Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Mοναδική παράκληση μας είναι να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε, με ένα ενεργό link.

Δευτέρα, 26 Αυγούστου 2013

Λαμπρό τρόπος για την επίλυση των καθημερινών προβλημάτ

resenija-0001
resenija-0002

Καινοτόμες καρέκλες από περίεργα υλικά.

1134 καρέκλες από Weird Υλικά (41 φωτογραφίες)
2107 καρέκλες από Weird Υλικά (41 φωτογραφίες)

Σπάνιες Ιστορικές Φωτογραφίες

1132 Σπάνιες Ιστορικές Φωτογραφίες με τις περιγραφές (30 φωτογραφίες)
2106 Σπάνιες Ιστορικές Φωτογραφίες με τις περιγραφές (30 φωτογραφίες)

ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΑΞΙΟΣΥΝΗ!!!

Φωτογραφία: ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΣΑΛΟΝΙ
  
 ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΑΞΙΟΣΥΝΗ!!!  της   ΜΑΡΙΟΝ ΜΙΝΤΣΗ 

Δεν ξέρω καλή μου, αν τόχεις ποτέ σκεφτεί, εγώ όμως θλίβομαι συχνά, σαν βλέπω τον αυτοσεβασμό και την αυτοπεποίθηση μας , να κολυμπάνε τόσο στα ρηχά, ώστε κάθε φορά που χρειάζεται να καταφύγουμε για προσωπική μας υπόθεση, στης επιστήμης τη δάδα,  της εμπιστοσύνης αξιότερος να είναι σχεδόν πάντα, ο άντρας ειδικός.
 Για σκέψου λίγο σε παρακαλώ. Όταν ήρθε η ώρα να φέρεις στον κόσμο το παιδί σου, που κατέφυγες; Μα εκεί που κατέφυγα κι εγώ, μέσα απ΄τον  ‘’ευνουχισμό’’. Στον κύριο καθηγητή, τον υφηγητή, σε κάποιον κύριο επιφανή και όχι σε συνάδελφο κυρία.
Τι, γιατί; Γιατί δεν σκέφτηκα,  ούτε για μια στιγμή, πώς είναι δυνατόν όταν η επίτοκος γυναίκα σπαράζει πάνω στο χειρουργικό κρεββάτι, κάποιος άλλος αμύητος και ασυγκίνητος  στους σπασμούς του τοκετού, τους κραδασμούς της γέννας σου να αισθανθεί, εκτός από την ομοιοπαθούσα  γυναίκα αυθεντία!
Έτσι, αφήνουμε το λευτέρωμα του κορμιού μας, σε άντρα γιατρό. Την νοσηλεία του νεογέννητου σε άντρα παιδίατρο, το διαζύγιο στον δικηγόρο και την ανέγερση του σπιτιού μας σε άντρα αρχιτέκτονα ή μηχανικό.
Μα αναρωτήθηκες ποτέ γιατί; Αφού απ΄την  ίδια πνευματική δεξαμενή, ήπιαν κι εκείνες της σοφίας το νερό, γιατί εναποθέτουμε ακόμα κι αυτά τα σχέδια της οικιακής  μας βασιλείας σε άντρα ειδήμονα, που συχνά δείχνει να συγχέει το σπίτι με  ξενοδοχείο; Να γιατί μετά, σχεδιάζει την κουζίνα στον ανήλεο φωταγωγό, στις ασφυκτικές διαστάσεις του ένα επί δυο.
Μια αρχιτεκτόνισσα όμως, που κατά τον Μπριφώ, στην πρωτόγονη εποχή, στους χώρους της αρχιτεκτονικής, μονάχα η γυναίκα ήταν μυημένη, θα έκανε ποτέ το λάθος αυτό το τραγικό;
Έρχεται η αποφράδα μέρα του διαζυγίου. Την βέρα από το χέρι μας πετάμε και…’’θα έχεις να κάνεις με τον δικηγόρο μου’’ βροντοφωνούμε.
Νάτο πάλι το παράδοξο που δεν έχει εξήγηση, μα μήτε σκεπτικό. Διότι μια γυναίκα που παίρνει την απόφαση στο διαζύγιο να καταφύγει, σημαίνει πως, για την χειραφέτησή της είναι ικανή, αφού η αναλλοτρίωτη προσωπικότητά της , δεν δέχεται να αλλοτριωθεί.
 Και τότε, γιατί τη διάλυση του γάμου της, στην γυναίκα νομικό δεν αναθέτει, αφού και πιο κοντά στην ψυχοσύνθεσή της βρίσκεται και στην καταδυνάστευση που υφίσταται κι εκείνη καθημερινά;
Το τραγικό βέβαια είναι, ότι όσο πιο λυσσαλέα αγωνιζόμαστε απ΄το αντρικό μαρτύριο της υποτιθέμενης  ανωτερότητάς τους να απαλλαγούμε, τόσο περισσότερο στην γοητεία της επιβολής τους βυθιζόμαστε.
Είμαστε άραγε ανίκανες τη μάχη της ισοτιμίας να κερδίσουμε και την νοησιακή μας δειλία να συντρίψουμε;
Ασφαλώς και δεν είμαστε. Αλλά, όσο εμείς οι γυναίκες με ευλάβεια περισσή, στο προσκυνητάρι της  εθελοδουλίας θα στεκόμαστε, δεν θα μπορέσουμε ποτέ από την κατασκευασμένη κατωτερότητα να ελευθερωθούμε, γιατί θα είμαστε πάντα οι μεγάλες συνένοχες της αντρικής εξουσίας και της γαλουχημένης τους υπεροχής.
‘’Γιατί, για να ελευθερωθούμε, πρέπει να θελήσουμε να είμαστε ΕΜΕΙΣ, ΟΙ ΕΛΕΥΘΕΡΩΤΡΙΕΣ’’
Μα για να γίνει αυτό, επιβάλλεται πρωτίστως,  εμείς που είμαστε οι φορείς της Μεγαλοσύνης,, να κυοφορήσουμε την Εμπιστοσύνη, τον Θαυμασμό και την Εκτίμηση, γι΄αυτόν τον κατατρεγμένο και συκοφαντημένο Άνθρωπο, που λέγεται ΓΥΝΑΙΚΑ!!!
Όταν όμως εμείς ξεχνούμε, πως η Γυναίκα και η Αγάπη ζυμώθηκαν αντάμα, πώς είναι δυνατόν από εκείνους την εμπιστοσύνη τους να καρτερούμε και από μας τις ίδιες, την Αξιοσύνη και τον Αλληλοσεβασμό να απαιτούμε;
 ΓΥΝΑΙΚΕΣ, ΜΗΠΩΣ ΦΤΑΙΜΕ ΚΙ ΕΜΕΙΣ;

