Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Mοναδική παράκληση μας είναι να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε, με ένα ενεργό link.

Πέμπτη, 27 Ιουνίου 2013

Χρήσιμες βέρες .

Pedestrian Bridge Στην Lujiazui, Κίνα

Amazing Εγκύκλιος Πεζογέφυρας Στην Lujiazui, Κίνα
Amazing Εγκύκλιος Πεζογέφυρας Στην Lujiazui, Κίνα
Amazing Εγκύκλιος Πεζογέφυρας Στην Lujiazui, Κίνα
Amazing Εγκύκλιος Πεζογέφυρας Στην Lujiazui, Κίνα
Amazing Εγκύκλιος Πεζογέφυρας Στην Lujiazui, Κίνα
Amazing Εγκύκλιος Πεζογέφυρας Στην Lujiazui, Κίνα
Amazing Εγκύκλιος Πεζογέφυρας Στην Lujiazui, Κίνα

Το πρόσωπο της λύπης

Οι γυναίκες του Σίλβιο Μπερλουσκόνι

Σίλβιο Μπερλουσκόνι 01 1 Οι γυναίκες του Σίλβιο Μπερλουσκόνι (12 φωτογραφίες)
Σίλβιο Μπερλουσκόνι 02 1 Οι γυναίκες του Σίλβιο Μπερλουσκόνι (12 φωτογραφίες)

Φωτογραφίες που μιλούν χίλιες λέξεις.

εικόνες που τα λένε όλα 640 01 φωτογραφίες που τα λέει όλα (49 φωτογραφίες)
εικόνες που τα λένε όλα 640 02 φωτογραφίες που τα λέει όλα (49 φωτογραφίες)

