Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Mοναδική παράκληση μας είναι να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε, με ένα ενεργό link.

Σάββατο, 14 Φεβρουαρίου 2015

Μιανμάρ

Το Golden-Land-Μιανμάρ

Η θεραπευτική αγκαλιά

Όταν καθημερινά δεχόμαστε ασφυκτικές πιέσεις και χρειαζόμαστε στολή… αστροναύτη, για να αντέξουμε, καλό είναι, λένε οι ειδικοί, να βρισκόμαστε σε χώρους με παιδιά πολλά μαζεμένα.
Σε μια σχολή χορού για παράδειγμα μπορείς να ακούσεις κάποια μαγικά λόγια, όταν τα παιδιά κάνουν λάθος κίνηση και βήματα. Ακούς τους δασκάλους να φωνάζουν δυνατά: ”Δεν πειράζει, συνεχίζουμε!…Ξανά από την αρχή…πάμε δυνατά!!!”. Και είναι λες και το λένε για σένα, για μας, για όλους εμάς, τους ”όλους σαν εμάς”. Εμάς που είμαστε πολλοί και φτιάχνουμε αλυσίδα ανθρώπινη και που έχουμε ο ένας τον άλλον και αυτό δεν θα είναι ποτέ ”τουλάχιστον” και γινόμαστε έτσι δυνατοί.
Κι ας κάνουν οι δυνατοί τα περισσότερα λάθη, αφού καταβάλλουν και τις περισσότερες προσπάθειες, μα συνεχίζουν και αρνούνται πεισματικά να υποχωρήσουν στην αναποδιά, την ασχήμια, γιατί ελπίζουν στο καλό και στο φωτεινό αύριο, σαν παιδιά. Γι’αυτούς η παιδική ηλικία είναι απεριόριστη. Και χαμογελάνε. Και κλαίνε. Μόνο οι δυνατοί κλαίνε και ξέρουν να πονούν και ο πόνος θα τους δυναμώσει, θα τους διδάξει και θα ξεκινήσουν από την αρχή. Οι δυνατοί ξέρουν να κάνουν αγκαλιές και να σκουπίζουν τα δάκρυά τους με καμάρι, είναι τα τρόπαιά τους. Εκείνο όμως που κάνουν καλύτερα είναι να σκουπίζουν τα δάκρυα από τα μάτια όσων τους έχουν ανάγκη. Και ξέρουν να κάνουν αγκαλιές: τρυφερές, ζεστές, σφιχτές, ενίοτε και καταπιεστικές, για να δείξουν ότι είναι εκεί, παρόντες και μικροί γιατροί της καρδιάς.
Πέφτουν και σηκώνονται ξανά, πιο ώριμοι και πιο σοφοί. Μέχρι το επόμενο λάθος τους, που ορκίζονταν ότι δεν θα ξανακάνουν…μα, αυτή είναι και η ομορφιά τους, τα πάθη που μετατρέπουν σε λάθη, ίσως και αντίστροφα. Ξέρουν να πονούν και να αγαπούν πολύ, χωρίς μέτρο και προαπαιτούμενα… Δε φοβούνται να φοβούνται και δίνουν αποθέματα ψυχής, γιατί γνωρίζουν ακριβώς πόσο παροδικοί και ασήμαντοι είναι στην αιωνιότητα. Τους δυνατούς και ψυχωμένους συνήθως θα τους ξεχωρίσεις από τη δυνατή φωνή, από τα τρανταχτά γέλια και από τα πειράγματα. Δε διστάζουν να γίνονται ακόμα και γελωτοποιοί, για να διώξουν τα σκοτάδια από το βλέμμα των δικών τους και ας μένει βουβός σχεδόν πάντα ο δικός τους πόνος.