<<μικρά αποσπάσματα άρθρου βιβλίου μου, με τίτλο:
ΓΙΑΤΙ  ΑΓΝΟΟΥΜΕ ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΑ;>
 

Το ραντεβού μας, πάλι εδώ, στο ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ μας ΣΑΛΟΝΙ,
Όπως κάθε Τετάρτη βράδυ!


Δεν ξέρω καλή μου, αν τόχεις ποτέ σκεφτεί, εγώ όμως θλίβομαι συχνά, σαν βλέπω τον αυτοσεβασμό και την αυτοπεποίθηση μας , να κολυμπάνε τόσο στα ρηχά, ώστε κάθε φορά που χρειάζεται να καταφύγουμε για προσωπική μας υπόθεση, στης επιστήμης τη δάδα, της εμπιστοσύνης αξιότερος να είναι σχεδόν πάντα, ο άντρας ειδικός.
Για σκέψου λίγο σε παρακαλώ. Όταν ήρθε η ώρα να φέρεις στον κόσμο το παιδί σου, που κατέφυγες; Μα εκεί που κατέφυγα κι εγώ, μέσα απ΄τον ‘’ευνουχισμό’’. Στον κύριο καθηγητή, τον υφηγητή, σε κάποιον κύριο επιφανή και όχι σε συνάδελφο κυρία.
Τι, γιατί; Γιατί δεν σκέφτηκα, ούτε για μια στιγμή, πώς είναι δυνατόν όταν η επίτοκος
γυναίκα σπαράζει πάνω στο χειρουργικό κρεββάτι, κάποιος άλλος αμύητος και ασυγκίνητος στους σπασμούς του τοκετού, τους κραδασμούς της γέννας σου να αισθανθεί, εκτός από την ομοιοπαθούσα γυναίκα αυθεντία!
Έτσι, αφήνουμε το λευτέρωμα του κορμιού μας, σε άντρα γιατρό. Την νοσηλεία του Η Συνέχεια ΕΔΩ
http://ektiesthisi.blogspot.gr/2013/08/blog-post_19.html