Απορρόφηση Σιδήρου: Όλα Όσα Πρέπει Να Γνωρίζουμε

Απορρόφηση σιδήρου: όλα όσα πρέπει να γνωρίζουμε (1)
Ο σίδηρος είναι ένα αναπόσπαστο μέρος πολλών πρωτεϊνών και ενζύμων που διατηρούν την καλή υγεία. Πρόκειται για ένα ουσιαστικό συστατικό των πρωτεϊνών, που εμπλέκονται στην μεταφορά του οξυγόνου.
Ο σίδηρος είναι απαραίτητος για τη ρύθμιση της κυτταρικής ανάπτυξης και διαφοροποίησης. Για τον λόγο αυτό, μια ενδεχόμενη ανεπάρκεια του σιδήρου θα προκαλούσε πρόβλημα στην σωστή μεταφορά του οξυγόνου στα κύτταρα, με αποτέλεσμα την κόπωση, την κακή απόδοση στην εργασία καθώς και τις μειωμένες αντιδράσεις του ανοσοποιητικού συστήματος. Από την άλλη πλευρά, οι περίσσειες ποσότητες σιδήρου μπορεί να οδηγήσουν σε τοξικότητα, ακόμη και στο θάνατο.
  • Γιατί χρειάζεται ο σίδηρος;
Σχεδόν τα δύο τρίτα του σιδήρου στο σώμα βρίσκονται στην αιμοσφαιρίνη, την πρωτεΐνη δηλαδή των ερυθρών αιμοσφαιρίων, που μεταφέρει οξυγόνο στους ιστούς.
Σε μικρότερες ποσότητες, ο σίδηρος βρίσκεται στη μυοσφαιρίνη, μια πρωτεΐνη, που βοηθά το οξυγόνο των μυών και σε ένζυμα που βοηθούν τον οργανισμό στις βιοχημικές αντιδράσεις.
Ο σίδηρος βρίσκεται επίσης στις πρωτεΐνες, οι οποίες ευθύνονται για την αποθήκευσή του για μελλοντικές ανάγκες του οργανισμού αλλά και για τη μεταφορά του στο αίμα. Οι “αποθήκες” αυτές του σιδήρου ρυθμίζονται από την εντερική απορρόφησή του.
Σε αντίθετη περίπτωση, δηλαδή όταν υπάρχει έλλειψη σιδήρου είναι συχνά τα φαινόμενα της εξάντλησης, της ζαλάδας, του πονοκεφάλου, της τριχόπτωσης, των εύθραυστων νυχιών, των μειωμένων ικανοτήτων μάθησης, της μειωμένης μνήμης και της ευαισθησίας στις λοιμώξεις λόγω αποδυνάμωσης του ανοσοποιητικού συστήματος. Επίσης, το 50% των περιπτώσεων αναιμίας οφείλονται στην έλλειψη σιδήρου.
Απορρόφηση σιδήρου: όλα όσα πρέπει να γνωρίζουμε (2)
  • Ποιες τροφές είναι πλούσιες σε σίδηρο;
Υπάρχουν δύο μορφές διατροφικού σιδήρου: ο αιμικός και ο μη-αιμικός. Ο αιμικός σίδηρος προέρχεται από την αιμοσφαιρίνη, την πρωτεΐνη στα ερυθρά αιμοσφαίρια, που ευθύνεται για την μεταφορά του οξυγόνου στα κύτταρα. Η συγκεκριμένη μορφή σιδήρου βρίσκεται σε ζωικές τροφές, όπως τα κόκκινα κρέατα, τα ψάρια και τα πουλερικά.
Από την άλλη, ο μη αιμικός σίδηρος, βρίσκεται σε φυτικές τροφές όπως είναι οι φακές, τα φασόλια, το ρύζι, το καλαμπόκι, η σόγια και το σιτάρι. Ο αιμικός σίδηρος απορροφάται καλύτερα από ό, τι ο μη-αιμικός, αν και η μεγαλύτερη πρόσληψη σιδήρου γίνεται από τον μη αιμικό, δηλαδή από τα φυτικά προϊόντα.
Απορρόφηση σιδήρου: όλα όσα πρέπει να γνωρίζουμε (3)
  • Τι επηρεάζει την απορρόφηση του σιδήρου;
