Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Mοναδική παράκληση μας είναι να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε, με ένα ενεργό link.

Πέμπτη, 13 Μαρτίου 2014

Γαλλικο πτυσσόμενο ποδήλατο από το 1896.

gladiator_01

Steampunk Σκάκι

steampunk_chess
steampunk_chess
steampunk_chess
steampunk_chess
steampunk_chess

Μόνο Στη Ρωσία

only_in_russia-2
only_in_russia-2

Τι είναι η σκόνη και από τι αποτελείται;

Η απάντηση είναι ότι η σκόνη προέρχεται από όλους μας και πως είμαστε και εμείς υπεύθυνοι για τη δημιουργία της! 

Ναι, ναι! Καλά διαβάσατε! 

Η σκόνη λοιπόν αποτελείται από ψίχουλα, χώμα, τρίχες, από τη ρύπανση της ατμόσφαιρας και από νεκρά κύτταρα του σώματός μας! 

Γενικά όμως η σκόνη δεν είναι καθόλου αθώα και δεν κάνει να την εισπνέουμε. 

Σίγουρα πολλοί από εσάς δεν γνωρίζετε γιατί είναι επιβλαβής η σκόνη... 

Ένα μέρος της σκόνης αποτελείται από κάποιους μικροοργανισμούς. Τα ακάρεα της σκόνης. Αυτά είναι που μας προκαλούν το φτέρνισμα! 

ακάρεαΕπίσης τα ακάρεα, είναι υπεύθυνα για διάφορες δερματικές παθήσεις και ερεθισμούς όπως και για την επιβάρυνση του αναπνευστικού συστήματος του ανθρώπου. 

Γενικά τα ακάρεα είναι αχόρταγα και καταναλώνουν οτιδήποτε περιείχε ή αποτελούνταν από ζωντανά κύτταρα. 

Λατρεύουν να καταβροχθίζουν νεκρά κύτταρα από το δέρμα μας, τρίχες, αποξεραμένα περιττώματα, αλλά και όλα τα υπόλοιπα νεκρά ακάρεα που κάνουν το κύκλο της ζωής τους. 

αλλεργία στην σκόνηΌταν ένας άνθρωπος αναπτύσσειαλλεργία στην σκόνη, σημαίνει ότι έχει εδώ και πάρα πολύ καιρό εκτεθεί σε αυτήν. Κύρια συμπτώματα της αλλεργίας αυτής, είναι το φτέρνισμα, βήχας, κοκκίνισμα των ματιών και κατά στιγμές, δάκρυσμα. 

Υπάρχει περίπτωση όπως αναφέραμε πιο πάνω να εμφανίσει δερματικούς ερεθισμούς, όπως το γνωστό σε όλους μας, εξάνθημα. 

Θα πρέπει λοιπόν να τινάζουμε τα κλινοσκεπάσματα μας πάρα πολύ συχνά γιατί αυτά είναι που έρχονται σε άμεση επαφή με το δέρμα μας και κατά συνέπεια με τα νεκρά κύτταρα του σώματος μας. 

Επίσης είναι καλό να αερίζουμε το σπίτι μια φορά την μέρα και να αφήνουμε να «χτυπήσει» ο ήλιος το σπίτι αλλά και τα σκεπάσματα μας. 

Υπάρχει εξήγηση γι’ αυτό που είναι αρκετά εντυπωσιακή... 

Τα ακάρεα μισούν τον ήλιο και πληθυσμός από αυτά πεθαίνει εάν εκτεθεί στην υπεριώδη ακτινοβολία του ηλίου! 

Ναι, ισχύει, να το ξέρετε αυτό! 

Ιδιαίτερη προσοχή θα πρέπει να δείξετε εάν έχετε βρέφη στο σπίτι, διότι είναι πάρα πολύ ευαίσθητα. 

Όπως και να χει θα πρέπει να διατηρούμε το σπίτι μας καθαρό για να νιώθουμε εμείς άνετα και όχι γιατί φοβόμαστε τα ακάρεα! 

