Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Mοναδική παράκληση μας είναι να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε, με ένα ενεργό link.

Κυριακή, 6 Ιουλίου 2014

Σπίτια σε νησιά .

χιλιάδες-νησιά-162

Λεωφορείο για Ιμαλάια

Ιμαλάια 1

μια λάμπα που μιμείται καταιγίδα

cloud_01
cloud_02
cloud_03

Ναυτία: αντιμετώπιση και πως να την αποφύγουμε!

Το καλύτερο από όλα για να μη χαλαστούμε αν ξέρουμε ότι είμαστε ευαίσθητοι στο φαινόμενο της ναυτίας, είναι να πάρουμε από πριν τα μέτρα μας. 

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν! 

1) Διαλέξτε μία καλή θέση πχ στο λεωφορείο ή στο αυτοκίνητο 
Όταν λέμε καλή θέση, εννοούμε απλά μία θέση όπου δεν θα "κουνάει" πολύ. Αυτές οι θέσεις είναι οι μπροστινές. 
Επίσης προτιμήστε θέσεις που "κοιτάνε" μπροστά παρά αυτές στα λεωφορεία που "κοιτάνε" πίσω. 

2) Αποφύγετε να είστε όρθιοι ενώ ταξιδεύετε! 
Η ορθοστασία δυσχεραίνει την κατάσταση. 

3) Ελαχιστοποιήστε τις κινήσεις του κεφαλιού σας... 
...μιας και αποσυντονίζουν ακόμα περισσότερο τα "σήματα" (που προαναφέραμε στο άρθρο για τη ναυτία) 

4) Μην κοιμηθείτε αν πάθετε ναυτία 
Μείνετε ξάγρυπνοι και πάρτε θέση σε κάποιο σημείο που θα βλέπετε με τα μάτια σας έξω. Έτσι θα αρχίσει να ισορροπεί σιγά σιγά η σύγχυση μεταξύ των σημάτων των ματιών με των υπολοίπων αισθητήρων κίνησης. 

5) Αφήστε το διάβασμα και τη μελέτη... για το σπίτι! 
Μη διαβάζετε βιβλία, coolweb.gr στο κινητό σας, και διάφορα τέτοια ενώ κινήστε, να κοιτάτε έξω. 

6) Οδηγήστε εσείς! 
Οι οδηγοί έχουν τα μάτια τους συνέχεια απασχολημένα με το τι γίνεται εκεί έξω, κάνοντας έτσι τα μάτια τους να αντιλαμβάνονται πλήρως ότι κινήστε. 

7) Φάτε λίγο έως καθόλου! 
Μερικές φορές το φαγητό βοηθάει κι άλλες ακριβώς το αντίθετο. Δείτε τι λειτουργεί καλύτερα σε εσάς και πράξτε ανάλογα! 

8) Αποφύγετε το αλκοόλ... 
...πριν και κατά τη διάρκεια του ταξιδιού. Θα βοηθήσει ή θα εντείνει το φαινόμενο της ναυτίας. 

9) Μείνετε ήρεμοι και ψύχραιμοι! 
Μερικές φορές η αρνητική σκέψη για το ότι πρόκειται να πάθουμε ναυτία, χειροτερεύει τα πράγματα (φαινόμενο placebo). Απλά, πάρτε τα πράγματα... χαλαρά! Θα βοηθήσει! 

10) Μείνετε μακριά από άλλους που πάθανε ναυτία! 
Για τον ίδιο λόγο με πριν: θα σας καταβάλλει ψυχολογικά και μπορεί να την πατήσετε κι εσείς! 

11) Πάρτε μία δραμαμίνη! 
Και ακόμα καλύτερα, αν είστε σίγουροι ότι το ταξίδι θα είναι ζόρικο, για καλύτερη αποτελεσματικότητα, πάρτε την 1 ώρα πριν ξεκινήσετε! 

Αυτοί λοιπόν είναι κάποιοι απλοί αλλά αρκετά αποτελεσματικοί τρόποι για να αντιμετωπίσουμε τη ναυτία ή και να την αποφύγουμε. 
http://coolweb.gr/nautia-antimetopisi-pos-na-apofigoume/

Λάθη κατά το βούρτσισμα των δοντιών που πρέπει να αποφύγετε!