Η απορρόφηση σιδήρου αναφέρεται στην ποσότητα του διατροφικού σιδήρου, που λαμβάνει και χρησιμοποιεί το σώμα από τις τροφές. Οι υγιείς ενήλικοι απορροφούν περίπου το 10% έως 15% του διατροφικού σιδήρου, αλλά τα ποσοστά απορρόφησης σε κάθε άνθρωπο εξαρτώνται από διάφορους παράγοντες.
Το μεγαλύτερο ρόλο στην απορρόφηση του σιδήρου παίζουν τα επίπεδα αποθήκευσής του στον οργανισμό. Δηλαδή, η απορρόφηση του σιδήρου αυξάνεται όταν οι αποθήκες του σώματος είναι σε χαμηλά επίπεδα. Αντίθετα, όταν τα αποθέματα σιδήρου είναι υψηλά, η απορρόφηση μειώνεται για να βοηθήσει στην προστασία από τις τοξικές επιδράσεις της υπερφόρτωσης σιδήρου.
Η απορρόφηση του σιδήρου επηρεάζεται επίσης από τον τύπο του διατροφικού σιδήρου, που καταναλώνετε. Η απορρόφηση του αιμικού σιδήρου από τις πρωτεΐνες κρέατος είναι αποδοτική και κυμαίνεται από 15% έως 35%, χωρίς να επηρεάζεται ιδιαίτερα από τη διατροφή.
Αντίθετα, στην περίπτωση του μη αιμικού σιδήρου η απορρόφηση κυμαίνεται από 2% έως 20% και επηρεάζεται σημαντικά από τα διάφορα συστατικά των τροφίμων.
Επιπλέον, οι πρωτεΐνες του κρέατος και η βιταμίνη C συμβάλλουν σημαντικά στην απορρόφηση του μη-αιμικού σιδήρου. Οι τανίνες (που βρίσκονται στο τσάι), το ασβέστιο, οι πολυφαινόλες και τα φυτικά οξέα (που βρίσκονται στα όσπρια και τα δημητριακά ολικής αλέσεως) μπορούν να μειώσουν την απορρόφηση του μη-αιμικού σιδήρου, ενώ μερικές πρωτεΐνες, που βρίσκονται στη σόγια επίσης αναστέλλουν την απορρόφηση του μη αιμικού σιδήρου.
Για τον λόγο αυτό, είναι πολύ σημαντικό να περιλαμβάνετε στη διατροφή σας τρόφιμα, που ενισχύουν την απορρόφηση του μη αιμικού σιδήρου, ειδικά στις περιπτώσεις όπου:
1. η ημερήσια πρόσληψη σιδήρου είναι μικρότερη από τη συνιστώμενη
2. οι απώλειες σιδήρου είναι υψηλές
3. οι απαιτήσεις σιδήρου είναι υψηλές (όπως στην εγκυμοσύνη), και
4. καταναλώνετε μόνο φυτικές πηγές μη-αιμικού σιδήρου.
Απορρόφηση σιδήρου: όλα όσα πρέπει να γνωρίζουμε (4)
  • Πόσος σίδηρος είναι αρκετός;
Τα ποσοστά απορρόφησης σιδήρου ποικίλουν ανάλογα με την ηλικία και το φύλο. Ωστόσο, οι ειδικοί προτείνουν:
1. Βρέφη 0-6 μηνών, 0,2 mg (στην περίπτωση που θηλάζουν, εάν όχι θα χρειαστούν 5-10 φορές περισσότερο ανάλογα την περίπτωση)
2. Βρέφη 7-12 μηνών, 11mg
3. Παιδιά από 1-3 χρονών, 9 mg
4. Παιδιά από 4-8 χρονών, 10 mg
5. Παιδιά από 9-13 χρονών, 8 mg
6. Αγόρια από 14-18 χρονών, 11mg
7. Κορίτσια από 14-18 χρονών, 15 mg
8. Γυναίκες από 19-50 χρονών, 18 mg
9. Εγκυμονούσες, 27 mg
10. Θηλάζουσες, 9 mg
11. Γυναίκες άνω των 51 χρονών, 8 mg
12. Άντρες από 19 και άνω, 8 mg.
Πηγή: clickatlife.gr

