μαλακό σιτάρι, έχει χαρακτηριστική αλευρώδη υφή, μικρή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες και γλουτένη και πιο άσπρο χρώμα από το σκληρό. Είναι ιδανικό για κέικ, μπισκότα, κουλουράκια, καθώς και για όλα τα γλυκά. Με το μαλακό αλεύρι, η ζύμη μένει χαμηλή, χωρίς ελαστικότητα. Γι’ αυτό, το αλεύρι αυτό χρησιμοποιείται κυρίως στη ζαχαροπλαστική.
  • Αλεύρι για όλες τις χρήσεις
Παράγεται από την ανάμειξη αλευριού από σκληρό και μαλακό σιτάρι και έχει μικρότερη περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες από ότι το αλεύρι από σκληρό σιτάρι. Το χρησιμοποιούμε τόσο για να φτιάξουμε ψωμί, όσο και στη ζαχαροπλαστική. Είναι η μέση λύση που μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε πάρα πολλές περιπτώσεις, με σχετικά ικανοποιητικά αποτελέσματα.
  • Αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
Σε αυτό το είδος του αλευριού (γνωστό και ως φαρινάπ), προστίθενται εξαρχής το αλάτι, το μπέικιν πάουντερ και άλλες διογκωτικές ουσίες. Το μειονέκτημά του είναι ότι σε περίπτωση που εκτεθεί σε υγρασία, χαλάει πολύ γρήγορα. Χρησιμοποιείται σε συνταγές όπου το μίγμα πρέπει να διογκωθεί στο ψήσιμο για να γίνει ελαφρύ και αφράτο (π.χ. για όλα τα κέικ, καθώς και για ορισμένα κουλουράκια, πάστες και για κάποια είδη ψωμιού ταχείας παρασκευής).
  • Σιμιγδάλι
Γνωριμία με το... αλεύρι και τους τύπους του (4)
Παράγεται από το χοντροκομμένο ενδόσπερμα της ποικιλίας πολύ σκληρού σιταριού durum και έχει μεγάλη περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες. Για αναπλήρωση της έλλειψης σε γλουτένη, χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με άλλα αλεύρια σιταριού και κυρίως στην παραγωγή ζυμαρικών.
  • Αλεύρι ολικής άλεσης
Το αλεύρι αυτό παράγεται από την άλεση ολόκληρου του καρπού του σιταριού, περιέχει δηλαδή εκτός από το ενδόσπερμα, το πίτουρο και το φύτρο του σιταριού. Το πίτουρο περιορίζει την ανάπτυξη της γλουτένης και επομένως και το φούσκωμα του ψωμιού. Εξαιτίας την άλεσης ολόκληρου του καρπού, το ψωμί από αλεύρι ολικής άλεσης έχει πιο έντονη και γεμάτη γεύση.
  • Αλεύρι από άλλα δημητριακά
  • Αλεύρι από καλαμπόκι
Φτιάχνεται από αποξηραμένο καλαμπόκι και χρησιμοποιείται ευρύτατα στην παρασκευή παιδικών τροφών εξαιτίας της περιορισμένης παρουσίας γλουτένης. Mπορεί να το βρει κανείς σε κίτρινη ή λευκή μορφή. Ακόμα και σε μικρές ποσότητες στο ψωμί, χαρίζει την χαρακτηριστική γλυκιά ευχάριστη γεύση καλαμποκιού και αλλάζει την υφή του ψωμιού.
  • Αλεύρι από βρώμη
Χρησιμοποιείται ως υποκατάστατο του σιταριού, ιδιαίτερα απ’ όταν βρέθηκε ότι η χρήση της βρώμης μειώνει την «κακή» χοληστερίνη. Η βρώμη χρησιμοποιείται (λόγω του κόστους της) συνήθως είτε σε πολύ μικρά ποσοστά σε κάποια ήδη ψωμιού (πολύσπορο), είτε για να δώσει υφή στην επιφάνεια διαφόρων ψωμιών.
  • Αλεύρι από σίκαλη
Γνωριμία με το... αλεύρι και τους τύπους του (2)
Παράγεται από την άλεση ολόκληρου του καρπού της σίκαλης και έχει πάρα πολύ μικρή περιεκτικότητα σε γλουτένη. Όταν χρησιμοποιείται σε μεγάλα ποσοστά, έχει σαν αποτέλεσμα πολύ πυκνό ψωμί. Αλλά ακόμη και σε πολύ μικρές ποσότητες, δίνει μια χαρακτηριστική, λίγο πιπεράτη γεύση στο ψωμί και χρώμα στην κόρα του.
  • Αλεύρι από κριθάρι
Δίνει χαρακτηριστική ελαφρά πικρή γεύση στο ψωμί μας και έχει ιδιαίτερα υψηλή διατροφική αξία. Η περιεκτικότητα του κριθαριού σε γλουτένη είναι ακόμα μικρότερη και από την σίκαλη, με αποτέλεσμα το ψωμί να είναι πάρα πολύ πυκνό. Το αλεύρι κριθαριού που κυκλοφορεί, είναι κυρίως ολικής άλεσης.
Πηγή: clickatlife.gr