Στην αντίπερα όχθη της ζωής θα βρεις τους ”λουστραρισμένους και ατσαλάκωτους” φαινομενικά, αλλά στο βάθος αδύναμους και ανεπαρκείς σε όλα. Από φόβο και ακριβώς επειδή γνωρίζουν πόσο λίγοι και ασήμαντοι είναι, έχουν περιχαρακωθεί και ζουν σε ένα αποστειρωμένο και καλά προφυλαγμένο περιβάλλον από αγάπη, ανθρωπιά και κάθε είδους ”ενοχλητικά” για τη φύση τους συναισθήματα. Σε κάθε προσπάθεια να τους πλησιάσεις συμπεριφέρονται σαν άγριο και τρομαγμένο ζώο που δεν το έχει εξημερώσει η αγάπη. Αποπνέουν απύθμενο εγωισμό και επιτηδευμένη αυτοπεποίθηση, ενώ συχνά βγάζουν ελιτισμό, για να καλύψουν τη δειλία και την ανικανότητά τους να είναι άνθρωποι. Ούτε λόγος για άνοιγμα καρδιάς, ούτε λόγος να δάκρυα λυτρωτικά και για κατανόηση στον πόνο του άλλου. Συχνά κάποιοι προσπαθούν να τους δώσουν συναισθηματικά ψήγματα, μα η ψυχή τους είναι από τα πιο σκληρά υλικά και ούτε πρόκειται ποτέ να μαλακώσει.
Τους ξεχωρίζεις ακόμη και από μεγάλη απόσταση: μυρίζουν! Ναι, ”μοσχοβολούν” φορμόλη και αν τους αγγίξεις στο πρόσωπο, είναι σαν να αγγίζεις μάσκα αρχαίας ελληνικής τραγωδίας: όπως ακριβώς και η ζωή τους και το τέλος τους. Ζουν μόνοι, φεύγουν μόνοι, αλλά το πιθανότερο είναι ότι δεν θα το καταλάβουν ποτέ. Μόνο οι γύρω τους το αντιλαμβάνονται και τους οικτίρουν. Και σε αντίθεση με τους δυνατούς της ζωής που πέφτουν και δεν θρυμματίζονται, εκείνοι στην πρώτη δυσκολία διαλύονται και εξαφανίζονται.
Ακούμε τη φωνή της δασκάλας χορού που λέγαμε:” Δεν πειράζει το λάθος βήμα, συνεχίζουμε!”. Συνεχίζουμε και χαμογελάμε, γιατί είμαστε δυνατοί. Δεν αιθεροβατούμε, αλλά μέσα από τις αναποδιές γίναμε ισχυροί και ξέρουμε να σφίγγουμε τα χέρια και να κάνουμε αγκαλιές, γιατί τώρα γνωρίζουμε καλά ότι η αγκαλιά είναι θεραπευτική σε κάθε ηλικία. Και η ζωή μας έμαθε ότι κάποιοι μπορεί να κλαίνε, αλλά κάποιοι χωρίς συναισθήματα είναι για κλάματα!
Ζωή Χατζηθωμά

