Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Mοναδική παράκληση μας είναι να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε, με ένα ενεργό link.

Δευτέρα, 23 Ιουνίου 2014

Πως τα ζωα μπορουν να αναγεννηθούν

ΟΙ 12 ΠΑΡΑΛΊΕΣ ΠΟΥ ΠΡΈΠΕΙ ΝΑ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΊΤΕ ΣΤΗ ΖΩΉ ΣΑΣ

Καρδιά, Tavarua Island

Kapalua Bay, Maui

Και τοτε συνεβη ...

Και τότε αυτό Sh # t Happened
Και τότε αυτό Sh # t Happened

Η ψυχολογία του παχύσαρκου παιδιού

Η ψυχολογία του παχύσαρκου παιδιού
Η παχυσαρκία είναι μια ιδιαίτερα ορατή διαταραχή, γι’αυτό κι αποτελεί μια κατάσταση στιγματισμού. Τα παχύσαρκα άτομα, καθώς θεωρούνται ότι έχουν μεγάλη ευθύνη για την κατάστασή τους, αντιμετωπίζουν τον κοινωνικό αποκλεισμό και τις διακρίσεις σε πολλούς τομείς της ζωής τους. Μάλιστα, η προκατάληψη κατά των παχύσαρκων ατόμων, και κυρίως των παιδιών, έχει αυξηθεί με το πέρας των χρόνων, κι εστιάζεται σε τρεις σημαντικούς τομείς της ζωής: την εκπαίδευση, την εργασία και την υγεία.

Ήδη από την ηλικία των 3-5 ετών που έχουν παχουλές σιλουέτες, τα παιδιά έχουν λιγότερους φίλους, τα πηγαίνουν λιγότερο καλά στο σχολείο και τους συμπαθούν λιγότερο οι γονείς τους.

Σε σύγκριση με παιδιά φυσιολογικού βάρους, τα παχύσαρκα παιδιά φαίνεται ότι δέχονται πειράγματα τουλάχιστον τρεις φορές πιο συχνά, σχετικά με το βάρος τους. Έχει φανεί μάλιστα ότι αναπτύσσουν αρνητική στάση προς τον αθλητισμό και αναφέρουν μειωμένα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας, ενώ αισθάνονται μεγαλύτερη ενόχληση με καθημερινές ασχολίες, όπως τα ψώνια, και με κοινωνικές δραστηριότητες, όπως η έξοδος για χορό ή το φαγητό έξω με φίλους. Κρατώντας την αρνητική κοινωνική εμπειρία στο μυαλό, τα παιδιά αυτά, κυρίως τα κορίτσια, έχουν περιορισμένες πιθανότητες να αναπτύξουν κοινωνικές ικανότητες και υποστηρικτικές κοινωνικές σχέσεις.

Ως αποτέλεσμα, έχει υποτεθεί ότι τα παχύσαρκα άτομα, ιδιαίτερα τα παιδιά και οι έφηβοι, πάσχουν από διαταραγμένη ψυχική υγεία, και πιο συγκεκριμένα προβλήματα με την εικόνα σώματος, την αυτοεκτίμησή τους και τη συναισθηματική τους ευεξία.

Φαίνεται ότι σε παχύσαρκα παιδιά, ιδιαίτερα σε κορίτσια, η αύξηση του δείκτη μάζας σώματος οδηγεί σε αύξηση της δυσαρέσκειας για την εικόνα σώματος. Ωστόσο, το γεγονός αυτό δεν αποτελεί «χρυσό» κανόνα, καθώς ακόμη και ελλιποβαρή άτομα εκφράζουν δυσαρέσκεια για το σώμα τους, ενώ πολλοί είναι οι υπέρβαροι ή παχύσαρκοι που δεν το κάνουν.

Αναλύοντας τη σχέση μεταξύ της παχυσαρκίας και της χαμηλής αυτοεκτίμησης σε παχύσαρκα παιδιά θα μπορούσε κανείς να τη χαρακτηρίσει στο σύνολό της μέτρια. Ωστόσο, φαίνεται ότι οι έφηβοι διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο από ό,τι τα μικρότερα παιδιά, τα κορίτσια επηρεάζονται περισσότερο από τα αγόρια, και οι λευκοί είναι πιο ευάλωτοι σε σχέση με τους έγχρωμους. Τα παχύσαρκα παιδιά με χαμηλή αυτοεκτίμηση εμφανίζουν σημαντικά αυξημένα επίπεδα μοναξιάς, θλίψης και νευρικότητας κι είναι επίσης πιο πιθανό να εμπλακούν σε συμπεριφορές υψηλού κινδύνου, όπως το κάπνισμα και η κατανάλωση αλκοόλ.

Μέτρια επίσης εμφανίζεται, στην καλύτερη περίπτωση, και η σχέση μεταξύ της παχυσαρκίας και της κατάθλιψης. Μπορεί να είναι αμελητέας σημασίας σε πολλές περιπτώσεις η έκταση των ψυχοκοινωνικών προβλημάτων, όμως πληροί τα κριτήρια για μια ψυχιατρική διαταραχή σε ένα περιορισμένο ποσοστό της τάξης του 10-20% των παιδιών/εφήβων.