Κίνδυνοι και μύθοι για το μπάνιο μετά το φαγητό

Κίνδυνοι και μύθοι για το μπάνιο μετά το φαγητό
Πώς να ξεχάσουμε την ανυπομονησία που είχαμε όλοι σαν παιδιά όταν περιμέναμε να περάσουν οι ώρες από το φαγητό για να βουτήξουμε στη θάλασσα; Όταν ρωτούσαμε, μας έλεγαν πάντα πως το κολύμπι με γεμάτο στομάχι μπορεί να προκαλέσει κράμπες, που θα μας καθιστούσαν ανήμπορους να κολυμπήσουμε και κατά συνέπεια θα πνιγόμασταν. Ισχύει όμως αυτό;

Οι αιτίες της κράμπας δεν έχουν εξηγηθεί πλήρως. Ενώ δεν υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν πως η σωματική άσκηση μετά το φαγητό προκαλεί κράμπα, είναι γνωστό πως η έντονη άσκηση απομακρύνει το αίμα από την χώνεψη και το στέλνει στο δέρμα, τους μύες και τα άκρα. 

Επομένως, αν το φαγητό δεν έχει χωνευτεί πλήρως, η άσκηση μπορεί να προκαλέσει ναυτία. Ο φόβος που μας ανακατεύει το στομάχι οφείλεται στην ίδια αιτία. Καταστάσεις έντασης ή κινδύνου κάνουν το σώμα μας να βάζει τη χώνεψη σε δεύτερη μοίρα και στέλνει το αίμα στους μύες, προκειμένου να υπερασπιστούμε αποτελεσματικότερα τον εαυτό μας ή να τρέξουμε πιο γρήγορα από ποτέ. 

Ωστόσο, οι έρευνες για την κράμπα αφορούσαν σε αθλητές που έτρεχαν μεγάλες αποστάσεις και έντονες προπονήσεις – ασχολίες σαφώς εντονότερες από το πλατσούρισμα στα ρηχά που κάνουν οι περισσότεροι κολυμβητές. Οι επαγγελματίες κολυμβητές προσέχουν να μην αγωνίζονται με γεμάτο στομάχι, αλλά τρώνε αρκετά προκειμένου να έχουν «καύσιμα» για την επίτευξη μέγιστης απόδοσης. Όταν οι αθλητές κολύμβησης διανύουν μεγάλες αποστάσεις καταναλώνουν φαγητό ακόμα και κατά τη διάρκεια του αγώνα. Αν πάθουν κράμπα, οφείλεται περισσότερο στην υπερβολική καταπόνηση· δε μοιάζει να οφείλεται στο φαγητό.

Οπότε, τι θα λέγατε για ένα σφάχτη; Αν και μοιάζει με κράμπα στην αίσθηση, οι ερευνητές τα διαχωρίζουν με σαφήνεια. Αν και τους έχει δοθεί το όνομα «παροδικός κοιλιακός πόνος που οφείλεται στην άσκηση», οι σφάχτες δεν έχουν εξηγηθεί πλήρως ακόμη. 