Να διώχνετε τη σκόνη, τα ακάραια και τα περιττώματά τους από το σπίτι σας που είναι επιβλαβή, καθημερινά, και θα είστε μια χαρά! Ούτε αλλεργία εξαιτίας της σκόνης, ούτε τίποτα! 
http://coolweb.gr/ti-einai-skoni-proerxetai-apoteleitai-akaraia-allergia/

Το άγχος είναι... διαχρονικό

Το άγχος είναι... διαχρονικό
Το άγχος δεν είναι ασθένεια· είναι απλώς ένας βιολογικός μηχανισμός που μας προστατεύει από κινδύνους και μας ωθεί να αντιμετωπίσουμε νέες προκλήσεις. Όμως ποια είναι η διαφορά μεταξύ αυτού του καλού και του κακού στρες;
Κάθε κατάσταση που στο μυαλό μας μεταφράζεται ως κίνδυνος και απειλή για τη σωματική και ψυχική μας ακεραιότητα προκαλεί άγχος. Όταν αυτό το άγχος μας βοηθάει να αντιμετωπίσουμε προκλήσεις, λέγεται «καλό» και μας κάνει λειτουργικούς. Όταν όμως, μας παγιδεύει και μας δημιουργεί δυσκολίες, γίνεται εμπόδιο. Το αποκαλούμενο «κακό στρες» μειώνει την απόδοσή μας και κλονίζει τόσο τη σκέψη όσο και τα συναισθήματά μας. Μας προκαλεί ταχυπαλμία, επιταχύνει την αναπνοή μας, δυσκολεύει τον ύπνο και τη συγκέντρωση και φέρνει εφίδρωση και συχνοουρία, νευρικότητα, ανυπομονησία και υπερδιέγερση. Όλα αυτά προέρχονται από σκέψεις επαναλαμβανόμενες, που αφορούν όλο το φάσμα της συμπεριφοράς μας, από τις κοινωνικές μας σχέσεις και την επαγγελματική μας συμπεριφορά μέχρι τη σεξουαλική μας ζωή.  
Τέτοια φαινόμενα, βέβαια, συνήθως κάνουν την εμφάνισή τους από την παιδική ακόμη ηλικία. Ένα παιδί βιώνει το άγχος σαν φόβο ή μια ανησυχία προς έναν αόριστο κίνδυνο· κάτι που πιθανόν δεν είναι καν υπαρκτό, αλλά ίσως έχει σχέση με ένα γεγονός που το έχει θορυβήσει (π.χ. ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας, προκαλεί ανησυχία γύρω από ασθένειες και τραυματισμούς). Τότε, το παιχνίδι δεν χαρίζει πια ευχαρίστηση και το παιδί δεν μπορεί να συγκεντρώσει τη σκέψη του· είναι ευαίσθητο και αρκετά ευέξαπτο, παρουσιάζει διαταραχές στον ύπνο και χάνει την όρεξή του αφού έχει ναυτία, ενοχλήσεις στο στομάχι και κεφαλαλγίες.
Ένα μωρό μπορεί να εμφανίσει τα παραπάνω συμπτώματα από τους πρώτους κιόλας μήνες της ζωής του, σε περίπτωση που οι βασικές του ανάγκες για φαγητό, φροντίδα και αγάπη δεν ικανοποιηθούν. Γι’ αυτό και παρουσιάζει ανησυχία και κλαίει συχνά και για αρκετή ώρα, προσπαθώντας να αποσπάσει την προσοχή των γονιών του, που είναι οι μόνοι που θα του γεμίσουν αυτά τα κενά.