Το κόκκινο κρασί μπλοκάρει το σχηματισμό λιποκυττάρων

Το κόκκινο κρασί μπλοκάρει το σχηματισμό λιποκυττάρων
Η piceatannol, η οποία αποτελεί μία ένωση που απαντάται στο κόκκινο κρασί, στα σταφύλια και σε άλλα φρούτα, είναι σε θέση να μπλοκάρει τις κυτταρικές διεργασίες που επιτρέπουν στα λιπώδη κύτταρα να αναπτυχθούν 
σύμφωνα με τα ευρήματα μιας μελέτης που διεξήχθη από το Purdue University και δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Journal of Biological Chemistry.

Ουσιαστικά, η piceatannol φάνηκε να αλλάζει το χρονοδιάγραμμα στην έκφραση των γονιδίων αλλά και τις λειτουργίες των γονιδίων και τη δράση της ινσουλίνης κατά τη διάρκεια της λιπογένεσης, διαδικασία κατά την οποία τα αρχέγονα λιπώδη κύτταρα μετατρέπονται σε ώριμα. Έτσι, παρουσία της ουσίας αυτής παρατηρήθηκε μια καθυστέρηση ή ακόμα και πλήρης αναστολή της διαδικασίας λιπογένεσης.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η piceatannol προσδένεται στους υποδοχείς της ινσουλίνης που βρίσκονται στην επιφάνεια των ανώριμων λιποκυττάρων στο πρώτο στάδιο της λιπογένεσης, μπλοκάροντας την ικανότητα της ινσουλίνης να ελέγχει τους κυτταρικούς κύκλους και να ενεργοποιεί την έκφραση γονίδιων που επάγουν περαιτέρω τα στάδια σχηματισμού των λιποκυττάρων. Ουσιαστικά, η piceatannol μπλοκάρει τις πορείες που απαιτούνται για να ωριμάσουν και να αναπτυχθούν τα ανώριμα κύτταρα.

Έτσι, οι ερευνητές υπέθεσαν ότι ο έλεγχος της διαδικασίας της λιπογένεσης μπορεί να αποτελέσει ένα τρόπο για τον έλεγχο της συσσώρευσης λίπους στα λιποκύτταρα και κατά συνέπεια για τον έλεγχο της αύξησης του βάρους. Βέβαια, θα πρέπει να βελτιωθεί η σταθερότητα της συγκεκριμένης ένωσης ώστε να επιτυγχάνεται η διατήρηση των επιπέδων εκείνων στην αιματική κυκλοφορία που μπορεί να έχουν βιολογικές δράσεις.