Στην Αυστραλία, ο φυσιοθεραπευτής Darren Morton έχει αφιερώσει την καριέρα του στους σφάχτες. Έχει ανακαλύψει πως είναι πιθανότερο να πάθουν σφάχτες οι επαγγελματίες κολυμβητές παρά οι δρομείς. Αν κάποιος είχε καταναλώσει ένα μεγάλο γεύμα μια με δύο ώρες πριν έναν αγώνα, ήταν πιο πιθανό να πάθει σφάχτη, ακόμα κι αν περίμεναν να περάσει η απαραίτητη μια ώρα πριν την άσκηση. Πάντως, το καλό της υπόθεσης είναι ότι όσο μεγαλύτερος είναι κανείς, τόσο σπανιότεροι είναι οι σφάχτες που παθαίνει.

Ο Morton παρατήρησε πως οι περισσότεροι σφάχτες συνέβαιναν σε δρομείς που μόλις είχαν ενυδατωθεί με υγρά κατά τη διάρκεια ενός αγώνα. Υπέθεσε πως τα υγρά (χυμοί, νερά και τα συναφή) κάνουν το στομάχι να πρήζεται και αυτό με τη σειρά του πιέζει τους κοιλιακούς μύες με αποτέλεσμα να εμφανίζεται ο σφάχτης. Και τα υγρά που φουσκώνουν το στομάχι μπορούν να κάνουν τη ζημιά, σίγουρα μπορεί και το φαγητό. 

Τώρα, όσον αφορά τη θάλασσα. Αν πάθουμε σφάχτη ή κράμπα, υπάρχει κάποια ένδειξη πως το συμβάν θα μας οδηγήσει σε πνιγμό; Αν ένα παιδί βρίσκεται στα ρηχά όταν το πάθει, μπορεί να σταθεί όρθιο και να διαφύγει τον κίνδυνο. Ακόμα, ο σφάχτης δεν μπορεί να μας εμποδίσει να επιπλεύσουμε ανάσκελα. Ένα παιδί θα κινδύνευε μόνο εάν βρισκόταν στα βαθιά, μακριά από οτιδήποτε που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει σα στήριγμα και ήταν ανίκανο να κολυμπήσει – αλλά σε τέτοια περίπτωση, καλό θα ήταν να αποφεύγει το κολύμπι, είτε έχει φάει είτε όχι! 

Αν συμβουλευτούμε τα στατιστικά, πολλά παιδιά όντως πνίγονται κάθε χρόνο. Στην Κίνα είναι η κύρια αιτία παιδικού θανάτου. Ωστόσο, δε φαίνεται πουθενά σαν αιτία το φαγητό· τα κέντρα ελέγχου ασθενειών των ΗΠΑ, για παράδειγμα, αναφέρουν σαν κύριες αιτίες πνιγμού την έλλειψη γνώσεων κολύμβησης και την ανυπαρξία μέτρων ασφαλείας στις πισίνες. Στους ενήλικες, ένας άλλος σημαντικός παράγοντας είναι η κατανάλωση αλκοόλ πριν τη θάλασσα. 

Ανεξάρτητα από όλα αυτά, υπάρχουν κι άλλοι σοβαροί λόγοι να μην κολυμπάτε αμέσως μετά το φαγητό – η αποφυγή της ναυτίας και των ισχυρών ηλιακών ακτινών του μεσημεριού, για παράδειγμα. Οπότε, λέγοντας στα παιδιά πως ίσως πνιγούν επειδή μόλις έφαγαν είναι ένας καλός τρόπος να τα κάνετε να σας ακούν. Αλλά, βάσει ενδείξεων, η επιστήμη δε ρίχνει το φταίξιμο στο φαγητό. 