Θεραπείες με νερό

Θεραπείες με νερό
Από το ντους μέχρι τη σάουνα, από το χαλαρωτικό ποδόλουτρο μέχρι τα ιαματικά λουτρά και από τις κομπρέσες μέχρι τη θαλασσοθεραπεία, το νερό είναι πολύτιμος σύμμαχος της υγείας και της ομορφιάς σας. Μάθετε πώς θα εκμεταλλευτείτε τις θεραπευτικές του ιδιότητες. 
Το γνωρίζετε ήδη πολύ καλά: ο ανθρώπινος οργανισμός μπορεί να επιβιώσει αρκετές βδομάδες χωρίς συγκεκριμένες βιταμίνες, δεκάδες μέρες χωρίς φαγητό, αλλά μόλις ελάχιστες χωρίς νερό. Εκτός από απαραίτητο συστατικό ζωής, μας ξεδιψά, μας τονώνει, μας βοηθά να αδυνατίσουμε και να αποτοξινώσουμε τον οργανισμό μας. Και όχι μόνο, συμπληρώνουν οι ειδικοί! Πολυάριθμες επιστημονικές μελέτες αποδεικνύουν καθημερινά ότι το νερό είναι ένα πολύ αποτελεσματικό φάρμακο. Μάλιστα, σύμφωνα με τα στοιχεία, άτομα που πίνουν τουλάχιστον 7 ποτήρια κάθε μέρα, έχουν σημαντικά μικρότερο κίνδυνο να υποστούν θρόμβωση με απόφραξη των αρτηριών της καρδιάς λόγω στεφανιαίας νόσου. 
Ωστόσο, το νερό δεν είναι πολύτιμο μόνο σε πόσιμη μορφή. Υπάρχουν πολλοί τρόποι με τους οποίους μπορείτε να εκμεταλλευτείτε τις ιαματικές του ιδιότητες, είτε μόνες σας στο σπίτι, είτε σε ένα εξειδικευμένο κέντρο. Γνωρίστε λοιπόν σε ποιες περιπτώσεις μπορεί να σας βοηθήσει η υδροθεραπεία και επωφεληθείτε. Να θυμάστε: πριν ξεκινήσετε οποιαδήποτε θεραπεία, ζητήστε τη συμβουλή του γιατρού σας.
Μπάνιο και ντους 
Πού βοηθάει: Σε θερμοκρασία σώματος: αποτελεσματικό κατά της αϋπνίας, της συναισθηματικής ταραχής και των εξάψεων της εμμηνόπαυσης.
Ζεστό: στους πόνους των αρθρώσεων, στη δυσκοιλιότητα, τα αναπνευστικά και αυχενικά προβλήματα. 
Κρύο: στη μείωση του πυρετού, της κόπωσης, του πονοκεφάλου και της έντασης. 
Με εναλλαγή: καταπραΰνει από την οσφυαλγία.
Πώς εφαρμόζεται: Επιλέξτε το μπάνιο που σας ταιριάζει, με γνώμονα το πρόβλημα που θέλετε να αντιμετωπίσετε. Στις περιπτώσεις του κρύου και του ζεστού, η μέθοδος εφαρμόζεται με τον ...κλασικό τρόπο! Για τις υπόλοιπες δύο, ακολουθήστε τις εξής οδηγίες: 
* Για το μπάνιο σε κανονική θερμοκρασία: Γεμίστε τη μπανιέρα με νερό, σε θερμοκρασία χαμηλότερη από αυτήν του σώματος (περίπου 34 βαθμούς Κελσίου). Βυθίστε όσο το δυνατό μεγαλύτερο μέρος του σώματός σας και μείνετε για τουλάχιστον 20 λεπτά. Προσθέστε νερό, όποτε χρειάζεται, για να διατηρήσετε την κατάλληλη θερμοκρασία (ελέγξτε την με ένα κανονικό θερμόμετρο). 
* Για το μπάνιο με εναλλαγή: Ξεκινήστε ρίχνοντας ζεστό νερό με το ντους μέχρι τη μέση σας (από τα πόδια μέχρι την κοιλιά) για περίπου 1-4 λεπτά. Έπειτα αλλάξτε με κρύο νερό, για 5- 30 δευτερόλεπτα. Επαναλάβετε τη διαδικασία σε όλο το σώμα.
Κομπρέσες 
Πού βοηθούν
Ζεστές: στην ανακούφιση από πόνους που προκαλούνται από μυϊκούς σπασμούς και από ορισμένες μορφές αρθρίτιδας και στην αντιμετώπιση αναπνευστικών προβλημάτων. 
Κρύες: στη μείωση του πόνου της ουρικής αρθρίτιδας, στη θεραπεία οιδημάτων από μώλωπες και διαστρέμματα. 
Με εναλλαγή: στη θεραπεία διαστρεμμάτων και κακώσεων των μυών.
Πώς εφαρμόζονται: Διπλώστε στη μέση και κατά μήκος μία μεγάλη πετσέτα προσώπου. Στρίψτε την (σαν να τη στύβετε) και βουτήξτε το μεσαίο κομμάτι της σε μία λεκάνη με νερό (ανάλογα με το πρόβλημα που αντιμετωπίζετε, το νερό μπορεί να είναι καυτό ή κρύο ή να απαιτείται εναλλαγή της θερμοκρασίας). Έπειτα, τραβήξτε τις άκρες της όσο πιο δυνατά μπορείτε για να φύγει μεγαλύτερη ποσότητα νερού (τόσο, ώστε να παραμείνει απλά νωπή). Τοποθετήστε πάνω στην περιοχή που θέλετε μία στεγνή πετσέτα κι έπειτα από πάνω την κομπρέσα. Εφαρμόστε τη μέθοδο για περίπου 5 λεπτά, κάθε 2 ώρες.
Αν απαιτείται εναλλαγή, ξεκινήστε με μια ζεστή κομπρέσα, για 3-4 λεπτά και έπειτα τοποθετήστε στην περιοχή μια κρύα, για 30- 60 δευτερόλεπτα. Επαναλάβετε τη διαδικασία 3-5 φορές, τελειώνοντας πάντα με κρύα κομπρέσα.
Ποδόλουτρο 
Πού βοηθάει:
Ζεστό: στην αντιμετώπιση της αιματικής συμφόρησης στο κεφάλι και το στήθος και των πόνων της περιόδου. 
Κρύο: σε περιπτώσεις αϋπνίας. 
Με εναλλαγή: ξεκουράζει τα πονεμένα και κουρασμένα πόδια και ανακουφίζει από τα οιδήματα.
Πώς εφαρμόζεται: Ανάλογα με το πρόβλημα, το ποδόλουτρο μπορεί να γίνει με ζεστό ή με κρύο νερό ή με εναλλαγές ζεστού και κρύου. 
Γεμίστε μια μεγάλη λεκάνη με νερό, ώστε να καλύπτονται τα πόδια σας μέχρι τους αστραγάλους. Φροντίστε να το ανανεώνετε, ώστε να παραμένει στην κατάλληλη θερμοκρασία.
Εισπνοές 
Πού βοηθούν: στην αντιμετώπιση αναπνευστικών παθήσεων και της πνευμονίας.
Πώς εφαρμόζονται: Βράστε νερό σε μια κατσαρόλα και κατεβάστε την από τη φωτιά. Αφήστε την για μερικά λεπτά, μέχρι το νερό να σταματήσει να κοχλάζει (για να αποφύγετε τα εγκαύματα στο δέρμα). Σκεπάστε το κεφάλι και τους ώμους σας με μία πετσέτα και κρατήστε το πρόσωπό σας σε απόσταση 30 εκατοστών πάνω από το σκεύος. Ακολουθήστε τη θεραπεία για μία περίπου ώρα, ζεσταίνοντας ξανά το νερό, όποτε χρειάζεται.