Ένας γονιός, από την άλλη, μπορεί να κάνει λάθη που θα προκαλέσουν με τη σειρά τους άγχος στη ζωή ενός παιδιού στην προσχολική ηλικία. Μπορεί, δηλαδή, να είναι αυταρχικός, υπερπροστατευτικός, απαιτητικός ή τελειομανής, τροφοδοτώντας το με ένα αίσθημα πως δεν είναι αρκετά καλό ή αρκετά ικανό να ανταπεξέλθει στις προσδοκίες. Υπάρχουν, όμως, και εξωτερικοί παράγοντες που είναι ικανοί να προκαλέσουν αντίστοιχα συναισθήματα –π.χ., η απώλεια ενός συγγενικού προσώπου, ο ερχομός ενός μωρού στην οικογένεια, μία σοβαρή ασθένεια, συχνοί τσακωμοί ή το διαζύγιο των γονιών που μπορεί να θέσουν την ισορροπία ενός παιδιού σε κίνδυνο.
Φυσικά, δεν επηρεάζονται όλα τα παιδιά με τον ίδιο τρόπο –βασικό κριτήριο αποτελεί η προσωπικότητα και το περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνουν. Σύμφωνα με τις έρευνες, άγχος συνήθως βιώνουν τα παιδιά που έχουν μια γενικότερη αρνητική διάθεση, η οποία συνοδεύεται κι από αρνητικές σκέψεις. Ένα οικογενειακό περιβάλλον με αγχώδεις γονείς, λοιπόν, μπορεί να είναι παραδειγματικό για το παιδί που εύκολα υιοθετεί αντίστοιχες συμπεριφορές. Επίσης, παιδιά που μεγαλώνουν με γονείς που φέρουν υπερβολικές αντιλήψεις σχετικά με τους κινδύνους της καθημερινότητας, φέρονται μιμητικά, ενώ περισσότερο εκτεθειμένα στον κίνδυνο (υπαρκτό ή ανύπαρκτο) φαίνεται να είναι τα παιδιά που έχουν στερηθεί τη φροντίδα από τους γονείς τους ή το αντίστροφο, εκείνα που έχουν μεγαλώσει σε ένα υπερβολικά προστατευτικό περιβάλλον.
Το σίγουρο είναι πως ο γονιός οφείλει να μετριάζει τόσο τις απαιτήσεις όσο και τις τιμωρίες που επιβάλλει. Ένα παιδί έχει ανάγκη από επιβεβαίωση, γι’ αυτό και υιοθετώντας μια πιο θετική και ρεαλιστική στάση προς τους κινδύνους που εγκυμονεί η καθημερινότητα, θα το βοηθήσουμε να προετοιμαστεί για την ενήλικη ζωή του. Δείχνοντας κατανόηση προς τους προβληματισμούς του αλλά αποφεύγοντας την απαίτηση μιας αψεγάδιαστης συμπεριφοράς, το βοηθάμε να χτίσει αυτοπεποίθηση και να σχηματίσει μια υγιή προσωπικότητα