Είναι όμως σημαντικό να μην ξεχνάτε το εξής: Το περιεχόμενο του άρθρου αυτού είναι πληροφοριακού χαρακτήρα και σε καμία περίπτωση δεν υποκαθιστά τις πολύτιμες συμβουλές του γιατρού ή του φαρμακοποιού σας. Ο γιατρός μας ξέρει τι είναι καλύτερο για μας.

Λατινικές φράσεις που χρησιμοποιούμε σήμερα

Λατινικές φράσεις που λέμε σήμερα

Τι σημαίνουν και πότε χρησιμοποιούνται;
Τα Λατινικά είναι για πολλούς μια «νεκρή» γλώσσα, όμως αποτελούν την απαρχή για πολλές γλώσσες τις οποίες μιλάμε στη σύγχρονη εποχή.
Όσοι πιστεύουν ότι αυτή η γλώσσα έχει πεθάνει, αξίζει να διαβάσουν τα παρακάτω για να καταλάβουν ότι μια γλώσσα είναι ζωντανή όχι μόνο όταν μιλιέται με τη συμβατική έννοια, αλλά ακόμα και όταν φράσεις της αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της προφορικής αλλά και γραπτής έκφρασής μας.
Οι παρακάτω λατινικές εκφράσεις χρησιμοποιούνται πολύ συχνά και σε πολλές περιστάσεις, άρα η λίστα που ακολουθεί είναι ένας πολύτιμος οδηγός για όλους μας που καθημερινά χειριζόμαστε τη γλώσσα ποικιλοτρόπως.
Vice versa: Η φράση «vice versa» έχει προκύψει από το λατινικό «αλλάζω» ή «γυρίζω επιτόπου» και δείχνει την αντιστροφή της σειράς κάποιου πράγματος.
Magnum opus: Η φράση «magnum opus» σημαίνει «μεγάλο έργο», χρησιμοποιείται όταν αναφερόμαστε σε καλλιτεχνικά δημιουργήματα, πίνακες, γλυπτά, μουσικά κομμάτια και υποδηλώνει το σπουδαιότερο έργο ενός καλλιτέχνη.
Bona fide: Η φράση «bona fide» στην κυριολεξία της σημαίνει καλή πίστη, ωστόσο ο όρος έχει διαφορετικές χρήσεις σήμερα. Σε νομικό κείμενο, χρησιμοποιείται για να αντιπροσωπεύσει κάτι που παρουσιάζεται χωρίς δόλο ή εξαπάτηση, ή με άλλα λόγια κάτι που δείχνει ειλικρίνεια, εντιμότητα και καλή πίστη. Η πιο συχνή χρήση της φράσης είναι αυτή που δείχνει ότι μιλάμε για κάτι πραγματικά αυθεντικό.
Alter ego: Η φράση «alter ego» αποδίδεται μεν στον Κικέρωνα, που φαίνεται όμως ότι τη δανείστηκε από εμάς τους Έλληνες και σημαίνει ένας «δεύτερος εαυτός», ένα «άλλο εγώ». Η σημασία του δεν έχει διαφοροποιηθεί ιδιαίτερα ούτε στις μέρες μας, υποδηλώνοντας τον άλλο μας εαυτό, ίσως ένα κρυμμένο κομμάτι της προσωπικότητάς μας.
Status quo: Η φράση «status quo» σημαίνει «η κατάσταση στην οποία» και με αυτόν τον τρόπο χρησιμοποιείται και σήμερα. Με άλλα λόγια, δηλώνει την υπάρχουσα κατάσταση ή τις τρέχουσες συνθήκες των πραγμάτων.
De facto: Η φράση «de facto» σημαίνει «από το γεγονός». Γενικότερα, η έκφραση αυτή, που είναι ευρέως διαδεδομένη, δηλώνει κάτι που συμβαίνει εκ των πραγμάτων, κάτι που είναι πραγματικό κι αληθινό.
