Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Mοναδική παράκληση μας είναι να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε, με ένα ενεργό link.

Τετάρτη, 30 Ιουλίου 2014

Μία εικόνα , χίλιες λέξεις .

pictures_are_worth_much_more_than_words_640_01
pictures_are_worth_much_more_than_words_640_02

Είμαι λιώμα 2 .

this_is_what_we_call_drunken_stupidity_640_19
this_is_what_we_call_drunken_stupidity_640_21

Είμαι λιώμα .

this_is_what_we_call_drunken_stupidity_640_01

Το τρέξιμο χαρίζει ζωή

Το τρέξιμο χαρίζει ζωή
Ακόμη και πέντε μόνο λεπτά τρέξιμου καθημερινά είναι αρκετά για να μειώσουν τον κίνδυνο θανάτου από καρδιαγγειακή ή άλλη αιτία, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα. Η μελέτη δείχνει ότι το τρέξιμο βοηθάει στην μακροζωία, χαρίζοντας πρόσθετα χρόνια ζωής.

Άσχετα τελικά με το πόσο γρήγορα τρέχει κανείς ή για πόση ώρα, οι άνθρωποι που τρέχουν κάθε μέρα έστω και λίγο ή με αργό ρυθμό, κινδυνεύουν λιγότερο από πρόωρο θάνατο, σε σχέση με όσους δεν τρέχουν καθόλου.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον επίκουρο καθηγητή Ντακ-τσουλ Λι του Τμήματος Κινησιολογίας του Πανεπιστημίου της Αϊόβα, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό του Αμερικανικού Κολλεγίου Καρδιολογίας, μελέτησαν πάνω από 55.000 άτομα ηλικίας 18 έως 100 ετών για μια περίοδο 15 ετών, για να διαπιστώσουν κατά πόσο υπάρχει σχέση ανάμεσα στο τρέξιμο και στην μακροζωία.

Από τα άτομα αυτά, τα 3.413 πέθαναν στη διάρκεια της μελέτης και, από αυτούς τους θανάτους, οι 1.217 οφείλονταν σε καρδιαγγειακά αίτια. Από το σύνολο του δείγματος, ένας στους τέσσερις ανθρώπους (ποσοστό 24%) είχε τη συνήθεια να τρέχει στον ελεύθερο χρόνο του.

Η ανάλυση έδειξε ότι όσοι έτρεχαν, είχαν κατά μέσο όρο 30% μικρότερο κίνδυνο θανάτου από οποιαδήποτε αιτία και 45% μικρότερο κίνδυνο θανάτου ειδικότερα από καρδιαγγειακή αιτία (έμφραγμα ή εγκεφαλικό), σε σχέση με όσους δεν είχαν αναπτύξει τη συνήθεια να τρέχουν. Όσοι έτρεχαν, ζούσαν κατά μέσο όρο τρία χρόνια παραπάνω, σε σχέση με όσους δεν έτρεχαν.

Οι ερευνητές επεσήμαναν πως, από άποψη προστασίας της δημόσιας υγείας, το τρέξιμο είναι εξίσου σημαντικό με την μείωση της παχυσαρκίας, του καπνίσματος, της υπέρτασης κ.α. Τόνισαν ακόμη ότι, όπως φαίνεται από τα νέα ευρήματα, το τρέξιμο ωφελεί εξίσου άνδρες και γυναίκες, ανεξάρτητα από ηλικία, βάρος, κατάσταση υγείας και συνήθειες (αλκοόλ, τσιγάρο κλπ).

Η μελέτη έδειξε ότι ακόμη και όσοι τρέχουν μόνο μία ή δύο φορές την εβδομάδα, λιγότερα από δέκα χιλιόμετρα την ώρα, έχουν χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου. Επίσης, όσοι τρέχουν λιγότερο από μία ώρα την εβδομάδα, έχουν σχεδόν ίδιο όφελος από άποψη μειωμένης θνησιμότητας με κάποιον που τρέχει πάνω από τρεις ώρες την εβδομάδα. Πράγμα που, κατά τους ερευνητές, πιθανώς σημαίνει ότι, στην περίπτωση του τρεξίματος, το περισσότερο δεν σημαίνει κατ' ανάγκη και καλύτερο (άλλωστε, κατά τους αρχαίους προγόνους μας, «ουκ εν τω πολλώ το ευ»).

Τα μεγαλύτερα οφέλη φάνηκαν να έχουν, όσοι έτρεχαν συστηματικά για πάνω από έξι χρόνια, εμφανίζοντας κατά μέσο όρο μείωση 50% του κινδύνου πρόωρου θανάτου από καρδιαγγειακά αίτια και μείωση 29% από άλλη αιτία.

Σύμφωνα με τον Λι, «το τρέξιμο μπορεί να αποτελεί καλύτερη επιλογή άσκησης σε σχέση με τις πιο καθιστικές έντονες σωματικές ασκήσεις, ιδίως για τους υγιείς ανθρώπους που κάνουν καθιστική ζωή. Φέρνει παρόμοια, αν όχι μεγαλύτερα, οφέλη από άποψη θνησιμότητας μέσα σε μόνο πέντε έως δέκα λεπτά (τρεξίματος), σε σύγκριση με 15 έως 20 λεπτά κάποιας άλλης καθημερινής, μέτριας έντασης, σωματικής άσκησης, την οποία μάλιστα πολλοί άνθρωποι βρίσκουν ότι τους τρώει πολύ χρόνο».