Το αυξημένο βάρος ωστόσο προκαλεί διαπιστωμένα ψυχολογικά προβλήματα, όπως ανησυχία, αίσθημα θλίψης και άγχος, κυρίως στα κορίτσια, αλλά και προβλήματα συμπεριφοράς, όπως επιθετικότητα, στα αγόρια. Το μέγεθος της σχέσης μεταξύ της κατάστασης του βάρους και της εμφάνισης ψυχολογικών προβλημάτων ποικίλλει και δείχνει ότι η παχυσαρκία δεν οδηγεί αναπόφευκτα σε ψυχοκοινωνική πίεση.

Πηγή: mednutrition.gr

Η φθηνή σαρδέλα ανεκτίμητη για την υγεία μας!

Η φθηνή σαρδέλα ανεκτίμητη για την υγεία μας!
Η σαρδέλα αποτελεί μια χαρακτηριστική θαλασσινή γεύση της παραδοσιακής ελληνικής κουζίνας. Η σαρδέλα ήταν ένα ιδιαίτερα δημοφιλές ψάρι ήδη από την εποχή του Ναπολέοντος, και μάλιστα αποτέλεσε το πρώτο ψάρι που κονσερβοποιήθηκε.

Το δυναμικό «cοme back» της οφείλεται στις ποικίλες ευεργετικές ιδιότητες που της έχουν αποδοθεί λόγω της αξιόλογης σύστασής της σε θρεπτικά συστατικά. Βάζοντας την λοιπόν στο διατροφικό μικροσκόπιο, η σαρδέλα αποτελεί άριστη πηγή βιταμίνης B12, ενώ επίσης είναι πλούσια πηγή σε ω-3 λιπαρά οξέα, σελήνιο, φωσφόρο, ασβέστιο, βιταμίνη D και βιταμίνη Β3.

Μεταξύ των ευεργετικών επιδράσεών της είναι η προαγωγή της υγείας της καρδιάς, καθώς αποτελεί μια από τις πιο πλούσιες πηγές σε απαραίτητα λιπαρά οξέα ΕΡΑ και DHA, δηλαδή εικοσαπεντανοϊκού οξέος (EPA) και δοκοσαεξανοϊκού οξέος (DHA). Τα παρόντα ω-3 λιπαρά οξέα είναι γνωστά για τις ευεργετικές επιδράσεις τους στα επίπεδα των τριγλυκεριδίων και της χοληστερόλης στο αίμα.

Στις καρδιοπροστατευτικές ιδιότητές της συμβάλει και η υψηλή περιεκτικότητά της στην βιταμίνη Β12, η οποία παίζει καθοριστικό ρόλο στο να διατηρεί χαμηλά τα επίπεδα ομοκυστείνης, η οποία φαίνεται να συμβάλλει στην αθηροσκληρυντική διαδικασία των αγγείων.

Επίσης, αποτελεί μια πλούσια πηγή βιταμίνης D, η οποία πέρα από τα πλήρως τεκμηριωμένα οφέλη της στην υγεία των οστών φαίνεται να έχει και ποικίλα άλλα οφέλη όπως στην πρόληψη του καρκίνου. Τέλος, η σαρδέλα αποτελεί μια άριστη πηγή πρωτεΐνης υψηλής βιολογικής αξίας, την οποία χρειάζεται ο οργανισμός μας για να συνθέσει και να ανανεώσει τις πρωτεΐνες των ιστών του, καθώς και άλλες πρωτεΐνες που επιτελούν σημαντικούς ρόλους.

Η σαρδέλα αποτελεί μια φτηνή και συνάμα υψηλής διατροφικής αξίας επιλογή, η οποία μπορεί να έχει θέση στο παραδοσιακό ελληνικό τραπέζι.

Πηγή: neadiatrofis.gr

Τι είναι το «ηλιακό φτέρνισμα»

Τι είναι το «ηλιακό φτέρνισμα»
Σας έχει τύχει ποτέ να είστε σε κάποιο σκοτεινό μέρος και μόλις βγείτε στο φως της ημέρας, εντελώς ξαφνικά κι από το πουθενά, να αρχίσετε να φτερνίζεστε ανεξέλεγκτα;

Αν απαντήσατε «ναι», τότε μάλλον ανήκετε κι εσείς στο 20-35% του ανθρώπινου πληθυσμού που πέφτουν θύματα του «ηλιακού φτερνίσματος».

Γιατί όμως συμβαίνει αυτό; Πώς λειτουργεί; Από τι ενεργοποιείται;

Οι επιστήμονες άρχισαν να κατανοούν αυτό το φαινόμενο μόλις τα τελευταία χρόνια.

Όπως αναφέρει πρόσφατο άρθρο στην ιστοσελίδα Today I Found Out, ο μεγάλος έλληνας φιλόσοφος Αριστοτέλης το 350 π.Χ. είχε αναρωτηθεί «γιατί η ζέστη του Ήλιου προκαλεί σε κάποιους φτέρνισμα».