Αν και λίγο πολύ όλοι μας είμαστε επιμελείς με το βούρτσισμα των δοντιών και την υγιεινή του στόματός μας, πολλοί από εμάς κάνουμε αρκετά λάθη, με αποτέλεσμα η επιμελής προσπάθειά μας, να μην είναι και τόσο καλή... 

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν! 

Επιλέξτε τη σωστή οδοντόβουρτσα! 
Αν χρειάζεται να ανοίξετε πάρα πολύ το στόμα σας για να μπορέσει να φτάσει στο βάθος, τότε πρέπει να πάρετε μια πιο μικρή οδοντόβουρτσα. 

Αν η λαβή δεν είναι άνετη, επίσης αντικαταστήστε την! Η λαβή θα πρέπει να είναι άνετη στο χέρι όπως είναι το πιρούνι που τρώμε! 

Ηλεκτρική οδοντόβουρτσα ή απλή; 
Δεν παίζει ρόλο! Και οι δύο είναι εξίσου καλές. Το μόνο που παίζει ρόλο είναι ο τρόπος που πλένετε τα δόντια σας... 

Οι ίνες στην οδοντόβουρτσα... 
Μερικές οδοντόβουρτσες έχουν ίνες υπό γωνία και άλλα τέτοια κόλπα. Στην πραγματικότητα όμως, δεν παίζει αυτό ιδιαίτερο ρόλο. 

Αυτό που παίζει ρόλο είναι κατά πόσο πυκνές είναι και πόσο σκληρές. 

Η οδοντόβουρτσα θα πρέπει να έχει αρκετά σκληρές ίνες ώστε να αφαιρεί την πλάκα, αλλά και από την άλλη δεν θα πρέπει να παρα-είναι σκληρές, γιατί μπορεί να προκαλέσουν ζημιά στα ούλα. 

Προτιμήστε μία μέτρια με αρκετά μεγάλη πυκνότητα ινών και φυσικά πάντα αφού συμβουλευτείτε τον οδοντίατρό σας! 

Τακτικό βούρτσισμα δοντιών 
Θα πρέπει να πλένετε συχνά τα δόντια σας. Το ιδανικό είναι 2-3 φορές την ημέρα. Μην το παρακάνετε όμως, όχι πάνω από 3 φορές και όχι "σκληρό" βούρτσισμα αλλά σχετικά "μαλακό"! 

Διάρκεια βουρτσίσματος 
Πολλοί πλένουμε τα δόντια μας για 30-45 δευτερόλεπτα. Αυτό είναι λάθος. Θα πρέπει να τα πλένουμε για διάρκεια τουλάχιστον 2-3 λεπτών!

Το σωστό βούρτσισμα... 
Μεγάλο λάθος είναι να κρατάμε την οδοντόβουρτσα οριζόντια και να την κινούμε οριζόντια επάνω στα δόντια μας! 

Θα πρέπει να την έχουμε υπό γωνία 45 μοιρών και να πλένουμε τα δόντια μας με κυκλικές κινήσεις. 

Ξέπλυμα οδοντόβουρτσας 
Τα βακτήρια σε μία οδοντόβουρτσα που δεν ξεπλύναμε καλά, μπορεί να αναπτυχθούν πάλι και την επόμενη φορά... να τα βάλουμε μέσα στο στόμα μας! 

Οπότε φροντίστε να ξεπλένετε καλά την οδοντόβουρτσα! 

Αντίστοιχα, όταν τελειώσετε το ξέπλυμά της, τινάξτε την καλά να στεγνώσει όσο γίνεται! 

Αντικατάσταση οδοντόβουρτσας 
Πολλοί από εμάς κρατάμε την οδοντόβουρτσά μας για καιρό. Θα πρέπει να προσέξετε τις ίνες: αν έχουν αρχίσει να "χαλάνε", τότε θα πρέπει να την αντικαταστήσετε. 

Αλλιώς θα επηρεάσει την ποιότητα βουρτσίσματος και δεν θα έχετε καλά αποτελέσματα... 

Η συνήθεια, που έγινε λατρία... 
Μερικοί από εμάς πλένουμε τα δόντια μας υπό... αντίξοες συνθήκες! Πχ με παγωμένο νερό το χειμώνα, κλπ. Φροντίστε να τις εξαλείψετε γιατί θα σας γίνει πολύ δύσκολο το τακτικό σωστό πλύσιμο! 