Πηγή: neadiatrofis.gr

Τα ψάρια και τα θαλασσινά που πρέπει (και δεν πρέπει) να τρώμε

Τα ψάρια και τα θαλασσινά που πρέπει (και δεν πρέπει) να τρώμε (1)
Φάτε ψάρια και… σώστε τα ψάρια; Αυτό σημαίνει ότι για να σώσουμε τους ωκεανούς και την υγεία μας, θα πρέπει να τρώμε περισσότερα ψάρια. Αλλά επιλέγοντας σωστά.
Μπορούμε να συμβάλλουμε στη διατήρηση της ζωής των ωκεανών, νικώντας την παχυσαρκία και κάνοντας καλό στην υγεία μας. Η θάλασσα δεν είναι μια αστείρευτη πηγή αλιευμάτων, καθώς έχει όρια τα οποία αν ξεπεραστούν, το οικοσύστημα θα καταρρεύσει.
Αν θέλουμε να υπάρχουν ακόμη στις θάλασσες υγιή ψάρια που μπορούμε να τα καταναλώσουμε, πρέπει να γνωρίζουμε ποια από αυτά είναι κατάλληλα για το τραπέζι μας, πότε πρέπει να τα τρώμε και ποια πρέπει να αποφεύγουμε.
  • ΝΑΙ: Σαρδέλες και γαύρος
Ένας απλός κανόνας: Να τρώτε τα μικρά ψάρια
Τι σημαίνει: Τα μικρότερα είδη αναπαράγονται πολύ γρήγορα και στις περισσότερες περιπτώσεις αποτελούν σημαντικό κομμάτι της τροφικής αλυσίδας. Στην πραγματικότητα, τα μικρά ψάρια θα μπορούσαν να θρέψουν εκατομμύρια ανθρώπους, με τρόπο βιώσιμο και υγιεινό, όταν αλιεύονται σωστά. Σε όσο πιο χαμηλά επίπεδα στην τροφική αλυσίδα βρίσκεται μια τροφή που καταναλώνουμε, τόσο μικρότερο το αποτύπωμά μας στη φύση. Επιπλέον, τα μικρά ψάρια είναι πολύ νόστιμα, είναι φθηνότερα και είναι καλύτερα για τη φύση.
  • ΝΑΙ: Σκουμπρί
Τα ψάρια και τα θαλασσινά που πρέπει (και δεν πρέπει) να τρώμε (2)
Ένας απλός κανόνας: Να τρώτε τα άγρια ψάρια και όχι τα οργανικά
Τι σημαίνει: Το άγριο σκουμπρί είναι πλούσιο σε ωμέγα-3 λιπαρά οξέα που βοηθούν στη λειτουργία του εγκεφάλου. Επίσης έχει χαμηλή περιεκτικότητα σε προσμείξεις, γεγονός που το καθιστά μια πολλή καλή επιλογή για εσάς και για τον πλανήτη.
Bonus tip: Προσοχή στα «βιολογικά» θαλασσινά. Πολλά βιολογικά ιχθυοτροφεία, δεν έχουν πιστοποιηθεί ως τέτοια. Αντί των βιολογικών λοιπόν, ψάξτε για υγιή άγρια ψάρια από ψαράδες που εμπιστεύεστε.
  • ΝΑΙ: στρείδια, μύδια και χτένια
Ένας απλός κανόνας: Απολαύστε πολλά οστρακοειδή
Τι σημαίνει: Σε γενικές γραμμές, τα οστρακοειδή είναι μια πολύ καλή επιλογή. Τα στρείδια, τα μύδια και τα κυδώνια άγριας εκτροφής, βοηθούν στη βελτίωση της ποιότητας του νερού και λόγω της μικρότερης διάρκειας ζωής τους, έχουν την τάση να συσσωρεύουν λιγότερες προσμίξεις. Για τα χτένια, τα πράγματα είναι κάπως πιο περίπλοκα και πρέπει να αναζητήσετε εκείνα που έχουν αλιευθεί με τις λιγότερες επιπτώσεις στο περιβάλλον.
  • ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ: άγριος σολομός
Τα ψάρια και τα θαλασσινά που πρέπει (και δεν πρέπει) να τρώμε (3)
Ένας απλός κανόνας: Φάτε μεγάλα ψάρια με προσοχή και σπάνια
Τι σημαίνει: Ακριβώς όπως τα πολλά γλυκά θα πρέπει να είναι μια περιστασιακή απόλαυση, το ίδιο ισχύει και για τα μεγάλα ψάρια όπως ο σολομός. Τα μεγαλύτερα ψάρια χρειάζονται χρόνια για να αναπαραχθούν και τα χρόνια υπεραλίευσης θέτουν πολλά μεγάλα είδη ψαριών σε μεγάλο κίνδυνο.
Επίσης, τα μεγάλα ψάρια που βρίσκονται ψηλά στην τροφική αλυσίδα, συχνά περιέχουν υψηλότερα επίπεδα ρύπων, όπως ο υδράργυρος, διότι συσσωρεύονται στην τροφική αλυσίδα (ο άγριος σολομός αποτελεί εξαίρεση και μια υγιεινή επιλογή).
  • ΌΧΙ: Γαρίδες
Ένας απλός κανόνας: ξεχάστε τις τυχαία αλιευμένες γαρίδες
Τι σημαίνει: Αν θέλετε να τρώτε θαλασσινά και ψάρια υπεύθυνα, πείτε «αντίο» στις γαρίδες, καθώς κατά την αλίευσή τους, στα δίχτυα, πιάνονται πολλά ακόμη πράγματα. Έρευνα έχει δείξει ότι στις ψαριές γαρίδας, περιλαμβάνονται αρκετά κιλά που δεν είναι γαρίδες. Πολλά μέρη από αυτά πέφτουν στο πλοίο, άλλα καταστρέφονται και άλλα ρίχνονται στη θάλασσα. Όταν τρώτε γαρίδες, είστε υπεύθυνοι εν μέρει για αρκετά κιλά από άσχετα αλιεύματα, συμπεριλαμβανομένων των θαλάσσιων χελωνών και άλλων ψαριών.
Οι γαρίδες εκτροφείου δεν είναι καλύτερη λύση, καθώς έχει βρεθεί πως περιέχουν απαγορευμένα αντιβιοτικά -ακόμη και κάποια που θα μπορούσαν να προκαλέσουν καρκίνο- φυτοφάρμακα και τα κομμάτια εντόμων.
  • ΟΧΙ: Τόνος Bluefin
Τα ψάρια και τα θαλασσινά που πρέπει (και δεν πρέπει) να τρώμε (4)
Ένας απλός κανόνας: Μην τρώτε ψάρια που είναι υπό εξαφάνιση
Τι σημαίνει: Η υπεραλίευση απειλεί αρκετά είδη ψαριών στον κόσμο. Τα καλά νέα είναι, ότι αν αποφύγουμε τα είδη αυτά τώρα και επιλέγουμε σωστά τα ψάρια που θα έχουμε στο τραπέζι μας, θα μπορούμε μια ημέρα να απολαύσουν τα είδη αυτά ξανά.
  • ΟΧΙ: Σολομός εκτροφείου
Ένας απλός κανόνας: Φάτε άγρια θαλασσινά
Τι σημαίνει: Το ένα τρίτο όλων των ψαριών που αλιεύονται στον κόσμο, μετατρέπονται σε ιχθυάλευρα ή λάδι. Από αυτό, το 81% πηγαίνει σε εκτρεφόμενα ψάρια όπως ο σολομός. Χρειάζονται 2,30 κιλά άγριων ψαριών για να παραχθεί 0,5 κιλό σολομού εκτροφείου και αυτό δεν είναι ένα ευνοϊκό αποτύπωμα στη φύση. Επίσης, ο σολομός εκτροφείου τείνει να είναι γεμάτος από παρασιτικές ψείρες της θάλασσας, που απαιτούν υψηλές δόσεις τοξικών χημικών.
Πηγή: clickatlife.gr

Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Μονο μην ξεχνάτε να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε , με ένα ενεργό link.
Link directory