7 συμβουλές για να αποκτήσετε καλύτερη επικοινωνία σε όλες τις σχέσεις σας

Μάθετε να ακούτε προσεκτικά.
Αφήστε το άτομο με το οποίο μιλάτε να μοιραστεί τα συναισθήματα και τις σκέψεις του χωρίς να το διακόψετε. Προσπαθήστε να μπείτε στη θέση του και να το κατανοήσετε.
Αν επιδιώκετε πρώτα να κατανοήσετε τους άλλους όχι μόνο θα έχετε ακριβώς αυτό το αποτέλεσμα αλλά κι εσείς οι ίδιοι θα είστε περισσότερο κατανοητοί από τους άλλους.
2. Μάθετε να είστε ενεργός ακροατής.
Αυτό σημαίνει ότι πρέπει πραγματικά να ενδιαφέρεστε να επικοινωνήσετε με το άλλο πρόσωπο. Μην κάθεστε απλώς σιωπηλοί για να δείξετε ότι ακούτε προσεκτικά. Αυτό δεν θα είναι αποτελεσματικό για καμία από τις 2 πλευρές.
Ακούστε τι σας λέει το άλλο άτομο χωρίς να σκέφτεστε τι θα του απαντήσετε. Μην φοβάστε να κάνετε πολλές ερωτήσεις για να μάθετε περισσότερα ή για να διευκρινίσετε αυτά που σας λέει. Οι καίριες ερωτήσεις ενισχύουν την καλύτερη επικοινωνία.
3. Επαναδιατυπώστε τα λεγόμενα των άλλων.
Αυτή η πράξη δεν δείχνει αλαζονεία αλλά κατανόηση. Η προσπάθεια να επαναλάβετε αυτά που έχετε καταλάβει δείχνει ότι ακούσατε προσεκτικά και ενδιαφέρεστε για επικοινωνία. Επιπλέον, πρόκειται για μια πολύ απλή τεχνική – και αυτό ισχύει σε μεγάλο βαθμό. Η επαναδιατύπωση όσων έχουν ειπωθεί μπορεί να προκαλέσει μερικές βραχυπρόθεσμες συγκρούσεις σε ορισμένες περιπτώσεις, αλλά σίγουρα αξίζει το ρίσκο.
4. Μην είστε ανυπόμονοι.
Είναι σημαντικό να μην διακόπτετε τον συνομιλητή σας. Περιμένετε μέχρι να σταματήσει να μιλά. Αν δεν είναι έτοιμος να σας ακούσει, ανεξαρτήτως με το πόσο καλά επικοινωνείτε δεν πρόκειται να του περάσετε κανένα μήνυμα.
5. Μην μιλάτε ταυτόχρονα με τους άλλους.
Αν διαπιστώσετε ότι ο συνομιλητής σας σας διακόπτει, μην εκνευριστείτε και μην προσπαθήσετε να μιλήσετε κι εσείς ταυτόχρονα ή να υπερηφανευτείτε ότι εσείς ποτέ δεν διακόπτετε τους άλλους. Αν είστε ευγενικοί και του επιτρέψετε να μιλήσει, τελικά θα κάνει κι εκείνος το ίδιο (εκτός κι αν πρόκειται για άτομο εξαιρετικά αγενές). Αν δεν το κάνει, είναι προτιμότερο να του επισημάνετε ότι με αυτόν τον τρόπο χαλά τη διαδικασία της επικοινωνίας.
Αυτό θα το καταφέρετε μόνο αν είστε καλός ακροατής. Δύο μέτρα και δύο σταθμά στις σχέσεις σπάνια φέρνουν αποτελέσματα.
6. Βοηθήστε το άλλο άτομο να γίνει κι εκείνο ενεργός ακροατής.
Αυτό μπορεί να γίνει ρωτώντας το αν έχει κατανοήσει όσα ειπώθηκαν ανάμεσά σας. Ζητήστε του να σας πει τι έχει καταλάβει. Αν δεν φαίνεται να έχει κατανοήσει τι του είπατε, συνεχίστε μέχρι να καταλάβει.
7. Μην φοβάστε τη σιωπή.
Η ανθρώπινη επικοινωνία περιλαμβάνει πολύ περισσότερα από τον προφορικό λόγο. Πολλά μπορούν να ειπωθούν ακόμα και μέσα από τη σιωπή. Δυστυχώς, σε πολλές περιπτώσεις η σιωπή μπορεί να μας κάνει να νιώθουμε άβολα. Χαλαρώστε. Κάποιοι άνθρωποι χρειάζονται τη σιωπή για να συγκεντρώσουν τις σκέψεις τους και να νιώσουν ασφαλείς όσον αφορά την επικοινωνία τους με τους άλλους. Το σημαντικό που πρέπει να θυμάστε ακόμα και μέσα στη σιωπή είναι ότι εσείς πρέπει να παραμείνετε ενεργός ακροατής.
Άρθρο του δρος Michael T. Murray
Όσοι Μπλόγκερς επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε άρθρα από το RC-CAFE ,κάνετε το χωρίς να μας ρωτάτε.
Μονο μην ξεχνάτε να κάνετε μια αναφορά για την πηγή σας, εάν το επιθυμείτε , με ένα ενεργό link.
Link directory