Απιστία… αγάπη μου

Απιστία… αγάπη μου
Η απιστία είναι γεγονός πως προκαλεί προβλήματα σε ένα ζευγάρι, είτε αν γίνει γνωστή είτε αν μείνει στο σκοτάδι. Το θέμα όμως αυτή τη φορά είναι: Μπορεί μια σχέση να συνεχίσει να υφίσταται μετά την απιστία;;
Εν αρχή ην το μήλο…
Κοινώς ο πειρασμός. Όλοι μας (ναι όλοι μας) έχουν έρθει ή θα έρθουν φορές που θα φλερτάρουμε, θα παίξουμε. Ακόμη περισσότερο, θα υπάρξουν φορές που μια νέα γνωριμία θα μας κεντρίσει το ενδιαφέρον, τόσο που θα μας φτάσει ένα βήμα πριν υποκύψουμε στον πειρασμό να δαγκώσουμε τον απαγορευμένο καρπό, να πιούμε το γλυκό πιοτό της αμαρτίας. Και έστω ότι το πίνουμε. Τι γίνεται μετά;
Η ρίζα του κακού
Γιατί όμως να υποκύψουμε στον πειρασμό; Τι είναι τελικά αυτό που μας ωθεί να απατάμε;
Σύμφωνα με τους ειδικούς, είναι πιθανό να αναζητήσουμε καινούργιες ερωτικές εμπειρίες εκτός της σχέσης ή του γάμου σε διάφορες στιγμές της ζωής μας. Για παράδειγμα, αν φτάσει κάποια στιγμή που νιώθουμε πως «δεν ζήσαμε και δεν δοκιμάσαμε όσα “θα έπρεπε”», μπορεί να αναζητήσουμε τις εμπειρίες που θεωρούμε ότι μας λείπουν σε παράλληλες σχέσεις. Επίσης, το ίδιο μπορεί να κάνουμε και όταν βρισκόμαστε σε μια φάση ή στιγμή της ζωής μας κατά την οποία νιώθουμε πως μειώνεται η γοητεία μας, μεγαλώνουμε ή έχουμε γενικά πρόβλημα αυτοπεποίθησης, ζητώντας έτσι ένα πότισμα του εγωισμού μας σαν απόδειξη ότι «ακόμη περνάει η μπογιά μας».
Αντίστοιχα, αν έχουμε προβλήματα στη σχέση μας, είναι αρκετά πιθανό να στραφούμε προς την αναζήτηση ενός άλλου συντρόφου, που θα μας κάνει να ξεχάσουμε και να ανανεωθούμε. Ας μην ξεχνάμε ότι ένας άνθρωπος που παραμελείται από το σύντροφό του -λόγω της αδιαφορίας, της πολλής δουλειάς ή των προβλημάτων του τελευταίου-, μπορεί επίσης να καταφύγει στην απιστία για να επιβεβαιωθεί και να νιώσει καλύτερα. 
Επιπλέον, συχνά αιτία της απιστίας είναι βαθύτερες ανασφάλειες, ο φόβος κάποιου να αφεθεί και να εμπιστευτεί, αλλά και η προσπάθεια να «προλάβει» τον άλλον, να απιστήσει δηλαδή πριν προδοθεί. 
Αυτό, όμως, που πρέπει να έχουμε κατά νου είναι πως δεν υπάρχει ασφαλής «συνταγή» για την απιστία όλα εξαρτώνται από την προσωπικότητα των συντρόφων, τις εμπειρίες, τα βιώματά τους, τα αποθέματά τους για την αντιμετώπιση των δυσκολιών, τις αξίες τους και, βέβαια, τις συνθήκες στις οποίες θα βρεθούν σε μία ανάλογη περίπτωση.
Put the blame on the hormones baby!
Αυτό το ήξερες;
Σύμφωνα με έρευνα του σουηδικού Ινστιτούτου Καρολίνσκα της Στοκχόλμης, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ, η τάση ενός άνδρα να είναι άπιστος στη σύντροφό του επηρεάζεται από τα γονίδιά του. (ναι, ναι και όμως, καλά διάβασες!)