Αν οι συνθήκες είναι καλές, τότε δεν θα σας είναι δύσκολο να πλένετε τακτικά και σωστά τα δόντια σας... 

Οπότε φροντίστε να τις κάνετε καλές, ώστε να σας είναι μια ευχάριστη συνήθεια, για να μην εγκαταλείψετε! 

Ο Ψαράς και το Χρυσάφι

Ένας ψαράς κατεβαίνει κάθε νύχτα στην παραλία για να ρίξει τα δίχτυα του. Ξέρει πως όταν βγαίνει ο ήλιος έρχονται τα ψάρια στην παραλία για να φάνε αχιβάδες, γι’ αυτό πάντα ρίχνει τα δίχτυα του πριν ξημερώσει.
Έχει ένα καλυβάκι στην παραλία και κατεβαίνει μες τη νύχτα με τα δίχτυα στον ώμο.
Με τα πόδια γυμνά και τα δίχτυα μισοαπλωμένα, μπαίνει στη θάλασσα.
Αυτή τη νύχτα, για την οποία μας μιλάει η ιστορία, όπως πάει να μπει στο νερό, αισθάνεται το πόδι του να χτυπάει πάνω σε κάτι πολύ σκληρό στον πάτο της θάλασσας.
Το πασπατεύει και βλέπει πως είναι πράγματι κάτι σκληρό, σαν πέτρες, τυλιγμένες σε μια σακούλα.
Εκνευρίζεται και μουρμουρίζει: «Ποιος ηλίθιος πετάει τέτοια πράγματα στην παραλία...» Και αμέσως διορθώνει: «Στη δική μου παραλία».
«Κι εγώ, έτσι απρόσεκτος που είμαι, κάθε φορά που θα μπαίνω στο νερό, θα σκοντάφτω πάνω στις πέτρες...» Αφήνει λοιπόν κάτω τα δίχτυα, σκύβει, πιάνει τη σακούλα και τη βγάζει από το νερό. Την αφήνει στο ακροθαλάσσι, και ξαναμπαίνει με τα δίχτυα στο νερό.
Είναι θεοσκότεινα... Ίσως γι’ αυτό, όπως βγαίνει από τη θάλασσα, πάλι σκοντάφτει πάνω στη σακούλα που είναι τώρα έξω, στην παραλία.
Ο ψαράς σκέφτεται: «Δεν είμαι στα καλά μου».
Βγάζει λοιπόν το σουγιά του, ανοίγει τη σακούλα και ψαχουλεύει. Έχει κάμποσες πέτρες, μεγάλες σαν πορτοκάλια, βαριές και στρογγυλεμένες.
Ο ψαράς ξανά σκέφτεται «μα ποιος να είναι αυτός ο ηλίθιος που τυλίγει πέτρες και τις πετάει στο νερό...»
Ενστικτωδώς, παίρνει μία, τη ζυγίζει στο χέρι του και την πετάει με δύναμη στη θάλασσα.
Μόλις λίγα δευτερόλεπτα μετά ακούει τον θόρυβο της πέτρας που βουλιάζει στα βαθιά. Πλουπ!
Βάζει το χέρι του στη σακούλα, παίρνει άλλη μια πέτρα και την πετάει στο νερό. Ακούει ξανά το πλουπ!
Αυτή την πετάει από την άλλη μεριά, πλαφ! Μετά, αρχίζει να τις εκσφενδονίζει δύο δύο και ακούει πλονπ-πλουπ! Ύστερα προσπαθεί να τις ρίξει πιο μακριά, και με γυρισμένη την πλάτη, και με όλη του τη δύναμη, πλουπ-πλαφ!...
Διασκεδάζει... ακούει τους διαφορετικούς ήχους, πετάει πέτρες, υπολογίζει το χρόνο που κάνουν να πέσουν στο νερό, και δοκιμάζει... πότε με δύο, πότε με μία, και με κλειστά μάτια τώρα, και με τρεις μαζί... και συνεχίζει να πετάει τις πέτρες στη θάλασσα.
Μέχρι που αρχίζει να βγαίνει ο ήλιος.
Ο ψαράς ψαχουλεύει και βρίσκει μονάχα μία πέτρα μέσα στη σακούλα.
Ετοιμάζεται λοιπόν να την πετάξει πιο μακριά από τις άλλες, γιατί είναι η τελευταία κι έχει ήδη βγει ο ήλιος.