Tabula rasa: Από τις πιο γνωστές φράσεις που μαθαίνει κανείς από τα σχολικά χρόνια είναι η λατινική φράση «tabula rasa». Η έκφραση αυτή σημαίνει «άγραφος πίνακας» και δηλώνει κάποιον ή κάτι που δεν έχει επηρεαστεί ή στιγματιστεί ακόμα από τις εμπειρίες και τα βιώματά του. Συχνότερα, τα μικρά παιδιά χαρακτηρίζονται έτσι, γιατί δεν έχουν προλάβει να ζήσουν πολλά.
Mea culpa: Η φράση «mea culpa» χρησιμοποιείται όταν θέλει κάποιος να δηλώσει ότι έκανε κάποιο λάθος, ότι έσφαλε, καθώς η κυριολεκτική μετάφραση της φράσης είναι «λάθος μου».
Persona non grata: Η φράση «persona non grata» σημαίνει «ανεπιθύμητο πρόσωπο» και χρησιμοποιείται για να υποδηλωθεί με ευγενικό τρόπο ότι κάποιος θεωρείται ανεπιθύμητος σε κάποια περίσταση ή ακόμα κι έναν τόπο.
In vitro: Με τη φράση «in vitro», που σημαίνει «σε γυαλί» δηλώνουμε οτιδήποτε δεν έχει συμβεί στο ανθρώπινο σώμα ή στο περιβάλλον. Στην πραγματικότητα, η φράση αυτή είναι πολύ γνώριμη σε μαθητές και φοιτητές, καθώς χρησιμοποιείται για να δηλωθεί οτιδήποτε γίνεται σε εργαστηριακές συνθήκες κι όχι σε φυσικό περιβάλλον.
Curriculum vitae: Η φράση «curriculum vitae» είναι για την ακρίβεια το βιογραφικό σημείωμα. Στην κυριολεξία της η έκφραση σημαίνει «η ροή της ζωής ενός ανθρώπου», ωστόσο χρησιμοποιείται μεταφορικά υποδηλώνοντας τα πιο σημαντικά στοιχεία της πορείας κάποιου, τις σπουδές του, την εμπειρία του, οτιδήποτε άξιο λόγο για τη ζωή του.
Carpe diem: Η πιο γνωστή ίσως φράση των Λατινικών που έχει διατηρηθεί στα χρόνια είναι το «carpe diem». Αυτή η έκφραση προέρχεται από ένα ποίημα του Οράτιου και μολονότι έχουν εκφραστεί πολλές και διαφορετικές γνώμες για τη μετάφρασή της, η φράση έχει καταλήξει να αποδίδεται ως «άδραξε τη μέρα» και πολύ συχνά χρησιμοποιείται για παρότρυνση και ενθάρρυνση των ανθρώπων να ζουν τη ζωή τους στο έπακρο καθημερινά.
Veni, vidi, vici: «Veni, vidi, vici» λέγεται ότι είπε ο ρωμαίος αυτοκράτορας Ιούλιος Καίσαρας για τη νίκη του στο σύντομο πόλεμο με το βασιλιά του Πόντου, Φαρνάκη το Β’, φράση που σημαίνει «ήλθον, είδον και ενίκησα. Η έκφραση χρησιμοποιείται όταν θέλουμε να μιλήσουμε για κάτι που πετύχαμε εύκολα και χωρίς πολύ κόπο.
Pro bono: Η φράση «pro bono» σημαίνει «για το καλό» και στις μέρες μας χρησιμοποιείται όταν θέλουμε να μιλήσουμε για κάτι που κάνουμε χωρίς χρέωση, δηλαδή δωρεάν. Συνηθέστερα χρησιμοποιείται σε νομικό κείμενο.
Et cetera: Η φράση «et cetera» συναντάται κυρίως ως συντομογραφία, etc, στα αγγλικά κείμενα και μπαίνει στο τέλος μια φράσης για να δείξει αυτό που στα Ελληνικά γράφουμε «κτλ», δηλαδή «και τα λοιπά». Χρησιμοποιείται χάριν συντομίας όταν θέλουμε να μην μακρηγορούμε στο λόγο μας.
Πηγή: newsbeast.gr


Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Μονο μην ξεχνάτε να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε , με ένα ενεργό link.
Link directory