Οι άνδρες (αλλά όχι οι γυναίκες!) που έχουν κληρονομήσει μια γενετική παραλλαγή η οποία επηρεάζει μια συγκεκριμένη ορμόνη, τη βασοπρεσίνη, είναι πιο πιθανό να δημιουργήσουν ασθενέστερες σχέσεις και προβληματικούς γάμους. Φυσικά, οι επιστήμονες τονίζουν ότι το αν θα είναι ένας άνδρας μονογαμικός ή όχι δεν μπορεί να καθορίζεται μόνο από τα γονίδιά του, αλλά και από τον τρόπο που έχει μεγαλώσει, τις αρχές του, το χαρακτήρα του κλπ.
Πιο επιρρεπείς στην απιστία είναι άνθρωποι που είναι φύσει κοινωνικοί. Αυτό σύμφωνα με τους ειδικούς συμβαίνει γιατί έχουν περισσότερες ευκαιρίες να γνωρίσουν κόσμο, και ως εκ τούτου περισσότερους πειρασμούς. Επίσης, άνθρωποι με συναισθηματικά κενά και ανασφάλειες, ή πρόβλημα εμπιστοσύνης είναι πιο πιθανό να «δαγκώσουν το μήλο»
Απιστία: I don’t know this word
Τι συνιστά απιστία στο μυαλό ενός άντρα και τι στο μυαλό μιας γυναίκας είναι τελικά κάτι τελείως διαφορετικό, όπως και τα δύο φύλα άλλωστε.
Έτσι, για τους άντρες, η απιστία είναι στενά συνυφασμένη με το σεξ (κοινώς, αν δεν υπάρξει σεξ, δε θεωρείται απιστία) ενώ για τις γυναίκες με τη συναισθηματική έλξη. Και έπεται το εύλογο ερώτημα:
Αν φτάσουμε στην πηγή, αλλά δεν πιούμε νερό, τότε όλα καλά και όλα ωραία; 
Αν, δηλαδή, φτάσουμε ακριβώς πριν υποκύψουμε στον πειρασμό του σεξ και δεν το κάνουμε τελικά, τότε τι; Για να το κάνουμε πιο εύκολο, οι ειδικοί έχουν πει ότι μπορούμε να ξεχωρίσουμε 3 συστατικά της απιστίας: Το πρώτο είναι να είναι η σχέση ή οι συναντήσεις μυστικές. Το δεύτερο στοιχείο είναι η συναισθηματική εμπλοκή με το άλλο πρόσωπο, όταν δηλαδή εμπιστευόμαστε στον άλλο μυστικά που δεν γνωρίζει ο σύντροφός μας. Το τρίτο στοιχείο είναι η ερωτική έλξη, ακόμα κι αν αυτή δεν έχει ακόμα εκφραστεί. Παρ’ όλα αυτά, η σεξουαλική επαφή παραμένει καταλυτική για τη διάπραξη της απιστίας, αφού είναι η μόνη χειροπιαστή απόδειξη τόσο γι’ αυτόν που απατά όσο και γι’ εκείνη που απατάται.
Και μετά;
Το κυριότερο το άφησα όπως πάντα για το τέλος. Τελικά λοιπόν, μπορεί μία σχέση να επιζήσει μετά την απιστία; Ή είναι a priori καταδικασμένη να τελειώσει με την πρώτη δαγκωνιά του μήλου;
Σύμφωνα με τους ειδικούς (αλλά και με τη κοινή λογική, φαντάζομαι) αυτό είναι θέμα αποκλειστικά του εκάστοτε ζευγαριού. Κάθε ζευγάρι είναι διαφορετικό, και θέτει τους δικούς του κανόνες. Το μόνο συστατικό της επιτυχίας σε τέτοια περίπτωση, είναι η καλή επικοινωνία. Κλισέ;
Και όμως πιάνει. Ένα τέτοιο περιστατικό μπορεί να ξεπεραστεί (και όχι να ξεχαστεί) μόνο αν το ζευγάρι μιλήσει ανοιχτά και ειλικρινά, και απλωθούν οι λόγοι που ώθησαν τον ένα από τους δύο να στραφεί αλλού έστω και παροδικά, και ο καθένας δει και αποδεχτεί τις ευθύνες του. Τότε και μόνο τότε, όταν και οι δύο απλώσουν δηλαδή τα χαρτιά τους, έχει ελπίδες το μήλο να χωνευτεί, και η ζωή (του ζευγαριού) να συνεχιστεί. Και ίσως, καλύτερη από πριν.