Ο Ψαράς και το Χρυσάφι
Και όπως τεντώνει το χέρι του προς τα πίσω για να την πετάξει με όλη του τη δύναμη, αρχίζει να φωτίζει ο ήλιος και βλέπει στην πέτρα μια χρυσαφένια μεταλλική λάμψη που του τραβάει την προσοχή.
Ο ψαράς συγκρατεί την παρόρμηση να πετάξει την πέτρα και την κοιτάζει προσεκτικά. Η πέτρα αντανακλά τον ήλιο μέσα από τη βρομιά που την καλύπτει. Την τρίβει ο ψαράς λες κι είναι μήλο πάνω στα ρούχα του, και η πέτρα αρχίζει να λάμπει ακόμη πιο πολύ. Έκπληκτος, τη χτυπάει ελαφρά και αντιλαμβάνεται ότι είναι από μέταλλο. Αρχίζει τότε να την τρίβει και να την καθαρίζει με άμμο και με το πουκάμισο τον, και συνειδητοποιεί πως η πετρά είναι από καθαρό χρυσάφι. Μια πέτρα από ατόφιο χρυσάφι σε μέγεθος πορτοκαλιού! Η χαρά του σβήνει, όμως, μόλις σκέφτεται ότι η πέτρα αυτή είναι σίγουρα ίδια με όλες τις άλλες που πέταξε στη θάλασσα.
Και σκέφτεται: «Τι χαζός που ήμουνα!»
Είχε στα χέρια του μια σακούλα γεμάτη πέτρες από χρυσό και τις πετούσε στη θάλασσα γιατί του άρεσε να ακούει τον ηλίθιο θόρυβο που έκαναν όταν έπεφταν στο νερό... Αρχίζει τότε να οδύρεται, να κλαίει και να θρηνεί... να λυπάται για τις χαμένες πέτρες... Και να σκέφτεται πως είναι άτυχος, ένας δυστυχισμένος άνθρωπος... είναι τρελός, είναι ηλίθιος...
Μετά σκέφτεται... Αν έμπαινε στη θάλασσα, αν κατάφερνε να βρει μια στολή δύτη και βούταγε στα βαθιά, αν ήταν μέρα, αν είχε τον εξοπλισμό που έχουν οι δύτες για να ψάξει... Κι όλο κλαίει γοερά και οδύρεται...
Ο ήλιος έχει πια ανατείλει.
Και ξαφνικά συνειδητοποιεί πως έχει ακόμη την πέτρα... συνειδητοποιεί πως ο ήλιος θα μπορούσε να είχε αργήσει ένα δευτερόλεπτο ακόμη, ή εκείνος θα μπορούσε να είχε ρίξει την πέτρα πιο γρήγορα, και τότε δεν θα είχε μάθει ποτέ για τον θησαυρό που έχει τώρα στα χέρια του.
Αντιλαμβάνεται τελικά ότι κατέχει έναν θησαυρό, κι ότι ο θησαυρός αυτός είναι από μόνος του μια τεράστια περιουσία για έναν φτωχό ψαρά όπως εκείνος.
Αντιλαμβάνεται πόσο τυχερός είναι που μπορεί να κρατήσει τον θησαυρό που έχει ακόμη στα χέρια του.
Μακάρι να μπορούσαμε να είμαστε πάντοτε τόσο σοφοί ώστε να μην κλαίμε για τις πέτρες, τις ευκαιρίες, που απροετοίμαστοι ίσως τις πετάξαμε, τις χαραμίσαμε, τα πράγματα εκείνα που έφερε η θάλασσα και τα πήρε μετά... Μακάρι να είμαστε έτοιμοι να δούμε τη λάμψη στις πέτρες που έχουμε στα χέρια μας, και να μπορούμε να τις χαιρόμαστε για την υπόλοιπη ζωή μας.
Χόρχε Μπουκάι – Ο Δρόμος των Δακρύων – Εκδόσεις OPERA
Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Μονο μην ξεχνάτε να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε , με ένα ενεργό link.
Link directory