Αυτή ήταν και η πρώτη καταγεγραμμένη απόδειξη ύπαρξης αυτού του φαινομένου (photic sneeze reflex).

Ο Αριστοτέλης υπέθετε ότι η ζέστη του ήλιου προκαλούσε υγρασία και εφίδρωση στο εσωτερικό της μύτης και της στοματικής κοιλότητας. Προκειμένου να απαλλαγεί κανείς από αυτή την υγρασία, έπρεπε να φτερνιστεί.

Το 17ο αιώνα με το ερώτημα των «ηλιακών φτερνισμάτων» καταπιάστηκε και ο φιλόσοφος κι επιστήμονας Φράνσις Μπέικον. Ο ίδιος απέδειξε ότι η θεωρία του Αριστοτέλη ήταν λανθασμένη, κοιτώντας προς την κατεύθυνση του ήλιου με τα μάτια του κλειστά. Η πράξη του αυτή δεν προκαλούσε φτέρνισμα. Αντίθετα, παρατήρησε ότι αν κοιτούσε κανείς τον ήλιο τα μάτια του δάκρυζαν, στη συνέχεια τα δάκρυα εισέρχονταν στη μύτη και έτσι προκαλούνταν το φτέρνισμα.

Αργότερα, επιστήμονες υποστήριξαν πως και αυτή η θεωρία ήταν λανθασμένη, απλά και μόνο επειδή το φτέρνισμα συμβαίνει πολύ σύντομα μετά την έκθεση στο ηλιακό φως. Για να δημιουργηθούν δάκρυα στα μάτια χρειάζεται να περάσει λίγος χρόνος.

Για τα επόμενα 350 χρόνια το φαινόμενο αυτό δε μελετήθηκε πολύ από τους ειδικούς.

Μέχρι το 1964, όταν μια μελέτη προσπάθησε να ρίξει περισσότερο φως στο τι συμβαίνει, υποστηρίζοντας ότι το «ηλιακό φτέρνισμα» ήταν στην ουσία ένα γενετικό γνώρισμα.

Η μελέτη έδειξε επίσης ότι το χαρακτηριστικό αυτό ήταν αυτοσωματικό-κυρίαρχο (autosomal-dominant), που σημαίνει ότι πρέπει να υπάρχει μόνο ένα γονίδιο για να «εκφραστεί». Αν το έχει ο ένας γονιός, τότε υπάρχουν 50% πιθανότητες να το έχουν και τα παιδιά του.

Μία μελέτη του 2010 από τον καθηγητή του πανεπιστημίου της Ζυρίχης, Nicholas Langer, προσπάθησε να ανακαλύψει ποιες εγκεφαλικές δραστηριότητες κρύβονται πίσω από τα «ηλιακά φτερνίσματα».

Ο ίδιος κατέληξε στο εξής συμπέρασμα: «Το ‘photic sneeze reflex’δεν είναι ένα κλασικό αντανακλαστικό που συμβαίνει μόνο σε επίπεδο στελέχους ή νωτιαίου μυελού. Φαίνεται ότι σε αυτό συμμετέχουν κι άλλες περιοχές του φλοιού του εγκεφάλου».

Λαμβάνοντας υπόψη όσα έβλεπε σε ηλεκτροεγκεφαλογραφήματα ο Dr Langer κατέληξε σε δύο πιθανές θεωρίες.

Η πρώτη ήταν ότι το οπτικό σύστημα του εγκεφάλου είναι απλά πιο ευαίσθητο στα «ηλιακά φτερνίσματα». Η υπερδιέγερση του φωτός προκαλεί μια απόκριση «πανικού» σε άλλα μέρη του εγκεφάλου, συμπεριλαμβανομένου του σωματοαισθητηριακού συστήματος που ελέγχει το φτέρνισμα. 

Σύμφωνα με την άλλη θεωρία, το «ηλιακό φτέρνισμα» προκαλείται από μια ερεθισμένη μύτη. Το τρίδυμο νεύρο -που είναι υπεύθυνο για συγκεκριμένες ευαισθησίες του προσώπου και του κινητικού ελέγχου- αισθάνεται κάποιον ερεθισμό. Το τρίδυμο αυτό νεύρο βρίσκεται κοντά στο οπτικό νεύρο, το οποίο στέλνει οπτικές πληροφορίες από τον αμφιβληστροειδή προς τον εγκέφαλο. Έτσι, όταν μια ξαφνική έκρηξη φωτός γεμίσει τον αμφιβληστροειδή και το οπτικό νεύρο στείλει σήμα στον εγκέφαλο για να περιορίσει την κόρη, το σήμα θα μπορούσε, θεωρητικά, να γίνεται αισθητό από το τρίδυμο νεύρο και να εκληφθεί λανθασμένα από τον εγκέφαλο το «μήνυμα» ότι έχει ερεθιστεί η μύτη με αποτέλεσμα να προκύψει το φτέρνισμα.
Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Μονο μην ξεχνάτε να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε , με ένα ενεργό link.
Link directory