Πώς αντιλαμβανόμαστε το χρόνο

Πώς αντιλαμβανόμαστε το χρόνο
Το προσωπικό ημερολόγιο δεν είναι κάτι το σύνηθες –ο κόσμος σπάνια έχει χρόνο για κάτι τέτοιο- έχει όμως μια ξεχωριστή μαγεία. 

Ανατρέχοντας σε καταχωρήσεις του περασμένου χρόνου, πολλές φορές τα γεγονότα έχουν εκπληκτική ομοιότητα με τα τεκταινόμενα του σήμερα – ή φαίνονται σα να συνέβησαν χθες, αποδεικνύοντας την εσφαλμένη αντίληψη του χρόνου που έχουμε ως άνθρωποι. Ωστόσο, η αντίληψη αυτή είναι το θέμα που αναλύει η δημοσιογράφος και συγγραφέας ψυχολογίας Κλώντια Χάμοντ σε σχετικό της άρθρο. 

Στο άρθρο της αναλύεται α) η άποψη ότι η αντίληψή μας του χρόνου δημιουργείται ενεργά από τον ίδιο μας τον εγκέφαλο και β) το τι αποκαλούν «χρόνο του νου» οι νευρολόγοι και οι ψυχολόγοι. 

Όσο αλλόκοτο κι αν φαίνεται το όλο θέμα –άλλωστε, έχουμε μεγαλώσει με την ακλόνητη πίστη ότι ο χρόνος είναι ένα από τα λίγα απολύτως αξιόπιστα και αντικειμενικά πράγματα στη ζωή- τόσο μυστηριωδώς ενθαρρυντική είναι η σκέψη ότι το φαινόμενο, που απεικονίζεται ως ο ανελέητος δικτάτορας της ζωής, μπορεί να αποτελέσει πηγή πλεονεκτημάτων. 

Η Χάμοντ γράφει: 

«Η εμπειρία του χρόνου δημιουργείται από εμάς τους ίδιους στο νου μας, άρα μπορούμε να αλλάξουμε τα στοιχεία που θεωρούμε προβληματικά –είτε προσπαθώντας να σταματήσουμε τα χρόνια που κυλούν σα νερό, να επιταχύνουμε το χρόνο που περιμένουμε σε μια ουρά, ή να ζήσουμε περισσότερο το παρόν. Όσο εχθρός μπορεί να φαίνεται ο χρόνος, μπορεί να γίνει φίλος, αρκεί να τον χαλιναγωγήσουμε κατάλληλα. Η αντίληψη του χρόνου είναι πολύ σημαντική γιατί μας δένει με τη νοητική μας πραγματικότητα. Ο χρόνος δεν είναι μονάχα η καρδιά του τρόπου οργάνωσης της ζωής μας, αλλά και ο τρόπος που τη βιώνουμε».