Η περιοχή στον εγκέφαλο που «νιώθει» ότι κάτι κακό πρόκειται να συμβεί

Η περιοχή στον εγκέφαλο που «νιώθει» ότι κάτι κακό πρόκειται να συμβεί
Βρετανοί επιστήμονες βρήκαν μια μικρή και εξελικτικά αρχαία περιοχή στον εγκέφαλο, όχι μεγαλύτερη από μισό μπιζέλι, που «πυροδοτεί» το ενστικτώδες αίσθημα σε έναν άνθρωπο ότι κάτι κακό πρόκειται να του συμβεί. 

Η περιοχή, την οποία οι νευροεπιστήμονες αποκαλούν ηνία, πιστεύεται ότι παίζει ρόλο-κλειδί στον τρόπο που οι άνθρωποι προβλέπουν τις άσχημες εμπειρίες και μαθαίνουν από αυτές για να μην τους ξανασυμβούν. Όμως, έπειτα από ένα σημείο, αυτή η θετική όψη του νομίσματος μπορεί να μετατραπεί σε αρνητική.

Όσο πιο πιθανό θεωρεί κάποιος ότι θα συμβεί κάτι που φοβάται (άσχετα από το αν όντως συμβεί), τόσο περισσότερο η ηνία ενεργοποιείται. Οι επιστήμονες υποπτεύονται ότι όταν η εν λόγω εγκεφαλική περιοχή υπεραντιδρά, τότε ο άνθρωπος τείνει να κατακλύζεται από έλλειψη κινήτρων και απαισιοδοξία, εστιάζοντας κατά προτίμηση στα αρνητικά πράγματα παρά στα θετικά, γεγονός που διευκολύνει την εμφάνιση κατάθλιψης. Αν αυτό όντως συμβαίνει -κάτι που ήδη ερευνάται- τότε μπορεί να βρεθεί μια νέα θεραπευτική οδός για την κατάθλιψη.

Προηγούμενα πειράματα με ζώα είχαν δείξει ότι η ηνία ενεργοποιείται, όταν δυσάρεστα συμβάντα συμβαίνουν ή πρόκειται να συμβούν, ενώ έχει επίσης διαπιστωθεί ότι καταστέλλει τη δράση της ντοπαμίνης, μιας ουσίας που παίζει ζωτικό ρόλο για την ομαλή λειτουργία του εγκεφάλου και του ψυχισμού. Όμως έως σήμερα είχε αποδειχτεί δύσκολη η μελέτη στους ανθρώπους αυτής της περιοχής, που έχει διάμετρο μικρότερη των τριών χιλιοστών.

Οι ερευνητές του Ινστιτούτου Γνωσιακής Νευροεπιστήμης του University College του Λονδίνου, με επικεφαλής τον δρα Τζόναθαν Ρόιζερ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), σύμφωνα με το BBC, κατάφεραν για πρώτη φορά να «φωτίσουν» τη λειτουργία της συγκεκριμένης νευρωνικής δομής σε 23 εθελοντές, που υποβλήθηκαν σε λειτουργική μαγνητική εγκεφαλική απεικόνιση (fMRI).

Οι εθελοντές παρακολούθησαν μια σειρά από εικόνες και, ύστερα από λίγα δευτερόλεπτα, μερικές εικόνες συνοδεύονταν από τιμωρία (ήπιο ηλεκτροσόκ), άλλες από ανταμοιβή (χρήματα) και οι υπόλοιπες από τίποτε από τα δύο. Αφού οι συμμετέχοντες στο πείραμα είχαν πια μάθει να συσχετίζουν μια εικόνα με ένα μελλοντικό αρνητικό, θετικό ή ουδέτερο ερέθισμα, διαπιστώθηκε ότι κάθε φορά που έβλεπαν την εικόνα που είχε συνδεθεί με το επερχόμενο ηλεκτροσόκ, «άναβε» η περιοχή της ηνίας στον εγκέφαλό τους.

Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι η εν λόγω περιοχή εξελίχτηκε για να βοηθά τα ζώα -και τους ανθρώπους- να μαθαίνουν από τις άσχημες εμπειρίες τους, έτσι ώστε να τις αποφεύγουν έγκαιρα στο μέλλον. Όμως αυτή η αντίδραση, αν είναι υπερβολική, μπορεί να γυρίσει «μπούμερανγκ» και να δημιουργεί υπερβολική ανησυχία, απαισιοδοξία και τελικά κατάθλιψη. Στο μέλλον, η κατάλληλη «χειραγώγηση» της εν λόγω περιοχής, φαρμακευτικά ή με άλλο τρόπο, μπορεί να μειώσει τα συμπτώματα της κατάθλιψης.
http://www.newsbeast.gr/
Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Μονο μην ξεχνάτε να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε , με ένα ενεργό link.
Link directory