Το σεξ στην εφηβεία

Το σεξ στην εφηβεία
Αγόρια που απομονώνονται στο δωμάτιό τους για ώρες και αυνανίζονται. Κορίτσια που συζητάνε με τις φίλες τους κάθε δυνατή λεπτομέρεια για την «πρώτη φορά». Στην εφηβεία το σεξ βρίσκεται πάντα... στην πρωτοκαθεδρία!
Η συμπεριφορά των εφήβων πάντα αποτελεί αίνιγμα –όταν, όμως, έχει να κάνει με το σεξ, τα πράγματα περιπλέκονται ακόμη περισσότερο. Το κύριο χαρακτηριστικό της εφηβείας είναι ο ναρκισσισμός: ένας τρόπος σκέψης που δεν σου επιτρέπει να σκεφτείς πως μπορεί να υπάρχει κάποιος άλλος, πιο όμορφος, πιο έξυπνος ή πιο δημοφιλής από εσένα. Για να γίνει, λοιπόν, όλα αυτά που επιθυμεί, ο έφηβος μπαίνει στη διαδικασία να σκεφτεί πολλά σενάρια. Το πιο συνηθισμένο από αυτά; Η έντονη επίδειξη της σεξουαλικότητάς του, με αγόρια και κορίτσια που τόσο στην πραγματική όσο και στην ψηφιακή τους «ζωή» επιλέγουν να προβάλλουν προκλητικά το σώμα τους. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, μειώνεται διαρκώς και η ηλικία έναρξης της σεξουαλικής ζωής, με τα τελευταία στοιχεία να δείχνουν ότι οι έφηβοι ξεκινούν πια το σεξ στα 12, ωθούμενοι από μία ορμονική βιασύνη να ενηλικιωθούν, αλλά και από τα ίδια τα κοινωνικά πρότυπα. 
Η ναρκισσιστική όψη του εφήβου, παράλληλα με τον «πυρετό» των ορμονών του, είναι τα χαρακτηριστικά εκείνα που ενισχύουν την αυνανιστική του συμπεριφορά, που τον κάνουν να θέλει να ανακαλύπτει το σώμα του και όσες ηδονές μπορεί να του δώσει και αυξάνουν το ενδιαφέρον του για το άλλο φύλο. Είναι αυτή η ηλικία στην οποία κάνει έντονη την εμφάνισή της η χρήση πορνογραφικού υλικού, γεγονός που «βομβαρδίζει» τον έφηβο με πολλαπλά σεξουαλικά μηνύματα, τα περισσότερα από τα οποία, όμως, είναι τυποποιημένα και απομακρυσμένα από την πραγματικότητα.
Το σεξ, άλλωστε, ακόμη και στις μέρες μας αποτελεί συχνά θέμα ταμπού, κάτι το προκλητικό που σίγουρα θα προκαλέσει σχόλια. Με το μυαλό στη «δόξα» της κατάκτησης, ο έφηβος δεν μπορεί να αντιληφθεί πλήρως τη σημασία του, αλλά ούτε να το βιώσει ολοκληρωτικά, αφού δεν είναι βιολογικά ούτε ψυχικά έτοιμος.
Τι γίνεται, όμως, όταν ένας έφηβος αντιλαμβάνεται ότι είναι «διαφορετικός»; Όταν, δηλαδή, δεν νιώθει επιθυμία για το αντίθετο φύλο, αλλά έλκεται από το ίδιο, το δικό του; Τότε είναι που μπορεί να κάνει την εμφάνισή του ένα αίσθημα μειονεξίας και «ελαττωματικότητας», ένα στοιχείο που κάνει τον «νάρκισσο» έφηβο να νιώσει ξαφνικά πως αποκλίνει από το «κανονικό». Κι αυτό με τη σειρά του μπορεί να επιφέρει είτε την ανάπτυξη μιας προσωπικής φοβίας και την αποφυγή της αληθινής σεξουαλικής του ταυτότητας ή, αντίθετα, μια έκρηξη προς τους γύρω του, η οποία θα εκφραστεί με την προκλητική επίδειξη της έλξης του προς το ίδιο φύλο.
Γεγονός, βέβαια, παραμένει πως ένα έφηβος θα έκανε τα πάντα των ατόμων που βρίσκονται γύρω του, γι’ αυτό και απαιτεί από τον εαυτό του να είναι διαρκώς το επίκεντρο του ενδιαφέροντος. Από τη στιγμή, όμως, που θα εμφανίσει τις συγκεκριμένες σκέψεις και συμπεριφορές, δεν πρέπει να δυσανασχετεί, αλλά να προσπαθήσει να τις απολαύσει. Σε κάθε άλλη περίπτωση, η επέμβαση του ψυχολόγου ή ενός ψυχιάτρου σεξουαλικής υγείας θα είναι πολύ χρήσιμη ώστε να διερευνήσει και ο ίδιος τη σεξουαλικότητά του και να μπορέσει να κάνει ομαλά το βήμα προς μια υγιή ενήλικη ζωή.
Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Μονο μην ξεχνάτε να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε , με ένα ενεργό link.
Link directory