Οι παράξενες και ελαστικές ιδιότητες του χρόνου

Ανάμεσα στα πιο ενδιαφέροντα παραδείγματα του «χρόνου του νου» είναι η ελαστικότητα του πώς βιώνουμε το χρόνο. Όταν βιώνουμε τον απόλυτο τρόμο, ο χρόνος κυλά αργά· η Χάμοντ παραθέτει μια έρευνα που έδειξε πως οι αραχνοφοβικοί, από τους οποίους ζητήθηκε να κοιτάξουν μια αράχνη για 45 δευτερόλεπτα, δήλωσαν ότι η διάρκεια του χρόνου τους φάνηκε πολύ μεγαλύτερη. Το ίδιο παρατηρήθηκε και σε αρχάριους της ελεύθερης πτώσης, οι οποίοι παρατήρησαν ότι οι πτώσεις των συναδέλφων τους διήρκησαν ελάχιστα, ενώ οι δικές τους (από το ίδιο ύψος) κράτησαν πολύ. 

Αντίθετα, ο χρόνος μοιάζει να επιταχύνει καθώς γερνάμε, ένα φαινόμενο που πολλές θεωρίες έχουν αποπειραθεί να εξηγήσουν. Η μια χρησιμοποιεί απλά μαθηματικά, υποστηρίζοντας ότι ένα έτος φαίνεται μικρότερο αν είμαστε 40 ετών παρά αν είμαστε 8, λόγω του ότι θα είναι το ένα τεσσαρακοστό της ζωής μας, αντί για το ένα όγδοο. Όμως, η Χάμοντ δε δείχνει να πείθεται: Η κάθε στιγμή, ανάλογα με τη φύση των εμπειριών που εμπεριέχει, κυλάει διαφορετικά. 

Μια άλλη θεωρία υποστηρίζει ότι ίσως ευθύνονται οι ρυθμοί της ζωής που έχουν αυξηθεί και την κάνουν να μοιάζει συντομότερη. 

Όμως, είναι σίγουρο ότι κάτι αλλάζει με τα χρόνια: Καθώς γερνάμε, τείνουμε να νιώθουμε ότι η περασμένη δεκαετία πέρασε πολύ γρήγορα, ενώ οι προηγούμενες πέρασαν αργά. Παρόμοια, πιστεύουμε ότι ορισμένα γεγονότα που συνέβησαν μέσα στην περασμένη δεκαετία έλαβαν χώρα πολύ πιο πρόσφατα (θυμηθείτε· πότε συνέβη το τσουνάμι στην Ιαπωνία; ). Αντίστροφα, θεωρούμε ότι γεγονότα που συνέβησαν πάνω από δέκα χρόνια πριν, έλαβαν χώρα πολύ πιο πριν. 

Αυτό, λέει η Χάμοντ, λέγεται «σύμπτυξη προς τα μπρος». Φαίνεται λες και ο χρόνος συμπιέστηκε και τα πράγματα μοιάζουν κοντινότερα απ’ όσο πραγματικά είναι.

Η πιο ξεκάθαρη εξήγηση ονομάζεται «υπόθεση καθαρότητας μνήμης» και την πρότεινε ο ψυχολόγος Νόρμαν Μπράντμπερν το 1987. Μιας και ξέρουμε ότι οι αναμνήσεις ξεθωριάζουν με το χρόνο, χρησιμοποιούμε την καθαρότητα της μνήμης σαν οδηγό για το πόσο πρόσφατη είναι. Επομένως, αν μια ανάμνηση μοιάζει θολή, υποθέτουμε ότι συνέβη πιο παλιά.

Ωστόσο, ο εγκέφαλος εξακολουθεί και καταγράφει το χρόνο, αν και όχι πάντα με ακρίβεια. Η Χάμοντ εξηγεί τους παράγοντες της εσωτερικής μας χρονομέτρησης: 

«Είναι ξεκάθαρο ότι το σύστημα μέτρησης του χρόνου από τον εγκέφαλό μας είναι ευέλικτο. Λαμβάνει υπ’ όψη του παράγοντες όπως συναισθήματα, απορρόφηση, προσδοκίες, τις απαιτήσεις ενός έργου, ακόμα και τη θερμοκρασία. Ρόλο παίζει και η αίσθηση που χρησιμοποιούμε: Ένα ακουστικό γεγονός μοιάζει μεγαλύτερο χρονικά από ένα οπτικό. Όμως, η αντίληψη του χρόνου, όπως τη δημιουργεί ο νους, μοιάζει τόσο αληθινή που πάντα εκπλησσόμαστε όταν αντιλαμβανόμαστε ότι συγχέουμε τη χρονική τοποθέτηση ενός γεγονότος». 

Για την ακρίβεια, η μνήμη σχετίζεται άμεσα με τη σύγχυση αυτή. Γνωρίζουμε ότι ο χρόνος επηρεάζει τη μνήμη, αλλά και η μνήμη δημιουργεί και μεταπλάθει τη χρονική μας εμπειρία. Η αντίληψή μας του παρελθόντος ενώνεται με την αντίληψη του παρόντος σε μεγαλύτερο βαθμό απ’ όσο φανταζόμαστε. Η μνήμη ευθύνεται για τις παράξενες και ελαστικές ιδιότητες του χρόνου. 

Όμως, μυστηριωδώς, θυμόμαστε εντονότερα εμπειρίες που είχαμε ανάμεσα στα 15 και τα 25 μας. Ο λόγος; Η περίοδος αυτή είχε πολλές καινούργιες εμπειρίες –την πρώτη σεξουαλική επαφή, την πρώτη μας δουλειά, το πρώτο μας ταξίδι χωρίς τους γονείς, την πρώτη εμπειρία της ζωής μακριά από το σπίτι. Το νέο πράγμα έχει πολύ ισχυρό αντίκτυπο στη μνήμη. 

Η Χάμοντ πιστεύει ότι επειδή η μνήμη και η ταυτότητα είναι τόσο στενά συνδεδεμένες μεταξύ τους, η περίοδος ανάμεσα στα 15 και τα 25 είναι μεγάλης σημασίας όσον αφορά τη δημιουργία της θέσης μας στον κόσμο, οπότε η μνήμη συχνά ανασύρει αναμνήσεις από την περίοδο αυτή, ως συστατικά στοιχεία της σημερινής μας ταυτότητας. Το ίδιο συμβαίνει και με μεταγενέστερες εμπειρίες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην ταυτότητά μας, όπως για παράδειγμα η αλλαγή επαγγέλματος.

Άρα, τι μας κάνει να τοποθετούμε χρονικά τα γεγονότα με μεγαλύτερη ακρίβεια; Η Χάμοντ συνοψίζει: 

«Είναι πιθανότερο να τοποθετήσουμε σωστά ένα γεγονός εάν ήταν ξεχωριστό, έντονο, καθοριστικό ή κάτι που επαναλήφθηκε πολλές φορές στη συνέχεια».

«Tο παράδοξο των διακοπών»


Πάντως, μια από τις πιο μαγευτικές περιπτώσεις χρονικής στρέβλωσης είναι αυτό που η Χάμοντ αποκαλεί «το παράδοξο των διακοπών – δηλαδή η αίσθηση ότι οι ευχάριστες διακοπές περνούν γρήγορα, αλλά φαίνονται μεγάλες όταν κάνουμε ανασκόπηση των γεγονότων». Αυτό προκαλείται από το ότι βλέπουμε το χρόνο με δύο διαφορετικούς τρόπους, μέσω των προσδοκιών και μέσω της ανασκόπησης. Χρησιμοποιούμε τους δύο αυτούς τρόπους για να μετρήσουμε το πέρασμα του χρόνου. Συνήθως βρίσκονται σε ισορροπία, αλλά οι αξιοσημείωτες εμπειρίες τη διαταράσσουν, κάποιες φορές δραματικά.

Σε αυτό οφείλεται και το ότι δεν θα συνηθίσουμε ποτέ – πάντα θα αντιλαμβανόμαστε το χρόνο με τους δύο αυτούς τρόπους και πάντα θα εκπλησσόμαστε κάθε φορά που πηγαίνουμε διακοπές. 

Όπως αναλύσαμε και παραπάνω, έτσι και το παράδοξο των διακοπών έχει να κάνει με την ποιότητα και τη συγκέντρωση νέων εμπειριών, ειδικά σε αντίθεση με την καθημερινή ρουτίνα. Όλο το έτος ο χρόνος μοιάζει να κυλά κανονικά, και χρησιμοποιούμε την αρχή της εργάσιμης μέρας, τα σαββατοκύριακα και την ώρα που πάμε για ύπνο για να μετράμε το χρόνο. Όμως, άπαξ και πάμε διακοπές, η αλλαγή παραστάσεων, ήχων και εμπειριών δημιουργεί μια δυσανάλογη αίσθηση πρωτοτυπίας, πράγμα που επηρεάζει την αντίληψή μας του χρόνου.

Κλείνοντας, η Χάμοντ γράφει ότι «δε θα αποκτήσουμε ποτέ τον απόλυτο έλεγχο αυτής της ιδιόμορφης διάστασης. Ο χρόνος θα στρεβλώνεται, όσα κι αν μάθουμε γι’ αυτόν. Όμως, όσα περισσότερα μάθουμε, τόσο θα μπορούμε να του δίνουμε το σχήμα που εμείς θέλουμε. Μπορούμε να τον επιταχύνουμε ή να τον καθυστερήσουμε. Μπορούμε να θυμόμαστε το παρελθόν καλύτερα και να προβλέπουμε το μέλλον με μεγαλύτερη ακρίβεια».
http://www.newsbeast.gr/
Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Μονο μην ξεχνάτε να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε , με ένα ενεργό link.
Link directory